Κυριακή Βʼ Λουκά: Η τέλεια αγάπη (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Λουκ. στ’ 31-36)

Όταν οι άνθρωποι έχουν παντοτινή επίγνωση της φιλανθρωπίας του Θεού προς αυτούς, θα είναι φιλάνθρωποι κι ο ένας προς τον άλλον. Δεν υπάρχει τίποτ’ άλλο που να κάνει τους ανθρώπους άσπλαχνους προς τους άλλους, όσο η πεποίθηση πως κανένας δε θέλει να δώσει και στους ίδιους. Κανένας; Και πού είναι ο Θεός τότε; Δε μας αποζημιώνει κάθε μέρα και κάθε νύχτα ο Θεός με την ευσπλαχνία Του, σε αντίθεση μ’ εμάς που είμαστε άσπλαχνοι; Δεν είναι πιο σπουδαίο για μας να μας ευεργετήσει ο Βασιλιάς στην αυλή Του με την ευσπλαχνία Του, αντί να μας ευεργετούν οι δούλοι Του; Τί μας ωφελεί αν μας ευεργετούν όλοι οι δούλοι Του, αλλά ο Βασιλιάς είναι συγκρατημένος απέναντι μας;

Οι άνθρωποι γίνονται ανελεήμονες όταν περιμένουν από τους άλλους να τους ελεήσουν, ενώ οι άλλοι περιμένουν το ίδιο απ’ αυτούς. Σ’ αυτήν την αμοιβαία αναμονή, στο να περιμένει δηλαδή ο ένας από τον άλλον να τον ελεήσει, όλοι οι άνθρωποι, σαν ένας γενικός κανόνας, γίνονται άσπλαχνοι κι ανελεήμονες. Η ελεημοσύνη όμως δεν είναι παθητική αρετή, αλλά ενεργητική. Πώς θα γνώριζαν οι άνθρωποι τη φιλανθρωπία, αν ο Θεός δεν την είχε πρώτος ασκήσει σ’ αυτούς; Η φιλανθρωπία του Θεού απαιτεί τη φιλανθρωπία των ανθρώπων. Αν ο Θεός δεν είχε πρώτος δείξει τη φιλανθρωπία Του, ο κόσμος δε θα ήξερε τι ήταν.

Η Θεσ/νίκη στον εορτασμό της Χιλιετηρίδος της Αθωνικής Πολιτείας | Κων/νος Χολέβας 1.10.2026

ΚΑΝΕ ΦΙΛΟ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ (Κυριακή Β΄ Λουκά)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Ο Χριστός λέει ότι ο ζυγός του είναι απαλός και μαλακός στον τράχηλό μας και το φορτίο του ελαφρό. Αν τον υπακούσουμε και πάρουμε πάνω μας τον σταυρό του, όσα δηλαδή μας διδάσκει να κάνουμε, θα βρούμε ανάπαυση, ειρήνη και χαρά στην ψυχή μας (Ματθ. 11, 29-30).

Και όμως, υπάρχει μια εντολή που μας φαίνεται πολύ βαριά και ασήκωτη. Η αγάπη. Μα δεν είναι στη φύση μας να αγαπάμε; Και βέβαια. Άλλος πολύ, άλλος λίγο, όλοι το έχουμε μέσα μας αυτό. Ο Χριστός όμως το πάει στα άκρα. Θέλει να αγαπάμε και τον εχθρό μας ακόμα (Κυριακή Β΄ Λουκά).

Μα είναι δυνατόν κάτι τέτοιο; Όντως, δεν είναι καθόλου εύκολο για κανέναν αυτό. Ακατόρθωτο όχι, αφού το ζητάει ο Θεός που, ως δημιουργός μας, γνωρίζει τέλεια τις δυνατότητές μας, αλλά υπερβαλλόντως δύσκολο. Στο θέμα αυτό οι άνθρωποι εμφανίζουμε όλες τις διαβαθμίσεις. 

