Ἀποταγή.Ἅγιος Ἐφραίμ Κατουνακιώτης

Ὅταν πῆρα τὸν πρῶτο ζῆλο νὰ γίνω κι ἐγὼ καλόγερος, τὸν ἐφανέρωσα σὲ κάτι ἄλλους. Καὶ ἕνας ἤτανε σωφέρ, μοῦ λέει:

-Ἄκουσε, Εὐάγγελε (μὲ λέγανε κοσμικά), ἐγὼ θὰ περάσω, λέει, μὲ τ’ αὐτοκίνητό μου νὰ πάω στὰ τάδε χωριὰ καὶ περίπου κατ’ αὐτὴν τὴν ὥρα, τὴ σημερινὴ τὴν ἁγιορείτικη, περίπου πέντε-ἔξι τὸ μεσημέρι, θὰ περάσω, νὰ εἶσαι ἐκεῖ, νὰ σὲ πάρω νὰ πᾶμε στὸ μοναστήρι.

-Ἐντάξει.

Πῆρα κι’ ἐγὼ μία μπλούζα, κοσμικὸ παιδί, κάτι τέτοιο, καὶ πῆγα καὶ κάθισα σ’ ἕνα βραχάκι καὶ ἔβλεπα μακριὰ τὸ δρόμο. Προτοῦ νὰ ‘ρθεῖ ἡ ὁρισμένη ὥρα, σηκώθηκα κι ἔφυγα. Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα, λέει, ἤθελαν νὰ τὸν πιάσουν, ἄλλα «οὔπω ἤκει ἡ ὥρα Αὐτοῦ» (Ἰω. 8,20). Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα, οὔτε πατέρα οὔτε μητέρα λογαρίασα, σηκώθηκα κι ἔφυγα. Ἂν δὲν στάξει ἀπάνω, πῶς νὰ τὸ πεῖ κανένας, ἀπρόκοφτος καλόγερος θὰ ‘σαι. Θέλει νὰ στάξει μέσα στὴν ψυχή· αὐτὸς ὁ θεῖος ἔρως ὅταν σοῦ ‘ρθει, οὔτε μένα θὰ ρωτᾶς οὔτε θὰ λογαριάζεις, νὰ ποῦμε, καὶ θὰ πᾶς μὲ μεγάλη προθυμία.

Οι απαρχές της αιρέσεως του Οικουμενισμού (Α και Β μέρος)

Η ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΣΚΗΤΗΣ

Το έτος 1754 η Σκήτη της Αγίας Άννης, στο Άγιον Όρος, αποφάσισε να κτίσει μεγαλύτερο Κυριακό. Χρειάσθηκαν πολλά χρήματα. Οι Χριστιανοί έστειλαν από παντού βοήθεια εις μνημόσυνον γονέων και συγγενών. Τα μνημόσυνα όμως που έπρεπε να γίνουν στη σκήτη, και που εντάσσονταν σε αγρυπνίες, κούραζαν τους μοναχούς και δεν μπορούσαν να δουλέψουν την επομένη. Για το λόγο αυτόν, ύστερα από συμβουλή του κοινού τους πνευματικού παπά – Φιλοθέου του Πελοποννησίου, άρχισαν να κάνουν τα μνημόσυνα τις Κυριακές που, λόγω της αργίας, δεν επρόκειτο έτσι και αλλιώς να δουλέψουν.

