Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Ανάγκη πανεθνικής εγρήγορσης και συσπείρωσης



«Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες» ευφρανθήκαμε λίγο πολύ οι πάντες, «εγκρατείς και ράθυμοι» κατά το επιεικές των εκκλησιαστικών υμνογράφων. Ας ευχηθούμε τώρα εις εαυτούς και αλλήλους το χαριτωμένο παπαδιαμαντικόν: «παν καταθύμιον» (Ο Επιτάφιος και η Ανάστασις εις τα χωρία, Άπαντα Βημ. 15, σ. 92).

Ας προσγειωθούμε τώρα στην εγχώρια πραγματικότητα. Αμείλικτοι οι αριθμοί. Με δεδομένη την καταβαράθρωση των εισοδημάτων (συντάξεις, μεροκάματα, όπου ακόμη υφίστανται) είναι ζοφερός ο κατάλογος ανατιμήσεων από 3/2016-3/2017:

Ελαιόλαδο 9,2%, φρούτα, 14,9%, λαχανικά 31,2%, πατάτες 7,1%, πετρέλαιο θέρμανσης 32,9%, φυσικό αέριο 23,7%, βενζίνη 14,9%, αεροπορικά εισιτήρια 23,8%. Ταυτόχρονα η νομοθετημένη ελάχιστη ημερήσια αμοιβή κατρακύλησε στα 26,18€.

Οι αρμόδιοι πάσης προελεύσεως εξακολουθούν να παρουσιάζουν ρόδινα τα πράγματα ωσάν να ζουν σε άλλη χώρα. Όμως «όποιος τα ψόματα λαλεί, δίχως αντρειά λογάται» (Βιτσέντζος Κορνάρος, Ερωτόκριτος Β΄888). Κυβέρνηση και αντιπολίτευση αρνούνται να συνειδητοποιήσουν ότι ενός εστί υπέρτατη χρεία: εθνικής συνεννόησης!

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Διδαχή την Κυριακή του Αντίπασχα για τον Χριστιανισμό (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)



«Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες» (Ιω. 20, 29)

«ΜΑΚΑΡΙΟΙ είναι εκείνοι που πιστεύουν χωρίς να μ’ έχουν δει». Αυτά τα λόγια είπε ο Κύριος στον πιστό μαθητή Του, που αρνήθηκε να πιστέψει στην ανάστασή Του, όταν οι αδελφοί του, οι απόστολοι, του τη γνωστοποίησαν. Αυτά τα Λόγια είπε ο Κύριος στον μαθητή Του, που είχε δηλώσει ότι δεν θα πίστευε στην ανάστασή Του, ώσπου να βεβαιωνόταν με τις αισθήσεις του γι’ αυτό το τόσο θαυμαστό και τόσο σημαντικό για ολόκληρη την ανθρωπότητα γεγονός. «Είδαμε τον Κύριο με τα μάτια μας!» (Ιω. 20, 25), έλεγαν με χαρά στον άγιο Θωμά οι άλλοι απόστολοι, στους οποίους εμφανίστηκε ο Κύριος την ημέρα της αναστάσεώς Του, όταν βράδιασε. Οι μαθητές ήταν συγκεντρωμένοι σ’ ένα σπίτι με κλειδωμένες τις πόρτες, επειδή φοβούνταν τους Ιουδαίους, που μόλις είχαν διαπράξει τη θεοκτονία κι έπαιρναν ήδη μέτρα εναντίον της προαναγγελμένης αναστάσεως του Ιησού (Βλ. Ιω. 20, 19). Ο Κύριος είχε μπει στο σπίτι χωρίς ν’ ανοίξει τις πόρτες.

Τοῦ ἐν Ἁγίοις ἡμῶν πατρὸς ἡμῶν Ἀνδρέου Κρήτης τοῦ Ἱεροσολυμίτου, Ἐγκώμιον εἰς τὸν Ἅγιον τοῦ Χριστοῦ Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον τὸν Τροπαιοφόρον, μεταφρασθὲν εἰς κοινὴν διάλεκτον (ὑπὸ Νικοδήμου Ἁγιορείτου)



Εὐλόγησον Πάτερ.

Πάντοτε μέν, καὶ πάντων τῶν ἄλλων ἁγίων μαρτύρων αἱ ἑορταὶ εἶναι λαμπραὶ καὶ ἐπίσημαι λαμπροτέρα ὅμως καὶ ἐπισημοτέρα εἶναι ἡ σήμερον ἑορταζομένη ἑορτή, Γεωργίου τοῦ ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος διότι ἡ τούτου παροῦσα πανήγυρις, ὄχι μόνον φέρει εἰς τὸν ἑαυτόν της τὴν μίμησιν τοῦ πάθους τοῦ Κυρίου, καὶ στολίζεται μὲ τοὺς ἀθλητικοὺς ἀγῶνας τοῦ μάρτυρος, καὶ λαμρύνεται μὲ τῆς Ἀνοίξεως τὰ κάλλη καὶ χάριτας. Ἀλλὰ καὶ πρὸς τούτοις, ἔχει εἰς τὸν ἑαυτόν της τὴν λαμπρότητα τῶν δύω μεγάλων καὶ δεσποτικῶν ἑορτῶν, τῆς Ἀναστάσεως λέγω καὶ τῆς Ἀναλήψεως, καὶ εὑρίσκεται ὡσὰν σελήνη λαμπράν, ἀναμεταξὺ δύω ἡλίων, μὲ τὰς ἀκτῖνας τῶν ὁποίων καὶ ἀπὸ τὰ δύω μέρη λαμπρύνεται. Καὶ ἔτζι μὲ τὰς ἰδίας ἀκτῖνας ὁποῦ ἐκεῖθεν λαμβάνει, καταυγάζει χριστομιμήτως τὸν κόσμον ἅπαντα. Ἡ μὲν γὰρ δεσποτικὴ ἑορτὴ τοῦ σωτηρίου πάθους, καὶ τῆς λαμπροφόρου καὶ πανεόρτου Ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, καὶ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀρχηγοῦ ὅλων τῶν μαρτύρων. 

Τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν σαρκωθέντος καὶ μαρτυρίσαντος ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, κατὰ τὸν Ἀπόστολον, καὶ μὲ τὸν ἐδικόν του πάθος καὶ θάνατον, χαρισαμένου εἰς ἡμᾶς τὴν κατὰ τῶν παθῶν καὶ τοῦ θανάτου νίκην. Ἡ ἑορτὴ λέγω τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, κατὰ τὴν τάξιν προηγεῖται ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος τῆς παρούσης τοῦ Μάρτυρος ἑορτῆς, καὶ πρὸς αὐτῆς ἀνὰτέλλει εἰς τήν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, ὡσὰν μέγας ἥλιος. Παρευθὺς δὲ καὶ κατόπιν ἀπὸ αὐτήν, συνανατέλλουσαν ἔχει καὶ τὴν παροῦσαν τοῦ Γεωργίου πανήγυριν. Συνεκλάμπει δὲ ὁμοῦ μὲ αὐτάς, καὶ ὁ φαιδρὸς καὶ χαριέστατος καιρὸς τῆς Ἀνοίξεως. Ἡ δὲ εἰς οὐρανοὺς ἔνδοξος τοῦ Κυρίου Ἀνάληψις, δι᾿ ἧς ἡ ἐδική μας φύσις τῷ Πατρὶ συνεκάθισεν, ἀκολουθεῖ ἁρμοδίως ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ὕστερον ἀπὸ τὴν ἑορτὴν ταύτῃ τοῦ μάρτυρος. Καὶ ἂς μὴ νομίσῃ τινὰς ὅτι κατὰ τύχην ἠκολούθησε τοῦτο, τὸ νὰ ἔχει ἥ τοῦ Γεωργίου μνήμη ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο, τὰς δύω μεγάλας ταύτας καὶ δεσποτικὰς ἑορτάς. 

Αναστάσεως Ημέρα - Καταβασίες Πάσχα



Αναστάσεως Ημέρα...

Ψάλλει ο π. Γεώργιος Στάμος, Πρωτοπρεσβύτερος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων.
μονταζ - επεξεργασία: Θωμάς Καραγεώργος. 
Kείμενα: Θωμάς Καραγεώργος.

Αναστάσεως Ημέρα
Ἦχος α'

ᾨδὴ α'
Ἀναστάσεως ἡμέρα λαμπρυνθῶμεν Λαοί, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα· ἐκ γὰρ θανάτου πρὸς ζωήν, καὶ ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν, Χριστὸς ὁ Θεός, ἡμᾶς διεβίβασεν, ἐπινίκιον ᾄδοντας.

Εθνικισμός, μια στρεβλή παράδοση δύο αιώνων



Ιωάννης Νεονάκης
Ιατρός, MSc, PhD.


Αναμφισβήτητα, οι γνωστές προρρήσεις αγίων γερόντων κατά τις τελευταίες δεκαετίες αναφορικά με τα μελλούμενα, διαδραμάτισαν και διαδραματίζουν σημαντικότατο ρόλο στο να διατηρηθεί ακμαίο το ηθικό εμάς των Ρωμηών και να μην μας καταλάβει η πλήρης απελπισία με τα όσα επαίσχυντα και διαλυτικά γίνονται γύρω μας. Βοήθησαν και βοηθούν το ρωμαίικο να αντέξει τις δύσκολες ώρες και να σταθεί στα πόδια του. Και καθώς με την πάροδο των χρόνων τα πράγματα σε διεθνές επίπεδο γίνονται πιο ξεκάθαρα, η ελπίδα δυναμώνει, και η χαρά της βεβαιότητας γίνεται πιο ισχυρή.

Όσιος Παΐσιος: Ευγνωμοσύνη προς τον Θεό και για το πολύ και για το λίγο



Αγίου Παϊσίου 

Μερικοὶ λένε «πιστεύω ὅτι ὁ Θεὸς θὰ μὲ βοηθήση», καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη προσπαθοῦν νὰ μαζεύουν χρήματα, γιὰ νὰ μὴ στερηθοῦν τίποτε.

Αὐτοὶ ἐμπαίζουν τὸν Θεό, γιατὶ δὲν ἐμπιστεύονται τὸν ἑαυτό τους στὸν Θεὸ ἀλλὰ στὰ χρήματα. 
Ἂν δὲν παύσουν νὰ ἀγαποῦν τὰ χρήματα καὶ νὰ στηρίζουν σ᾿ αὐτὰ τὴν ἐλπίδα τους, δὲν θὰ μπορέσουν νὰ στηρίξουν τὴν ἐλπίδα τους στὸν Θεό. Δὲν λέω νὰ μὴν ἔχουν οἱ ἄνθρωποι μιὰ οἰκονομία στὴν ἄκρη γιὰ ὥρα ἀνάγκης, ἀλλὰ νὰ μὴ στηρίζουν τὴν ἐλπίδα τους στὰ χρήματα καὶ δίνουν σ' αὐτὰ τὴν καρδιά τους, γιατὶ ἔτσι ξεχνοῦν τὸν Θεό.

