Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Ρίξε το βλέμμα σου προς τον ουρανό κι αναλογίσου με Ποιόν συνομιλείς…



Επειδή, λοιπόν, είναι μεγαλύτερο το κέρδος και μεγαλύτερη η ευκολία σ' εκείνους που πλησιάζουν τον Θεό, ας μην περιφρονούμε την προσευχή.

Γιατί τότε θα συμφιλιωθείς και θα συνομιλήσεις καλύτερα μ' Αυτόν, τότε σου δίνει ευκολότερα εκείνο που ζητάς, όταν εσύ ο ίδιος τον παρακαλείς, όταν η καρδιά σου είναι καθαρή, όταν οι λογισμοί σου συνοδεύονται από σωφροσύνη, όταν δεν Τον παρακαλείς με αδιαφορία...
πράγμα που κάνουν πολλοί, και η μεν γλώσσα τους λέει τα λόγια της προσευχής, ενώ η ψυχή περιφέρεται σε πολλά μέρη του σπιτιού, της αγοράς, των δρόμων!

Αυτή είναι η όλη δολιότητα που επινόησε ο διάβολος. Επειδή δηλαδή γνωρίζει ότι κατά την ώρα εκείνη της προσευχής μπορούμε να επιτύχουμε τη συγχώρηση των αμαρτιών μας, θέλοντας να μας φράξει το λιμάνι της προσευχής, εξεγείρεται κατά την ώρα εκείνη, απομακρύνει τη σκέψη μας απ' τα λόγια της προσευχής, ώστε να φύγουμε ζημιωμένοι μάλλον, παρά κερδισμένοι».

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Οι αποφάσεις της Ιεραρχίας κατά την πρόσφατη Συνεδρίασή της


Του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου

Ὅπως εἶναι γνωστόν πρόσφατα (24 καί 25 Μαΐου) συνῆλθε ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί ἔλαβε ἀποφάσεις σχετικά μέ τά κείμενα τά ὁποῖα θά ὑπογραφοῦν ὕστερα ἀπό ἐνδεχόμενες διορθώσεις καί προσθῆκες ἀπό τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στήν Κρήτη τόν Ἰούνιο τρέχοντος ἔτους.

Οἱ ἀποφάσεις πού ἔλαβε ἡ Ἱεραρχία ἦταν ὁμόφωνες, ἐκτός ἀπό μία περίπτωση πού Ἱεράρχης ζήτησε νά γραφῆ στά Πρακτικά ἡ διαφορετική ἄποψή του, καί χωρίς ψηφοφορία, ἐκτός ἀπό τήν πρόταση πού σχετίζεται μέ τό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν, γιά τήν ὁποία ἔγινε ψηφοφορία.

Βέβαια, ἔγινε εὐρυτάτη συζήτηση, ἀκούσθηκαν διαφορετικές ἀπόψεις, ἀλλά τελικά ἀπ' ὅ,τι θυμᾶμαι δέν ζητήθηκε νά γραφοῦν στά Πρακτικά διαφορετικές ἀπόψεις, ἐκτός ἀπό αὐτήν πού προανέφερα.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ: «Έσχατος κριτής επί θεμάτων πίστεως είναι η συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας».


ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ: «Έσχατος κριτής επί θεμάτων πίστεως είναι η συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας».
Εκτενή επιστολή για τους προβληματισμούς και τις αντιρρήσεις των Αγιορειτών για τα θέματα της Πανορθόδοξης Συνόδου έστειλε μετά από μακρές συνεδριάσεις κατά την εβδομάδα των Μυροφόρων η Έκτακτη Σύναξη των Ηγουμένων και Αντιπροσώπων των 20 Ιερών Μονών του Αγίου Όρους στον Οικουμενικό Πατριάρχη. Μάλιστα αποφασίσθηκε η επιστολή να κοινοποιηθεί σε όλες τις Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Στην επιστολή τονίζεται ότι ο όρος «Εκκλησία» δεν μπορεί να λέγεται για τους ετερόδοξους. Επίσης εκφράζεται η αντίθεση του Αγίου Όρους για τις συμπροσευχές και τις λειτουργικές πράξεις με τους ετερόδοξους. Ο «έσχατος κριτής» για θέματα πίστεως είναι η συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας, που μπορεί να εκφράζουν ακόμα και μεμονωμένα πρόσωπα, αναφέρουν οι Αγιορείτες, και όχι μόνο οι Σύνοδοι όπως γράφει το κείμενο της Πανορθόδοξης. (Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ανέτρεψε μόνος του τις αποφάσεις της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας).

Tο πρόβλημα της κοινωνικής συνοχής

Χρήστος ΓιανναράςΧρήστος Γιανναράς

Κ​​ανένα κόμμα από όσα κυβέρνησαν την Eλλάδα στα τελευταία σαράντα δύο χρόνια και καμιά κυβέρνηση συνεργασίας κομμάτων δεν απασχολήθηκε με το πρόβλημα της κοινωνικής συνοχής στη χώρα.

Tο θέμα αγνοήθηκε ολοκληρωτικά για μισό περίπου αιώνα, με αποτέλεσμα να απαιτούνται σήμερα στοιχειώδεις εξηγήσεις, τουλάχιστον για τη σημασία των λέξεων:

Tι θα πει «κοινωνική συνοχή»; H έκφραση ηχεί στις μέρες μας μάλλον σαν ηθικολογικό αιτούμενο ή σαν αμυντική της συλλογικότητας σκοπιμότητα: Aν χρειαστεί να αποτρέψουμε την εδαφική συρρίκνωση της κρατικής μας οντότητας, δηλαδή αν χρειαστεί να πολεμήσουμε ιταμούς εισβολείς, θα το κάνουμε γιατί; Για να διασώσουμε ένα κράτος που το ζούμε καθημερινά σαν εχθρό και μισητό αντίπαλο; Kράτος που χαρατσώνει ληστρικά το εξωφρενικά μεγαλύτερο ποσοστό των εισοδημάτων του μόχθου μας; Kράτος που κλέβει σαν κοινός λωποδύτης την αποταμιευμένη εγγύηση αξιοπρέπειας των γηρατειών ή της αρρώστιας μας; Θα θυσιάσουμε τη ζωή μας για ένα κράτος διεφθαρμένο και σάπιο ώς το μεδούλι, ταυτισμένο με τους αργόμισθους της κομματικής πελατείας, έρμαιο της εκμετάλλευσης μιας σπείρας «νταβατζήδων»;

Συμβολή στη συζήτηση και διαβούλευση για το ΜτΘ στο ΙΕΠ


 

Συμβολή στη συζήτηση και διαβούλευση για το ΜτΘ στο ΙΕΠ

Τριαντάφυλλος Απ. Σιούλης
Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων

Ύστερα από πρόσκληση (με ηλεκτρονικό μήνυμα του Προέδρου του ΙΕΠ κ. Κουζέλη με ημερομηνία 16-5-2016) σε συζήτηση και διαβούλευση για τα νέα ΠΣ και το ζήτημα της αναβάθμισης του μαθήματος των Θρησκευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, την Τρίτη 24-5-2016 και ώρα 12:00 12:30 μμ., καταθέσαμε γραπτώς τις απόψεις μας.

Υπηρετώ στη θέση του Σχολικού Συμβούλου Θεολόγων Ηπείρου, Κέρκυρας και Λευκάδας από τον Μάρτιο του 2003.

Κατά τη διάρκεια της θητείας μου στη θέση αυτή, η ενασχόλησή μου με τα Προγράμματα Σπουδών ήταν συνεχής, αδιάκοπη και πάντα σε συνεργασία με τους συναδέλφους της τάξης.

Φοίτηση και Αξιολόγηση των μαθητών του Επαγγελματικού Λυκείου (ΕΠΑ.Λ.)

Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

Ἡ πολιορκία τῆς Κωνσταντινούπολης,Φώτης Κόντογλου


Σὰν σήμερα πάρθηκε ἡ Πόλη ἀπ᾿ τὸν σουλτὰν Μεμέτη στὸ 1453, μέρα Τρίτη, βγαίνοντας ὁ ἥλιος.

Μιὰ τέτοια ἱστορία δὲ μπορεῖ νὰ τὴ γράψῃ ἄξια κανένας· δὲν πιστεύω νὰ βρίσκεται τέτοιος μεγάλος μάστορης. Κανένας, ἂς ἤτανε κι ὁ ἴδιος ὁ Ὅμηρος, ποὺ τραγούδησε μὲ λόγια σὰν κοτρώνια τὸν φημισμένον ἐκεῖνο πόλεμο τῆς Τρωάδας.

Κείνη τὴ μέρα, ποὺ δὲν πρέπει νὰ λογαριαστῇ μηδὲ στὶς μέρες τῶν χρονῶν, μηδὲ στὶς μέρες τῶν μηνῶν, παρὰ νὰ τὴ σκεπάσῃ σκοτάδι, ὅπως λέγει ὁ Ἰὼβ γιὰ τὴ μέρα ποὺ γεννήθηκε, ὁ φόβος ποὔπιασε τοὺς ἀνθρώπους ἤτανε τέτοιος, ποὺ τρεῖς καὶ τέσσερες γενιὲς δὲ φτάξανε γιὰ νὰ συνεφέρουνε. Ἀκόμα καὶ σήμερα, σὰ διαβάζει κανένας ὅσα γράψανε οἱ ἱστορικοὶ ἐκεινοῦ τοῦ καιροῦ, εἶνε στιγμὲς ποὺ τρέμει στ᾿ ἀλήθεια, σὰ νὰ βρίσκεται ὁ ἴδιος μέσα στὴν Πόλη, κι᾿ ὥρα μὲ τὴν ὥρα περιμένει νὰ δῇ τοὺς Τούρκους νὰ σφάξουνε τὸν κόσμο μπροστὰ στὰ μάτια του.

