ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΘΕΙ ΔΙΕΘΝΩΣ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (1914-1923)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Η πρόσφατη ορθή απόφαση του Ισραήλ να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων από τους Οθωμανούς και τους Νεοτούρκους μάς δίνει την ευκαιρία να θυμηθούμε όσα υπέστησαν οι Έλληνες της Ανατολής κατά την περίοδο 1914- 1923.

Είναι καιρός να αγωνισθούμε με γνώση και με οργάνωση για να ζητήσουμε από τη διεθνή κοινότητα και από μεμονωμένες χώρες την αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ελληνισμού από Οθωμανούς, Νεοτούρκους και Κεμαλικούς με επίκεντρο την Ανατολική Θράκη, τη Μικρά Ασία και τον Πόντο.

Για την προσπάθεια αυτή είναι χρήσιμο:

1. Να απαγκιστρωθούμε από λανθασμένες νοοτροπίες που δίδασκαν την αποφυγή κάθε ενοχλήσεως των Τούρκων. Ο κατευνασμός του «θηρίου», που ήταν η επικρατούσα αντίληψη άλλων εποχών και κυβερνήσεων, οδήγησε σε αποθράσυνση της Τουρκίας. Τα βιβλία του «συνωστισμού» και η ωραιοποίηση της Τουρκοκρατίας έφεραν τα αντίθετα αποτελέσματα. Οι ήρωες και οι μάρτυρες του Ελληνισμού δεν πρέπει να λησμονηθούν στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης ελληνοτουρκικής φιλίας ή προσεγγίσεως.

Ἡ συγκέντρωση τοῦ νοῦ τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς. Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

Τί νὰ κάνουμε, ὅταν ὁ νοῦς μας τρέχει ἐδῶ κι ἐκεῖ καὶ δὲν μποροῦμε νὰ τὸν συμμαζέψουμε στὴν προσευχή;

Ὅταν εἴμαστε μόνοι στὸ σπίτι, μποροῦμε ν’ ἀναβάλουμε τὴν ἔναρξη τῆς προσευχῆς ἤ, ἂν ἔχουμε ἤδη ἀρχίσει, νὰ τὴ διακόψουμε γιὰ λίγο. Ἂν καὶ ὕστερα ἀπ’ αὐτὸ τὸ μικρὸ διάλειμμα ὁ νοῦς μας δὲν συνεργάζεται μὲ τὴν προαίρεσή μας, τότε δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ τοῦ ἐπιβάλουμε μὲ τὴ βία, θέλει δὲν θέλει, νὰ συγκεντρωθεῖ στὴν προσευχή, σ’ ὅποιο βαθμὸ, βέβαια, εἶναι δυνατόν. Μέσα στὴν ἐκκλησία, πάλι, μερικὲς φορὲς δὲν ἀκοῦμε ἢ δὲν καταλαβαίνουμε ὅσα ψάλλονται, διαβάζονται ἢ ἐκφωνοῦνται. Σ’ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, σταθεῖτε νοερὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἀφοσιωθεῖτε στὴν εὐχὴ τοῦ Ἰησοῦ.

Πρέπει νὰ ξέρετε, πάντως, ὅτι στὸ ναό, κατὰ τὴν τέλεση ὁποιασδήποτε Ἀκολουθίας, καὶ κατεξοχὴν τῆς θείας Λειτουργίας, κάθε λατρευτικὴ πράξη, κάθε κίνηση ἔχει τὴ σημασία της. Ὅποιος, λοιπόν, γνωρίζει καὶ κατανοεῖ τὴ σημασία κάθε πτυχῆς τῆς τελετουργίας, συμμετέχει μὲ ἐπίγνωση στὴ σύναξη τῶν πιστῶν καὶ τρέφει τὴν ψυχή του μὲ τὸ οὐράνιο μάννα, ποὺ προσφέρεται ἄφθονα στὰ πνευματικὰ συμπόσια τῆς ἐκκλησιαστικῆς λατρείας.

