Το Νόμπελ της Χημείας: τα παράδοξα της φύσης και ο Θεός. Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Το Νόμπελ της Χημείας: τα παράδοξα της φύσης και ο Θεός

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Το φετινό Νόμπελ της Χημείας απονεμήθηκε στον 96χρονο Γάλλο καθηγητή Ανρί Καγκάν και στον 76χρονο Ιάπωνα καθηγητή Κένσο Σοάϊ. Ο Καγκάν ανακάλυψε τα παράδοξα σε χημικές ενώσεις που έχουν σχέση  με ζώντες οργανισμούς και φάρμακα και ο Σοάϊ προχώρησε στην πράξη τις ανακαλύψεις του Γάλλου καθηγητού. Πιο συγκεκριμένα οι δύο καθηγητές ανακάλυψαν  τα παράδοξα που συμβαίνουν στη φύση και στους  ζώντας οργανισμούς. Στο σώμα μας λ.χ. οι πρωτεΐνες συντίθενται από αμινοξέα, που υπάρχουν στη λεγόμενη «αριστερή» μορφή τους, και τα ίδια υπάρχουν και στη «δεξιά»  μορφή… Η διαφορά τους δηλαδή δεν είναι στη δομή της χημικής ένωσης αλλά στη μορφή της. Δηλαδή είναι όπως το δεξιό και το αριστερό χέρι μας, γι’ αυτό και το φαινόμενο ονομάστηκε διεθνώς «χειρομορφία», από τις ελληνικές λέξεις «χέρι» και «μορφή». 

ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ 250 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ (EUARCE) ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΥΠΟΥ / 14.10.2026

 

ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΤΑ 250 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ

ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ

·      Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΗΣ

·      Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΓΕΦΥΡΑ ΣΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

Με θέμα «Αμερική 250 - Το Τόξο του Αιγαίου» ξεκίνησε και θα ολοκληρωθεί στις 24 Οκτωβρίου ευρύ οπτικοακουστικό διαδικτυακό αφιέρωμα στη 250ή Επέτειο της Διακήρυξης της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας, που διοργανώνουν το Αμερικανο-Ελληνικό Ίδρυμα Δυτικής Πενσυλβάνια (AHFWP) και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης (EUARCE) της Ελλάδος με την παρουσίαση αποκαλυπτικών ιστορικών αναφορών σχετικά με τη συμβολή των Ελλήνων στην Αμερικανική Επανάσταση και του ρόλου τους στην ξηρά και στη θάλασσα ακόμη και πριν από το 1776. 

Πάντα επίκαιρες η ιστορική γνώση και η κλασική παιδεία, Κωνσταντίνος Χολέβας

Η κλασική παιδεία και η ιστορική γνώση είναι αναγκαία εφόδια ώστε να έχουν οι νέοι μας και οι νέες μας επίγνωση της κληρονομιάς μας και να δημιουργήσουν όραμα για το μέλλον

Έχω την εντύπωση ότι εμείς οι Έλληνες υποτιμούμε την ιστορία μας και τα κείμενα των αρχαίων και βυζαντινών προγόνων μας, ενώ πολιτικοί και επιστήμονες άλλων χωρών δίνουν μεγαλύτερη σημασία.

Θυμίζω ορισμένα γεγονότα:

Ήλθε προ ολίγων ετών στη χώρα μας ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ομπάμα και ανέγνωσε αποσπάσματα από τον «Επιτάφιο του Περικλέους», τον οποίο κατέγραψε ο Θουκυδίδης. Κι όμως την εποχή εκείνη οι υπουργοί Παιδείας του κ. Τσίπρα είχαν αφαιρέσει τον «Επιτάφιο» από την ύλη του λυκείου.

