Συνομιλία με τον Γέροντα Παΐσιο (Β’)

Συνομιλία με τον Γέροντα Παΐσιο (Β’)

– Όταν μας στείλη κάπου ο Γέροντας και εμείς βλέπουμε ότι θα πάθουμε βλάβη σωματική ή πνευματική, πρέπει να το πούμε αυτό στον Γέροντα ή να κάνουμε αδιάκριτη υπακοή;

– Πρέπει οπωσδήποτε να το πούμε και μάλιστα δύο και τρείς φορές. Όταν όμως ο Γέροντας επιμένη, τότε να κάνουμε εκείνο που μας λέγει. Λόγου χάριν, εγώ έχω ένα πνευμόνι και ο Γέροντας μου λέγει να κάνω μια δύσκολη εργασία. Εάν δεν του πω την περίπτωσί μου και πάω, θα πεθάνω. Τότε εγώ θα πάω στον Παράδεισο, ο Γέροντας όμως θα κλαίη και θα έχη τύψεις συνειδήσεως. Θα πρέπει λοιπόν να του το πω. Εάν εκείνος επιμένη, θα πρέπει να πάω και ο Κύριος θα με δυναμώση. Εάν όμως πεθάνω, αυτό θα είναι το θέλημα του Θεού και ίσως τότε μου δώση και την Χάρι των ιαμάτων.

Ανησυχητική έρευνα για το AI: Οι μισοί νέοι στην Ευρώπη έχουν χρησιμοποιήσει chatbots για ψυχολογική υποστήριξη

Περισσότερο και από τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, εμπιστεύονται οι νέοι τα «απρόβλεπτα» chatbots - Απότοκο της κοινωνικής απομόνωσης

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης

Όσο οι παραδοσιακές αξίες υπονομεύονται και οι κοινωνικοί δεσμοί αποδυναμώνονται, η τεχνολογία της Τεχνητής Νοημοσύνης βρίσκει ανοιχτό πεδίο να εισβάλλει στην προσωπική ζωή των ανθρώπων. Όσο υποχωρεί το αίσθημα συλλογικής ταυτότητας που προσφέρουν οι κοινές (και ανώτερες) αξίες, ενισχύεται η καχυποψία και εντείνεται το φαινόμενο της μοναχικότητας.

Οι φυσιολογικές ανθρώπινες σχέσεις δίνουν όλο και περισσότερο τη θέση τους στις «ψυχρές» απαντήσεις ενός άψυχου λογισμικού που ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμο να ανταποκριθεί. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν κουράζεται, δεν κρίνει, δεν διαφωνεί έντονα, δεν ζητά ευθύνες και είναι προγραμματισμένη (σκόπιμα) να πηγαίνει πάντα «με τα νερά μας».

Ανήκουμε στον Θεό, Ιερομόναχος Ιουστίνος

Ανήκουμε στον Θεό

Ιερομόναχος Ιουστίνος

Αν η ύπαρξή μας έχει αγκαλιάσει τον Ιησού ως Σωτήρα, ως Κύριο, ως κάτι το απόλυτο και απόλυτα ρυθμιστικό τού είναι μας, τότε ζούμε για να Τον ευχαριστούμε διττά, και με λόγο και με πράξη. Διευκρινίζει ο Ίδιος: «Εάν αγαπάτε με, τας εντολάς τας εμάς τηρήσατε» (Ιω. 14.15).

Ξεθωριάζει και σβήνει καθετί άλλο και μένει να δεσπόζει μόνο ο Δεσπότης. «Μεγάλη η τυραννία της αγάπης. Απομακρύνει από όλα και προσδένει την ψυχή στον ποθούμενο. Αν έτσι αγαπήσουμε τον Χριστό, όλα τα εδώ θα φανούν σκιά, όλα εικόνα και όνειρο» προαγγέλλει ο ιερός Χρυσόστομος (Υπόμνημα εις το κατά Ιωάννην Ομιλία 87.3).

