Μία ἀκόμη ἐπέτειος τοῦ ’40

Μία ἀκόμη ἐπέτειος τοῦ ’40

Ζιώγα Αἰκατερίνη 

Ἐκπαιδευτικὸς 

Ξημερώνει ἄλλη μία ἐπέτειος τοῦ ἔπους τοῦ ’40. Ξεφυλλίζουμε σύντομα τὶς σελίδες τῆς ἱστορίας μας, μέχρι καὶ τὴν 28η Ὀκτωβρίου τοῦ 1940. Μία δικαιολογημένη περηφάνια κυριαρχεῖ στὰ συναισθήματά μας.

Ἡ πατρίδα μας, μὲ ἐξαίρεση ὁρισμένες ἧττες, ἔστησε μὲ θαυμασμὸ ἀπέναντί της τὸν κόσμο, ποὺ ἕνας μικρὸς λαός, ἀσυμβίβαστος καὶ μὲ τὸ σύνθημα «ἴτε παῖδες Ἑλλήνων..νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών…ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν…», ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ «ἀέρα», έδωσε ραπίσματα… σὲ ἀπειράριθμους ἐχθρούς. Καὶ δὲ διέθετε οὔτε ἀριθμὸ στρατευμάτων οὔτε ἄριστο ἐξοπλισμό. Ἁπλῶς ἦταν λάτρης τῆς ἐλευθερίας τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ζωῆς. Τὸ δουλικὸ πνεῦμα, ἡ δουλοπρέπεια, ἦταν ξένα γι’ ἀυτόν. Εἶναι λαὸς ἀνήσυχος, μὲ πνευματικὲς κι ὄχι ὑλιστικὲς ἀναζητήσεις. Εἶχε καὶ ἔχει στὸ εἶναι του ἀπὸ καταβολῆς κόσμου τὴν εὐσέβεια, ποὺ ἀφήνει κατάπληκτους τοὺς μελετητὲς τῆς ψυχοσύνθεσής του. Καὶ ἐπὶ πλέον οἱ ἀξίες του, ὁ γαλανὸς οὐρανὸς του, τοῦ φύτεψαν τὴν αἰσιοδοξία, σπουδαία ψυχικὴ δύναμη γιὰ κάθε δημιουργία. Καὶ γι’ αὐτὰ ὅλα εἶχε τὴ συμμαχία καὶ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ.

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940 ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 26^η Οκτωβρίου 2026

 

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940 ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

(Μαρτυρία, διακονία και θυσία μέσα στις πιο σκοτεινές ημέρες της νεότερης Ελλάδας)

 

     Εορτάζουμε και εφέτος την Εθνική μας Επέτειο του «ΟΧΙ», τα ηρωικά κατορθώματα των στρατευμένων προγόνων μας, οι οποίοι έγραψαν στα χιονισμένα, παγωμένα και δύσβατα ηπειρωτικά βουνά σελίδες δόξας, αποκρούοντας και νικώντας μια πανίσχυρη και πάνοπλη αυτοκρατορία, προς θαυμασμό όλου του τότε πολιτισμένου και ελευθέρου κόσμου! 

    Τιμάμε επίσης και την καθολική ηρωική αντίσταση του λαού μας κατά την τραγική περίοδο της Κατοχής, ο οποίος υπέμεινε με καρτερία και αξιοπρέπεια τις αφάνταστες  δυσκολίες, την φοβερή και φονική πείνα, την στέρηση των στοιχειωδών ελευθεριών του, τους βασανισμούς, τις φυλακίσεις, τις εκτελέσεις και την καταστροφή των υποδομών του από τους νεοβάρβαρους τυράννους του. 

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΝΕΣΤΩΡ

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΝΕΣΤΩΡ

(Ο θρίαμβος της πίστεως επί της ανθρώπινης ισχύος)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

 

      Ο απόστολος Παύλος, γράφοντας στον αγαπημένο μαθητή του Τιμόθεο, τον προτρέπει να αντιμετωπίσει με γενναιότητα τις δοκιμασίες και τους διωγμούς της εποχής του: «οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ· μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν... ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ» (Β΄Τιμ.1,7-8). Η αποστολική αυτή παρακαταθήκη υπήρξε οδηγός και πηγή δυνάμεως για όλους τους Μάρτυρες της Εκκλησίας, οι οποίοι δεν υποχώρησαν μπροστά στις απειλές, τα βασανιστήρια και τον θάνατο, αλλά ομολόγησαν με παρρησία τον Χριστό. Ανάμεσα σε αυτούς εξέχουσα θέση κατέχει ο άγιος Μάρτυς Νέστωρ, ο γενναίος αθλητής της πίστεως και συνεργός στη δόξα του αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου.