ΑΓΙΑ ΔΑΜΑΡΙΣ: Η ΠΡΩΤΗ ΑΘΗΝΑΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ

ΑΓΙΑ ΔΑΜΑΡΙΣ: Η ΠΡΩΤΗ ΑΘΗΝΑΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

       Ο ιερός συγγραφέας του βιβλίου των πράξεων των Αποστόλων, ευαγγελιστής Λουκάς, εξιστορώντας τα γεγονότα της επισκέψεως του Αποστόλου Παύλου στην Αθήνα το 51 μ. Χ. στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο, αναφέρεται στα ελάχιστα πρόσωπα τα οποία πίστεψαν στο κήρυγμα του Αποστόλου και αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα της τοπικής εκκλησίας των Αθηνών. Μεταξύ αυτών αναφέρεται και μία γυναίκα ονόματι Δάμαρις. Αναφέρει το ιερό κείμενο: «Τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς» (Πράξ.17,34).

      Είναι γνωστό πώς ο μεγάλος Απόστολος συνάντησε τεράστια δυσκολία στο ιεραποστολικό του έργο στο κλεινόν άστυ, έχοντας πενιχρά αποτελέσματα. Κατόρθωσε να πείσει ελάχιστα πρόσωπα, αλλά επιφανή, όπως τους ανώτατους δικαστικούς, Άγιο Διονύσιο Αρεοπαγίτη και Άγιο Ιερόθεο και μαζί τους μία μόνο γυναίκα την Δάμαρι, η οποία κατέστη η πρώτη Αθηναία χριστιανή. 

ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

       Η πόλις των Αθηνών μπορεί να καυχιέται για την πληθώρα των αγίων που ανάδειξε στο διάβα των αιώνων. Ιδιαίτερα πρέπει να καυχιέται για τον άγιο Ιερομάρτυρα Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, ο οποίος συγκαταλέγεται στους μεγάλους Πατέρες και Ιεράρχες της Εκκλησίας μας. 

       Γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 10 π. Χ. και καταγόταν από επιφανή αθηναϊκή οικογένεια, η οποία φρόντισε να τον μορφώσει στις μεγάλες φιλοσοφικές σχολές του κλεινού άστεως, η οποία, όπως και ολόκληρη η Ελλάδα, βρισκόταν την εποχή εκείνη υπόδουλη στους Ρωμαίους, αλά διατηρούσε ακόμη την αίγλη της, έχοντας κάποια προνόμια, με σπουδαιότερο τη λειτουργία του Αρείου Πάγου. Ο Διονύσιος σπούδασε φιλοσοφία και κατέστη επίλεκτο μέλος της αθηναϊκής κοινωνίας. Μάλιστα του δόθηκε η θέση ενός από τους εννέα βουλευτές του Αρείου Πάγου.

       Αν και ζούσε σε μια «κατείδωλον» πόλη, όπου η ειδωλολατρία είχε εξαχρειώσει τα ήθη των κατοίκων στην εποχή του, ζούσε με σύνεση και καλλιεργούσε τις έμφυτες αρετές του. Ζούσε σαν Χριστιανός προτού γίνει Χριστιανός. Όλοι τον θαύμαζαν και τον εκτιμούσαν, διότι στην άσκηση των καθηκόντων του απέδιδε δικαιοσύνη.

Εκοιμήθη ο Γέροντας Ιουστίνος, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Φρέατος του Ιακώβ

Εκοιμήθη εν Κυρίω την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026, σε ηλικία 85 ετών, ο Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Μάμαλος, ανακαινιστής του Ιερού Προσκυνήματος του Φρέατος του Ιακώβ και κτίτορας του Ιερού Ναού της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, στη Νεάπολη (Νάμπλους) της Σαμάρειας, όπως ανακοινώνει με βαθύτατη θλίψη το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Ο μακαριστός Γέροντας Ιουστίνος νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στο Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Άγιος Ανδρέας», όπου εκοιμήθη έπειτα από μακρά ασθένεια.

Η ζωή και η πολυετής διακονία του εκλιπόντος συνδέθηκαν άρρηκτα με την εκ βάθρων ανακαίνιση και ανάδειξη της Ιεράς Μονής Φρέατος του Ιακώβ.

Τέσσερις Νέοι Αμερικανοί Μιλούν: «Γιατί Αφήσαμε τον Προτεσταντισμό για την Ορθοδοξία»

Από τον Προτεσταντισμό στην Εκκλησία του Χριστού — τέσσερις νέοι από την Τζόρτζια μιλούν για την αναζήτηση της αλήθειας, τη Θεία Ευχαριστία, την προσευχή και τη ζωή που ανακάλυψαν μέσα στην Ορθοδοξία.