Τα αντίφωνα και οι ευχές που τα συνοδεύουν Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας

Τα αντίφωνα και οι ευχές που τα συνοδεύουν

Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας 

Όσο ο διάκονος απευθύνει τις αιτήσεις και ο ιερός λαός προσεύχεται, ο ιερεύς στο άγιο βήμα λέγει με χαμηλή φωνή και μόνος του ευχή για τους παρισταμένους και για τον άγιο ναό, να χυθούν επάνω τους πλούσια τα ελέη και οι οικτιρμοί του Θεού. Τέλος, προσθέτει και την αιτία, για την οποία αυτός ζητεί και ο Θεός θα χορηγήσει ό,τι είναι δίκαιο: όχι διότι είναι άξιοι αυτοί που πρόκειται να λάβουν, όχι διότι είναι δίκαιο να λάβουμε εμείς, αλλά διότι «Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις». Για τη δική Σου δόξα, λέγει, σε παρακαλώ γι’ αυτά. Διότι το να δείξεις σ’ εμάς τους ανάξιους τέτοια φιλανθρωπία προς δική Σου δόξα αποβαίνει. Και αυτός ο τρόπος να δοξάζεσαι σου αρμόζει, σύμφωνα με το λόγο του μακαρίου Δαβίδ: «Μη σ’ εμάς, Κύριε, μη σ’ εμάς, αλλά στο όνομά Σου δώσε δόξα» (Ψαλμ. 113:9).

ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΕΞ ΑΓΡΑΦΩΝ

ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΕΞ ΑΓΡΑΦΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

 

       Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, «φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον» (Α΄Ιωάν.4,18). Όποιος αγαπά με όλη τη δύναμη της ύπαρξής του τον Θεό, αψηφά όλους τους κινδύνους και παραδίδει τον εαυτό του στην μαρτυρία Εκείνου, διότι «ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ» (Α΄Ιωάν.4,17). Αυτό έκαμε και ο Άγιος Νέος Οσιομάρτυς Κυπριανός, εκδηλώνοντας την άμετρη αγάπη του για το Χριστό, με την ευθαρσή ομολογία του προς Αυτόν και τον σφοδρό έλεγχο κατά της ισλαμικής θρησκείας ενώπιον των οθωμανικών αρχών. 

       Καταγόταν από την περιοχή των Αγράφων, γεννήθηκε στο χωριό Κλητζός, το οποίο βρίσκεται  51 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι και 12 χλμ. βορειοδυτικά από τα Φουρνά, στις αρχές του 17^ου αιώνα, από γονείς ευσεβείς, οι οποίοι τον γαλούχησαν με τα σωστικά νάματα της Ορθοδόξου Πίστεως. Να σημειώσουμε πως η ευρύτερη περιοχή των Αγράφων υπήρξε, κατά κάποιο τρόπο προνομιακή στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας, καθότι, λόγω του δυσπρόσιτου της περιοχής, αλλά και την δράση των οργανωμένων ομάδων κλεφταρματωλών  (ανυπόταχτων Ελλήνων), οι κάτοικοι της περιοχής βίωναν λιγότερο καταπιεστικά την δουλεία των αλλοθρήσκων τυράννων Οθωμανών. Δεν είναι βεβαίως τυχαίο το ότι στα Άγραφα καλλιεργήθηκε ακόλλητα η εθνική μας παιδεία, καθ’ όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, στις εκεί ονομαστές σχολές και διατηρήθηκε η ιδέα της εθνικής μας απελευθέρωσης. 

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ: Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ: Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Το Άγιο Όρος αποτελεί την κιβωτό του ορθόδοξου μοναχισμού εδώ και χίλια χρόνια. Αποτελεί δε δημιούργημα ενός μεγάλου άνδρα της Εκκλησίας μας, του αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου. Αυτός υπήρξε ο πρώτος κτήτορας κοινοβιακής μονής στον Άθωνα, της σεβάσμιας Μονής της Μεγίστης Λαύρας.  

      Γεννήθηκε το 930 μ. Χ. στην Τραπεζούντα του Πόντου από γονείς που είχαν έρθει από τη μακρινή Αντιόχεια. Δυστυχώς πέθαναν νωρίς. Ο πατέρας του πριν γεννηθεί ο Αθανάσιος και λίγο καιρό αργότερα η μητέρα του. Πριν πεθάνει η μητέρα του βάπτισε το νεογέννητο αγόρι και του έδωσε το όνομα Αβράμιος. Μια ευσεβής φίλη της και μοναχή, ανάλαβε να μεγαλώσει το ορφανό. Το φρόντιζε σαν δικό της παιδί και του ενέπνευσε την πίστη στο Θεό, την ευσέβεια και την αγάπη για το μοναχικό ιδεώδες. Όμως και αυτή, όταν ήταν επτά χρονών το παιδί, αρρώστησε και πέθανε. Κάποιοι άλλοι συγγενείς το περιμάζεψαν και το φρόντισαν ώσπου να ενηλικιωθεί. Τον έστειλαν μάλιστα να σπουδάσει στα ονομαστά σχολεία της περιοχής. 

