Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Λαϊκοί που έφτασαν σε μεγάλα μέτρα πνευματικότητας ..


 

Η ΖΩΣΑ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Μας διηγείται από προσωπικές του εμπειρίες ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος.

.. Εγώ όπως βλέπετε και όπως ξέρετε είμαι μοναχός, δεν παντρεύτηκα, κι έζησα στο Άγιον Όρος τα πρώτα χρόνια, τα νεανικά μου χρόνια. Όταν ήρθα στην Κύπρο με την εντολή και την πίεση εκεί των Πατέρων και του Γέροντα, είχα μια πάρα πολύ μεγάλη δυσκολία στο να αποδεχτώ ότι είμαι στην Κύπρο, δεν ήθελα να είμαι στην Κύπρο. Δεν ήθελα να έρθω ποτέ μου και μετά που ήρθα δεν ήθελα να μείνω, ήθελα να επιστρέψω πίσω. Ο λόγος που ήθελα να επιστρέψω πίσω ήταν γιατί -κακώς βέβαια αλλά έτσι σκεφτόμουν- ήμουν ακόμα νήπιο, νεαρός, δεν είχα την ωριμότητα που έπρεπε να έχω και είχα πολιτοποιήσει το Άγιον Όρος και έλεγα εγώ θέλω να ζήσω και να πεθάνω εδώ. Από πάσαν άποψη μου άρεσε ο χώρος εκείνος και από φυσική άποψη και από τα πάντα. .. Μου άρεσε και διότι σε αυτόν τον χώρο είχα γεννηθεί πνευματικά, ήταν ο χώρος που γνώρισα τους Πατέρες, τους Γέροντες, τους αδελφούς, εκεί ήταν η ζωή μου ..

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΟΜΙΛΗΣΕ ΣΤΗ ΣΥΝΑΞΗ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ


Στὶς 23 Ἀπριλίου 1975, ἡμέρα Τρίτη τοῦ Πάσχα, ἐπισκέφθηκε τήν Ἱερὰ Μονή μας (Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὅρους) ὁ μακαριστός ἁγιορείτης Γέρων Παΐσιος. Κατὰ παράκλησιν τοῦ ἁγίου Καθηγουμένου μας ὁ πατὴρ Παΐσιος ὡμίλησε σὲ σύναξι τῆς Ἀδελφότητος καὶ κατόπιν ἀπήντησε σὲ ἐρωτήσεις τῶν ἀδελφῶν. Κατωτέρω δημοσιεύουμε τὶς ἀπαντήσεις του, οἱ ὁποῖες εἶναι γεμάτες ἀπὸ Χάρι Θεοῦ καὶ γνῶσι πνευματική, ὅπως τότε τὶς εἶχε καταγράψει ἀδελφὸς τῆς Μονῆς μας.

– Γέροντα, τί μᾶς συμβουλεύετε νὰ κάνουμε ὡς νέοι μοναχοὶ ποὺ εἴμαστε;
– Ἡ ὑπακοὴ εἶναι δρόμος ἀσφαλὴς ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἐλευθερία καὶ στὴν ταπείνωσι.

– Πῶς ἀποκτᾶται ἡ πραγματικὴ ταπείνωσις;
– Ἡ ταπείνωσις πρέπει νὰ γίνῃ μία κατάστασις. Μπορεῖ νὰ ἔρχονται λογισμοὶ ὑπερηφανείας καὶ ὁ μοναχὸς νὰ τοὺς πολεμῇ μὲ λογισμοὺς ταπεινώσεως, καὶ αὐτὸ νὰ γίνεται μέχρι τέλους τῆς ζωῆς του. Ὅμως δὲν ἀρκεῖ αὐτό, ἀλλὰ πρέπει νὰ σκεφθῇ ὅτι ὁ Θεὸς μὲ ἔκανε ἄνθρωπο καὶ ὄχι ζῶο. Ἐπὶ πλέον ἔχυσε τὸ αἷμα Του γιὰ μένα. Λοιπόν, ἐγὼ πρέπει νὰ Τὸν εὐγνωμονῶ, νὰ Τὸν εὐχαριστῶ καὶ νὰ ταπεινώνωμαι, ἐπειδὴ δὲν ἀνταποκρίνομαι στὶς τόσες εὐεργεσίες Του.

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Πόλωση πρωτόγονων επιλογών


 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ
 
Η ταινία είναι ρωσική, του 2014, ο τίτλος της: «Durak» (O ηλίθιος – καμιά σχέση με το μυθιστόρημα του Nτοστογιέφσκι), σκηνοθέτης ο Γιούρι Mπίκοφ.