Οι συνεντεύξεις της σειράς πραγματοποιούνται στον χώρο στάθμευσης της Ιεράς Μονής Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα, της Μονής που ίδρυσε ο μακαριστός Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, και καταγράφουν αυθόρμητες μαρτυρίες ανθρώπων που επισκέπτονται το μοναστήρι και μιλούν για την πορεία τους προς την Ορθόδοξη πίστη.

(Μετάφραση της συζήτησης με τον Χέρμαν, τον Πολύκαρπο, τον Σεβαστιανό και τον Μηνά)

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ ΙΟΥΣΤΙΝΗ (Η δύναμη της μετανοίας και η νίκη της πίστεως)

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ ΙΟΥΣΤΙΝΗ 

(Η δύναμη της μετανοίας και η νίκη της πίστεως)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

     Η Εκκλησία του Χριστού τιμά στις 2 Οκτωβρίου τη μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Κυπριανού και της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ιουστίνης, δύο μεγάλων μορφών της πίστεως, των οποίων ο βίος αποτελεί μία από τις πιο συγκλονιστικές μαρτυρίες της δύναμης της θείας Χάριτος. Η ζωή τους αποκαλύπτει ότι η αλήθεια του Χριστού συντρίβει κάθε δύναμη του σκότους και ότι η ειλικρινής μετάνοια μπορεί να μεταμορφώσει ακόμη και τον πιο απομακρυσμένο άνθρωπο σε άγιο.

     Δεν είναι τυχαίο ότι η Εκκλησία εορτάζει μαζί τους τον πρώην μάγο που έγινε επίσκοπος και τη νεαρή παρθένο που με την προσευχή της νίκησε όλες τις επιθέσεις του πονηρού. Οι δύο αυτοί Άγιοι γίνονται ένα διαχρονικό μάθημα πίστεως για κάθε εποχή.

Ο Κυπριανός πριν γνωρίσει τον Χριστό

      Ο Κυπριανός γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας τον 3ο αιώνα από ειδωλολάτρες γονείς. Από μικρό παιδί αφιερώθηκε στη λατρεία των ειδώλων και μυήθηκε στα αποκρυφιστικά μυστήρια. Οι βιογράφοι του αναφέρουν ότι περιόδευσε στην Ελλάδα, την Αίγυπτο και τη Βαβυλώνα, όπου διδάχθηκε κάθε μορφή μαγείας, αστρολογίας και δαιμονικής τέχνης.

Στη Βουλγαρία ο Σαμουήλ, στην Ελλάδα ψίχουλα;

Η παρέμβαση του Μητροπολίτη Δράμας Δωροθέου, η άνιση συμφωνία και η παρακαταθήκη του αλησμόνητου καί ατρόμητου Δράμας Παύλου που ξεκίνησε πρώτος το θέμα

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Παρουσιάσαμε χωρίς παρέμβαση τις θριαμβολογίες που εγράφησαν για την επιστροφή των κειμήλιων από την Βουλγαρία ως αντιστάθμισμα της απόδοσης των οστών  του αυτοκράτορα Σαμουήλ από την πλευρά της Ελλάδας στην Βουλγαρία. Σαφώς και είχαμε και έχουμε τις επιφυλάξεις μας γιαυτούς τους πανηγυρισμούς. Οχι γιατί αποποιούμαστε και απορρίπτουμε την προσφορά των Ιερών κειμήλιων αλλά γιατί τα κειμήλια αυτά είναι υποδεέστερα αυτών που μας οφείλουν και τα οποία δεν βλέπουμε να έχουν διάθεση να μας τα επιστρέψουν! Πολλώ δε μάλλον τώρα που τους δίνουμε πανηγυρικά τα λείψανα του Αυτοκράτορα Σαμουήλ και δεν έχουν να περιμένουν τίποτα  άλλο πια από μας. 

Ιστορική απόφαση: Επιστρέφουν 48 κειμήλια μετά από έναν αιώνα

Μια ιστορική συμφωνία πολιτιστικής ανταλλαγής συνήψαν η Ελλάδα και η Βουλγαρία, με την οποία επιστρέφουν στη χώρα μας, έπειτα από περισσότερο από έναν αιώνα, 48 κειμήλια ανεκτίμητης αξίας που είχαν μεταφερθεί στη Σόφια το 1917, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Η συμφωνία αποτελεί αποτέλεσμα πολυετών, διακριτικών διαπραγματεύσεων και προβλέπει, παράλληλα, την παράδοση στη Βουλγαρία των λειψάνων του Τσάρου Σαμουήλ, σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού.