Η επιχειρούμενη άλωση της παιδείας μας


Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Κάθε χρόνο στις 29 Μαΐου τιμούμε τους ηρωικώς πεσόντες κατά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Τούρκους. Αλλά παράλληλα είναι χρήσιμο να θυμόμαστε πώς επιβίωσε το Γένος μετά την Άλωση. Επί 400 ή και 500 χρόνια (για τη Βόρειο Ελλάδα) οι υπόδουλοι στηρίχθηκαν στην Ορθόδοξη Εκκλησία, στη συνείδηση της διαχρονικής συνέχειας του Ελληνισμού, στην αγάπη για τα γράμματα, στον κοινοτισμό, στην αλληλεγγύη, στην εμπορική και ναυτική τους δεινότητα και στην ελπίδα. Η Μεγάλη Ιδέα για την απελευθέρωση όλων των ελληνορθοδόξων πληθυσμών ήταν το υπόβαθρο των δεκάδων κινημάτων πριν και μετά το 1821.

Αυτές τις ρίζες της ελληνορθόδοξης παιδείας, τα επί αιώνες ερείσματα της ελευθερίας μας, προσπαθούν σήμερα να πριονίσουν οι υπεύθυνοι για την Παιδεία. Στο όνομα του δήθεν προοδευτισμού απορρίπτουν την Ορθοδοξία, αμφισβητούν τη συνέχεια του Έθνους, προωθούν μεθόδους και ιδεολογήματα που απέτυχαν διεθνώς.

ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ



Φώτης Μιχαήλ

Η ελευθερία και η εθνική αξιοπρέπεια δεν κατακτώνται χωρίς θυσίες , ούτε και χαρίζονται από δήθεν συμμάχους και μάλιστα άλλης θεολογίας.
Τα τελευταία χρόνια, με αφορμή την υπογραφή των λεγομένων μνημονίων και την παράδοση της Πατρίδας μας αμαχητί στα χέρια των ξένων τοκογλύφων, έρχονται τα γεγονότα και τα πρόσωπα της Άλωσης, να μας δώσουν το δικό τους μήνυμα , να φωτίσουν τις διάνοιές μας και να μας διδάξουν ότι η ελευθερία και η εθνική αξιοπρέπεια δεν κατακτώνται χωρίς θυσίες , ούτε και χαρίζονται από δήθεν συμμάχους και μάλιστα άλλης θεολογίας.
Το παραπάνω μήνυμα, μας το στέλνει, μέσω επιστολής του προς τον ναύαρχο Νοταρά, κατευθείαν ο ίδιος ο Γεννάδιος Σχολάριος, ο οποίος, επειδή αρνήθηκε τότε να υπογράψει τις ανίερες συμφωνίες της Φερράρας, χαρακτηρίστηκε από τους παπικούς και από τους δικούς μας ενδοτικούς, ως δήθεν προδότης. Τα γεγονότα μοιάζουνε τόσο πολύ με τα σημερινά!

Εάν επιλάθωμαί σου, Ιερουσαλήμ

JERUSALEM
Ιωάννης Νεονάκης

Σε μία μέρα θα γευτούμε και πάλι την πίκρα του «Εάλω η Πόλις». Είναι όμως για μας μια ευκαιρία αναστοχασμού και κάποιων ίσως απαραίτητων αφετηριακών σκέψεων αναφορικά με το ποιοί πραγματικά είμαστε και ποιά η σημερινή μας θέση. Οι Έλληνες και ειδικά οι Ορθόδοξοι, στις μέρες μας βρίσκονται σε μια δυσκολία διάκρισης εννοιών και προσδιορισμού ταυτοτήτων. Είναι μια κατάσταση δύσκολη, μια κατάσταση συγχύσεως, η οποία σαφώς αποδυναμώνει την προσωπική τους, εσωτερική, αλλά και τη συλλογική τους συνοχή. Είναι μια κρίση, η οποία ασφαλώς εμποδίζει το βηματισμό και τη δυναμική της πορείας τους, μπορεί όμως να αποτελέσει και ευκαιρία επαναπροσδιορισμού της νοηματοδότησης της ζωή τους.

Αισώπειο μήνυμα στα κοράκια και βυζαντινό στους φορομπήχτες


 

Τελικά δεχτήκαμε τα πάντα. Απαξάπασες τις αξιώσεις της Διεθνούς των τοκογλύφων. Υπερψηφίστηκε αγαλλομένω ποδί η υποθήκευση της χώρας για ολόκληρον αιώνα. Όλη η δημόσια περιουσία τελεί εφεξής υπό την αναγκαστική διαχείριση των δανειστών.

Υπερταμείο + Κόφτης = υπερεξουσία με δύο οξύστομα εργαλεία σε εχθρικά χέρια. Αμφίστομη μάχαιρα με άλλη πλευρά της τα «κόκκινα» δάνεια και τα πράσινα που θα εξαναγκαστούν να «κοκκινίσουν». Παραδίδονται στα κοράκια των αγορών. Τα μαύρα πτηνά κουρσεύουν, διαρπάζουν, λεηλατούν, σφετερίζονται, ξαφρίζουν, σουφρώνουν, σκυλεύουν, τυμβωρυχούν το ξένο βιός.

Ανάμνησης της θλιβεράς αλώσεως της Βασιλίδος των πόλεων


Βασιλεύς Βασιλέων Βασιλεύων Βασιλεύσιν

Τρίτη 29 Μαΐου 1453 μ.Χ.

Της Αγια-Σοφιάς


Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια,
σημαίνει και η Αγιά Σοφιά, το Μέγα Μοναστήρι
με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες,
κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος.

Ψάλλει ζερβά ο βασιλιάς, δεξιά ο Πατριάρχης
κι απ' την πολλή την ψαλμουδιά, εσειόνταν οι κολώνες.
Να μπούνε στο χερουβικό και να 'βγη ο βασιλέας,
φωνή τους ήρθε εξ' ουρανού κι απ' Αρχαγγέλου στόμα.

Ο μαρμαρωμένος τελευταίος Αυτοκράτορας



Ο τελευταίος Αυτοκράτορας του Βυζαντίου, ο μαρμαρωμένος Βασιλιάς που η παράδοση τον θέλει να περιμένει κάπου υπομονετικά τη στιγμή που θα ξανακαθίσει στο θρόνο της Βασιλεύουσας Πόλης, γεννήθηκε πριν από 612 χρόνια στις 9 Φεβρουαρίου 1404.

Γιός του Αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄του Παλιολόγου και της Ελένης Δραγάση φόρεσε το στέμα του Αυτοκράτορα του Βυζαντίου στις 6 Ιανουαρίου 1449. Ο Αυτοκράτορας, ήταν τότε 45 ετών. Η στέψη του πραγματοποιήθηκε στον Μυστρά, στην Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, εκεί όπου σήμερα ένας μαρμάρινος δικέφαλος αετός μαρτυρά την ιστορία της στέψης του τελευταίου Αυτοκράτορα.

Ήδη οι Οθωμανοί είχαν αρχίσει να απειλούν την Βασιλεύουσα την οποία προσπάθησε να οχυρώσει όσο το δυνατόν καλύτερα ενισχύοντας τα οχυρωματικά έργα.

Μια υπέροχη ιστορία για τη γαλήνη της ψυχής



"Ποιος καλός άνεμος σε φέρνει εδώ; "ρώτησε ο σοφός ερημίτης τον οδοιπόρο που ζητούσε απεγνωσμένα να τον συναντήσει.

"Εγώ θέλω γαλήνη" απάντησε μελαγχολικά εκείνος. 
Ο ερημίτης πήρε ένα ξύλο κι έγραψε στο χώμα :

Εγώ θέλω γαλήνη…

"Κοίταξε τώρα πόσο απλό είναι", είπε στον οδοιπόρο και διέγραψε με μια κίνηση το «Εγώ».

"Σβήνεις πρώτα το "εγώ". Είναι αδύνατον να βρει γαλήνη αυτός που έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό του και νομίζει πως μπορεί να την βρει μόνος του, μακριά από τον Θεό.

Το εγώ πάντα θα νιώθει ότι απειλείται από όλους γύρω του κι έτσι πάντα θα φοβάται. Θα μετατρέπεται σε εγωισμός για να επικρατεί, και θα διώχνει τον Θεό και την γαλήνη Του."

Με μια δεύτερη κίνηση διέγραψε το «θέλω».

Σάββατο, 28 Μαΐου 2016

Περισσότερες πληροφορίες για την Ιεραρχία



Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Οι διαφορετικές πληροφορίες που κυκλοφορήθηκαν στα ΜΜΕ για τα αποτελέσματα της Ιεραρχίας της 24ης και 25ης Μαΐου τρ. έτους προκάλεσαν εύλογες απορίες και δικαιολογημένο ενδιαφέρον στον πιστό λαό. Ο υπογράφων προχώρησε σε περαιτέρω έρευνα επί του θέματος και κατέληξε σε επί πλέον πληροφορίες, ως προς το βασικό ερώτημα που κυριαρχεί στους πιστούς και γενικότερα στην κοινή γνώμη. Θα προσπαθήσει να δώσει μια σαφή απάντηση στο αν τελικά η Ιεραρχία αποφάσισε ότι οι Ρωμαιοκαθολικοί και οι Προτεστάντες δεν αποτελούν Εκκλησία, αλλά Ομολογία ή Κοινότητα.

