Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026

Η θεραπεία του δαιμονισμένου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. η’ 28-34, θ’ 1)

Οι άνθρωποι είναι άδικοι με το Θεό, γι’ αυτό και εξοργίζονται μαζί Του. Ποιός έχει το δικαίωμα όμως να εξοργιστεί εναντίον οποιουδήποτε και μάλιστα εναντίον του Θεού;

Οι άθεοι κλείνουν το στόμα τους και σκέφτονται: «Ας μην αναφέρουμε το όνομα του Θεού, ώστε να εξαφανιστεί απ’ αυτόν τον κόσμο». Ανόητοι άνθρω­ποι! Τα στόματά σας είναι μια μικρή μειονότητα στο εύρος του κόσμου. Έχετε δει η ακούσει πώς δίνει φωνή στο ποτάμι ένα φράγμα; Αν δεν ήταν το φράγμα, το ποτάμι δε θ’ ακουγόταν, θα ήταν μουγγό. Το φράγμα όμως άνοιξε το λαρύγγι του και κάθε μικρή σταγόνα απέκτησε γλώσσα.

Το δικό σας φράγμα θα κάνει το ίδιο: θ’ ανοίξει το λαρύγγι των άλαλων και θα διδάξει τους βωβούς να μιλήσουν. Αν τα χείλη σας πάψουν να ομολογούν το όνομα του Θεού, η καρδιά σας θα γεμίσει με φόβο όταν ακούσετε να τον ομολογούν οι άσοφοι και οι βουβοί. Αλήθεια σας λέω: Αν εσείς σιωπήσετε, οι λίθοι κεκράξονται. Ακόμα κι αν δε μιλήσει κανένας άνθρω­πος στη γη, θ’ αποκτήσει φωνή το χορτάρι. Ακόμα κι αν αποκηρύξουν το όνομα του Θεού όλοι οι άνθρωποι, αυτό θα γραφτεί στο ουράνιο τόξο, στον ουρανό, θα χαραχτεί με φωτιά σε κάθε χόρτο, σε κάθε κόκκο άμμου. Τότε η άμμος θα μετατραπεί σε άνθρωπο κι ο άνθρωπος σε άμμο.

ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ

π. Δημητρίου Μπόκου 

Ο γερο-βοσκός ανακάθισε στο ψηλό κοτρόνι που είχε για κάθισμα, αγκάλιασε με το βλέμμα του το κοπάδι που έβοσκε απλωμένο στην καταπράσινη πλαγιά, έβγαλε να φάει κι αυτός το λιτό του κολατσιό. 

Ο περαστικός στάθηκε μπροστά του απορημένος και ρώτησε: 

-  Ψωμί κι ελιές μονάχα; Στην εποχή μας με τόσα καλά; Και με τόσο κοπάδι που βλέπω εδώ; Πώς και τη βγάζεις τόσο φτωχικά; 

-  Μέρα Παρασκευή σήμερα, παιδί μου, απάντησε ήσυχα ο βοσκός. Δεν χάλασα τη νηστεία μου ποτέ, ούτε και τον καιρό του ’40, στις παγωνιές, στην πείνα, στην κακουχία, στον πόλεμο. Θα τη χαλάσω τώρα που δεν μας λείπει τίποτε; 

Δ.Ι.Σ.: Στήριξη στον Συμεών,αλλά αγωνία και ευθύνες για την επόμενη ημέρα της Μονής Σινά

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Η υπόθεση της Μονής Σινά βρίσκεται σε μια στιγμή που απαιτεί καθαρό μυαλό, εκκλησιαστική ενότητα και επίγνωση της ευθύνης απέναντι στην Ιστορία. Η προστασία της Αγίας Αικατερίνης δεν μπορεί να εξαντλείται σε δηλώσεις συμπαράστασης. Χρειάζεται συγκεκριμένες εγγυήσεις για τη συνέχεια της μοναστικής ζωής, τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων της Μονής και την ελευθερία της αποστολής της.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ομόφωνη στήριξη που, σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες, παρείχε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος στον Αρχιεπίσκοπο Σινά, Φαράν και Ραϊθώ Συμεών, κατά την έκτακτη συνεδρίαση της 22ας Οκτωβρίου, αποτελεί ουσιαστική εξέλιξη.

Η Εκκλησία της Ελλάδος εμφανίζεται να στηρίζει την προσπάθεια εξεύρεσης συμφωνίας με την Αίγυπτο, με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο να συμβάλλει στη διαμόρφωση κοινής στάσης.

