Κυριακή ΙΓ’ Ματθαίου: Ομιλία εις την παραβολήν του αμπελώνος και εις την ξηρανθείσαν συκήν (Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός)

Η Ευαγγελική Περικοπή της Θείας Λειτουργίας:

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον: ΚΑ. 33 – 42. 

Είπεν ο Κύριος την παραβολήν ταύτην: «Ανθρωπός τις ην οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και φραγμόν αυτώ περιέθηκε και ώρυξεν εν αυτώ ληνόν και ωκοδόμησε πύργον, και εξέδοτο αυτόν γεωργοίς και απεδήμησεν. Ότε δέ ήγγισεν ο καιρός των καρπών, απέστειλε τους δούλους αυτού προς τους γεωργούς λαβείν τους καρπούς αυτού. Και λαβόντες οι γεωργοί τους δούλους αυτού όν μέν έδειραν, όν δέ απέκτειναν, όν δέ ελιθοβόλησαν. Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους πλείονας των πρώτων, και εποίησαν αυτοίς ωσαύτως. Ύστερον δέ απέστειλε προς αυτούς τον υιόν αυτού λέγων: εντραπήσονται τον υιόν μου. Οι δέ γεωργοί ιδόντες τον υιόν, είπον εν εαυτοίς: ούτός εστίν ο κληρονόμος, δεύτε αποκτείνωμεν αυτόν και κατάσχωμεν την κληρονομίαν αυτού. Και λαβόντες αυτόν, εξέβαλον έξω του αμπελώνος, και απέκτειναν. Όταν ούν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τί ποιήσει τοις γεωργοίς εκείνοις»; Λέγουσιν αυτώ: «κακούς κακώς απολέσει αυτούς, και τον αμπελώνα εκδώσεται άλλοις γεωργοίς, οίτινες αποδώσουσιν αυτώ τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών». Λέγει αυτοίς ο Ιησούς: «ουδέποτε ανέγνωτε εν ταις γραφαίς: «λίθον όν απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας΄ παρά Κυρίου εγένετο αύτη, και έστι θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών»;

ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΓΕΩΡΓΟΙ (Κυριακή ΙΓ΄ Ματθαίου)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Στην πολυσήμαντη παραβολή του αμπελώνος ο Χριστός μίλησε για κακούς γεωργούς, που αντί να αποδώσουν τη σοδειά στον κύριό τους, κακοποίησαν και θανάτωσαν τους δούλους του και τον υιό του. Οικειοποιήθηκαν τον αμπελώνα για να τον εκμεταλλεύονται αυτοί όπως ήθελαν. Έτσι ο ιδιοκτήτης αφαίρεσε από αυτούς τον αμπελώνα για να τον δώσει σε άλλους γεωργούς, παραδίδοντας τους κακούς γεωργούς στον θάνατο (Κυριακή ΙΓ΄ Ματθαίου).

Η παραβολή ειπώθηκε για τους Εβραίους που απέρριψαν τον Χριστό και έγιναν ανάξιοι να κατέχουν τον αμπελώνα του Θεού. Ο Χριστός τους προειδοποίησε ξεκάθαρα. «Γι’ αυτό θα αφαιρεθεί από σας η Βασιλεία του Θεού και θα δοθεί σε έθνος που θα παράγει (έργα αγαθά, δηλαδή) τους καρπούς της Βασιλείας του Θεού». Οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι άκουσαν την παραβολή, κατάλαβαν «ότι περί αυτών λέγει» και δρομολόγησαν τη θανάτωσή του για να κληρονομήσουν αυτοί τον αμπελώνα. Παρ’ ελπίδα όμως η κληρονομιά χάθηκε οριστικά από τα χέρια τους. 

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ: Ο ΜΕΙΖΩΝ ΕΝ ΓΕΝΝΗΤΟΙΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ: Ο ΜΕΙΖΩΝ ΕΝ ΓΕΝΝΗΤΟΙΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

        Ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ανήκει στη χωρία των μεγάλων προφητών και ομολογητών της πίστεώς μας. Ο Ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός τον χαρακτήρισε ως το μέγιστο άνθρωπο που φάνηκε στον κόσμο: «αμήν λέγω υμίν, ουκ εγήγερται εν γεννητοίς γυναικών μείζων Ιωάννου του βαπτιστού» (Ματθ.11,11). Η αγία μας Εκκλησία τον έθεσε σε τιμή μετά τη Θεοτόκο, μάλιστα στην εικονογραφία παριστάνεται μαζί με την Παναγία μας να ικετεύει για τη σωτηρία του κόσμου. Είναι η γνωστή εικονογράφηση της «δεήσεως».  Ο μεγάλος αυτός άνδρας πάνω απ’ όλα είναι ο πρόδρομος της εμφανίσεως του Χριστού στον κόσμο, αυτός που άνοιξε το δρόμο να περάσει ο Λυτρωτής μας. Είναι ο μεγάλος αγγελιοφόρος της πιο χαρμόσυνης και ελπιδοφόρας αγγελίας όλων των εποχών: της εν Χριστώ απολυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους. Είναι ο κομιστής και ο διαπρύσιος κήρυκας της μετάνοιας και ο άτεγκτος ελεγκτής της ανομίας και της αμαρτίας.

Εἰς τὴν ἀποτομὴν τῆς Ἱ. Κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου. Ἅγιος Θεοδώρος ὁ Στουδίτης

Πνευματικὴ πανήγυρις

Ὄντως λαμπρὰ καὶ θεϊκῆς χαρμοσύνης πλήρης ἡ σημερινὴ σύναξη, ποὺ μᾶς συγκέντρωσε ὅλους ἐμᾶς, ἀγαπητοὶ Χριστιανοί, γιὰ νὰ γιορτάσουμε σήμερα τὸ πνευματικὸ πανηγύρι. Καὶ δίκαια χαρακτηρίζεται λαμπρά, ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἴδιο τὸ ἐπώνυμο τοῦ ἁγίου, τοῦ ὁποίου τελοῦμε τὴν μνήμη, μιὰ καὶ εἶναι καὶ θεωρεῖται «λύχνος φωτός». Χωρὶς ἀμφιβολία δὲν πρόκειται γιὰ λύχνο, ποὺ περιαυγάζει τοὺς σωματικούς μας ὀφθαλμοὺς μὲ γήϊνη ἀκτινοβολία. Γιατὶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ λάμψη θὰ ἦταν παροδική, μὲ συνεχεῖς διακοπὲς ἀπὸ κάθε ἐμπόδιο, ποὺ θὰ παρεμβαλλόταν σὰν σκιά. Ἀντίθετα, πρόκειται γιὰ φῶς, ποὺ καταυγάζει μὲ τὴν ἀκτινοβολία τῆς θείας Χάριτος τὶς καρδιὲς ὅλων ἐκείνων, ποὺ ἀνέκαθεν ἔχουν συναχθεῖ στὴν ἑορτή, γιὰ φῶς, ποὺ ἀνυψώνει τὸν νοῦ στὴ θεωρία τῆς ἀθλήσεως τοῦ δικαίου. Κι ἔτσι, καθὼς μὲ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μας θὰ ἀτενίζουμε τὸ μακάριο τοῦτο πάθος, θὰ δημιουργοῦμε παράλληλα καὶ τὴν προϋπόθεση τῆς προσωπικῆς μας εὐφροσύνης. Γιατὶ τὸ αἷμα ὁποιουδήποτε ἄλλου, ποὺ ἀπὸ ξίφος ἔρρευσε κάτω στὴ γῆ, οὔτε θὰ μποροῦσε νὰ τέρψει τὴν ἀνθρώπινη ὅραση οὔτε ἡ διήγηση τοῦ γεγονότος νὰ καλύψει μὲ σεβασμὸ τὴν μνήμη τοῦ νεκροῦ. Γιατί, πῶς θὰ μποροῦσε νὰ ἑλκύσει τὸν ἄνθρωπο, ποὺ ἀπὸ τὴν φύση του ἀγαπᾶ τὴ ζωή, μιὰ αἱματοχυσία ποῦ ὁδηγεῖ στὸ θάνατο; Μᾶλλον τὸ ἀντίθετο θὰ τὸν ὁδηγοῦσε μὲ τὴν ἀπέχθεια ζωγραφισμένη στὸ πρόσωπό του σὲ συναισθήματα συμπαθείας καὶ ἐλέους γιὰ τὸ πάθημα, ἐκτὸς βέβαια ἐὰν κανεὶς βρίσκεται σὲ κατάσταση ἀλλοφροσύνης ἢ ἀποκτηνώσεως, μὴ μπορώντας νὰ ἀντιδράσει λογικὰ σὲ αὐτὰ ποὺ βλέπει, ὅπως κάνουν τὰ ἄγρια θηρία. 