Θέμα της ταινίας το κοινότοπο σήμερα διεθνοποιημένο σύμπτωμα που το «εξημερώνουμε» (το καταπίνουμε σαν αυτονόητο πια) με τη χιλιοφθαρμένη ετικέτα: διαπλοκή - διαφθορά. Tο ταλέντο του κινηματογραφιστή κατορθώνει να διαρρήξει τα στεγανά της κοινοτοπίας, να ξανασυνδέσει τα σημαίνοντα με τα εφιαλτικά σημαινόμενα αποκαθηλώνοντας τα προσωπεία και ξεγυμνώνοντας το φρικώδες αντίκρισμα ρεαλισμού που το καμουφλάρει η συμβατική εκφραστική.

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Κολακοφωροκλείδης

Σαράντος Ι. Καργάκος
Ιστορικός - Συγγραφέας
Η λέξη εἶναι πολυσύνθετη καὶ ἀπαντᾶται –ἄν δὲν ἀπατῶμαι– δύο φορὲς στὰ ἀρχαῖα κείμενα. Κέντρο ἀναφορᾶς κάποιος Ἱεροκλείδης ποὺ ἦταν κόλακας καὶ γυιὸς κλέφτη (φὼρ, γεν. φωρὸς = κλέφτης) ὄχι στὰ βουνὰ ἀλλὰ στὰ λεφτὰ. Συνεπῶς, μὲ τὸν ὅρο «Κολακοφωροκλείδης» οἱ εὑρηματικοὶ πρόγονοί μας ὑποδήλωναν ἄνθρωπο μὲ ἱκανὲς ἐπιδόσεις σὲ δύο «ἀθλήματα»: τὴν κολακεία καὶ τὴν κλοπὴ. Ἡ κολακεία εἶναι κι αὐτὴ μιὰ ἄλλου εἴδους κλοπή. Πρῶτα μὲ τὶς λεκτικὲς θωπεῖες κλέβεις τὴ σκέψη τοῦ κολακευόμενου καὶ μετὰ τοῦ κλέβεις τὴν τσέπη. Ἀκόμη καὶ οἱ πλέον σημαντικοὶ ἄνθρωποι τῆς ἱστορίας γονάτισαν μπρὸς στὸ «ἄπιστον θυμίαμα τῆς κολακείας», ὅπως τὸ λέει ὁ Κάλβος.

Γι’ αὐτὸ καὶ κατὰ τὴν ἀρχαιότητα λεγόταν τὸ παροιμιακὸ: «Κρεῖττον εἰς κόρακας ἤ εἰς κόλακας ἐμπεσεῖν». Δηλαδή, καλύτερα νὰ πέσεις στὰ νύχια τῶν κοράκων παρὰ στὰ λόγια τῶν κολάκων. Καὶ ἐξηγοῦσαν τὸ «γιατὶ»: Οἱ κόρακες κατασπαράζουν τὸ σῶμα τῶν νεκρῶν, ἐνῶ οἱ κόλακες λυμαίνονται τὴν ψυχὴ τῶν ζωντανῶν («Οἱ μὲν γὰρ άποθανόντων διαφθείρουσι τὸ σῶμα, οἱ δὲ τὴν ψυχὴν λυμαίνονται»).

Προγραμματισμός εκπαιδευτικού έργου για τα Γυμνάσια και τα ΓΕ.Λ. 2016-2017


Η Διεύθυνση Σπουδών, Προγραμμάτων και Οργάνωσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, συνεργαζόμενη με τους φορείς της εκπαιδευτικής διαδικασίας, επιθυμεί να συμβάλει στην εύρυθμη και παιδαγωγικά αποτελεσματική λειτουργία του σχολείου.
     Στο πλαίσιο αυτό, αναγνωρίζοντας την ουσιαστική συμβολή των εκπαιδευτικών, του Συλλόγου Διδασκόντων και του Διευθυντή στην εκπαιδευτική διαδικασία, η Διεύθυνση Σπουδών, Προγραμμάτων και Οργάνωσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σας ενημερώνει για τα εξής:
ΕΓΓΡΑΦΕΣ - ΜΕΤΕΓΓΡΑΦΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ
Οι εγγραφές των μαθητών στα Γυμνάσια και στα Γενικά Λύκεια θα πρέπει να ολοκληρωθούν μέχρι την ημερομηνία λήξης του τρέχοντος διδακτικού έτους, την 30η Ιουνίου 2016 και η διαδικασία εγγραφής θα πρέπει να είναι σύμφωνη με τις διατάξεις του Π.Δ. 104/1979 (ΦΕΚ 23 Α΄).