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

Aναστασίου Γιαννά

Παράλληλα με την εμφάνιση τής «μοντέρνας εποχής», δηλαδή της κατάκτησης των πολιτικών και κοινωνικών θεσμών από τους γνωστικούς, κάνει την εμφάνιση της, όπως εξάλλου ήταν επόμενο, και μία «μοντέρνα τέχνη» (arte moderna). Στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό όπως και στον Χριστιανικό πολιτισμό, η τέχνη εννοείτο ως «Δημιουργία ηχητικών, εικονικών και γλωσσικών μορφών, που οδηγούν την ψυχή στην προσέγγιση της Καλοκαγαθίας» . Ο Πλάτων στον Τίμαιο γράφει ότι οι άνθρωποι είναι τα μοναδικά φυτά που έχουν τις ρίζες τους στον Ουρανό• και αυτές οι βαθιές ρίζες αποκαλύπτονται και θρέφονται από την τέχνη. Ακριβώς το αντίθετο έκανε η μοντέρνα τέχνη. Οι γνωστικοί εμπνευστές της, μη έχοντας ερωτική σχέση με τον Ουράνιο Πατέρα και μισώντας το δημιούργημα του, τον κόσμο, στράφηκαν μέσα στις ασυνείδητες και ανεξερεύνητες περιοχές του Εγώ τους, για να βρουν την έμπνευση και την δημιουργία. Όπως ήταν φυσικό, εκεί βρήκαν την ασχήμια, την απόγνωση και το χάος. Ο μεγάλος ιστορικός της τέχνης Hans Sedlmayr (1896-1984), δίνει σημαντικές πληροφορίες για την προέλευση του ρεύματος της μοντέρνας τέχνης :«Oι αλλαγές πού, απ΄την αρχή της μοντέρνας τέχνης, παρήχθησαν σε αυτήν και μέσω αυτής, έχουν την σπουδαιότητα μιας επανάστασης μιας επανάστασης που όμοιά της δεν είχε γίνει ποτέ έως τότε. Εξάλλου θα ήταν παράξενο εάν τα πράγματα πήγαιναν διαφορετικά εάν σε μία εποχή, στην οποία όλες οι ζωτικές, πνευματικές και κοινωνικές σχέσεις ανατράπηκαν εκ θεμελίων, μόνον η τέχνη να έμενε ουσιαστικά ανέγγιχτη από αυτές τις ανατροπές. Αυτή η επανάσταση είναι ένα ολοκληρωμένο γεγονός. Ακόμη και εάν δεν εμβαθύνουμε στην ουσία του, φαίνεται αμέσως ότι αυτή σηματοδοτεί μία ρωγμή όχι μόνον με όλο το Ευρωπαϊκό παρελθόν αλλά γενικά με όλο το παρελθόν της τέχνης. Οι υπέρμαχοί της το γνώριζαν καλά, το αναγνώρισαν, το επιθύμησαν, το επροκάλεσαν, και, μέσα στην ευφορία της παγκόσμιας επανάστασης, το διακήρυξαν ανοικτά «Πρέπει όλα να ξαναρχίσουν από το μηδέν» (Le Corbusier). «Εμείς είμαστε οι καταστροφείς της Ευρώπης». (Aragon, ένας απ' τους πατέρες του σουρεαλισμού.)

Νηπιαγωγείο - Άνω Λιόσια: Οι εκπαιδευτικοί στο κρεβάτι του Προκρούστη!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Την επόμενη φορά που κάποιος εκπαιδευτικός θα πάθει εγκεφαλικό από τη στεναχώρια (Σοφία Χρηστίδου τον Μάιο του 2026) ή θα αυτοκτονήσει πέφτοντας από κάποια ταράτσα (Διευθύντρια σχολείου, στον Κολωνό τον Απρίλιο του 2026), όλα τα ξεδιάντροπα ΜΜΕ θα αναρωτηθούν «περίλυπα» για ακόμη μια φορά: «μα τι συμβαίνει επιτέλους στην εκπαιδευτική κοινότητα»;

Μόνο που με το νέο περιστατικό βίας στο 1ο Νηπιαγωγείο Άνω Λιοσίων, δεν θα μπορούσε να γίνει πιο προφανές το τι ακριβώς συμβαίνει. Ο σημερινός εκπαιδευτικός είναι μονίμως καθηλωμένος σε ένα εργασιακό κρεβάτι του Προκρούστη. Και δύο ομοειδείς δυνάμεις τεντώνουν βίαια όποιον υπολείπεται σε υπακοή ή ακρωτηριάζουν όποιο ανεπιθύμητο φρόνημα του περισσεύει. Από τη μία η ορθοπολιτική μάχαιρα του κράτους και από την άλλη η αυτονόμηση γονιών και μαθητών από τις ευθύνες τους.

Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός δημιουργίας ταινίας μικρού μήκους «Επέτειοι και προσωπικότητες της Ελληνικής Επανάστασης»

21-09-26 Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός δημιουργίας ταινίας μικρού μήκους «Επέτειοι και προσωπικότητες της Ελληνικής Επανάστασης»

Η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και η Ειδική Συνοδική Επιτροπή Πολιτιστικής Ταυτότητος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος διοργανώνουν πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό δημιουργίας ταινίας μικρού μήκους (βίντεο) με θέμα: «Επέτειοι και προσωπικότητες της Ελληνικής Επανάστασης» με αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών από ιστορικά γεγονότα, όπως ο ηρωικός θάνατος του Γεωργίου Καραϊσκάκη, η εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος και η ιστορική νίκη των ηρωικών Μοναχών του Μεγάλου Σπηλαίου κατά του Ιμπραήμ.

Η ΝΕΑΝΙΚΗ ΒΙΑ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 21^η Σεπτεμβρίου 2026

Η ΝΕΑΝΙΚΗ ΒΙΑ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ

(Ποιμαντική προσέγγιση – μηνύματα αγάπης και ελπίδας προς τη σύγχρονη νεολαία)

 

       Η νεανική βία αποτελεί μία από τις πιο ανησυχητικές εκφάνσεις της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας. Εμφανίζεται στο σχολείο, στις παρέες, στις οικογένειες, στα γήπεδα, αλλά και στον ψηφιακό κόσμο, όπου η λεκτική κακοποίηση, ο διαδικτυακός εκφοβισμός και η δημόσια διαπόμπευση τραυματίζουν βαθιά την ανθρώπινη προσωπικότητα και συχνά δημιουργούν ανθρώπινα δράματα.  

      Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού και της σφοδρής επιθετικότητας στους χώρους του Σχολείου, όπου, από τόπο συνάντησης και κοινωνικής καταξίωσης, καταντά τόπος εξωτερίκευσης και έκφρασης άγριων εσωτερικών επιθετικών διαθέσεων. Και ενώ άγουρες νεανικές ψυχές θα έπρεπε να είναι γεμάτες με αγνότητα, συντροφικότητα και καλοσύνη, εκφράζουν μίσος και βία, η οποία συχνά είναι αναίτια ή έχει παιδαριώδεις αιτίες. Το πλέον τραγικό είναι ότι συχνά αυτές οι βίαιες επιθέσεις έχουν ολέθρια αποτελέσματα, όπως σοβαρούς τραυματισμούς, μέχρι και περιπτώσεις θανάτου! 

Ἡ Ἱστορικὴ Παρακαταθήκη καὶ ἡ Ἀποστολὴ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

   Ὅταν τὸ 1837 θεμελιωνόταν τὸ «Ὀθώνειον Πανεπιστήμιον», ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ δὲν συγκροτήθηκε ὡς ἕνα περιθωριακὸ τμῆμα θρησκευτικῶν σπουδῶν, ἀλλὰ ὡς ἡ πρώτη καὶ κορυφαία ἐκ τῶν τεσσάρων ἱδρυτικῶν σχολῶν τοῦ νεοσύστατου ἑλληνικοῦ κράτους. Ἡ ἐπιλογὴ αὐτὴ δὲν ὑπῆρξε συγκυριακὴ οὔτε διακοσμητική. Ὑπῆρξε ἡ θεσμικὴ ἀναγνώριση ὅτι τὸ ἀναγεννημένο ἑλληνικὸ ἔθνος ἀντλοῦσε τὴν ὑπαρξιακή, πολιτισμικὴ καὶ πνευματική του συνοχὴ ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστικὴ παράδοση.