Άγιος Iωάννης ο Πρόδρομος (Φώτης Κόντογλου)

Σήμερα που γράφω, 29 Aυγούστου, είναι η μνήμη του αγίου Iωάννου του Προδρόμου. Xθες το βράδυ ψάλαμε τον Eσπερινό κατανυκτικά σ’ ένα παρεκκλήσι, κ’ ήτανε μοναχά λίγες γυναίκες και δυο-τρεις άνδρες. Σήμερα το πρωί ψάλαμε τη λειτουργία του πάλι με λίγους προσκυνητές. Tα μαγαζιά ήτανε ανοιχτά, όλοι δουλεύανε σαν να μην ήτανε η γιορτή του πιο μεγάλου αγίου της θρησκείας μας. Aληθινά λέγει το τροπάρι του “Mνήμη δικαίου μετ’ εγκωμίων, σοι δε αρκέσει η μαρτυρία του Kυρίου, Πρόδρομε”. Mε εγκώμια και με ευλάβεια γιορτάζανε άλλη φορά οι ορθόδοξοι χριστιανοί τον Πρόδρομο, αλλά τώρα του φτάνει η μαρτυρία του Kυρίου. Aυτή η μαρτυρία θ’ απομείνει στον αιώνα, είτε τον γιορτάζουνε είτε δεν τον γιορτάζουνε οι άνθρωποι, είτε τον θυμούνται είτε τον ξεχάσουνε. K’ η μαρτυρία είναι τούτη: πως ο άγιος Iωάννης ο Πρόδρομος είναι “ο εν γεννητοίς γυναικών μείζων” δηλ. “ο πιο μεγάλος απ’ όσους γεννηθήκανε από γυναίκα” κατά τα λόγια του ίδιου του Xριστού. Γι’ αυτό κ’ η Eκκλησία μας ώρισε να μπαίνει το εικόνισμά του πλάγι στην εικόνα του Xριστού στο εικονοστάσιο της κάθε ορθόδοξης εκκλησιάς.

O ιερός Λουκάς αρχίζει το Eυαγγέλιό του με την ιστορία του Προδρόμου και λέγει “Eγένετο εν ταις ημέραις Hρώδου του βασιλέως της Iουδαίας ιερεύς τις ονόματι Zαχαρίας εξ εφημερίας Aβιά”: “Στις μέρες του Hρώδη του βασιλιά της Iουδαίας ήτανε ένας ιερέας Zαχαρίας από την εφημερία του Aβιά, κ’ η γυναίκα του ήτανε από τις θυγατέρες του Aαρών και τη λέγανε Eλισσάβετ· κ’ ήτανε δίκαιοι κ’ οι δυο ενώπιον του Θεού, γιατί πορευόντανε με όλες τις εντολές και με τα δικαιώματα του Kυρίου, αψεγάδιαστοι. Kαι δεν είχανε παιδί, γιατί η Eλισσάβετ ήτανε στείρα, κ’ ήτανε κ’ οι δυο περασμένοι στην ηλικία.

Ιερουσαλήμ: Ευρήματα που «δείχνουν» τον τόπο ταφής του Ιησού Χριστού

Νέα αρχαιολογικά ευρήματα κάτω από τον Ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ παρουσιάζουν εντυπωσιακές ομοιότητες με τις περιγραφές της Καινής Διαθήκης για τον τόπο όπου, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, ενταφιάστηκε ο Ιησούς Χριστός.

Ιταλοί αρχαιολόγοι εντόπισαν ίχνη ενός αρχαίου ταφικού τοπίου, με λαξευμένους στον βράχο τάφους, καλλιεργήσιμες εκτάσεις και έναν κήπο, χωρίς ωστόσο τα στοιχεία να αποδεικνύουν ότι πρόκειται πράγματι για τον τάφο του Ιησού.

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο αρχαιολογικό περιοδικό της Ιερουσαλήμ «Liber Annuus».

«Έχουμε βρει στοιχεία ενός ταφικού τοπίου», δήλωσε η επικεφαλής της ανασκαφής, Φραντσέσκα Ρομάνα Στασόλα, από το Πανεπιστήμιο «La Sapienza» της Ρώμης, μιλώντας στην Daily Mail.

Έβαλε το χέρι του ο Άγιος Σπυρίδωνας

Αναλυση του Θεοδωρου Καλμουκου

Αν υπάρχει ένα βαθύτερο και ουσιωδέστερο μήνυμα που εκπέμπει η πρόσφατη μετάβαση του μητροπολίτη Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου στη Ρωσία κομίζοντας την δεξιά χείρα του Αγίου Σπυρίδωνος, του οποίου το ιερό σκήνωμα είναι αποθησαυρισμένο στην Κέρκυρα, είναι η πιθανότητα, ισχνή έστω, καταλλαγής και επαναπόκτησης της ενότητας της Ορθόδοξης υπό τον ουρανό Εκκλησίας.

