Άλωση Τριπολιτσάς: Η αναθεωρητική σχολή Ιστορίας και η επιτήδεια Τουρκία

του Ιωάννη Σαΐνη

Το γεγονός της Σφαγής της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821) δεν αποτελεί πρόσφατη ανακάλυψη, καθώς είναι καταγεγραμμένο από την πρώτη στιγμή στα απομνημονεύματα των ίδιων των αγωνιστών (Κολοκοτρώνης, Φωτάκος) και στον Ύμνο εις την Ελευθερίαν του Διονύσιου Σολωμού. Ωστόσο, η ένταξή του στον δημόσιο διάλογο τις τελευταίες δεκαετίες και η «απομυθοποίηση» της σχολικής ιστορίας οφείλονται σε συγκεκριμένες ιστοριογραφικές και πολιτικές μετατοπίσεις.

Η ανάδειξη του θέματος στη σύγχρονη Ελλάδα διαμορφώθηκε μέσα από τρία κύρια στάδια:

Η Μαρξιστική Βάση: Ιστορικά, η αριστερά είχε ήδη ανοίξει τον δρόμο για μια εναλλακτική ανάγνωση του ’21, με πρωτοπόρο τον Γιάννη Κορδάτο και το έργο του «Η Κοινωνική Σημασία της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821» (1924), απομυθοποιώντας τους «αγίους» της εθνικής αφήγησης και εστιάζοντας στα ταξικά χαρακτηριστικά του Αγώνα.

Ο ΣΑΜΟΥΗΛ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΚΑΙ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΙ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Η ανακοίνωση για την επιστροφή των κλεμμένων κειμηλίων των Ιερών Μονών Τιμίου Προδρόμου Σερρών και Παναγίας Εικοσιφοινίσσης (της Μητροπόλεως Δράμας) καταδεικνύει το καλό κλίμα που επικρατεί στις ελληνοβουλγαρικές σχέσεις. Τα κειμήλια αυτά βρέθηκαν παρανόμως στη Βουλγαρία μετά από λεηλασίες του βουλγαρικού στρατού το 1917 κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρέπει πάντως να απαιτήσουμε την επιστροφή και των υπολοίπων θησαυρών της Μονής Εικοσιφοινίσσης και των Μονών της Ξάνθης που δεν περιλαμβάνονται στη συγκεκριμένη συμφωνία.

Το αντάλλαγμα, το οποίο θα δώσει η Ελλάς, είναι τα οστά του Βουλγάρου Τσάρου Σαμουήλ. Ήταν ο μεγάλος αντίπαλος που τελικά ηττήθηκε από τον Βασίλειο Β΄ τον Μακεδόνα, δηλαδή από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα που έμεινε στην ιστορία ως Βουλγαροκτόνος. Ο Σαμουήλ πέθανε το 1014 από τη θλίψη του μετά τη νίκη των Βυζαντινών στη μάχη του Κλειδίου. Τα οστά είχαν ταφεί στη Μικρή Πρέσπα, στο νησάκι του Αγίου Αχιλλίου.

Αλ Τσίπρας Δεν παίζουμε με τα εν ου παικτοίς. Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Αλ Τσίπρας Δεν παίζουμε με τα εν ου παικτοίς

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να ζητήσει πάλι την ψήφο του ελληνικού λαού, μετά τα όσα έπραξε κατά την θητεία του στην εξουσία. Από πλευράς του έχει κάποιο δίκιο αφού η συνείδησή του το επιτρέπει, αφού μετά τη σύντομη διαμονή του στις ΗΠΑ φάνηκε ότι κατέληξε να επανέλθει στην πολιτική και αφού οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι κάποιοι Έλληνες θα τον ψηφίσουν, παρά τα όσα αρνητικά έπραξε ως πρωθυπουργός. Στους υπόλοιπους Έλληνες η επάνοδός του θυμίζει μια πολύ δυσάρεστη περίοδο, που θέλουν να ξεχάσουν.  

