Τρίτη, 18 Ιουνίου 2019

Με τον τρόπο του Γ. Σεφέρη


Γιώργος Σεφέρης
Μέρες Η΄, 2 Γενάρη 1961-16 Δεκέμβρη 1963
εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 2018,
φιλολογική επιμέλεια Κατερίνα Κρίκου – Davis

του Σπύρου Κουτρούλη από την Ρήξη φ. 152

Tο 1961 κυκλοφορεί με την ευκαιρία των τριάντα χρόνων από την έκδοση της Στροφής, τιμητικός τόμος αφιερωμένος στον Γ. Σεφέρη που περιλαμβάνει το δοκίμιο του Ζ. Λορεντζάτου «Το χαμένο κέντρο». Ο Σεφέρης γράφει μια επιστολή την οποία δεν στέλνει τελικά, ίσως γιατί διατυπώνει κάποιες ουσιώδεις επιφυλάξεις στον Ζ.Λορεντζάτο. Συνοψίζει κατ’ αρχήν τις σκέψεις του τελευταίου προσπαθώντας να τις φωτίσει. Ο Λορεντζάτος συμπεραίνει ότι:

Αγάπη και Ελευθερία (Αρχ. Βασίλειος Γοντικάκης, Προηγούμενος Ιεράς Μονής Ιβήρων Αγίου Όρους)



Πρόσωπο είναι το ον εν κοινωνία και πρόσωπα γινόμαστε μέσα στην Εκκλησία
Όταν ο Καλός Ποιμένας καλεί τα δικά του πρόβατα με τ΄ όνομά τους και τα οδηγεί, η κλήση αυτή αποτελεί είσοδο σε μια ζωή κοινωνίας. Ένα όνομα, δοσμένο σε εκατομμύρια ανθρώπους, αποκτά συγχρόνως και μοναδικότητα, καθώς ένας μοναδικός άνθρωπος καλείται μέσω αυτού, όχι μόνο ΣΤΗΝ Εκκλησία αλλά και ΣΕ Εκκλησία. Ο καθένας είναι ένα όνομα, μοναδικό, το οποίο ανακεφαλαιώνει το όλον.
Η Εκκλησία είναι κοινωνία ολοκληρωμένων υπάρξεων και όχι μάζα, αποτελούμενη από κομμάτια. Το πρόσωπο είναι η εικόνα του Θεού που υπάρχει μέσα μας. Αυτό ακριβώς διαφοροποιεί την Εκκλησία ως κοινωνία προσώπων από την κοινωνία των προσωπείων. Η κοινωνία των προσωπείων είναι το σύνολο των ειδώλων, το σύνολο των αποσπασματικών υπάρξεων, το σύνολο των μοναχικών ατόμων και γι΄ αυτό, το σύνολο των ψευδών εαυτών.

«Λοιπόν, αγριωθήτε, με χαρά στην Τουρκιά!»

Στέλιος Παπαθεμελής

Συμπυκνωμένη σοφία και λεβεντιά από τον ακατάβλητο Μίκη:
«Είσαι Έλληνας! Αυτό που
ήσουν κάποτε θα γίνεις ξανά!» (…)
«Ενωθείτε! Βάλτε την αμαξοστοιχία
“Eλλάς”  πάνω στις ράγες τής συνεργασίας,
της δημιουργίας και της προόδου! (…)
«Ξαναφέρτε πίσω τα φωτεινά μυαλά της νέας γενιάς!»

Στον αντίποδα αυτής της αντρειοσύνης οι συμβουλές του μοιραίου πρωθυπουργού των Ιμίων, της Μαδρίτης, του Ελσίνκι κ.λ.π. κ.λ.π. μάς καλούν έναντι πάσης εθνικής ταπείνωσης «να βρούμε λύσεις όχι πάντοτε ευχάριστες». Επί λέξει: «Πιστεύω ότι η τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων μετά τις εκλογές είναι αναγκαία. Ο κίνδυνος επεισοδίων με αρνητικές επιπτώσεις θα είναι υπαρκτός, εάν δεν προσπαθήσουμε να βρούμε λύσεις, όχι πάντα ευχάριστες ίσως, αλλά που κατοχυρώνουν την ειρήνη στην περιοχή. Σε μια τέτοια προσπάθεια η Ελλάδα θα έχει, πιστεύω, την συμπαράσταση τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και των ΗΠΑ» (Καθημερινή, 9/6/19).