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

«Ο Παπαδιαμάντης και η Δικτατορία»




«Ο Παπαδιαμάντης και η Δικτατορία»

Αναδημοσιεύουμε σήμερα, 21 Απριλίου 2017, ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του δοκιμιογράφου, μέλους του Κινήματος Άρδην, Λάκη Προγκίδη, ‘Υπό τήν Παπαδιαμαντικήν δρῦν (εκδόσεις Εστία, Αθήνα 2017), γιατί θεωρούμε ότι φωτίζει μια από τις μεγαλύτερες συνέπειες που είχε η 7ετής δικτατορία στην χώρα μας: Ό,τι διέσυρε, –προσωρινώς μεν αλλά με τεράστιες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις–, την πολιτιστική ταυτότητα ενός ολόκληρου λαού, καθώς προσπάθησε να μετατρέψει μια φαιδρή εκδοχή της ελληνικής και ορθόδοξης ταυτότητάς μας, σε νομιμοποιητικό θεμέλιό της. Στο θεμέλιο ενός ακραίου εμφυλιοπολεμικού καθεστώτος, του οποίου ο βίος θα λήξει –πως αλλιώς;– με μια μεγάλη εθνική καταστροφή.

Στις δεκαετίες που θα ακολουθήσουν, και ιδίως μετά το 1990, αυτή η κακή κληρονομιά της δικτατορίας θα τύχει ιδιαίτερης προτίμησης από τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της παγκοσμιοποίησης, καθώς θα την χρησιμοποιήσουν ως πρόσχημα για να νομιμοποιήσουν ιδεολογικά την εθνο-αποδομητική τους εκστρατεία.

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: Η Εκκλησία είναι μία, οι αιρέσεις είναι πολλές!




«Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι μόνον μία, ἀλλὰ καὶ μοναδική. Ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν πολλὰ σώματα κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐν αὐτῷ πολλὲς Ἐκκλησίες.
Ἐν τῷ θεανθρωπίνῳ αὐτοῦ σώματι ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καὶ μοναδική, ὅπως ὁ Θεάνθρωπος, ὁ Χριστός, εἶναι ἕνας καὶ μοναδικός. Διʼ αὐτὸν τὸν λόγον διαίρεσις, σχίσμα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πρωτίστως ἕνα πράγμα ὀντολογικῶς ἀδύνατον.
Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ διαίρεσις τῆς Ἐκκλησίας, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξη, πλὴν ὑπῆρξε καὶ θὰ ὑπάρξη ἔκπτωσις ἐκ τῆς Ἐκκλησίας, κατὰ τὸν τρόπον, ποὺ πίπτουν τὰ ξερὰ καὶ ἄγονα κλήματα ἀπὸ τὴν θεανθρωπίνην καὶ αἰωνίως ζῶσαν ἄμπελον, ποὺ εἶναι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς (Ἰω. 13,16). Κατὰ καιροὺς ἀπεσπάσθησαν καὶ ἐξεβλήθησαν ἀπὸ τὴν μοναδικὴν ἀδιαίρετον Ἐκκλησίαν οἱ αἱρετικοὶ καὶ σχισματικοί, οἱ ὁποῖοι ἔκτοτε ἔπαψαν νὰ ἀποτελοῦν μέλη τῆς Ἐκκλησίας καὶ μέρη τοῦ θεανθρωπίνου σώματός της.
Ἔτσι ἔχουν κατ’ ἀρχὴν ἀποκοπῆ οἱ Γνωστικοί, κατόπιν οἱ Ἀρειανοί, κατόπιν οἱ Πνευματομάχοι, κατόπιν οἱ Μονοφυσῖται, κατόπιν οἱ Εἰκονομάχοι, κατόπιν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί, κατόπιν οἱ Προτεστάνται, κατόπιν οἱ Οὐνῖται καὶ ἐν συνεχείᾳ ὅλα τὰ ἄλλα μέλη τῶν αἱρετικῶν καὶ σχισματικῶν λεγεώνων.»

La Stampa: Στην Αίγυπτο Βαρθολομαίος-Φραγκίσκος στα τέλη Απριλίου

H αφίσα για την επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου
 στην Αίγυπτο έχει σαν σύνθημα «ο Πάπας της
ειρήνης στην Αίγυπτο της Ειρήνης»

La Stampa: Στην Αίγυπτο Βαρθολομαίος-Φραγκίσκος στα τέλη Απριλίου

Τορίνο

O Oικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα μεταβεί στην Αίγυπτο μαζί με τον Πάπα Φραγκίσκο στις 28 και 29 Απριλίου, γράφει στην διαδικτυακή της έκδοση η ιταλική εφημερίδα La Stampa.
Όπως γράφει η εφημερίδα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης προσκλήθηκε από τον Μεγάλο Ιμάμη του Αλ 'Αζχαρ. 
«Πρόκειται για μια σημαντική παρουσία, για μια κοινή μαρτυρία ενότητας των χριστιανών, με ένα μήνυμα ειρήνης προς όλο τον κόσμο, σε αυτή την δύσκολη φάση, κατά την οποία πνέουν άνεμοι πολέμου», γράφει η La Stampa.
«Ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα σταθούν δίπλα στον Πατριάρχη της Κοπτικής εκκλησίας, Πάπα Θεόδωρο τον Β', η χριστιανική κοινότητα του οποίου επλήγη θανάσιμα από τις τρομοκρατικές επιθέσεις» προσθέτει η ιταλική εφημερίδα.

Τα Μοναστήρια ως αναγκαιότητα διαφύλλαξης τής εκκλησιαστικής ζωής

π. Ιωάννη Ρωμανίδη 

Στην αρχαία Εκκλησία, όπως διασώζεται στις Επιστολές του Αποστόλου Παύλου, οι Χριστιανοί είχαν ενεργώς το Άγιον Πνεύμα, ήταν ναοί του Αγίου Πνεύματος, είχαν το χάρισμα της νοεράς προσευχής και είχαν διάφορα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Αυτό μαρτυρούν, μεταξύ των άλλων, οι δύο προς Κορινθίους Επιστολές του Αποστόλου Παύλου. Από αυτούς τους χαρισματούχους πιστούς-λαικούς εξελέγονταν οι Κληρικοί.

Με την πάροδο, όμως, του χρόνου εκκοσμικεύονταν οι κατά τόπους Εκκλησίες και ενορίες, χανόταν αυτή η παράδοση η οποία μετατοπίσθηκε στις ερήμους κατ’ αρχάς και στην συνέχεια στις Σκήτες και τις Ιερές Μονές. Έτσι, στον μοναχισμό επιτυγχανόταν ό,τι και στις ενορίες, κατά την αρχαία Εκκλησία.

Θρησκευτικά: Η «ιερή» ευθύνη και η παράνομη στάση της Πολιτείας!



Το υπουργείο Παιδείας ενεργεί υποτιμητικά, μεροληπτικά και με διακρίσεις απέναντι μόνο στα ορθόδοξα παιδιά, επιβάλλοντάς τους να διδάσκονται έναν πολυθρησκειακό πολτό.

Από τον ΗΡΑΚΛΗ ΡΕΡΑΚΗ*

Eδώ και χρόνια, ως γνωστόν, οι μουσουλμανικές, οι εβραϊκές και οι ρωμαιοκαθολικές θρησκευτικές κοινότητες της Ελλάδας έχουν λάβει -και πολύ σωστά και δίκαια- την έγκριση από το υπουργείο Παιδείας να διδάσκονται τα παιδιά τους, ως Ελληνες πολίτες, στα σχολεία τους τη δική τους πίστη.

Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει καμία αντίρρηση να απολαμβάνουν το δικαίωμα αυτό, το οποίο, μάλιστα, συνάδει με την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησής τους και την υποχρέωση της Πολιτείας να προσφέρει σε όλους τους μαθητές θρησκευτική μόρφωση που να είναι σύμφωνη με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των γονέων τους.

Οι οθόνες μας αφαιρούν τον λόγο;



σχέδιο του  Steve Cutts
Παγιδευμένοι στα smartphones μας, σε λίγο δεν θα είμαστε σε θέση να διεξάγουμε μια πραγματική συζήτηση, υποστηρίζουν κάποιοι ερευνητές
του Φρεντερίκ Ζουανιώ* από το Άρδην τ. 106
Πρόκειται για καθημερινές και ανησυχητικές σκηνές της ψηφιακής εποχής. Μια οικογένεια, δύο γονείς και δύο έφηβοι, βρίσκονται στο εστιατόριο: κατά τη διάρκεια του γεύματος, πληκτρολογούν τα κινητά τους, συνομιλώντας ελάχιστα. Πέντε συνάδελφοι γευματίζουν μαζί: κάθε δύο λεπτά συμβουλεύονται τις οθόνες τους, στέλνουν μηνύματα, συζητούν αποσπασματικά. Δέχεστε μια πρόσκληση σε δείπνο από δύο γονείς με παιδιά 12, 13 ετών: οι νεαροί παρακολουθούν το φέισμπουκ και απαντούν στο γουατσάπ, χωρίς να συμμετέχουν στη συζήτηση, ενώ ένας από τους ενήλικες, απών κατά το ήμισυ, στέλνει μηνύματα.

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Τα δυο βήτα της ελληνικής ιστορίας και το δίλημμα στην σχολική αίθουσα




Η σκηνή είναι πραγματική. Έγινε σε Γυμνάσιο της Θεσσαλονίκης, αν και θα μπορούσε να είχε γίνει σε οποιοδήποτε σχολείο της Ελλάδας. Αφού η φιλόλογος έχει μιλήσει για τον Βενιζέλο, αφού έχει εκθειάσει το έργο του και τον έχει στολίσει με μερικά κοσμητικά επίθετα, μια μαθήτρια σηκώνει το χέρι και λέει:
«Όμως, κυρία, υπάρχουν και αντίθετες απόψεις για τον Ελευθέριο Βενιζέλο« για να λάβει άμεσα την απάντηση «αυτά τα λένε όσοι δεν ξέρουν«.
Το θέμα στο οποίο εστιάζουμε, δεν είναι η διδακτική επάρκεια του ανθρώπινου δυναμικού της παιδείας, ούτε η κρατική ανεπάρκεια σε εγχειρίδια και επιμόρφωση του δυναμικού. Είναι η δυνατότητα να συνειδητοποιεί ο κάθε δάσκαλος και να χειρίζεται με την πρέπουσα  σοβαρότητα ένα μείζον θέμα του ελληνικού κράτους, το οποίο δεν διδάχθηκε: την σχέση κράτους και έθνους (εθνικού πολιτισμού του) που διαμορφώθηκε στην διάρκεια των δυο αιώνων, αφού τόση είναι διάρκεια της ζωής του πρώτου. Η διαμάχη «Βασιλιά-Βενιζέλου», των «δυο βήτα» όπως λεγόντουσαν, είναι ένα από τα επεισόδια της διαρκούς μάχης μεταξύ παράδοσης και νεωτερικότητας και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται.