Ὁ νοῦς βλέπει τὸ σκότος τῆς ψυχῆς. Άγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

Ὁ Γέρων Ἰωσὴφ εἶδε ὅλο τὸ βάθος τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου καὶ μὲ πολὺ κόπο καὶ προσευχὴ καθάρισε τὸν ἑαυτόν του καὶ ὅλη ἡ ζωὴ του εἶναι ἕνα παράδειγμα μιμήσεως, γιὰ κάθε ἄνθρωπο ποὺ ἀγωνίζεται γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του.

Παραπονεῖται μάλιστα, ὅτι δὲν φροντίζουμε γιὰ τὸ ἐσωτερικό τῆς ψυχῆς καὶ γράφει:

«Ἡ σημερινὴ κατάστασις τῶν πολλῶν περιωρίσθη εἰς ἕνα τύπον ἐξωτερικόν. Πέραν τούτου δὲν ὑπάρχει φροντίδα καὶ μέριμνα διὰ τὸ ἐσωτερικόν τῆς ψυχῆς, ὅπου συνίσταται τὸ πᾶν· ὅπου ἑνώνεται ὁ ὑλικὸς μὲ τὸν ἄυλον, ὁ ἄνθρωπος μὲ τὸν Θεόν, κατὰ τὸ ἐγχωροῦν εἰς τὴν χωματώδη μας φύσιν. Τοῦτο εἶναι τὸ πολὺ ὡραῖον καὶ τὸ πάνυ καλόν. Ἄλλα πάντες τὸ ἀποφεύγομεν. Πάντες τὰ νῶτα στρέφομεν. Καθότι ἀπαιτεῖται ἀγών».

Εἰς τὸν ἀγώνα αὐτὸν τοῦ ἀνθρώπου, γιὰ νὰ ὑπάρξουν τὰ ἀνάλογα ἀποτελέσματα, πρέπει νὰ συνεργήσει ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ προαίρεση τοῦ ἀνθρώπου: «θὰ λυώση ὡς κηρὸς ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος. Καὶ ὅπως ὁ σίδηρος, ὅταν ἐμβαίνη εἰς τὴν φωτιά, ξεκολλάει καὶ πέφτει ἡ σκουριά, ὅπου ἔχει ἐπάνω, ἔτσι γίνεται καὶ εἰς τὸν ἄνθρωπον. Ἔρχεται κατ’ ὀλίγον ἡ χάρις καὶ μόλις πλησίαση εἰς τὸν ἄνθρωπον ἀναλύει ὡς κηρός. Καὶ δὲν γνωρίζει εἰς αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ ἄνθρωπος τὸν ἑαυτόν του, ἐνῶ ὅλος εἶναι πολυόμματος νοῦς καὶ διαυγέστατος. Ὅμως εἰς αὐτὴν τὴν ὑπερφυὴ ἐνέργειαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ξεχωρίση τὸν ἑαυτόν του, διότι ἐνοῦται μὲ τὸν Θεόν. Καὶ τότε πίπτει ἡ σκουριά. Ἀφαιρεῖται ἡ σφραγίδα. Ἀποθνήσκει ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος. Ἀφαιρεῖται τὸ μητρικὸν αἷμα. Ἀνακαινοῦται τὸ φύραμα.

Ἐγρήγορση εἶναι ὁ ἔρως γιὰ τὸν Θεό. Ἅγιος Πορφύριος (Μπαϊρακτάρης)

Νὰ ἔχετε συνέχεια τὴ μνήμη τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι ὁ νοῦς σας θ’ ἀποκτήσει εὐλυγισία. Ἡ εὐλυγισία τοῦ νοῦ ἔρχεται ἀπ’ τὴν ἐγρήγορση. Ἐγρήγορση εἶναι ὁ ἔρως γιὰ τὸν Θεό. Εἶναι νὰ ἔχεις πάντα στὸ νοῦ καὶ στὴν καρδιά σου τὸν Χριστό, ἔστω κι ἂν κάνεις ἄλλες δουλειές. Θέλει ἔρωτα πρὸς τὸν Χριστό, λαχτάρα.

Μνήμη Θεοῦ θ’ ἀποκτήσετε μὲ τὴν εὐχή, «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ…», μὲ τὶς προσευχὲς τῆς Ἐκκλησίας, μὲ τοὺς ὕμνους, μὲ τὸ νὰ φέρνετε στὸν νοῦ σας τὶς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ καὶ χωρία ἀπ’ τὴν Ἁγία Γραφὴ κι ἀπὸ ἄλλα πνευματικὰ βιβλία. Αὐτό, βέβαια, θέλει ἀγαθὴ προαίρεση· δὲν γίνεται μὲ ἐξαναγκασμὸ ἀλλὰ κυρίως διὰ τῆς θείας χάριτος.