  Κατὰ τὴ διάρκεια τῶν σχεδὸν δύο αἰώνων τῆς πορείας της, ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κατέστη διεθνὲς σημεῖο ἀναφορᾶς γιὰ τὴν ὀρθόδοξη σκέψη. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἕνας ἀπομονωμένος ἐπαρχιωτισμός· ἀντιθέτως, διαλέχθηκε μὲ τὰ μεγάλα θεολογικὰ ρεύματα τῆς Δύσης, γαλούχησε γενεὲς ποιμένων, ἱεραρχῶν καὶ ἐπιστημόνων ἀπὸ ὁλόκληρο τὸν ὀρθόδοξο κόσμο καὶ ἀναγνωρίστηκε παγκοσμίως ὡς ἡ αὐθεντικὴ ἀκαδημαϊκὴ ἔκφραση τῆς πατερικῆς μαρτυρίας. Ἡ ἀποστολή της ἦταν πάντοτε σαφής: ἡ ἐπιστημονικὴ διακονία τῆς πίστεως καὶ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος μέσα ἀπὸ τὰ αὐστηρὰ μεθοδολογικὰ ἐργαλεῖα τῆς ἐπιστήμης, χωρὶς ποτὲ νὰ ἀποξενώνεται ἀπὸ τὴν ζωοποιό της μήτρα, τὴν Ἐκκλησία.

Πρόγραμμα ΣΤ΄Διεθνούς Θεολογικού Συνεδρίου της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων (ΠΕΘ)

 

Το Συνέδριο θα διεξαχθεί στην Αθήνα, στην Εταιρεία των Φίλων του Λαού, Ευριπίδου 12, την Παρασκευή 18 & το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Μάθετε τα παιδιά να ζητούν τη βοήθεια του Θεού

Αγίου Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

“Οι γονείς ευθύνονται πρώτοι για την αποτυχία των παιδιών στη ζωή και οι δάσκαλοι και καθηγητές μετά”

Το φάρμακο και το μεγάλο μυστικό για την πρόοδο των παιδιών είναι η ταπείνωση. Η εμπιστοσύνη στον Θεό δίνει απόλυτη ασφάλεια. Ο Θεός είναι το παν. Δεν μπορεί κανείς να πει ότι εγώ είμαι το παν. Αυτό ενισχύει τον εγωισμό. Ο Θεός θέλει να οδηγούμε τα παιδιά στην ταπείνωση. Τίποτε δεν θα κάνουμε κι εμείς και τα παιδιά χωρίς την ταπείνωση. Θέλει προσοχή, όταν ενθαρρύνετε τα παιδιά. 

Στο παιδί δεν πρέπει να λέτε: «Εσύ θα τα καταφέρεις, εσύ είσαι σπουδαίος, είσαι νέος, είσαι ανδρείος, είσαι τέλειος!…». Δεν το ωφελείτε έτσι το παιδί. Μπορείτε, όμως, να του πείτε να κάνει προσευχή. Να του πείτε: «Παιδί μου, τα χαρίσματα που έχεις ο Θεός σου τα έδωσε. Προσευχήσου να σου δώσει ο Θεός δυνάμεις, για να τα καλλιεργήσεις και να πετύχεις. Να σου δώσει ο Θεός την χάρι Του». Ούτο δω είναι το τέλειο. Σ’ όλα τα θέματα να μάθουν τα παιδιά να ζητούν τη βοήθεια του Θεού.

Χρειάζονται οἱ τιμωρίες; Κραγιόπουλος Συμεών Ἱερεύς

Ἄλλες ἀπὸ τὶς τιμωρίες, ποὺ βάζουν οἱ γονεῖς, καὶ γενικότερα οἱ μεγαλύτεροι, στὰ παιδιά, προκαλοῦν φόβο, φόβο παθολογικό, ἄλλες προκαλοῦν ταπείνωση, ἀλλὰ μὲ τὴν κακὴ ἔννοια τῆς λέξεως, ταπεινωτικὴ δηλαδὴ κατάσταση στὸ παιδί, καὶ τὸ τρίτο εἶδος τῶν τιμωριῶν ἔχει σχέση κυρίως μὲ τὸ ξύλο, μὲ τὸ νὰ δέρνει κανεὶς τὸ παιδί.

Θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ συμπεράνει ὅτι δὲν πρέπει νὰ τιμωροῦμε τὰ παιδιά, ἐφόσον οἱ τιμωρίες, ἔτσι ἢ ἀλλιῶς, κατὰ τὸν ἕναν ἢ τὸν ἄλλο τρόπο, κάνουν κακὸ στὰ παιδιά. Βγαίνει τὸ συμπέρασμα κατ’ ἀρχὴν ὅτι δὲν πρέπει νὰ τιμωροῦνται τὰ παιδιά. Εἶναι σωστὸ αὐτό; Δηλαδή, ὅλη ἡ φροντίδα τῶν γονέων πρέπει νὰ ἔγκειται στὸ νὰ προσέχουν νὰ μὴν τιμωρήσουν τὰ παιδιά, νὰ μὴν τὰ στενοχωρήσουν, νὰ μὴν ὑποβληθοῦν τὰ παιδιὰ σὲ κάποιο ζόρισμα; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἄλλο ἄκρο. Ὅπως εἶναι ἄκρο νὰ τιμωρεῖ κανεὶς ἀλόγιστα τὰ παιδιὰ καὶ μάλιστα νὰ τὰ τιμωρεῖ, ἐπειδὴ ὁ ἴδιος θύμωσε, ἔτσι εἶναι ἄκρο νὰ παραχαϊδεύει κανεὶς τὰ παιδιὰ καὶ ὅλη του ἡ φροντίδα νὰ εἶναι μὴν τυχὸν τὰ στενοχωρήσει, μὴν τυχὸν τὰ κάνει νὰ κλάψουν.

Το δημογραφικό δεν λύνεται μόνο με οικονομικά κίνητρα

Του Κωνσταντίνου Χολέβα – Πολιτικού Επιστήμονος

Σχολεία κλείνουν, τα παιδιά λιγοστεύουν, οι ειδικοί ζητούν αύξηση της στρατιωτικής θητείας. Το δημογραφικό πρόβλημα επηρεάζει πολλούς τομείς της ελληνικής κοινωνίας. Τι θα κανουμε; Αρκούν μόνο τα οικονομικά κίνητρα;

Πρέπει να συνειδητοπιήσουμε ότι πρόκειται κυρίως για πρόβλημα αξιών. Υπάρχουν πλούσιοι που κάνουν ένα ή κανένα παιδί και από την άλλη πλευρά παρατηρούμε ζευγάρια με παραδοσιακές αρχές να έχουν πολλά παιδιά. Πολύτεκνοι στη χώρα μας δεν είναι εκείνοι που ευημερούν οικονομικά. Είναι άνδρες και γυναίκες που πιστεύουν στον Θεό, στην πατρίδα, στη χαρά της ανατροφής των παιδιών. Αποκτούν παιδιά επειδή κάπου πιστεύουν. Έχουν μέσα τους πνευματικά θεμέλια. Θεωρούν ευπρόσδεκτα τα οικονομικά κίνητρα, αλλά η απόφασή τους έχει κυρίως ηθικό υπόβαθρο.

Διαμαρτυρία της ΠΕΘ για τον περιορισμένο αριθμό προσλήψεων Αναπλ. Θεολόγων

Αθήνα,  4 Σεπτεμβρίου 2026

Αριθμ. Πρωτ.: 55

ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

για την κάλυψη των λειτουργικών κενών Θεολόγων ΠΕ01

Προς:

Την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Τον Γ. Γραμμ. Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

Θέμα: Μόλις 138 συνολικές προσλήψεις Αναπληρωτών Θεολόγων ΠΕ01 έναντι 347 καταγεγραμμένων λειτουργικών κενών – Ανάγκη ουσιαστικής κάλυψης στη Β΄ φάση

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

Αξιότιμε κύριε Γενικέ Γραμματέα,

Με έντονη ανησυχία και απογοήτευση υποδεχθήκαμε τα αποτελέσματα της Α΄ φάσης προσλήψεων Αναπληρωτών για το σχολικό έτος 2026–2027, καθώς ο αριθμός των προσλήψεων Θεολόγων ΠΕ01 υπολείπεται σημαντικά των καταγεγραμμένων αναγκών των σχολικών μονάδων.

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ «ΧΑΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ»

Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ με ολοένα μεγαλύτερο προβληματισμό κάτι που, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι απλώς μια αλλαγή στο ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων αλλά κάτι πολύ βαθύτερο.Νομίζω ότι είναι φανερό στους περισσότερους η σταδιακή απαξίωση της ίδιας της ιδέας ότι το παιδί χρειάζεται πνευματική παιδεία.