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ



Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Χριστός Ανέστη! Την ώρα που οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί στην Ελλάδα και ανά την Οικουμένη πανηγυρίζουμε την Ανάσταση του Κυρίου, το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) απεργάζεται την αποδόμηση της εθνικής ταυτότητος. Μετά τα Θρησκευτικά σειρά έχει η Ιστορία. Όπως ανακοινώθηκε, το ΙΕΠ προτίθεται να καταργήσει την Αρχαία Ελληνική Ιστορία από τη Δ΄ Δημοτικού και να την αντικαταστήσει με την τοπική ιστορία. Επίσης σκέπτεται να μειώσει τα κεφάλαια που αναφέρονται στην Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση του 1821 και να δώσει χώρο σε μαρξιστικές αναλύσεις περί κοινωνικών κινημάτων. Το ΙΕΠ πρέπει να γνωρίζει ότι η προβολή των εθνικών αγώνων και των ηρώων ενώνει το Έθνος, ενώ η διδασκαλία αμφιλεγομένων κοινωνικών θεωριών διχάζει και τη σχολική τάξη και τον λαό μας.

Πώς θα αλλάξουν τα αναστημένα σώματα την Δευτέρα Παρουσία;



Μαρτυρία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου στόν οποίον ο Θεός αποκάλυψε πώς θα αλλάξουν τα υλικά σώματα, και θα αφθαρτοποιηθούν κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού.
Μια μέρα, καθώς προσευχόταν (ο Αγιος Συμεών) με καθαρότητα και συνομιλούσε με τον Θεό, είδε πως ο αέρας άρχισε να φωτίζει το νου του, και ενώ ήταν μέσα στο κελί του, νόμιζε ότι βρισκόταν έξω, σ’ ανοιχτό χώρο. Ήταν νύχτα, που μόλις είχε ξεκινήσει. 
Τότε άρχισε να φέγγει από ψηλά όπως το πρωινό ροδοχάραμα- ω των φρικτών οπτασιών του ανδρός!-, και το οίκημα κι όλα τ’ άλλα εξαφανίστηκαν, και νόμιζε ότι δεν ήταν καθόλου σε οίκημα. 
Τον συνέπαιρνε ολότελα θεία έκσταση αντιλαμβανόμενος καλά με τον νου του το φως εκείνο που του εμφανιζόταν. 
Αυτό μεγάλωνε λίγο –λίγο κι έκανε τον αέρα να φαίνεται πιο λαμπερός κι αισθανόταν τον εαυτό του μ’ ολόκληρο το σώμα του να βρίσκεται έξω από τα γήινα...

«ΤΙ ΜΟΡΦΗ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΨΥΧΕΣ»; Κάποτε ρώτησαν τον Γέροντα Παϊσιο


Κάποτε ρώτησαν τον Γέροντα Παΐσιο: Γέροντα, πολλοί Άγιοι έχουν δει ψυχές, όταν φεύγουν από το σώμα.
Τί μορφή έχουν;
Διαβάστε τι απάντησε ο Γέροντας Παΐσιος για τη μορφή που έχουν οι ψυχές.

– Οι ψυχές είναι σαν παιδάκια.
Στην άλλη ζωή όλοι θα είναι όπως οι Άγγελοι· δεν θα υπάρχουν ούτε άνδρες ούτε γυναίκες ούτε γέροι ούτε γριές ούτε μωρά· όλοι θα είναι ένα φύλο, θα έχουν μια ηλικία.
Γι’ αυτό, και όταν δη κανείς ψυχές που φεύγουν από την ζωή, τις βλέπει κατά κάποιον τρόπο σαν μικρά παιδιά. Το πρόσωπό τους έχει τα χαρακτηριστικά του, αλλά είναι σαν μικρού παιδιού.

Όταν έμενα στο Κελλί του Τιμίου Σταυρού, επισκεπτόμουν καμμιά φορά τον Γερο‐Φιλάρετο.

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

H Aνάσταση για αρχαρίους


 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ
H Aνάσταση για αρχαρίους

Τ​​ην πραγματικότητα της ύπαρξης του ανθρώπινου εμβρύου πώς θα την ονομάζαμε, ζωή ή θάνατο; Eχει το ανθρώπινο έμβρυο «δυνάμει» (σε προοπτικές ανάπτυξης) τις προϋποθέσεις για να ζήσει, διαθέτει τις υπαρκτικές δυνατότητες για να συστήσει ενεργό παρουσία ατομικής υπόστασης του ζην. Oμως ακόμα δεν ζει. Πρέπει να «γεννηθεί» για να ζήσει.

Oι λεγόμενες «επιστήμες του ανθρώπου» διαθέτουν δυνατότητες πιστοποιήσεων, που μας επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι η γέννησή μας (η εγκατάλειψη της μήτρας με κοπή του ομφάλιου λώρου που μας μετάγγιζε δάνεια ζωή από το μητρικό σώμα) είναι μια οδυνηρή δοκιμασία (τραυματική εμπειρία) και αποτυπώνει ίχνη στον ψυχισμό μας. Oμως, χωρίς αυτή τη δοκιμασία, χωρίς το πέρασμα από τη δεδομένη (με τον λώρο και τον πλακούντα) τροφική εξάρτηση στην κατορθούμενη (με την αναζήτηση του μητρικού μαστού) τροφική σχέση, ούτε το έμβρυο θα συνεχίσει να υπάρχει ούτε θα συγκροτηθεί ποτέ λογικό (κοινωνούμενων σχέσεων) υποκείμενο.

Κατηχητικός Λόγος Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου (κείμενο-μετάφραση)



ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! 
Κατηχητικός Λόγος Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου (κείμενο-μετάφραση) 

Εἴ τις εὐσεβής καί φιλόθεος, ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καί λαμπρᾶς πανηγύρεως. Εἴ τις εὐγνώμων, εἰσελθέτω χαίρων εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ. Εἴ τις ἔκαμε νηστεύων, ἀπολαυέτω νῦν τό δηνάριον. Εἴ τις ἀπό τῆς πρώτης ὥρας εἰργάσατο, δεχέσθω σήμερον τό δίκαιον ὄφλημα. Εἴ τις μετά τήν τρίτην ἦλθεν, εὐχαρίστως ἑορτασάτω. Εἴ τις μετά τήν ἕκτην ἔφθασε, μηδέν ἀμφιβαλλέτω˙ καί γάρ οὐδέν ζημειοῦται. Εἴ τις ὑστέρησεν εἰς τήν ἐνάτην, προσελθέτω, μηδέν ἐνδοιάζων. Εἴ τις εἰς μόνην ἔφθασε τήν ἐνδεκάτην, μή φοβηθῆ τήν βραδύτητα˙ φιλότιμος γάρ ὤν ὁ Δεσπότης, δέχεται τόν ἔσχατον καθάπερ καί τόν πρῶτον˙ ἀναπαύει τόν τῆς ἐνδεκάτης, ὡς τόν ἐργασάμενον ἀπό τῆς πρώτης˙ καί τόν ὕστερον ἐλεεῖ καί τόν πρῶτον θεραπεύει˙ κακείνω δίδωσι καί τούτω χαρίζεται˙ καί τά ἔργα δέχεται καί τήν γνώμην ἀσπάζεται˙ καί τήν πρᾶξιν τιμᾶ καί τήν πρόθεσιν ἐπαινεῖ. 

Η αποποίηση της κληρονομιάς μας



Η αποποίηση της κληρονομιάς μας 
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

Η κυβέρνηση αποποιείται την πολιτισμική κληρονομιά μας, χωρίς να είναι υποχρεωμένη να πληρώσει ΕΝΦΙΑ... Έχει βάλει στόχο να αφανίσει την ελληνικότητα του λαού. Κατά το Νίκο Χατζηκυριάκο – Γκίκα η ελληνικότητά μας συνίσταται από την Εκκλησία, την Παιδεία, την Ιστορία και τη Γλώσσα. Και οι τέσσερις αυτοί ζωογόνοι παράγοντες της ύπαρξης μας, ως έθνους, βάλλονται από την κυβέρνηση, με την ανοχή του μεγαλύτερου μέρους της αντιπολίτευσης. Το ζήτημα πλέον είναι το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η κρίσιμη αυτή κατάσταση. 

Η θλίψη για την υπονόμευση της υπαρξιακής πορείας μας, ως Έθνους, προκαλείται από τα όσα σχεδιάζονται εκ μέρους του Υπουργείου Παιδείας σε βάρος της ελληνικής γλώσσας, του μαθήματος των θρησκευτικών και της διδασκαλίας της ιστορίας μας και τα όσα προωθεί στην εκπαίδευση, με την κατάργηση των αρχών της αριστείας, της αξιολόγησης και της πειθαρχίας σε κανόνες. Επίσης από τις προτάσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος του κυβερνώντος Κόμματος και ιδιαίτερα της νεολαίας του, με τις οποίες προωθείται η κοινωνική περιθωριοποίηση της Εκκλησίας και η εισδοχή των Ελλήνων, ως πτωχοπροδρόμων, στον κοσμοπολιτισμό και στην παγκοσμιοποίηση, την οποία προωθούν, μεταξύ άλλων, τα ιδρύματα του Τζορτζ Σόρος (Γκιόργκι Σβαρτζ το πραγματικό του όνομα). 

Άλλο φωτισμένος Άγιος και άλλο θεολόγος από πανεπιστήμιο



Διάβασα ένα βιβλίο και σκέφτηκα… θα τα στείλω αυτά να μου πουν και οι αδελφοί την γνώμη τους…

Λοιπόν… «όταν ο νους του ανθρώπου είναι γεμάτος με λογισμούς, τότε δεν μπορεί να θεολογεί ορθοδόξως… μπορεί να θεολογεί περίπου περί ορθοδόξου θεολογίας, γιατί έχει διαβάσει συνοδικές αποφάσεις, πατερικά κείμενα και γνωρίζει κατά τυπικό τρόπο τα της πίστεως, αλλά δεν θα μπορέσει ποτέ να κάνει σωστή διάκριση όλης αυτής της ύλης και να καταλάβει ποία είναι η σχέση όλων αυτών των ονομάτων με την πραγματικότητα της πνευματικής εμπειρία των πατέρων»…

Δηλαδή άλλο να είσαι Πατέρας που έχει άμεση εμπειρία και φωτισμένο δια της ασκήσεως νου και άλλο να μιλάς για τους πατέρες και για την πνευματική εμπειρία τους επειδή έχεις διαβάσει κείμενα τους…

Αγιος Μάξιμος ο Γραικός: Η Θεοτόκος λέει στον Χριστιανό



«Το συχνό σου Χαίρε θα γίνει ευχάριστο σε μένα, όταν απέχεις από το μίσος, το ψεύδος και την κλοπή των ξένων υπαρχόντων.