      Ο άγιος Νέστωρ καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη, μία από τις σπουδαιότερες πόλεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία ήδη από τον 1ο αιώνα είχε δεχθεί το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου και διέθετε ακμάζουσα χριστιανική κοινότητα. Παρά την πρόοδο της Εκκλησίας, η ειδωλολατρία εξακολουθούσε να κυριαρχεί στον δημόσιο βίο, υποστηριζόμενη από το ρωμαϊκό κράτος, το οποίο θεωρούσε την παραδοσιακή θρησκεία απαραίτητο θεμέλιο της κοινωνικής και πολιτικής συνοχής.

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι σύμμαχοι τί μας ανταπέδωσαν; Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι σύμμαχοι τί μας ανταπέδωσαν;

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Στις 28 Οκτωβρίου του 1957 και στην πανηγυρική συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών για την επέτειο του έπους του ΟΧΙ των Ελλήνων και του θριάμβου τους κατά των ανάνδρων φασιστών εισβολέων, ομιλητής ήταν ο κατά το 1946 Πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας και προσωρινός πρωθυπουργός Παναγιώτης Πουλίτσας. Θέμα του ήταν το «Τί ανταπέδωκαν ημίν;» οι σύμμαχοι.

         Μεταξύ των διδαγμάτων, που θα έπρεπε να συναγάγουν οι Έλληνες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Παν. Πουλίτσας σημείωσε ότι ήταν η μετά τον πόλεμο προς αυτούς διαγωγή των ισχυρών της Γης. Και εξήγησε (Σημ. μεταφορά στην καθομιλουμένη): « Ενώ από της ενάρξεως και καθ΄ όλη τη διάρκειά του εξυμνούσαν μέχρις εβδόμου ουρανού την προβληθείσα αντίσταση και τα περίλαμπρα πολεμικά κατορθώματα της Ελλάδος και ομολογούσαν την από την προβληθείσα αντίστασή Της επελθούσα ευνοϊκή υπέρ τους τροπή του πολέμου, αναγνώριζαν τις βαρύτατες θυσίες Της και με μελιστάλακτους και πομπώδεις λόγους υπόσχονταν την μετά τη λήξη του πολέμου πλήρη ικανοποίηση των δικαίων εθνικών αξιώσεών Της, μετά τον πόλεμο οι ύμνοι εσίγησαν και οι υποσχέσεις λησμονήθηκαν τελείως». 

Τα πάντα για τον Χριστό και εν Χριστώ

Τα πάντα για τον Χριστό και εν Χριστώ

Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Τζεβελέκας (†) 

Οι γονείς μας ζουν μέσα μας. Κουβαλάμε τις αμαρτίες τους αλλά και τις αρετές τους. Γι’ αυτό κάθε πράξη που κάνεις ως γονιός εντυπώνεται στο παιδί σου. Μπορείς να το ευεργετήσεις, αλλά και να το βλάψεις. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε ένα πρόσφορο και καθένας μας είναι ένα ψιχουλάκι. Η μετάνοια και τα δάκρυα της συγνώμης σου ωφελούν όλη την ανθρωπότητα. Οι πτώσεις σου, από την άλλη μεριά, προξενούν κακό σε όλους. Γι’ αυτό η διαρκής μετάνοια είναι η φυσική κατάσταση της ψυχής. Η αναμαρτησία είναι μόνο σχετικώς επιτεύξιμη. Η διαρκής μετάνοια όμως οφείλει να είναι ο κοινός τόπος των ψυχών μας.

O Γκάντι και ο καθηγητής Peters, του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Όταν ο Γκάντι σπούδαζε νομικά στο University College of London, υπήρχε κάποιος καθηγητής ονόματι Peters, ο οποίος αισθανόταν εχθρικά απέναντί του κι επειδή ο Γκάντι ποτέ του δεν χαμήλωσε το κεφάλι μπροστά του, οι «αντιπαραθέσεις» τους ήταν πολύ συχνές.

Μια μέρα, ο Peters έτρωγε στην τραπεζαρία του πανεπιστημίου και ο Γκάντι ήρθε μαζί με το δίσκο του και κάθισε δίπλα στον καθηγητή. Ο υπεροπτικός καθηγητής, του είπε: “Κύριε Γκάντι, ασφαλώς το αντιλαμβάνεστε: ένα γουρούνι και ένα πουλί δεν κάθονται μαζί για να φάνε». Ο Γκάντι απάντησε: «Μην ανησυχείτε κ. καθηγητά, θα πετάξω μακριά σας” και πήγε και κάθισε σε άλλο τραπέζι.