Μηνύματα με πολλούς αποδέκτες για τη Σύνοδο της Κρήτης από την Αγιορείτικη Μόνη Κουτλουμουσίου


Μηνύματα με πολλούς αποδέκτες για τη Σύνοδο της Κρήτης από την Αγιορείτικη Μόνη Κουτλουμουσίου

ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Πληθώρα μηνυμάτων μέσω μιας βαθιάς πνευματικής ανάλυσης και με έντονο το αλληγορικό στοιχείο περιλαμβάνει ανακοίνωση της αγιορείτικης μονής Κουτλουμουσίου για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης. Σημειώνει μεταξύ άλλων πως κάποιοι φέρνουν "έρημο", τονίζει πως "κάποιοι συκοφαντούν τη Σύνοδο, γιατί δεν τους εξυπηρετεί", κάποιοι "επιζητούν «βαρβάρους»"...   "Ευτυχώς, ακόμη κάθε Ορθόδοξος κληρικός και λαϊκός καταλαβαίνει ότι η πνευματική ένδεια δεν αναπληρώνεται από δομές και αξιώματα" σημειώνεται ακόμη μεταξύ άλλων.
Αναλυτικά αναφέρει:

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός - Αφιέρωμα



Ιερομάρτυς Κοσμάς ο Αιτωλός (+1779)
Iσαπόστολος, φωτιστής του υπόδουλου Γένους, θαυματουργός όσιος, ένδοξος και λαοφιλής ιερομάρτυς.

Γεννήθηκε στο χωριό Μεγάλο Δένδρο της Αιτωλίας περί το 1714. Αφού έλαβε τα πρώτα γράμματα στην πατρίδα του, ήλθε για ανώτερη μόρφωση στην Αθωνιάδα Ακαδημία, όπου είχε για δασκάλους τον Παναγιώτη Παλαμά, τον Νικόλαο Τζαρτζούλιο και τον Ευγένιο Βούλγαρη.

Αναφέρεται επίσης να μαθήτεψε στη Σιγδίτσα Παρνασίδος, κοντά στον ιεροδιάκονο Γεράσιμο Λύτσικα, και στο Ελληνομουσείο της Αγίας Παρασκευής Γούβας Αγράφων. Δίδαξε στο σχολείο Λομποτινάς Ταξιάρχη και στα σχολεία των γύρω χωριών.

Το 1759 εκάρη μοναχός στη μονή Φιλόθεου «και εις τους πόνους της μοναδικής ζωής εχώρησε προθυμότατα». Κατόπιν χειροτονήθηκε ιερεύς και χρημάτισε εφημέριος της μονής του. Η φλόγα όμως που καθημερινά έκαιγε στην ταπεινή του καρδιά, για τη διάδοση του ευαγγελίου στους υπόδουλους αδελφούς του, τον έφερε στην Κωνσταντινούπολη, αφού πριν είχε ασκηθεί επί δεκαεπτά έτη, όπως λέγει ο ίδιος σε μία διδαχή του, στο Άγιον Όρος. Ζήτησε την ευλογία του πατριάρχη Σεραφείμ Β' και τις συμβουλές του αδελφού του δασκάλου Χρύσανθου. Έλαβε θεϊκή πληροφορία για το έργο του και την προς τούτο ευλογία έμπειρων Αγιορειτών Γερόντων. Έτσι άρχισε τη μεγάλη κι εθνοσωτήρια ιεραποστολική του δράση.

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Στώμεν καλώς!



Στώμεν καλώς!
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Με σφιγμένη την καρδιά η διεθνής κοινή γνώμη παρακολουθεί τον Ταγίπ Ερντογάν να επιβάλει με γοργό ρυθμό την πλήρη κυριαρχία του στη γείτονα χώρα. Η αποτυχημένη, «μπουνταλάδικη», σε βάρος του απόπειρα πραξικοπήματος, του δίνει την ευκαιρία να προχωρήσει σε ένα, με δημοκρατικό μανδύα, ακόμη πιο αυταρχικό μουσουλμανικό καθεστώς.

Η γαλλική εφημερίδα «Liberation», στις 18/8/2016, σημειώνει πως ο ίδιος ο Ερντογάν στις 15 Ιουλίου χαρακτήρισε «δώρο Θεού» τη σε βάρος του απόπειρα πραξικοπήματος, γιατί του επιτρέπει να εξουδετερώσει κάθε αριστερή και κεμαλική αντιπολίτευση και να φιμώσει κάθε ανεξάρτητο ΜΜΕ. Του επιτρέπει να φυλακίσει και πιθανόν αύριο να εκτελέσει – αν επανέλθει η θανατική ποινή – χιλιάδες ανώτατων και ανώτερων στελεχών του στρατεύματος, της δικαιοσύνης, της εκπαίδευσης, της γραφειοκρατίας και των ΜΜΕ, που τους χαρακτηρίζει «εχθρούς της Τουρκίας». Δαιμονοποιημένος εχθρός του Ερντογάν ο ευρισκόμενος στις ΗΠΑ τούρκος πολιτικο - θρησκευτικός ηγέτης Γκιουλέν και όποιος είχε και έχει επαφές μαζί του...