         Ως αρχηγός νεοπαγούς πολιτικού Κόμματος προσφάτως επήγε στο Άγιον Όρος και επισκέφθηκε τις κατά τεκμήριο πιο ικανές στις δημόσιες σχέσεις Ιερές Μονές. Στη σχετική ανάρτησή του στο διαδίκτυο έγραψε: «Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Άδη…Μια επίσκεψη στο Άγιον Όρος είναι πάντα μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσεις. Ένα ταξίδι στην ιστορία, στους πολιτιστικούς θησαυρούς που φυλάσσονται αιώνες, αλλά και στο βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης». 

Ορθόδοξοι και Λατίνοι στα Επτάνησα: Άγιος Γεράσιμος (Α΄ μέρος) -- Ορθόδοξοι και Λατίνοι στα Επτάνησα: Άγιος Διονύσιος & Νικόδημος Μεταξάς (Β΄ μέρος)

Απόσπασμα από το βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, «Εκκλησία και Γένος εν αιχμαλωσία», Εναλλακτικές  Εκδόσεις, Αθήνα 2018.

Ιδιαίτερη ήταν η σχέση ορθοδοξίας και καθολικισμού στις φραγκοκρατούμενες και κατ’ εξοχήν στις ενετοκρατούμενες περιοχές. Ισχυρή υπήρξε η αντίδραση των Κρητικών στη δράση των ουνιτών και του Μιχαήλ Αποστόλη. Μάταια θα προσπαθούν οι καθολικοί, με τον ίδιο τον Βησσαρίωνα, να διευρύνουν τον κύκλο των ενωτικών. Με τον έξαρχο του Πατριαρχείου, τον μοναχό Μάρκο Ξυλοκαράβη, τον μετέπειτα Πατριάρχη, ο οποίος θα ξεσηκώσει τους «τσαγκαρομαραγγογουναροαυτοχρυσοχοοβοντικλαροχάλκας», σύμφωνα με την έκφραση του Αποστόλη, όχι μόνο θα περιοριστούν οι φιλοδοξίες των ουνιτών αλλά, με έγγραφο του δόγη της Βενετίας το 1463, θα γίνεται έκκληση στις τοπικές αρχές να προστατεύσουν τους ουνίτες ιερείς και κοσμικούς^[1]!

Οι Πατριάρχες δεν «φυτεύονται» από τον Τραμπ — Τι επιδιώκει το τουρκικό δημοσίευμα;

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Πολύς Τραμπ, άφθονη γεωπολιτική και ελάχιστη τεκμηρίωση. Αυτή είναι η πρώτη εντύπωση από το άρθρο του Ahmet Almaz στον τουρκικό ιστότοπο Haberler, το οποίο εμφανίζει τη μελλοντική διαδοχή στο Οικουμενικό Πατριαρχείο περίπου ως υπόθεση αμερικανικού σχεδιασμού.

Ο αρθρογράφος συνδέει τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο με την υποστήριξη της Ουάσιγκτον και παρουσιάζει τις υποτιθέμενες επιδιώξεις του μέσα από ένα σχήμα πολιτικών και θρησκευτικών συμμαχιών. Για τόσο βαρείς ισχυρισμούς, όμως, δεν παραθέτει έγγραφα, επώνυμη μαρτυρία ή επίσημη δήλωση που να αποδεικνύει «σχέδιο Τραμπ» για την ανάδειξη συγκεκριμένου Πατριάρχη. (haberler.com⁠)

 

Ο τίτλος αναγγέλλει σχέδιο. Το κείμενο προσφέρει εικασίες.

Και η απόσταση ανάμεσα στα δύο είναι ακριβώς εκεί όπου αρχίζουν τα ερωτήματα για τη στόχευση του δημοσιεύματος.

Από τον βίο του αγίου Σεργίου του Ραντονέζ

Από τον βίο του αγίου Σεργίου του Ραντονέζ

Όσιος Σέργιος του Ραντονέζ 

Η πλατειά φήμη και η ανθρώπινη δόξα αποτελούσαν ένα μαρτύριο για τον άγιο Σέργιο, ηγούμενο της Αγίας Τριάδος. Επιθυμώντας ν’ αποσυρθεί, και μέσα στην ησυχία της ερήμου να κοπιάσει για τον Κύριο, έφυγε κρυφά από το μοναστήρι του και σε απόσταση εξήντα τεσσάρων χιλιομέτρων κοντά στον ποταμό Κιρζάτς βρήκε μια τοποθεσία που του άρεσε πολύ.

