Είτε θέλω είτε δε θέλω, Κύριε, σώσε με. Όσιος Εφραίμ ο Σύρος

Είτε θέλω είτε δε θέλω, Κύριε, σώσε με

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος 

Η χάρη σου μου δώρισε το να μιλώ σ’ εσένα, Κύριε, και ο πόθος που έχω για την αγαθότητά σου με αναγκάζει να φοβούμαι. Ως μόνος αγαθός και δημιουργός όλων μας, συγχώρησε τις ανομίες και τις αμαρτίες του δούλου σου του αμαρτωλού και αχάριστου. Ξέρω ότι στις αμαρτίες ξεπερνώ όλους τους ανθρώπους, Κύριε, αλλά έχω καταφύγιο την απέραντη άβυσσο των οικτιρμών σου· και είμαι βέβαιος ότι δέχεσαι και σπλαχνίζεσαι όλους αυτούς που πλησιάζουν την καλοσύνη σου· και καθώς είσαι προγνώστης, Κύριε, γνωρίζεις από πριν την καρδιά αυτού που πλησιάζει, αν απαρνήθηκε ολότελα τον κόσμο.

Προτού να φθάσει αυτός στην πόρτα, του ανοίγεις· προτού να πέσει να προσκυνήσει αυτός, του προσφέρεις το χέρι· προτού να χύσει αυτός δάκρυα, ρίχνεις επάνω του τους οικτιρμούς σου, και σαν έμπορο, που ήρθε στην πατρίδα του με πλούτο πολύ, έτσι δέχεσαι αυτόν που πλησιάζει με όλη την ψυχή του· διότι ποθείς να δεις τη μετάνοια, και επιθυμείς να δεις τα δάκρυα, και χαίρεσαι για την προθυμία των δούλων σου που αγωνίζονται να βρουν την καθαρότητα.

Συμπληρωματικά περί της άκυρης χειροτονίας του Γρηγορίου

Συμπληρωματικά περί της άκυρης χειροτονίας του Γρηγορίου

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι του προηγούμενου άρθρου και δέχτηκα σφοδρή επίθεση. Κυρίως από ρασοφόρους. Το θαυμαστό είναι πως, ενώ πρώτοι αυτοί θα έπρεπε να είναι υποστηρικτές του δικαίου, θέλησαν να με επαναφέρουν στην τάξη. Ποια τάξη δηλαδή; Αυτήν που έχουν οι ίδιοι επιβάλλει ως κατεστημένο στην Εκκλησία: εκκοσμίκευση, συστράτευση με το εκάστοτε πολιτικό και οικονομικό καθεστώς και μετατροπή του ιερατικού διακονήματος σε καθαρό και συχνά στυγνό επαγγελματισμό.

Μου συνέστησαν “να μαζευτώ” διότι “έχω ξεφύγει”. Βέβαια, πατέρες, έχω ξεφύγει, διότι τόλμησα να στηρίξω τον Τυχικό που αδικείται κατάφωρα, ενώ εσείς δεν τολμάτε να το κάνετε λόγω της επισκοπικής μάχαιρας που επικρέμαται υπεράνω της κεφαλής σας. Αρκετά όμως με αυτά και αυτούς. Επιστροφή στην ουσία: η περίπτωση του Τυχικού είναι στην πραγματικότητα η μάχη της ορθόδοξης παράδοσης και ευλαβείας κατά του οικουμενισμού και της εκκοσμίκευσης που διαβρώνουν την Εκκλησία μας τα χρόνια των εσχάτων. Ως προς το τυπικό σκέλος, πρόκειται για μια από τις γελοιωδέστερες καθαιρέσεις στην εκκλησιαστική ιστορία.

«Η μαζική προσέλευση των Αμερικάνων στην Ορθοδοξία»

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν 10.06.2026: «Η μαζική προσέλευση των Αμερικάνων στην Ορθοδοξία»

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Χίρς – Δρ. Δογματικής

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης – Νομικός, Συγγραφέας.

————————————————————————————————————————————————————-

«Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν». Ἡ διαδικτυακή ἐκπομπή τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν Μὲ τὸν Χαράλαμπο Ἂνδραλη.

Ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Πέτρος Χίρς μιλᾶ γιά τό ἔντονο ἐνδιαφέρον τῶν Ἀμερικανῶν, εἰδικά μετά τήν “ἐπιδημία” τοῦ κορωνοϊοῦ, περίχ;οδο κατά τήν ὁποία πολλοί ἀπογοητεύθηκαν ἀπό τήν ἐξαπάτηση ἐκ μέρους τῶν κρατούντων.