Ο κ.Peters, πρασινισμένος από την οργή, αποφασίζει να πάρει εκδίκηση στην επόμενη εξέταση, αλλά ο Γκάντι ανταποκρίθηκε άψογα σε όλες τις ερωτήσεις. Στη συνέχεια, ο κ.Peters του έκανε την ακόλουθη ερώτηση: “Κύριε Γκάντι, αν περπατάτε στο δρόμο και βρείτε ένα πακέτο και μέσα στο πακέτο υπάρχει μια τσάντα γεμάτη σοφία και μια άλλη τσάντα με πολλά χρήματα, ποια από τις δύο θα πάρετε“;

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ: Ο ΗΡΩΙΚΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ: Ο ΗΡΩΙΚΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

     Οι Μάρτυρες κατέχουν την πρωτοπορία στη χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας, διότι έδωσαν τη μαρτυρία τους για το Χριστό και την επισφράγισαν με το μαρτύριό τους. Αντάλλαξαν τη ζωή τους με την πίστη στον αληθινό Θεό, δίνοντας έμπρακτα το παράδειγμα του πιο μεγάλου ηρωισμού στην ιστορία του κόσμου, αψηφώντας τους φρικτούς διωγμούς των ειδωλολατρών. 

     Ένας από αυτούς είναι και ο Μεγαλομάρτυς άγιος Δημήτριος. Γεννήθηκε και έζησε στη Θεσσαλονίκη στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284-304) και Μαξιμιανού (286-305), σε μια εποχή εξαιρετικά δύσκολη για την Εκκλησία, διότι στα χρόνια αυτά είχαν ξεσπάσει οι φοβερότεροι διωγμοί κατά των Χριστιανών, όπου ολόκληρα νέφη μαρτύρων έχυσαν το αίμα τους για την πίστη τους στο Χριστό. 

       Από τους πιστούς γονείς του κληρονόμησε βαθιά ευσέβεια. Αυτό τον έκανε να γίνει ένας ένθερμος  χριστιανός νέος, στολισμένος με τις αρετές και τα χαρίσματα που απορρέουν από τη χριστιανική ζωή. Η αξιόλογη μόρφωσή του τον ανέδειξε και δάσκαλο της χριστιανικής πίστης. Οι γνώσεις του και προπαντός το λαμπρό του παράδειγμα έλκυε πλήθος ειδωλολατρών στη σώζουσα πίστη του Χριστού.  

Ἐγκώμιον εἰς τὸν ἅγιον Δημήτριον. Ἅγιος Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος

Νεοφύτου πρεσβυτέρου μοναχοῦ καὶ ἐγκλείστου ἐγκωμιαστικὸς λόγος στὸν ἅγιο καὶ ἔνδοξο μεγαλομάρτυρα τοῦ Χριστοῦ Δημήτριο, καθὼς καὶ σχετικὰ μὲ τὸ μαρτύριο, τὰ θαύματα καὶ τὸν σεβάσμιο ναό του.

1. Ὁ ἔνδοξος Δημήτριος καὶ συμμέτοχος στὴν οὐράνια δόξα, μᾶς χάρισε σήμερα τὴν πανήγυρή του ὡς ὑπέρτατο δῶρο. Ἐμπρὸς λοιπὸν καὶ ἐμεῖς, ποὺ ἀποτελοῦμε τὸν θίασο ἐκείνων ποὺ ἀγαποῦν τὸν μάρτυρα, ἂς τὸν τιμήσουμε μὲ θεόπνευστους ὕμνους καὶ ἐγκώμια, γιὰ νὰ μᾶς ὠφελήσει ὁ φίλος καὶ μάρτυρας ὡς μεσολαβητὴς στὸν βασιλέα Χριστό. Ἂς τονίσουμε λοιπὸν καὶ τὸν θεϊκό του ζῆλο καὶ τὴν ἀγάπη του γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὰ ἐνάρετα προτερήματα τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἂς γεμίσουμε μὲ θεϊκὴ χαρὰ ὅπως ἔχει γραφεῖ, ἐπειδὴ ἀναφέρεται ὅτι, ὅταν ἐγκωμιάζεται ὁ δίκαιος, γεμίζουν μὲ εὐφροσύνη οἱ λαοί. Μακάρι ὅμως νὰ μὴν γεμίσουμε μόνο μὲ ἀγαλλίαση, ἀλλὰ νὰ ὠφεληθοῦμε ἀπὸ τὶς ὁμιλίες καὶ τὶς τιμητικὲς ἐκδηλώσεις στὴν μνήμη του, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