Η πικρή και απαράδεκτη πραγματικότητα είναι πως η ενότητα της Εκκλησίας δεν έχει απλώς διασαλευθεί, αλλά έχει καταντήσει ένα θλιβερό σκορποχώρι σήμερα που οι καιροί μας βοούν. Αφορμή, ως γνωστό, τούτη τη φορά στάθηκε η χορήγηση Αυτοκεφαλίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο σε μία εκκλησιαστική φράξια της Ουκρανίας με όλα τα γνωστά της συγκεκριμένης φράξιας, τα οποία δεν είναι του παρόντος για να μη θεωρηθεί τούτη η γραφή ως «αιτιάσεις και απηχήσεις του παρελθόντος».

Πατερικές διδαχές περί της ειρήνης του Θεού

“Ἄς εἰρηνεύουμε πρός τόν Θεό, ἐκτελώντας τά ἀρεστά σ’ αὐτόν, σωφρονώντας, λέγοντας τήν ἀλήθεια, πράττοντας τά δίκαια”

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς ἑρμηνεύοντας τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς τοῦ Θωμᾶ, λέγει: «Ὅταν οἱ ἄνθρωποι χάνουν τήν ἐσωτερική εἰρήνη τους κι οἱ ἐπίγειες μέριμνες τούς γονατίζουν, λένε εἰρήνη ὑμῖν, ἀλλά προσφέρουν κάτι, πού οἱ ἴδιοι δέν ἔχουν. Ὁ χαιρετισμός αὐτός οὔτε τήν δική τους εἰρήνη μπορεῖ νά αὐξήσει οὔτε τήν εἰρήνη ἐκείνων στούς ὁποίους ἀπευθύνονται. Ὁ χαιρετισμός τοῦ Χριστοῦ ὅμως εἶναι διαφορετικός.

Κυπριακή Δημοκρατία και Millet Sistemi

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΤΟ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ –MİLLET SİSTEMİ

Γεώργιος Γκοβέσης, ιστορικός-συγγραφέας*

Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για την γέννηση και εξέλιξη του Κυπριακού Ζητήματος και για την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960 μετά τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου του 1959, ωστόσο εμείς θα θέλαμε να σταθούμε στην εφαρμογή του οσμανικού συστήματος των εθνικοθρησκευτικών κοινοτήτων-millet sistemi στο κράτος αυτό.

Η «Αριστερά» ως καραγωγέας, η «Δεξιά» ως υμνωδός και το ανίατο εμφύλιο μίσος

Σάββας Ιακωβίδης

Το ιδεολογικό και εμφυλιοπολεμικό μίσος, με το οποίο το ΑΚΕΛ έχει εμποτίσει μέλη και υποστηρικτές του και αντιμάχεται εκείνο της «Δεξιάς», είναι σοβαρή τροχοπέδη στην εκτίναξή του προς τη δεύτερη 100ετία του. Στον 21ον αιώνα της τεχνολογίας, της κατάρρευσης ιδεολογιών και συνόρων, της αμφισβήτησης των πάντων και του καλπασμού της τεχνητής νοημοσύνης, είναι δυνατόν ένα αριστερό κόμμα να μένει ακόμα κολλημένο στο 1917;

Είναι δυνατόν μια ανάρτηση στο φατσοβιβλίο να προκαλέσει τέτοιαν αυθάδη εκδήλωση εμφύλιου μίσους; Ναι, δυστυχώς. Η αφορμή ήταν ένα τρέχον γεγονός: Δύο ελληνικά F-16 υπερέπτησαν πρόσφατα κοινοτήτων της Λάρνακας σε χαμηλό ύψος. Ο εκκωφαντικός θόρυβος φαίνεται να αναστάτωσε κατοίκους, με αποτέλεσμα ο Υπουργός Άμυνας να προβεί σε διευκρινίσεις.

Τι γυρεύουν 1.500 βυζαντινολόγοι στη Βιέννη;

Ψηφιδωτό από τη Ροτόντα Θεσσαλονίκης screenshot Εφορεία
Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης via YouTube

Τι γυρεύουν 1.500 βυζαντινολόγοι στη Βιέννη; Μελετούν «Το Βυζάντιο πέρα από το Βυζάντιο»: Χίλια χρόνια ιστορίας και μια αυτοκρατορία που η κληρονομιά της έχει πυροδοτήσει ιστορικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις

Χίλια χρόνια ιστορίας και μια αυτοκρατορία, η κληρονομιά της οποίας έχει πυροδοτήσει ιστορικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις και έχει εμπνεύσει μέχρι και… σαπουνόπερες. 