Τα Θρησκευτικά, ένα μάθημα που για δεκαετίες είχε τη δική του θέση στη σχολική εκπαίδευση και διδασκόταν από θεολόγους με την αντίστοιχη θεολογική κατάρτιση, αντιμετωπίζονται πλέον ολοένα περισσότερο ως κάτι δευτερεύον, ως μία ώρα που μπορεί να περικοπεί, να περιοριστεί ή ακόμη και να ανατεθεί σε ανθρώπους χωρίς ουσιαστική θεολογική ειδίκευση.Ολό αυτό είναι φυσικό αποτέλεσμα όταν το Υπουργείο δεν διορίζει αρκετούς θεολόγους για να καλυφθούν οι ανάγκες των σχολείων και αντί να αντιμετωπιστεί η αιτία, αναζητείται η εύκολη λύση.Να μικρύνει το μάθημα, είτε να γίνει το δίωρο μονόωρο για να «τακτοποιηθεί» το πρόγραμμα και να μην «χάνουν τα παιδιά μάθημα».

Μα ποιο μάθημα ακριβώς θεωρούμε ότι δεν πρέπει να χάσουν;; και κυρίως..

Ποιος αποφάσισε ότι το μάθημα που μιλά στον άνθρωπο για τον Θεό, την ψυχή, την ευθύνη, την ελευθερία, την αγάπη, τη συγχώρεση, τον θάνατο και την ελπίδα είναι αυτό που περισσεύει;

Ο φθόνος στις καρδιές των παιδιών (Επίσκ. Ειρηναίος, Αικατερίνμπουργκ και Ιρμπίτσκ)

Ὁ φθόνος εἶναι τὸ τρίτο καὶ ἀρκετὰ συνηθισμένο στὰ παιδιὰ ἐλάττωμα, ποὺ γιὰ τὸ ξερίζωμά του οἱ γονεῖς πρέπει νὰ δείξουν ἔγκαιρα μεγάλο ἐνδιαφέρον καὶ ζῆλο.

Γιὰ τὸ φθονερὸ ἄνθρωπο εἶναι ἀνυπόφορη ἡ εὐτυχία τοῦ ἄλλου. Ξεσκίζεται ἡ καρδιά του ἀπὸ θλίψη, ὅταν ὁ συνάνθρωπός του εἶναι εὐτυχισμένος, ἐνῷ νιώθει χαρὰ καὶ ἱκανοποίηση ὅταν ἐκεῖνος δοκιμάζεται καὶ ὑποφέρει. Εὔχομαι, ἀγαπητοί, νὰ μὴ βρίσκεται ἀνάμεσά σας οὔτε ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος. Ἐδῶ θ’ ἀπαντήσουμε στὸ ἐρώτημα: Τί πρέπει νὰ κάνουν οἱ γονεῖς, γιὰ νὰ μὴν ἀφήσουν ν’ ἀναπτυχθεῖ στὶς καρδιὲς τῶν παιδιῶν ἡ ζήλεια, ὁ φθόνος;

Σημειῶστε τοὺς πέντε ἑπόμενους κανόνες:

Πρῶτος κανόνας: Νὰ καταστέλετε ἔγκαιρα κάθε ἐμφάνιση ζήλειας στὰ παιδιά.

Σεβασμός στους γονείς

Σεβασμός στους γονείς

Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Τζεβελέκας (†) 

Οι γονείς μας αξίζουν τον σεβασμό μας. Εσείς, η γενιά του χάσματος των γενεών, φέρετε αυτήν την ενοχή της ανυπακοής. Προκειμένου να έχεις πνευματική ζωή και την ευλογία του Θεού πρέπει να αποκαταστήσεις την σχέση αγάπης και σεβασμού με τους γονείς σου, ιδιαίτερα με τον πατέρα σου. Εάν δεν το κάνεις, ο Θεός δεν θα σου επιτρέψει να γίνεις πραγματικά πατέρας. Θυμήσου τους υιούς του Νώε (Γεν. 9:18). Κατά το βιβλίο της Σοφίας Σολομώντος πρέπει να γίνεις ένας καλός γυιός πρώτα, προκειμένου να γίνεις καλός πατέρας.