2. Αὐτὸς λοιπὸν ὁ μακάριος Δημήτριος, ποὺ εἶναι πράγματι πολίτης στὴν οὐράνια πόλη καὶ βασιλεία τιμήθηκε καὶ ἀπὸ τὴν ἐπίγεια θνητὴ βασιλεία. Διότι μιὰ καὶ εἶχε εὐγενικὴ καταγωγὴ καὶ μεγάλη φήμη καὶ φρόντιζε ἀπὸ μικρὴ ἡλικία γιὰ τὸν ἄψογο καὶ ἔντιμο βίο, τὸν ἀγάπησαν καὶ τὸν τίμησαν πολύ, συνάμα καὶ ὁ Θεὸς καὶ οἱ ἄνθρωποι. Γι᾿ αὐτὸ λοιπὸν ἀρχικὰ ἔλαβε τὸ ἀξίωμα τοῦ ἐκσκέπτορος καὶ ἦταν συνεργὸς καὶ συμμέτοχος στὴν σύγκλητο. Στὴν συνέχεια ἀναγορεύθηκε ἀνθύπατος τῆς Ἑλλάδος. Γιὰ τὸν ἴδιο ὅμως ὁ ἀληθινὸς πλοῦτος καὶ ἡ δόξα ἦταν αὐτή, νὰ εἶναι δηλαδὴ καὶ νὰ τὸν ἀποκαλοῦν χριστιανό, καὶ δὲν ὑπολόγιζε καθόλου τὶς τιμὲς τῶν βασιλιάδων. Γι᾿ αὐτὸ ἐπειδὴ ξεχείλιζε ἀπὸ διδασκαλία γεμάτη μὲ θεϊκὴ σοφία καὶ πνευματικὸ λόγο, ἄλλαζε τὴν πίστη πολλῶν καὶ ἀπὸ τὴν πλάνη τῶν εἰδώλων τοὺς ὁδηγοῦσε στὴν ἀληθινὴ πίστη.

Ἁρματωμένος τὴν ἁρματωσιὰ τοῦ Θεοῦ. Κόντογλου Φώτης

Ὁ ἅγιος Δημήτριος ὁ Μυροβλήτης

Μεθαύριο εἶναι ἡ γιορτὴ τοῦ ἁγίου Δημητρίου, μεγάλη γιορτὴ γιὰ ὅλη τὴν Ἑλλάδα, πλὴν ἰδιαίτερα γιὰ τὴ Θεσσαλονίκη, ποὺ εἶναι κ’ ἡ πατρίδα του. Ἐκεῖ θὰ γίνει φέτος μεγαλύτερη πανήγυρη, ἐπειδὴ γιορτάζουνε τὰ ἐγκαίνια τῆς φημισμένης ἐκκλησιᾶς του, ποὺ κάηκε στὰ 1917 καὶ τώρα εἶναι πάλι ξανακαινουργιευμένη ἀπὸ τὴν ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου τῆς Παιδείας.

H πρώτη ἐκκλησιὰ ἤτανε ἕνα χτίριο ἀπὸ τὰ πιὸ ἀρχαῖα τῆς χριστιανοσύνης, χτισμένη ἑκατὸ χρόνια ὕστερα ἀπὸ τὰ 313 μ.X., ποὺ μαρτύρησε ὁ ἅγιος Δημήτριος. Ἀλλὰ κάηκε ὕστερα ἀπὸ 300 χρόνια καὶ ξαναχτίσθηκε τὸν καιρὸ ποὺ βασίλευε Λέοντας ὁ Σοφός. Αὐτὰ τὰ ἱστορικὰ καὶ κάθε ἄλλη πληροφορία γιὰ τὸ χτίριο, γιὰ τὰ ψηφιδωτὰ ποὺ στολίζουνε τοὺς τοίχους, γιὰ τὶς τοιχογραφίες, μπορεῖ κανένας νὰ τὰ μελετήσει καταλεπτῶς σ\’ ἕνα χρήσιμο βιβλίο ποὺ ἔγραψε τελευταία στὴν ἁπλὴ γλῶσσα ὁ ξεχωριστὸς βυζαντινολόγος Ἀνδρέας Ξυγγόπουλος, καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Θεσσαλονίκης.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Μνήμη αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου - Στρατιώτης και αθλητής

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΗΣ

[εκφωνήθηκε στις 26-10-2001] Β΄έκδοσις                                          

    Αγαπητοί, χαίρει ο ουρανός, χαίρει και η γη, όταν εορτάζεται η μνήμη ενός Αγίου. Χαίρει ο ουρανός, διότι εκέρδισε από την γην έναν άγιον· χαίρει και η γη, διότι έδωσε στον ουρανόν ένα παιδί της. Και οι άγιοι άγγελοι χαίρουν και αυτοί, γιατί κάνουν συνόμιλόν τους έναν άνθρωπον. Και οι άνθρωποι χαίρουν, γιατί ανοίγεται η δυνατότητα του ουρανίου αγιασμού των. Κι ο άγιος Δημήτριος, εστάθη ένας μέγας μάρτυς του Χριστού, που με το μαρτύριό του εδόξασε τον Κύριον· και έδωσε το καλό παράδειγμα πίστεως και αγάπης στον Χριστόν σε μυριάδες πιστούς μέσα εις την ιστορία.