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ὁ μύθος περί ξένων ἐπιδράσεων στά ἔργα τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου (Βίντεο και κείμενο)

Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, Ὁμότιμος Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.: –«Ὁ μύθος περί ξένων ἐπιδράσεων στά ἔργα τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου». 29 Σεπτεμβρίου 2018, Ναύπακτος. Μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τοῦ ἁγίου Ἱεροθέου, Δ’ Θεολογικό Συνέδριο Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου, μέ γενικό θέμα «Ἡ Θεολογία στήν Τουρκοκρατία»

Ὁ λόγος γιά τήν χρήση δυτικῶν πηγῶν ἀπό τόν ἃγιο Νικόδημο, παλαιότερα τουλάχιστον, ἦταν εὐρύτατος. Συνεχίζεται δέ καί σήμερα ἀπό ἐκείνους, πού δέν παρακολουθοῦν τήν πορεία τῆς ἐπιστημονικῆς ἒρευνας καί ἀγνοοῦν τά νεώτερα πορίσματά της. Ὑπάρχουν ὃμως καί ἐκεῖνοι, πού παρασύρονται ἀπό τήν γλώσσα τοῦ Ἁγίου καί καταλήγουν σέ ἀνέρειστα συμπεράσματα. Δυτικές ἐπιδράσεις στόν ἃγιο Νικόδημο δέχθηκε καί ἓνας ἀπό τούς ἐγκυρότερους ἐρευνητές του, ὁ γερμανός ἰησουϊτης Gerhard Podskalky1, ἀπό τόν ὁποῖο ἒχουν ἐπηρεαστεῖ καί Ἓλληνες συγγραφεῖς.

Πότε η πνευματική πατρότητα μετατρέπεται σε γεροντισμό;

Αρχιμανδρίτης Αθηναγόρας Σουπουρτζής στην Romfea.gr

Καθηγητής Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου, Θεολογική Ακαδημία Βολυνίας

Διδάκτωρ Κανονικού Δικαίου, ΕΚΠΑ

Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Νομικής (LL.M.), Πανεπιστήμιο Sunderland

Τα τελευταία χρόνια το ζήτημα του λεγόμενου «γεροντισμού» επανέρχεται συχνά στον εκκλησιαστικό δημόσιο διάλογο. 

Συνήθως, όμως, η συζήτηση εγκλωβίζεται σε πρόσωπα, προσωπικές αντιπαραθέσεις ή μεμονωμένα περιστατικά. 

Έτσι, παραμένει αναπάντητο το ουσιώδες ερώτημα: πότε η πνευματική πατρότητα, που αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ορθόδοξης παράδοσης, κινδυνεύει να μετατραπεί σε παράλληλη εκκλησιαστική αυθεντία;

Ο οικουμενικός άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, Τριαντάφυλλος Απ. Σιούλης, Δρ. Αρχαιολογίας - Θεολόγος*

Ο οικουμενικός άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Τριαντάφυλλος Απ. Σιούλης, Δρ. Αρχαιολογίας - Θεολόγος*

Η αγιότητα αποτελεί ένα εμπειρικό βίωμα. Είναι μια συνεχής δημιουργική φανέρωση της εν Χριστώ ανακαινίσεως. Οι πιστοί έχουν βαθύ σεβασμό για τους αγίους, γεγονός που οφείλεται στην τιμή και τη δόξα που απολαμβάνουν οι άγιοι στη Βασιλεία των Ουρανών «… ως των παθών βασιλεύσαντας και κυριεύσαντας και την της θείας εικόνος ομοίωσιν … απαραχάρακτον φυλάξαντες … και ως ενωθέντες Θεω κατά προαίρεσιν και τούτον δεξάμενοι ένοικον και τη τούτου μεθέξει γεγονότας χάριτι, όπερ αυτός εστι φύσει» (Ιωάννη Δαμασκηνού, Έκδοσις ορθοδόξου πίστεως 4, 15, PG 94, 1164Β).

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ: Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ: Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Το Άγιο Όρος αποτελεί την κιβωτό του ορθόδοξου μοναχισμού εδώ και χίλια χρόνια. Αποτελεί δε δημιούργημα ενός μεγάλου άνδρα της Εκκλησίας μας, του αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου. Αυτός υπήρξε ο πρώτος κτήτορας κοινοβιακής μονής στον Άθωνα, της σεβάσμιας Μονής της Μεγίστης Λαύρας.  