Κυριακή Εʼ Ματθαίου: Η θεραπεία του δαιμονισμένου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. η’ 28-34, θ’ 1)

Οι άνθρωποι είναι άδικοι με το Θεό, γι’ αυτό και εξοργίζονται μαζί Του. Ποιός έχει το δικαίωμα όμως να εξοργιστεί εναντίον οποιουδήποτε και μάλιστα εναντίον του Θεού;

Οι άθεοι κλείνουν το στόμα τους και σκέφτονται: «Ας μην αναφέρουμε το όνομα του Θεού, ώστε να εξαφανιστεί απ’ αυτόν τον κόσμο». Ανόητοι άνθρω­ποι! Τα στόματά σας είναι μια μικρή μειονότητα στο εύρος του κόσμου. Έχετε δει η ακούσει πώς δίνει φωνή στο ποτάμι ένα φράγμα; Αν δεν ήταν το φράγμα, το ποτάμι δε θ’ ακουγόταν, θα ήταν μουγγό. Το φράγμα όμως άνοιξε το λαρύγγι του και κάθε μικρή σταγόνα απέκτησε γλώσσα.

Το δικό σας φράγμα θα κάνει το ίδιο: θ’ ανοίξει το λαρύγγι των άλαλων και θα διδάξει τους βωβούς να μιλήσουν. Αν τα χείλη σας πάψουν να ομολογούν το όνομα του Θεού, η καρδιά σας θα γεμίσει με φόβο όταν ακούσετε να τον ομολογούν οι άσοφοι και οι βουβοί. Αλήθεια σας λέω: Αν εσείς σιωπήσετε, οι λίθοι κεκράξονται. Ακόμα κι αν δε μιλήσει κανένας άνθρω­πος στη γη, θ’ αποκτήσει φωνή το χορτάρι. Ακόμα κι αν αποκηρύξουν το όνομα του Θεού όλοι οι άνθρωποι, αυτό θα γραφτεί στο ουράνιο τόξο, στον ουρανό, θα χαραχτεί με φωτιά σε κάθε χόρτο, σε κάθε κόκκο άμμου. Τότε η άμμος θα μετατραπεί σε άνθρωπο κι ο άνθρωπος σε άμμο.

ΝΑΟΣ ΘΕΟΥ Ή ΣΠΗΛΑΙΟ ΛΗΣΤΩΝ; (Κυριακή Ε΄ Ματθαίου)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Ερχόμενος στη χώρα των Γεργεσηνών ο Χριστός, συνάντησε δύο δαιμονισμένους ανθρώπους που έβγαιναν απ’ το νεκροταφείο της περιοχής, αφού τα μνήματα ήταν ο τόπος διαμονής τους. Ήταν σε τρομερά άθλια κατάσταση, «χαλεποί λίαν». Κανένας δεν τολμούσε να βρεθεί στον δρόμο τους. Ο Χριστός τους θεράπευσε, επιτρέποντας στα δαιμόνια που κατοικούσαν μέσα τους να μπουν, κατόπιν αίτησής τους, σε ένα κοπάδι χοίρων που έβοσκε παραπέρα. Οι χοίροι τότε όρμησαν όλοι μαζί στον παρακείμενο γκρεμό και έπεσαν στη θάλασσα (Κυριακή Ε΄ Ματθαίου).

Η παρουσία του Χριστού στον τόπο τους ήταν το εκπληκτικότερο γεγονός που θα μπορούσε ποτέ να συμβεί στους Γεργεσηνούς. Ο Θεός ντυμένος την ανθρώπινη μορφή βρέθηκε τόσο κοντά τους, περπάτησε ανάμεσά τους. Τέτοιο πράγμα δεν είχε ξαναγίνει στην ανθρώπινη ιστορία. 

ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΡΗΤΗΣ: Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΡΗΤΗΣ: Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

       Την Πέμπτη της Ε΄ εβδομάδος των Νηστειών ψάλλεται στην Εκκλησία μας ο Μέγας Κανόνας, το έξοχο ποίημα του αγίου Ανδρέα Κρήτης, ενός από τους μεγαλύτερους ποιητές και ρήτορες της Εκκλησίας μας. 