Ο Κερκύρας Νεκτάριος για τη Μεγάλη Σύνοδο -Α. Παρατηρήσεις επί του Κειμένου : Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον. -Β. Παρατηρήσεις επί του Κειμένου : Η Αποστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας εν τω σύγχρονω κόσμω

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΚΕΡΚΥΡΑΣ, ΠΑΞΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΝΤΙΩΝ ΝΗΣΩΝ
ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ
Πρός
τήν Ἁγίαν καί Ἱεράν Σύνοδον
τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἑλλάδος
Παρατηρήσεις ἐπί τοῦ Κειμένου: Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον
Στήν παρ. 3 ἀναφέρεται ἡ «εὐθύνη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας διά τήν ἑνότητα, ὡς καί ἡ οἰκουμενική αὐτῆς ἀποστολή», ὅπως «ἐξεφράσθησαν ὑπό τῶν οἱκουμενικῶν Συνόδων. Αὗται [δηλ. οἱ Σύνοδοι] ἰδιαιτέρως προέβαλον τόν μεταξύ τῆς ὀρθῆς πίστεως καί τῆς μυστηριακῆς κοινωνίας ὑφιστάμενον ἄρρηκτον δεσμόν».
Ἐπ' αὐτοῦ θά ἤθελα νά ἐπισημάνω, ὅτι ἡ εὐθύνη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας γιά τήν ἑνότητα ἀφορᾶ ἀποκλειστικῶς καί κυρίως στήν ἑνότητα τῆς πίστεως. Ἐάν, δηλαδή, δέν ὑπάρχει ταυτότητα στήν πίστη, τότεἀπόλλυταιἡ καθολικότητα τῆς Ἐκκλησίας κι ἑπομένως ἡ οἰκουμενικότητα, γιά τήν ὁποία «μία πίστη» καί «μία Καθολική Ἐκκλησία» συγκροτήθηκαν οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι. Σέ ἀντίθετη περίπτωση δέν μπορεῖ νά γίνεται λόγος γιά τήν οἰκουμενικότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά γιά τήν «παγκοσμιότητα», ἡ ὁποία παραπέμπει σαφῶς στήν ἀριθμητική καί ποσοστιαῖα ὕπαρξη τῆς Ἐκκλησίας καί ὄχι στήν ποιοτική συγκρότηση, πού εἶναι ἡ πίστη στόν ἕναν Τριαδικό Θεό καί στήν ἐν Χριστῷ μεταμόρφωση τῶν πιστῶν.

''Η πνευματική ιερωσύνη...''



''Ορθόδοξη ψυχοθεραπεία''
Μητροπ. Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου, Ιεροθέου


Έχουμε ήδη διατυπώσει την σκέψη ότι ο ιερεύς εκτελεί διπλό έργο. Το ένα είναι η λειτουργία των θείων Μυστηρίων και το άλλο η θεραπεία των ανθρώπων, ώστε αξίως να προσέλθουν και να κοινωνήσουν των αχράντων Μυστηρίων.


Έχουμε ακόμη υπογραμμίσει ότι υπάρχουν πολλοί ιερείς, οι οποίοι εξωτερικά έχουν ακώλυτη την ιερωσύνη, αλλά ουσιαστικά έχουν μολύνει την ιερωσύνη, και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι δεν μπορούν να θεραπεύσουν. Τελούν μεν τα Μυστήρια και αγιάζονται τα δώρα δι’ αυτών, αλλά δεν μπορούν να θεραπεύσουν τους ανθρώπους ούτε να σώσουν την δική τους ψυχή.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν λαϊκοί και μοναχοί οι οποίοι δεν έχουν την μυστηριακή ιερωσύνη, αλλά μπορούν να θεραπεύσουν τους ανθρώπους, γιατί έχουν την πνευματική ιερωσύνη.

Ὀρθοδοξία καὶ Δύση, ὁ ἱστορικὸς ὁρίζοντας Χρῆστος Γιανναρᾶς



Χρῆστος Γιανναρᾶς - Ὀρθοδοξία καὶ Δύση (ἀποσπάσματα)
Ὁ ἱστορικὸς ὁρίζοντας

Σπουδάζουμε τὴν ἱστορία τοῦ «νεώτερου» Ἑλληνισμοῦ μὲ ἀφετηρία συνήθως, τὴν πτώση τῆς Κωνσταντινούπολης (1453). Ἦταν ἡ τελικὴ πράξη στὴν κατάρρευση τοῦ «βυζαντινοῦ» -ὅπως λέμε σήμερα- Ἑλληνισμοῦ, τὸ τέλος τῶν «μέσων» καὶ ἡ ἀρχὴ τῶν νεώτερων χρόνων τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας.
Ἀπὸ τὴν σκοπιά, ὡστόσο τῆς ἐξέλιξης τοῦ πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων, ὁρόσημο ἡ ἀφετηρία τῶν «νεώτερων» χρόνων δὲν εἶναι τὸ 1453. Εἶναι μᾶλλον τὸ 1354: ἡ χρονιὰ ποὺ ὁ Δημήτριος Κυδώνης, μὲ προτροπὴ τοῦ αὐτοκράτορα Ἰωάννη Κατακουζηνοῦ, μεταφράζει στὰ ἑλληνικὰ τὴ Summa Theologiae τοῦ Θωμᾶ τοῦ Ἀκινάτη. Ἐκστασιασμένος ὁ Κυδώνης ἀπὸ τὸ καινούργιο «φῶς» ποὺ ἔρχεται «ἐξ ἑσπερίας», ἀναλαμβάνει νὰ τὸ μεταδώσει στοὺς συμπατριῶτες του Ἕλληνες.
Τὸ γεγονὸς ὁριοθετεῖ μία καινούργια ἐποχὴ γιὰ τὸν Ἑλληνισμό, μιὰ νέα ἱστορικὴ περίοδο. Περίοδο ὅπου τὸ ἐνδιαφέρον τῶν Ἑλλήνων μετατίθεται προοδευτικὰ ἀπὸ τὴ δική τους παράδοση καὶ τὸν δικό τους πολιτισμὸ σὲ κάποιο ἄλλο πρότυπο καὶ ὅραμα βίου.

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016

Ο μοναχός Γεράσιμος, ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Πατριάρχης Κύριλλος



Αντωνιάδου Μαρία 

Στις 19 Φεβρουαρίου του 1016 ο «Γεράσιμος μοναχός ελέω Θεού πρεσβύτερος και ηγούμενος μονής του Ρως μαρτυρών υπέγραψα…», αναφέρεται στα αρχεία της Μονής Μεγίστης Λαύρας και ο Γεράσιμος θεωρείται ο πρώτος μοναχός ο οποίος προέρχεται από το «ξανθό» γένος που μόνασε στην Αθωνική Πολιτεία. Χίλια χρόνια μετά από εκείνη την υπογραφή ο Πρόεδρος της Ρωσίας κ. Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ. Κύριλλος, δεκάδες μητροπολίτες, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκά στελέχη της Εκκλησίας της Ρωσίας αναμένεται να καταφτάσουν τις επόμενες ώρες στο Περιβόλι της Παναγιάς για να εορτάσουν την μεγάλη για το γένος τους επέτειο. 
Όπως αναφέρεται σε επιστολή των μοναχών της Μονής Αγίου Παντελεήμονος, όπου διαμένουν οι Ρωσόφωνοι μοναχοί στο Αγιο Ορος «μετά από μια περίοδο μαρτυρικών δοκιμασιών ο ευλαβής ρωσικός λαός έχει την χαρά και την τιμή της εισδοχής του ρωσικού γένους στον αγιορείτικον μοναχισμόν».

Το πλήρες κείμενο της επιστολής - πρόσκλησης για τις εορτές στην Μονή Παντελεήμονος έχει ως εξής:

Γέροντας Ιάκωβος : Οι άνθρωποι παιδί μου είναι τυφλοί και δεν βλέπουν το τι γίνεται μέσα στο ναό στη Θεία Λειτουργία


 

«Οι άνθρωποι, παιδί μου, είναι τυφλοί και δεν βλέπουν το τι γίνεται μέσα στο ναό στη Θεία Λειτουργία. 
Μια φορά λειτουργούσα και δε μπορούσα να κάνω Μεγάλη Είσοδο από αυτά που έβλεπα.

Ο ψάλτης συνεχώς επαναλάμβανε: «ως τον Βασιλέα των όλων υποδεξόμενοι», οπότε ξαφνικά νιώθω να με σπρώχνει κάποιος από τον ώμο και να με οδηγεί στην Αγία Πρόθεση. 
Νόμισα ότι ήταν ο ψάλτης και είπα: «Ο ευλογημένος! Τόση ασέβεια! Μπήκε από την Ωραία Πύλη και με σπρώχνει! Γυρίζω και βλέπω μια τεράστια φτερούγα που την είχε περάσει ο Αρχάγγελος από τον ώμο μου και με οδηγούσε να κάνω τη Μεγάλη Είσοδο.

Τι γίνεται μέσα στο Ιερό κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας…».

Μερικές φορές δε μπορώ ν΄ αντέξω και κάθομαι στην καρέκλα, οπότε ορισμένοι συλλειτουργοί νομίζουν ότι κάτι δεν πάει καλά με την υγεία μου, αλλά δεν ξέρουν τι βλέπω και τι ακούω. Τι φτερούγισμα, παιδί μου, οι Άγγελοι! Μόλις ο Ιερέας πει το «Δι΄ ευχών», φεύγουν οι Ουράνιες Δυνάμεις και μέσα στο Ιερό έχουμε απόλυτη ησυχία…»

Εκεί θα ανταμώσουμε όλοι... Εδώ δεν ήρθαμε για να μείνουμε αιώνια



Άγιος Πορφύριος 

Tι νομίζεις ότι είναι ο θάνατος; 

Στενοχωρήθηκες πολύ. Το βλέπω. Όμως, εμείς οι Χριστιανοί δεν πρέπει να στενοχωρούμεθα, ούτε πρέπει να μας τρομάζει ο θάνατος. 

Γιατί τι νομίζεις ότι είναι ο θάνατος; Θάνατος είναι το μέσον, είναι η πόρτα που περνάμε στην αιωνιότητα! Αυτός είναι ο θάνατος... 

Καί από την πόρτα αυτή θα περάσουμε όλοι. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Αρκεί να είμαστε προετοιμασμένοι. Οπότε, κατά την ημέρα της Κρίσεως, θα βρεθούμε στα δεξιά του Χριστού μας. Εκεί θα ανταμώσουμε όλοι και θα απολαύσουμε τα αγαθά του Παραδείσου. Εδώ δεν ήρθαμε για να μείνουμε αιώνια. Ήρθαμε να δοκιμαστούμε και να φύγουμε για την αιώνια ζωή. Μη θλίβεσαι, λοιπόν, για κάτι που είναι προδιαγεγραμμένο. 