      Γεννήθηκε το 930 μ. Χ. στην Τραπεζούντα του Πόντου από γονείς που είχαν έρθει από τη μακρινή Αντιόχεια. Δυστυχώς πέθαναν νωρίς. Ο πατέρας του πριν γεννηθεί ο Αθανάσιος και λίγο καιρό αργότερα η μητέρα του. Πριν πεθάνει η μητέρα του βάπτισε το νεογέννητο αγόρι και του έδωσε το όνομα Αβράμιος. Μια ευσεβής φίλη της και μοναχή, ανάλαβε να μεγαλώσει το ορφανό. Το φρόντιζε σαν δικό της παιδί και του ενέπνευσε την πίστη στο Θεό, την ευσέβεια και την αγάπη για το μοναχικό ιδεώδες. Όμως και αυτή, όταν ήταν επτά χρονών το παιδί, αρρώστησε και πέθανε. Κάποιοι άλλοι συγγενείς το περιμάζεψαν και το φρόντισαν ώσπου να ενηλικιωθεί. Τον έστειλαν μάλιστα να σπουδάσει στα ονομαστά σχολεία της περιοχής. 

Ἡ μετάλλαξη τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

                                      Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 19.5//1.6.2026.

                                                       Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

                                                                            

                                                                                                          

          Ἡ μετάλλαξη τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

                             

 

Ἅγιοι Καθηγούμενοι, Ἀντιπρόσωποι, Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι (20 ) Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίου Ὅρους, 

Διαφυλάξατε τὸ Ἅγιον  Ὄρος ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση, μετάλλαξη ποὺ ἔχει ὑποστεῖ τὰ τελευταῖα ἔτη. 

Τὰ μεγάλα λιμάνια, θὰ ὑποδέχονται μεγάλα πλοῖα, μὲ πλῆθος ἀνθρώπων, μὲ ἄμεση ἀνάγκη γιὰ φιλοξενία, διανυκτερεύσεων κ.λπ... Ἀκούγεται ὅτι μεγαλοεπιχειρηματίας ξενοδοχειακῶν κοσμικῶν μονάδων ἀνέλαβε νὰ ἀνορθώσει μεγαθήριον στὴν περιοχὴ τῆς Μονῆς Ἰβήρων... !!! 

Οἱ ἐπιχειρηματίες ὅπου «μυρίζονται» χρῆμα τρέχουν νὰ προσφέρουν τὶς ὑπηρεσίες τους (μὲ τὸ ἀζημίωτο φυσικά... πολλὰ καὶ πλουσιοπάροχα τὰ εὐρωπαϊκὰ πακέτα ὅταν πρόκειται νὰ ἀλλοιώσουν, νὰ φθείρουν τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ τὰ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως μας...) ... Ἤδη στὴν Μονὴ Παντοκράτορος στὴν περιοχὴ Καψάλας ἀνορθώθηκαν κτιριακές ἐγκαταστάσεις π.χ. Ι.Κ. «Ἄξιόν ἐστι», Ι.Κ. Ἁγίου Σάββα τὸ ξεροκάλυβο τοῦ κηπουροῦ καὶ Ξενοφῶντος ἔξωθεν τῆς Μονῆς πρὸς ἀρσανά...

Ο …προοδευτικός νεο-συντηρητισμός στους κόλπους της Εκκλησίας

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Τα τελευταία κάμποσα χρόνια συζητιέται στους εκκλησιαστικούς κύκλους το ζήτημα της «λειτουργικής αναγέννησης» στη λατρεία, με κύρια χαρακτηριστικά την απόδοση των ύμνων και των βιβλικών κειμένων στη νέα ελληνική, την εις επήκοον ανάγνωση των ευχών της Θείας Λειτουργίας - προκειμένου να συμμετέχουν καλύτερα οι πιστοί – την σχεδόν κατάργηση του τέμπλου και γενικά την πιο ενεργή συμμετοχή του λαϊκού στοιχείου στην ενοριακή ζωή. 