     Ο μέγας του Χριστού μάρτυς Δημήτριος ήτο Θεσσαλονικεύς. Και είχε το ύπατον αξίωμα του διοικητού της πόλεως, όταν το 303 μ.Χ. εδόθη η αφορμή με την επίσκεψη του Μαξιμιανού στην πόλη. Δεν πήγε να τον υποδεχθεί. Αυτή ήταν η αφορμή. Ήταν εποχή διωγμών των Χριστιανών και ο άγιος Δημήτριος έδωσε πλήρως το μέτρον της πίστεώς του εις τον Χριστόν. Γι΄αυτό και συνελήφθη και εθανατώθη μαρτυρικά. Ήταν νέος, ευσταλής, άλκιμος, δηλαδή γενναίος και αθλητικός. Ήτο στρατιωτικός διοικητής· γι΄αυτό διέθετε τα γνωρίσματα του στρατιωτικού και αθλητικού βίου. Και πολύ προσφυώς η Εκκλησία μας του αφιέρωσε την αποστολική περικοπή του Παύλου προς τον Τιμόθεον που ακούσαμε προηγουμένως, και που αναφέρεται, μεταφορικώς βέβαια, εις την στρατιωτική και αθλητική ζωή που εχρειάζετο ο Τιμόθεος. Αλλά και κάθε τιμό-θεος μέσα στην ζωή της Εκκλησίας.

Γιατί το μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου ήταν σύντομο χωρίς να υποστεί βασανιστήρια; Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

Άγιου Γρηγορίου Παλαμά

Ο άγιος Δημήτριος φύλαξε αμίαντη στον εαυτό του τη Θεία Χάρη που έλαβε κατά το βάπτισμα και ούτε στο νου του δεν καταδέχθηκε ποτέ να βάλει ο Άγιος κάτι από τα μη θεοσεβή 

Ο άγιος Δημήτριος φύλαξε αμίαντη στον εαυτό του τη Θεία Χάρη που έλαβε κατά το βάπτισμα και ούτε στο νου του δεν καταδέχθηκε ποτέ να βάλει ο Άγιος κάτι από τα μη θεοσεβή… Και βλέποντας τον ο καρδιογνώστης Θεός τόσο αιχμαλωτίσθηκε από το νοερό κάλλος του, ώστε να ευδοκήσει να σκηνώσει μέσα σ’ αυτόν και να αποτελέσει ένα πνεύμα με αυτόν, και ξεκινώντας από εκεί να τον κάνει ολόκληρο θείο…

Ο Δημήτριος είχε φθάσει διά της νήψεως ήδη και προ του μαρτυρίου στην τελειότητα και στη θέωση και έτσι, κατά την ανεξερεύνητη βουλή του Θεού, δε χρειαζόταν παρά ένα σύντομο μαρτύριο, με το οποίο σαν άλλος πνευματικός στάχυς θα θεριζόταν, για να συναχθεί στις ουράνιες αποθήκες. 

Αξίζει τις επετειακές εκδηλώσεις ο Βαρθολομαίος;

Αξίζει τις επετειακές εκδηλώσεις ο Βαρθολομαίος;

Στην εποχή μας που κυριαρχεί η διαδικτυακή εικόνα και φιέστα, έχουμε το νέο φαινόμενο της προβολής των εκκλησιαστικών ανδρών εν ζωή. Η Εκκλησία είχε μέχρι πρότινος την τάξη της ταπείνωσης, την οποία επιβράβευε μαζί με τα εκ Θεού σημεία μετά θάνατον. Ας έχει. Τώρα άλλαξαν κάπως τα πράγματα. Ο Ξενοφώντος προ ημερών, ο Βαρθολομαίος τώρα και πόσοι ακόμη “λαοπρόβλητοι” ταγοί της σύγχρονης Ορθοδοξίας – και από την άλλη ο Θεός έχει τους δικούς του αφανείς και κρυφούς μάρτυρες της συνείδησης ασκητές και τους μάρτυρες του αίματος (βλ. Μ. Ανατολή). Ας μην είμεθα όμως ισοπεδωτικοί. Ας δεχθούμε λοιπόν και αυτό το καινοφανές φρούτο: την εν ζωή (αυτο)προβολή των διακόνων της Εκκλησίας. Ποια η σχέση τους με τους αποστολικούς και μεταποστολικούς προκατόχους τους, ο καθένας ας το κρίνει μοναχός του…

