Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Ἀμαθείας... ἄνοδος!



Γράφει ὁ Σαράντος Ι. Καργάκος, ἱστορικός-συγγραφέας 

Ξέρω ὅτι θὰ μοῦ πεῖτε ὅτι σᾶς τὰ εἶπαν ἄλλοι, ἀλλὰ δὲν πειράζει νὰ σᾶς τὰ εἰπῶ κι ἐγὼ, ἔτσι γιὰ τὸ καλὸ, ὅπως λέμε στὰ κάλαντα. Ἔχω τὴ διαβεβαίωση ὅτι πρόκειται περὶ πραγματικοῦ περιστατικοῦ, ὅμως, κι ἄν δὲν εἶναι, ἰσχύει τὸ ἰταλικὸ: si non è vero, è ben trovato (=Κι ἄν δὲν εἶναι ἀληθινὸ, εἶναι πάντως καλὰ εὑρημένο, καλοειπωμένο). Ἰδοὺ το: μιὰ νεόπλουτη καὶ ὀψιμαθὴς κυρία λέει σὲ μιὰ «ὁμοιαθῆ» της ὅτι διαβάζει ἕνα βιβλίο μὲ πολλή φιλοσοφία.
Καὶ ὅταν ἡ ἄλλη τὴ ρώτησε, ποιὸ εἶναι αὐτὸ, ἡ κυρία ἀποκρίθηκε ἐμβριθῶς: «Εἶναι τὸ «Τάδε» τῆς Ἔφης Ζαρατούστρα»! Ἐδῶ δὲν γελᾶνε, κλαῖνε, χύνουν τόσο δάκρυ ὥστε νὰ σχηματισθεῖ Κωκυτὸς, ποὺ ἦταν ποταμὸς τῶν δακρύων στὸν Ἅδη. Ἡ κυρία διάβαζε, τρόπος τοῦ λέγειν τὸ «Τάδε ἔφη Ζαρατούστρας» τοῦ Νίτσε καὶ ἐξέλαβε τὸ «Τάδε» σὰν τίτλο καὶ τὶς δύο ὑπόλοιπες λέξεις σὰν ὄνομα καὶ ἐπώνυμο κάποιας συγγραφέως.

Δὲν πρέπει νὰ ἐμπιστευώμαστε, οὔτε νὰ δίνουμε θάρρος ποτὲ στὸν ἑαυτό μας



Δὲν πρέπει νὰ ἐμπιστευώμαστε, οὔτε νὰ δίνουμε θάρρος ποτὲ στὸν ἑαυτό μας 
Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης - Ἀόρατος Πόλεμος 

Τὸ νὰ μὴν ἐμπιστεύεσαι τὸν ἑαυτόν σου, ἀγαπητέ μου ἀδελφέ, εἶναι τόσο ἀναγκαῖο σε αὐτὸν τὸν πόλεμο, ποὺ χωρὶς αὐτό, νὰ εἶσαι βέβαιος, ὅτι, ὄχι μόνον δὲν θὰ μπορέσεις νὰ πετύχεις τὴ νίκη ποὺ ἐπιθυμεῖς, ἀλλ᾿ οὔτε κἂν νὰ ἀντισταθεῖς στὸ παραμικρὸ καὶ αὐτό, ἂς τυπωθεῖ καλὰ στὸ νοῦ σου. 

Γιατὶ, ἐμεῖς πράγματι, ὄντας φυσικὰ διεφθαρμένοι ἀπὸ τὴ φύσι μας ἀπὸ τὸν καιρὸ τῆς παραβάσεως τοῦ Ἀδάμ, ἔχουμε σὲ μεγάλη ὑπόληψι τὸν ἑαυτό μας, ἡ ὁποία ἂν καὶ δὲν εἶναι ἀλήθεια, παρὰ ἕνα ψέμα καὶ τίποτα ἄλλο, ἐμεῖς ὅμως, νομίζουμε μὲ μία ἀπατηλὴ ἐντύπωση, πὼς εἴμαστε κάποιοι. Αὐτὸ εἶναι ἕνα ἐλάττωμα, ποὺ πολὺ δύσκολα ἀναγνωρίζεται, καὶ ποὺ δὲν ἀρέσει στὸ Θεό, ὁ ὁποῖος ἀγαπᾷ νὰ ἔχουμε ἐμεῖς μία γνῶσι χωρὶς δόλο γι᾿ αὐτὴ τὴν βεβαιότατη ἀλήθεια. 