Πόσοι άραγε έχουν συνδέσει την ιδιότητα του «βυζαντινολόγου» με τον ηθοποιό Χάρη Ρώμα; Τουλάχιστον, όμως, κάτι μπορεί να έμαθαν. Ο βυζαντινολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Χρήστος Σταυράκος, θυμάται ότι την εποχή που παιζόταν η σειρά, ήταν επίκουρος καθηγητής και του έθεταν ερωτήσεις για το αποχετευτικό δίκτυο στο Βυζάντιο. Και, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «είναι πολύ σημαντικό και πρέπει να το γνωρίζει κανείς».

Απολογισμός του συνεχιζόμενου ιερού προσκυνήματος της Δεξιάς Χειρός του Αγίου Σπυρίδωνος στη Ρωσία

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου

 Καθώς επιστρέψαμε στην Ελλάδα, έχοντας μεταφέρει στη Ρωσία το σεπτό λείψανο της δεξιάς χειρός του Αγίου και θαυματουργού Σπυρίδωνος προς προσκύνηση υπό του ευλαβούς ρωσικού λαού, θεωρούμε απαραίτητο να καταγράψουμε, εν είδει πρώτου απολογισμού, κάποιες σκέψεις και εντυπώσεις μας, αλλά και να δώσουμε κάποιες αναγκαίες, κατά την κρίση μας, διευκρινίσεις στα όσα πληροφορηθήκαμε ότι διημείφθησαν τις προηγούμενες ημέρες και δημοσιεύθηκαν, άλλοτε από καλή προαίρεση, άλλοτε από άγνοια, άλλοτε από κακοπιστία και εμπαθή διάθεση, την οποία ως Επίσκοπος της Ορθοδόξου Εκκλησίας και συγχωρούμε και προσπερνούμε.

 1. Η πρόσκληση που λάβαμε από την Εκκλησία της Ρωσίας την 10η Ιανουαρίου 2026 ήτο αρχικά για προσκυνηματική μεταφορά του ιερού λειψάνου για την Μητρόπολη Αστάνας και Καζακστάν από 14ης έως 30ής Σεπτεμβρίου 2026. Για τον λόγο αυτό αποστείλαμε σχετικό έγγραφο προς την προϊσταμένη μας αρχή, την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, στις 24 Μαρτίου 2026. Η μεταφορά εγκρίθηκε δι’ εγγράφου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος την 5η Μαΐου 2026.

Ο Άγιος Φανούριος και το θαύμα με τους τρεις διακόνους από την Κρήτη

Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη

Πάντα η Θεία Χάρις φωτίζει τους αληθινούς δούλους του Κυρίου, ώστε να κρατούν ασφαλισμένη την Ορθοδοξία, έστω και αν οι εξωτερικές συνθήκες είναι ενάντιες

Ο Άγιος Φανούριος ο Μεγαλομάρτυς, ο αθλητής ο γενναίος, είναι από τους πιο αγαπημένους και λαοφιλείς αγίους.

Στον βίο του Αγίου διαβάζουμε για ένα μεγάλο θαύμα του. Ένα θαύμα που φανερώνει εκτός από τα μεγαλεία και τα θαυμαστά της πίστης μας, πως ο Θεός δια των Αγίων του προστατεύει, όσους μένουν αμετακίνητοι στα θέματα της Αγίας Ορθοδοξίας μας. Και πως πάντα η Θεία Χάρις φωτίζει τους ανθρώπους να βρίσκουν τρόπους, ώστε να κρατούν ασφαλισμένη την Ορθοδοξία, έστω και αν οι εξωτερικές συνθήκες είναι ενάντιες.

Τον καιρό της Ενετοκρατίας στην Κρήτη (1204-1669) οι Λατίνοι οι δόλιοι και φθονεροί ζητούσαν να αφανίσουν την Ορθόδοξη πίστη από τους Κρητικούς. Προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να παρασύρουν τους κατοίκους στην ψευδοπίστη τους, τον μιαρότατο παπισμό. Σκέφτηκαν λοιπόν οι Λατίνοι να μην χειροτονούνται ιερείς και ούτε επέτρεπαν Ορθόδοξο επίσκοπο να έχει το νησί, παρά είχαν τον δικό τους παπικό αρχιεπίσκοπο.