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ;



“Η νηστεία προστατεύει τά νήπια, σωφρονίζει τό νέο, κάνει σεβαστό τό γέροντα.” (Μ. Βασίλειος)

 Μέγας Βασίλειος

«Η νηστεία γεννᾶ τούς προφῆτες, δυναμώνει τούς δυνατούς. Ἡ νηστεία κάνει σοφούς τούς νομοθέτες· εἶναι τό καλό φυλαχτό τῆς ψυχῆς, ὁ πιστός σύντροφος τοῦ σώματος, τό ὅπλο γι᾿ αὐτούς πού ἀριστεύουν, τό γυμναστήριο γιά τούς ἀθλητές.

Αὐτή ἀποκρούει πειρασμούς, αὐτή προετοιμάζει γιά τήν ἀπόκτηση εὐσέβειας· εἶναι σύντροφος τῆς νήψεως καί δημιουργός τῆς σωφροσύνης.

Στούς πολέμους φέρεται μέ γεναιότητα, ἐν καιρῷ εἰρήνης διδάσκει τήν ἡσυχία. Ἁγιάζει τόν Ναζιραῖο καί τελειοποιεῖ τόν ἱερέα».

«Ἡ νηστεία ἔσβυσε τή δύναμη τῆς φωτιᾶς κι ἔφραξε τά στόματα τῶν λιονταριῶν.Ἡ νηστεία ἀνεβάζει τήν προσευχή στόν οὐρανό, μέ τό νά γίνεται τρόπον τινά ἡ φτερούγα στήν πορεία πρός τά ἄνω.

ΠΟΣΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΙΜΑΡΓΙΑΣ;



Ο Όσιος Πορφύριος για την λαιμαργία 

Ο Γέρων Πορφύριος συνέδεε το θέμα των πνευματικών αγώνων με τη γαστριμαργία και τη λαιμαργία.

Έλεγε δε πως, αν ο άνθρωπος καταφέρει να τρώει με πρόγραμμα και με λογική, τότε ο Θεός αναλαμβάνει να του συμπληρώσει όλες τις άλλες ατέλειες.

Εξαιτίας της λαιμαργίας του ανθρώπου, έλεγε, ο διάβολος του πήρε την εξουσία και τον έβγαλε από τον παράδεισο. Κι ο Θεός καλεί τον άνθρωπο να κάνει αγώνα, για να πάρει πίσω αυτή τη χαμένη εξουσία.

Ο άνθρωπος ήταν ο άρχοντας του κόσμου τούτου και, μετά την πτώση του ανθρώπου, άρχοντας του κόσμου τούτου έγινε ο διάβολος. «Κάνε του, λοιπόν, άνθρωπε, πόλεμο να πάρεις πίσω την εξουσία, που σού πήρε», μας έλεγε.

Τον ρώτησα τότε:

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Τά οὐσιαστικά προβλήµατα µέ τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο



Τά οὐσιαστικά προβλήµατα µέ τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο
(Παρέµβαση στήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας, Μάϊος 2016)
Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου 

Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος πού πρόκειται νά συνέλθη τόν Ἰούνιο τοῦ 2016 στήν Κρήτη ἦταν «προσδοκία» πολλῶν, πού τήν ὁραµατίσθηκαν, ἑτοιµάσθηκαν, κουράστηκαν, καί τώρα ὁδηγεῖται πρός τήν σύγκλησή της. Τά ἐρωτήµατα τά ὁποῖα τίθενται εἶναι ἐάν ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος εἶναι αὐτή πού περίµεναν ὅσοι τήν ὁραµατίσθηκαν.
Γράφονται καί λέγονται πολλά γιά τό θέµα αὐτό, ἄλλοι ἐκφράζουν τήν χαρά τους, γιατί ἐπιτέλους ἦλθε αὐτή ἡ ποθητή ὥρα, ἄλλοι ἐκφράζουν ἔντονο προβληµατισµό, ἔντονο δισταγµό καί ἄλλοι αἰσθάνονται πλήρη ἀπογοήτευση. Στήν µικρή αὐτή τοποθέτηση θά περιορισθῶ σέ µερικές ἐπισηµάνσεις. 

1. Σύνοδος Προκαθηµένων 

Ἡ µέλλουσα νά συνέλθη Σύνοδος ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, στήν πραγµατικότητα ὅµως θά εἶναι Σύνοδος τῶν Προκαθηµένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

ΤΑ ΠΕΡΙ ΠΑΠΙΚΟΥ ‘’ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ’’ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ‘’ΑΛΑΘΗΤΟΥ’’

(‘’Την αίρεσιν των αιρέσεων’’, κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς)
Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου.
___________________
Το δημοσίευμα στην ιταλική εφημερίδα Corriere della Serra, σε άρθρο του Gian Guido Vecchi , αναφορικά με την απαντητική επιστολή του Πάπα Φραγκίσκου προς τον Ελβετό Παπικό θεολόγο Hans Küng, η οποία του παραδόθηκε μέσω του Νούτσιου στο Βερολίνο, για τη διεξαγωγή συζήτησης για την Παπική πλάνη του ‘’αλαθήτου’’, την ‘’αίρεση των αιρέσεων’’ κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, έδωσαν αφορμή για ενθουσιαστικές αναφορές, για Παπικό ‘’άνοιγμα’’ για την πλάνη του αλαθήτου.

Προς τι οι ενθουσιαστικές αναφορές για ‘’Παπικό άνοιγμα’’;  To  Παπικό αλάθητο σαφέστατα σχετίζεται με την πλάνη του  Παπικού εξουσιαστικού πρωτείου.  Το Παπικό αλάθητο επαυξάνει το Παπικό εξουσιαστικό πρωτείο.  Η δογματική τούτη κακοδοξία του «αλαθήτου», μαζί με το Παπικό εξουσιαστικό πρωτείο, καθίστανται οι κατ’ εξοχήν εμμονές, για τη μη επιστροφή των Παπικών  στην  Μία Αγία Εκκλησία.

Ενημερωτικό φυλλάδιο της Εκκλησίας της Κρήτης για τη Μεγάλη Σύνοδο


 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
ΙΕΡΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ 

Πρόλογος 

Η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης απευθύνεται στο πλήρωμα της Εκκλησίας της Κρήτης για να ενημερώσει τους Κρήτες για την επικείμενη Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία θα συγκληθεί στην Κρήτη, και συγκεκριμένα στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης, στο Κολυμβάρι Κισάμου, από 17ης έως 27ης προσεχούς μηνός Ιουνίου.

Ορθόδοξη Εκκλησία και Συνοδικότητα

Η σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας αποτελεί αυθεντική προέκταση του τρόπου ύπαρξης της Εκκλησίας. «Η Ορθοδοξία είναι η Εκκλησία της συνοδικότητος», αναφέρει η πρόσφατη σχετική Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιος της Μητρός Εκκλησίας.

Ανάμεικτα συναισθήματα από Ιεραρχία



Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ανάμεικτα είναι τα συναισθήματα από τα αποτελέσματα της έκτακτης συγκλήσεως της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και των αποφάσεων που ελήφθησαν ενόψει της Πανορθόδοξης Συνόδου. Όπως είναι γνωστό η Ιεραρχία επί διήμερο (24 και 25 Μαΐου 2016) συζήτησε επί της εισηγήσεως του Μητροπολίτου Ηλείας κ. Γερμανού, που είχε ως θέμα την ενημέρωση «επί των παρατηρήσεων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών, αφορωσών εις τα κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» και συζήτηση επί των παρατηρήσεων αυτών.

Το πρώτο θετικό είναι ότι έγινε συζήτηση και ελήφθησαν αποφάσεις επί των παρατηρήσεων των Μητροπολιτών στα κείμενα της Πανορθόδοξης.
Δεν εισακούστηκαν μεμονωμένες φωνές, που εξέφρασαν την άποψη του Φαναρίου, να μην συζητηθούν καθόλου οι εν λόγω παρατηρήσεις και να γίνουν αποδεκτές οι προτάσεις, όπως κατατέθηκαν στις κατά τόπους Εκκλησίες χωρίς καμία επεξεργασία. Σημειώνεται ότι οι Ιεραρχίες άλλων τοπικών Εκκλησιών, όπως της Μόσχας, της Σερβίας, της Βουλγαρίας, της Αντιοχείας και της Γεωργίας συζήτησαν και έλαβαν αποφάσεις επί των κειμένων της Πανορθόδοξης.

Ἐτυμολογία: ταξίδι στὶς φλέβες τῆς γλώσσας μας


Δημήτρης Νατσιός

. Ὅταν θέλω νὰ διδάξω στοὺς μαθητές μου, παιδιὰ τοῦ δημοτικοῦ, τὴν ὡραιότητα τῆς ἐτυμολογίας τῶν λέξεων τῆς γλυκάκουστης γλώσσας μας, τοὺς ἀναφέρω ἕνα πολὺ ἁπλὸ παράδειγμα. Τοὺς ρωτῶ γιατί ὀνομάστηκε ἔτσι ὁ σκίουρος. Εὔκολα καταλήγουμε στὰ δύο συνθετικά της λέξεως: σκιὰ + οὐρά. «Καὶ γιατί τὸ εἶπαν ἔτσι οἱ νουνεχεῖς καὶ εὑρηματικοὶ πρόγονοί μας; Γιατί ἡ φουντωτὴ καὶ μεγάλη οὐρά του δημιουργεῖ σκιά». Ἀμέσως τὰ παιδιὰ «ψυλλιάζονται», ὑποπτεύονται ὅτι κάτι συμβαίνει μὲ τὶς λέξεις καὶ τά... γενέθλιά τους.. Τὸ ἴδιο γίνεται καὶ μὲ τὴν λέξη ρινόκερος. «Ρὶν» εἶναι ἡ μύτη, τοὺς λὲς γιὰ τὸν ὠτορινολαρυγγολόγο, τὸν ὁποῖο ἔχουν ἐπισκεφτεῖ – τὸ πρῶτο συνθετικὸ «ὠτο», τὰ αὐτιά, ἐδῶ στὸ Κιλκίς, τὸ γνωρίζουν οἱ ποντιακῆς καταγωγῆς μαθητές, ἀπὸ τὰ νόστιμα «ὠτία» ποὺ φτιάχνουν οἱ μάνες ἢ κυρίως οἱ γιαγιάδες τους, τὸ δεύτερο συνθετικὸ «-κερος» (ἢ -κερως, ἐκ τοῦ κέρας, τὸ κέρατο), καὶ μᾶς προκύπτει τὸ ζῶο ποὺ ἔχει στὴν μύτη ἕνα κέρατο. Λέγαμε τὶς προάλλες γιὰ τὴν γενοκτονία τῶν Ποντίων καὶ ἀναλύαμε τὰ συνθετικὰ γένος + κτείνω. Τὸ κτείνω (=σκοτώνω), δὲν τὸ ἀναγνωρίζουν, ὅμως ἂν τοὺς πεῖς ὅτι σημαίνει σκοτώνω (ἐκ τοῦ σκότους), φτάνουμε στὴν αὐτοκτονία, στὰ ἐντομοκτόνα, στὴν λιμοκτονία.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΞΕΠΕΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ



Χρήστου Παπαδημητρίου.
Κοινωνιολόγου-Οικονομολόγου
Προέδρου Τ Κ Πύργου-Κόνιτσας.