Πόσο μεγάλος, λοιπόν, είναι ο Βαρθολομαίος και το έργο του; Τι επέτυχε τα 35 αυτά χρόνια της οικουμενικής του αρχιερατείας; Στα καλά έχω να τοποθετήσω (προσωπική κρίση εννοείται) μονάχα την πληθώρα των αγιοκατατάξεων, αν και σε αυτές υπάρχουν αρκετές ενστάσεις και προβλήματα που δεν είναι της παρούσης να αναφέρουμε. Ας θεωρήσουμε όμως πως οι περισσότερες εξ αυτών απήχησαν θετικά στο εκκλησιαστικό σώμα. Πέρα από αυτό όμως έχουμε ολόκληρες αράδες από σκοτεινά πεπραγμένα. Ας δούμε μερικά. Πρώτα τα πιο σοβαρά και μετά τα κάπως δευτερεύοντα:

•       Η βεβιασμένη και αποτυχημένη Σύνοδος του Κολυμπαρίου, που δίχασε τους Ορθοδόξους και άνοιξε τον δρόμο για το επίσημο σχίσμα μεταξύ Ρώσων και ελληνόφωνων Ορθοδόξων.

Βαρθολομαίος: Τριάντα πέντε χρόνια Ιστορίας — η Ιστορία γράφεται πρωτίστως με αλήθειες!

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Τριάντα πέντε χρόνια στον Οικουμενικό Θρόνο δεν είναι μια συνηθισμένη επέτειος. Είναι μια ολόκληρη εποχή. Μια ολόκληρη γενιά!Και ο Βαρθολομαίος, ο μακροβιότερος Οικουμενικός Πατριάρχης στην ιστορία του θεσμού, έχει πλέον συνδέσει ανεξίτηλα το όνομά του με τη σύγχρονη πορεία του Φαναρίου αλλά και της Ορθοδοξίας. Αυτό αποτελεί ιστορικό γεγονός, ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς  με τις επιλογές του. 

Ας του αναγνωρίσουμε, λοιπόν, όσα δικαιούται. Και δικαιούται πολλά.Τα αξίζει! 

Ο Βαρθολομαίος έδωσε στο Πατριαρχείο έντονη διεθνή παρουσία. Έκανε τη φωνή του να ακούγεται πέρα από τα εκκλησιαστικά ακροατήρια, σε πολιτικά κέντρα, πανεπιστήμια και διεθνείς συναντήσεις. 

Η περιβαλλοντική του παρέμβαση ανέδειξε την προστασία της δημιουργίας ως πνευματική ευθύνη και του χάρισε παγκόσμια αναγνώριση. 

Με τη δραστηριότητα, την επιμονή και την προσωπική του αντοχή, έβαλε το Φανάρι στον χάρτη του σύγχρονου παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Ένα Πατριαρχείο με περιορισμένα υλικά μέσα απέκτησε ακτινοβολία δυσανάλογη προς το μέγεθος του τοπικού του ποιμνίου.Και αυτό είναι επίτευγμα της μεγάλης Πατριαρχίας Βαρθολομαίου. 

Μονή Σινά: Τι προβλέπει η συμφωνία για το ιδιοκτησιακό και τις δικαστικές εκκρεμότητες -Ποιος θα έχει τον έλεγχο

Τη διατήρηση του θρησκευτικού χαρακτήρα της Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά, την κατοχύρωση της κατοχής των εκκλησιαστικών ακινήτων της και τη διευθέτηση των εκκρεμοτήτων με τις αιγυπτιακές αρχές προβλέπει η συμφωνία στην οποία κατέληξαν οι δύο πλευρές, έπειτα από πολύμηνες διαπραγματεύσεις.

Η συμφωνία έρχεται να κλείσει μια περίοδο έντονης αβεβαιότητας για το μέλλον της ιστορικής Μονής, η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο διπλωματικών και εκκλησιαστικών διεργασιών μετά τη δικαστική διαμάχη για το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εκτάσεων και των κτισμάτων της στην αιγυπτιακή χερσόνησο.

Νέα εποχή για τη Μονή Σινά: Η ιστορική συμφωνία και τα κρίσιμα επόμενα βήματα

Ιστορική συμφωνία για τη Μονή Σινά, με καθοριστική παρέμβαση της Αθήνας και τη συναίνεση της Αιγύπτου, ανοίγει τον δρόμο για τη διασφάλιση του ελληνορθόδοξου χαρακτήρα και της μοναστικής παρουσίας σε ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Χριστιανοσύνης

Μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη για τον Ελληνισμό, την Ορθοδοξία και τις ελληνοαιγυπτιακές σχέσεις σηματοδοτεί η συμφωνία που διαμορφώθηκε ανάμεσα στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά και το αιγυπτιακό κράτος. Έπειτα από μια παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας, δικαστικών εκκρεμοτήτων και έντονων διπλωματικών διεργασιών, διαφαίνεται πλέον η προοπτική μιας σταθερής λύσης για ένα από τα αρχαιότερα και σημαντικότερα μοναστικά κέντρα της Χριστιανοσύνης.