Ἡ θεία χάρις, ὅμως, θέλει τὶς προϋποθέσεις, τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ταπείνωση. Ἂν ζεῖτε μέσα στὴ θεία χάρι, δὲν θὰ σᾶς προσβάλει τὸ κακό. Ἂν δὲν ζεῖτε τὸ θεῖον, θὰ σᾶς κυκλώσει τὸ κακό, θὰ σᾶς πιάσει ἡ νωθρότης καὶ θὰ παιδεύεσθε. Ἅμα βλέπετε νωθρότητα, ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι καλὰ στὴν ψυχή. Ἐμεῖς πολλὲς φορές, ὅταν δοῦμε ἕναν ἄνθρωπο ἥσυχο, ἐχέμυθο, κάπως διακριτικό, λέμε: «Πολὺ καλὸς ἄνθρωπος, ἅγιος ἄνθρωπος». Κι ὅμως, μπορεῖ νὰ εἶναι νωθρός. Οἱ νωθροί, οἱ ὀκνηροὶ καὶ οἱ τεμπέληδες δὲν εἶναι ἐντάξει ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ.

ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΣ: Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΣ: Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ


    ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

       Μια από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες της αρχαίας Εκκλησίας υπήρξε ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, πρώτος επίσκοπος της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων και συγγραφέας της ομωνύμου Καθολικής Επιστολής της Καινής Διαθήκης.

      Ήταν Ιουδαίος την καταγωγή και σύμφωνα με την παράδοση, γιος του μνήστορος  Ιωσήφ, ο οποίος ήταν παντρεμένος πριν μνηστευθεί την Παρθένο Μαρία και είχε χηρέψει. Είχε δε επτά παιδιά, τον Ιάκωβο, τον Ιωσή, τον Ιούδα, τον Σίμωνα ή Συμεών, την Εσθήρ, την Μάρθα και τη Σαλώμη, η οποία αργότερα έγινε η μητέρα των αποστόλων Ιακώβου και Ιωάννη. Ο Ιωσήφ μετά τη χηρεία του μνηστεύτηκε, κατά θεία οικονομία, την Παρθένο Μαρία, για να μεγαλώσει τα παιδιά του, αλλά κυρίως να γίνει ο θετός πατέρας και ο προστάτης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Γι’ αυτό και ο Ιάκωβος αναφέρεται ως Αδελφόθεος, αφού έζησαν μαζί κάτω από την ίδια στέγη σαν αδέλφια. 

       Από μικρό παιδί διακρίνονταν για την υπακοή του, την ευσέβειά του και τα χαρίσματά του και γι’ αυτό τον αποκαλούσαν Ιοβλίαν, δηλαδή δίκαιο στα εβραϊκά. Άκουγε με προσοχή τα ιερά γράμματα και τις διηγήσεις για την μεσσιανική. Ήταν εγκρατής και νήστευε δια βίου από τροφές που προερχόταν από έμψυχα όντα (κρέας, ψάρια, θαλασσινά, κλπ). Ουδέποτε δοκίμασε το κρασί. Προσευχόταν αδιάκοπα στο Θεό και τον παρακαλούσε να τον αξιώσει να ζήσει στην μεσσιανική εποχή. Να αξιωθεί να δει το Μεσσία και Λυτρωτή του κόσμου. 

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2026

Γιατί είναι αδικαιολόγητος τροβαδούρος ο Θεσσαλονίκης;

Γιατί είναι αδικαιολόγητος τροβαδούρος ο Θεσσαλονίκης;

Προσπάθησαν κάποιοι – ανεπιτυχώς μάλλον – να υποστηρίξουν τα νέα κατορθώματα του Μητροπολίτη της συμπρωτεύουσας. Αφού πρώτα εξέθεσαν τον ίδιο δημοσιεύοντας το βιντεάκι με το άσμα του μέσα στην ασκητική Μικρά Αγία Άννα του Άθω, ήρθαν εκ των υστέρων να κάμουν τα πράγματα χειρότερα, προσπαθώντας να στηρίξουν στην εκκλησιαστική μας “παράδοση” τα καινά αυτά επισκοπικά πεπραγμένα.

Πράγματι, οι ιερείς παλαιότερα στα πανηγύρια των χωριών και έσερναν τους χορούς και τραγουδούσαν αγνά δημοτικά τραγούδια σε χορούς σεμνούς και ηρωικούς. Το “στο πα και στο ξαναλέω” μπορεί μεν να χαρακτηρισθεί παραδοσιακό, αλλά έχει έντονα ερωτικό περιεχόμενο. Μιλάμε φυσικά για ανθρώπινο έρωτα και όχι τον θείο! Τι δουλειά λοιπόν έχει ένας ορθόδοξος αρχιερέας να τραγουδά – σημειωθήτω με νταλκά – ένα τέτοιο ασματίδιο στα ασκητικά βράχια της απόκρημνης μικραγιαννανίτικης συνοδείας; Φαίνεται το τραβούσε η εορταστική πνευματική ατμόσφαιρα…

Μονή Σινά: Στήριξη από Εκκλησία Ελλάδος στον Αρχιεπίσκοπο Συμεών για επίτευξη συμφωνίας

Τι αποφασίστηκε στην αιφνίδια έκτακτη συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Η ομόφωνη στήριξη της ΔΙΣ στο πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Συμεών για συμφωνία μεταξύ Μονής και αιγυπτιακού κράτους. Ο ενοποιός ρόλος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου.