«Κάτω οι οθόνες. Πάνω τα μολύβια» (Chao Deng)

Οι γονείς ζητούν πια να μπει φρένο στη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας στα σχολεία – «Την κόρη μου την είχε κλέψει ο υπολογιστής»

Ο Γιαΐρ Λεβ τρομοκρατήθηκε όταν η 7χρονη κόρη του τού έδειξε όλες τις εφαρμογές στις οποίες είχε πρόσβαση μέσω του σχολικού της Chromebook. Το παιδί χρησιμοποιούσε τη συσκευή στην τάξη για μήνες, αλλά ο Λεβ δεν είχε συνειδητοποιήσει πόσο πολύ αποσπούσε την προσοχή της μικρής μέχρι που ζήτησε από τον διευθυντή να τη στείλει στο σπίτι. «Βούρκωσα» δήλωσε ο Λεβ, καρδιολόγος και πατέρας δύο παιδιών, ο οποίος έβλεπε την κόρη του να αποκόπτεται από το περιβάλλον, απορροφημένη από κάποιο κινούμενο σχέδιο που έβλεπε στην οθόνη. «Ήταν σαν να την είχε κλέψει ο υπολογιστής».

Ο 49χρονος Λεβ άρχισε να επικοινωνεί με άλλους γονείς στα πλούσια προάστια του Μέιν Λάιν στη Φιλαδέλφεια και βρήκε εκατοντάδες οικογένειες που ένιωθαν το ίδιο. Ένωσαν τις δυνάμεις τους και σύντομα άρχισαν να εμφανίζονται στις συνεδριάσεις των σχολικών συμβουλίων, απαιτώντας μεγαλύτερη εποπτεία των ψηφιακών εργαλείων της σχολικής περιφέρειας, καθώς και το δικαίωμα να εγκρίνουν ή όχι τη συσκευή που χορηγείται στα παιδιά τους για προσωπική χρήση στην τάξη.

ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ.΄ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

         Κάποιοι άγιοι της Εκκλησίας μας απολαμβάνουν ιδιαίτερης τιμής από τους πιστούς. Θεωρούνται δημοφιλείς, διότι τους αισθάνεται ο λαός κοντά του και αρωγούς στα προβλήματά του. Ένας από τους πλέον δημοφιλείς αγίους είναι και ο άγιος Φανούριος ο Μεγαλομάρτυς και Θαυματουργός.

        Ο άγιος αυτός ήταν εντελώς άγνωστος στην Εκκλησία μας. Κανένα συναξάρι δεν τον ανέφερε και καμιά τιμή δεν του απένειμε ο πιστός λαός. Αυτά ως τα χρόνια της τουρκοκρατίας, όταν οι Αγαρηνοί είχαν καταλάβει το νησί της Ρόδου. Επιχειρώντας να την οχυρώσουν, επισκευάζοντας τα παλιά τείχη, κατεδάφιζαν παλιά οικοδομήματα στα νότια της πόλεως, για να χρησιμοποιήσουν τις πέτρες για τις ανοικοδόμηση του φρουρίου. Είχαν αγγαρεύει τους Χριστιανούς της νήσου για την επίπονη αυτή εργασία. Μεταξύ των ερειπίων βρήκαν ένα όμορφο παμπάλαιο ναό, και πλήθος ιερών εικόνων, οι οποίες είχαν σβήσει από τα χρόνια. Αλλά η σκαπάνη ενός εργάτη έπεσε σε μια θαυμάσια διατηρημένη εικόνα, η οποία εικόνιζε έναν όμορφο στρατιωτικό άγιο, ο οποίος επιγράφονταν ως «Ο Άγιος Φανούριος». Γύρω από το εικονιζόμενο πρόσωπο είχε παραστάσεις από τη ζωή και το μαρτύριό του. 

       Η Εκκλησία και οι ειδικοί μελέτησαν την Ιερή Εικόνα και αποφάνθηκαν ότι πρόκειται για στρατιωτικό άγιο – Μάρτυρα της Εκκλησίας μας, των πρώτων χριστιανικών χρόνων και από τις παραστάσεις συνέθεσαν το συναξάρι του. 

Τι συνδέει τον Όμηρο με τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό;

Κωνσταντίνος Χολέβας

Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού φανερώνεται από τη νοητή ευθεία μεταξύ Ομήρου και Αγίου Κοσμά. Πατρίδα και δκαιοσύνη, εθνική ταυτότητα και αλληλεγγύη, συνδυάζονται και δεν συγκρούονται.