Σινά: Η δήλωση Συμεών ανοίγει δρόμο συμφωνίας — η κατοχύρωση της Μονής μένει να αποδειχθεί

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Η δήλωση του Αρχιεπισκόπου Σινά, Φαράν και Ραϊθώ Συμεών, της 24ης Οκτωβρίου 2026, αποτελεί ουσιαστική παρέμβαση σε μια υπόθεση που απαιτεί ψυχραιμία, θεσμική σοβαρότητα και μεγάλη προσοχή στις λέξεις.

 Προαναγγέλλει την υπογραφή συμφωνίας με την αιγυπτιακή κυβέρνηση, καταγράφει την έγγραφη συμπαράσταση πέντε Ορθόδοξων Εκκλησιών και επιχειρεί να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη γύρω από το μέλλον της ιστορικής Μονής.

Δεν ανακοινώνει, ωστόσο, μια ήδη υπογεγραμμένη και εφαρμοζόμενη διευθέτηση. Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος τοποθετεί την υπογραφή στο εγγύς μέλλον, όταν το επιτρέψει η υγεία του. Αυτή η διάκριση είναι ουσιώδης, ιδίως όταν στη δημόσια συζήτηση εμφανίζονται ήδη διατυπώσεις περί οριστικού τέλους της περιπέτειας. Η σημερινή εξέλιξη δικαιολογεί προσδοκία· η τελική αποτίμηση προϋποθέτει γνώση των όρων και της εφαρμογής τους. (efsyn.gr⁠)

Ο Αρχιεπίσκοπος ΔΕΝ μπορεί να δεσμεύσει την Αδελφότητα μόνος του

Με την εφιαλτική εξ Αθηνών συνδρομή να πέφτει στο κενό !

Η φενάκη αποκαλύπτεται …

Η Μονή Σινά , ως Θερμοπύλες κι ο Εφιάλτης !

Ενθυμούμαι αυτές τες ημερομηνίες που ανακοίνωναν οι χιλιαστές προ ετών , ότι στες τάδε του μήνα θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία , δεν έγινε, δεν πειράζει, ξανά και ξανά , προβλέψεις, τι κρίμα , πάλιν αστοχήσαμε , τους πήρ, εν τέλει, είδηση ο κόσμος, αναγκάστηκαν να σιωπήσουν ! Συνειρμικά όλα τούτα, αφού τα νύν, οι χιλιαστές του Μαξίμου τροφοδότησαν προπαγανδιστικώς το ένα ψέμα πάνω στο άλλο , πάλιν και πολλάκις , τι κρίμα που παλιές έγκυρες εφημερίδες εξευτελίζονται με τον κιτρινισμό μιάς άθλιας κυβερνητικής προπαγάνδας, τι κρίμα που δημοσιογράφοι του εκκλησιαστικού αντιγράφουν σημειώματα του καθεστώτος ευτελίζοντας τον εαυτό τους, τις εφημερίδες τους και την ελευθεροτυπία, τάχα και , μας είπαν, στες 23 Αυγούστου θα εκδιδόταν η καταστροφική για την Μονή Σινά απόφαση του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Αιγύπτου στο Κάιρο ,φούμαρα ψευδολογιών απεδείχθησαν οι ανακοινώσεις , τάχα και στες 24 Οκτωβρίου θα εκδιδόταν τούτη η απειλητική απόφαση , φούμαρα επί φουμάρων, λίγη ντροπή εάν είχαν , λίγη μόνον, θα είχαν κρυφτεί για το αίσχος της ανελέητης προπαγάνδας που στρέφεται Μόνον Κατά της Ιουστινιάνειας Μονής Σινά και κατά των εν αυτή ενασκουμένων Σιναϊτών Πατέρων που κρατούν το νήμα μιας Πνευματικής, Ασκητικής, Εκκλησιαστικής, Ιστορικής, Πολιτισμικής παράδοσης Χιλίων πεντακοσίων χρόνων !

Καταπέλτης ο τ. Σινά Δαμιανός: Καταγγέλλω τους κ.κ. Μητσοτάκη και Γεραπετρίτη για τις αφόρητες πιέσεις που ασκούν στην Αδελφότητα για να υπογράψει επονείδιστο και απαράδεκτο συμβιβασμό με Αιγυπτιακό Δημόσιο…

Καταπέλτης ο τ. Σινά Δαμιανός: Καταγγέλλω τους κ.κ. Μητσοτάκη και Γεραπετρίτη για τις αφόρητες πιέσεις που ασκούν τις τελευταίες ημέρες στην Αδελφότητα για να υπογράψει επονείδιστο και απαράδεκτο συμβιβασμό με Αιγυπτιακό Δημόσιο. Επανέρχεται ο Δαμιανός κι ανταπαντά στην ανακοίνωση του Συμεών ενώ καταγγέλει πολιτικό παρασκήνιο που οδηγεί σε μειοδοσία…Μιλά για συμφωνία φάντασμα της οποίας δεν έχουν λάβει γνώση οι εμπλεκόμενοι… Διετέλεσε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά για 52 χρόνια… η καταγγελία του έχει βαρύνουσα σημασία. Όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος.