Σήμερα, οι υπουργοί Πολιτισμού Ελλάδας και Βουλγαρίας, Λίνα Μενδώνη και Εφτίμ Μιλόσεφ (Evtim Miloshev), υπέγραψαν Μνημόνιο Κατανόησης για την αμοιβαία «κατάθεση» κειμηλίων ιστορικής αξίας για τις δύο χώρες, όπως ανακοίνωσε το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού.

Διονύσιος Αρεοπαγίτης. Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό.

Διονύσιος Αρεοπαγίτης

Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό.

Σε κύκλους προοδευτικών, δήθεν, ανθρώπων και εγγραμμάτων λέγεται ότι η γνώση διώχνει την χριστιανική πίστη. Ο εγγράμματος αντιλαμβάνεται το λάθος της Ορθοδοξίας. Σφάλμα τεράστιο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο  σφάλμα από αυτό. Οι μεγάλοι επιστήμονες με καθαρή καρδιά και προαίρεση ασπάζονται την Αλήθεια της Ορθόδοξης Διδασκαλίας. Εν τάχει αναφέρομε τον Ιερό Χρυσόστομο, Μέγα Βασίλειο και τον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη.

Στο παρόν κείμενο με τις μικρές μου δυνάμεις θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. Ο Διονύσιος γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 10 μ. Χ. από οικογένεια επιφανή και έλαβε μεγάλη μόρφωση. Η Αθήνα ήταν ξακουστή για την σοφία των κατοίκων της. Ο Διονύσιος ήταν ειδωλολάτρης, με καλή καρδιά  και αγαθή διάθεση. Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό. Για την μεγάλη μόρφωση που είχε και τη δικαιοσύνη που τον διέκρινε ορίστηκε μέλος του Αρείου Πάγου. Ήταν ένας από τους εννέα βουλευτές. Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό.

Το 33 μ. Χ. βρίσκεται στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου για ανώτερες σπουδές. Μια μέρα, ενώ ήταν μεσημέρι, βλέπει τον ήλιο να χάνει το φως του και η γη να σείεται από ισχυρό σεισμό. Εκείνη την στιγμή ο Σωτήρας μας Χριστός σταυρωνότανε από τους άνομους Ιουδαίους και η φύση δεν μπορούσε να βλέπει τον δημιουργό της πάνω στον Σταυρό απαθής. Ο ευσεβής Διονύσιος αναφώνησε: «Ή θεός τις πάσχει, ή το παν απόλλυται»! Σημείωσε στο ημερολόγιό του την ημερομηνία, ημέρα και ώρα που έγιναν τα συμβάντα. Χαράχτηκαν στην μνήμη του και τον απασχολούσαν.

«Η συμβολή της Θεσσαλονίκης στον εορτασμό της χιλιετηρίδος της Αθωνικής Πολιτείας (963μ.Χ.–1963μ.Χ.)"

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΣΠΕΡΙΔΑΣ

Η Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης, η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, η Αγιορειτική Εστία και ο Σύνδεσμος Θεσσαλονικέων στην Αθήνα, έχουν τη χαρά και την τιμή να σας προσκαλέσουν σε αναμνηστική εκδήλωση, που συνδιοργανώνουν, με θέμα «Η συμβολή της Θεσσαλονίκης στον εορτασμό της χιλιετηρίδος της Αθωνικής Πολιτείας (963μ.Χ.–1963μ.Χ.)" μέσα από ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2026και ώρα 19:00 στην αίθουσα συνεδρίων του Εκπαιδευτικού και Πολιτιστικού Ιδρύματος (ΕΚ.Π.Ι.) της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης «Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (Νικ. Πλαστήρα 65 – Χαριλάου). Ομιλητές:

Νηπιαγωγείο - Άνω Λιόσια: Οι εκπαιδευτικοί στο κρεβάτι του Προκρούστη!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Την επόμενη φορά που κάποιος εκπαιδευτικός θα πάθει εγκεφαλικό από τη στεναχώρια (Σοφία Χρηστίδου τον Μάιο του 2026) ή θα αυτοκτονήσει πέφτοντας από κάποια ταράτσα (Διευθύντρια σχολείου, στον Κολωνό τον Απρίλιο του 2026), όλα τα ξεδιάντροπα ΜΜΕ θα αναρωτηθούν «περίλυπα» για ακόμη μια φορά: «μα τι συμβαίνει επιτέλους στην εκπαιδευτική κοινότητα»;