Οι αδελφοί, βλέποντας τους εαυτούς τους εγκαταλελειμμένους και μάλιστα από ένα τέτοιο οδηγό και κυβερνήτη, βυθίστηκαν σε μεγάλη θλίψη και σύγχυση. Ήσαν πρόβατα χωρίς ποιμένα. Άρχισαν λοιπόν να τον αναζητούν παντού μέσα στα παρθένα δάση. Τελικά τον ανακάλυψαν και με δάκρυα τον παρακάλεσαν να επιστρέψει. Ο όσιος όμως, που αγαπούσε τη σιωπή και τη μόνωση, προτίμησε να παραμείνει στο μέρος εκείνο. Τότε πολλοί υποτακτικοί του άφησαν κι αυτοί τη μονή και εγκαταστάθηκαν κοντά του. Έκτισαν νέο μοναστήρι και ναό αφιερωμένο στην Υπεραγία Θεοτόκο.

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΘΕΟΣ: Ο ΘΕΟΛΗΠΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΘΕΟΣ: Ο ΘΕΟΛΗΠΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

         Η πόλη των Αθηνών κατέστη, από τα πανάρχαια χρόνια η κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού. Σε αυτή γεννήθηκε η πρώτη δημοκρατία στον κόσμο και για πρώτη φορά ο άνθρωπος αναδείχτηκε σε αξία και άρχισαν να γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σε αυτή γεννήθηκαν και έδρασαν οι μέγιστοι φιλόσοφοι της αρχαιότητας, καλλιεργήθηκαν τα γράμματα και η τέχνη έφτασε στο αποκορύφωμά της. Αλλά η πόλη αυτή της σοφίας και του πολιτισμού μπορεί να σεμνύνεται και για την χριστιανική της κληρονομία, στην οποία αναδείχτηκε μια πλειάδα αγίων, μαρτύρων και οσίων στο διάβα της ιστορίας της. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Ιερόθεος, ο πρώτος Επίσκοπός της. 

         Η Εκκλησία των Αθηνών είναι αποστολική, διότι ιδρύθηκε από τον απόστολο Παύλο, κατά την δεύτερη αποστολική του περιοδεία, περί το 51 μ. Χ. Όπως διαβάζουμε στο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων, ο μέγας Απόστολος των Εθνών, περιόδευσε στην Ελλάδα, με τους συνεργάτες του Σίλα και Τιμόθεο. Μετά τους Φιλίππους, τη Θεσσαλονίκη και τη Βέροια, έφτασε ακτοπλοϊκώς στο Φάληρο και ανέβηκε στην Αθήνα, για να κηρύξει το Ευαγγέλιο στο «Κλεινόν Άστυ», όπως αποκαλούνταν τότε, δηλαδή η «ένδοξη πόλη», λόγω του αρχαίου κλέους της. 

Κυριακή Βʼ Λουκά: Η τέλεια αγάπη (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Λουκ. στ’ 31-36)

Όταν οι άνθρωποι έχουν παντοτινή επίγνωση της φιλανθρωπίας του Θεού προς αυτούς, θα είναι φιλάνθρωποι κι ο ένας προς τον άλλον. Δεν υπάρχει τίποτ’ άλλο που να κάνει τους ανθρώπους άσπλαχνους προς τους άλλους, όσο η πεποίθηση πως κανένας δε θέλει να δώσει και στους ίδιους. Κανένας; Και πού είναι ο Θεός τότε; Δε μας αποζημιώνει κάθε μέρα και κάθε νύχτα ο Θεός με την ευσπλαχνία Του, σε αντίθεση μ’ εμάς που είμαστε άσπλαχνοι; Δεν είναι πιο σπουδαίο για μας να μας ευεργετήσει ο Βασιλιάς στην αυλή Του με την ευσπλαχνία Του, αντί να μας ευεργετούν οι δούλοι Του; Τί μας ωφελεί αν μας ευεργετούν όλοι οι δούλοι Του, αλλά ο Βασιλιάς είναι συγκρατημένος απέναντι μας;