Ο Αρχιεπίσκοπος Συμεών δήλωσε ότι προτίθεται να υπογράψει συμφωνία με το αιγυπτιακό κράτος, υπό την προϋπόθεση ότι η υγεία του το επιτρέψει, χωρίς να έχει προηγηθεί γενική συνέλευση της μοναστικής κοινότητας, όπως απαιτούν οι Κανονισμοί της Μονής Σινά.

ΑΓΙΑ ΤΑΒΙΘΑ: Η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΑΓΙΑ ΤΑΒΙΘΑ: Η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

       Η αγάπη και η φιλανθρωπία είναι συνώνυμα με τον Χριστιανισμό. Η βάση του χριστιανικού κηρύγματος είναι η αγάπη προς όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τις όποιες ιδιαιτερότητές τους. Τίποτε δε μπορεί να μπει εμπόδιο στην άσκηση της χριστιανικής αγάπης, ούτε το φύλο του ανθρωπίνου προσώπου, ούτε η φυλή, ούτε η κοινωνική και οικονομική του κατάσταση. Ο Ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, όχι μόνο δίδαξε την αγάπη προς όλους, αλλά και έθεσε ως προϋπόθεση την άσκηση της αγάπης, σε όσους ήθελαν και θέλουν να είναι δικοί Του, «εντολὴν καινὴν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς ηγάπησα υμάς ίνα και ὑμεῖς ἀγαπᾶτε αλλήλους. Εν τούτῳ γνώσονται πάντες ότι εμοὶ μαθηταί εστε, εὰν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Ιωάν.13,34-35). Επίσης έδωσε ο Ίδιος το παράδειγμα της αλληλοδιακονίας, πλένοντας τα πόδια των μαθητών Του, πριν το Μυστικό Δείπνο, συμβουλεύοντας τους μαθητές Του «ει ουν εγὼ ένιψα υμών τους πόδας, ο Κύριος και ο Διδάσκαλος, και υμείς οφείλετε αλλήλων νίπτειν τους πόδας. υπόδειγμα γαρ δέδωκα υμίν, ίνα καθὼς εγὼ εποίησα υμίν, και υμείς ποιήτε» (Ιωάν.13,13-15). Μάλιστα η αγάπη αυτή εκτείνεται και στους εχθρούς μας, «αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδὲν απελπίζοντες»(Λουκ.16,35). 

Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά: Συμφωνία με την Αίγυπτο θα υπογράψει ο Αρχιεπίσκοπος Συμεών – Στηρίζουν όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες

Σε συμφωνία για το καθεστώς της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά κατέληξαν η αιγυπτιακή κυβέρνηση και η Σιναϊτική Αδελφότητα, με τον Αρχιεπίσκοπο Συμεών να ανακοινώνει ότι αποδέχεται την προοπτική υπογραφής της, έχοντας εξασφαλίσει και την ομόφωνη υποστήριξη των Ορθόδοξων Εκκλησιών. Τι αναφέρει στη δήλωσή του για το καθεστώς της ιστορικής Μονής

Σε συμφωνία για το καθεστώς της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά κατέληξαν η αιγυπτιακή κυβέρνηση και η Σιναϊτική Αδελφότητα, ανοίγοντας τον δρόμο για τη διευθέτηση των εκκρεμών ζητημάτων που αφορούν την ιστορική μονή, η οποία λειτουργεί αδιάλειπτα εδώ και περίπου 15 αιώνες.

Ο Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ Συμεών ανακοίνωσε ότι η Σιναϊτική Αδελφότητα αποδέχεται την προοπτική υπογραφής της συμφωνίας, έχοντας εξασφαλίσει την ομόφωνη υποστήριξη των Ορθόδοξων Εκκλησιών που ενημερώθηκαν αναλυτικά για το περιεχόμενό της. Η υπογραφή αναμένεται να πραγματοποιηθεί στο προσεχές διάστημα, μόλις το επιτρέψει η κατάσταση της υγείας του Αρχιεπισκόπου, ενώ η ακριβής ημερομηνία θα καθοριστεί σε συνεννόηση με τους πατέρες της μονής και την αιγυπτιακή κυβέρνηση.