Μόνο που με το νέο περιστατικό βίας στο 1ο Νηπιαγωγείο Άνω Λιοσίων, δεν θα μπορούσε να γίνει πιο προφανές το τι ακριβώς συμβαίνει. Ο σημερινός εκπαιδευτικός είναι μονίμως καθηλωμένος σε ένα εργασιακό κρεβάτι του Προκρούστη. Και δύο ομοειδείς δυνάμεις τεντώνουν βίαια όποιον υπολείπεται σε υπακοή ή ακρωτηριάζουν όποιο ανεπιθύμητο φρόνημα του περισσεύει. Από τη μία η ορθοπολιτική μάχαιρα του κράτους και από την άλλη η αυτονόμηση γονιών και μαθητών από τις ευθύνες τους.

Ενάντια σε ολόκληρη την Καθολική παράδοση, ο Λέων ΙΔ' επαινεί το «Liberté, Egalité, Fraternité» και έτσι ευλογεί την Επανάσταση

του Μονσινιόρ Κάρλο Μαρία Βιγκανό

 

Στο Παρίσι, στο Μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων, στις 25 Σεπτεμβρίου 2026, ο Λέων ΙΔ΄ εξήρε τον Διαφωτισμό ως «κατάκτηση», είπε ότι τα «ανθρώπινα δικαιώματα» - «ιδιαίτερα η θρησκευτική ελευθερία» - είναι «εγγενή στη φύση του ατόμου» και παρουσίασε την Ελευθερία, την Ισότητα, την Αδελφότητα όχι ως το σύνθημα της Επανάστασης, αλλά ως «παγκόσμιες ηθικές απαιτήσεις» που βρίσκουν στο Ευαγγέλιο «μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης».

Στη συνέχεια, ανέδειξε την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του 1948 σε «ορόσημο» ηθικής προόδου.

Αυτό είναι το ακριβώς αντίθετο από το Magisterium μέχρι τον Πίο ΙΒ΄.

Ο Γρηγόριος ΙΣΤ΄ , στο « Mirari vos », χαρακτήρισε τον ισχυρισμό ότι πρέπει να εγγυηθεί σε όλους την ελευθερία της συνείδησης «παραλήρημα».

Ο Πίος Θ΄ , στο « Quanta cura » και στο « Syllabus », καταδίκασε το σφάλμα σύμφωνα με το οποίο ο καθένας είναι ελεύθερος να ασπαστεί τη θρησκεία που κρίνει αληθινή· ότι δεν είναι πλέον σκόπιμο να έχει την Καθολική θρησκεία ως τη μόνη θρησκεία του Κράτους· ότι είναι αξιέπαινο να ανοίγεται η δημόσια πρακτική σε όλες τις μορφές λατρείας· ότι αυτή η πολιτική ελευθερία δεν διαφθείρει τα ήθη· και ότι ο Ρωμαίος Ποντίφικας μπορεί και πρέπει να συμφιλιωθεί με την πρόοδο, τον φιλελευθερισμό και τον σύγχρονο πολιτισμό.

Όταν η οικονομία γίνεται βλασφημία

Όταν η οικονομία γίνεται βλασφημία

 

Η εκκλησιαστική οικονομία δείχνει το φιλάνθρωπον της Εκκλησίας και του Θεού. Η ευελιξία αυτή, ωστόσο, όταν ξεφύγει από κάποια όρια, καθίσταται και καταντάει βλασφημία και θεομπαιξία. Και σε αυτό δυστυχώς έχει εκπέσει σε πολλά θέματα η σύγχρονη Ιεραρχία και κατ’ επέκτασιν ο ιερός Κλήρος. Οι ιεροί Κανόνες έχουν μεταλλαχθεί σε μνημειακά κουρελόχαρτα άνευ του παραμικρού αντικρίσματος στην ορθή πορεία, ζωή και διαποίμανση των πιστών.