Αυτά μας λέει ο εισηγητής των υποχωρήσεων και παραχωρήσεων (τις ονομάζει “τακτοποίηση εκκρεμοτήτων”), ενώ οφείλει να γνωρίζει ότι ενός εστί χρεία: εθνικοαμυντικής ανασύνταξης και στρατηγικής αποτρεπτικής ισχύος.

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2019

Εορτή του Αγίου Πνεύματος. Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Η φιλοξενία του Αβραάμ - Andrei Rublev
«....Καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ κύριον καὶ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν πατρὶ καὶ υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν....»

Την Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή, η Εκκλησία μας εορτάζει το Άγιο Πνεύμα. Το Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το οποίο εκπορεύεται εκ του Πατρός. Είναι ομοούσιο με τα πρόσωπα του Πατρός και του Υιού και κατά το Σύμβολο της Πίστεως «συνπροσκυνείται και συνδοξάζεται» με τον Πατέρα και με τον Υιό, ίσο κατά τη λατρεία και την τιμή.

Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Μεγάλα είναι και ξεπερνούν την ανθρώπινη λογική τα χαρίσματα που μάς δώρισε σήμερα ο φιλάνθρωπος Θεός. Γι’ αυτό ας χαρούμε όλοι μαζί και σκιρτώντας από αγαλλίαση ας ανυμνήσουμε τον Κύριό μας. Γιατί η σημερινή ημέρα είναι για μάς εορτή και πανηγύρι.Όπως δηλαδή διαδέχονται η μια την άλλη οι εποχές και οι κινήσεις του ήλιου, έτσι ακριβώς και στην Εκκλησία η μία εορτή διαδέχεται την άλλη και με τον τρόπο αυτό απ’ τη μια πηγαίνουμε στην άλλη.

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ: Η χάρις του Αγίου Πνεύματος

- Στην εποχή που ζούμε, απάντησε ο στάρετς, φθάσαμε σε τέτοια χλιαρότητα στην πίστη και σε τέτοια έλλειψη ευαισθησίας ως προς την κοινωνίαν μας με τον Θεό, που έχουμε απομακρυνθή ολοκληρωτικά από την αληθινή χριστιανική ζωή. Διάφορα χωρία της Αγίας Γραφής μας φαίνονται σήμερα παράξενα. Παραδείγματος χάριν, διαβάζουμε ότι ο Απόστολος Παύλος εμποδίσθηκε από το Άγιο Πνεύμα να κηρύξη τον λόγο στην Ασίαν, άλλα, ότι το Πνεύμα τον συνώδευσε όταν πήγε στη Μακεδονία. - Πάτερ μου, είπε ο Μοτοβίλωφ, μιλάτε πάντα για την απόκτηση της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος σαν το σκοπό της χριστιανικής ζωής. Πως όμως μπορώ να την αναγνωρίσω; Οι καλές πράξεις είναι ορατές. Πως όμως μπορεί να γίνη ορατό το Άγιο Πνεύμα; Πως μπορώ να ξέρω, αν Αυτό είναι μαζί μου ή όχι;

- Στην εποχή που ζούμε, απάντησε ο στάρετς, φθάσαμε σε τέτοια χλιαρότητα στην πίστη και σε τέτοια έλλειψη ευαισθησίας ως προς την κοινωνίαν μας με τον Θεό, που έχουμε απομακρυνθή ολοκληρωτικά από την αληθινή χριστιανική ζωή. Διάφορα χωρία της Αγίας Γραφής μας φαίνονται σήμερα παράξενα. Παραδείγματος χάριν, διαβάζουμε ότι ο Απόστολος Παύλος εμποδίσθηκε από το Άγιο Πνεύμα να κηρύξη τον λόγο στην Ασίαν, άλλα, ότι το Πνεύμα τον συνώδευσε όταν πήγε στη Μακεδονία. Σε αρκετά χωρία της Άγιας Γραφής αναφέρονται εμφανίσεις του Θεού στον άνθρωπο. Σήμερα μερικοί λένε:

Ένας χρόνος από τη Συμφωνία των Πρεσπών: Πολλά αρνητικά, Ουδέν Θετικόν



Στις 17 Ιουνίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Οι κ.κ. Τσίπρας και Κοτζιάς παρεχώρησαν όνομα, ταυτότητα, εθνότητα και γλώσσα σε ένα πολυεθνικό κράτος εις βάρος της ιστορίας του Μακεδονικού Ελληνισμού.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Οι αρνητικές συνέπειες είναι πολλές:

1. Αποθρασύνθηκαν τα Σκόπια. Οι γείτονες εξέλαβαν την υπογραφή της Συμφωνίας ως διάθεση ελληνικής υποχώρησης και παραβιάζουν συνεχώς τα συμφωνηθέντα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το διαφημιστικό φιλμάκι για την προσέλκυση τουριστών, στο οποίο η χώρα προβάλλεται ως αιώνια «Μακεδονία» (Macedonia timeless). Όπως είχαμε προβλέψει ο γεωγραφικός προσδιορισμός «Βόρεια» είναι πιθανόν να εγκαταλειφθεί.

Οι σχέσεις μας με τους άλλους χριστιανούς - Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος



Οι σχέσεις μας με τους άλλους χριστιανούς έχουν περάσει από διάφορες φάσεις. Σήμερα διακρίνονται δύο τοποθετήσεις: Την πρώτη εκπροσωπεί μία νοοτροπία κλειστή, καχυποψίας για τους άλλους, η οποία συχνά ανατρέχει στο παρελθόν με αρνητικά ιδεολογήματα και επισημαίνει κινδύνους από τις επαφές με τις άλλες χριστιανικές ομολογίες. Τη δεύτερη εκφράζουν όσοι πιστεύουν στην προσέγγιση και συνεργασία των χριστιανών. Συνήθως οι πρώτοι θέτουν το ερώτημα: " Και τί έχουμε να πάρουμε από τη Δύση;". Οι δεύτεροι τονίζουν ότι η ορθή τοποθέτηση είναι: "Τί μπορούμε εμείς να προσφέρουμε; Και ασφαλώς, πολλά έχουμε να μοιρασθούμε από κοινού". Κάτι αυτονόητο, που όμως εύκολα παραθεωρούν αρκετοί Ορθόδοξοι, είναι ότι οι άλλοι Ευρωπαίοι δεν επέλεξαν, με διάθεση να προσχωρήσουν σε αίρεση, την χριστιανική ομολογία στην οποία σήμερα ανήκουν, αλλά γεννήθηκαν σε χώρα στην οποία επί αιώνες η ομολογία αυτή επικρατεί. π.χ, ο Νορβηγός στη Λουθηρανική Εκκλησία, ο Σκωτσέζος στην Πρεσβυτεριανή. Πώς τους κρίνουμε, επειδή δεν είναι Ορθόδοξοι;

Κυριακή, 16 Ιουνίου 2019

Δελτίο της Ι. Συνόδου για την ετήσια συνέλευση των λεγομένων "Μαρτύρων του Ιεχωβά"



Πραγματοποιείται στην Αθήνα στις αρχές του μηνός Ιουλίου, η ετήσια Συνέλευση Περιφερείας των λεγομένων «Μαρτύρων του Ιεχωβά».
Στην Πατρίδα μας είναι συνταγματικώς κατοχυρωμένη και σεβαστή η θρησκευτική ελευθερία, την οποία σέβεται πρωτίστως η Εκκλησία της Ελλάδος.
Με αφορμή την προαναγγελθείσα συνέλευση, στο πλαίσιο της εν Χριστώ ποιμαντικής ευθύνης της για την προφύλαξη του Ορθοδόξου Πληρώματος από τη δράση των διαφόρων αιρετικών, η Εκκλησία επιθυμεί να υπενθυμίσει τα ακόλουθα:

α) Η Εταιρεία «Σκοπιά» των λεγομένων «Μαρτύρων του Ιεχωβά» είναι η αιρετική εκείνη οργάνωση, η οποία κατά καιρούς συνηθίζει να μεταβάλλει τις διδασκαλίες της. Στο πλαίσιο αυτό, εσχάτως χρησιμοποιεί καταχρηστικώς τον τίτλο «Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά», ενώ παλαιότερα θεωρούσε ότι το όνομα «Χριστιανός» έχει καταστεί «δυσώδες» και ότι ο Χριστιανισμός είναι «πλήρης ρυπαρότητος» (Σκοπιά, 1.3.1962, σ. 143. Φως Β σσ. 88, 288).

Διδασκαλία γιόγκα σε ορθόδοξη ενορία του Λονδίνου!



ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ 
Εν Πειραιεί τη 10η Ιουνίου 2019

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΓΙΟΓΚΑ ΣΕ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΝΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ! 

Έχουμε ήδη κατ’ επανάληψη αναφερθεί σε παλαιότερες ανακοινώσεις και μελέτες μας στα δύο μεγάλα σκοτεινά, δαιμονικά και αντίχριστα κινήματα παγκοσμίων διαστάσεων, στη λεγόμενη Νέα Εποχή και τον Οικουμενισμό.

Πρόκειται για δύο πολυκέφαλα θηρία, όμοια μ’ αυτά που περιγράφει ο άγιος Ιωάννης στην Αποκάλυψη, τα οποία αποτελούν την μεγαλύτερη απειλή στη ζωή της Εκκλησίας και τα οποία καλείται σήμερα η Εκκλησία μας πρωτίστως και κυρίως να αντιμετωπίσει. Και τα δύο έχουν παράλληλη πορεία, συγκλίνουν μεταξύ τους και τελικά υπηρετούν ένα κοινό στόχο, την σταδιακή ενοποίηση της ανθρωπότητος, και την πραγματοποίηση και εγκαθίδρυση μιας νέας παγκόσμιας θρησκείας.

Αμερικανικό Κολλέγιο Παιδιάτρων: Το ιδεολόγημα της ταυτότητας φύλου καταστρέφει τα παιδιά



Το Αμερικανικό Κολλέγιο Παιδιάτρων (American College of Pediatricians) παροτρύνει τους επαγγελματίες υγείας, τους εκπαιδευτικούς και τους νομοθέτες να απορρίψουν όλες τις πολιτικές που κανονίζουν ώστε  τα παιδιά να αποδεχθούν ως φυσιολογική μια ζωή που με μέσα χημικά και χειρουργικά πλαστογραφεί το αντίθετο φύλο. Τα γεγονότα –  και όχι η ιδεολογία – καθορίζουν την πραγματικότητα.
1. Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα χαρακτηρίζεται από ένα αντικειμενικό βιολογικό ζευγάρι-ίχνος: τα χρωμοσώματα “XY” και “XX” που είναι γενετικοί δείκτες του αρσενικού και του θηλυκού αντίστοιχα και όχι γενετικοί δείκτες μιας διαταραχής. Ο κανόνας στον ανθρώπινο σχεδιασμό είναι να συλληφθεί ο άνθρωπος είτε ως άνδρας είτε ως γυναίκα. Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα είναι δυαδική από κατασκευής, με προφανή σκοπό την αναπαραγωγή και την διαιώνιση του είδους μας. Αυτή η αρχή είναι αυτονόητη. Οι υπερβολικά σπάνιες διαταραχές της ανάπτυξης του φύλου (DSDs), συμπεριλαμβάνουν, χωρίς να περιορίζονται σε αυτές, τη θηλυκή εμφάνιση λόγω παθήσεων των όρχεων και τη συγγενή υπερπλασία των επινεφριδίων· είναι όλες ιατρικά αναγνωρίσιμες αποκλίσεις από τον σεξουαλικό δυαδικό κανόνα, και ορθώς αναγνωρίζονται ως διαταραχές του ανθρώπινου σχεδιασμού.