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

«Παγκόσμια Ἡμέρα Βλακείας»



Σαράντος Καργάκος, «Παγκόσμια Ἡμέρα Βλακείας»,12/08/2017

Αμφιβαλλω ἄν ὑπάρχει ἄλλη περίοδος τῆς ἱστορίας ποὺ νὰ ξεπερνᾶ τὸ μέγεθος τῆς βλακείας τῆς δικῆς μας ἐποχῆς. Ἴσως τὰ ἔσχατα χρόνια τῆς ρωμαϊκῆς παρακμῆς. Μία πρόσθετη ἐπιβεβαίωση αὐτοῦ μοῦ ἔδωσε ἕνα ἀδημοσίευτο κείμενο τοῦ ἀρχαίου φίλου καὶ συνεργάτη μου, τοῦ ἀρχαιομαθέστατου Χρίστου Λεμπέση ποὺ τὸ ἀναδημοσιεύω. Γράφει ὁ ἐρημίτης –ἀλλὰ πανταχοῦ παρών– τῆς Σαλαμίνας.

«Τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ λέξη «παγκοσμιοποίηση» ἔχει γίνει καραμέλα ποὺ ὁ καθένας πιπιλάει «ἐν παντί τόπῳ καὶ χρόνῳ». Παρεπόμενο αὐτῆς τῆς παγκοσμιοποιησιολαγνείας εἶναι καὶ ἡ καθιέρωση κάποιων ἡμερομηνιῶν ὡς ἡμερῶν ἑορτασμοῦ ὄχι ἀγίων, ἀλλὰ θεσμῶν, ἰδεῶν, κινημάτων κ.λπ. Δὲν ξέρω ποιοῦ φαεινὴ ἰδέα ἦταν ἡ θεσμοθέτηση τῆς «Παγκόσμιας ἡμέρας τοῦ ἤ τῆς...». Ἀγνοῶ ἀπὸ ποιὸ κέντρο ξεκινοῦν ὅλες αὐτὲς οἱ θεσμοποιήσεις καὶ ἐκ προοιμίου λέγω ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ θεωρῶ καραγκιοζιλίκια ποὺ προκαλοῦν τὸν κοινὸν νοῦν καὶ τὴ στοιχειώδη σοβαρότητα». Καὶ ὁ φίλος μου προσφέρει ἕνα δεῖγμα τέτοιας σαχλότητας:

Άγιος Πορφύριος: Αυτά είναι τα «ανώτερα μαθηματικά» της θρησκείας μας!



~ Ο Θεός θέλει να ομοιωθούμε με τους αγγέλους. Οι άγγελοι μόνο δοξολογούν τον Θεό.

Αυτή είναι η προσευχή τους, μόνο η δοξολογία. Είναι λεπτό πράγμα η δοξολογία – ξεφεύγει απ’ τα ανθρώπινα. Εμείς είμαστε άνθρωποι πολύ υλικοί και χαμερπείς, γι’ αυτό και προσευχόμαστε στον Θεό ιδιοτελώς. Τον παρακαλούμε να μας τακτοποιήσει τα θέματά μας, να πάνε καλά τα καταστήματά μας, οι υποθέσεις μας, η υγεία μας, τα παιδιά μας. Προσευχόμαστε, όμως, ανθρώπινα και με ιδιοτέλεια.