π. Λίβυος: Τι είναι σχεση

ΠΕΡΙ ΣΧΕΣΗΣ

 O άλλος δεν είναι ο Θεός σου, είναι απλά ο άνθρωπος σου. Με ότι σημαίνει αυτό. Λάθη, αδυναμίες, σφάλματα. Όταν περιμένω από εκείνον να γίνει ο «θεραπευτής» ή ο «λυτρωτής» μου δυο πράγματα θα συμβούν. 
Η θα τον κουράσω με τις προσδοκίες μου ή θα απογοητευθώ από το αποτέλεσμα, μια κι εκείνος είναι απλά ένας άνθρωπος όπως κι εγώ. Εάν δεν είμαστε μόνοι μας καλά, με τον εαυτό μας, δεν θα είμαστε ούτε με τον άλλο. Κι εάν η ζωή μας, δεν έχει νόημα και ουσία χωρίς τον άλλο, τότε δεν θα έχει ούτε μαζί του. Απλά θα το χρησιμοποιούμε τοξικά ως ψυχοναρκωτικό.
Είμαστε καλά, έχουμε μια ζωή που μας γεμίζει, τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας, και όλο αυτό το όμορφο και ωραίο, θέλουμε να το μοιραστούμε με τον άνθρωπο που αγαπάμε. Αυτό είναι σχέση. Και τα λάθη μου, τα πάθη μου, δεν θα τα μοιραστώ μαζί του; ναι, μα ως σημεία μιας πορείας, και όχι μιας ψυχοπαθολογίας.
Σχέση, είναι να μάθω να μοιράζομαι την ομορφιά(όχι τελειότητα)του εαυτού μου και της ζωής μου, με έναν άλλο άνθρωπο που αγαπώ. «Όταν χρειάζομαι τον άλλο για να ζήσω, η σχέση μετατρέπεται σε εξάρτηση»......

Οι ιερείς δεν είναι γκουρού

Ο ΙΕΡΕΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΜΕΝΑΣ

Γράφει ο  αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Οι ιερείς δεν είναι γκουρού. Ούτε πρέπει να συμπεριφέρονται έτσι οι ίδιοι, ούτε να ανέχονται τέτοιες συμπεριφορές "πιστών" προς το πρόσωπό τους.
Δυστυχώς όμως υπάρχουν τέτοιοι ιερείς.
Δεν έχουν ποίμνιο, δεν έχουν ενορία.
Επειδή (όπως σκέφτονται) είναι πολύ μεγάλοι και τρανοί για να "περιοριστούν" σε κάτι τόσο μικρό.
Το μόνο που έχουν είναι οι διαλέξεις τους, τα βιβλία τους, οι εκπομπές τους.
Φυσικά και δεν είναι κακό (ειδικά όταν κάποιος έχει χάρισμα) να κάνει ομιλίες, να γράφει βιβλία, να κάνει εκπομπές.
Όμως ο ιερέας ο οποίος δεν έχει Επίσκοπο, δεν έχει ενορία, παρεκκλίνει του σκοπού του.
Σκεφτείτε ότι ο γκουρού-ιερέας δεν λειτουργεί την Κυριακή το πρωί σε κάποια ενορία, αλλά κάνει μόνο κάποια άλλη (συγκεκριμένη) ημέρα λειτουργία για κάποιους "εκλεκτούς".

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Ἕνα συγκλονιστικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὰ Ἀπομνημονεύματα ἑνός πραγματικοῦ Ἕλληνα, τοῦ Μακρυγιάννη