Στη σημερινή έκτακτη συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, συζητήθηκαν οι εξελίξεις γύρω από την Ιερά Μονή Σινά.

Εκφράστηκε υποστήριξη στον Αρχιεπίσκοπο Σινά, Φαράν και Ραϊθώ κ.κ. Συμεών στην κατεύθυνση επίτευξης μιας λύσης για το καθεστώς της Ιεράς Μονής Σινά σε συμφωνία με το αιγυπτιακό κράτος, λίγες μόλις μέρες προτού εκπνεύσει η προθεσμία για να δημοσιευθεί η απόφαση του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Αιγύπτου, η οποία αναμένεται να είναι αρνητική, σύμφωνα με τις διαρροές που έχουν γίνει στα αιγυπτιακά μίντια.

Μονή Σινά: Συμφωνία την τελευταία στιγμή ή δικαστική απόφαση; Η αγωνία για την ιστορική Μονή

Στην πιο κρίσιμη φάση εισέρχεται η υπόθεση της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά, καθώς το Σάββατο 24 Οκτωβρίου αναμένεται η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Αιγύπτου για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της. Η έκτακτη κινητοποίηση της Εκκλησίας της Ελλάδος και οι προσπάθειες επίτευξης συμφωνίας αποτυπώνουν τη σοβαρότητα των εξελίξεων.

Μόλις δύο ημέρες απομένουν μέχρι την κρίσιμη δικαστική απόφαση που ενδέχεται να καθορίσει το μέλλον της ιστορικής Μονής Αγίας Αικατερίνης στο όρος Σινά. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο την ιδιοκτησία εκτάσεων και κτισμάτων, αλλά και τη μακροπρόθεσμη διασφάλιση της μοναστικής παρουσίας σε ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά μνημεία της Ορθοδοξίας.

Ώρα μηδέν για Σινά: Η ώρα των ευθυνών — η Σύνοδος δεν μπορεί να αρκεστεί σε ευχές!

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η σιωπή παύει να αποτελεί σύνεση και γίνεται υπεκφυγή. Και υπάρχουν υποθέσεις που δεν επιτρέπεται να διεκπεραιώνονται με καθησυχαστικές διατυπώσεις, αλληλογραφία και υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Η υπόθεση της Μονής Σινά απαιτεί πλέον αποφάσεις, καθαρές εξηγήσεις και ανάληψη ευθύνης.

Ενόψει της αυριανής, κατά τις πληροφορίες, έκτακτης συνεδρίασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, για το Σινά, η επιστολή του πρώην Αρχιεπισκόπου Σινά Δαμιανού προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο και τα μέλη της ΔΙΣ θέτει ερωτήματα που δεν μπορούν να παρακαμφθούν.Ο Δαμιανός χρησιμοποιεί βαρύτατες εκφράσεις. Καταγγέλλει ότι η Μονή «πουλήθηκε», χαρακτηρίζει ντροπιαστική την προωθούμενη συμφωνία και καλεί την Εκκλησία της Ελλάδος να μη συνδεθεί ιστορικά με μια τέτοια εξέλιξη. Πρόκειται για δικές του καταγγελίες, οι οποίες απαιτούν αποδείξεις και συγκεκριμένες απαντήσεις. Το βάρος τους, όμως, καθιστά αδιανόητη την αντιμετώπισή τους με σιωπή ή με προσωπικούς χαρακτηρισμούς εναντίον εκείνου που τις διατυπώνει.

Εάν οι καταγγελίες είναι αβάσιμες, να αντικρουστούν με έγγραφα. Εάν αποκαλύπτουν πραγματικούς κινδύνους, να αποτραπούν πριν αποκτήσουν υπογραφές και συνέπειες.