Και ενόσω καταπιέζεις τους πτωχούς θλίβοντάς τους με τόκους και αφόρητες φορολογίες, σε τίποτα δεν διαφέρεις από τον ειδωλολάτρη και τον Χριστοκτόνο, έστω και αν καυχάσαι με το Βάπτισμα.

Εγώ δεν σε εισακούω, έστω και αν ψάλλεις αμέτρητους κανόνες και τροπάρια με όμορφη και δυνατή φωνή».

Άγιος Μάξιμος ο Γραικός

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΤΟΥΝΟΜ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ (1579 μ. Χ)



ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΤΟΥΝΟΜ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ (1579 μ. Χ) 

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου 
__________________ 

Στην Ιερά Μονή της Μεγάλης Παναγίας στα Ιεροσόλυμα, την καλουμένη και Μονή των ‘’Σπουδαίων Μοναχών’’, η οποία είναι κτισμένη εκεί που σύμφωνα με την παράδοση στάθηκε η Υπεραγία Θεοτόκος και είδε τη Σταύρωση του Χριστού, εκεί σ’ αυτή την Ιερά Μονή, φυλάσσονται ανάμεσα στα λείψανα άλλων Αγίων και τα λείψανα του Αγίου Μάρτυρος Τούνομ του εμίρη, ο οποίος μαρτύρησε από τους Τούρκους, επειδή ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Αυτόν το Μάρτυρα εορτάζει η Εκκλησία μας στις 18 Απριλίου. 

Όταν το έτος 1579 μ. Χ. κατάφεραν οι αντιχαλκηδόνιοι Αρμένιοι να πάρουν άδεια από τους Τούρκους, για να εισέλθουν στον Πανάγιο Τάφο για να πάρουν αυτοί το Άγιο Φως, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Σοφρώνιος και οι Ορθόδοξοι πιστοί, μαζεύτηκαν στην Αγία Αυλή του Ιερού Ναού της Αναστάσεως. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων προσευχόταν μπροστά από τη μεγάλη εξωτερική αριστερή κολώνα του Ναού. Αίφνης η κολώνα εσχίσθη και εξήλθε από εκεί το Άγιο Φως. Ο εμίρης Τούνομ εκείνη τη στιγμή ήταν ψηλά στον απέναντι μιναρέ. 

Η ευάλωτη βυζαντινή ιστορία. Το παράδειγμα του βιβλίου της Β’ Γυμνασίου



Μαρίας Παπαευσταθίου – Τσάγκα
Σχολικῆς Συμβούλου
Ὁ τρόπος ἐκφορᾶς τῆς γλώσσας στὸ μάθημα τῆς ἱστορίας Β΄ Γυμνασίου, ποὺ ἐπονομάζεται «Μεσαιωνικὴ καὶ Νεότερη», συναρτᾶται μὲ τὸν σκοπὸ τῆς συγγραφῆς, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν τρόπο σκέψης τῶν συγγραφέων (1) της καὶ ἀποβλέπει στὴ διαμόρφωση ἑνὸς τρόπου θέασής της ἀπὸ τὸν μαθητή. Μία σημειολογικὴ ἀνάλυση τοῦ λόγου τοῦ ἐγχειριδίου εἶναι διαφωτιστικὴ τοῦ περιεχομένου. Τὸ «σημαῖνον» καθορίζει τὸ «σημαινόμενο» καὶ καθορίζεται ἀπὸ αὐτό. Ἡ παιδεία, ὅμως, εἶναι χῶρος ποὺ ἐπιδέχεται σημειωτικὴ ὀπτική; (2) Τίθεται ἐπιτακτικὸ τὸ ζήτημα τοῦ σκοποῦ τῆς ἐκπαίδευσης, τῆς Φιλοσοφίας τῆς Παιδείας (3). Τί εἴδους ἄνθρωπο θέλουμε νὰ διαμορφώσουμε; Ὑπ’ αὐτὴ τὴν ὀπτικὴ μελετῶντας τὸ βιβλίο Ἱστορίας τῆς Β΄ Γυμνασίου παρατηροῦμε ὅτι ἀρχίζει ἀπότομα (κεφ. Α΄), χωρὶς καμμία εἰσαγωγή, μὲ τὴν παράγραφο: «Βυζάντιο ὀνομάζεται τὸ χριστιανικὸ κράτος τῆς ἑλληνορωμαϊκῆς Ἀνατολῆς ποὺ ἀναδύθηκε μέσα ἀπὸ τοὺς κόλπους τοῦ Ρωμαϊκοῦ Κράτους. Οἱ ὅροι Βυζάντιο καὶ Βυζαντινοὶ εἶναι μεταγενέστεροι». Παρατηρεῖται ἐξαρχῆς ἕνας ὑπερτονισμὸς τοῦ ὅρου «Ρωμαῖος» καὶ «ρωμαϊκός», ὁ ὁποίoς θὰ συνεχιστεῖ σ’ ὅλο τὸ βιβλίο, συνιστῶντας, ὅπως θὰ δοῦμε, μία ὑπερβολὴ ποὺ προβληματίζει.

Άγιος Ιωάννης ο Ράπτης ο Νεομάρτυρας εξ Ιωαννίνων (1500 - 1526)



Δρ. Τριαντ. Απ. Σιούλης, Σχ. Σύμβ. Θεολόγων Ηπείρου, Κερκύρας και Λευκάδος
Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΕΞ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΣΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
(επανάληψη)

Τη 18η του αυτού Μηνός Μνήμη του Αγίου Ιωάννου του Νεομάρτυρος εξ Ιωαννίνων

Bληθείς καμίνου εν μέσω Iωάννη,
Xριστώ προσήδες ύμνον ευχαριστίας.

Σε όλες τις εποχές η Εκκλησία μας, που κατά τον Απόστολο Παύλο και τους Πατέρες είναι «Σώμα Χριστού» και «ο Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας», καλούσε και καλεί τους ανθρώπους να ενταχθούν στο Σώμα της και τις κοινωνίες να γίνουν Εκκλησία, «Σώμα Χριστού». Καλούσε δηλαδή τους ανθρώπους να γίνουν «μιμηταί Χριστού» κατά το Παύλειο «μιμηταί μου γίνεσθαι καθώς καγώ Χριστού», προβάλλοντας με άλλα λόγια ως πρότυπο ανθρώπου τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό και κατ’ επέκταση τους θεούμενους «μιμητάς Χριστού», τους Αγίους μας.

Από την πλευρά τους οι πιστοί, οι φιλόχριστοι ευσεβείς χριστιανοί, ακολουθώντας τις προτροπές της, όχι ιδεαλιστικά και μηχανικά ή από φόβο αλλά από πίστη πραγματική (και για τους χριστιανούς το «πιστεύειν» είναι τρόπος ζωής), προσπαθούσαν και προσπαθούν να φανούν αντάξιοι της κλίσεως αυτής. Να αγιάσουν. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος μας.

Επί του Σταυροδρομίου, «ταξιμονώντας» τις σκέψεις μας (sic)



Ιωάννης Νεονάκης 

Ιατρός Βιοπαθολόγος MD, MSc, PhD


Παρότι με μια πρώτη ματιά αυτό δεν είναι εμφανές, η μεγάλη κρίση που βιώνουμε ως συλλογικότητα είναι κατά τη γνώμη μου το αποτέλεσμα μιας φθίνουσας πορείας δύο αιώνων. Ουσιαστικά κλείνουμε μια ιστορική φάση δύο αιώνων, η οποία ξεκίνησε με την ίδρυση του ελληνικού κρατιδίου με θεμέλια, συνθήκες και δομές αλλότριες της ταυτότητάς μας και ως εκ τούτου θνησιγενείς. Ήταν προφανές από την πρώτη κιόλας στιγμή ότι το μόρφωμα αυτό αργά ή γρήγορα θα οδηγούνταν σε πλήρη διάλυση. Παραποιήθηκαν και διαστρεβλώθηκαν τα ιστορικά ονόματα και σύμβολα του Γένους· επιχειρήθηκε ένα πρωτοφανές άλμα δύο χιλιετιών προκαλώντας ένα ιστορικό κενό, ένα αθεράπευτο χέον τραύμα στο σώμα μας· αγνοήθηκε το σύνολο των ανθρώπων του Γένους μας το ευρισκόμενο εκτός των συνόρων του κρατιδίου· καταδικάστηκε ο υπερεθνικός χαρακτήρας του Γένους· διακωμωδήθηκε η εσχατολογική διάσταση και προοπτική του· αποκόπηκε βίαια από την πνευματική καθοδήγηση της Μητέρας Εκκλησίας του και εισήχθησαν θεσμοί, πλαίσια και δομές παντελώς αλλότριες και ξένες της ιδιοπροσωπίας του.

ΤΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ



Κωνσταντίνος Χολέβας –Πολιτικός Επιστήμων

Χριστός Ανέστη! Η Ανάσταση του Χριστού χαρίζει αγαλλίαση και αισιοδοξία στους Έλληνες. Στα δύσκολα χρόνια της πνευματικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης η μόνη πηγή φωτός και ελπίδας είναι η Πίστη μας, η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, η Ελληνορθόδοξη Παράδοσή μας. Την Ανάσταση του Κυρίου γιόρταζαν διπλά και οι υπόδουλοι Έλληνες επί Τουρκοκρατίας. Την ημέρα της Λαμπρής θυμόντουσαν το ένδοξο παρελθόν τους και παρακαλούσαν τον Θεό να δώσει την πολυπόθητη ελευθερία, την οποία καταπατούσαν οι Οθωμανοί.

Ἀνάστασιν Χριστοῦ Θεασάμενοι



Μήνυμα ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα
Ἀρχιμανδρίτου Γεωργίου Καθηγουμένου Ἱ. Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου
1984
  
Ἀνάστασιν Χριστοῦ Θεασάμενοι



Τήν ἁγία καί λαμπρά νύκτα τῆς Ἀναστάσεως, στόν ὄρθρο και στήν Θεία Λειτουργία ὅλα ἀστράπτουν καί λάμπουν στό φῶς τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μας.
Τό φῶς αὐτό φωτίζει καί χαροποιεῖ τούς Χριστιανούς καί ὅλη τήν κτίσι, ὁρατή καί ἀόρατο, «οὐρνόν τε καί γῆν καί τά καταχθόνια» (Ἀναστάσιμος Κανών).