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

(Το κείμενο αυτό θα γίνει καλύτερα κατανοητό στον αναγνώστη, εάν πρώτα διαβάσει  ένα προηγούμενο άρθρο του συγγραφέα με τίτλο: Οι Αρχετυπικές έννοιες της Δεξιάς και της Αριστεράς.)

Aναστασίου Γιαννά

  Παράλληλα με την εμφάνιση τής «μοντέρνας εποχής», δηλαδή της κατάκτησης των πολιτικών και κοινωνικών θεσμών από τους γνωστικούς,  κάνει την εμφάνιση της, όπως εξάλλου ήταν επόμενο, και μία «μοντέρνα τέχνη» (arte moderna). Στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό όπως και στον Χριστιανικό πολιτισμό, η τέχνη εννοείτο ως «Δημιουργία  ηχητικών, εικονικών και γλωσσικών μορφών, που οδηγούν την ψυχή στην προσέγγιση της Καλοκαγαθίας» . Ο  Πλάτων στον Τίμαιο γράφει ότι οι άνθρωποι είναι τα μοναδικά φυτά που έχουν τις ρίζες τους στον Ουρανό• και αυτές οι βαθιές ρίζες αποκαλύπτονται και θρέφονται από την τέχνη. Ακριβώς το αντίθετο έκανε η μοντέρνα τέχνη. Οι γνωστικοί εμπνευστές της, μη έχοντας ερωτική σχέση με τον Ουράνιο Πατέρα και μισώντας το δημιούργημα του, τον κόσμο, στράφηκαν μέσα στις ασυνείδητες και ανεξερεύνητες περιοχές του  Εγώ τους, για να βρουν την έμπνευση και την δημιουργία. Όπως ήταν φυσικό, εκεί βρήκαν την ασχήμια, την απόγνωση και το χάος. Ο μεγάλος ιστορικός της τέχνης Hans Sedlmayr (1896-1984),  δίνει σημαντικές πληροφορίες για την προέλευση του ρεύματος της μοντέρνας τέχνης :

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019

Kυριακη της Πεντηκοστής: Πεντηκοστήν εορτάζομεν, Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου



Την Πεντηκοστή εορτάζουμε καί την παρουσία του Αγίου Πνεύματος καί την πραγματοποίηση της υποσχέσεως καί την εκπλήρωση της ελπίδας. Το μυστήριο, πόσο και μεγάλο είναι και σεβαστό! Τελειώνουν λοιπόν όσα έχουν σχέση με το σώμα του Χριστού, ή μάλλον με τη σωματική παρουσία Του.Διότι διστάζω να πω τα σωματικά, εφ' όσον κανένας λόγος δεν μπορεί να με πείσει ότι θα ήταν καλύτερα να είχε απαλλαγεί από το σώμα [ο Χριστός]. Αρχίζουν δε όσα έχουν σχέση με το Άγιο Πνεύμα. Ποια δε ήταν όσα έχουν σχέση με το Χριστό; Η Παρθένος, η γέννηση, η φάτνη, το σπαργάνωμα, οι άγγελοι που τον δοξάζουν, οι ποιμένες που τρέχουν προς Αυτόν, η διαδρομή του αστέρα, η προσκύνηση και η προσφορά των δώρων από τους μάγους, ο φόνος των νηπίων από τον Ηρώδη, ο Ιησούς που φεύγει στην Αίγυπτο, που επιστρέφει από την Αίγυπτο, που περιτέμνεται, που βαπτίζεται, που δέχεται την μαρτυρία από τον ουρανό, που πειράζεται, που λιθάζεται για μας (για να μας δώσει υπόδειγμα κακοπάθειας υπέρ του Λόγου) που προδίνεται, που προσηλώνεται [στον Σταυρό], που θάπτεται, που ανασταίνεται, που ανεβαίνει [στους ουρανούς]. Από αυτά και τώρα υφίσταται πολλά από τους μισόχριστους μεν, αυτά που Τον ατιμάζουν και τα υπομένει (διότι είναι μακρόθυμος)• από τους φιλόχριστους δε, αυτά που Του αποδίδουν τιμή.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ως διαρκής Πεντηκοστή (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)