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Ο Ορθόδοξος Μοναχισμός φύλακας της Πίστεως της Παραδόσεως



Ο Ορθόδοξος Μοναχισμός
φύλακας της Πίστεως της Παραδόσεως
† Ἀρχιμ. Γεωργίου Καψάνη
Εἰς τήν Ἐγκύκλιον Ἀπάντησιν τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει συνόδου τοῦ 1895 πρός τόν πάπα Λέοντα ΙΓ΄ ἀναφέρονται μεταξύ ἄλλων τά ἑξῆς: «Βαθέως θλίβεται καί ὀδύνῃ συνέχεται μεγάλῃ πᾶσα εὐσεβής καί ὀρθόδοξος ψυχή εἰλικρινῶς ζηλοῦσα τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ, βλέπουσα ὅτι ὁ μισόκαλος καί ἀπ᾿ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος φθόνῳ τῆς ἀνθρωπίνης σωτηρίας ὠθούμενος οὐ διαλείπει ἑκάστοτε ποικίλα ἐνσπείρων ζιζάνια εἰς τόν ἀγρόν τοῦ Κυρίου, τοῦ συνιᾶσαι τόν σῖτον. ῎Ενθεν τοι καί ἀνέκαθεν ἀνεφύησαν αἱρετικά ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ ζιζάνια, ἅπερ πολλαχῶς ἐλυμήναντο καί λυμαίνονται τήν ἐν Χριστῷ σωτηρίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, καί ἅπερ ὡς σπέρματα πονηρά καί μέλη σεσηπότα δικαίως ἀποκόπτονται ἀπό τοῦ ὑγιοῦς σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας».
Πράγματι, αἱ αἱρέσεις ἀποτελοῦν ζιζάνια πού ἐνσπείρει ὁ πονηρός εἰς τόν ἀγρόν τῆς Ἐκκλησίας διά νά ματαιώσῃ τήν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων. Εἰς τόν ἀγῶνα τῆς Ἐκκλησίας κατά τῶν αἱρέσεων σημαντική ὑπῆρξεν ἡ συμβολή τοῦ μοναχισμοῦ.

O Πρόεδρος που θα κάνει την έκπληξη



ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

Η ​​δημοκρατία στην Eλλάδα σήμερα είναι μια γελοιώδης παρωδία δημοκρατίας. Mας ενοχλεί η διαπίστωση, προσπαθούμε να την ξορκίσουμε με μικρονοϊκά επιχειρήματα ή (το ευκολότερο) να διασύρουμε σαν αναξιόπιστο όποιον την υπενθυμίζει.
Mας ενοχλεί η διαπίστωση, γιατί μας φοβίζει. Φοβόμαστε τις συνέπειες που μπορεί να έχει η αλήθεια, για το επίπεδο της ατομικής μας καλοπέρασης. Στην Eλλάδα της λεγόμενης «μεταπολίτευσης» (όταν από τη χούντα των συνταγματαρχών περάσαμε στον ηδονικό ολοκληρωτισμό της κομματοκρατίας) απαλείφθηκε μεθοδικά από τα «κοινωνικά αυτονόητα» ο πατριωτισμός. O πατριωτισμός ξεριζώθηκε, διότι αποτελούσε το ισχυρότερο έρεισμα λαϊκής αντίστασης στον διεθνισμό του Iστορικού Yλισμού, μαρξιστικού ή των «Aγορών» – το ίδιο κάνει.

Και η εθνική συνείδηση;


 

ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

«Σαν μέλη του λαού αυτού, ανήκουμε στην Ευρώπη γεωγραφικά, οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά, συμμετέχουμε στη ζωή της, πάσχουμε μαζί της, χανόμαστε μαζί της και σωζόμαστε, αν σωζόμαστε, πάλι μαζί της». Το γράφει ο Γιώργος Θεοτοκάς, στο κείμενό του «Εθνική Συνείδηση», γραμμένο τη δεκαετία του ΄40. Ειρήσθω εν παρόδω: καλό απόσπασμα για θέμα έκθεσης ιδεών στις επόμενες πανελλαδικές. Καλό ακόμη και για διαγωνισμό έκθεσης ιδεών στους τριακόσιους εθνοπατέρες. Θα γελάμε για καιρό. Ο Θεοτοκάς, από την άλλη πλευρά, όχι μόνον παραδέχεται την ύπαρξη της «πολυσύνθετης και πλατύχωρης ιδιαίτερης παράδοσής μας», αλλά την επεξεργάζεται και στο μεγαλύτερο μέρος του έργου του. Αποδέχεται ακόμη και τις πιο κλειστοφοβικές πτυχές της, όπως είναι η Ορθοδοξία, που οι σημερινοί ευρωπαϊστές την απορρίπτουν σε αγαθή σύμπνοια με την Αριστερά. Και δεν θεωρεί σε καμιά στιγμή ότι η «ιδιαιτερότητά» μας συγκρούεται με την Ευρώπη. Το αντίθετο μάλιστα.

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο



Ἀποσπάσματα ἀπό τό Βιβλίο: Ἡ θεραπεία τῆς ψυχῆς κατά τόν Γέροντα Πορφύριο

«Δέν πρέπει νά πολεμᾶτε τά παιδιά σας, ἀλλά τον σατανᾶ πού πολεμᾶ τά παιδιά σας. Νά τούς λέτε λίγα λόγια καί νά κάνετε πολλή προσευχή. Ἡ προσευχή κάνει θαύματα. Δέν πρέπει ἡ μητέρα νά ἀρκεῖται στό αἰσθητό χάδι στό παιδί της, ἀλλά νά ἀσκεῖται στό πνευματικό χάδι τῆς προσευχῆς. Ἡ σωτηρία τοῦ παιδιοῦ σας περνάει μέσα ἀπό τόν ἐξαγιασμό τό δικό σας. Ὁ ἁγιασμός δέν εἶναι ἀκατόρθωτο πράγμα, εἶναι μάλιστα εὔκολος, φθάνει ἐσεῖς νά ἀποκτήσετε ταπείνωση καί ἀγάπη. Ἂν θέλεις μπορεῖς νά ἁγιάσεις καί μέσα στήν Ὁμόνοια». 
Ἄν τίποτε σχεδόν δέν διορθώνεται στήν κοινωνία ἀπό γενιά σέ γενιά, εἶναι διότι οἱ γονεῖς δίνουν λανθασμένη ἀγωγή στά παιδιά.

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Τί είναι η εκκλησιαστική υπακοή και ο σεβασμός στην Εκκλησία;



Όταν ο Άγιος Συμεών, αποφάσισε να υποβληθεί σε σκληρότερη άσκηση, ανέβηκε πάνω σε έναν στύλο και έμενε εκεί, πράγμα πού ήταν πρωτοφανές και πρωτότυπο για την εποχή του.

Οι πατέρες τότε σκανδαλισμένοι για την πρωτότυπη καινοτομία και το υπερβάλλον της ασκήσεως, σκέφτηκαν να τον αφορίσουν από την Εκκλησία και να καταδικάσουν την πράξη του.

Οι γεροντότεροι όμως τους συμβούλεψαν, να πάνε να τον νουθετήσουν εν ειρήνη και να του ζητήσουν να αφήσει την ζωή του στυλίτη και να προσαρμοστεί στο μέτρο της εκκλησιαστικής άσκησης.

Αν το δέχοταν αυτό με ευχαρίστηση, θα αποκαλύπτοταν η ταπείνωση του και πώς αυτού του είδους η άσκηση δεν ήταν διαβολική, αλλά ήταν εκ Θεού. Αντίθετα αν συναντούσαν άρνηση και διαμαρτυρία από τον Συμεών, θα καταλάβαιναν πώς τέτοιου είδους άσκηση, ήταν ζήλος αλαζονείας και να καταδίκαζαν την στάση του.

Ποιά είναι η πιο συχνή αμαρτία



Όταν ένας μετανοημένος άνθρωπος αρχίζει να ζει σύμφωνα με τις εντολές του Θεού πρέπει να πασχίζει να αποφεύγει μία πολύ συχνή αμαρτία.