Η Ουγγρική Επανάσταση και η ελληνική διανόηση. Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Ουγγρική Επανάσταση και η ελληνική διανόηση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Στις 23 Οκτωβρίου συμπληρώνονται εβδομήντα χρόνια από την έναρξη της επανάστασης στην Ουγγαρία κατά του ολοκληρωτικού κομμουνιστικού καθεστώτος. Κατά τον σημαντικό και γενναίο έναντι του κομμουνισμού διανοούμενο Κώστα Παπαϊωάννου ήταν μέχρι τότε «η μόνη επανάσταση του 20ού αιώνα, που σφραγίστηκε αληθινά από την ένωση της σκεπτόμενης ανθρωπότητας και της πάσχουσας ανθρωπότητας, που ζητούσε ο Μαρξ, ήταν η εξέγερση που ένωσε διανοουμένους, εργάτες και αγρότες της Πολωνίας και της Ουγγαρίας και τους όρθωσε εναντίον του ταυτόχρονα ιδεολογικού, πολιτικού και οικονομικού δεσποτισμού των οπαδών του “ορθοδόξου μαρξισμού”…. Και πρόσθεσε: «Δεν χρειάστηκε πολύς καιρός στους Ούγγρους διανοούμενους και εργαζόμενους για να συνειδητοποιήσουν την “αλλοτρίωση” που τους επέβαλλε ένα “καθεστώς νορμών”, που το χαρακτήριζε ο παραλογισμός και η τυραννία, τόσο στο πεδίο της διανοητικής όσο και στο πεδίο της υλικής παραγωγής. Και εκείνη που πρώτη εξεγέρθηκε ήταν η Ένωση Συγγραφέων: η πάλη της “σκεπτόμενης ανθρωπότητας” για την αλήθεια προηγήθηκε της πάλης της  “πάσχουσας ανθρωπότητας” για την ελευθερία».

Πῶς ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι Θεός; Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος

Στὸ βασικὸ αὐτὸ ἐρώτημα ἂς μὴν προσπαθήσουμε ν’ ἀπαντήσουμε μὲ τὸ ἐπιχείρημα τῆς δημιουργίας τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, γιατί ὁ ἄπιστος δὲν θὰ τὸ παραδεχθεῖ.

Ἂν τοῦ ποῦμε ὅτι ἀνέστησε νεκρούς, θεράπευσε τυφλούς, ἔδιωξε δαιμόνια, οὔτε τότε θὰ συμφωνήσει.

Ἂν τοῦ ποῦμε ὅτι ὑποσχέθηκε ἀνάσταση νεκρῶν, βασιλεία οὐρανῶν καὶ ἀνέκφραστα ἀγαθά, τότε ὄχι μόνο δὲν θὰ συμφωνήσει, ἀλλὰ καὶ θὰ γελάσει.

Πῶς λοὶπὸν θὰ τὸν ὁδηγήσουμε στὴν πίστη, καὶ μάλιστα ὅταν δὲν εἶναι πνευματικὰ καλλιεργημένος;

Ἀσφαλῶς μὲ τὸ νὰ στηριχθοῦμε σὲ ἀλήθειες, ποὺ καὶ ἐμεῖς καὶ αὐτὸς παραδεχόμαστε χωρὶς καμιὰ ἀντίρρηση καὶ ἀμφιβολία…Σὲ ποιὸ λοιπὸν σημεῖο συμφωνοῦμε μαζί του ἀπόλυτα;

Στὸ ὅτι ὁ Χριστὸς φύτεψε τὴν Ἐκκλησία.

Ἀπ’ αὐτὸ θὰ φανερώσουμε τὴ δύναμη καὶ θ’ ἀποδείξουμε τὴ θεότητα τοῦ Χριστοῦ.

Θὰ δοῦμε ὅτι εἶναι ἀδύνατο ν’ ἀποτελεῖ ἀνθρώπινο ἔργο ἡ διάδοση τοῦ Χριστιανισμοῦ σ’ ὅλη τὴν οἰκουμένη μέσα σὲ τόσο σύντομο χρονικὸ διάστημα.

Ὁ Σωφέρ καί ἡ κούρασή του. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος

Στενοχωρεῖσαι. Βαρέθηκες τὴν δουλειά σου. Ὅλες οἱ ἄλλες ἐργασίες σοῦ φαίνονται καλύτερες. Εἶσαι πικραμένος καὶ ἀνήσυχος, γιατί δὲν μπορεῖς νὰ βρῆς ἄλλο ἐπάγγελμα!