Όσοι είναι υπέρμαχοι των παραπάνω χαρακτηρίζονται γενικά ως «προοδευτικοί», ενώ όσοι αντιτίθενται πιο …καλογερικοί. 

Όμως, θα πρέπει να τονισθεί ότι η «λειτουργική αναγέννηση» δεν ήταν υπόθεση του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου ή κάποιων «φωτεινών» μορφών, αλλά υπόθεση των Οργανώσεων (Σωτήρ, Ζωή κ.λπ.), οι οποίες από πολύ νωρίς εφήρμοζαν αυτές τις πρακτικές – περισσότερο ή λιγότερο – στο δικό τους εκκλησιαστικό μόρφωμα. 

Επομένως, οι σημερινοί «προοδευτικοί» δεν είναι κάτι άλλο παρά μια εξελιγμένη μορφή των λεγομένων παρεκκλησιαστικών Οργανώσεων. 

Ο Άγιος Δανιήλ Κατουνακιώτης για τον εκρωσισμό και τα ρωσικά ρούβλια

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Θρόνου, κατά την συνεδρία της στις 9 Μαρτίου 2020, ανέγραψε στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον σπουδαίο αγιορείτη Μοναχό Δανιήλ Κατουνακιώτη (1846-1929).

Με την αγιοκατάταξη αυτή η Αγία και Ιερά Σύνοδος, υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου – πέραν της αγιότητος βίου – αποκατέστησε και μια μεγάλη αδικία, καθώς ο Άγιος Δανιήλ είχε τιμωρηθεί άδικα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την θέση που πήρε στη Μονή Αγίου Παντελεήμονος του Αγίου Όρους, όταν εγκαταβιούσε εκεί τον 19ο αιώνα.

Ο Άγιος Δανιήλ ο Κατουνακιώτης γεννήθηκε στην Σμύρνη και ήταν αριστούχος της περίφημης Ευαγγελικής Σχολής της Σμύρνης. Έχοντας διακαή πόθο να μονάσει έφυγε σε νεαρή ηλικία (19 ετών) από την οικογένεια του και επισκέφθηκε στην διάφορα μοναστήρια. Στην Πάρο γνώρισε και συνδέθηκε πνευματικά με τον όσιο Αρσένιο της Πάρου, ο οποίος του συνέστησε να μεταβεί στο Άγιον Όρος και συγκεκριμένα στην Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος, που εκείνη την εποχή ήκμαζε ως κοινόβιο.

Το Σινά δεν έπεσε-Το παραδώσαμε!

Υπάρχουν εθνικές ήττες που γράφονται με αίμα.

Και υπάρχουν ήττες που γράφονται με αδιαφορία, μικροπολιτική, δειλία και ανικανότητα.

Η Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά δεν χάθηκε από πόλεμο. Δεν έπεσε από εισβολή. Δεν την κατέλαβαν φανατικοί με όπλα. Παραδόθηκε αργά, σιωπηλά και σχεδόν αδιάφορα από ένα κράτος που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει τον Ελληνισμό της Ανατολής σαν ιστορικό βάρος και όχι σαν εθνική αποστολή.

Πριν από λίγα χρόνια, όποιος τολμούσε να πει ότι κινδυνεύει το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής, αντιμετωπιζόταν περίπου ως υπερβολικός. Σήμερα η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή από κάθε προειδοποίηση.

Η κυριότητα χάνεται.

Τα κειμήλια μένουν ακάλυπτα.

Οι μοναχοί μετατρέπονται ουσιαστικά σε ενοικιαστές μέσα στον ίδιο τον χώρο που ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία φύλαξαν επί δεκαπέντε αιώνες.

Και το χειρότερο;

Ανάξιοι κληρονόμοι! Χάθηκε οριστικά το Σινά για τον Ελληνισμό.