Η αμαρτία της γλώσσας είναι η συνηθέστερη και η πιο συχνή αμαρτία. «Ει τις εν λόγω ου πταίει, ούτος τέλειος ανήρ», λέει ο Απόστολος Ιάκωβος (Ιακ. 3,2). Όταν ένας μετανοημένος άνθρωπος ξεκινά να βαδίσει τον δρόμο του Θεού – όταν αρχίζει να ζει σύμφωνα με τις εντολές του Θεού – πρέπει να πασχίζει να αποφύγει να αμαρτήσει με τη γλώσσα.
Αυτός ήταν ο κανόνας που έβαλε στον εαυτό του ο μετα­νοημένος προφήτης Δαβίδ. Ιδιαιτέρως μάλιστα υποσχέθηκε να παραμείνει σιωπηλός ενώπιον των εχθρών του: «Αποφάσισα να βάλω φραγμό στο στόμα μου και να μη μιλώ όταν ο αμαρτωλός βρεθεί μπροστά μου» (Ψαλ. 38,1).

Να ένας θαυμάσιος κανόνας για όποιον θέλει να θεραπευτεί από την αμαρτία του. Όταν τον κατηγορούν, εκείνος δεν απαντά· όταν συκοφαντείται, παραμένει σιωπηλός.

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Ἐγκώμιο στὴν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου



Ἐγκώμιο στὴν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Τί εἶναι αὐτὸ τὸ μυστήριο τὸ μέγα, ποὺ συντελεῖται γύρω ἀπὸ τὸ πρόσωπό σου, ἱερὴ Μητέρα καὶ Παρθένε; «Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου». Ὅσο ὑπάρχουν ἄνθρωποι θὰ σὲ μακαρίζουν, γιατί μονάχα Σὺ εἶσαι ἄξια γιὰ μακαρισμό!

Καὶ νὰ ποὺ ὅλες οἱ γενιὲς Σὲ μακαρίζουν. Ἐσένα εἶδαν οἱ θυγατέρες τῆς Ἱερουσαλήμ, δηλαδὴ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ σὲ μακάρισαν οἱ βασίλισσες, δηλαδὴ οἱ ψυχὲς τῶν δικαίων, καὶ θὰ σὲ ὑμνοῦν αἰώνια. Γιατί Σὺ εἶσαι ὁ θρόνος ὁ βασιλικός, στὸν ὁποῖον παραστέκονται Ἄγγελοι κοιτάζοντας τὸν Βασιλέα καὶ Δημιουργὸ νὰ κάθεται ἐπάνω του.

Σὺ ἔγινες Ἐδὲμ νοητή, πιὸ ἱερὴ καὶ πιὸ θεϊκὴ ἀπὸ τὴν παλιά. Γιατί σὲ ἐκείνη τὴν Ἐδὲμ ἔμεινε ὁ Ἀδὰμ ὁ γήινος, ἐνῶ σ’ Ἐσένα ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ.

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Παναγία Πορταΐτισσα

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Δεκαπενταύγουστος. Τιμούμε την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Δοξάζουμε την Παναγιά μας, την μεσίτριά μας προς τον φιλάνθρωπο Θεό. Από τους πρώτους αιώνες της Ελληνορθόδοξης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας, το Γένος των Ελλήνων συνέδεσε τους αγώνες του για την Ελευθερία με τις θαυματουργικές παρεμβάσεις της Υπερμάχου Στρατηγού.

Ήταν το 626, όταν η Παναγία έσωσε την Κωνσταντινούπολη από την επιδρομή των Αβάρων, κατά την απουσία του Αυτοκράτορος Ηρακλείου. Τότε ακούσθηκε για πρώτη φορά το πασίγνωστο κοντάκιον «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ», το οποίο ψάλλεται και στις ημέρες μας μαζί με το υπέροχο ποίημα των Χαιρετισμών.