       Ο άγιος Ανδρέας γεννήθηκε στη Δαμασκό της Συρίας το έτος 660 από ευσεβείς Έλληνες γονείς, τον Γεώργιο και την Γρηγορία. Λόγω ότι μέχρι την ηλικία των οκτώ ετών ήταν άλαλος, τον αφιέρωσαν στην υπηρεσία της Εκκλησίας, ως πράξη ευγνωμοσύνης στο Θεό. Μαζί με την  ευσέβεια του έδωσαν και σοβαρή μόρφωση. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών πήγε με τους γονείς του στην Ιερουσαλήμ, όπου ο Πατριάρχης Θεόδωρος τον έθεσε υπό την προστασία του. Το 678 εκάρη μοναχός, στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και προήχθη σε αξιωματούχος της πατριαρχικής αυλής (νοτάριος). Από νωρίς έδειξε ασυνήθιστη δράση, κυρίως στον τομέα της φιλανθρωπίας. Επέδειξε, παρ’ όλο το νεαρό της ηλικίας του ασυνήθιστη πνευματική ωριμότητα, ώστε κατέκτησε την αγάπη και το θαυμασμό των αγιοταφητών πατέρων. Μάλιστα εκτιμήθηκαν οι ικανότητές του ώστε αναφέρεται πως έλαβε μέρος στην ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο ως αντιπρόσωπος του Θεοδώρου Ιεροσολύμων στην Κωνσταντινούπολη. Κάποιοι αμφισβητούν τη συμμετοχή του αυτή, αλλά επιβεβαιώνεται η αποστολή του το 685 στην Κωνσταντινούπολη, προκείμενου να επιδώσει τη γραπτή ομολογία πίστεως στις αποφάσεις της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου του Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων. Θα παραμείνει στη Βασιλεύουσα, διότι η Ιερουσαλήμ είχε κατακτηθεί από τους Άραβες. Εκεί προήχθη περί το 695 σε διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας και του ανατέθηκε το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας και η διεύθυνση ορφανοτροφείου «Άγιος Παύλος» και ενός πτωχοκομείου. Με το ζήλο του και τα φυσικά του προσόντα αναδείχτηκε σημαίνων κληρικός της Μεγάλης Εκκλησίας. Εκεί έδειξε τις σπάνιες ρητορικές και ποιητικές του ικανότητες.   

ΑΓΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΧΩΝΙΑΤΗΣ Ή ΑΚΟΜΙΝΑΤΟΣ: Ο ΛΟΓΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΓΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΧΩΝΙΑΤΗΣ Ή ΑΚΟΜΙΝΑΤΟΣ: Ο ΛΟΓΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Μέσα από τη σύγχρονη πνευματική Βαβέλ και το πυκνό σκοτάδι της ψυχαναγκαστικής ιδεοληψίας κατά της χριστιανικής πίστης, προβάλλουν οι ολόφωτες μορφές των αγίων της Εκκλησίας μας για να μας θυμίσουν ότι η πίστη στο Χριστό είναι φως, διότι ο «αρχηγός και τελειωτής» της πίστεώς μας Ιησούς (Εβρ.12,2), είναι ο Ίδιος «το φως το αληθινόν» (Ιωάν.1,9), και το «φως του κόσμου» (Ιωάν.8,12). Οι άγιοι και το έργο τους είναι οι ισχυροί ιστορικοί κόλαφοι κατά των διαφόρων χριστιανομάχων, οι οποίοι, λασπολογώντας, θέλουν να παρουσιάσουν την Εκκλησία μας ως σκοτάδι.

Ὁ μακαριστός Γεροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης διὰ τοὺς λατινίζοντας «Ὀρθοδόξους»

ΓΙΑ ΤΗΝ ἄκρως λαθεμένη ἀντίληψη τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ, γιὰ τὴν  περὶ Ὀρθοδοξίας καὶ ἱεραποστολῆς, ὁ μακαριστὸς λόγιος μοναχὸς π. Θεόκλητος Διονυσιάτης, εἶχε ἐπισημάνει:

«Καὶ οἱ Λατῖνοι μὲν οὕτως. Ἀλλ’ ἔχομεν καὶ τὸν κίνδυνον ἐκ τῶν ἰδικῶν μας “λατίνων” ἢ λατινοφρόνων — ἡ διαστολὴ καθίσταται δυσδιάκριτος. Οἱ ὁποῖοι τελευταίως ἀναφανδὸν κηρύσσονται ὑπὲρ τῶν “ἐπαφῶν”, ὑπὲρ τῆς “φιλίας”, ὑπὲρ τῆς “ἑνότητος” καὶ μάλιστα καθ’ ὅν χρόνον οἱ ἀντίπερα Λατῖνοι δὲν παύουν νὰ μᾶς ὑπενθυμίζουν, ὅτι εἴμεθα ἀπεσχισμένοι καὶ ὅτι πρέπει νὰ τὸ πάρωμεν ἀπόφασιν, ἀναμένουν τὴν ἐξ ἡμῶν ἀναγνώρισιν τοῦ… θείου Πάπα!… Καὶ οἱ ἡμέτεροι λατινίζοντες εἶναι πολλοί, δυστυχῶς!… Κληρικοὶ καὶ λαϊκοί. Μὲ ἀξιώματα ὑψηλότατα καὶ θέσεις περιόπτους. Καὶ περιάγουν ξηρὰν καὶ θάλασσαν, διὰ νὰ ἑτοιμάσουν τὴν ἅλωσιν τῆς Ὀρθοδοξίας, “δοκοῦντες, τάχα, λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ”! Τοῦτο μόνον δὲν γνωρίζομεν. Διότι πρόκειται περὶ ποικιλίας τύπων καὶ μὲ ἐλατήρια διαφέροντα. Ἄλλοι εἶναι χρονίως νοσοῦντες ἀπὸ “ἀγάπην”, ἄλλοι εἶναι καιροσκόποι, θεωροῦντες τὴν ὑπερθεμάτισιν εἰς τὸ λατινισμὸν ὡς εὐκαιρίαν ἄγρας εὐαρεσκειῶν “ὑψηλῶν” τινων, ὑψηλότατα ἱσταμένων, ἄλλοι εἶναι δειλοί, φοβούμενοι, ὅπως νομίζουν, τὸ γένειόν των ἢ τὴν θέσιν των, ἄλλοι εἶναι ἐκ πεποιθήσεως φιλοπαπικοί, ἄλλοι ἀποτίνουν φόρον διὰ παροχάς, δοθείσας ἢ ἐλπιζομένας, ἄλλοι διὰ νὰ μὴ ὑστερήσουν εἰς τὴν ἑνωτικὴν πλειοδοσίαν, ἄλλοι…, ἀλλὰ πάντες εἶναι πεπτωκότες!…». Κι ὅλα αὐτὰ γίνονται διότι οἱ «δικοί» μας λατινίζοντες δὲν πιστεύουν στὴν μοναδικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τὴν ὁποία ἐντάσσουν σὲ μία ἀπὸ τὶς «ἐκκλησίες» τῆς Δύσης, σὲ ἕνα «κλάδο» τῆς «ἐκκλησίας τῶν κλάδων»!

Σε συνέδριο των αμετανόητων Λατίνων στο Βίλνιους ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος

Εκφώνησε επίσημη ομιλία, πρότυπο συγκρητιστικής μεταπατερικής θεολογίας (Βίντεο)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Μπροστά σε ένα πολυπληθές κοινό αμετανόητων παπικών στο Βίλνιους της Λιθουανίας, ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος (Αρχοντώνης) εκφώνησε επίσημη ομιλία (πρότυπο συγκρητιστικής μεταπατερικής θεολογίας) με τίτλο «Οικουμενισμός και Έλεος – Υπερβαίνοντας την ιστορική αδράνεια», την 8η Ιουνίου 2026 [1].

Ως ομιλητής συμμετείχε στις εργασίες του 6ο παπικού «Παγκόσμιου Αποστολικού Συνεδρίου Ελέους» (World Apostolic Congresses of Mercy, WACOM), το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Βίλνιους της Λιθουανίας, από την 7η έως τις 12η Ιουνίου 2026, και μεταδόθηκε σε ζωντανή μετάδοση από το διαδικτυακό κανάλι των Λατίνων EWTN.