Τότε, ἐκεῖ ποὺ καθόμουν εἰς τὸ περιβόλι μου καὶ ἔτρωγα ψωμί, πονώντας ἀπὸ τὶς πληγές, ὅπου ἔλαβα εἰς τὸν ἀγώνα καὶ περισσότερο πονώντας διὰ τὶς μέσα πληγὲς ὅπου δέχομαι διὰ τὰ σημερινὰ δεινὰ τῆς Πατρίδος, ἦλθαν δύο ἐπιτήδειοι, ἄνθρωποι τῶν γραμμάτων, μισομαθεῖς καὶ ἄθρησκοι, καὶ μοῦ ξηγῶνται ἔτσι· «Πουλᾶς Ἑλλάδα, Μακρυγιάννη».
Ἐγώ, στὴν ἄθλιαν κατάστασίν μου, τοὺς λέγω· «Ἀδελφοί, μὲ ἀδικεῖτε. Ἑλλάδα δὲν πουλάω, νοικοκυραῖγοι μου. Τέτοιον ἀγαθὸν πολυτίμητον δὲν ἔχω εἰς τὴν πραμάτειάν μου. Μὰ καὶ νὰ τό ’χα, δὲν τό ᾽δινα κανενός. Κι ἂν πουλιέται Ἑλλάδα, δὲν ἀγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τὸν κόσμον ἐσεῖς, λογιώτατοι, νὰ μὴ θέλη νὰ ἀγοράση κάτι τέτοιο».
Ἔφυγαν αὐτοί. Κ᾽ ἔκατσα σὲ μίαν πέτραν μόνος καὶ ἔκλαιγα. Μισὸς ἄνθρωπος καταστάθηκα ἀπὸ τὸ ντουφέκι τοῦ Τούρκου, τσακίστηκα εἰς τὶς περιστάσεις τοῦ ἀγώνα καὶ κυνηγιέμαι καὶ σήμερον. Κυνηγιῶνται καὶ ἄλλοι ἀγωνιστὲς πολὺ καλύτεροί μου, διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ τελευταῖος καὶ ὁ χειρότερος. Καὶ οἱ πιὸ καλύτεροι ὅλων ἀφανίστηκαν. Αὐτοὶ ποὺ θυσίασαν ἀρετὴ καὶ πατριωτισμόν, γιὰ νὰ εἰπωθῆ ἐλεύτερη ἡ Ἑλλάδα, κ᾽ ἐχάθηκαν φαμελιὲς ὁλωσδιόλου, εἶπαν νὰ ζητήσουν ἕνα ἀποδειχτικὸν ποὺ νὰ λέγη ὅτι ἔτρεξαν κι αὐτοὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος καὶ Τοῦρκο δὲν ἄφηκαν ἀντουφέκιγο.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Πολιτική υποτέλειας με ευρωπαϊκόν ένδυμα



Οἱ σύγχρονοι πολιτικοί διέψευσαν τά ὁράματα τῶν μεγάλων ἡγετῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ 
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΜΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΝ ΕΝ∆ΥΜΑ
Γράφει ὁ πρωτοπρ. π. Γεώργιος ∆. Μεταλληνός

Τό γένος µας ἐλευθερώθηκε µετά ἀπό δουλεία αἰώνων σέ βαρβάρους ὂχι µόνο τῆς Ἀνατολῆς, ἀλλά καί τῆς ∆ύσης, πού ἐργάζονταν καί αὐτοί γιά τόν πνευµατικό θάνατο τοῦ Ἑλληνισµοῦ µέ τήν ἀποσύνδεσή του ἀπό τήν Ὀρθοδοξία.∆υναµογόνος πηγή τοῦ Ἐθνικοῦ µας ἀγώνα ὑπῆρξε ἡ ἂσβεστη συνείδηση ὃτι «εὒδαιµον τό ἐλεύθερον»1
. Ὁ Ἑλληνισµός δέν ἒπαυσε, καί στήν µακρόσυρτη περίοδο τῆς δουλείας, νά εἶναι φορέας καί συνεχιστής ἑνός παγκόσµιας ἐµβέλειας πολιτισµοῦ, πού δέν ἒσβησε οὒτε καί στήν πολυώνυµη δουλεία του: ἀραβοκρατία, φραγκοκρατία, ἑνετοκρατία, τουρκοκρατία καί ἀγγλοκρατία.
Ἡ πολιτιστική ταυτότητα τοῦ Ἒθνους µας εἶναι προϊόν τῆς συζεύξεως Ἑλληνικότητας καί Ὀρθοδοξίας, σέ µία ἓνωση θεανθρώπινη, στήν ὁποία θεῖο στοιχεῖο εἶναι ἡ ἒνσαρκη Ὀρθοδοξία - Ἰησοῦς Χριστός καί ἀνθρώπινο ὁ Ἑλληνισµός, ὡς ἱστορική σάρκα αὐτῆς τῆς «ἀσύγχυτης καί ἀδιαίρετης» ἓνωσης. Ἡ πραγµάτωσή της ὁδήγησε στήν ἐκ θεµελίων ἀναδόµηση καί µεταµόρφωση ἑνός πολιτισµοῦ, πού ὑπῆρξε ἡ κορύφωση τῆς ἀνθρωπίνης προόδου ἀπό τήν πτώση µέχρι τήν Σάρκωση. Ἀναζητώντας τήν καθολική Ἀλήθεια ἡ ἐλληνική θεοκεντρικότητα, ψηλαφοῦσε τήν θεία παρουσία στόν κόσµο, προσανατολίζοντας Χριστοκεντρικά τήν πορεία του πρός τό Ὃσιο, τό Ἀληθές, τό Ὡραῖο καί τό ∆ίκαιο, καί ἀνεπίγνωστα πρός τήν πηγή κάθε τελειότητας τόν Τρισυπόστατο Θεό. Ὁ Χριστιανισµός ὡς Ὀρθοδοξία, θά καταξιώσει καί ἐξαγιάσει τήν γνήσια «ζήτηση»2 τοῦ ἑλληνικοῦ κόσµου.