Ποιὸς εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός; Ποιὸς εἶναι σὲ Αὐτὸν ὁ Θεὸς καὶ ποιὸς ὁ ἄνθρωπος; Πῶς γνωρίζεται ὁ Θεὸς στὸν Θεάνθρωπο καὶ πῶς ὁ ἄνθρωπος; Τί ἐδώρησε σέ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους ὁ Θεὸς ἐν τῷ Θεανθρώπῳ; Ὅλα αὐτὰ τὰ φανερώνει σέ μᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ «Πνεῦμα τῆς ἀληθείας». Μᾶς ἀποκαλύπτει δηλαδὴ ὅλη τὴν ἀλήθεια γιὰ Αὐτόν, γιὰ τὸν Θεὸ ἐν Αὐτῷ καὶ γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ γιὰ τὸ τί χάρισε σ’ ἐμᾶς μ’ ὅλα αὐτά. Αὐτὸ ἐπίσης ἀπείρως ξεπερνᾷ κάθε τί ποὺ οἱ ἀνθρώπινοι ὀφθαλμοὶ εἶδαν καὶ τοῖς ὠσίν αὐτῶν ἠκούσθη καὶ ἡ καρδία αὐτῶν κάποτε αἰσθάνθηκε.
Μὲ τὴν ἔνσαρκη ζωή του στὴ γῆ ὁ Θεάνθρωπος ἐγκαθίδρυσε τὸ Θεανθρώπινό του Σῶμα, τὴν Ἐκκλησία, καὶ μὲ αὐτὴν προετοιμάζει τὸν γήινο κόσμο γιὰ τὴν ἔλευση καὶ τὴ ζωὴ καὶ τὴ δραστηριότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὡς ψυχῆς Αὐτοῦ τοῦ Σώματος.

Το μυστήριο τής Πεντηκοστής

Τι άλλαξε στην Εκκλησία τής Κ.Δ. με την Πεντηκοστή;

Τού π. Ιωάννη Ρωμανίδη

Ο Χριστός, μετά την Ανάληψή Του στους ουρανούς, σύμφωνα με την βεβαίωσή Του, έστειλε, την πεντηκοστή ημέρα από την Ανάστασή Του και την δεκάτη από την Ανάληψή Του, το Άγιον Πνεύμα, το οποίο εκπορεύεται από τον Πατέρα.

Ο Ίδιος ο Χριστός είχε προαναγγείλει στους Μαθητές την Αποστολή του Αγίου Πνεύματος: «Και εγώ ερωτήσω τον πατέρα και άλλον παράκλητον δώσει υμίν, ίνα μένη μεθ' υμών εις τον αιώνα, το Πνεύμα της αληθείας, ό ο κόσμος ου δύναται λαβείν, ότι ου θεωρεί αυτό ουδέ γινώσκει αυτό· υμείς δε γινώσκετε αυτό, ότι παρ' υμίν μένει και εν υμίν έσται» (Ιω. ιδ', 16-17). Και αμέσως μετά είπε: «ο δε παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον ό πέμψει ο πατήρ εν τω ονόματί μου, εκείνος υμάς διδάξει πάντα και υπομνήσει υμάς πάντα ά είπαν υμίν» (Ιωάννης ιδ', 26). Και μετά είπε: «συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω. Εάν γαρ εγώ μη απέλθω, ο παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς· αν δε πορευθώ, πέμψω αυτόν προς υμάς» (Ιωάννης ις', 7).

