Είναι εκπληκτικό πως την παρελθούσα εβδομάδα μιλούσαμε για την αύξηση των αρχιερέων και την Κυριακή ακούσαμε το ευαγγελικό: “μηδέν μεριμνάτε”. Αυτοί που κατ’ εξοχήν καλούνται να ερμηνεύσουν το Ευαγγέλιο και να το κηρύξουν πρώτοι δια του παραδείγματός τους, γίνονται η πέτρα του σκανδάλου! Αλλοίμονό μας. Σε κάθε ιστορική περίοδο οι επίσκοποι αποτελούσαν το βασικό αγκάθι για την Εκκλησία του Χριστού. Ακόμη και τα λόγια του Μ. Βασιλείου και άλλων μεγάλων Αγίων για την κατάπτωση του επισκοπικού θεσμού αρκούν και περισσεύουν για την απόδειξη της τραγικής αυτής εικόνας.
Μούγκα στη στρούγκα σημειώθηκε μάλιστα και από επισκόπους με καλή έξωθεν μαρτυρία. Ο λαλίστατος Πειραιώς, ο Μεσογαίας Νικόλαος και δύο τρεις ακόμη στήριξαν τις αρχιεπισκοπικές επιλογές με τη σιωπηρή τους συναίνεση. Καθότι μάς είναι αδιανόητο να δόθηκε αυτή η αύξηση έτσι ξαφνικά και όλως τυχαίως.
Ακούστηκε το επιχείρημα πως ήδη οι μουφτήδες είχαν τέτοιο υψηλό μισθολόγιο. Η λύση είναι να μειωθούν και αυτών οι αμοιβές. Στο κάτω κάτω οι χριστιανοί επίσκοποι σε τίποτε δεν πρέπει να συγκρίνονται με τους αλλοδόξους και αλλοθρήσκους, ακόμη και σε περιπτώσεις δικαίου, όπως φαίνεται εδώ. Και τούτο, διότι είναι πάνω από όλα ποιμένες και πατέρες και σε καμία περίπτωση δημόσιοι υπάλληλοι.
Υπάρχουν και αμαρτίες που καταγράφονται λόγω αμελείας. Όταν, ας πούμε, βλέπεις το άδικο και δεν το ελέγχεις. Τότε είσαι κατά κάποιον τρόπο συνένοχος. Το θέμα της μισθοδοσίας θα ξεχαστεί συν τω χρόνω. Τα χρήματα θα εισρέουν σε αρχιερατικές τσέπες ράσων καλογερικών. Υποτίθεται πως κάποτε οι εν λόγω μοναχοί ορκίστηκαν ακτημοσύνη. Όλα αυτά τα προκλητικά και αναπάντητα δεν μπορούν να περνάνε έτσι. Οι επίσκοποι καλό είναι να συζητήσουν την παροχή των χρημάτων αυτών σε φιλανθρωπικά ιδρύματα. Και αυτό να ψηφιστεί συνοδικώς. Ώστε σε περίπτωση που δεν θα τελεσφορήσει, να γνωρίζουμε άπαντες ποιοι καταψήφισαν. Ποιοι τίμησαν το ράσο τους. Το ματωμένο μέσα στους αιώνες…
Κ.Ν.
23/6/26
Τάδε λέγει Κύριος!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜατθ.10,9 μὴ κτήσησθε χρυσὸν μηδὲ ἄργυρον μηδὲ χαλκὸν εἰς τὰς ζώνας ὑμῶν, μὴ πήραν εἰς ὁδὸν μηδὲ δύο χιτῶνας μηδὲ ὑποδήματα μηδὲ ῥάβδον· ἄξιος γάρ ἐστιν ὁ ἐργάτης τῆς τροφῆς αὐτοῦ.
Αρ. 18,20 - Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Ἀαρών· ἐν τῇ γῇ αὐτῶν οὐ κληρονομήσεις, καὶ μερὶς οὐκ ἔσται σοι ἐν αὐτοῖς, ὅτι ἐγὼ μερίς σου καὶ κληρονομία σου ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.
Δευτ. 10,9 - διὰ τοῦτο οὐκ ἔστι τοῖς Λευίταις μερὶς καὶ κλῆρος ἐν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν· Κύριος αὐτὸς κλῆρος αὐτοῦ, καθότι εἶπεν αὐτῷ.
Δευτ. 18,1 - Οὐκ ἔσται τοῖς ἱερεῦσι τοῖς Λευίταις, ὅλῃ φυλῇ Λευί, μερὶς οὐδὲ κλῆρος μετὰ Ἰσραήλ· καρπώματα Κυρίου ὁ κλῆρος αὐτῶν, φάγονται αὐτά.
Ιεζ. 44,28 - καὶ ἔσται αὐτοῖς εἰς κληρονομίαν· ἐγὼ κληρονομία αὐτοῖς, καὶ κατάσχεσις αὐτοῖς οὐ δοθήσεται ἐν τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, ὅτι ἐγὼ κατάσχεσις αὐτῶν.