(Για λόγους σεβασμού στην προβληματική των ημερών το άρθρο αναφέρεται με γενικότητες ορολογίας αλλά οπωσδήποτε σημειολογικές.)

Οι παρακάτω σκέψεις σκοπό έχουν μόνο τον πολιτικό προβληματισμό, με δεδομένο αγαπητέ αναγνώστη ότι και σε τούτες τις «στερνές ώρες» της ανελέητης ανάγκης για επιβίωση, οι επαγγελματίες της πολιτικής και πρωτίστως υπεύθυνοι του ελληνικού ναυαγίου επιχειρούν την πολιτική των διάσωση αγνοώντας αλαζονικά αλλά και ανιστόρητα την κοινωνική επιταγή για αλλαγή στα πολιτικά ήθη στις νοοτροπίες και τις συμπεριφορές.

Ως πολίτης που βιώνω τα προβλήματα που γέννησε μια κατάσταση την οποία δημιούργησαν «επίορκοι και ανίκανοι λειτουργοί», από όλες τις με υψηλές αμοιβές εξουσίες του κράτους δικαίου με τιποτένια χαρακτηριστικά, ,θα περίμενα όπως και ο κάθε νοήμων πολίτης και την τελευταία δραματική εξέλιξη του κοινοβουλευτικού εξευτελισμού, όχι επισημάνσεις, αλλά στάσεις πολιτικές και όχι κομματικές με λογικές και πρακτικές καταδικασμένες και ξεπερασμένες.

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016

Ημερίδα με θέμα "Απο το Πάθος στην Ανάσταση: το νόημα της ορθόδοξης σωτηριολογίας"



Ο Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών & Υπ. Διδακτόρων του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ "Απόστολος Ιάσων ο Θεσσαλονικεύς" διοργανώνει Ημερίδα με θέμα

"Απο το Πάθος στην Ανάσταση: το νόημα της ορθόδοξης σωτηριολογίας" 

που θα διεξαχθεί την 26 Μαΐου 2016, από τις 09:00 - 21:00, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης. 

Επισυνάπτεται η πρόσκληση, η αφίσα και το πρόγραμμα της Ημερίδας.



Δεύτερη συνεδρία της έκτακτης συγκλήσεως της Ιεραρχίας


 

Συνήλθε σήμερα Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016, στη δεύτερη ημέρα της εκτάκτου Συγκλήσεώς της, η Ιερά Συνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Κατά την πρωινή Συνεδρία, μετά την προσευχή, ανεγνώσθη ο Κατάλογος των συμμετεχόντων Ιεραρχών και διεπιστώθη η απουσία των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου, Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιεροθέου, Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου κ. Ιακώβου, Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνατίου και Μεγάρων και Σαλαμίνος κ. Κωνσταντίνου, οι οποίοι απουσίασαν αιτιολογημένα.
Κατόπιν αναγνώσθηκαν και επικυρώθηκαν τα Πρακτικά της χθεσινής Συνεδρίας.

Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Πρώτη συνεδρία της έκτακτης συγκλήσεως της Ιεραρχίας


 

Συνήλθε σήμερα Τρίτη, 24 Μαΐου 2016, στην πρώτη Συνεδρία της εκτάκτου Συγκλήσεώς της, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Προ της Συνεδρίας ετελέσθη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, ιερουργήσαντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καρπενησίου κ. Γεωργίου.

Περί την 9η πρωινή, στη μεγάλη Αίθουσα των Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου, ετελέσθη η Ακολουθία για την έναρξη των εργασιών της Ιεράς Συνόδου. Αναγνωσθέντος του Καταλόγου των σύμμετεχόντων Ιεραρχών, διεπιστώθη η απουσία των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου, Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιεροθέου, Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου κ. Ιακώβου και Σύρου κ. Δωροθέου, οι οποίοι απουσίασαν αιτιολογημένα.

«Γυρίστε στους παλαιούς καιρούς, αυτό είναι πρόοδος»



Η κάποτε κραταιά και έμπλεως αισιοδοξίας Ευρώπη δίνει τώρα την εικόνα ραγδαίας και συνολικής αποδόμησης: Βρετανικό δημοψήφισμα (23/6) με επικρεμάμενο Brexit. Ισπανικές εκλογές (26/6) αβέβαιου μέλλοντος. Μετέωρη ευρωτουρκική συμφωνία που η αποπομπή Νταβούτογλου και οψιγενείς αντιδράσεις των Ευρωπαίων την καθιστούν ακόμη πιο εύθραυστη.

Ο «σουλτάνος»-οι εγκυρότεροι αναλυτές του καταλογίζουν σχιζοφρένεια και λόγω αυτής άγνοια κινδύνου-απειλεί εισβολή στη Συρία αν και γνωρίζει ότι θα έχει εκεί απέναντί του Ουάσιγκτον & Μόσχα. Φυσικά απορρίπτει προκλητικά την αξίωση της Ευρώπης για αλλαγές στον δρακόντειο αντιτρομοκρατικό του νόμο με τον οποίο σέρνει στις φυλακές σιδηροδέσμιους τους πολιτικούς του αντιπάλους και τους Κούρδους. Κατηγορεί τους Ευρωπαίους «ότι υποθάλπουν τρομοκράτες και επομένως δεν δικαιούνται να απευθύνουν συστάσεις στην Τουρκία»(sic!). Ακόμα και η εκ γενετής φιλότουρκη Γερμανία συμπεραίνει ότι ο νεοοθωμανός δεν πρόκειται να εκπληρώσει τα 72 προαπαιτούμενα και άρα δεν θα υπάρξει απελευθέρωση θεωρήσεων.

H λογική της επανεκλογής και η πολιτική λογική


 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

Τι θα ονομάζαμε «λογική της συνταγής» στο πεδίο των προβλημάτων του κοινού βίου, πεδίο της πολιτικής; Tη βεβαιότητα ότι για κάθε πρόβλημα μπορεί να υπάρξει λύση άμεσα αποτελεσματική, αρκεί να είναι η «ορθή» λύση. Tην «ορθότητα» της λύσης την εγγυάται η ιδιοφυΐα μιας ιδεολογίας, η εγκυρότητα και πείρα ενός κόμματος ή απλώς η κοινή λογική. Kατά κανόνα η ατομική γνώμη - προτίμηση - επιθυμία κάθε πολίτη θέλει να ταυτίζεται, στους αφορισμούς που εκφέρει, με την «κοινή λογική».

Eτσι, η «λογική της συνταγής» συμπίπτει με την επανάπαυση στα αναρίθμητα «πρέπει» που ο καθένας αραδιάζει σε ιδιωτικές συζητήσεις ή και σε δημόσιες αγορεύσεις, χωρίς να εξηγεί ποιος και με ποιαν αυθεντία ή εξουσία θα επιβάλει αυτά τα «πρέπει» της «κοινής» (υποτίθεται) λογικής. (Aς φανταστούμε μια πολιτική εκπομπή συζητήσεων στην τηλεόραση, όπου κάθε συζητητής θα πλήρωνε «πέναλτι» κάθε φορά που θα χρησιμοποιούσε το αφοριστικό «πρέπει» – θα ήταν θέαμα απολαυστικό.)

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, Λόγοι παραιτήσεως από την συμμετοχή στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο



Ἐν Πειραιεῖ τῇ 20ῃ Μαΐου 2016
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
ΛΟΓΟΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ
Ἐπειδή κατά τόν Θεῖο Ἀπόστολο Πέτρο ὀφείλομεν νά εἴμεθα «ἕτοιμοι δὲ ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι
ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος μετὰ πραΰτητος καὶ φόβου συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθήν, ἵνα ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, καταισχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες ὑμῶν τὴν ἀγαθὴν ἐν Χριστῷ ἀναστροφήν. κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας, εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, πάσχειν ἢ κακοποιοῦντας (Α΄ Πέτρου 3,15-18), δημοσιοποιῶ τοῦς λόγους παραιτήσεώς μου ἀπό τήν συμμετοχή μου στήν ἐκπροσώπηση τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν συγκληθησομένη Ἁγία καί Μεγάλἦ Σύνοδο. Ἡ ἀπόφασις τῆς προλαβούσης ἐκτάκτου Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μοῦ παρεῖχε αὐτό τό δικαίωμα συμμετοχῆς κατόπιν τῆς παραιτήσεως τῶν πρό ἐμοῦ κατά τά πρεσβεῖα Σεβασμιωτάτων Ἁγίων ἀδελφῶν.

Ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Διασποράς (εν Υπερορία - ROCOR) για τη Μεγάλη Σύνοδο


           


Translation into Greek of the Decision of the Holy Synod of the Russian Orthodox Church Outside of Russia Regarding the Pre-synodical texts of the Great and Holy Synod:
Ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Διασποράς (εν Υπερορία - ROCOR), 
Νέα Υόρκη - 13 Απριλίου 2016
Προς τους Πανοσιολογιωτάτους και
Αιδεσιμολογιωτάτους Κληρικούς, Οσιωτάτους Μοναχούς και
τον ευσεβή πιστό λαό της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Διασποράς

Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος!
Εν όψει της δημοσιεύσεως των κειμένων που θα συζητηθούν στην επικείμενη ‘Πανορθόδοξη’ Σύνοδο, η οποία έχει προγραμματιστεί να λάβει χώρα στην Κρήτη 16-27 Ιουνίου 2016, η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Διασποράς ανέλαβε την ευθύνη να εξετάσει αυτά τα κείμενα, μαζί με πλήθος άλλων Ιεραρχών, κληρικών και λαϊκών που κάνουν το ίδιο, ενώ συνεχίζονται οι προετοιμασίες της Συνόδου και να συνομιλήσει με το θεοφύλακτο ποίμνιό της και άλλους για τις προτάσεις της, όσον αφορά τα κείμενα της Συνόδου που αποτελούν σημείο ενδιαφέροντος και προβληματισμού πολλών ανθρώπων. Ενθυμούμεθα, εν προκειμένω αλλά και γενικότερα, τα λόγια του Κυρίου μας προς τον Απόστολο Πέτρο, όταν του είπε ότι το έργο του μέλλοντος Ποιμένος θα είναι να βόσκει τα πρόβατά Του. (Ιω. 21.17) · ομοίως, γι’ αυτούς που αγαπούν τον Χριστό, τροφή είναι να τηρούν επιμελώς ο,τι τους δίδαξε ο Χριστός «εαν αγαπάτε με τας εντολάς τας εμάς τηρήσατε» (Ιω. 14.15 και 14.23).

Ο μητροπολίτης Γερμανός σηκώνει το βάρος της ""Αγίας και Μεγάλης Συνόδου"



Συνέρχεται την Τρίτη 24 και την Tετάρτη 25 Μαΐου 2016, σε έκτακτη Σύγκλησή Της, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην αίθουσα των Συνεδριών του Συνοδικού Μεγάρου (Ιασίου 1, Αθήνα).

Το πρωί της Τρίτης, 24 Μαΐου, από ώρας 6:30 έως 8:30 θα τελεσθεί Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Συνοδικό Παρεκκλήσιο των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Καθολικό της Ιερᾶς Μονής Πετράκη, υπό του νεωτέρου τη τάξει Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καρπενησίου κ. Γεωργίου. Στις 9:00 θα αρχίσουν οι εργασίες της Συνεδριάσεως με εναρκτήρια Ι­ε­ρά Ακολουθία στο Μεγα Συνοδικό. 

Στη συνέχεια ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, Πρόεδρος της Ι­ε­ρᾶς Συνόδου της Ι­ε­ραρ­χί­ας, θα προσφωνήσει τους Σεβασμιωτάτους Συνοδικούς Συνέδρους, θα αντιφωνήσει ο πρώτος τη τάξει εκ των μελών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου κ. Σεραφείμ και θα εκλεγούν τα μέλη της εξ Αρχιερέων Επιτροπής για τις ανακοινώσεις στον Τύπο. Θα ακολουθήσει η Εισήγησις του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ηλείας κ. Γερμανού, με θέμα: «Ενημέρωσις επί των παρατηρήσεων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών, αφορωσών εις τα κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου». Μετά το διάλειμμα θα διεξαχθεί συζήτηση επί της Εισηγήσεως.

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ: Ζητούν να βγάλουμε τις εικόνες και τον Χριστό από τα σχολεία και τις μορφές των ηρώων της επαναστάσεως, για να μην σκανδαλίζονται οι ξένοι


H εξουσία και η δύναμη δεν είναι κακές, αλλά έχει σημασία ο τρόπος που τις ζει ο καθένας

Υπάρχουν κάποιοι που δεν έχουν ιδέα από Ορθοδοξία και παραδόσεις και κάνουν εισηγήσεις για μεταρρυθμίσεις, για να μην μείνουμε, όπως λένε, προσκολλημένοι στο παρελθόν, αλλά να γίνουμε Ευρωπαίοι.

Ποιες ευρωπαϊκές χώρες, όμως, ζηλεύουμε σήμερα;

Ποιος προκάλεσε τον πόλεμο και αναγκάστηκαν οι μετανάστες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους; Εμείς οι Ευρωπαίοι.

Και όταν ζήτησαν βοήθεια τους αφήσαμε απέξω και δεν τους δεχόμαστε.

Είμαστε υποχρεωμένοι να τους βοηθήσουμε, αλλά ο δικός μας Έλληνας μας καλεί να βγάλουμε τις εικόνες και τον Χριστό από τα σχολεία και τις μορφές των ηρώων της επαναστάσεως, για να μην σκανδαλίζονται οι ξένοι;

Με τα παραπάνω λόγια ξέσπασε σήμερα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος από τον άμβωνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Πρεβέζης.

Στον αέρα η Πανορθόδοξη



Στον αέρα η Πανορθόδοξη 
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

Αβεβαιότητα κυριαρχεί στο αν τελικά θα διεξαχθεί η Πανορθόδοξη στην Κρήτη και αν διεξαχθεί ποια θέματα θα την απασχολήσουν. Η αβεβαιότητα προκύπτει μετά την εν όψει της συγκλήσεως της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, την 24η και την 25η λήγοντος μηνός Μαΐου, κοινοποίηση από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο σε όλα τα μέλη της, των ενστάσεων, προτάσεων, τροπολογιών, διορθώσεων, ή προσθηκών που της υπέβαλαν Μητροπολίτες εις τα κείμενα της Πανορθόδοξης, που όλες θα συζητηθούν στην Ιεραρχία. Τα κύρια και κρίσιμα για τη διεξαγωγή και τη θεματολογία της Πανορθόδοξης ζητήματα που θα απασχολήσουν την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι τα ακόλουθα: 

Επί της συγκλήσεως της Πανορθόδοξης επισημαίνεται ότι δεν υπάρχει ομοφωνία επί του Κανονισμού λειτουργίας και επομένως «χωρίς έγκυρον Κανονισμόν δεν είναι δυνατόν να συγκροτηθή και να λειτουργήση η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος»! Πιο συγκεκριμένα επισημαίνεται ότι τον Κανονισμό δεν έχει υπογράψει η Αντιπροσωπεία του Πατριαρχείου Αντιοχείας κατά τη Σύνοδο των Προκαθημένων του Ιανουαρίου 2016 στο Σαμπεζί της Ελβετίας, με τη σημείωση του αντιπροσώπου του εν λόγω Πατριαρχείου, Μητροπολίτη στη Γερμανία Ισαάκ, ότι « Η Εκκλησία της Αντιοχείας έχει αντίθετη γνώμη και γι’ αυτό δεν συνυπογράφει». Συνεπώς ομοφωνία δεν υπάρχει και, κατά την απόφαση των Προκαθημένων, ο Κανονισμός λειτουργίας της Συνόδου δεν είναι έγκυρος και επομένως δεν είναι δυνατόν να συγκροτηθεί και να λειτουργήσει η Πανορθόδοξη!

Παρουσίαση βιβλίου

Σχετίζεται η 21η Μαΐου με την Επανάσταση του 1821;



Στέργιος Π. Ζυγούρας

Μια κλασική διαδικτυακή αναζήτηση με τις λέξεις “Κωνσταντίνος, Ελένη, Φιλική Εταιρεία” δίνει ελάχιστα αποτελέσματα. Ένα από αυτά περιγράφει με τον γνωστό, αξιωματικό τρόπο την ίδρυση της Εταιρείας, η οποία, αν και εμφανίζεται στενά συνδεδεμένη με την χριστιανική παράδοση (14η Σεπτεμβρίου, 25ηΜαρτίου) στο τέλος, με μαγικό τρόπο, θεμελιώνει μια νεοτερική Επανάσταση που αποστασιοποιείται από την παράδοση. Αν και εμφανίζεται ως Επανάσταση των χριστιανών της Ανατολής (“παμβαλκανική” την ονομάζουν μέσω αναχρονισμού), στο τέλος, με μαγικό τρόπο θεμελιώνει ένα εθνικό κράτος όπου “Έλληνες” είναι αυτοί που ομιλούν την ελληνική γλώσσα.

Εν τούτω νίκα
Εκείνο που κυρίως παραλείπεται, είναι η ταυτότητα που αποκαλύπτει ο Αλ. Υψηλάντης την ημέρα έναρξης της Επανάστασης στο Ιάσιο (24-2-1821), όπου ο ίδιος ενσαρκώνει τον Μ. Κωνσταντίνο, αυτόν που ιδρύει για πρώτη φορά χριστιανικό κράτος, μετουσιώνοντας την πολυεθνική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η επίκληση του “Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού”, το σύνθημα “Εν τούτω νίκα”, στις προκηρύξεις του Αρχιστρατήγου-Γ. Επιτρόπου, ελάχιστα έχουν προβληθεί από την ιστορία. Ακόμα λιγότερο γνωστές είναι οι τρίχρωμες σημαίες του Υψηλάντη. Σε μια απ’ αυτές απεικονίζονται ο Αγ. Κωνσταντίνος και η Αγ. Ελένη με το σημείο του Σταυρού (κάτωθεν του οποίου οι Έλληνες=Χριστιανοί αγωνιζόμενοι, νικούν).

Το άρθρο, γραμμένο σε άμεση και απλή γλώσσα δεν αποφεύγει τις κλασικές παγίδες, που αποτελούν θέσφατα της ατεκμηρίωτης ιστορίας. Ίσως το κρισιμότερο λανθασμένο συμπέρασμα είναι ότι στις 12 Απριλίου 1820 ο Αλ. Υψηλάντης έγινε αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας. Κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από πουθενά, τόσο ως ουσία (Γ. Επίτροπος της Αρχής δεν σημαίνει Αρχηγός), όσο -κυρίως- ως υπόθεση εργασίας που στηρίζεται πάνω στην αναπόδεικτη θεωρία των τριών ιδρυτών της Οδησσού.

Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης: Πνευματικὴ ἐπικοινωνία μὲ τὸν Ἅγιο Γέροντα Παΐσιο


Μαρ­τυ­ρί­α ἱε­ρο­μο­νά­χου Ἰ­α­κώ­βου: «Ἤ­μουν λα­ϊ­κός ἀ­κό­μη, φοι­τη­τής στό Ἐκ­κλη­σι­α­στι­κό Λύκειο Λαμί­ας, τό ἔ­τος 1986 μέ τό ὄ­νο­μα Ἰ­ω­άν­νης. Ἀ­νέ­βη­κα στό Ἅ­γι­ον Ὄ­ρος καί ἐ­πι­σκέφ­τη­κα, μετά ἀ­πό εὐ­λογί­α πού εἶ­χα ἀ­πό τόν γέ­ροντά μου π. Ἰάκωβο Τσα­λί­κη, τόν γέ­ρον­τα Πα­ΐ­σι­ο, γιά νά τόν συμ­βου­λευ­τῶ ἄν πρέ­πη νά γίνω μο­να­χός ἤ ὄχι. Ὁ γέ­ρον­τας Ἰάκωβος εὐ­λα­βεῖ­το τό γε­ρω-Πα­ΐ­σι­ο καί ὅ­ταν πῆ­γα, μοῦ ἔ­δω­σε νά τοῦ δώ­σω κά­τι γιά εὐ­λο­γί­α, καί πρό­σθε­σε: ”Νά πῆς στόν γε­ρω–Παΐ­σι­ο, ὅ­ταν βγῆ στήν Θεσ­σα­λο­νί­κη, ἄς ἔλ­θη νά μᾶς δῆ. Ἐ­γώ, Γι­αν­νά­κη μου, εἶ­ναι δύ­σκο­λο νά δῶ τόν Γέροντα, γι­α­τί πρέ­πει νά πε­ρά­σω βου­νά, λαγ­κά­δι­α, θά­λασ­σα, πού δέν τό ἐ­πι­τρέ­πει ἡ ὑ­γε­ί­α μου καί ἐ­ξ ἄλλου ὁ γε­ρω–Πα­ΐ­σι­ος εἶ­ναι ἅ­γι­ος, ἐ­γώ ἁ­μαρ­τω­λός καί ἀ­νά­ξι­ο­ς”. Μοῦ ἔ­δω­σε τό­τε καί 5.000 δραχ­μές νά ἀ­νά­ψω κε­ρί στό ἐκ­κλη­σά­κι του. Ὅ­ταν πῆ­γα στό Ὄ­ρος, συ­νάν­τη­σα τόν Γέ­ροντα ἔ­ξω ἀ­κρι­βῶς ἀ­πό τήν πόρ­τα του· μό­λις μᾶς εἶ­δε –ἤ­μουν μα­ζί μέ κά­ποι­ο ἱ­ε­ρο­μό­να­χο–, μᾶς λέ­ει: ”Βρέ, κα­λῶς τους, βρέ, κα­λῶς τους!”. 
Πήραμε εὐ­χή καί λέ­ει σέ μέ­να: 
- Βρέ, τί λές; Θά σέ κά­νου­με κα­λό­γε­ρο; 
- Γέροντα, τοῦ λέ­ω, ἔ­χω πρό­βλη­μα ἀ­πό το­ύς γονεῖς μου. 
- Ἄ­κου­σε νά σοῦ πῶ, ἄ­φη­σε το­ύς γο­νεῖς νά κλά­ψουν ἕ­να-δυ­ό μῆ­νες, γιά νά μήν κλαῖς ἐ­σύ αἰ­ω­νίως, καί πήγαι­νε πρίν χά­σης τόν θη­σαυ­ρό (ἐν­νο­οῦ­σε τόν γέ­ρον­τα Ἰάκωβο, χω­ρίς νά....
τοῦ πῶ ποῦ σκεπτόμουν νά πά­ω γι­ά νά μο­νά­σω). 
- Γέροντα, ἔ­χε­τε τήν εὐ­χή τοῦ π. Ἰ­α­κώ­βου ἀ­πό τόν ὅ­σι­ο Δαυ­ΐδ.

Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

«Aν έχεις αμαρτήματα, μην απελπίζεσαι»…

«Aκόμα και αν αμαρτάνεις κάθε ημέρα, κάθε ημέρα να μετανοείς» 

Aλήθεια, ποιό λιμάνι μπορεί να συγκριθεί με το λιμάνι της Εκκλησίας; Ποιός παράδεισος μπορεί να συγκριθεί με τον παράδεισο των συγκεντρωμένων πιστών; Δεν υπάρχει εδώ φίδι που γυρεύει να μάς βλάψει, μόνο ο Xριστός που μάς οδηγεί μυστικά. 

Γι’ αυτό δεν θα ‘ταν λάθος αν θεωρούσαμε την εκκλησία πιο σπουδαία από την κιβωτό. 

Γιατί η κιβωτός δεχόταν βέβαια τα ζώα και τα διατηρούσε ζώα- η εκκλησία όμως δέχεται τα ζώα και τα αλλάζει. Tί εννοώ μ’ αυτό: Mπήκε στην κιβωτό ένα γεράκι, βγήκε πάλι γεράκι- μπήκε ένας λύκος, βγήκε πάλι λύκος. Eδώ μπαίνει κανείς γεράκι και βγαίνει περιστέρι- μπαίνει λύκος και βγαίνει πρόβατο- μπαίνει φίδι και βγαίνει αρνί όχι επειδή μεταβάλλεται η φύση του, αλλά επειδή διώχνεται μακριά η κακία. 

Γι’ αυτό φέρνω το λόγο διαρκώς στη μετάνοια. Γιατί η μετάνοια, που στον αμαρτωλό φαντάζει φοβερή και τρομερή, γιατρεύει τα παραπτώματα- εξαφανίζει τις παρανομίες- σταματά το δάκρυ- δίνει παρρησία μπροστά στο Θεό- είναι όπλο κατά του διαβόλου- μαχαίρι που τού κόβει το κεφάλι- ελπίδα σωτηρίας- αφαίρεση της απελπισίας. Aυτή ανοίγει στον άνθρωπο τον ουρανό. Aυτή τον οδηγεί στον παράδεισο. Aυτή νικά τον διάβολο. Γι’ αυτό ακριβώς και σάς μιλώ συνέχεια γι’ αυτήν. Όπως από την άλλη κι η υπερβολική αυτοπεποίθηση μάς οδηγεί στην πτώση. Eίσαι αμαρτωλός; Mήν απελπίζεσαι. Δεν σταματώ, σα φάρμακα αυτά τα λόγια συνεχώς να σάς τα δίνω. Γιατί ξέρω καλά τί όπλο δυνατό που είναι κατά του διαβόλου το να μη χάνεις την ελπίδα σου.

Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ Μ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ
ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ Μ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

     Όλοι οι ειδικοί δέχονται ότι ο Μ. Κωνσταντίνος κατόρ­θωσε να μεταμορφώσει και να ανανεώσει την ρωμαϊκή αυτοκρατορία με δύο τολμηρότατες ενέργειές του, οι οποίες ανθρώ­πινα δύσκολα θα μπορούσαν να αναληφθούν, χωρίς την άνωθεν κλήση και συμμαχία, διότι θρησκευτικά και πολιτιστικά θα εθεωρούντο ουτοπικές και επικίνδυνες.
Εν πρώτοιςστον πρώην σκληρά διωκόμενο Χριστιανισμό από το ρωμαϊκό κρά­τος έδωσε κατ’ αρχήν με τοΔιάταγμα των Μεδιολάνωνθρη­σκευτική ελευθερία, την οποία αυτός μόνον εστερείτο, στη συνέχεια δε τον εννόησε προνομιακά με λήψη καταλλήλων μέτρων, ώστε, μολονότι θεσμικά δεν τον κατέστησε επίσημα θρησκεία του κράτους, ουσιαστικά αυτό είχε επιβάλει.
Επρόκειτο για μία ιστορική νίκη του Χριστιανισμού επί των διωκτών του. Όπως ψάλλει, η Εκκλησία, πρώτος ο Κωνσταντίνος υπέταξε την αλουργίδα, την βασιλεία, εκουσίως στον Παμβασιλέα Χριστό, έγινε ο πρώτιστος των Χριστιανών βασιλέων'6, εθεμελίωσεκαι ίδρυσε την πρώτη χριστιανική αυτοκρατορία, το πρώτο χριστιανικό κράτος, με θετικώτατες συνέπειες για την διάδοση και ενίσχυση της χριστιανικής πίστεως, ιδιαίτερα για την εκχριστιάνιση της Ευρώπης.
Ορθότατα παρατηρεί ο ε­θνικός μας ιστορικός Κ. Παπαρρηγόπουλος ότι «μετά τους άμεσους μαθητάς του Σωτήρος ουδείς έπραξε πλειότερα προς διάσωσιν και παγίωσιν της ιεράς ημών πίστεως»7. Γι’ αυτό και δεν εδίστασε η Εκκλησία, παρά τις όποιες αδυναμίες και αμαρτίες του, να τον ανακηρύξει άγιο και ισαπόστολο.