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Από την Αγιοπατερική Παράδοση στην «μεταπατερικὴ» ασυνέχεια



Ἀπὸ τὴν Ἁγιοπατερικὴ Παράδοση στὴν «μεταπατερικὴ» ἀσυνέχεια
Toῦ π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμότιμου Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν 

Παράδοση στήν γλώσσα τῆς Ὀρθοδοξίας σημαίνει τήν ἀδιάκοπη συνέχεια τοῦ ὀρθοδόξου τρόπου ὑπάρξεως, πού κλείνει μέσα του τήν ἀληθινή πίστη, ὡς φρόνημα καί στάση ζωῆς σέ ὃλες τίς πτυχές της.

1. Ἡ Θεολογία καί Ποιμαντική Πράξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέχρι τήν ἃλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Ὀθωμανούς (1453) εἶχε ὡς κύριο στόχο της τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς τῆς «ἃπαξ τοῖς ἁγίοις παραδοθείσης πίστεως» (Ἰούδ. 3), γιά τήν συνέχεια τῆς ὁμολογίας καί παραδόσεως τῶν Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων. Αὐτό ὅμως ἀπαιτοῦσε καί τήν λόγῳ καί ἔργῳ ἀπόκρουση τῶν αἱρέσεων γιά τήν προστασία τοῦ Ποιμνίου καί τήν διασφάλιση τῆς δυνατότητας σωτηρίας, δηλαδή θεώσεως.
Ἔτσι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπό τόν 15ο ὥς τά τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα παρέμεινε... ἀμετακίνητη στή στάση της ἀπέναντι στόν δυτικό χριστιανισμό, τόν Παπισμό καί τόν Προτεσταντισμό (Λουθηρανισμό, Καλβινισμό, κ.λπ.) καί τόν Ἀγγλικανισμό, πού χαρακτηρίζονται σαφῶς ὡς αἱρετικές ἐκπτώσεις ἀπό τή Μία Ἐκκλησία.

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Δούρειος ίππος του Οικουμενισμού η Οικολογία-Συνέδριο με ευλογίες Οικ. Πατριάρχη, Πάπα και Αρχ. Καντέρμπουρι


Δούρειος ίππος του Οικουμενισμού η Οικολογία-Συνέδριο με ευλογίες Οικ. Πατριάρχη, Πάπα και Αρχ. Καντέρμπουρι

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ...ΩΣ ΔΡΟΜΟ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗΣ
Σαν Δούρειο Ίππο χρησιμοποιεί ο Οικουμενισμός το ευαίσθητο θέμα του περιβάλλοντος και της οικολογίας. Μεταξύ 1 και 4 Σεπτεμβρίου θα λάβει χώρα στη Θεσσαλονίκη η Διεθνής Διεπιστημονική Διάσκεψη  με θέμα "Ολοκληρωμένη Οικολογία ως νέος δρόμος της συμφιλίωσης" (Η περιεκτική Οικολογία ως η νέα οδός προς την καταλλαγή) 
Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, υπό την Υψηλή μέριμνα του Πάπα Φραγκίσκου, του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, και του Justin Welby, Αρχιεπισκόπουυ Καντέρμπουρι.
Σύμφωνα με τους διοργανωτές το συνέδριο σκοπεύει να αξιοποιήσει την Εγκύκλιο Laudato Si (2015) του Πάπα Φραγκίσκου, καθώς και το κείμενο" Η μαρτυρία της Εκκλησίας στο σημερινό κόσμο" που εγκρίθηκε από την Πανορθόδοξη Σύνοδο τον Ιούνιο του 2016.
Μήπως τώρα αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τι σκοπό είχαν τα κείμενα της Πανορθόδοξης και πως δύνανται να χρησιμοποιηθούν;;; 
 Η συνάντηση θα επικεντρωθεί στα ακόλουθα ζητήματα:

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Η «Σύνοδος» της Κρήτης νόθος καρπός εξωσυζυγικών σχέσεων


Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.
Η «ΣΥΝΟΔΟΣ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
ΝΟΘΟΣ ΚΑΡΠΟΣ ΕΞΩΣΥΖΥΓΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

1. Ἡ Κωνσταντινούπολη ἐγκαταλείπει τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ ἀναγνωρίζει ἐκκλησιαστικότητα στοὺς αἱρετικούς

Ὁ συνοδικὸς θεσμὸς δὲν ἔπαυσε ποτὲ νὰ λειτουργεῖ στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ μετὰ τὶς θεωρούμενες ἀπὸ ὅλους ἑπτὰ οἰκουμενικὲς συνόδους, μὲ τελευταία τὴν Ζ´ τῆς Νικαίας (787), καὶ τὶς μετὰ ταῦτα θεωρούμενες ἀπὸ πολλούς ὡς Η´ καὶ Θ´, τὴν ἐπὶ Μ. Φωτίου δηλαδὴ τὸ 879 καὶ τὴν ἐπὶ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ τοῦ 1341/1351, συνῆλθαν πολλὲς σύνοδοι μὲ εὐρύτερη ἢ μικρότερη σύνθεση καὶ μὲ σπουδαῖο συνοδικὸ ἔργο.