Μου ήρθαν απανωτά ραπίσματα την τρέχουσα σεζόν, όταν διαπίστωσα προσωπικά το πόσο η σύγχρονη ηγεσία της Εκκλησίας αδιαφορεί για τους ιερούς Κανόνες και έχει μετατρέψει το συνοδικό σύστημα σε βιτρίνα διοίκησης με αρμοδιότητες άκρως τυπικές και ανούσιες. Υπάρχουν, όμως, θέματα σοβαρά στα οποία κωφεύει και θεληματικά αποφεύγει να πάρει θέση, μάλλον δυστυχώς προς αποφυγή των συγκρούσεων με την εκκοσμικευμένη πελατεία της…

Πήγα πρόσφατα για ένα τρισάγιο προσφιλούς προσώπου. Σε ρητορική απορία μου στον ιερέα για ποιον λόγο είχε τόσο κόσμο στο κοιμητήριο, εκείνος αφελώς μου αποκάλυψε: “άσε, μόλις κηδέψαμε έναν και τώρα τον πάνε για κάψιμο”. Για τον θλιβερό επομένως εκείνον θανόντα “τζάμπα” τελέστηκε η νεκρώσιμη ακολουθία, εφόσον καιόμενος θα συνεχίσει να απολαμβάνει τις καυστικές ιδιότητες της άκτιστης και αιωνίου κολάσεως. Εκτός και αν δεν ήταν επιλογή δική του, αλλά των συγγενών του. Ας ευχόμαστε να είναι έτσι τα πράγματα για την ταλαίπωρη αυτή ψυχούλα…

«Ὁ σπουδασμένος ψάλτης»

«Ὁ σπουδασμένος ψάλτης»

«λαλοῦντες ἑαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς, ᾄδοντες καὶ ψάλλοντες ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ. (Ἐφεσ. 5,19). (: Καὶ τότε ὁ θεῖος ἐνθουσιασμός ποὺ θὰ γεμίζη τὶς καρδιές σας θὰ ἐξωτερικεύεται. Καὶ θὰ λέτε μεταξὺ σας ψαλμοὺς καὶ ὕμνους καὶ ᾠδὲς πνευματικές. Θὰ τραγουδᾶτε καὶ θὰ ψάλλετε στὸν Κύριο ὄχι μόνο μὲ τὸ στόμα σας, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν καρδιά σας, ποὺ θὰ αἰσθάνεται καὶ θὰ συμμετέχη σ᾿ αὐτὰ ποὺ ψάλλετε.

Πόση μεγάλη χαρὰ νοιώθουμε, ὅταν ἀκοῦμε τὶς ὡραῖες ψαλμωδίες τῆς ἐκκλησίας μας.Λέγει ὁ ἱερός Χρυσόστομος:

«Τίποτα, τίποτα δὲν ἀνυψώνει τόσο τὴν ψυχή, δὲν τὴν ἀναπτερώνει, δὲν τὴν ἀπαλλάσσει ἀπ᾿ τὰ γήϊνα πράγματα, δὲν τὴν ἐλευθερώνει ἀπ᾿ τὰ δεσμὰ τοῦ σώματος καὶ δὲν τὴν κάνει νὰ φιλοσοφῆ τὴ ζωὴ καὶ νὰ περιφρονῆ ὅλα τὰ κοσμικὰ πράγματα, ὅσο ἡ μελωδικὴ ἁρμονία καὶ τὸ μελωδικὸ ψαλλόμενο θεῖο ᾆσμα.

Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός, σάλπιγξ θεόληπτος, τῶν οὐρανίων ᾠδῶν.

Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός, σάλπιγξ θεόληπτος, τῶν οὐρανίων ᾠδῶν.

                  Ο Πίνδαρος της εκκλησιαστικής ποιήσεως γεννημένος στη Συρία, και, πιθανώς Εβραϊκής καταγωγής, αναδείχτηκε Άγιος της Εκκλησίας μας. Ο ατάλαντος, φαινομενικά, ψάλτης έγινε μέγας υμνωδός. Αναφερόμαστε στον εορτάζοντα την 1^η Οκτωβρίου κάθε έτος Άγιο Ρωμανό τον Μελωδό.

                  Τόπος καταγωγής τα Έμεσα της Συρίας ( σήμερα ονομάζεται Χόμς ) όπου έμαθε και τα πρώτα γράμματα. Χειροτονήθηκε διάκονος στη Βηρυτό. Επί  Αναστασίου του  Α’ (491-518 μ.Χ.) βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη να διακονεί στο μοναστήρι της Παναγίας της «εν τοις Κύρου».Συμμετείχε στις αγρυπνίες στο ναό της Παναγίας των Βλαχερνών. 