Η Ουκρανική κρίση επεκτείνεται στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών



Η Ουκρανική κρίση επεκτείνεται στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

          Η κρίση που διέρχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία, λόγω του Ουκρανικού Εκκλησιαστικού ζητήματος, επεκτείνεται και εκτός αυτής και συγκεκριμένα στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (ΠΣΕ). Ο υπεύθυνος για τις εξωτερικές εκκλησιαστικές υποθέσεις του Πατριαρχείου της Μόσχας Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων στις 5 Ιουνίου επισκέφθηκε την έδρα του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών, στη Γενεύη, και συνομίλησε για το Ουκρανικό με τον Γενικό Γραμματέα του ΠΣΕ Νορβηγό Λουθηρανό Πάστορα Όλαφ Φίκσε Τβέϊτ.
          Κατά τη συνάντηση ο κ. Ιλαρίων πρώτα διαβεβαίωσε τον πάστορα Τβέϊτ ότι η Ρωσική Ορθόδοξη  Εκκλησία θεωρεί σημαντικό το ΠΣΕ και πως παραμένει σε αυτό. Ο κ. Τβέϊτ  εξέφρασε την ικανοποίησή του και του απάντησε ότι το Πατριαρχείο της Μόσχας «αποτελεί μέρος του έργου του ΠΣΕ για ενότητα και ειρήνη». Στη συνέχεια ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ αναφέρθηκε στο Ουκρανικό ζήτημα και ζήτησε τη συμπαράσταση του ΠΣΕ υπέρ της υπό το Πατριαρχείο της Μόσχας κανονικής Εκκλησίας της Ουκρανίας. Ο λουθηρανός πάστορας του απάντησε, σύμφωνα με το δελτίο Τύπου του ΠΣΕ, ότι «δεν αναμιγνύεται μεν στα ενδοορθόδοξα ζητήματα, αλλά δεν μπορεί να αγνοήσει το τι συμβαίνει στην Ορθόδοξη οικογένεια».

Οργισμένος ο Οικουμενικός Πατριάρχης



Οργισμένος  ο Οικουμενικός Πατριάρχης
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

          Ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν μπορεί να κρύψει την οργή του για τις πανορθόδοξες αντιδράσεις που δέχεται εξ αιτίας της εκ μέρους του  ανακήρυξης των σχισματικών της Ουκρανίας σε «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας» και για τις αντιλήψεις του περί του Πρωτείου. Στην επιστολή, την οποία ανέγνωσε δημοσία την 11η Ιουνίου 2019 στο τέλος της Συνοδικής Θείας Λειτουργίας, ο απεσταλμένος του στη Λευκωσία για τη θρονική εορτή της Εκκλησίας της Κύπρου, Μητροπολίτης Γαλλίας Εμμανουήλ το ξέσπασμα της οργής του είναι φανερό.
          Στην επιστολή του δεν ομιλεί για την εορτάζουσα μαρτυρική Εκκλησία της Κύπρου, στην οποία απευθύνεται, ούτε για την προσφορά της στην Ορθοδοξία και στο Έθνος. Αναλύεται κυρίως σε ύμνους προς την Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης, με ένα αλαζονικό ύφος που και για τον κ. Βαρθολομαίο είναι πρωτοφανές, οι δε υπερβολές του τον οδηγούν  σε   ιστορικές και εκκλησιολογικές ανακρίβειες
          Αναφέρει, μεταξύ των άλλων ο Οικ. Πατριάρχης:

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και η Εκκλησία της Κύπρου



Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και η Εκκλησία της Κύπρου
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Στην επιστολή του προς την Εκκλησία της Κύπρου, με την ευκαιρία της θρονικής Της εορτής, την οποία ανέγνωσε την 11η Ιουνίου 2019 κατά τη Συνοδική Θεία Λειτουργία ο Μητροπολίτης Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, ο κ. Βαρθολομαίος διατείνεται ότι το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης διασώζει ΣΗΜΕΡΑ το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου, χωρίς ΟΥΔΕΙΣ να γνωρίζει ότι κινδυνεύει. Ούτε ο Αρχιεπίσκοπος και οι Αρχιερείς της Κυπριακής Εκκλησίας...
Ως προς το άλλο εκ μέρους του γραφέν ότι το Οικουμενικό Γραφείο διέσωσε το Αυτοκέφαλό της, αντίθετα θα έπρεπε να ζητήσει συγγνώμη από την Εκκλησία της Κύπρου για τις πληγές που της έχει επιφέρει το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και ο ίδιος προσωπικά. Υπενθυμίζονται  περιπτώσεις από την εκκλησιαστική ιστορία προσφυγής της Εκκλησίας της Κύπρου ΟΧΙ στον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, αλλά στον Αυτοκράτορα και στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας και άλλες μη αδελφικής στάσεως της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως έναντι της Κυπριακής Εκκλησίας.