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Άρτης: ''Κύριε Πρωθυπουργέ κρατηθείτε όρθιος και αγέρωχος''


Γραφείο ειδήσεων Romfea.gr

Για καταστάσεις που εύχεται να μην ξαναζήσουμε ποτέ στην πατρίδα μας αλλά και για τις αξίες που πρέπει να έχουμε στην χώρα μας μίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Άρτης μετά την επιμνημόσυνη δέηση που τέλεσε για τα 317 θύματα από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής του μαρτυρικού χωριού Κομμένου, παρουσία του Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα.

''Στην πατρίδα μας αλλά και στον κόσμο ολόκληρο να υπάρχει ειρήνη, ελευθερία, δικαιοσύνη, δημοκρατία, αλληλεγγύη και αλληλοσεβασμό των ανθρώπων. Αξίες όμως που για να τις κατακτήσει κανείς χρειάζονται θυσίες πολλές, μακροχρόνιες και επίμονες. Και που πρέπει αυτές οι αξίες να παιρνούν μέσα από μία Παιδεία αναβαθμισμένη, που να σέβεται την εθνική, την πολιτιστική και την θρησκευτική παράδοση, με τις διαχρονικές, αιώνιες και καθοριστικές για την ζωή μας αξίες'' ανέφερε μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος.

Η Ορθοδοξία στην σύγχρονη εποχή.

Ομιλεί ο π. Πέτρος Χιρς.
Η μεγάλη αρετή της διακρίσεως (διάκριση).

Ο πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Χιρς, κληρικός σήμερα της Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού, Αγίου Ορους και Αρδαμερίου, γεννήθηκε στις ΗΠΑ, ως ένα από τα τρία παιδιά της οικογένειας ενός αγγλικανού ιερέως.

Μέσα από μία πορεία αναζήτησης της αλήθειας, γνώρισε την Ορθοδοξία στην Αμερική και στη συνέχεια βαπτίστηκε στο Αγιον Ορος.

Μετά τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Wisconsin και στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας - Berkeley, θα φοιτήσει στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στη Θεολογική Σχολή, όπου θα εκπονήσει το διδακτορικό του με τίτλο: «Το Βάπτισμα των Χριστιανών κατά το Unitatis Redintegratio της Β´ Βατικανής Συνόδου: Δογματική Διερεύνηση από Ορθόδοξη Αποψη»1.

Ο πολύτεκνος π. Πέτρος μίλησε στην εφημερίδα «ορθόδοξη Αλήθεια» για την πορεία του στην Ορθοδοξία.

Οι τζιχαντιστές και οι αντιεξουσιαστές



Οι τζιχαντιστές και οι αντιεξουσιαστές
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Οι Χριστιανοί είναι γνωστό πως αποτελούν στόχο τζιχαντιστών και αντιεξουσιαστών. Στη Γαλλία τζιχαντιστές δολοφόνησαν γέροντα ιερέα, κόβοντάς του το λαιμό.Ήταν η πιο πρόσφατη από τις εκατοντάδες τρομοκρατικές ενέργειες τους σε βάρος των χριστιανών στην εν λόγω χώρα. Στην Ελλάδα παρατηρείται έξαρση εχθρικών ενεργειών σε βάρος της Εκκλησίας από τους αντιεξουσιαστές. Οι πιο πρόσφατες ήσαν στη Θεσσαλονίκη η εισβολή τους στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και η εκ μέρους τους διακοππή της Θείας Λειτουργίας και επιχείρηση τρομοκράτησης των ιερέων και των πιστών και στην Αθήνα ο εμπρησμός αυτοκινήτων στον προαύλιο χώρο της Ιεράς Συνόδου. 