Βλέπεις τι συμβαίνει στα σπίτια των υιών της απειθείας. Τα παιδιά τους δεν τους λογαριάζουν. Είναι επειδή δεν μετάνιωσαν και δεν εξομολογήθηκαν την ανυπακοή. Αν η μια γενιά εξέκλινε λίγο, η πτώση της επομένης είναι πολύ μεγαλύτερη. Σήμερα καταργούνται παραδόσεις αιώνων και ετοιμάζεται η βασιλεία του αντιχρίστου, επειδή οι νέοι του ’50 και του ’60 νόμισαν ότι τα ξέρουν όλα και οι γονείς τους δεν γνωρίζουν τίποτε. Οι επόμενες γενιές τους ακολούθησαν.

Πάλη γιὰ «ἐξουσία» στὴν οἰκογένεια. Ἅγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Ἂν ἡ γυναῖκα ἐργάζεται ἐξίσου μὲ τὸν ἄνδρα, τότε πάλι καταργεῖται ἡ δικαιοσύνη, ἐπειδὴ ἡ γυναῖκα στὴν οἰκογένεια, παράλληλα μὲ τὴν ἐργασία, βαστάζει καὶ ἄλλα βάρη, ἐπιπρόσθετα καθήκοντα, ἐπειδὴ ἀκριβῶς αὐτὴ εἶναι ἡ μητέρα τῶν παιδιῶν. Θὰ νόμιζε κάποιος ὅτι, ἐπειδὴ ἡ γυναῖκα βαρύνεται ἀπὸ μεγαλύτερες εὐθύνες καὶ ἀσκεῖ πολυπλοκότερο ρόλο, σὲ αὐτὴν πρέπει νὰ ἀνήκει τὸ προνόμιο νὰ «κατευθύνει» τὴν οἰκογένεια. Ἀσφαλῶς κάποιος πρέπει νὰ κατευθύνει τὴν οἰκογένεια, ὅπως καὶ κάθε ἄλλο ἀνθρώπινο καθίδρυμα. Ἔτσι, σὲ πολλὲς οἰκογένειες ἀνακύπτει ἡ πάλη γιὰ ἐξουσία, ποὺ πολὺ συχνὰ γίνεται καταστροφικὴ γιὰ τὴν οἰκογένεια. Συνεπῶς, ὅπου καὶ ἂν στρέψουμε τὴν προσοχή μας, παντοῦ βλέπουμε ὑπερβολικὰ πολύπλοκα προβλήματα, καὶ δὲν πλησιάσαμε ἀκόμη στὴν ἐπίλυσή τους.

«Κάτω οι οθόνες. Πάνω τα μολύβια» (Chao Deng)

Οι γονείς ζητούν πια να μπει φρένο στη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας στα σχολεία – «Την κόρη μου την είχε κλέψει ο υπολογιστής»

Ο Γιαΐρ Λεβ τρομοκρατήθηκε όταν η 7χρονη κόρη του τού έδειξε όλες τις εφαρμογές στις οποίες είχε πρόσβαση μέσω του σχολικού της Chromebook. Το παιδί χρησιμοποιούσε τη συσκευή στην τάξη για μήνες, αλλά ο Λεβ δεν είχε συνειδητοποιήσει πόσο πολύ αποσπούσε την προσοχή της μικρής μέχρι που ζήτησε από τον διευθυντή να τη στείλει στο σπίτι. «Βούρκωσα» δήλωσε ο Λεβ, καρδιολόγος και πατέρας δύο παιδιών, ο οποίος έβλεπε την κόρη του να αποκόπτεται από το περιβάλλον, απορροφημένη από κάποιο κινούμενο σχέδιο που έβλεπε στην οθόνη. «Ήταν σαν να την είχε κλέψει ο υπολογιστής».

Ο 49χρονος Λεβ άρχισε να επικοινωνεί με άλλους γονείς στα πλούσια προάστια του Μέιν Λάιν στη Φιλαδέλφεια και βρήκε εκατοντάδες οικογένειες που ένιωθαν το ίδιο. Ένωσαν τις δυνάμεις τους και σύντομα άρχισαν να εμφανίζονται στις συνεδριάσεις των σχολικών συμβουλίων, απαιτώντας μεγαλύτερη εποπτεία των ψηφιακών εργαλείων της σχολικής περιφέρειας, καθώς και το δικαίωμα να εγκρίνουν ή όχι τη συσκευή που χορηγείται στα παιδιά τους για προσωπική χρήση στην τάξη.