Οι άνθρωποι γίνονται ανελεήμονες όταν περιμένουν από τους άλλους να τους ελεήσουν, ενώ οι άλλοι περιμένουν το ίδιο απ’ αυτούς. Σ’ αυτήν την αμοιβαία αναμονή, στο να περιμένει δηλαδή ο ένας από τον άλλον να τον ελεήσει, όλοι οι άνθρωποι, σαν ένας γενικός κανόνας, γίνονται άσπλαχνοι κι ανελεήμονες. Η ελεημοσύνη όμως δεν είναι παθητική αρετή, αλλά ενεργητική. Πώς θα γνώριζαν οι άνθρωποι τη φιλανθρωπία, αν ο Θεός δεν την είχε πρώτος ασκήσει σ’ αυτούς; Η φιλανθρωπία του Θεού απαιτεί τη φιλανθρωπία των ανθρώπων. Αν ο Θεός δεν είχε πρώτος δείξει τη φιλανθρωπία Του, ο κόσμος δε θα ήξερε τι ήταν.

Η Θεσ/νίκη στον εορτασμό της Χιλιετηρίδος της Αθωνικής Πολιτείας | Κων/νος Χολέβας 1.10.2026

ΚΑΝΕ ΦΙΛΟ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ (Κυριακή Β΄ Λουκά)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Ο Χριστός λέει ότι ο ζυγός του είναι απαλός και μαλακός στον τράχηλό μας και το φορτίο του ελαφρό. Αν τον υπακούσουμε και πάρουμε πάνω μας τον σταυρό του, όσα δηλαδή μας διδάσκει να κάνουμε, θα βρούμε ανάπαυση, ειρήνη και χαρά στην ψυχή μας (Ματθ. 11, 29-30).

Και όμως, υπάρχει μια εντολή που μας φαίνεται πολύ βαριά και ασήκωτη. Η αγάπη. Μα δεν είναι στη φύση μας να αγαπάμε; Και βέβαια. Άλλος πολύ, άλλος λίγο, όλοι το έχουμε μέσα μας αυτό. Ο Χριστός όμως το πάει στα άκρα. Θέλει να αγαπάμε και τον εχθρό μας ακόμα (Κυριακή Β΄ Λουκά).

Μα είναι δυνατόν κάτι τέτοιο; Όντως, δεν είναι καθόλου εύκολο για κανέναν αυτό. Ακατόρθωτο όχι, αφού το ζητάει ο Θεός που, ως δημιουργός μας, γνωρίζει τέλεια τις δυνατότητές μας, αλλά υπερβαλλόντως δύσκολο. Στο θέμα αυτό οι άνθρωποι εμφανίζουμε όλες τις διαβαθμίσεις. 

ΑΓΙΑ ΔΑΜΑΡΙΣ: Η ΠΡΩΤΗ ΑΘΗΝΑΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ

ΑΓΙΑ ΔΑΜΑΡΙΣ: Η ΠΡΩΤΗ ΑΘΗΝΑΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

       Ο ιερός συγγραφέας του βιβλίου των πράξεων των Αποστόλων, ευαγγελιστής Λουκάς, εξιστορώντας τα γεγονότα της επισκέψεως του Αποστόλου Παύλου στην Αθήνα το 51 μ. Χ. στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο, αναφέρεται στα ελάχιστα πρόσωπα τα οποία πίστεψαν στο κήρυγμα του Αποστόλου και αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα της τοπικής εκκλησίας των Αθηνών. Μεταξύ αυτών αναφέρεται και μία γυναίκα ονόματι Δάμαρις. Αναφέρει το ιερό κείμενο: «Τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς» (Πράξ.17,34).

      Είναι γνωστό πώς ο μεγάλος Απόστολος συνάντησε τεράστια δυσκολία στο ιεραποστολικό του έργο στο κλεινόν άστυ, έχοντας πενιχρά αποτελέσματα. Κατόρθωσε να πείσει ελάχιστα πρόσωπα, αλλά επιφανή, όπως τους ανώτατους δικαστικούς, Άγιο Διονύσιο Αρεοπαγίτη και Άγιο Ιερόθεο και μαζί τους μία μόνο γυναίκα την Δάμαρι, η οποία κατέστη η πρώτη Αθηναία χριστιανή. 

ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

       Η πόλις των Αθηνών μπορεί να καυχιέται για την πληθώρα των αγίων που ανάδειξε στο διάβα των αιώνων. Ιδιαίτερα πρέπει να καυχιέται για τον άγιο Ιερομάρτυρα Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, ο οποίος συγκαταλέγεται στους μεγάλους Πατέρες και Ιεράρχες της Εκκλησίας μας. 

       Γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 10 π. Χ. και καταγόταν από επιφανή αθηναϊκή οικογένεια, η οποία φρόντισε να τον μορφώσει στις μεγάλες φιλοσοφικές σχολές του κλεινού άστεως, η οποία, όπως και ολόκληρη η Ελλάδα, βρισκόταν την εποχή εκείνη υπόδουλη στους Ρωμαίους, αλά διατηρούσε ακόμη την αίγλη της, έχοντας κάποια προνόμια, με σπουδαιότερο τη λειτουργία του Αρείου Πάγου. Ο Διονύσιος σπούδασε φιλοσοφία και κατέστη επίλεκτο μέλος της αθηναϊκής κοινωνίας. Μάλιστα του δόθηκε η θέση ενός από τους εννέα βουλευτές του Αρείου Πάγου.

       Αν και ζούσε σε μια «κατείδωλον» πόλη, όπου η ειδωλολατρία είχε εξαχρειώσει τα ήθη των κατοίκων στην εποχή του, ζούσε με σύνεση και καλλιεργούσε τις έμφυτες αρετές του. Ζούσε σαν Χριστιανός προτού γίνει Χριστιανός. Όλοι τον θαύμαζαν και τον εκτιμούσαν, διότι στην άσκηση των καθηκόντων του απέδιδε δικαιοσύνη.

Εκοιμήθη ο Γέροντας Ιουστίνος, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Φρέατος του Ιακώβ

Εκοιμήθη εν Κυρίω την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026, σε ηλικία 85 ετών, ο Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Μάμαλος, ανακαινιστής του Ιερού Προσκυνήματος του Φρέατος του Ιακώβ και κτίτορας του Ιερού Ναού της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος, στη Νεάπολη (Νάμπλους) της Σαμάρειας, όπως ανακοινώνει με βαθύτατη θλίψη το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Ο μακαριστός Γέροντας Ιουστίνος νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στο Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Άγιος Ανδρέας», όπου εκοιμήθη έπειτα από μακρά ασθένεια.

Η ζωή και η πολυετής διακονία του εκλιπόντος συνδέθηκαν άρρηκτα με την εκ βάθρων ανακαίνιση και ανάδειξη της Ιεράς Μονής Φρέατος του Ιακώβ.

Τέσσερις Νέοι Αμερικανοί Μιλούν: «Γιατί Αφήσαμε τον Προτεσταντισμό για την Ορθοδοξία»

Από τον Προτεσταντισμό στην Εκκλησία του Χριστού — τέσσερις νέοι από την Τζόρτζια μιλούν για την αναζήτηση της αλήθειας, τη Θεία Ευχαριστία, την προσευχή και τη ζωή που ανακάλυψαν μέσα στην Ορθοδοξία.

Οι συνεντεύξεις της σειράς πραγματοποιούνται στον χώρο στάθμευσης της Ιεράς Μονής Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα, της Μονής που ίδρυσε ο μακαριστός Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, και καταγράφουν αυθόρμητες μαρτυρίες ανθρώπων που επισκέπτονται το μοναστήρι και μιλούν για την πορεία τους προς την Ορθόδοξη πίστη.

(Μετάφραση της συζήτησης με τον Χέρμαν, τον Πολύκαρπο, τον Σεβαστιανό και τον Μηνά)

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ ΙΟΥΣΤΙΝΗ (Η δύναμη της μετανοίας και η νίκη της πίστεως)

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ ΙΟΥΣΤΙΝΗ 

(Η δύναμη της μετανοίας και η νίκη της πίστεως)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

     Η Εκκλησία του Χριστού τιμά στις 2 Οκτωβρίου τη μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Κυπριανού και της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ιουστίνης, δύο μεγάλων μορφών της πίστεως, των οποίων ο βίος αποτελεί μία από τις πιο συγκλονιστικές μαρτυρίες της δύναμης της θείας Χάριτος. Η ζωή τους αποκαλύπτει ότι η αλήθεια του Χριστού συντρίβει κάθε δύναμη του σκότους και ότι η ειλικρινής μετάνοια μπορεί να μεταμορφώσει ακόμη και τον πιο απομακρυσμένο άνθρωπο σε άγιο.