Οἱ ἱερές μονές πού ἵδρυσε Γέρων Ἐφραἰμ ὁ Ἀριζονίτης, παρά τίς ἀντιρρήσεις τῆς Ἐκκλησίας, ἀποτέλεσαν ἰσχυρό ἀνάχωμα στήν ἐκκοσμίκευση.

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ: Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ: Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

              Η σερβική Ορθοδοξία έχει να επιδείξει μια σειρά μεγάλων αγίων, οι οποίοι λάμπρυναν την Εκκλησία του Αγίου Σάββα. Ένας από αυτούς υπήρξε ο νεοφανής άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, μια όντως μεγάλη ασκητική και πατερική μορφή του περασμένου αιώνα.

       Γεννήθηκε την ημέρα του Ευαγγελισμού στα 1894, στην πόλη Βράνιε της νοτίου Σερβίας. Οι ευσεβείς γονείς του Σπυρίδων και Αναστασία του έδωσαν το όνομα Ευάγγελος. Καταγόταν από ιερατική οικογένεια και το επώνυμό του Πόποβιτς σημαίνει Παπαδόπουλος. Μεγάλωσε με ευσέβεια είχε την τύχη να δει να θεραπεύεται θαυματουργικά η μητέρα του στη Μονή Πτσίνσκι από τον άγιο Πρόχορο. Από μικρός συνήθιζε  να μελετά το Ευαγγέλιο και άλλα εκκλησιαστικά βιβλία. Ιδιαίτερα τον σαγήνευε η ανάγνωση συναξαρίων και πατερικών συγγραμμάτων. Θεωρούσε τους Πατέρες της Εκκλησίας ως τους αληθινούς σοφούς. 

Τουρκία: Διεκδικεί Ιερουσαλήμ, παρενοχλεί αεροπλάνα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Ο εκνευρισμός της Άγκυρας ερμηνεύεται από τις επιτυχείς κινήσεις της Ελλάδος, της Κύπρου και άλλων χωρών, τις οποίες η γείτων θεωρεί ως απειλή για τα γεωπολιτικά οράματά της.

Κάτι δεν πάει καλά στη σχέση Τουρκίας και ορθολογισμού. Ο υπουργός Εσωτερικών της γείτονος, Μουσταφά Τσιφτσί, διεκδικεί την Ιερουσαλήμ, ενώ τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη παρενοχλούν ηλεκτρονικώς τα αφικνούμενα στην Κύπρο αεροπλάνα των υπουργών Αμύνης της Ελλάδος, της Γαλλίας και της Ολλανδίας.

Ο Τσιφτσί δήλωσε ότι θέλει να γίνει νομάρχης της Ιερουσαλήμ, την οποία θα απελευθερώσει η νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία του Ερντογάν. Ο Ισραηλινός υπουργός Αμύνης, Ίσραελ Κατζ, του απήντησε ότι δεν υπάρχει πλέον η Οθωμανική Αυτοκρατορία και ότι η σημερινή κυβέρνηση οδηγεί την Τουρκία σε λανθασμένη πορεία.

Δέν ἀρκεῖ τό ἐπάγγελμα (πληρότητα ἐφημεριακῶν θέσεων). Χρειάζεται ὁ ἱεραποστολικός ζῆλος. Μόνο ὅπου ὑπάρχει ὁ ζῆλος αὐτός τό δίκτυ τοῦ Χριστοῦ πιάνει ψάρια.

Δέν ἀρκεῖ τό ἐπάγγελμα (πληρότητα ἐφημεριακῶν θέσεων). Χρειάζεται ὁ ἱεραποστολικός ζῆλος. Μόνο ὅπου ὑπάρχει ὁ ζῆλος αὐτός τό δίκτυ τοῦ Χριστοῦ πιάνει ψάρια. 

 

 

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς

τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

 

 

Στίς ὄχθες τῆς θαλάσσης τῆς Γενησαρέτ πρωτοαντήχησε ἡ κιθάρα τοῦ Πνεύματος, ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ. ...Αὐτή ἡ οὐράνια μελωδία δέν μποροῦσε ν’ ἀκουστεῖ στά παλάτια καί τά μέγαρα τῶν ἀρχόντων καί πλουσίων, γιατί ὁ κρότος τῆς ἀδικίας δέν ἀφήνει ν’ ἀκουσθεῖ ἡ κιθάρα τῆς εἰρήνης τοῦ Θεοῦ. Οὔτε ὅμως καί στά δώματα τῆς πνευματικῆς ἡγεσίας, γιατί κι ἐκεῖ ἡ παραφωνία τῆς ἀσυνέπειας μεταξύ θεωρίας καί πράξεως δέν ἀφήνει νά ἀκουσθεῖ ἡ ἁρμονία πού ζητᾶ ὁ θεῖος λόγος, πού πρωτοαντήχησε στήν ἀκρολιμνιά τῆς Γαλιλαίας. 

Αγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) και Οικουμενισμός

"Επειδή πραγματική τιμή του αγίου Ιουστίνου (η μνήμη του σήμερα 14/6) είναι η από μέρους μας μίμησή του, καλό θα ήταν να προσέξουμε και να προβληματιστούμε από τις θέσεις που εκφράζονται στο κείμενό του" Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ

[Η κάτωθι θεολογική γνωμοδότηση του Οσίου και θεοφόρου Πατρός Ιουστίνου  (Πόποβιτς) προκλήθηκε κατόπιν αιτήματος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας  της Σερβίας για το αν μπορεί να συμμετάσχει η Ορθόδοξη Εκκλησία σε «οικουμενικές ακολουθίες» που διοργάνωναν οι ρωμαιοκαθολικοί της Γιουγκοσλαβίας στα πλαίσια της «εβδομάδος εν τη ενότητι». Έχει δημοσιευθεί με εισαγωγικό σημείωμα του τότε ιερομονάχου Ειρηναίου Μπούλοβιτς στο περιοδικό Κοινωνία τ. 18 (1975), σ. 95-101, σε μετάφραση από τα σερβικά της Μαρίνας Σκλήρη.

π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος ]

   ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ»

ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΙΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

(του αρχιμανδρίτου Ιουστίνου Πόποβιτς) 

Πανιερώτατοι Πατέρες, 

Την στάσιν της έναντι των αιρετικών – και αιρετικοί είναι όλοι οι μη Ορθόδοξοι – η Εκκλησία του Χριστού έχει καθορίσει άπαξ διά παντός, διά των Αγίων Αποστόλων και των αγίων Πατέρων, δηλαδή δια της αγίας Θεανθρωπίνης Παραδόσεως, της μοναδικής και αναλλοιώτου. 

Κυριακή Β’ Ματθαίου: Η κλήση των αποστόλων (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. δ’ 18-23)

Γιατί οι άνθρωποι είναι πάντα τόσο βιαστικοί σήμερα; Για να δουν όσο γίνεται πιο γρήγορα την επιτυχία των προσπαθειών τους. Κι η επιτυχία έρχεται και παρέρχεται, αφήνοντας πίσω της κάποια ίχνη λύπης.

Γιατί οι γιοι των ανθρώπων είναι τόσο βιαστικοί σήμερα; Για να δρέψουν τους καρπούς των αγώνων τους το συντομότερο δυνατό. Κι οι καρποί έρχονται και παρέρχονται, αφήνοντας πίσω τους τα ίχνη κάποιας πικρίας.

Όταν έρχεται ο θάνατος, οι σημερινοί άνθρωποι πεθαίνουν βλέποντας τον εαυτό τους στο παρελθόν. Βλέπουν τις επιτυχίες τους που έχουν ξεχαστεί, τους θερισμένους καρπούς που έχουν σαπίσει. Με το δικό τους θάνατο, χάνονται και τα τελευταία ίχνη των προσπαθειών και των καρπών τους. Εκείνοι που έρχονται μετά απ’ αυτούς σπέρνουν με την ίδια βιασύνη, θερίζουν τους καρπούς, τους τρώνε κι έπειτα φεύγουν γυμνοί και άδειοι απ’ αυτόν τον κόσμο.

Άκυρη η χειροτονία του Γρηγορίου για την Πάφο

Άκυρη η χειροτονία του Γρηγορίου για την Πάφο
 

Η Εκκλησία είναι περισσότερο θεσμός ή χάρισμα; Χαρισματικός θεσμός θα λέγαμε πιο σωστά. Τι προηγείται λοιπόν; Ο καθιδρυματικός χαρακτήρας ή ο χαρισματικός; Θα λέγαμε πως μάλλον ο δεύτερος, αλλιώς μεταλλασσόμαστε σε Ρωμαιοκαθολικούς. Από την άλλη, ο χαρισματικός χαρακτήρας δεν είναι αυθαίρετος όπως στους Προτεστάντες. Υπάρχουν πλαίσια συγκεκριμένα που καθορίζουν την επενέργεια της Χάρης του Παρακλήτου, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως εξαναγκάζουμε τον Θεό - Πνεύμα Άγιο με οιονδήποτε τρόπο. Πώς θα μπορούσαμε άλλωστε;

Κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Χριστός. Το Άγιο Πνεύμα συγκροτεί τον όλο θεσμό της Εκκλησίας. Πρόκειται επομένως για θεανθρώπινο χαρισματικό σώμα και όχι για κανένα ψιλό ανθρώπινο σύλλογο. Στις Πράξεις βλέπουμε την προτεραιότητα του θείου παράγοντα: έδοξε τω Αγίω Πνεύματι και ημίν. Ο Θεός προηγείται και εμείς ακολουθούμε και υπακούμε εν ελευθερία. Στον Χριστό, στον Παράκλητο, στον Πατέρα. Στην Αγία Τριάδα. Όταν οι άνθρωποι της Εκκλησίας πάνε να αντιστρέψουν αυτή την πνευματική τάξη – νόμο, τότε αμαρτάνουν βαρέως υποπίπτοντας σε ύβρη – βλασφημία κατά του Κυρίου. Πώς μπορείς να τολμάς να σύρεις τον Θεό στην αποδοχή των παθών και ανομιών σου, άθλιε και αχάριστε δούλε;

ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ (Κυριακή Β΄ Ματθαίου)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Το Πεντηκοστάριο έκλεισε. Ο τεράστιος κύκλος των κινητών εορτών του Πάσχα, από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι την Κυριακή των Αγίων Πάντων συμπληρώθηκε. Ξαναμπαίνουμε στην ομαλή ροή του λειτουργικού εκκλησιαστικού έτους. Η ανάγνωση του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου τελείωσε και άρχισε ήδη από την προηγούμενη Κυριακή η ανάγνωση του κατά Ματθαίον. 

Ο Χριστός καλεί σήμερα τους πρώτους μαθητές του. Ο Πέτρος και ο Ανδρέας, ο Ιωάννης και ο Ιάκωβος, αποτελούν την απαρχή των αποστόλων (Κυριακή Β΄ Ματθαίου).

Ο Χριστός συμπλήρωσε σιγά-σιγά την ομάδα των δώδεκα (ΙΒ΄) και στη συνέχεια των εβδομήκοντα (Ο΄) αποστόλων. Στη διάρκεια των τριών ετών που ήταν μαζί τους, φρόντισε να τους προετοιμάσει με κάθε τρόπο για τη μεγάλη τους αποστολή. Τους έστελνε και σε μικρές περιοδείες στις πόλεις και τα χωριά του Ισραήλ, για να εκπαιδεύονται στην αποστολική δράση. 

Ναυπάκτου Ιερόθεος: Τρεις σύγχρονοί μας θεολόγοι

Του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

Στήν ἐποχή μας ἀναδείχθησαν πολλοί μεγάλοι Ἕλληνες θεολόγοι, οἱ ὁποῖοι μελέτησαν τά πατερικά κείμενα καί τήν διαχρονική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καί προσπάθησαν νά ἀπαντήσουν, βάσει αὐτῆς, στά σύγχρονα φιλοσοφικά, ὑπαρξιακά, κοινωνικά ρεύματα, ἤ ἔκαναν καί τό ἀντίστροφο, δηλαδή ἔχοντες ὑπ’ ὄψη ὅλα τά σύγχρονα ρεύματα πού ἐμφανίσθηκαν στήν Δύση, ἤτοι τόν Σχολαστικισμό, τόν Διαφωτισμό, τόν Γερμανικό ἰδεαλισμό, τόν Ὑπαρξισμό, τήν Ψυχανάλυση κ.ἄ, προσπάθησαν νά ἀρθρώσουν ἕναν σύγχρονο θεολογικό λόγο.

Μεταξύ αὐτῶν συγκαταλέγονται οἱ: Χρῆστος Γιανναρᾶς, Ἰωάννης Ζηζιούλας Μητροπολίτης Περγάμου, καί π. Ἰωάννης Ρωμανίδης, οἱ ὁποῖοι, ὄχι μόνον ὑπῆρξαν καθηγητές Ἑλληνικῶν Πανεπιστημίων καί δίδαξαν σέ πολλούς νεωτέρους θεολόγους, ἀλλά καί ἔγραψαν κείμενα μέ τά ὁποῖα ἐπηρέασαν πολλούς νεότερους θεολόγους καί ἐπιστήμονες ἄλλων ἐπιστημῶν.