Πολὺ σκέφθηκα πρὶν πάρω τὸ μολύβι μου νὰ σοῦ ἀπαντήσω. Προσπάθησα μὲ τὴν φαντασία μου νὰ ἔρθω στὴν θέση σου. Προσπάθησα νὰ μπῶ στὴν μαυρίλα καὶ στὸν θόρυβο τῆς μηχανῆς. Φαντάσθηκα τὸν ἑαυτό μου κατάμαυρο καὶ ἱδρωμένο νὰ κοιτάζω μὲ προσοχή, μὲ προσοχὴ πάντα μπροστά, ἐνῷ πίσω μου ἔρχεται ἕνας μικρὸς λαός: γέροι, γονεῖς, παιδιά, ἡγεμόνες, διπλωμάτες, ὑπάλληλοι, χωρικοί, ἐργάτες, μέ-ροκαματιάρηδες. Ὅλοι γνωστοί μου, καὶ ὅλοι αὐτὴ τὴν στιγμὴ ἐξαρτῶνται ἀπὸ μένα! Εἴτε τὸ κουβεντιάζουν μεταξύ τους, εἴτε ἁπλῶς τὸ σκέπτονται μέσα τους. Ὅλοι τρέχουν μὲ λαχτάρα γιὰ τὸν προορισμό τους. Καὶ ἐγὼ ἐξαρτῶμαι ἀπὸ τὸν Θεό.

Οἱ ἐπιβάτες δὲν τὸ καταλαβαίνουν πόσο ἐξαρτῶνται ἀπὸ μένα! Χωρὶς νὰ μὲ γνωρίζουν. Χωρὶς νὰ μὲ ξέρουν! Καὶ ὅμως μὲ ἐμπιστεύονται. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς μοῦ δίνει χαρά! Ὅταν ἀνέβηκαν στὸ ὄχημα καὶ ξεκινήσαμε, κανεὶς δὲν ἦρθε νὰ μὲ ἰδῆ καὶ νὰ μὲ γνωρίση! Κανεὶς δὲν ἀναρωτήθηκε: Μήπως εἶναι τρελλὸς ἤ τυφλὸς ἤ μεθυσμένος; Ὅλοι μοῦ ἐμπιστεύθηκαν τὴν ζωή τους! Χωρὶς νὰ εἶναι σίγουροι ὅτι εἶμαι ὁ πιὸ ἱκανὸς ἄνθρωπος σ\’ αὐτὴν τὴν θορυβώδη κίνηση τῆς πόλης, ποὺ οἱ ἐπιβάτες μένουν στὸ ὄχημά μου γιὰ λίγο καὶ συνεχῶς ἀλλάζουν! Κανενὸς δὲν πέρασε τέτοια σκέψη. Καὶ αὐτὸ μὲ χαροποιεῖ ἀκόμη περισσότερο. Χαίρω, γιατί τόσος λαὸς ἐμπιστεύεται τὴν ζωή του στὰ χέρια μου.

Ο ερχομός της χάριτος του Αγίου Πνεύματος. π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Ο ερχομός της χάριτος του Αγίου Πνεύματος
π. Συμεών Κραγιόπουλος (†) 

Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, που σήμερα τελούμε τη μνήμη του, ομιλεί για τη μετάνοια και επανέρχεται σ’ αυτό το θέμα, αλλά και πάλι δεν σταματά σ’ αυτό. Η απόδειξη ότι όντως κανείς μετενόησε, ότι όντως έκλαψε, ότι όντως έγινε αυτό το μακελειό – με την καλή έννοια – μέσα στην ψυχή του, είναι ότι πάλι λαμβάνει το Πνεύμα το Άγιο, τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, που έχασε με τις αμαρτίες του από τότε που βαπτίστηκε. Αυτό είναι που τονίζει ο άγιος, και δεν μπορεί ο εαυτός του να ησυχάσει. Αυτό βλέπουμε στους αγίους.

Εμείς εύκολα βολευόμαστε, εύκολα αισθανόμαστε τακτοποιημένοι. Μπορεί να έχουμε αναισθησία, πάθη στην ψυχή μας και να τα αφήνουμε έτσι. Μπορεί να υπάρχει αμετανοησία, όγκος υπερηφανείας στην ψυχή μας, και να τα αφήνουμε έτσι. Μπορεί καθόλου να μην έχουμε αίσθηση του φωτός του Θεού, της χάριτός του, και να τα αφήνουμε έτσι.

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

Γαλλία: Κοινωνική εξέγερση ή πολυπολιτισμικά αδιέξοδα;

Κωνσταντίνος Χολέβας

Δεν πρέπει να κάνουμε μονομερείς αναλύσεις, ούτε είναι σωστό να αθωώνουμε την ακραία ισλαμική διείσδυση στις ομάδες των διαδηλωτών

Οι βίαιες διαδηλώσεις στο Παρίσι και σε άλλες γαλλικές πόλεις δίνουν την εικόνα μιας χώρας σε κοινωνικό αναβρασμό. Προφανώς οι διαδηλώσεις που ξεκίνησαν από τα λύκεια και πήραν μεγάλη έκταση οφείλονται σε πολλούς και διαφορετικούς παράγοντες. Είναι λανθασμένη κάθε προσπάθεια μονομερούς ερμηνείας. Βεβαίως υπάρχουν αίτια και προβλήματα. Όμως ο καλόπιστος παρατηρητής βλέπει ξεκάθαρα την προσπάθεια χειραγώγησης από ισλαμιστικά κινήματα και από ακροαριστερές οργανώσεις.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αποδίδει την εξέγερση αποκλειστικά στους μετανάστες. Ανεπαρκής η ερμηνεία του, αλλά όχι τελείως αβάσιμη. Ας δούμε από κοντά μερικές χρήσιμες λεπτομέρειες:

Ὁ Πνευματικὸς Πατήρ

Ὁ Πνευματικὸς Πατήρ
Κούτσας Συμεών 
Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης 

Ἡ ἀνταπόκριση τοῦ πνευματικοῦ τέκνου πρὸς τὸν πνευματικὸ του Πατέρα

Ἡ ἐν Χριστῷ οἰκοδομή τοῦ πιστοῦ ἀπὸ τὸ δεσμὸ ποὺ συνῆψε μὲ ἕναν πνευματικὸ πατέρα δὲν εἶναι αὐτονόητη. Προϋποθέτει καὶ τὴ δική του ἀνταπόκριση στὴν ἀγάπη ποὺ θὰ τοῦ δείχνει καὶ στὶς φροντίδες ποὺ θὰ καταβάλλει γι’ αὐτὸν ὁ πνευματικός του πατέρας.

Μιὰ πρώτη καὶ θεμελιώδης προϋπόθεση εἶναι ἡ ἀγάπη. Ὁ δεσμὸς ποὺ σφυρηλατεῖται ἀνάμεσα στὸν πνευματικο πατέρα καὶ τὸ πνευματικό του παιδὶ εἶναι ἡ ἀμοιβαία ἀγάπη. Στὴν ἀγάπη τοῦ πνευματικοῦ πατέρα ὁ πιστὸς ἀνταποκρίνεται μὲ τὴ δική του ἀγάπη. «Οὐδὲν οὕτω πρὸς διδασκαλίαν ἐπαγωγὸν ὡς τὸ φιλεῖν καὶ φιλεῖσθαι» παρατηρεῖ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (ὀμιλ. 6, 1 εἷς Α’ Τίμ., PG 62, 529). Οἱ πνευματικοὶ δεσμοὶ εἶναι ἰσχυρότεροι ἀπὸ τοὺς φυσικούς. Καὶ ἡ ἀγάπη ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὸ Χριστὸ εἶναι πιὸ δυνατὴ ἀπὸ αὐτὴν ποὺ ἐμπνέει ἡ συγγένεια τοῦ αἵματος. «Τί γὰρ πατρὸς ἀληθινοῦ ποθεινότερον; ἀναρωτιέται ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης (Πρὸς Πλάτωνα 2, PG 99, 909Β), ἐκφράζοντας ἔτσι τὴν προσωπική του ἐμπειρία γιὰ τὸν πνευματικό του πατέρα.

Ποιος είναι ο αληθινός πλούτος; (Γέροντας Ευστράτιος Γκολοβάνσκι)

ΑΠ.: Αληθινός πλούτος είναι μόνο ο πνευματικός, ο πλούτος των αρετών. Έχοντας αυτόν τον πλούτο, ακόμα κι αν στερούμαστε όλα τα υλικά αγαθά, κατέχουμε τα πάντα (πρβλ. Β΄ Κορ. 6:10). Τα πλούτη της γης, τα υλικά αγαθά, όπως είπε ο Κύριος, τα αφανίζουν ο σκόρος και η σκουριά και τα κλέβουν οι κλέφτες (Ματθ. 6:19). Απεναντίας, τα πλούτη του ουρανού, οι αρετές και τα καλά έργα, είναι μόνιμα, ούτε κλέφτης τα αγγίζει ούτε σκόρος τα καταστρέφει (Λουκ. 12:33). Μ’ άλλα λόγια, τα γήινα ανήκουν στη γη και παραμένουν στη γη, όπου αργά ή γρήγορα χάνονται, ενώ τα ουράνια ανήκουν στον ουρανό και παραμένουν άφθαρτα στην αιωνιότητα.

Αληθινά πλούσιος, επομένως, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Χριστού, είναι εκείνος που «πλουτίζει τον εαυτό του με ό,τι θέλει ο Θεός» (Λουκ. 12:21), δηλαδή με πλούτη ουράνια. Και αυτά είναι, όπως είπαμε, οι αρετές και τα καλά έργα.