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

Και τι είναι αλήθεια;*



π. Πάβελ Φλορένσκι 

Για να συλλάβουμε, έστω και κατά προσέγγιση, το νόημα της λέξης «αλήθεια» σε όλη της την έκταση, είναι απαραίτητο να δούμε πώς την συνέλαβαν οι διάφορες γλώσσες, όπως την τόνισαν και την εμπέδωσαν μέσω της ετυμολογίας οι διάφοροι λαοί. […]

1. Η ρώσικη απάντηση: η ζωντανή ύπαρξη

Ετυμολογικά, η ρωσική λέξη istina (αλήθεια), και τα παράγωγά της (βλ. στα λετονικά ist-s, ist-en-s), σχετίζεται με τις λέξεις es-t’, est-es-tvo, που σημαίνουν «είναι», «ουσία». Μπορούμε να τη συγκρίνουμε, επίσης, με τις πολωνικές λέξεις istot-a («οντότητα», «ύπαρξη»), istot-nie («πράγματι»), istniec («πραγματική ύπαρξη»). Πολλοί συγγραφείς έχουν την ίδια άποψη. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Β. Νταλ, istina σημαίνει «το αληθινό, το γνήσιο, το αυθεντικό, το ακριβές, το υπάρχον. Όλα όσα είναι, είναι istina. Άλλωστε, est και estina, istina δεν σημαίνουν ένα και το αυτό;». Το ίδιο υποστηρίζουν ο Μικλόσιτς, ο Μικούτσκι και ο σεβαστός γλωσσολόγος μας Φ. Σίμκεβιτς. Είναι επίσης σαφές ότι, ανάμεσα στις διάφορες έννοιες της λέξης istyi, είναι και η «στενή ομοιότητα». Σύμφωνα με την ερμηνεία ενός παλιού εμπόρου, ονόματι Α. Φόμιν, istyi σημαίνει παρόμοιος, ακριβής. Έτσι, εξηγεί η αρχαία έκφραση istyi vo otsa σημαίνει «ολόιδιος με τον πατέρα».

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Ορθοδοξία και Ισλάμ


Ορθοδοξία και Ισλάμ

† Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης
Ορθοδοξία και Ισλάμ
Πρόλογος

Ἐπικαλούμενος τήν εὐλογία τῶν ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν καί οἰκουμενικῶν διδασκάλων, τῶν ὁποίων σήμερα ἐπιτελοῦμε τήν μνήμη, γράφω τίς ταπεινές αὐτές γραμμές. Σέ κείμενο του ὁ μακαριστός π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ διαπιστώνει ὅτι ὑφίσταται χάσμα μεταξύ τῆς εὐσεβείας τῆς λατρευούσης Ἐκκλησίας καί τῆς ‟θεολογίας’’ ὡρισμένων θεολόγων (κληρικῶν καί λαϊκῶν) πού θεολογοῦν ἐρήμην καὶ ἀντίθετα πρός αὐτήν. Καί τό δυσάρεστο εἶναι ὅτι οἱ θεολόγοι αὐτοί δὲν ἐξέρχονται τοῦ περιβόλου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλά «θεολογοῦν» ἐν ὀνόματι Αὐτῆς. Ἔτσι ἐπέρχεται σύγχυσις στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας καί ἐπηρεασμός τοῦ φρονήματος, ὄχι μόνον ἁπλῶν πιστῶν, ἀλλά καί θεολόγων καί μάλιστα νέων φοιτητῶν τῆς θεολογίας, οἱ ὁποῖοι διδάσκονται ἀπὸ ὡρισμένες πανεπιστημιακές ἕδρες διδασκαλίες ξένες καί ἀντίθετες πρός τήν Ὀρθόδοξο θεολογία, ὅπως εἶναι ἡ ‟θεολογία’’ τῆς ἀπομυθεύσεως ἤ ἡ λεγόμενη θεολογία τῆς ἀπελευθερώσεως. Οἱ θεολόγοι αὐτοί δυστυχῶς γίνονται ἀνεκτοί καί κάποτε προβάλλονται ἀπό τήν ἐκκοσμικευμένη κοινωνία μας. Βλέπουμε νὰ ἐπικρατῆ καὶ μεταξύ Ὀρθοδόξων ἡ ἀρχή τῆς περιεκτικότητος (comprehensiveness ) τῶν Ἀγγλικανῶν, δηλαδή ἡ συνύπαρξις στήν ἴδια Ἐκκλησία μελῶν της πού πιστεύουν διαφορετικά ἤ καί ἀντίθετα δόγματα. Ἐάν ἡ περιεκτικότης (γνώρισμα τῆς ἀπιστίας καί τοῦ συγκρητισμοῦ) ἐπικρατήση καί στόν ὀρθόδοξο χῶρο, θά πρέπει νά θρηνήσουμε γιά τήν πτῶσι τῆς νέας Ἱερουσαλήμ καί τήν νέα βαβυλώνιο αἰχμαλωσία τοῦ νέου Ἰσραήλ τῆς Χάριτος. Καί γιά νά μή νομισθῆ ὅτι ὑπερβάλλω, θά ὑπενθυμίσω τήν περίπτωση δύο κοιμηθέντων Ἱεραρχῶν.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...