Στις 24 Αυγούστου η Εκκλησία μας τίμησε τη μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού (1714-1779). Ο Πατροκοσμάς, όπως έγινε γνωστός, βοήθησε τον Τουρκοκρατούμενο Ελληνισμό να μην εξισλαμισθεί. Κατέβαλε προσπάθειες, κατά τον 18ο αιώνα, ώστε να ιδρυθούν ελληνικά σχολεία σε πόλεις και χωριά. Απαγχονίσθηκε (24.8.1779) με εντολή του Κουρτ Πασά στο Κολικόντασι της Βορείου Ηπείρου, το οποίο σήμερα ανήκει στην Αλβανία.

Ψυχογραφίες του έθνους: Ο Στέλιος Ράμφος και η στροφή της σκέψης του

Τι μπορούμε να καταλάβουμε μελετώντας σοβαρά τις μετατοπίσεις του εκλιπόντος «φιλο-φιλοσόφου»;

Νικόλας Σεβαστάκης

ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΕΙΠΩΘΕΙ και γραφτεί αρκετά για τον Στέλιο Ράμφο, την παρουσία του στα γράμματα και την πορεία του. Όσο μπόρεσα να διαβάσω επιλεκτικά, τα περισσότερα σχολίασαν κυρίως τις όψιμες πολιτικές χρήσεις της παρέμβασής του, ιδίως στην περίοδο μετά το 2010. Υπήρξε ένα κύμα υπενθυμίσεων γύρω από την κριτική του στον «λαϊκισμό», τις αποστάσεις από το βραχύβιο νεανικό αριστερό παρελθόν και την εν γένει συμπόρευση του εκλιπόντος με τον συμβατικό «μεταρρυθμισμό» στην εποχή των Μνημονίων.

Εμφανίστηκαν, φυσικά, και αναφορές στα βιβλία του συγγραφέα, στα έργα της πρώτης και της δεύτερης περιόδου για λαμπρές στιγμές του ελληνικού κανόνα, από τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα και τους Πατέρες της Εκκλησίας ως τη σύγχρονη γραμματεία. Κακά τα ψέματα, όμως, τα κανονικά γραπτά του «φιλο-φιλόσοφου» (ο ίδιος προτιμούσε αυτόν τον όρο), δύσκολα θα μπορούσαν να θερμάνουν ένα πιο μαζικό σχόλιο. Θα ήταν μάλλον απίθανο να ανταλλάσσει κανείς γνώμες για τη θεοπτεία, το επιθυμείν ή τα ενεργήματα του εαυτού – ζητήματα που πολλοί επικριτές του έσπευσαν, πολύ κακώς, να τα αποκαλέσουν «σοφιστείες» ή «στάχτη στα μάτια». Το βάρος έπεσε στον πολιτικό ψυχογράφο του έθνους. Είναι ο πολιτικός ή ο ψυχοπολιτικός λόγος που συσπείρωσε τους φίλους του και τους αντιπάλους του, με διαφορετικό πρόσημο και εκατέρωθεν αισθήματα, εννοείται.

Στέλιος Ράμφος: «Ο Θεός είναι η δίψα σου για το αλλιώς»

Ηλίας Μαγκλίνης

Η θεμελιώδης επίδραση της θρησκείας ως θέαση του κόσμου

Ο Στέλιος Ράμφος (αριστερά) με τον πατέρα Αρτέμιο και τον συγγραφέα Χρήστο Μαρσέλλο στο Αγιον Ορος το 1987. «Ο Θεός είναι η δίψα σου για το αλλιώς», είχε πει σε μια συνέντευξή του στην «Κ». «H ζωή είναι σκοτεινή για όποιον δεν βλέπει το αλλιώς», έγραφε.

 

Eλεγαν γι’ αυτόν ότι είναι αυστηρός, απόμακρος, δύσκολος. Αφού τον γνώρισα –πάνε είκοσι χρόνια–, αφού τον διάβασα και παρακολούθησα κάποια από τα σεμινάρια που παρέδιδε κάθε Τετάρτη στο Ιδρυμα Θεοχαράκη, κατάλαβα –νομίζω– αυτό που ο ίδιος έγραφε στους «Πελεκάνους ερημικούς» (εκδ. Αρμός): «Να φθάνη κανείς εις την μεγίστη εγγύτητα και να μένει άπιαστος».