     Δεν είναι τυχαίο ότι η Εκκλησία εορτάζει μαζί τους τον πρώην μάγο που έγινε επίσκοπος και τη νεαρή παρθένο που με την προσευχή της νίκησε όλες τις επιθέσεις του πονηρού. Οι δύο αυτοί Άγιοι γίνονται ένα διαχρονικό μάθημα πίστεως για κάθε εποχή.

Ο Κυπριανός πριν γνωρίσει τον Χριστό

      Ο Κυπριανός γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας τον 3ο αιώνα από ειδωλολάτρες γονείς. Από μικρό παιδί αφιερώθηκε στη λατρεία των ειδώλων και μυήθηκε στα αποκρυφιστικά μυστήρια. Οι βιογράφοι του αναφέρουν ότι περιόδευσε στην Ελλάδα, την Αίγυπτο και τη Βαβυλώνα, όπου διδάχθηκε κάθε μορφή μαγείας, αστρολογίας και δαιμονικής τέχνης.

Στη Βουλγαρία ο Σαμουήλ, στην Ελλάδα ψίχουλα;

Η παρέμβαση του Μητροπολίτη Δράμας Δωροθέου, η άνιση συμφωνία και η παρακαταθήκη του αλησμόνητου καί ατρόμητου Δράμας Παύλου που ξεκίνησε πρώτος το θέμα

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Παρουσιάσαμε χωρίς παρέμβαση τις θριαμβολογίες που εγράφησαν για την επιστροφή των κειμήλιων από την Βουλγαρία ως αντιστάθμισμα της απόδοσης των οστών  του αυτοκράτορα Σαμουήλ από την πλευρά της Ελλάδας στην Βουλγαρία. Σαφώς και είχαμε και έχουμε τις επιφυλάξεις μας γιαυτούς τους πανηγυρισμούς. Οχι γιατί αποποιούμαστε και απορρίπτουμε την προσφορά των Ιερών κειμήλιων αλλά γιατί τα κειμήλια αυτά είναι υποδεέστερα αυτών που μας οφείλουν και τα οποία δεν βλέπουμε να έχουν διάθεση να μας τα επιστρέψουν! Πολλώ δε μάλλον τώρα που τους δίνουμε πανηγυρικά τα λείψανα του Αυτοκράτορα Σαμουήλ και δεν έχουν να περιμένουν τίποτα  άλλο πια από μας. 

Ιστορική απόφαση: Επιστρέφουν 48 κειμήλια μετά από έναν αιώνα

Μια ιστορική συμφωνία πολιτιστικής ανταλλαγής συνήψαν η Ελλάδα και η Βουλγαρία, με την οποία επιστρέφουν στη χώρα μας, έπειτα από περισσότερο από έναν αιώνα, 48 κειμήλια ανεκτίμητης αξίας που είχαν μεταφερθεί στη Σόφια το 1917, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Η συμφωνία αποτελεί αποτέλεσμα πολυετών, διακριτικών διαπραγματεύσεων και προβλέπει, παράλληλα, την παράδοση στη Βουλγαρία των λειψάνων του Τσάρου Σαμουήλ, σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού.

Σήμερα, οι υπουργοί Πολιτισμού Ελλάδας και Βουλγαρίας, Λίνα Μενδώνη και Εφτίμ Μιλόσεφ (Evtim Miloshev), υπέγραψαν Μνημόνιο Κατανόησης για την αμοιβαία «κατάθεση» κειμηλίων ιστορικής αξίας για τις δύο χώρες, όπως ανακοίνωσε το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού.

Διονύσιος Αρεοπαγίτης. Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό.

Διονύσιος Αρεοπαγίτης

Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό.

Σε κύκλους προοδευτικών, δήθεν, ανθρώπων και εγγραμμάτων λέγεται ότι η γνώση διώχνει την χριστιανική πίστη. Ο εγγράμματος αντιλαμβάνεται το λάθος της Ορθοδοξίας. Σφάλμα τεράστιο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο  σφάλμα από αυτό. Οι μεγάλοι επιστήμονες με καθαρή καρδιά και προαίρεση ασπάζονται την Αλήθεια της Ορθόδοξης Διδασκαλίας. Εν τάχει αναφέρομε τον Ιερό Χρυσόστομο, Μέγα Βασίλειο και τον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη.