Χριστιανικές αξίες στην Ευρώπη: Μια νέα ανάγνωση του άρθρου 17 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ (ΣΛΕΕ) ενόψει των τρεχουσών παγκόσμιων αβεβαιοτήτων

Η ομιλία του Θεοφ. Επισκόπου Τανάγρας Αποστόλου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 

Κυρίες και κύριοι,

Έχει συχνά συζητηθεί, στο πλαίσιο της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ζήτημα της εθνικής κυριαρχίας των κρατών-μελών και συνήθως γίνεται αποδεκτό ότι μέρος αυτής εκχωρείται, ώστε να είναι δυνατή η καλύτερη και αποτελεσματικότερη εφαρμογή κοινών διαδικασιών στην ενωμένη Ευρώπη.

Το σκεπτικό που διέπει αυτή τη διατύπωση εδράζεται στη σύγχρονη παραδοχή ότι κάθε κράτος τείνει εκ φύσεως προς την άσκηση της κυριαρχίας και, ως εκ τούτου, θεωρεί αυτήν ως ουσιώδες στοιχείο της πολιτικής του υπόστασης.

Ωστόσο, έχει εξαχθεί ένα θεμελιώδες συμπέρασμα: εάν κάθε κράτος διεκδικεί την κυριαρχία του με απόλυτους όρους ως αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα, τότε τίθεται υπό αμφισβήτηση η ίδια η δυνατότητα ύπαρξης αποτελεσματικών διεθνών οργανισμών και θεσμών.

Δυτική Μακεδονία: Πλούσια παράδοση, δημογραφική κατάρρευση

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Οι αρχαίες, βυζαντινές και νεότερες ιστορικές περγαμηνές της περιοχής θα μπορούσαν να αποτελέσουν πόλο έλξης για επισκέπτες, για προσκυνητές, για ερευνητές.

Μία περιοχή, τρεις διαφορετικές εικόνες: Πρώτη εικόνα: Στον σταθμό του μετρό Συντάγματος η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας παρουσίασε την ιστορία, την παράδοση, τα μνημεία, τους χορούς και τα προϊόντα των τεσσάρων Περιφερειακών Ενοτήτων: Κοζάνης, Γρεβενών, Καστοριάς και Φλώρινας. Βλέπουμε κάστρα και μοναστήρια, ωραία τοπία, έθιμα ριζωμένα στην αρχαιότητα. Πλούσια παράδοση και ιστορικές μνήμες. Δεύτερη εικόνα: Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Θεόδωρος Θεοδουλίδης, μιλά στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για τις ερευνητικές δυνατότητες του πανεπιστημίου στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης:

«...Στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας θωρακίζουμε την ακαδημαϊκή δεοντολογία ολοκληρώνοντας ενιαίο κανονισμό υπεύθυνης χρήσης.

Λαϊκός, πολιτικός: Μάσκες που κρύβουν την αλήθεια. Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Λαϊκός, πολιτικός:  Μάσκες που κρύβουν την αλήθεια.

 Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου     

Προ ημερών ετελέσθη «πολιτική» κηδεία για την υπεραιωνόβια δευτέρα επίσημη  σύζυγο του Ανδρέα Παπανδρέου, Μαργαρίτα. Τί σημαίνει «πολιτική» κηδεία; Πρόκειται για νεολογισμό, που είναι μια μάσκα που κρύβει την αλήθεια. Πολιτικός – πολιτική, σύμφωνα με όλα τα λεξικά, είναι όρος για ό, τι έχει σχέση με την πολιτική, τους πολιτικούς ή/και τους πολίτες. Δηλαδή πρόκειται για το σύνολο των πολιτών, ανεξαρτήτως του τί πιστεύουν, προσωπικά. Επομένως κάθε κηδεία πολίτη είναι πολιτική. Σύμφωνα όμως με τον νεολογισμό και τον αυθαίρετο ορισμό που δίδεται, «πολιτική κηδεία» είναι του αθέου, που αρνείται την θρησκευτική την εξόδιο ακολουθία της Εκκλησίας. Κανονικά θα έπρεπε δηλαδή να λέγεται αθεϊστική κηδεία, αλλά επικρατεί ο προπαγανδιστικός ευφημισμός, δηλαδή μια μάσκα που κρύβει και ωραιοποιεί την αλήθεια.