Επί Τουρκοκρατίας η Μεγάλη Ιδέα της απελευθερώσεως όλων των ελληνικών εδαφών συνδέθηκε με την τιμή προς την Παναγία: «Σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις. Πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά σου θάναι»! Ο δε φλογερός ιεροκήρυκας Ηλίας Μηνιάτης, γύρω στο 1700, την Παναγία παρακαλεί να απαλλάξει το Γένος των Ελλήνων από τον βαρύ Οθωμανικό ζυγό.

«Ἐπὶ σοὶ Χαίρει, Κεχαριτωμένη. Πᾶσα ἡ κτίσις»



«Ἐπὶ σοὶ Χαίρει, Κεχαριτωμένη. Πᾶσα ἡ κτίσις»
Φώτης Κόντογλου

Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου

«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χεὶρ ἀμυήτων· χείλη δὲ πιστῶν τὴ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως φωνὴν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω· Ὄντως ἀνωτέραπάντων ὑπάρχεις, Παρθένε ἁγνή». «Ἐσένα ποὺ εἶσαι ζωντανὴ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ, ἂς μὴ σὲ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο, ἀλλὰ χείλια πιστὰ ἂς ψάλλουνε δίχως νὰ σωπάσουνε τὴ φωνὴ τοῦ ἀγγέλου (ὁ ὑμνωδὸς θέλει νὰ πεῖ τὴ φωνὴ τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, ποὺ εἶπε «εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί») κι ἂς κράζουνε: «Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ᾿ ὅλα Παρθένε ἁγνή».

Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου ὡς μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας


Κατά τήν ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου ἀσπαζόμαστε τήν ἱερή εἰκόνα πού παριστᾶ τό γεγονός τῆς Κοιμήσεώς της. Ἡ ὅλη εἰκόνα ὄχι μόνον ἀναπαριστᾶ αὐτό πού ἔγινε κατά τήν ἐξόδιο ἀκολουθία τῆς Παναγίας, ἀλλά δείχνει καί τό τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Πρόκειται γιά μιά εἰκόνα πού δείχνει κατά τόν πλέον ἀνάγλυφο τρόπο τό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι μιά ἀνθρώπινη ὀργάνωση, ἀλλά τό Θεανθρώπινο Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι ἡ ἑνότητα Θεοῦ καί ἀνθρώπων στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Στήν ἱερή εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου βλέπουμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἔχει στό κέντρο της τόν Χριστό καί τήν Παναγία, ὡς Μητέρα τοῦ Χριστοῦ, καί γύρω ἀπό αὐτούς τούς Ἀποστόλους, τούς Ἐπισκόπους καί τούς Ἀγγέλους.

Ο τορπιλισμός της ΕΛΛΗΣ και το θαύμα της Παναγίας



του Βενιζέλου Λεβεντουγιάννη

Στην προκυμαία της Τήνου όλα έδειχναν να κυλούν φυσιολογικά. Το νησί ήταν για μια ακόμη χρονιά έτοιμο, να υποδεχτεί τους χιλιάδες πιστούς. Σε λίγη ώρα ο ήλιος θα ανέβαινε ψηλά στον ουρανό και θα άπλωνε τις ζεστές ακτίνες του στην εκκλησιά της Μεγαλόχαρης…

Οι μικροπωλητές είχαν στήσει τρεις ημέρες πριν, τους πάγκους τους και διαλαλούσαν δυνατά την πραμάτεια τους. Σταυρουδάκια εικόνες, κομποσκοίνια, Αγιασμένο νερό…Κάποιοι πουλούσαν κουλούρια και ζαχαρωμένους λουκουμάδες. Τα καφενεία είχαν γεμίσει ήδη και τα γκαρσόνια έτρεχαν πάνω κάτω αλαφιασμένα να εξυπηρετήσουν.