Το σοφό τέχνασμα του αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας. Από το Γεροντικό

Το σοφό τέχνασμα του αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας 

Από το Γεροντικό 

Ο αββάς Δανιήλ διηγήθηκε για κάποιον μεγάλο γέροντα που καθόταν στα κάτω μέρη της Αιγύπτου, ότι έλεγε με απλοϊκότητα πως ο Μελχισεδέκ είναι υιός του Θεού. (*) Ανέφεραν γι’ αυτόν στον άγιο Κύριλλο, τον αρχιεπίσκοπο Αλεξανδρείας, ο οποίος έστειλε και τον κάλεσε. Και καθώς ήξερε ότι ο γέροντας είναι θαυματουργός και ότι ο Θεός του φανερώνει οτιδήποτε του ζητήσει, και ότι από απλοϊκότητα λέει αυτόν τον λόγο, χρησιμοποίησε το εξής σοφό τέχνασμα:

«Αββά», του είπε, «σε παρακαλώ να με βοηθήσεις, επειδή ο λογισμός μού λέει ότι ο Μελχισεδέκ είναι υιός του Θεού, ενώ άλλος λογισμός λέει· “Όχι, είναι άνθρωπος, αρχιερέας του Θεού”. Επειδή λοιπόν έχω αμφιβολία σχετικά με αυτό το θέμα, έστειλα και σε κάλεσα, για να παρακαλέσεις τον Θεό να σου φανερώσει την αλήθεια».

Ἐπιστροφὴ στὸ μολύβι καὶ στὸ χαρτὶ

Εἶναι γνωστὴ ἡ πρωτεύουσα θέση ποὺ κατέχει ἡ Σουηδία στὴ χρήση ψηφιακῶν ἐργαλείων ἀπὸ τοὺς πολίτες της καὶ μάλιστα στὴν ἐκπαίδευση ἀπὸ τὴ μαθητιώσα νεολαία. Ὡστόσο ἡ κυβέρνησή της ἀποφάσισε τελευταῖα τὴ δραστικὴ μείωση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας στὴν ἐκπαιδευτικὴ πρακτικὴ καὶ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν μαθητῶν στὸ σχολικὸ βιβλίο, τὸ μολύβι καὶ τὸ χαρτί.

«“Προσπαθοῦμε, στὴν πραγματικότητα, νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὶς ὀθόνες ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο”, λέει ὁ Joan Forsell, ἐκπρόσωπος ἐκπαίδευσης τοῦ Φιλελεύθερου Κόμματος, τοῦ ὁποίου ὁ ἡγέτης εἶναι ὁ ὑπουργὸς Παιδείας τῆς Σουηδίας. (…) Ἡ κυβέρνηση ἔχει χρησιμοποιήσει τὸ σύνθημα (…) “ἀπὸ τὴν ὀθόνη στὸ ντοσιέ”. Ὑποστηρίζει ὅτι τὰ μαθήματα χωρὶς ὀθόνη δημιουργοῦν καλύτερες συνθῆκες γιὰ νὰ συγ­κεντρωθοῦν τὰ παιδιὰ καὶ νὰ ἀναπτύξουν τὶς δεξιότητές τους στὴ γραφὴ καὶ τὴν ἀνάγνωση». Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἤδη διατίθενται τεράστια κεφάλαια ἀπὸ τὸν κρατικὸ προϋπολογισμὸ γιὰ σχολικὰ βιβλία καὶ νέα προγράμματα σπουδῶν, βασισμένα στὶς παραδοσιακὲς μεθόδους διδασκαλίας. «“Τὸ νὰ διαβάζουν (σ.σ. οἱ μαθητές) πραγματικὰ βιβλία καὶ νὰ γράφουν σὲ πραγματικὸ χαρτί, καὶ νὰ κάνουν πράξεις μὲ πραγματικοὺς ἀριθμοὺς στὸ χαρτί, εἶναι πολὺ καλύτε­ρο, ἂν θέλεις τὰ παιδιὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴ γνώση ποὺ χρειάζονται”, ὑποστηρίζει ὁ For­sell».

Πώς Θα Σωθούμε: Οι αρετές (Ιερά Μονή Παρακλήτου)

Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός

Οι αρετές

Με πολλή σοφία και γνώση ο προφήτης Δαβίδ ορίζει το διπλό περιεχόμενο της ενάρετης πολιτείας, όταν συμβουλεύει: “Φύγε μακριά από το κακό και κάνε το αγαθό” (Ψαλμ. 33:15). Για την αποφυγή του κακού γράψαμε αρκετά στο πρώτο μέρος. Στο δεύτερο θα γράψουμε για την τέλεση του αγαθού, την άσκηση των αρετών, καθώς και για την τελική Κρίση, τον παράδεισο και την κόλαση.