Ὁ Ἀναστάς Κύριος ἔρχεται ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ Του καί ἐκπληρώνει τήν ὑπόσχεσί Του: «ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαράν γενήσεται...καί την χαράν ὑμῶν οὐδείς αἴρει ἀφ’ ὑμῶν» (Ἰωάν. ιστ΄, 20,22).  Ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως εἶναι ἀναφαίρετος.  Εἶναι ἡ μόνη ἀληθινή χαρά.

Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

Πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε την χαρά της Αναστάσεως;



ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ 

– Γέροντα, πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε την χαρά της Αναστάσεως; 
– Να καλλιεργήσουμε το χαροποιόν πένθος, για να έρθει η πραγματική χαρά. 
Αν ζήσουμε με ευλάβεια και κατάνυξη την Μεγάλη Εβδομάδα, θα ζήσουμε με πνευματική αγαλλίαση και θεία ευφροσύνη την Αγία Ανάσταση. 
– Είναι, γέροντα, φυσικό να μην νιώθω πολλή χαρά το βράδυ της Αναστάσεως; 
– Ναι, είναι φυσικό. 
Επειδή το συναίσθημα της λύπης είναι μεγαλύτερο από το συναίσθημα της χαράς, δεν μπορούμε σε μια μέρα να ξεπεράσουμε αυτή την ψυχική κατάσταση. Σιγά-σιγά όμως, κατά τη Διακαινήσιμο Εβδομάδα, που είναι σαν μία ημέρα πασχαλινή, φεύγει ο πόνος της Μ. Εβδομάδας και η ψυχή γεμίζει από την αναστάσιμη χαρά. 
– Γιατί, Γέροντα, σε μερικά μοναστήρια κάνουν λιτανεία κατά την δεύτερη ή Τρίτη ημέρα του Πάσχα; 

«Χριστός Ανέστη!» Αγίου Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

sea1
«Χριστός Ανέστη!»

Αγίου Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου
Με επισκεύθηκαν στο κελλί μου σήμερα μερικά πνευματικοπαίδια και ψάλαμε μαζί το «Χριστός Ανέστη».
Τους ευχήθηκα: «Εύχομαι η Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ν ́ αναστήσει μέσα στις ψυχές μας κάθε ευγενές και ωραίο συναίσθημα. Να μας οδηγήσει όλους προς αγιοσύνη και να νικήσει τον παλαιόν άνθρωπον «συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις».
Αυτό ζητάει ο Κύριος. Γι ́ αυτό ευχόμαστε η Ανάστασή Του να βοηθήσει, να ευδοκήσει να κατατροπώσουμε και να θανατώσουμε τον«παλαιόν ημών άνθρωπον», να γίνουμε άξιοι της Εκκλησίας Του.
Έτσι ευχόμαστε ο Κύριος να μας βοηθήσει. Το μεγαλύτερο θαύμα που έκανε ο Χριστός είναι η Ανάστασή Του. Αυτό ποτέ να μην το ξεχνάμε. Χρόνια πολλά!
Κάποιος έλεγε ότι σήμερα όλα προσεύχονται, η γη, ο ουρανός, τ ́ αστέρια, τα λουλούδια που μοσχοβολούν, τα ρυάκια που κελαρύζουν, τα γάργαρα νερά, τ ́ αηδονάκια που κελαηδούν, οι πεταλούδες που πετούν,όλα ψάλλουν το «Χριστός Ανέστη!».

ΤΟ ΑΓΙΟΚΕΡΙ ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΗΣ



ΤΟ ΑΓΙΟΚΕΡΙ ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΗΣ 

Πασχαλινὲς Ἱστορίες, ἀρ. 16 
π. Δημητρίου Μπόκου 

Τραντάχτηκαν συθέμελα τὰ ψηλὰ βουνὰ ἀπὸ τὸ ξαφνικὸ μπουμπουνητό. Σὰν ἀπὸ στόματα μυριάδων κανονιῶν ἡ τρομερὴ βροντὴ ξεχύθηκε ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ οὐρανοῦ, χτύπησε πάνω στὸ γυμνὸ καύκαλο τῆς ψηλότερης βουνοκορφῆς, κατρακύλησε σὰν ὕπουλο ἑρπετὸ στὴ σκιερὴ ρεματιά, κόχλασε ὑπόκωφα στὶς χαμηλὲς λοφοσειρές, σκαρφάλωσε σὰν αἴλουρος στὴν ἁπλωτὴ ράχη τῆς ὀροσειρᾶς, χύθηκε σὰν τὸ γεράκι στ’ ἀνοιχτὸ διάσελο, χαμήλωσε, ξεθύμανε, ἔσβησε… 

Ὁ ἥλιος σκοτείνιασε ξαφνικά. Τὸ μαγιάτικο δειλινὸ χάθηκε αὐτοστιγμεί. Πυκνὰ μαῦρα σύννεφα σκέπασαν τὸ φωτεινὸ γαλάζιο τοῦ ἄπειρου, ἔριξαν στὴ γῆ τὴ βαρειά τους σκιά. Δυνατὸς ἀνεμοστρόβιλος, πρόδρομος καταιγίδας, σάρωσε κοιλάδες καὶ πλαγιές. Μιὰ δεύτερη βροντὴ ἀκολούθησε κατὰ πόδι τὴν πρώτη καὶ οἱ καταρράκτες τοῦ οὐρανοῦ ἄνοιξαν στὸ λεπτό. Ἡ ξαφνικὴ νεροποντὴ συνεπῆρε τὰ πάντα. Ἄνθρωποι καὶ ζῶα, σκορπισμένοι στὸ ὕπαιθρο, ὥσπου νὰ στρέψουν ἀπορημένοι τὰ κεφάλια τους, βρέθηκαν ἐντελῶς ἀκάλυπτοι κάτω στὸ ἀνελέητο, ἀπρόσμενο μαστίγωμά της. Πῶς ξέσπασε ξαφνικὰ τέτοιο κακό; 

Πάρε τον παράδεισο μου και δος μου την "κόλαση" σου…



Τις προάλλες συναντήθηκα με ένα γέροντα που αγαπώ πολύ. 

Είδες ποτέ τον Χριστό γέροντα τον ρώτησα. 
«Ναι πάτερ μου», μονολόγησε, με συστολή. 

«Πώς είναι Γέροντα;» 
«Όπως στα Ευαγγέλια πάτερ μου, αγνός, αγαθός, απλός και προσιτός». «Και πότε συνέβη αυτό», ήταν η αμέσως επόμενη γεμάτη θάμβος ερώτηση μου. «Όταν αγάπησα πολύ δίχως να περιμένω τίποτα πάτερ μου», ψιθύρισε ο γέροντας με χαμηλωμένα τα μάτια του, που είχαν ήδη πλημμυρίσει ερωτικά δάκρυα για τον Χριστό του. «Άδειασα σαν άνθρωπος και γέμισα Χριστό. Τα έδωσα όλα και δεν πήρα τίποτα. Τότε έρχεται Εκείνος όταν του μοιάσεις».

Αυτή η φράση, «Ο Χριστός έρχεται όταν του μοιάσουμε», σκαρφάλωσε στα πιο δύσβατα μονοπάτια της καρδιάς μου και άνοιξε χώρο μέσα μου. 
Ναι, η αγάπη. 
Εκείνη που ξέρει να θυσιάζεται και να χάνει.
Να τα δίνει όλα δίχως να κρατάει λογαριασμό. 
Εκείνη που πεθαίνει για να ζήσεις ο άλλος. Που προδίδεται, σταυρώνεται κι όμως συγχωρεί. 
Που ξέρει να λέει και να εννοεί, πάρε τον παράδεισο μου και δος μου την "κόλαση" σου…

Αγιος Γέροντας Πορφύριος: Μοναστήρι είναι και το σπίτι σου, αν θες



Γιά αρκετό καιρό με βασάνιζαν λογισμοί, γιατί να μη γίνω κι εγώ μοναχός να αφιερωθώ τελείως στον Θεό, αλλά παντρεύτηκα και με τα παιδιά που έκανα δεσμεύτηκα και δεν μπορώ να κάνω τίποτα καλό για τον Θεό.

Με αυτές και περισσότερες σκέψεις, πήγα μια μέρα στον Παππούλη και αφού εξομολογήθηκα τις διάφορες αμαρτίες που είχα, γιατί όλο αμαρτίες έκανα και κάνω, μου λέει, χωρίς να του πω τίποτα γι’ αυτό το θέμα:

“Άντε φύγε τώρα και μη τα σκέπτεσαι αυτά. Ασ’ τα, δεν είναι για σένα. Μοναστήρι είναι και το σπίτι σου, αν θες. Δεν διαφέρει σε τίποτα απ’ αυτό. Αρκεί να κάνεις αυτά που σού λέω. Δεν είναι ο χώρος που κάνει το Μοναστήρι. Είναι ο τρόπος. Πήγαινε, να προσεύχεσαι και να κάνεις υπομονή σε όλα”.

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

Η ελληνική ορθόδοξη Ανάσταση




Η ελληνική ορθόδοξη Ανάσταση
του Φώτη Κόντογλου

Όλα όσα γίνουνται στον κόσμο, γίνουνται και ξαναγίνουνται πολλές φορές τα ίδια· μονάχα ένα πράγμα έγινε μόνο μια φορά και δεν θα ξαναγίνει πια, η Ανάσταση του Χριστού. Αυτό είναι το μοναδικό θαύμα των θαυμάτων, το «ἄφραστον θαῦμα», που αναποδογύρισε τον κόσμο, κ’ έδωσε ελπίδα στο απελπισμένο γένος των ανθρώπων. Με την Ανάσταση του Χριστού, μας προσκάλεσε να πιστέψουμε στην αφθαρσία ο Θεός ο «ζωοποιῶν τούς νεκρούς καί καλῶν τά μή ὄντα ὡς ὄντα». Κι’ όπως λέγει πάλι ο Παύλος: «πιστός ὁ καλῶν ὑμάς, ὅς καί ποιήσει». Όποιος δεν πιστεύει στην Ανάσταση του Χρίστου, ψέμματα λέγει πως πιστεύει σ’ αυτόν τον βασιλέα της αθανασίας, κατά τον απόστολο Παύλο που λέγει: «εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, κενόν τό κήρυγμα ἡμών, κενή δέ καί ἡ πίστις ἡμῶν».

«Πάσχα» διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη


«Αναστάσεως ημέρα και λαμπρυνθώμεν... Πάσχα το τερπνόν, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα. Πάσχα πανσεβάσμιον ημίν ανέτειλε. Πάσχα, εν χαρά αλλήλους περιπτυξώμεθα... Ω Πάσχα, λύτρον λύπης. Πάσχα άμωμον, Πάσχα μέγα, Πάσχα το πύλας ημίν του παραδείσου ανοίξαν. Πάσχα πάντας αγιάζον πιστούς...»