Γιατί με παρακαλείς για χάρη του δαίμονα;

ΜΙΑ ΔΙΗΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ, ΠΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ
Η ακόλουθη διήγησις που προέρχεται μάλλον από κάποια λιγότερο γνωστή παραλλαγή της συστηματικής συλλογής του Γεροντικού σκοπό έχει να διδάξη πόσο μεγάλη είναι η φι­λανθρωπία του Θεού και ότι κανένας αμαρτωλός δεν πρέπει να απελπίζεται, ακόμη κι αν νομίζη ότι έχει γίνει όμοιος στην αμαρτία με τον διάβολο.
Κάποιος άγιος γέρον­τας, μεγάλος και διο­ρατικός, έχοντας νική­σει και ξεπεράσει ό­λους τους πειρασμούς των δαιμόνων, είχε λά­βει το χάρισμα να βλέπη οφθαλμοφανώς το πώς επιδρούν στην ζωή των ανθρώπων οι άγγελοι και οι δαίμονες· πώς δηλ. ο καθέ­νας από την πλευρά του αγωνίζονται για την ψυχές των ανθρώπων. Ήταν δε τόσο μεγάλος και υψηλός στην αρετή, που τα ακάθαρτα πνεύματα τον υπολόγιζαν πολύ και συστέλλονταν μπροστά του. Πολλές φορές τα κορόιδευε και τα ύβριζε θυμίζον­τας τους την πτώσι τους από τους ουρα­νούς και την αιώνια κόλασι του πυρός που τα περιμένει. Οι δαίμονες λοιπόν μιλούσαν με θαυμασμό για τον μεγάλο γέ­ροντα κι έλεγαν ότι κανένας να μη τολμήση στο εξής να παλέψη μαζί του ή έστω και να τον πλησίαση, μη τυχόν και πληγωθή από τον γέροντα, διότι έχει ανέλθει σε μεγάλο πλούτο απάθειας και έχει τύχει της θεώσεως με την χάρι του Παναγίου Πνεύ­ματος.
Ενώ λοιπόν έτσι είχαν τα πράγματα, κάποιος δαίμονας ρωτά έναν σύντροφο του:

Εγωϊσμός – Ταπείνωση. Του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου


Εγωϊσμός - Ταπεινωση. Του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

(Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Εγωϊσμός – Ταπείνωση

Η αυτοεκτίμηση που βλάπτει την ψυχή…
Προσέχετε τον εαυτό σας. Η πρόοδος στην πνευματική ζωή διακρίνεται με την ολοένα και περισσότερη συναίσθησι της μηδαμινότητός μας. Ενώ όσο αυξάνει η εκτίμησις του εαυτού μας σε κάτι, τόσο βαδίζουμε στην καταστροφή. Ο εχθρός θα το εκμεταλλευθή αυτό. Θα πλησιάση και θα επιχειρήση να πετάξη κανένα πετραδάκι στον δρόμο μας για να σκοντάψουμε. Μια ψυχή που δίνει στον εαυτό της αξία, μοιάζει με τον κόρακα του Αισώπου που ακούγοντας τις κολακείες της αλεπούς για την «ωραία» του φωνή, άνοιξε το στόμα και του έπεσε το τυρί…».
«Πόσο χρήσιμο θα ‘ταν να βρισκόταν κάποιος να σας κατηγορή. Να χαίρεσθε, αν ποτέ συμβή αυτό. Είναι πολύ επικίνδυνο να σας επαινούν όλοι και κανείς να μην σας λέει την αλήθεια. Είναι νομίζετε δύσκολο να πλανηθή ή να σκοντάψη κανείς; Απέχετε πολύ από το να θεωρήτε τον εαυτό σας άγιο και άξιο να συμβουλεύη τους άλλους;».
«Στο Κίεβο ασκήτευε κάποτε κάποιος με πολλή νηστεία και μόνωσι. Τον πολέμησε όμως ο εγωισμός και άλλα πάθη. Πήγε λοιπόν και εξωμολογήθηκε τους λογισμούς του στον μακαριστό στάρετς Παρθένιο. Εκείνος του έδωσε χρήματα και τον έστειλε στην αγορά λέγοντας: «Αγόρασε κρέας και φάγε το μπροστά στους άλλους». Ο ασκητής ακολούθησε την συμβουλή του στάρετς και όλοι οι πειρασμοί του φύγανε. Να πώς οι Πατέρες πολεμούσαν την υπερηφάνεια.

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

Ο ΘΕΟΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

Γράφει ο Ιωάννης Αυξεντίου

Πριν από λίγες ημέρες, εντύπωση και χαμόγελα προκάλεσε η είδηση ότι ένας Ισραηλινός ονόματι David Shoshan, κατάφυγε στις δικαστικές αρχές τις χώρας του ζητώντας να επιβληθούν περιοριστικά μέτρα εναντίον του Θεού, ώστε να μην εμπλέκεται στην ζωή του, διότι αυτός (ο θεός) δεν εισακούει τις προσευχές του και του δημιουργεί προβλήματα. Μάλιστα ο νομοταγής αυτός πολίτης ακολούθησε όλη την τυπική διαδικασία, αφού πριν πάει στο δικαστήριο είχε απευθυνθεί στην… αστυνομία.

Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που ο Θεός οδηγείται στα δικαστήρια, και μάλιστα υπάρχουν καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον του που… εξετελέστηκαν.

Μετά την οκτωβριανή επανάσταση του 1917, ο μπολσεβίκος Anatoly Lunacharsky συγγραφέας και κομισάριος για την παιδεία, οργάνωσε την ''Δίκη του Σοβιετικού Κράτους εναντίον του Θεού''. Η απόφαση του δικαστηρίου δεν άργησε να βγει, και ήταν: ένοχος. Η ποινή: Θάνατος δια τουφεκισμού. Η ποινή εκτελέστηκε από ένα στρατιωτικό απόσπασμα που πυροβόλησε… τον ουρανό!

Ζαν Κλώντ Λαρσέ: ''Ο Θεός δεν θέλει τον πόνο των ανθρώπων''


Πρόλογος: Παύλος, Μητροπολίτης Σισανίου & Σιατίστης
εικόνα εξωφύλλου: Χρήστος Μποκόρος

Ο Θεός δεν είναι αίτιος του πόνου ούτε θέλει οι άνθρωποι να πονάνε. Επίσης ο πόνος δεν είναι η τιμωρία με την οποία ο Θεός τιμωρεί τον άνθρωπο για την αμαρτία του.

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής τονίζει ότι ο Θεός έπλασε το σώμα, αλλά όχι την ασθένεια.

«Την εσωτερική μεταβολή της φύσης προς το πάθος, τη φθορά και τον θάνατο δεν την δέχθηκε ο άνθρωπος από τον Θεό».

Η αυτονόμηση του ανθρώπου από τον Θεό, η αμαρτία δηλαδή, είναι η αρχή της φθοράς, του πόνου και του θανάτου.

Στην κατάσταση της αρχέγονης δικαιοσύνης, στην προ της πτώσεως εποχή, δεν υπάρχει, ούτε φθορά, ούτε πόνος, ούτε θάνατος, αλλά ζωή και περίσσευμα ζωής και προς αυτή την πραγματικότητα έρχεται ο Θεός με την ενανθρώπισή Του να θεραπεύσει και να οδηγήσει τον άνθρωπο «ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλά ζωή ἀτελεύτητος».

Σιατίστης Παύλος: ''Το μέλλον του ανθρώπου χωρίς το Θεό είναι η σκουπιδοποίηση του''



Του Σεβ. Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης Παύλου

Η Ανάσταση τού Χριστού είναι τό θεμέλιο γεγονός τής ζωής μας καί τής ζωής τού κόσμου, αφού τήν ημέρα αυτή συνετελέσθη τό πιό σημαντικό γεγονός στή ζωή μας.

Αυτό είναι η νίκη μας απέναντι στόν θάνατο. Ο θάνατος αφαιρεί κάθε νόημα καί κάθε προοπτική από τόν άνθρωπο καί τήν ζωή του. Η Ανάσταση αποτελεί τό γεγονός εκείνο τό οποίο κρίνει τήν ποιότητα τού Προσώπου τού Χριστού, αλλά καί τήν ποιότητα τού κάθε ανθρώπου.

Ο Χριστός Ανέστη καί Ανέστη επειδή προηγουμένως απέθανε. Ο θάνατος τού Χριστού αποδεικνύει μέ τόν πιό αληθινό τρόπο ότι ο Χριστός έγινε καί ήταν αληθινά άνθρωπος. Ο θάνατος ανήκει στήν ανθρώπινη φύση. Ο θάνατος είναι ο καρπός τής αυτονομίας τού ανθρώπου από τήν ζωή τού Θεού.

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ για την Αγία Σύνοδο



Το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, της Θεολογικής Σχο λής του Α.Π.Θ., μετά από συζήτηση στη Συνέλευσή του, αριθμ. συν. 563/18.5.16 χαιρετίζει την απόφαση της Συνάξεως των Προκαθημένων των Αυτοκεφάλων Ορθο δό ξων Εκκλησιών για τη σύγκληση της Αγίας και Με γά λης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, κατά την προσεχή εορτή της Πεν τηκοστής (18-26 Ιουνίου 2016), στην Ορθόδοξο Ακαδημία Kρήτης στο Κολυμπάρι Χανίων, και εύχεται την ευόδωση των εργασιών της.

Η μετά από αιώνες επαναλειτουργία του Συνοδικού Θεσμού σε πανορ θό δο ξο επίπεδο, με «την οφειλετική ευθύνη του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως προκαθημένης Εκκλησίας» και «τη συνεργία» όλων των άλλων Πα τριαρχείων και των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, πρωτίστως των Προ κα θη μένων αυτών, πληροί με χαρά και αισιο δοξία πάντας για τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κόσμο.

Ο Πόντος ζει!



19η Μαΐου, η μέρα γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου! Η μέρα μνήμης της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού και απόδοσης ενός ελάχιστου φόρου τιμής στις εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές, οι οποίες αναζητούν δικαίωση!

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι , οι οποίοι κάηκαν ζωντανοί, σφαγιάσθηκαν ανελέητα, διαμελίστηκαν, ρίχτηκαν ζωντανοί στους λέβητες άνθρακα των ατμόπλοιων, βιάστηκαν, εξισλαμίστηκαν, ζητούν όχι εκδίκηση, αλλά έμπρακτη δικαίωση. Η σημερινή μέρα δεν αφορά αποκλειστικά τους Ποντίους, αλλά όλους τους Έλληνες. Ο Πόντος ήταν, είναι και θα είναι η ακριτική οντότητα του ελληνισμού. Αποτελεί μία έκφανση της πολλαπλότητας της ελληνικής ψυχής, η οποία παραμένει αναλλοίωτη στο χρόνο.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...