Ο άγιος Διονύσιος, πρώτος επίσκοπος Παρισίων. Απο τον Συναξαριστή

Ο άγιος Διονύσιος, πρώτος επίσκοπος Παρισίων. Απο τον Συναξαριστή 

Σύμφωνα με την παράδοση που διασώζει ο άγιος Γρηγόριος της Τουρ, ο άγιος Διονύσιος ήταν ένας από τους επτά επισκόπους που έστειλε ο πάπας της Ρώμης στη Γαλατία, επί Δεκίου (περί το 250) για να προχωρήσει το ιεραποστολικό έργο, που μέχρι τότε ήταν αποσπασματικό και δεν είχε ολοκληρωθεί. Ο άγιος Γατιανός ορίσθηκε επίσκοπος Τουρ (18 Δεκ.), ο άγιος Τρόφιμος της Αρελάτης (29 Δεκ.), ο άγιος Παύλος της Ναρβώνης (22 Μαρτ.), ο άγιος Σατουρνίνος της Τουλούζης (29 Νοεμ.), ο άγιος Αυστρεμοίνος της Αρβέρνης (1 Νοεμ.), ο άγιος Μαρτιάλης της Λιμόζ (30 Ιουν.), ενώ στον άγιο Διονύσιο ανατέθηκε η μικρή πόλη της Λουτετίας (σημ. Παρίσι).

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026

Το Νόμπελ της Χημείας: τα παράδοξα της φύσης και ο Θεός. Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Το Νόμπελ της Χημείας: τα παράδοξα της φύσης και ο Θεός

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Το φετινό Νόμπελ της Χημείας απονεμήθηκε στον 96χρονο Γάλλο καθηγητή Ανρί Καγκάν και στον 76χρονο Ιάπωνα καθηγητή Κένσο Σοάϊ. Ο Καγκάν ανακάλυψε τα παράδοξα σε χημικές ενώσεις που έχουν σχέση  με ζώντες οργανισμούς και φάρμακα και ο Σοάϊ προχώρησε στην πράξη τις ανακαλύψεις του Γάλλου καθηγητού. Πιο συγκεκριμένα οι δύο καθηγητές ανακάλυψαν  τα παράδοξα που συμβαίνουν στη φύση και στους  ζώντας οργανισμούς. Στο σώμα μας λ.χ. οι πρωτεΐνες συντίθενται από αμινοξέα, που υπάρχουν στη λεγόμενη «αριστερή» μορφή τους, και τα ίδια υπάρχουν και στη «δεξιά»  μορφή… Η διαφορά τους δηλαδή δεν είναι στη δομή της χημικής ένωσης αλλά στη μορφή της. Δηλαδή είναι όπως το δεξιό και το αριστερό χέρι μας, γι’ αυτό και το φαινόμενο ονομάστηκε διεθνώς «χειρομορφία», από τις ελληνικές λέξεις «χέρι» και «μορφή». 

ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού


       Πολλοί άγιοι της Εκκλησίας μας κατείχαν υψηλά αξιώματα στις κρατικές υπηρεσίες των χωρών τους. Στα πρωτοβυζαντινά χρόνια μια πλειάδα αγίων ήταν ανώτατοι κρατικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι του βυζαντινού κράτους. Ένας από αυτούς είναι και ο Μεγαλομάρτυρας άγιος Αρτέμιος.

        Καταγόταν από την Αντιόχεια και γεννήθηκε περί το 310. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια και έτυχε μεγάλης μόρφωσης. Παράλληλα οι πιστοί Χριστιανοί γονείς του φρόντισαν να τον μεγαλώσουν με την πίστη και την ευσέβεια στο Χριστό, τον αληθινό Θεό. Χάρις στα πλούσια φυσικά και πνευματικά του προσόντα αναδείχτηκε μια σπουδαία προσωπικότητα, φτάνοντας η φήμη του μέχρι τα αυτοκρατορικά ανάκτορα. Ο Μ. Κωνσταντίνος (324-337) τον εκτίμησε και τον αναγόρευσε δούκα και αυγουστάλιο της δεύτερης μεγάλης πόλης του κράτους, την Αλεξάνδρεια. Δηλαδή ανώτερο στρατιωτικό διοικητή της Αιγύπτου και πάσης Αφρικής. Ο σεμνός και σώφρων νέος δέχτηκε, μετέβη στην ξακουστή μεγαλούπολη ασκώντας τα καθήκοντά του με σύνεση και δικαιοσύνη. Μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου (337), ο διάδοχός του Κωνστάντιος (337-361), αυτοκράτορας του Ανατολικού Κράτους, συνέχισε να ευνοεί και να εμπιστεύεται τον άξιο διοικητή της Αιγύπτου Αρτέμιο. Υπήρξε προστάτης των Χριστιανών, οι οποίοι διώκονταν από τους ειδωλολάτρες, αν και είχαν σταματήσει οι διωγμοί. Αυτό δεν άρεσε στους φανατικούς ειδωλολάτρες και ιδίως στο σκοταδιστικό ιερατείο, οι οποίοι περίμεναν την ευκαιρία να τον εκδικηθούν.