Δια τοιούτων στιχηρών, εξ ων αναπέμπεται ευφροσύνη και αγαλλίασις ανεκλάλητος, η Εκκλησία υμνεί και πανηγυρίζει την Ανάστασιν του Σωτήρος. Η λέξις Πάσχα επενεργεί μαγικώτατα επί των οσίων υμνογράφων και λησμονούσιν επί βραχύ το αυστηρόν και μελαγχολικόν κάλλος, όπερ χαρακτηρίζει τας εμπνεύσεις των προ της απαλής και Λυδικής, ως ειπείν, αρμονίας, ήτις αυτόματος διαχέεται από των ιερών αυτών φορμίγγων επί τω τρισμεγίστω αγγέλματι. Η Εκκλησία, αποβάλλουσα την πένθιμον περιβολήν, ενδύεται λευκήν και φεγγοβόλον στολήν, ως αν αντανακλά επ' αυτής η λευκότης και η λάμψις του αγγέλου, του αποκυλίσαντος τον λίθον του μνημείου.

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Ἀνέστη Χριστός, Ἡ δοκιμασία τοῦ λογικοῦ




Του Φώτη Κόντογλου

Ἡ πίστη τοῦ χριστιανοῦ δοκιμάζεται μὲ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ σὰν τὸ χρυσάφι στὸ χωνευτήρι. Ἀπ ̓ ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ πλέον ἀπίστευτο πράγμα, ὁλότελα ἀπαράδεκτο ἀπὸ τὸ λογικό μας, ἀληθινὸ μαρτύριο γιὰ δαῦτο. Μὰ ἴσια-ἴσια, ἐπειδὴ εἶναι ἕνα πράγμα ὁλότελα ἀπίστευτο, γιὰ τοῦτο χρειάζεται ὁλόκληρη ἡ πίστη μας γιὰ νὰ τὸ πιστέψουμε. Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι λέμε συχνὰ πὼς ἔχουμε πίστη, ἀλλὰ τὴν ἔχουμε μονάχα γιὰ ὅσα εἶναι πιστευτὰ ἀπ ̓ τὸ μυαλό μας. Ἀλλὰ τότε, δὲν χρειάζεται ἡ πίστη, ἀφοῦ φτάνει ἡ λογική. Ἡ πίστη χρειάζεται γιὰ τὰ ἀπίστευτα.

Οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι εἶναι ἄπιστοι. Οἱ ἴδιοι οἱ μαθητάδες τοῦ Χριστοῦ δὲν δίνανε πίστη στὰ λόγια τοῦ δασκάλου τους ὅποτε τοὺς ἔλεγε πὼς θ ̓ ἀναστηθῆ, μ ̓ ὅλο τὸ σεβασμὸ καὶ τὴν ἀφοσίωση ποὺ εἶχαν σ ̓ Αὐτὸν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη στὰ λόγια του. Καὶ σὰν πήγανε οἱ Μυροφόρες τὴν αὐγὴ στὸ μνῆμα τοῦ Χριστοῦ, κ ̓ εἴδανε τοὺς δυὸ ἀγγέλους ποὺ τὶς μιλήσανε, λέγοντας σ ̓ αὐτὲς πὼς ἀναστήθηκε, τρέξανε νὰ ποῦνε τὴ χαροποιὰ εἴδηση στοὺς μαθητές, ἐκεῖνοι δὲν πιστέψανε τὰ λόγια τους, ἔχοντας τὴν ἰδέα πὼς ἤτανε φαντασίες: «Καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος (τρέλα) τὰ ῥήματα αὐτῶν, καὶ ἠπίστουν αὐταῖς»...

Οι «νικητές» του Χριστού, οι ηττημένοι



Οι «νικητές» του Χριστού, οι ηττημένοι 
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

Προ ημερών θαυμαστής του Κώστα Σημίτη έγραψε πως μεταξύ των επιτυχιών του εξέχουσα θέση έχει η «νίκη» του στο θέμα των ταυτοτήτων. Το «επίτευγμα» του ήταν ότι με την πανίσχυρη εξουσία του και τον παντοδύναμο προπαγανδιστικό μηχανισμό που διέθετε, «νίκησε» τρία και πλέον εκατομμύρια ανίσχυρων πολιτών, που δήλωσαν τη θέλησή τους να αναγράφεται προαιρετικά το θρήσκευμα στις αστυνομικές ταυτότητες, γιατί η Ορθοδοξία για τους Έλληνες αποτελεί βασικό στοιχείο της ιδιοπροσωπίας τους. Η επιτυχία του κ. Σημίτη ήταν ότι συσπείρωσε σε ειρηνική εκδήλωση υπέρ της ταυτότητάς τους τόσους Έλληνες. Ήταν η πολυπληθέστερη μη κομματική εκδήλωση στην Ιστορία του ελεύθερου ελληνικού κράτους. 

Ενέργειες κατά του Χριστού και της Εκκλησίας Του υπήρξαν πολλές στα 2000 χρόνια που πέρασαν. Πρώτα οι φαρισαίοι εναντίον του Ιδίου. Πίστεψαν πως με το να Τον εξοντώσουν τέλειωσαν μαζί Του. Λάθεψαν. «Μάταια φυλάττεις τον τάφο κουστωδία». Ακολούθησαν οι αυτοκράτορες – θεοί, με τους διωγμούς και τα μαρτύρια σε βάρος των μαθητών Του, οι Σουλτάνοι, με τους βίαιους εξισλαμισμούς, και στον 20ό αιώνα ο «πατερούλης» Στάλιν και ο «υπεράνθρωπος» Χίτλερ. Όλοι τους νόμισαν ότι εξόντωσαν την Εκκλησία. Όλοι τους ηττήθηκαν και έμειναν στην Ιστορία ως αιμοσταγείς τύραννοι.

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Σε ποια πράγματα παραδινόμαστε οι Χριστιανοί;



Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

Πού παραδινόμαστε; Την ζωή μας την έχουμε κάνει παιδικό παιχνίδι• όχι όμως αθώο, αλλά αμαρτωλό.
Γιατί, ενώ γνωρίζουμε τον σκοπό της ζωής μας, τον παραμελούμε και ασχολούμαστε με μάταια και άσκοπα ζητήματα.

* Παραδινόμαστε στην απόλαυση των ενδυμάτων, αντί να σκεπάζουμε άνετα και ευπρεπώς το σώμα μας και έτσι να το προστατεύουμε από επιβλαβείς επιδράσεις.

* Παραδινόμαστε στην απόλαυση του χρυσού και του αργύρου, θαυμάζοντάς τα στα θησαυροφυλάκια. Αντί να το χρησιμοποιούμε μόνον για τις πραγματικές μας ανάγκες και να δίνουμε τα τυχόν περισσεύματα σε όσους έχουν ανάγκη.

* Παραδινόμαστε στην απόλαυση των κατοικιών μας. Αντί να έχουμε απλώς ασφαλή, άνετη και ευπρεπή στέγη για την προστασία μας από τα στοιχεία της φύσης.

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

*HOLY LIGHT (ΑΓΙΟ ΦΩΣ) IN THE TOMB OF CHRIST : TESTIMONY AND EVIDENCE (VIDEO ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ)

This 30 minute (multilingually subtitled) video contains testimonies and evidence about the miracle of the holy fire that does not burn. This Miracle happens in the Orthodox Christian Church of Jerusalem during Easter (Pascha) when celebrating the resurrection of Jesus Christ.

People narrate their experiences and we see a video of the event… 

 Το βίντεο είναι στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ με Αγγλικούς υποτιτλους.

 
Holy Light in Jerusalem: Proofs &Testimonies από oodevideo

You can find the video subtitled in other languages ( French, German, Italian,Romanian, Turkish ) HERE:

Μπορείτε να βρείτε το βίντεο με υπότιτλους σε άλλες γλώσσες (Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ρουμάνικα, Τουρκικά) ΕΔΩ:

http://www.oodegr.co/english/ekklisia/holylight.htm

_________________________________________________________________________
Greek
Section:
Εχει ειπωθεί πως το άγιο φως το ανάβουν με …αναπτήρα…πως τάχα αυτοί που δεν καίγονται χρησιμοποιούν προστατευτικές αλοιφές κτλ. οπως κάνουν οι ταχυδακτυλουργοί. Εχουμε να παρατηρήσουμε πως 1) Ολοι αυτοί που ισχυρίζονται τα παραπάνω, δεν έχουν πάει ποτέ εκεί να διαπιστώσουν μόνοι τους (100% αντιεπιστημονική μέθοδος…) 2) Πως το Αγιο Φως δεν καίει γενικά, οχι ορισμένους . Αρα τι συμβαίνει; Ολοι στον ναό είναι «μέσα στο κόλπο» και βάζουν αλοιφές; Ποσοι θα έπρεπε να είναι «στο κόλπο»; εκατοντάδες; χιλιάδες; Ατοπο. Παρακάτω έχουμε δημιουργήσει μία συλλογή με τα κυριότερα θέματα-απορίες για το Αγιο Φως και πλούσιο υλικό ιστορικό και επιστημονικό που το υποστηρίζει !
  1. Συζητήσεις και επιχειρήματα για το Άγιο Φως 

  2. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓ. ΦΩΤΟΣ

  3. Άγιον Φως. Σαράντα δύο ιστορικές μαρτυρίες

  4. Σκέψεις επάνω στο ζήτημα του Αγίου Φωτός 1

  5. Σκέψεις επάνω στο ζήτημα του Αγίου Φωτός 2

Tα πασχαλινά αυγά – Τι συμβολίζουν



Ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα του Πάσχα είναι το βάψιμο των αυγών τη Μεγάλη Πέμπτη, προχριστιανικό σύμβολο της ζωής, ενισχυμένο με τον συμβολισμό του κόκκινου χρώματος από το αίμα της θυσίας του Χριστού και αποτελεί για το Πάσχα απαραίτητο σύμβολο.Το αυγό συμβολίζει τον τάφο του Χριστού που ήταν ερμητικά κλειστός, όπως το περίβλημα του αυγού , αλλά έκρυβε μέσα του τη «Ζωή», αφού από αυτόν βγήκε ο Χριστός και αναστήθηκε.

Μπορεί τα τελευταία χρόνια τα αυγά το Πάσχα να βάφονται σε διάφορα χρώματα, όμως η παράδοση τα θέλει κόκκινα. Είναι γεγονός πως τα χρωματιστά αυγά τα συναντάμε στην αρχαιότητα, στη Ρώμη, στην Ελλάδα, στην Κίνα, στην Αίγυπτο, ως δώρα στις ανοιξιάτικες γιορτές μαζί με κουνέλια, τα οποία ήταν το σύμβολο της γονιμότητας.