 

Συχνά, αυτές οι παραδοξολογίες του έκαναν πολλούς να επιμένουν ότι ο Στέλιος Ράμφος είναι «δυσκολονόητος» και επιβεβαίωναν την κρίση τους όταν άκουγαν αποφάνσεις όπως «Παρακολούθησα διάλεξη του Ράμφου. Εξαιρετικός. Δεν κατάλαβα απολύτως τίποτα». Αυτό όμως μας λέει κάτι για τον άνθρωπο που παρακολούθησε τη διάλεξη· όχι για τον Ράμφο.

Στέλιος Ράμφος: Με την ευγένεια του πολεμιστή και την απάθεια του σοφού

Η απώλεια του Στέλιου Ράμφου κλείνει πενήντα πάνω-κάτω χρόνους πνευματικής ζωής, στη διαμόρφωση της οποίας η συμβολή του θα μείνει απαράγραπτη.

Χρήστος Μαρσέλλος*

Ο Στέλιος Ράμφος με τον Χρήστο Μαρσέλλο και τον πατέρα Αρτέμιο, στο Αγιον Ορος το 1987. Δεκατρία χρόνια μετά, στην αυγή του 21ου αιώνα, έγραφε στην «Κ»: «Για να ανταποκριθεί η Ορθόδοξη Εκκλησία στα νέα δεδομένα θα πρέπει να γίνει περισσότερο ανθρωποκεντρική, να απομακρυνθεί από τον εθνοκεντρισμό των δύο τελευταίων αιώνων και τον αυτοκρατορικό οικουμενισμό των άνισων μεταξύ τους λαών».

Στέλιος Ράμφος (1939-2026): Ευαγγέλια ενός αιρετικού

Νικόλας Ζώης

Η παρέμβασή του δεν εξαντλήθηκε στα βιβλία του. Επαιρνε θέση, αναλαμβάνοντας το ρίσκο της έκθεσης – και των μεταστροφών του. Οι σταθμοί ενός δημόσιου διανοουμένου

[ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΕΥΤΥΧΙΑ ΛΙΑΠΗ / ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ]

Στην ταινία με τίτλο «Nausicaa» (1970), όπου πρωταγωνιστούσαν ο Σταύρος Τορνές και η Φρανς Ντουνιάκ, η σκηνοθέτις Ανιές Βαρντά εξυμνούσε την Ελλάδα και την πολιτιστική κληρονομιά της, ταυτόχρονα όμως κατήγγελλε τη χούντα των συνταγματαρχών, παραθέτοντας αντιδικτατορικές δηλώσεις Ελλήνων που ζούσαν εκείνη την εποχή στο Παρίσι. Εμφανίζονταν, μεταξύ άλλων, οι Περικλής Κοροβέσης, Βασίλης Βασιλικός, Ανδρέας Στάικος, Αρης Φακίνος, Βλάσης Κανιάρης κ.ά. Στο δικό του απόσπασμα, ο 31χρονος τότε Στέλιος Ράμφος τόνιζε ότι δεν είχε εγκαθιδρυθεί μόνο στην Ελλάδα στρατιωτική εξουσία και αναρωτιόταν γιατί τα αυταρχικά καθεστώτα και οι δικτατορίες γνώριζαν τέτοια άνοδο. «Ο στρατός σήμερα», έλεγε, «είναι παντού παρών, το πιο αποτελεσματικό ιδανικό για μια μοντέρνα κοινωνία. Υπό αυτή την έννοια, αναλαμβάνει τον ρόλο του παρακινητή ή του φορέα της εξέλιξης, η οποία αποσκοπεί στην αναδιοργάνωση και στον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας. Είναι ένας εκσυγχρονισμός αποκλειστικά συνδεδεμένος με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, της αυτοματοποίησης, προκειμένου να επιτευχθεί ο απόλυτος έλεγχος κ.λπ.», συμπλήρωνε ο Ράμφος, που στην ταινία παρουσιαζόταν ως «philosophe».

Η ανακάλυψη της Ελλάδας

Ηταν ίσως μία από τις πρώτες –και από τις μετέπειτα πολλές– δημόσιες εμφανίσεις του. Σίγουρα ήταν τα χρόνια που δίδασκε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βενσέν, το σημερινό Paris 8, ένα ίδρυμα γεννημένο μέσα από τον γαλλικό Μάη, τον οποίο ο Ράμφος είχε παρακολουθήσει, ευρισκόμενος στο Παρίσι ήδη από το 1965, όταν είχε αφήσει πίσω του τις σπουδές του στη Νομική Αθηνών, αλλά και τη σχέση του με την ΕΔΑ, την Πανσπουδαστική, την Αριστερά.