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Αγνή Παρθένε Δέσποινα - Πατέρες ψάλλουν απο Μονή Σίμωνος Πέτρας , Άγιον Όρος

Ο κυρ Φώτης Κόντογλου απαντά στον κ.Βούτση



Είσαι σε λάθος δρόμο κ.Πρόεδρε της Βουλής . Διάλεξες λάθος Λαό να προσλάβεις. Διάλεξες λάθος Θρησκεία να υποτιμήσεις,λάθος ώρα να μιλήσεις . Δεν θα σου απαντήσω τώρα εγώ στις ανιστόρητες και παράξενες,ύποπτες θα έλεγα, δηλώσεις σου πως τάχα "δεν είμαστε Λαός Ορθόδοξος".

Θα αφήσω να σε βάλει στη θέση σου ένας μεγάλος Έλληνας ,ένας Μικρασιάτης που έζησε τον πόνο της πραγματικής προσφυγιάς και του ξεριζωμού,ένας καλλιτέχνης και φιλόσοφος που πρόσφερε στον Τόπο Πολιτισμό.Μιλάω Πρόεδρε για τον κυρ-Φώτη Κόντογλου, αν έτυχε ποτέ να τον ακούσεις η να τον διαβάσεις .Αυτός σου απαντάει, διάβασε τι σου λέει και ξανασκέψου τι είπες. Είσαι Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και τα λόγια σου πρέπει να είναι μετρημένα και σωστά γιατί ο ρόλος σου είναι να ενώνεις και όχι να διχάζεις τον Λαό. Διάβασε λοιπόν μήπως συνέλθεις. Και να θυμάσαι πως όλοι εκείνοι που έχυσαν το αίμα τους για να έχεις εσύ σήμερα την άνεση να μιλάς αγωνίστηκαν για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδας την Ελευθερία.
π.Τιμόθεος Ηλιάκης 

Φώτης Κόντογλου: "Ρωμιοσύνη και Ορθοδοξία είναι ένα πράγμα"
Για να μην πάρω τους πολύ παληούς, παίρνω δυο τρεις από εκείνους πού αγωνισθήκανε για την ελευθερία της Ελλάδας, πού όποτε μιλάνε για τη λευτεριά, μιλάνε και για τη θρησκεία.

Ο ΠΙΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ


Ο ΠΙΟ ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ἡ Παναγία εἶναι ὁ πιὸ θαυμαστὸς ἄνθρωπος. Μᾶλλον τὸ πιὸ θαυμαστὸ δημιούργημα τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἡ ὡραιότερη, σεμνότερη, ταπεινότερη καὶ ἱερότερη γυναίκα τοῦ κόσμου (π. Μωυσῆς Ἁγιορείτης). Πόσο μεγάλο εἶναι τὸ πνευματικό της ἀνάστημα;
«Χαίροις μετὰ Θεὸν ἡ Θεός, τὰ δευτερεῖα τῆς Τριάδος ἡ ἔχουσα», ψάλλουμε. Δηλαδή; Μετὰ τὸν Θεὸ ἔρχεται σὲ ἁγιότητα ἡ Παναγία. Εἶναι «ἡ ὄντως ἁγνὴ μετὰ Θεὸν ὑπὲρ ἅπαντας». Ἡ Ἁγία Τριάδα -Πατήρ, Υἱὸς καὶ Ἅγιον Πνεῦμα- ἔχει τὰ πρωτεῖα σὲ ὅλα. Τὰ δευτερεῖα ὅμως τὰ ἔχει ἡ Παναγία. Ἀρχικὰ εἶχαν οἱ ἄγγελοι τὴ θέση αὐτή. Μὰ ἡ Παναγία τοὺς ξεπέρασε. Αὐτὴ τώρα δέχεται ἄμεσα ὅλες τὶς δωρεὲς ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς μεταβιβάζει στὰ ὑπόλοιπα δημιουργήματα, ἀγγέλους καὶ ἀνθρώπους. Εἶναι ὁ ὑπέρτατος σκοπὸς τῆς «δημιουργίας ἁπάσης, δι’ ἣν ὁ κόσμος ἐγένετο». Γι’ αὐτὴν δημιουργήθηκε ὁ ὑπόλοιπος κόσμος. Καὶ μὲ τὴ γέννησή της «ἡ αἰώνιος τοῦ Κτίστου βουλὴ πεπλήρωται». Μὲ τὴ γέννησή της πραγματοποιήθηκε τὸ προαιώνιο σχέδιο τοῦ Δημιουργοῦ (Ἅγ. Ἀνδρέας ὁ Κρήτης, Θεοτοκάριον).