Το Βατικανό αφόρισε έξι λεφεβριανούς κληρικούς επειδή «προχώρησαν σε σχισματική πράξη»

ΠΗΓΗ: protothema.gr

• Το Βατικανό αφόρισε δύο επισκόπους και τέσσερις ιερείς του λεφεβριανού κινήματος λόγω της τέλεσης χειροτονιών χωρίς την έγκριση του Πάπα στην Ελβετία.
• Η Αγία Έδρα ανακοίνωσε ότι θα επιβάλει ανάλογες κυρώσεις στους λαϊκούς που συμμετέχουν στις λειτουργίες των αφορισμένων κληρικών, ενώ κήρυξε άκυρα τα μυστήρια που τελούν.
• Οι λεφεβριανοί απορρίπτουν τα ανοίγματα της Καθολικής Εκκλησίας σε κοινωνικά ζητήματα και επιμένουν στην αυστηρή τήρηση της παράδοσης και της λειτουργίας στη λατινική γλώσσα.
• Το εκκλησιαστικό κίνημα που ίδρυσε ο Μαρσέλ Λεφέβρ αριθμεί σήμερα περίπου 720 ιερείς και μισό εκατομμύριο πιστούς σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το Βατικανό αφόρισε έξι υπερσυντηρητικούς λεφεβριανούς κληρικούς λόγω του ότι «προχώρησαν σε πράξη σχισματικής φύσεως». Πρόκειται για δυο λεφεβριανούς επισκόπους και τέσσερις ιερείς, οι οποίοι χειροτονήθηκαν χθες στην Ελβετία, χωρίς την άδεια και ενάντια στη βούληση του πάπα Λέοντα.

Δημήτριος Τσελεγγίδης: «Ὁ Θεός Λόγος καί “οἱ λόγοι τῶν ὄντων”»

Δημήτριος Τσελεγγίδης: «Ο Θεός Λόγος καί “οι λόγοι τών όντων”»

Σεβαστοί Πατέρες, κύριε Πρόεδρε του Συνεδρίου, κύριοι Σύνεδροι, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και αδελφές, χαίρομαι που βρίσκομαι για δεύτερη φορά στο βήμα και επικοινωνώ με ένα ακροατήριο ιδιαίτερα ανεβασμένο και με ιδιάζοντα χαρακτήρα, διότι συνδυάζει αυτό που λέμε Ελληνισμός και Ορθοδοξία. Η εισήγηση που προηγήθηκε από την κυρία Βουλγαράκη θα έλεγα ότι ενσάρκωσε αυτή την πραγματικότητα, τουλάχιστον στον δικό μου νου, με έναν καταπληκτικό τρόπο, που αισθάνθηκα και ως Έλληνας και ως Χριστιανός ότι έχουμε έναν ιδιαίτερο ρόλο μέσα στην Ιστορία, όχι γιατί μας αρέσει να το λέμε για να φανούμε ανώτεροι από κάποιους άλλους, αλλά γιατί είναι η ιστορική πραγματικότητα την οποία βεβαιώνουν τα ίδια τα πράγματα και ο ίδιος ο πανανθρώπινος πολιτισμός. 

Συνομιλία με τον Γέροντα Παΐσιο (Γ’)

Συνομιλία με τον Γέροντα Παΐσιο (Γ’)

– Γέροντα, τι πρέπει να κάνουμε για να σωθούμε;

– Προσευχή. Σήμερα άναψε μια μεγάλη φωτιά και τα πάντα καίγονται. Γι’ αυτό μόνο η προσευχή απομένει. Προ ετών είχε ανάψει μεγάλη φωτιά εδώ στο Άγιον όρος. Άρχισε από τη Μονή Βατοπαιδίου και έφθασε στη Μονή Ιβήρων. Εκεί ήταν πολλοί μοναχοί και λαϊκοί, οι οποίοι έκαναν μεγάλες προσπάθειες για να τη σβήσουν χωρίς να κατορθώσουν τίποτε. Η φωτιά προχώρησε στη Μονή Φιλοθέου. Εκεί ήταν μόνο μερικά γεροντάκια (μοναχοί), τα οποία είπαν: Αφού τόσοι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να την σβήσουν, εμείς τι να κάνουμε; Γι’ αυτό πήραν την εικόνα της Παναγίας της Γλυκοφιλούσης. Έκαναν Παράκληση και η φωτιά ως εκ θαύματος υπεχώρησε.

ΑΓΙΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΧΩΡΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΧΩΡΙΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ.ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού 

        Τα Άγραφα έγινα στα χρόνια της τουρκοκρατίας κοιτίδα καλλιέργειας της ελευθερίας και της χριστιανικής πίστεως, λόγω της ιδιομορφίας του εδάφους. Στην ευρύτερη περιοχή αναδείχτηκαν πολλοί άγιοι και Νεομάρτυρες. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος οσιομάρτυρας Γεράσιμος ο Ευρυτάνας.