Θα ξεκινήσουμε, κάνοντας μια στοιχειώδη ιεράρχηση των αρετών, για να ξέρεις ποιες είναι οι ανώτερες και σπουδαιότερες.

Όλες οι αρετές χωρίζονται σε δύο τάξεις: Στις πνευματικές και αόρατες, εκείνες δηλαδή που βιώνονται και καλλιεργούνται από τον άνθρωπο εσωτερικά, και στις εξωτερικές και ορατές, εκείνες που εκδηλώνονται και φαίνονται. Στην πρώτη τάξη ανήκουν οι τρεις θεολογικές αρετές -πίστη, ελπίδα και αγάπη, με κορυφαία την τελευταία, που είναι η βασίλισσα των αρετών -καθώς και άλλες όμοιες μ΄αυτές, όπως είναι η ταπείνωση, η υπομονή, η ευλάβεια, η διάκριση, η καταφρόνηση του κόσμου, η απάρνηση του ιδίου θελήματος κ.λ.π. Στη δεύτερη τάξη ανήκουν η νηστεία, η αγρυπνία, η ελεημοσύνη, η προσευχή, η αναχώρηση (του μοναχού) κ.λ.π. Κι αυτές, βέβαια, πρέπει να τις ασκούμε με αγαθή προαίρεση και θεάρεστη ψυχική διάθεση, η επιτέλεσή τους όμως γίνεται με πράξεις κι εκδηλώσεις εξωτερικές, γι΄αυτό και είναι πολύ ευκολότερα αντιληπτές απ΄ό,τι οι πρώτες.

Ο Άγιος της Αφρικής που εξακολουθεί να φωτίζει καρδιές

Ο Άγιος της Αφρικής που εξακολουθεί να φωτίζει καρδιές

Με ιδιαίτερη επιτυχία και θερμή συμμετοχή του κοινού πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 7 Ιουνίου μια εκδήλωση-αφιέρωμα στον νεοκαταταγέντα άγιο Χρυσόστομο Παπασαραντόπουλο, τον πρωτοπόρο ιεραπόστολο της Αφρικής, μια μορφή που συνεχίζει να συγκινεί και να εμπνέει με το παράδειγμα της αυτοθυσίας και της ανιδιοτελούς προσφοράς του.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στη φιλόξενη αίθουσα της ΓΕΧΑ Αμπελοκήπων στο πλαίσιο της λήξης των εργασιών του Τομέα Επιστημόνων του Συλλόγου «Ο Μέγας Βασίλειος», σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Έαρ.

Κεντρικοί ομιλητές ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας κ. Θεοδόσιος, εκπρόσωπος της ζώσας ιεραποστολικής μαρτυρίας του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Αφρική, και ο αγιορείτης ιερομόναχος π. Θεολόγος Χρυσανθακόπουλος, οι οποίοι με λόγο γλαφυρό παρουσίασαν τη ζωή, τους αγώνες και το πνευματικό μεγαλείο του νέου Αγίου της Εκκλησίας μας. 

Φιλοπαπικοί καί οἰκουμενιστές θέτουν σέ κίνδυνο τήν Ὀρθοδοξία.

Φιλοπαπικοί καί οἰκουμενιστές θέτουν σέ κίνδυνο τήν Ὀρθοδοξία.

 

Ἀποσπάσματα ἀπό τήν εἰσαγωγή τοῦ βιβλίου ΟΡΘΟΔΞΙΑ καί ΠΑΠΙΣΜΟΣ, τοῦ ἀρχιμανδρίτου Σπυρίδωνος Μπιλάλη, ἐκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», Ἀθῆνα 2014. 

 

Ὁ παπικός θεσμός ἀποδεικνύεται ἀντιβιβλικός, ἀντιπαραδοσιακός καί ἄγνωστος εἰς τήν ζωήν καί τήν ἱστορίαν τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας. 

Τό συνοδικόν σύστημα καί ὁ παπικός θεσμός, συγκριτικῶς μελετώμενα, παρουσιάζουν τήν μεγάλην ἐκκλησιολογικήν ἀντίθεσιν μεταξύ Ἀνατολῆς καί Δύσεως. 

 

Ὅταν προδίδεται ἡ ἀλήθεια ἐν ὀνόματι τῆς ἀγάπης, τότε πᾶσα ἀπόπειρα ἑνώσεως τῶν Ἐκκλησιῶν καταδικάζεται ἐκ τῶν προτέρων εἰς πλῆρες ναυάγιον. 