Επιφάνιος: Η επίσκεψή μου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν ανακοινώθηκε εκ των προτέρων-Τρικ του Φαναρίου στον Ιερώνυμο για το παιχνίδι των εντυπώσεων;-Τι απαντάει η Αθήνα


Νέα δεδομένα ή απλά στάχτη στα μάτια; Μετά την παρουσία του μη αναγνωρισμένου Επιφάνιου Ουκρανίας παρά τω πλευρώ του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κατά τον Εσπερινό των ονομαστηρίων του Οικουμενικού Πατριάρχη, προκλήθηκε “τσουνάμι” αντιδράσεων για την επαφή Ιερώνυμου-Επιφάνιου.

Η εντύπωση που δόθηκε σε κάθε κοινό νου είναι πως η Ελλαδική Εκκληία δια του προκαθημένου της είναι σε οδό αναγνώρισης της νεάς εκκλησιαστικής οντότητας στην Ουκρανία και επόμενο ήταν να επικριθεί η στάση του Αρχιεπισκόπου, που προέβη σε μια τέτοια συνάντηση χωρίς την άδεια των Συνοδικών οργάνων.

Όμως τα νέα δεδομένα μπορεί να ανατρέπουν αυτό το σκηνικό…

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης: Απειλείται η ενότητα της Εκκλησίας. Αδύναμος κρίκος η Εκκλησία της Ελλάδος



Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.
ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Ἀδύναμος κρίκος ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος
Ἡ ἑνότητα τῆς Ὀρθόδοξης Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἀπειλεῖται αὐτὴν τὴν περίοδο σοβαρὰ ἀπὸτὴν ἐκ μέρους τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἀντικανονικὴ ἀπόδοση αὐτοκεφαλίας σὲ σχισματικὲς μερίδεςΟὐκρανῶν Ὀρθοδόξωνμὲ ἀγνόηση τῆς κανονικῆς αὐτόνομης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίαςτῆς ὑπὸ τὸνμητροπολίτη Κιέβου Ὀνούφριοἡ ὁποία ὑπάγεται ἱστορικὰ καὶ κανονικὰ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας.

Γέροντας Αιμιλιανός: «Οι καλύτεροι ψυχαναλυτές είναι η Αγία Γραφή και τα συγγράμματα των Πατέρων»



*Από το βιβλίο: «ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΘΕΟΥ – Λόγοι περί ασθενείας, πόνου & θανάτου (Αρχιμ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου)»
~ Σήμερα ο άνθρωπος, ζώντας μέσα στην άγνοια και στις συμβατικότητες της ζωής, μέσα στο άγχος και στην βιασύνη, χρειάζεται την συνδρομή κάποιου άλλου. Τέτοιο πρόσωπο είναι στον κόσμο ο ψυχαναλυτής.
Για τον ψυχαναλυτή ο άρρωστος είναι ένας άγνωστος άνθρωπος. Για να τον γνωρίσει, θα τον αφήσει να μιλήσει ελεύθερα. Με τον τρόπο αυτό θα προσπαθήσει να τον κατανοήσει, αλλά και να του αποδείξει τι του συμβαίνει και δρα ή αντιδρά με τον άλφα ή βήτα τρόπο. Θα του εξηγήσει, λόγου χάριν, γιατί στενοχωριέται, γιατί πονάει η καρδιά του ή το κεφάλι του, γιατί το στομάχι του δεν ισορροπεί, γιατί έχει ναυτία, δηλαδή θα του εξηγήσει όλα τα ψυχικά και σωματικά συμπτώματα, τα οποία εξαρτώνται από εσωτερικά αίτια.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...