       Γεννήθηκε στα τέλη του 18^ου αιώνα στο Μεγάλο Χωριό της Ευρυτανίας από ευσεβείς γονείς και το βαπτιστικό του όνομα ήταν Γεώργιος. Λόγω της φτώχιας τον πήρε ο αδελφός του Αθανάσιος, όταν ήταν 11 ετών, στην Κωνσταντινούπολη και τον έβαλε υπάλληλο σε παντοπωλείο κάποιου συντοπίτη του. Κάποια μέρα το αφεντικό του τον έστειλε να πουλήσει γιαούρτια σε πήλινα δοχεία, τα οποία είχε βάλλει σε ένα ταψί. Όμως, από συνεργία του πονηρού, όπως περπατούσε και διαλαλούσε την πραμάτεια του, σκόνταψε σε μια πέτρα, του έπεσε το ταψί, έσπασαν όλα τα πήλινα δοχεία και χύθηκε το γιαούρτι. Ο μικρός Γεώργιος κάθισε σε μια άκρη και έκλαιε γοερά, φοβούμενος τις συνέπειες από το δύστροπο αφεντικό του. Από ένα αντικρινό παράθυρο τον είδε μια τουρκάλα, σύζυγος ονομαστού αγά, η οποία τον μάζεψε στο σπίτι της, τον παρηγόρησε και του υποσχέθηκε πως αν ήθελε θα τον έκανε σαν ένα από τα παιδιά της. 

Ηλεκτρονικές Ταυτότητες: Οι 6 στους 10 αγνοούν το ψηφιακό «κλουβί» - Σχεδόν 3 χρόνια πήρε στον πρωθυπουργό να βγάλει τη δικιά του!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Με ιδιαίτερο προβληματισμό σχολιάζουν τα συστημικά ΜΜΕ την εξαιρετικά αργή ανταπόκριση των Ελλήνων στην υποχρεωτική λήψη ηλεκτρονικής ταυτότητας. Παρά την ενορχηστρωμένη τρομοκρατία από τον Τύπο με συστηματικά δημοσιεύματα που λειτουργούν ως ψυχολογική πρέσα, η προσέλευση στα αστυνομικά τμήματα παραμένει πολύ κατώτερη των προσδοκιών.

Και τι δεν έχουμε δει να επιστρατεύει η τέταρτη εξουσία: παραπλανητικούς τίτλους, απειλητικές διορίες, ακόμα και παραπληροφόρηση που διαστρεβλώνει τα πραγματικά δεδομένα. Κι όμως, μόλις 15 μήνες πριν την οριστική ημερομηνία για τη λήψη ηλεκτρονικών ταυτοτήτων (Σεπτέμβριος του 2027), έχουν εκδοθεί 3.790.000 νέες ταυτότητες. Αν συνυπολογιστούν τα περίπου 580.000 ραντεβού που εκκρεμούν ως τον προσεχή Σεπτέμβρη, θα μιλάμε για κάτι παραπάνω από 4 εκατομμύρια ηλεκτρονικές ταυτότητες, δηλαδή λιγότερο από τον μισό ελληνικό πληθυσμό άνω των 12 ετών.

Φυσική και Θεολογία, η φύση των όντων και οι λόγοι των όντων, Μεσογαίας Νικόλαος

Φυσική και Θεολογία, η φύση των όντων και οι λόγοι των όντων, Μεσογαίας Νικόλαος

Θέλω να εκφράσω και εγώ τη μεγάλη μου χαρά για την εξαιρετική ευκαιρία που μου δίνεται να βρεθώ σε αυτόν τον χώρο, στον οποίο είχα βρεθεί προ ετών με παιδιά. Και κάθε φορά που υπάρχει μια επικοινωνία με νέα παιδιά, δημιουργεί συγκινήσεις, παλμό, ενθουσιασμό, ελπίδα, ευγενή αισθήματα, που ανοίγουν και τη σκέψη και την καρδιά. 

Χαίρομαι ιδιαιτέρως που με καλέσατε, και κυρίως τον κύριο Δημόπουλο θέλω να ευχαριστήσω, διότι αυτός είχε την πρωτοβουλία. Και εσάς βέβαια, κύριε Φιλτίση. 