Ἡ ἀγάπη, ὅταν τίθεται εἰς τήν ὑπηρεσίαν τῆς σκοπιμότητος καί ὄχι τῆς ὀρθοδόξου ἀληθείας, μεταβάλλεται εἰς κακέκτυπον ἀγάπης, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουσα μέ τήν «καινήν ἐντολήν» τοῦ Χριστοῦ. 

Ἡ ἀποστολή τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι μία: Νά παραμείνῃ ὁ ἀμετακίνητος δείκτης τῶν ὁρίων τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, τά ὁποῖα ἐτέθησαν ἐφάπαξ ὑπό τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῆς Ἀποστολικῆς Παραδόσεως, τῆς διαφυλαχθείσης ὑπό τῆς ὁμοφώνου μαρτυρίας τῶν οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. 

Ο άγνωστος πόλεμος και η Αριστερά. Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο άγνωστος πόλεμος και η Αριστερά

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Προ ημερών απεβίωσε ο συμπαθέστατος ως άνθρωπος και καλός ηθοποιός Άγγελος Αντωνόπουλος σε ηλικία 94 ετών. Διακριτικός στη ζωή, διακριτικός και στην κατά το Ορθόδοξο δόγμα κηδεία του και στον ενταφιασμό του. Έγινε γνωστός και αγαπητός στους Έλληνες από την τηλεοπτική σειρά «Άγνωστος Πόλεμος», όπου πρωταγωνιστούσε ως συνταγματάρχης Βαρτάνης. Το σίριαλ ήταν ένας έπαινος για τον στρατό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, αλλά εμμέσως δημιουργούσε θετική εικόνα προς τους επίορκους αξιωματικούς, που στις 21 Απριλίου 1967  κατέλαβαν την εξουσία και επέβαλαν δικτατορία. Το σίριαλ παίχθηκε σε 226 επεισόδια κατά τα έτη 1971 – 1974 και είχε τεράστια τηλεθέαση. Το ποσοστό της έφτασε στο απλησίαστο έκτοτε ρεκόρ του 83%. Μερικοί το αναβίβασαν και στο 90%...Το γεγονός είναι πως τότε στις πόλεις οι δρόμοι ερήμωναν όταν παιζόταν το επεισόδιο του «Αγνώστου Πολέμου», στα δε χωριά, όπου οι τηλεοπτικοί δέκτες ήσαν λίγοι, οι κάτοικοι συνωστίζονταν κυρίως στα καφενεία για να δουν τον Βαρτάνη και τους άλλους τηλεοπτικούς ήρωες…Ο Άγγελος Αντωνόπουλος θυμόταν ότι αν σε κάποιο χωριό δεν έφτανε το τηλεοπτικό σήμα οι κάτοικοι έπαιρναν  λεωφορεία για να πάνε σε γειτονικό χωριό και να δουν το σίριαλ.

Η σχέση και επικοινωνία δύο κορυφαίων θεολόγων τού 20ού Αιώνα

Π. Γεώργιος Φλωρόφσκι και Π. Ιωάννης Ρωμανίδης 

Η συνεχής σχέση και επικοινωνία τών δύο κορυφαίων θεολόγων τού 20ού αιώνα. ~ Μητρ. Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου.

Με την ευκαιρία τών 40 ετών από την κοίμηση τού μεγάλου θεολόγου π. Γεωργίου Φλωρόφσκι θα διοργανωθούν διάφορα Συνέδρια και θα αφιερωθούν ομιλίες για να μελετηθή το έργο του. Ήδη για ένα τέτοιο Συνέδριο που διοργανώνει η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων ετοιμάζω μια εισήγηση, στην οποία αποδεικνύω την μεγάλη σχέση μεταξύ τού π. Γεωργίου Φλωρόφσκι και τού π. Ιωάννη Ρωμανίδη. Μάλιστα, ο Φλωρόφσκι θεωρούσε τον Ρωμανίδη ως τον οξυνούστερο τών μαθητών του.