Οι χίλιες επωνυμίες της Παναγίας

Παναγία η Ελπίς των πιστών

Οι  χίλιες επωνυμίες της Παναγίας
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

          Μια σαφής ένδειξη του πόσο οικείο πρόσωπο είναι για τους Ελληνες η Παναγία  είναι πως κάθε τόπος και σχεδόν κάθε εικόνα έχει μια επωνυμία. Ο Έλληνας δίνοντας Της την επωνυμία Την δείχνει ότι Τη θεωρεί δική του, ότι είναι κοντά του, ότι τον προστατεύει.  Πριν από πέντε χρόνια έγραψα άρθρο με τις «300 επωνυμίες της Παναγίας». Όμως αναζητώντας έκτοτε περισσότερες επωνυμίες Της βρέθηκα προ ευχάριστης εκπλήξεως. σε όλη την Ορθοδοξία ξεπερνούν τις χίλιες  που έχουν αποδοθεί στην Παναγία. Έλληνες, Ρώσοι, Ουκρανοί, Βούλγαροι, Σέρβοι, Πολωνοί, Ρουμάνοι, Αλβανοί, Τσέχοι, Σλοβάκοι, όλοι έχουν δώσει ονόματα στην Παναγία.  Σε όλη την Ορθοδοξία κάθε ερευνητής όλο και νομίζει ότι ολοκλήρωσε τον κατάλογο και όλο κάποια νέα επωνυμία προκύπτει. Τόση είναι η αγάπη, η γόνιμη σκέψη και η εφευρετικότητα όχι μόνο των καλλιτεχνών και των λογίων, αλλά και του απλού πιστού λαού, που γεννά συνεχώς και νέα επίθετα στην Παναγία. Αυτά μπορούν να χωριστούν σε οκτώ κατηγορίες.

Η ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου



Η ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ
Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου
Οι υπόδικοι νεκροί
-Γέροντα, όταν πεθάνη ο άνθρωπος, συναισθάνεται αμέσως σε τι κατάσταση βρίσκεται;
Ναι, συνέρχεται και λέει «τι έκανα;», αλλα «φαϊντά γιόκ[1]», δηλαδή δεν οφελεί αυτό. Όπως ένας μεθυσμένος, αν σκοτώση λ.χ. την μάνα του, γελάει, τραγουδάει, επειδή δεν καταλαβαί­νει τι έκανε, και, όταν ξεμεθύση, κλαίει και οδύρεται και λέει «τι έκανα;», έτσι και όσοι σ' αυτήν την ζωή κάνουν αταξίες είναι σαν μεθυσμένοι. Δεν καταλα­βαίνουν τι κάνουν, δεν αισθάνονται την ενοχή τους. Όταν όμως πεθάνουν, τότε φεύγει αυτή η μέθη και συ­νέρχονται. Ανοίγουν τα μάτια της ψυχής τους και συ- ναισθάνονται την ενοχή τους, γιατί η ψυχή, όταν βγη από το σώμα, κινείται, βλέπει, αντιλαμβάνεται με μια ασύλληπτη ταχύτητα.
Μερικοί ρωτούν πότε θα γίνη η Δευτέρα Παρου­σία. Για τον άνθρωπο όμως που πεθαίνει γίνεται κατά κάποιον τρόπο η Δευτέρα Παρουσία, γιατί κρίνεται ανάλογα με την κατάσταση στην οποία τον βρίσκει ο θάνατος.
- Γέροντα, πως είναι οι κολασμένοι;
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...