Του Μανώλη Κοττάκη

Πριν από ακριβώς έναν χρόνο, ανήμερα της μαύρης επετείου της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης, η κυβέρνηση των Αθηνών πληροφορήθηκε αιφνιδιασμένη ότι απόφαση του εφετείου της Ισμαηλίας στην περιφέρεια του Σινά στην Αίγυπτο αφαιρούσε την κυριότητα από σειρά ακινήτων της Θεοβάδιστης Μονής και έθετε σε κίνδυνο τη μακραίωνη παρουσία του Ελληνισμού στον ιερό χώρο του χριστιανισμού.

Ο πρωθυπουργός προσωπικά και ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αλ Σίσι μάς διαβεβαίωσαν λίγες εβδομάδες αργότερα στο Μέγαρο Μαξίμου ότι επρόκειτο για παρεξήγηση και ότι οι δύο χώρες έκαναν προχωρημένες διαπραγματεύσεις για την υπογραφή μίας συμφωνίας η οποία θα διασφάλιζε τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα της μονής επί των ακινήτων.

Οι 13 Μάρτυρες της Καντάρας και το μοναστήρι τους στον Πενταδάκτυλο*.

Οι 13 Μάρτυρες της Καντάρας και το μοναστήρι τους στον Πενταδάκτυλο*. †Επισκόπου Μεσαορίας κ. Γρηγορίου

Η Εκκλησία τιμά σήμερα (19 Μαΐου) τη μνήμη του Αγίου ιερομάρτυρος Πατρικίου, επισκόπου Προύσης της Μικράς Ασίας, ο οποίος μαρτύρησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.

Εξαιρέτως, η Εκκλησία της Κύπρου τιμά σήμερα, τη μνήμη των δεκατριών μοναχών της Μονής της Παναγίας της Καντάρας, που μαρτύρησαν το έτος 1231 μ.Χ. κατά την περίοδο της κατοχής της Κύπρου από τους Φράγκους λατινόδοξους. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Κύπρο η δυναστεία των Λουζινιάν ήθελε να εδραιώσει την Καθολική Εκκλησία. Πίστευαν έτσι πως θα μπορούσαν να επιβάλουν τη γλώσσα και τους θεσμούς στο νησί και με αυτόν τον τρόπο θα το διοικούσαν πιο εύκολα. Ήταν, όμως, σχεδόν αδύνατο να τα καταφέρουν, αφού στο νησί επικρατούσαν οι Έλληνες ορθόδοξοι, οι οποίοι δεν δέχονταν να αλλάξουν θρήσκευμα. Κι όσο οι κάτοικοι του νησιού αντιστέκονταν τόσο πιο πιεστικά και σκληρά ήταν τα μέτρα εναντίον του από τον λατινικό κλήρο. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα βασανισμού ήταν το μαρτύριο των 13 μονάχων της μονής Κανταριωτίσσης στον Πενταδάκτυλο.

Προσέγγιση των πνευματικών διεργασιών της δεκαετίας του 1970 και ο μακαριστός Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Προσέγγιση τῶν πνευματικῶν διεργασιῶν τῆς δεκαετίας τοῦ 1970 καὶ ὁ μακαριστὸς Γέρων Αἰμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Γέρων Τύχων

Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυρονικήτα Ἁγίου Ὄρους

Ὀμιλία στὸ Διεθνὲς Θεολογικὸ Συμπόσιο γιὰ τὸν Γέροντα Αἰμιλιανό, Ἀθήνα, 9 Μαΐου 2026.

[ἀπομαγνητοφώνηση, ὑπότιτλοι: Ἀναλόγιον, 16/5/2026]

Χριστὸς ἀνέστη [Ἀληθῶς ἀνέστη]. 

Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ἀποτιμήσουμε καὶ νὰ ἀξιολογήσουμε τὴν πνευματικὴ συγκρότηση καὶ κατ' ἐπέκταση τὴν προσφορὰ τοῦ σεβαστοῦ Γέροντος Ἀρχιμανδρίτου Αἰμιλιανοῦ, ἐκτιμοῦμε ὡς ἀναγκαῖο νὰ ἀναφερθοῦμε ἔστω καὶ συνοπτικὰ στὸ πνευματικὸ κλίμα, καθὼς καὶ στὴν εὐρέως ἐπικρατοῦσα θεολογικὴ νοοτροπία στὰ μέσα τοῦ 20οῦ αἰῶνα. 

Διεθνές Θεολογικό Συμπόσιο «Μνήμη και Τιμή Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου»

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

Στο περιθώριο του θορυβώδους και βαθιά προκλητικού ταξιδιού του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Αθήνα, μέσα σε ένα κλίμα έντονων συζητήσεων, δημοσίων εντυπώσεων και εκκλησιαστικών κραδασμών, ο αυθεντικός ορθόδοξος μοναχισμός έρχεται αθόρυβα αλλά καταλυτικά να δώσει το δικό του παρόν. Όχι με συνθήματα, επικοινωνιακές κατασκευές ή κοσμικές επιδείξεις, αλλά με τη δύναμη της εμπειρίας του Αγίου Πνεύματος, με τη γνησιότητα της πατερικής παραδόσεως και με το άρωμα της αληθινής Ορθοδοξίας.

Το Διεθνές Θεολογικό Συμπόσιο προς τιμήν του μακαριστού Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου αποτελεί, στην πραγματικότητα, ένα ισχυρό πνευματικό μάθημα — ένα ηχηρό ράπισμα συνειδήσεως προς όλους μας. Μέσα από τη μορφή και τη διδασκαλία ενός μεγάλου αγιορείτου πατρός, η Εκκλησία υπενθυμίζει ποια είναι η αυθεντική οδός της ορθόδοξης ζωής: η ταπείνωση, η προσευχή, η μετάνοια, η ασκητική εγρήγορση, η εμπειρία της θείας χάριτος και η ανόθευτη πίστη των Αγίων.

Η δύναμις και η αδυναμία της Εκκλησίας († Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης)

«Καλὸν τὸ ἅλας· ἐὰν δὲ καὶ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἀρτυθήσεται;…» – Ο ΚΥΡΙΟΣ.

 

Ἀναμφιβόλως διερχόμεθα μίαν ἀπὸ τὰς κρισιμωτέρας, ἴσως, περιόδους τῆς θρησκευτικῆς, ἐκκλησιαστικῆς καὶ ἐθνικῆς ζωῆς τῆς ἑλληνικῆς ἡμῶν Πατρίδος. Σπανίως ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐκλήθη ν’ ἀντιμετωπίσῃ τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα προβλήματα, οἷα ἀνέκυψαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας.

Εἰς ἀνάγκας, οὐ τὰς τυχούσας, περιεπλάκημεν ὡς Ἔθνος καὶ Ἐκκλησία. Ἔσωθεν ταραχαί, ἔριδες, αἱρέσεις, μάχαι. Ἔξωθεν κίνδυνοι, ἀπειλαί, ταπεινώσεις. Πανταχόθεν ἀκαταστασία καὶ «συνοχὴ ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ», ἐκ τοῦ φόβου τῶν ἐπερχομένων δεινῶν. Ὁ εὐσεβὴς λαός μας τιτρώσκεται τὴν φιλοτιμίαν ἐκ τῶν ἀλλεπαλλήλων ἐθνικῶν ταπεινώσεων καὶ τῶν προσγινομένων ὕβρεων κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἡμεῖς, ὡς ταπεινοὶ Μοναχοί, συμπάσχομεν καὶ «ἐν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις» ἀναφέρομεν τὰς ἱκετηρίας ἡμῶν πρὸς τὸν «δυνάμενον σώζειν» ἡμᾶς καὶ τὸν κόσμον. Γνωρίζομεν ὅτι ὑφίστανται προβλήματα, ἀλλά, κατ’ οὐσίαν, δὲν ὑπάρχουν προβλήματα, ἀλλὰ μορφαὶ κακοῦ, τὰς ὁποίας πολεμεῖ ἡ Ἐκκλησία, καὶ μορφαὶ ἀγαθοῦ, τὰς ὁποίας ἐπιδιώκει νὰ κατακτήσῃ.