Γιατί ο Χριστός δεν άλλαξε τον Ιούδα;



Γιατί ο Χριστός δεν άλλαξε τον Ιούδα;
Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου

«Τότε, αφού πήγε στους αρχιερείς ένας από τους δώδεκα, ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, είπε, τι θέλετε να μου δώσετε για να σας τον παραδώσω;»[...]

Και ακριβώς όταν η πόρνη μετανοούσε, όταν καταφιλούσε τα πόδια του Κυρίου, τότε πρόδινε το Δάσκαλο ο μαθητής. Γι’ αυτό είπε «τότε», για να μην κατηγορήσεις για αδυναμία το Δάσκαλο, όταν βλέπεις τον μαθητή του να τον προδίνει. Γιατί τόσο μεγάλη ήταν η δύναμη του Δασκάλου, ώστε να πείθει να Τον ακολουθούν ακόμη και οι πόρνες.

Θα αναρωτιόταν όμως κανείς, Εκείνος που είχε τη δύναμη να μεταστρέφει τις πόρνες και να τις κάνει να Τον ακολουθούν, δεν κατάφερε να κερδίσει την αγάπη του μαθητή του; Είχε τη δύναμη να κερδίσει το μαθητή, αλλά δεν επιθυμούσε να τον μεταβάλει αναγκαστικά στο καλό, ούτε με τη βία να τον προσελκύσει κοντά Του. «Τότε, αφού πήγε». Και το «αφού πήγε» αυτό δεν στερείται κάποιας σημασίας. Γιατί δεν κάλεσαν οι αρχιερείς τον Ιούδα, ούτε αναγκάστηκε, ούτε υποχρεώθηκε, αλλά ο ίδιος μόνος του κι ελεύθερα γέννησε την πονηρή αυτή σκέψη κι έβγαλε αυτή την απόφαση, χωρίς να έχει κανέναν σύμβουλο σ’ αυτό το πονηρό του έργο. «Τότε, αφού πήγε… ένας από τους δώδεκα». Τι σημαίνει το «ένας από τους δώδεκα»;

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Ο Γέροντας Παΐσιος για το Πάσχα.


– Γέροντα, πώς μπορεί να ζήση κανείς πνευματικά τις γιορτές; 

– Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτώμαστε τα γεγονότα της κάθε άγιας ημέρας (Χριστούγεννα, Θεοφάνεια, Πάσχα κ.λπ.) και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολλή ευλάβεια κάθε γιορτή. 

Οι κοσμικοί ζητούν να καταλάβουν τα Χριστούγεννα με το χοιρινό, το Πάσχα με το αρνί, τις Αποκριές με το κομφετί. Οι αληθινοί μοναχοί όμως κάθε μέρα ζουν τα θεία γεγονότα και αγάλλονται συνέχεια. Κάθε εβδομάδα ζουν την Μεγάλη Εβδομάδα. Κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή ζουν την Μεγάλη Τετάρτη, την Μεγάλη Πέμπτη, την Μεγάλη Παρασκευή, δηλαδή τα Πάθη του Χριστού, και κάθε Κυριακή το Πάσχα, την Ανάσταση. Τι, θα πρέπη να έρθη η Μεγάλη Εβδομάδα, για να θυμηθή κανείς τα Πάθη του Χριστού; 

H MEΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ – ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ



Η Μεγάλη Εβδομάδα – Το Πάθος του Χριστού (Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία)

H MEΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ – ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

1. Τήν «Μεγάλη Ἑβδομάδα», ἀδελφοί χριστιανοί, τήν καλοῦμε ἔτσι, ὄχι γιατί οἱ ἡμέρες της ἔχουν μεγαλύτερη διάρκεια, ἀλλά γιατί τά γεγονότα πού μᾶς ὑπενθυμίζει ἡ Ἑβδομάδα αὐτή εἶναι μεγάλα καί σπουδαῖα καί ἄν δέν συνέβαιναν δέν θά ἤμασταν σωσμένοι. Ἡ Ἑβδομάδα αὐτή συνδέεται μέν μέ τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ἀλλά δέν ἀνήκει σ᾽ αὐτήν, εἶναι ἕνα ἰδιαίτερο καί ἱερώτερο τμῆμα. Ἡ νηστεία τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς εἶναι γιά τά ἁμαρτήματά μας. Ἡ νηστεία ὅμως τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα εἶναι ὡς συμμετοχή στά πάθη τοῦ Χριστοῦ, γι᾽ αὐτό καί εἶναι αὐστηρότερη.

2. Τό ἱερώτερο μέρος τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος εἶναι ἡ Μεγάλη Πέμπτη, τότε πού βλέπουμε στό κέντρο τῆς Ἐκκλησίας μας τόν Ἐσταυρωμένο Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό. Φρικτό θέαμα αὐτό, ἀδελφοί, γιά τό ὁποῖο ὁ προφήτης Ἠσαΐας ἀπό παλαιά εἶπε ὅτι κανείς δέν τό βλέπει εὐχάριστα καί στρέφει τό πρόσωπό του ἀπ᾽ αὐτό («ἀπέστραπται τό πρόσωπον αὐτοῦ», Ἠσ. 53,3).

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Η δεκάτη Απριλίου της Ελληνικής Επανάστασης (μέρος Α’ και μέρος Β΄)

Ανήμερα του Πάσχα, την 10η Απριλίου 1821 (με το παλιό ημερολόγιο) ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ εκτελείται από τον Σουλτάνο ως προδότης του Οθωμανικού κράτους. Ο αφορισμός των κορυφαίων της Επανάστασης από τον Πατριάρχη και η λύση του όρκου των Φιλικών για όλους όσους τον είχαν δώσει, έγινε για να αποφευχθεί ο φετφάς της γενικής σφαγής των χριστιανών. Ωστόσο, δεν ήταν αρκετός για να συγκρατήσει το μένος του Σουλτάνου που καθυστερημένα έμαθε το μερικό σχέδιο της Επανάστασης που αφορούσε στον εμπρησμό του στόλου, στην δολοφονία του και στην εξέγερση των Ελλήνων μέσα στην ίδια την πρωτεύουσα του Οθωμανικού κράτους. Ο Πατριάρχης απαγχονίζεται αμέσως μετά το «Χριστός Ανέστη» στην κεντρική πόρτα του Πατριαρχείου και ο γιαφτάς που κρεμιέται στο στήθος του περιγράφει την ενοχή του. Ο αφορισμός αυτός είχε προβλεφθεί από τον αρχηγό της Επανάστασης, τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Είχε ειδοποιηθεί ο Κολοκοτρώνης. Η εξέγερση του Μωρηά δεν κινδύνευε από τον αφορισμό, αφού υπήρχε το προηγούμενο του 1804 που είχε ζήσει ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης κι αφού η συμμετοχή του Πατριάρχη στην Επανάσταση ήταν γνωστή σε όλους από το 1819.

Η ψυχή,δεν πρέπει ν' απομακρύνεται μόνο από φανερά αμαρτήματα



Ἡ ψυχή, ποὺ θέλει νὰ μείνει παρθένος καὶ νὰ ἐνωθεῖ μὲ τὸ Θεό, δὲν πρέπει ν' ἀπομακρύνεται μόνον ἀπὸ φανερά ἁμαρτήματα, ὅπως ἡ πορνεία, ὁ φόνος, ἡ κλοπή, ἡ γαστριμαργία, ἡ κατάκριση, τὸ ψεῦδος, ἡ φυλαργυρία, ἡ πλεονεξία, καὶ τὰ ὅμοια, ἀλλὰ πολύ περισσότερο ἀπὸ τὰ ἀφανὴ καὶ κρύφια. 
Δηλαδὴ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία, κενοδοξία, ἀνθρωπαρέσκεια, ὑποκρισία, φιλαρχία, δολιότητα, κακοήθεια, μῖσος, ἀπιστία, φθόνο, φιλαυτία, ὑπερηφάνεια καὶ τὰ ὅμοια.

Κατὰ τὴ Γραφή, τὰ ἐσωτερικά αὐτὰ ἁμαρτήματα εἶναι ἴσα μὲ τὰ ἐξωτερικά. Γιατὶ λέει «Ὁ Κύριος διασκόρπισε ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων», καὶ• «Ὁ Κύριος ἀποστρέφεται τὸν αἱμοχαρὴ καὶ δόλιο ἄνθρωπο», δείχνοντας μ' αὐτό, ὅτι τὴ δολιότητα ὁ Κύριος τὴν ἀποστρέφεται ἴσα μὲ τὸ φόνο.
Ἐπίσης λέει «γι' ἀνθρώπους, ποὺ μιλοῦν εἰρηνικὰ στοὺς ἄλλους, μέσα τους ὅμως σχεδιάζουν κακά». Καὶ πάλι• «Μέσα στὴν καρδιά σας συλλογίζεστε πῶς νὰ διαπράξετε ἀνομίες στὴ ζωή». Καὶ «ἀλλοίμονό σας, ὅταν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι σᾶς ἐπαινοῦν», ὅταν δηλαδὴ ἐπιδιώκετε ν' ἀκοῦτε καλά γιὰ τὸν έαυτό σας ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ κρέμεστε ἀπὸ τὴ γνώμη καὶ τοὺς ἐπαίνους τους.

Το Τροπάριο της Κασσιανής - Μετάφραση Φώτη Κόντογλου


Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή,
την σήν αισθομένη Θεότητα μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν,
οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει.
Οίμοι! λέγουσα, οτι νύξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας,
ζοφώδης τε και ασέληνος ερως της αμαρτίας.

Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων,
ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ,
κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας,
ο κλίνας τους ουρανούς τη αφάτω σου κενώσει.

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΜΕ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ



Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η πρόθεση του Υπουργείου Παιδείας να αλλάξει ριζικά τη διδασκαλία της Ιστορίας στα σχολεία. Προβλέπω ότι το μάθημα της Ιστορίας, αντί να καλλιεργεί την εθνική συνείδηση και τη δημοκρατική σκέψη, θα καταντήσει πεδίο ψευδοπροοδευτικών πειραματισμών και χώρος προβολής ιδεολογικά φορτισμένων απόψεων.

Ήδη το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), το οποίο έχει αναλάβει τη σύνταξη των νέων βιβλίων και προγραμμάτων, έδωσε αρνητικά δείγματα γραφής. Θυμίζω τη νέα ύλη που εισήχθη στα σχολεία από τον Σεπτέμβριο του 2016 για το μάθημα των Θρησκευτικών. Η Ορθοδοξία και η εθνική μας ταυτότητα υποβαθμίζονται και στη θέση τους προτείνεται ένα συγκρητιστικό πολυθρησκειακό συνονθύλευμα. Επίσης το ΙΕΠ παρενέβη προσφάτως στο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού και συνέστησε στους εκπαιδευτικούς να μη διδάξουν το κεφάλαιο περί του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού με στόχο τον «εξορθολογισμό» της ύλης. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι τα νέα σχολικά εγχειρίδια Ιστορίας θα προωθούν την ισοπεδωτική παγκοσμιοποίηση και την αμφισβήτηση της ελληνορθόδοξης αυτοσυνειδησίας μας.