Στο παρόν κείμενο με τις μικρές μου δυνάμεις θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. Ο Διονύσιος γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 10 μ. Χ. από οικογένεια επιφανή και έλαβε μεγάλη μόρφωση. Η Αθήνα ήταν ξακουστή για την σοφία των κατοίκων της. Ο Διονύσιος ήταν ειδωλολάτρης, με καλή καρδιά  και αγαθή διάθεση. Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό. Για την μεγάλη μόρφωση που είχε και τη δικαιοσύνη που τον διέκρινε ορίστηκε μέλος του Αρείου Πάγου. Ήταν ένας από τους εννέα βουλευτές. Ζούσε ως Χριστιανός πριν γνωρίσει τον Χριστό.

Το 33 μ. Χ. βρίσκεται στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου για ανώτερες σπουδές. Μια μέρα, ενώ ήταν μεσημέρι, βλέπει τον ήλιο να χάνει το φως του και η γη να σείεται από ισχυρό σεισμό. Εκείνη την στιγμή ο Σωτήρας μας Χριστός σταυρωνότανε από τους άνομους Ιουδαίους και η φύση δεν μπορούσε να βλέπει τον δημιουργό της πάνω στον Σταυρό απαθής. Ο ευσεβής Διονύσιος αναφώνησε: «Ή θεός τις πάσχει, ή το παν απόλλυται»! Σημείωσε στο ημερολόγιό του την ημερομηνία, ημέρα και ώρα που έγιναν τα συμβάντα. Χαράχτηκαν στην μνήμη του και τον απασχολούσαν.

«Η συμβολή της Θεσσαλονίκης στον εορτασμό της χιλιετηρίδος της Αθωνικής Πολιτείας (963μ.Χ.–1963μ.Χ.)"

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΣΠΕΡΙΔΑΣ

Η Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης, η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, η Αγιορειτική Εστία και ο Σύνδεσμος Θεσσαλονικέων στην Αθήνα, έχουν τη χαρά και την τιμή να σας προσκαλέσουν σε αναμνηστική εκδήλωση, που συνδιοργανώνουν, με θέμα «Η συμβολή της Θεσσαλονίκης στον εορτασμό της χιλιετηρίδος της Αθωνικής Πολιτείας (963μ.Χ.–1963μ.Χ.)" μέσα από ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2026και ώρα 19:00 στην αίθουσα συνεδρίων του Εκπαιδευτικού και Πολιτιστικού Ιδρύματος (ΕΚ.Π.Ι.) της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης «Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (Νικ. Πλαστήρα 65 – Χαριλάου). Ομιλητές:

Νηπιαγωγείο - Άνω Λιόσια: Οι εκπαιδευτικοί στο κρεβάτι του Προκρούστη!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Την επόμενη φορά που κάποιος εκπαιδευτικός θα πάθει εγκεφαλικό από τη στεναχώρια (Σοφία Χρηστίδου τον Μάιο του 2026) ή θα αυτοκτονήσει πέφτοντας από κάποια ταράτσα (Διευθύντρια σχολείου, στον Κολωνό τον Απρίλιο του 2026), όλα τα ξεδιάντροπα ΜΜΕ θα αναρωτηθούν «περίλυπα» για ακόμη μια φορά: «μα τι συμβαίνει επιτέλους στην εκπαιδευτική κοινότητα»;

Μόνο που με το νέο περιστατικό βίας στο 1ο Νηπιαγωγείο Άνω Λιοσίων, δεν θα μπορούσε να γίνει πιο προφανές το τι ακριβώς συμβαίνει. Ο σημερινός εκπαιδευτικός είναι μονίμως καθηλωμένος σε ένα εργασιακό κρεβάτι του Προκρούστη. Και δύο ομοειδείς δυνάμεις τεντώνουν βίαια όποιον υπολείπεται σε υπακοή ή ακρωτηριάζουν όποιο ανεπιθύμητο φρόνημα του περισσεύει. Από τη μία η ορθοπολιτική μάχαιρα του κράτους και από την άλλη η αυτονόμηση γονιών και μαθητών από τις ευθύνες τους.