Καινή Διαθήκη της «Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας» μοιράζει ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος

Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη
«Φοβοῦ τοὺς Δαναοὺς καὶ δῶρα φέροντας»…

Την Πέμπτη 11 Ιουνίου, ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος παρέλαβε πάνω από 400 αντίτυπα Καινής Διαθήκης των εκδόσεων της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας. Δωρητής ήταν ο Ποιμένας της αιρετικής Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας Γλυφάδας Αττικής, Γιώργος Τόλιας [1].

Στο σχετικό ανακοινωθέν της ιστοσελίδας της Ι.Μ. Αλεξανδρουπόλεως διαβάζουμε πως: «ο Μητροπολίτης Άνθιμος εμφανίστηκε ικανοποιημένος για την σχετική πρωτοβουλία, διαβεβαιώνοντας πως τα αντίτυπα της Καινής Διαθήκης, και πρωτίστως, βεβαίως, το περιεχόμενο της, αποτελεί το πνευματικό εφόδιο κάθε Χριστιανού ανεξαρτήτως δόγματος. «Έτσι κι εμείς, ως Μητρόπολη θα έχουμε ακόμη μία ευκαιρία, ακόμη μία δυνατότητα να δίνουμε με άνεση αυτή την καλαίσθητη έκδοση της Βιβλικής Εταιρείας σε εκπροσώπους φορέων και πιστούς της περιοχής μας» τόνισε ο κ. Άνθιμος».

Πώς Θα Σωθούμε: Εσύ και ο εαυτός σου (Ιερά Μονή Παρακλήτου)

Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός

Εσύ και ο εαυτός σου

Στην αρχή του κεφαλαίου που πραγματεύεται τη σχέση μας με το Θεό, γράψαμε ότι απέναντι στον εαυτό σου πρέπει να έχεις καρδιά δικαστή. Και ένας ευσυνείδητος δικαστής διαθέτει δύο βασικά προσόντα: γνώση και θάρρος. Γνώση μεν, για να ξέρει τι πρέπει να κάνει σε κάθε περίπτωση σύμφωνα με το νόμο, και θάρρος, για να κάνει αυτό που πρέπει χωρίς να φοβάται τίποτα και χωρίς να επηρεάζεται από κανέναν.

Στην αντιμετώπιση του εαυτού σου πρέπει να είσαι κι εσύ οπλισμένος με γνώση και θάρρος, για να κάνεις ό,τι πρέπει, σύμφωνα με το νόμο του Θεού, και μάλιστα με ανδρεία, χωρίς να φοβάσαι τους εχθρούς σου, ορατούς και αοράτους, και χωρίς να επηρεάζεσαι απ΄αυτούς.

Όπως ασφαλώς γνωρίζεις, είσαι δισύνθετος, αποτελείσαι δηλαδή από σώμα και ψυχή. Πρέπει, λοιπόν, τόσο το σώμα, με όλα τα μέλη και τις αισθήσεις του, όσο και η ψυχή, με όλες τις ροπές και τις δυνάμεις της, να επιτελούν το αγαθό και τις αρετές, να υπηρετούν δηλαδή το σκοπό της σωτηρίας.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ: Ο ΕΛΕΗΜΩΝ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ: Ο ΕΛΕΗΜΩΝ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

      Η ρωσική Ορθοδοξία έχει να παρουσιάσει ένα μεγάλο νέφος αγίων, το οποίο κοσμεί το αγιολογικό στερέωμα της Εκκλησίας μας. Ιδιαίτερα ανάδειξη αγίων έχουμε στα νεώτερα χρόνια, όταν η Ρωσική Εκκλησία είχε εισέλθει στις γνωστές ιστορικές της περιπέτειες. Ένα από τους σύγχρονους επιφανείς Ρώσους αγίους είναι και ο άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς, Επίσκοπος Σαγκάης και Σαν Φρανσίσκο, της ορθοδόξου ρωσικής διασποράς. 

     Γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1896 στο χωριό Αντάμοβκα της επαρχίας Χαρκώβ στη Νότια Ρωσία. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Μιχαήλ. Οι γονείς του ονομάζονταν Μπόρις και Γλαφύρα και ήταν απόγονοι της ονομαστής αριστοκρατικής και ευσεβούς οικογένειας Μαξίμοβιτς. Μάλιστα ένα μέλος της οικογένειας, ο Ιωάννης Μαξίμοβιτς, υπήρξε ονομαστός Ιεράρχης, Επίσκοπος Τομπόλσκ, ο οποίος έγινε άγιος (εορτάζει στις 10 Ιουνίου) και το τίμιο λείψανό του, παραμένει άφθορο στην πόλη  Τομπόλσκ.