Nα γίνει συνειδητός ο παραλογισμός


 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

Η ​λογική λέει: Aνάκαμψη της ελλαδικής οικονομίας (και κοινωνίας) δεν μπορεί να υπάρξει, αν δεν αποκατασταθούν οι θεσμικές λειτουργίες οριοθέτησης και σεβασμού του δημοσίου συμφέροντος. Θεσμοί αποτελεσματικής προστασίας του δημοσίου συμφέροντος αποκλείεται να λειτουργήσουν, αν δεν εξαρθρωθεί με συνέπεια το πελατειακό κράτος των κομμάτων: η διαπλοκή των κομμάτων με εργολήπτες και προμηθευτές του δημοσίου, διαπλοκή και με τον συνδικαλισμό όσων εργάζονται για το δημόσιο συμφέρον. Aν δεν αποκλειστούν οι κομματικές νεολαίες από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια.

Ναυπάκτου Ιερόθεος: Ψυχική καί πνευματική ὑγεία



Ὁμιλία στήν Ἡμερίδα γιά τήν «Ψυχική Ὑγεία», Ναύπακτος 18 Μαρτίου ἐ.ἔ. (βλ. Ψυχική Ὑγεία, Νευροεπιστῆμες, Βιολογία)

*

Εὐχαριστῶ τούς διοργανωτές τῆς παρούσας ἐκδηλώσεως μέ κεντρικό θέμα «Νευροεπιστῆμες - ἐπιλογές γιά καλύτερη ψυχική ὑγεία», γιά τήν πρόσκλησή τους νά ἀναπτύξω τό θέμα «Ἡ ψυχική ὑγεία κατά τήν ἐκκλησιαστική παράδοση».

Ἐνδεχομένως θά ρωτήση κανείς τί σχέση ἔχει τό ἐπιστημονικό θέμα τῆς ψυχικῆς ὑγείας μέ τήν Ἐκκλησία, δεδομένου μάλιστα, ὅπως μερικοί ὑποστηρίζουν, ὅτι ὑπάρχει σύγκρουση μεταξύ θεολογίας καί ἐπιστήμης. Καί ὅμως θέλω νά ὑποστηρίξω ὅτι ὑπάρχει σημαντική σχέση μεταξύ θεολογίας καί ἐπιστήμης καί μάλιστα στά θέματα τῆς σύγχρονης βιολογίας ἔχουν πάρα πολλά νά προσφέρη ἡ ὀρθόδοξη θεολογία.

Θά ἐπικεντρωθῶ σέ δύο ἐνδιαφέροντα σημεῖα, ἤτοι πρῶτον τί εἶναι ἡ ψυχική ὑγεία κατά τήν σύγχρονη ἐπιστήμη καί δεύτερον τί εἶναι ψυχική ὑγεία κατά τήν θεολογία τῆς Ἐκκλησίας μας.

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

‘’ Ἐν ἀρεταῖς ἐκλάμποντες καί πίστει ὀρθῇ’’ (Ὄρθρος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τρίτης)



‘’ Ἐν ἀρεταῖς ἐκλάμποντες καί πίστει ὀρθῇ’’ 
(Ὄρθρος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τρίτης) 

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός 

‘’Τόν Νυμφίον ἀδελφοί ἀγαπήσωμεν, τάς λαμπάδας ἑαυτῶν εὐτρεπίσωμεν, ἐν ἀρεταῖς ἐκλάμποντες καί πίστει όρθῇ, ἵνα ὡς αἱ φρὀνιμοι, τοῦ Κυρίου παρθένοι, ἕτοιμοι εἰσέλθωμεν, σύν αὐτῷ εἰς τούς γάμους’’. 

Τό ἀναλόγιο εἶναι τό μέγα διδασκαλεῖο τῆς Πίστεώς μας. Οἱ ὑμνογράφοι -ὅσων τά ἔργα δοκιμάστηκαν στόν χρόνο καί καταξιώθηκαν στήν ἐκκλησιολογική καί δογματική συνείδηση τοῦ Ὀρθοδόξου πληρώματος- ἦσαν ἄνθρωποι θεοφώτιστοι, ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ. 

Ἐμεῖς οἱ ἀπαίδευτοι καί ἐντελῶς ἀρχάριοι στήν ζωή τήν πνευματική, βρίσκουμε μεγάλη παρηγοριά καί ἀνάπαυση στά νοήματα τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ὑμνολογίας. 

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: Κάποιοι δεν θέλουν την Ανάσταση της κοινωνίας και του έθνους



Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος μιλά στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Μπάμπης Κούτρας

Μιλά για τον Αμβρόσιο και τον Φίλη, τα Θρησκευτικά και το τζαμί, το Πατριαρχείο, τον Τύπο, το δείπνο με τον Μητσοτάκη, τη φορολογία και τους γάμους των ομοφύλων - Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο ΘΕΜΑ Ο Ιερώνυμος έπρεπε να ισορροπήσει τη «δεξιά του Κυρίου» με τη νέα αριστερή κυβέρνηση. Στον Αρχιεπίσκοπο μπορεί να μην αρέσει η πολιτική, αλλά η διπλωματία είναι απαραίτητη.

Το «θαύμα της Εκκλησίας», όπως ίδιος το χαρακτηρίζει, έγινε. Είχε γνωρίσει πριν από χρόνια τον Αλέξη Τσίπρα και η αμοιβαία εκτίμηση ξεκλείδωσε την επικοινωνία τους. Ο Νίκος Φίλης απομακρύνθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, έβαλε και ο Πάνος Καμμένος το χέρι του για να επανέλθει η ηρεμία στις σχέσεις Μαξίμου - Εκκλησίας. Προσωρινά. Η κυβέρνηση άνοιξε ξανά το θέμα των αλλαγών στο Σύνταγμα, και φυσικά για μια αριστερή κυβέρνηση που θέλει να κρατήσει τα προσχήματα, αναθεώρηση Συντάγματος χωρίς «φωτοβολίδες» (διαχωρισμός Κράτους - Εκκλησίας και θρησκευτικός όρκος) δεν γίνεται.

«Παχεῖα γαστὴρ λεπτὸν οὐ τίκτει νόον»



Οσίου Πορφυρίου

Δὲν γίνεστε ἅγιοι κυνηγώντας τὸ κακό. Ἄστε τὸ κακό. Νὰ κοιτάζετε πρὸς τὸν Χριστὸ κι αὐτὸ θὰ σᾶς σώσει. Ἐκεῖνο ποὺ κάνει ἅγιο τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἡ ἀγάπη, ἡ λατρεία πρὸς τὸν Χριστό, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ ἐκφραστεῖ, δὲν μπορεῖ, δὲν μπορεῖ… Καὶ προσπαθεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ κάνει ἀσκήσεις, νὰ κάνει τέτοια πράγματα καὶ νὰ καταπονεῖ τὸν ἑαυτό του γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

Κανεὶς ἀσκητὴς δὲν ἅγιασε χωρὶς ἀσκήσεις. Κανεὶς δὲν μπόρεσε ν’ ἀνέλθει στὴν πνευματικότητα χωρὶς ν’ ἀσκηθεῖ. Πρέπει νὰ γίνονται ἀσκήσεις. Ἄσκηση εἶναι οἱ μετάνοιες, οἱ ἀγρυπνίες κ.λπ., ἀλλὰ ὄχι μὲ βία. Ὅλα νὰ γίνονται μὲ χαρά. Δὲν εἶναι οἱ μετάνοιες ποὺ θὰ κάνουμε, δὲν εἶναι οἱ προσευχές, εἶναι τὸ δόσιμο, ὁ ἔρωτας γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ τὰ πνευματικά. Ὑπάρχουν πολλοὶ ποὺ τὰ κάνουνε αὐτὰ ὄχι γιὰ τὸν Θεὸ ἀλλὰ γιὰ ἄσκηση, γιὰ ὠφέλεια σωματική. Ὅμως οἱ πνευματικοὶ ἄνθρωποι τὸ κάνουνε γιὰ ψυχικὴ ὠφέλεια, γιὰ τὸν Θεό. Ἀλλὰ καὶ τὸ σῶμα ὠφελεῖται πολύ, δὲν ἀρρωσταίνει. Πολλὰ καλὰ ἔρχονται.

Τον Νυμφώνα Σου Βλέπω



Εξαποστειλάριον Μ. Δευτέρας και Μ. Τρίτης Ψαλλόμενο από χορό Βατοπεδινών πατέρων.

Τὸν νυμφῶνά σου βλέπω, Σωτήρ μου κεκοσμημένον καὶ ἔνδυμα οὐκ ἔχω, ἵνα εἰσέλθω ἐν αὐτῷ, λάμπρυνόν μου τὴν στολὴν τῆς ψυχῆς, Φωτοδότα καὶ σῶσόν με.

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Ιδού Ο Νυμφίος Έρχεται


«Ἰδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός καί μακάριος ὁ δοῦλος, ὅν εὑρήσει γρηγοροῦντα·ἀνάξιος δέ πάλιν, ὅν εὑρήσει ῥαθυμοῦντα. Βλέπε οὖν ψυχή μου, μή τῷ ὕπνῳ κατενεχθῇς, ἵνα μή τῷ θανάτῳ παραδοθῇς, καί τῆς Βασιλείας ἔξω κλεισθῇς· ἀλλά ἀνάνηψον κράζουσα· Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶ ὁ Θεός ἡμῶν, προστασίαις τῶν ἀσωμάτων, σῶσον ἡμᾶς.»

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Νά, ὁ Νυμφίος ἔρχεται στό μέσο τῆς νύχτας, κι εὐτυχισμένος θά εἶναι ὁ δοῦλος πού θά τόν βρεῖ (ὁ Νυμφίος) ξάγρυπνο νά τόν περιμένει· ἀνάξιος ὅμως πάλι θά εἶναι ἐκεῖνος, πού θά τόν βρεῖ ράθυμο καί ἀπροετοίμαστο. Βλέπε, λοιπόν, ψυχή μου νά μή βυθιστεῖς στόν πνευματικό ὕπνο, γιά νά μήν παραδοθεῖς στό θάνατο (τῆς ἁμαρτίας) καί νά μείνεις ἔξω τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά ἀνάνηψε κράζοντας· Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶσαι ἐσύ ὁ Θεός· σῶσε μας διά τῆς προστασίας τῶν ἐπουρανίων Ἀσωμάτων Δυνάμεων (τῶν Ἀγγέλων).
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...