Στο βιβλίο που έγραψα στο παρελθόν με τίτλο «π. Ιωάννης Ρωμανίδης ένας κορυφαίος Δογματικός θεολόγος τής Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας» (εκδόσεις Ιεράς Μονής Γενεθλίου τής Θεοτόκου – Πελαγίας, Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας) δημοσίευσα είκοσι πέντε (25) επιστολές τού Ρωμανίδη στον Φλωρόφσκι, που ανακάλυψα και τις ανέλυσα για να φανεί αυτή η συνεχής σχέση και επικοινωνία μεταξύ τους.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ - ΝΑΘΑΝΑΗΛ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ - ΝΑΘΑΝΑΗΛ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Ένας από τους πλέον αφοσιωμένους μαθητές του Κυρίου υπήρξε και ο απόστολος Βαρθολομαίος ή Ναθαναήλ. Οι πληροφορίες που έχουμε γι’ αυτόν διασώθηκαν στην Καινή Διαθήκη και είναι δυστυχώς ελάχιστες και συγκεχυμένες. Αναφέρεται ως μαθητής και από τους τέσσερις ευαγγελιστές ως έκτος στον αποστολικό κύκλο (Ματθαίος 10, 3. Μάρκος 3, 18. Λουκάς 6, 14), ενώ στις Πράξεις ως έβδομος.

      Σύμφωνα με τον ευαγγελιστή Ιωάννη, καταγόταν από την πόλη Κανά της Γαλιλαίας. Να αναφέρουμε εδώ πως η Γαλιλαία βρισκόταν στα βορειοδυτικά της Παλαιστίνης, αρκετά μακριά από το κέντρο του Ιουδαϊσμού, την Ιερουσαλήμ. Στην περιοχή εγκαταστάθηκαν κατά τα ελληνιστικά χρόνια πολλοί Έλληνες, οι οποίοι μεταλαμπάδευσαν εκεί τον ελληνικό πολιτισμό, την ελληνική παιδεία, τον ελληνικό τρόπο ζωής, επιδρώντας καταλυτικά για τους ντόπιους Ιουδαίους, οι οποίοι μυήθηκαν στον ελληνικό τρόπο ζωής. Στην Γαλιλαία κυριαρχούσε ένας συγκρητισμός, όσον αφορά τις θρησκείες. Υπήρχαν οι Ιουδαίοι, οι οποίοι είχαν επηρεαστεί από τους εθνικούς, υπήρχαν οι εθνικοί, υπήρχαν οι προσήλυτοι, δηλαδή οι εθνικοί που είχαν ασπασθεί την ιουδαϊκή θρησκεία και τέλος οι «σεβόμενοι τον Θεόν», δηλαδή οι εθνικοί, οι οποίοι έτρεφαν σεβασμό προς το Θεό των Ιουδαίων. Να επισημάνουμε πως οι Ιουδαίοι δεν έτρεφαν τα καλλίτερα αισθήματα για τους Γαλιλαίους, εξαιτίας της ανάμιξής τους με τους εθνικούς, αποκαλώντας σκωπτικά την περιοχή ως «Γαλιλαία των Εθνών», δηλαδή χώρα των ειδωλολατρών! 

ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

        ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

        Μια από τις δραματικότερες περιόδους της εκκλησιαστικής μας ιστορίας είναι και ο 20^ος αιώνας, όπου δοκιμάστηκαν σκληρά πολλές Ορθόδοξες Εκκλησίες από τα μαρξιστικά καθεστώτα. Χιλιάδες κληρικοί όλων των βαθμών καθώς και εκατομμύρια πιστοί διώχτηκαν, βασανίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους, με μόνη αιτία ότι πίστευαν στο Θεό και ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Ένας από αυτούς τους χιλιάδες κληρικούς  ήταν και ο άγιος Λουκάς ο Ιατρός, αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας.

        Γεννήθηκε το 1877 στο Κέρτς της Κριμαίας και το κοσμικό του όνομα ήταν Βαλεντίν Γιασενέσκι. Ο πατέρας του ήταν παπικός και ορθόδοξη μητέρα του, η οποία τον ανάθρεψε τυπικά ορθόδοξα. Νωρίς είχαν μετακομίσει στο Κίεβο, όπου ο Βαλεντίν σπούδασε ιατρική. Έλαβε το πτυχίο του το 1903 ως οφθαλμίατρος.

      Στα 1904 ξέσπασε ο Ρωσο – Ιαπωνικός πόλεμος, όπου ο Βαλεντίν βρέθηκε στο μέτωπο ως επιτυχημένος στρατιωτικός χειρούργος ιατρός. Εκεί γνώρισε τη σύζυγό του Άννα Βασιλίεβνα Λάνσκαγια, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Μετά το τέλος του πολέμου εργάστηκε ως ιατρός σε διάφορες περιοχές. Οι επιτυχίες του τον έκαμαν διάσημο. Μελέτησε και εφάρμοσε πρωτοποριακές μεθόδους αναισθησίας, ενώ στον τομέα της οφθαλμολογίας ήταν πρωτοπόρος. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη θεραπεία των πυογόνων λοιμώξεων.