Τήν ἐγκύκλιο τὴν διάβασα ἐγώ, διότι ὁ γέροντας οὔτε νά τή διαβάσει δέν δέχτηκε, καί ἂς ἦταν καί ζηλωτής!

Τὴν ἐγκύκλιο τὴν διάβασα ἐγώ, διότι ὁ γέροντας οὔτε νὰ τὴ διαβάσει δὲν δέχτηκε, καὶ ἂς ἦταν καὶ ζηλωτής! 

Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔγραφε καὶ τὰ ἀκόλουθα:

«ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν Νεοημερολογιτῶν τελούμενα Μυστήρια, ὡς σχισματικῶν ὄντων τούτων, στεροῦνται τῆς Ἁγιαστικῆς χάριτος.

Ὠσαῦτος οὐδένα Νεοημερολογίτην δέον νὰ δέχεσθε εἰς τοὺς Κόλπους τῆς καθ’ ἠμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας καὶ κατὰ συνέπειαν νὰ ἐξυπηρετεῖτε τοῦτον, ἄνευ προηγούμενης ὁμολογίας δὶ’ ἢς νὰ καταδικάζη οὗτος τὴν καινοτομίαν τῶν Νεοημερολογιτῶν καὶ νὰ κηρύσση τὴν Ἐκκλησίαν τούτων σχισματικήν. Προκειμένου δὲ περὶ βαπτισθέντων ὑπὸ τῶν καινοτόμων νὰ Μυρώνωνται διὰ Ἁγίου Μύρου ὀρθοδόξου προελεύσεως, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐν ἀφθονία παρ’ ἠμίν…»

. . . Ὅταν τὰ διάβασα αὐτὰ μὲ ἔπιασε ἀνατριχίλα. Θεώρησα αὐτὸν ποὺ ἔγραψε τὴν ἐγκύκλιο ὅτι ἦταν δήμιος.

Οἱ παλαιοημερολογίτες ἀπεκήρυξαν ὄχι ἕναν ἢ δύο ἐπισκόπους, ἀλλὰ ὁλόκληρη τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία οὔτε πρὸς στιγμὴν δὲν ἔπαυσεν νὰ ἔχει κανονικὲς σχέσεις μὲ ὅλες τὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες.

Μόλις, λοιπόν, ἀνέγνωσα τὴν ἐγκύκλιο, ἦταν νύχτα καὶ τελείωνε ἀπὸ τὴν ἀγρυπνία του ὁ Γέροντας, πῆγα καὶ τοῦ εἶπα: …

ΑΓΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΝΟΤΑΡΑΣ: Ο ΠΡΩΤΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΛΛΥΒΑΔΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΝΟΤΑΡΑΣ: Ο ΠΡΩΤΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΛΛΥΒΑΔΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού

 

         Το Κολλυβαδικό Κίνημα είναι η συνέχεια του Ησυχαστικού Κινήματος και αποτελεί μια από τις πλέον γνήσιες εκφάνσεις της ορθοδόξου πνευματικότητας. Ταυτόχρονα αποτέλεσε και μια ισχυρή πνευματική αναγέννηση, σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία για την Εκκλησία μας, κατά την οποία απειλούνταν το εκκλησιαστικό πλήρωμα από τους εξισλαμισμούς και η  σώζουσα αλήθεια της Ορθοδοξίας μας από την άλωση της κακόδοξης δυτικής παράδοσης. Ένας από τους πρωτεργάτες του κινήματος υπήρξε  και ο άγιος Μακάριος Νοταράς, μια μεγάλη πνευματική και εκκλησιαστική μορφή του 18^ου αιώνα.

      Γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας στα 1731και το βαπτιστικό του όνομα ήταν Μιχαήλ. Οι γονείς του Γεώργιος ή Γεωργαντάς Νοταράς και μητέρα του Αναστασία, ανήκαν στους άρχοντες της περιοχής, έλκοντας την καταγωγή τους από την σπουδαία και επιφανή βυζαντινή οικογένεια των Νοταράδων, της οποίας πολλοί ασκούσαν το επάγγελμα του νοτάριου, δηλ. του ταχυγράφου. Ως αρχηγός της οικογένειας αναφέρεται ο Νικόλαος Νοταράς, ο οποίος υπηρέτησε στο περιβάλλον του βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγου (1391-1425). Η οικογένεια των Νοταράδων ανέδειξε και πολλούς επιφανείς ιεράρχες, όπως ο Χρύσανθος Νοταράς. 

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΙ (Κυριακή Δ΄ των Νηστειών)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Η περίλαμπρη εορτή του Ευαγγελισμού, δεύτερη Πασχαλιά, ανατρέπει την ομαλή πορεία της Ε΄ Εβδομάδας της Σαρακοστής, φέρνοντας μια χαρμόσυνη άνοιξη εν μέσω του κατανυκτικού κλίματος του Μεγάλου Κανόνα. Αλλά και πάλι ένας δεύτερος Ευαγγελισμός, ο Ακάθιστος Ύμνος, επισφραγίζει με λαμπρότητα το τέλος της εβδομάδας, η οποία ήδη από την αρχή της είναι πανευφρόσυνη, καθώς ανοίγει με την πανηγυρική μνήμη του μεγάλου οσίου Ιωάννου του Σιναΐτου, συγγραφέως της Κλίμακος. Συγγραφέας και σύγγραμμα αποτελούν σημεία αναφοράς, φωτεινά ορόσημα στο νοητό στερέωμα της Εκκλησίας (Κυριακή Δ΄ των Νηστειών).

Ὑπερμεγέθεις κατασκευές.... στήν ἐρημικὴ- ἀσκητική Καψάλα Ἁγίου Ὄρους. (Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή)

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΚΕΛΛΙΩΤΙΚΗ ΦΩΝΗ.

                                                                   Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 2//15.3.2026.

                                                             Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως.

Ὑπερμεγέθεις   κατασκευές....  στήν ἐρημικὴ- ἀσκητική Καψάλα  Ἁγίου Ὄρους.

Ὅταν προσκυνοῦν οἱ Παντοκρατορινοί τούς σχισματο-αἱρετικοὺς Οὐκρανούς...

(βλέπε ἐπίσκεψη στὸ Ἅγιον Ὅρος τοῦ αὐτοχειροτονημένου καὶ ἀφορισμένου Ἐπιφανίου Ντουμένκο στις 10-13 Ὀκτωβρίου 2025 ν.ἡμ.), 

Τότε τὸ χρῆμα ρέει ἄφθονο γιὰ ὑπερμεγέθεις κατασκευὲς ξενοδοχειακῶν ἐγκαταστάσεων...  ἐάν συγκριθοῦν μὲ τὰ ἀσκητικὰ ἀπέριττα παραδοσιακά κελλάκια γύρω ἀπὸ τὴν ἐρημική – ἀσκητικὴ Καψάλα...

Ανακοίνωσις Ιεράς Κοινότητος Αγίου Όρους (Μάρτιος 1993) : Αναίρεσις των πεπλανημένων θέσεων του κ. Χρήστου Γιανναρά

(Φωτό 4 Σεπ 2019)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΤΩΝ ΠΕΠΛΑΝΗΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Εν Αγίω Όρει, Μάρτιος 1993

https://katanixi.gr