Ψυχογραφίες του έθνους: Ο Στέλιος Ράμφος και η στροφή της σκέψης του

Τι μπορούμε να καταλάβουμε μελετώντας σοβαρά τις μετατοπίσεις του εκλιπόντος «φιλο-φιλοσόφου»;

Νικόλας Σεβαστάκης

ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΕΙΠΩΘΕΙ και γραφτεί αρκετά για τον Στέλιο Ράμφο, την παρουσία του στα γράμματα και την πορεία του. Όσο μπόρεσα να διαβάσω επιλεκτικά, τα περισσότερα σχολίασαν κυρίως τις όψιμες πολιτικές χρήσεις της παρέμβασής του, ιδίως στην περίοδο μετά το 2010. Υπήρξε ένα κύμα υπενθυμίσεων γύρω από την κριτική του στον «λαϊκισμό», τις αποστάσεις από το βραχύβιο νεανικό αριστερό παρελθόν και την εν γένει συμπόρευση του εκλιπόντος με τον συμβατικό «μεταρρυθμισμό» στην εποχή των Μνημονίων.

Εμφανίστηκαν, φυσικά, και αναφορές στα βιβλία του συγγραφέα, στα έργα της πρώτης και της δεύτερης περιόδου για λαμπρές στιγμές του ελληνικού κανόνα, από τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα και τους Πατέρες της Εκκλησίας ως τη σύγχρονη γραμματεία. Κακά τα ψέματα, όμως, τα κανονικά γραπτά του «φιλο-φιλόσοφου» (ο ίδιος προτιμούσε αυτόν τον όρο), δύσκολα θα μπορούσαν να θερμάνουν ένα πιο μαζικό σχόλιο. Θα ήταν μάλλον απίθανο να ανταλλάσσει κανείς γνώμες για τη θεοπτεία, το επιθυμείν ή τα ενεργήματα του εαυτού – ζητήματα που πολλοί επικριτές του έσπευσαν, πολύ κακώς, να τα αποκαλέσουν «σοφιστείες» ή «στάχτη στα μάτια». Το βάρος έπεσε στον πολιτικό ψυχογράφο του έθνους. Είναι ο πολιτικός ή ο ψυχοπολιτικός λόγος που συσπείρωσε τους φίλους του και τους αντιπάλους του, με διαφορετικό πρόσημο και εκατέρωθεν αισθήματα, εννοείται.

π. Γεώργιος Μεταλληνός: ''Ζούμε στην εποχή που οι Θεολογικές σχολές βγάζουν άθεους, οι Φιλοσοφικές σχολές αγράμματους και οι Νομικές σχολές άδικους..."

'Ζούμε στην εποχή που οι Θεολογικές σχολές βγάζουν άθεους, οι Φιλοσοφικές σχολές αγράμματους και οι Νομικές σχολές άδικους..."  ~ π. Γεώργιος Μεταλληνός † 19.12.2019

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Η παραπάνω φράση του μακαριστού π. Γεωργίου Μεταλληνού αποτελεί μια βαθιά κριτική της σύγχρονης παιδείας και, ευρύτερα, του πολιτισμού μας. Δεν αφορά απλώς την εκπαίδευση, αλλά την απομάκρυνση της γνώσης από το ήθος, της θεωρίας από το βίο και της επιστήμης από τη σοφία. Η παρατήρηση αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστούμε πόσο έχουμε απομακρυνθεί από το Βυζαντινό μας παρελθόν, μια παράδοση όπου η παιδεία και η πίστη ήταν αλληλένδετες και μορφοποιούσαν τον άνθρωπο ολοκληρωμένα.

Η Ορθόδοξη θεολογία δεν είναι απλή επιστήμη είναι βίωμα σχέσης με τον Θεό. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος υπενθυμίζει ότι ο αληθινός θεολόγος είναι αυτός που «κεκαθαρμένος τω σώματι και ψυχή» γνωρίζει τον Θεό.