Πώς θα προστατεύσουμε τη γλώσσα μας

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Δεν είναι η πρώτη φορά που συζητείται η συνταγματική θωράκιση της γλώσσας μας

Στην πρόταση της κυβερνήσεως για τη συνταγματική αναθεώρηση προτείνεται μεταξύ άλλων η προσθήκη στο άρθρο 16 ειδικής παραγράφου για την ελληνική γλώσσα. Η πρόταση έχει ως εξής: «Κρατική μέριμνα για την καλλιέργεια, την προστασία και τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας». Δεν είναι η πρώτη φορά που συζητείται η συνταγματική θωράκιση της γλώσσας μας. Υπήρχε διάταξη σε ένα από τα πρώτα νομικά κείμενα του 1821 και συγκεκριμένα στη Νομική Διάταξη της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος. Οι επαναστατημένοι Έλληνες που συγκάλεσαν Τοπική Συνέλευση στα Σάλωνα – Άμφισσα στις 15-20 Νοεμβρίου 1821 όρισαν να προστατεύονται η Επικρτούσα Θρησκεία, η Ορθοδοξία, αλλά και η Επικρατούσα Γλώσσα.

Ο Διονύσιος της Κολιτσούς – μαρτυρία

Ο Διονύσιος της Κολιτσούς – μαρτυρία

Η Εκκλησία μας πρόσφατα αγιοκατέταξε τον Ρουμάνο ασκητή του Αγίου όρους όσιο Διονύσιο της σκήτης Κολιτσούς. Ο όσιος τα τελευταία χρόνια της ζωής του σήκωσε και τον σταυρό της τυφλότητας και ήταν γενικότερα γνωστός για τα αγιοπνευματικά χαρίσματα και την ευγένειά του. Ο γλυκός αυτός άνθρωπος κέρδιζε άμεσα όποιον τον γνώριζε από κοντά και στήριξε πνευματικά πολλούς μοναχούς και λαϊκούς. Η Λάρισα έχει την ευλογία να φιλοξενεί εδώ και λίγες μέρες απότμημα τιμίου λειψάνου του οσίου, το οποίο και θα παραμείνει μόνιμα στον ιερό ναό της Ζωοδόχου Πηγής της θεσσαλικής πρωτεύουσας.

Η πρόνοια του Θεού έφερε τα βήματά μου προ ετών κοντά στον όσιο αυτόν γέροντα. Η σκήτη Κολιτσού βρίσκεται κοντά στο Βατοπαίδι και έτσι, επισκεπτόμενος το μοναστήρι, άδραξα την ευκαιρία να πεταχτώ μέχρι τον γέροντα μαζί με έναν πνευματικό αδελφό. Το πρώτο που θυμάμαι να μου έκανε εντύπωση ήταν η λιτότητα και η ασκητικότητα που απέπνεε το Κελλί της συνοδείας του οσίου. Η χαρισματική αυτή απλότητα και κατά Χριστόν πτωχεία δύσκολα απαντάται σήμερα στον Άθω, δυστυχώς…

Ένα παράξενο φαινόμενο: νεοφώτιστοι στην Τουρκία

πηγή: Εφημερίδα “Θεσσσαλονίκη”

Του Παντελή Σαββίδη

Το φαινόμενο των μουσουλμάνων της Τουρκίας που ζητούν να βαπτισθούν χριστιανοί εκπλήσσει όσους δεν γνωρίζουν την τουρκική πολυπλοκότητα αλλά είναι μια πραγματικότητα.

Πρόκειται για μια υπαρκτή και, κατά τις πιο πρόσφατες μαρτυρίες από την Κωνσταντινούπολη, αυξανόμενη τάση, χωρίς όμως να υπάρχουν ακόμη στέρεα παντουρκικά στατιστικά που να επιτρέπουν να μιλήσει κανείς για «μαζικό ρεύμα».

Στους ναούς της Πόλης εμφανίζονται «δεκάδες» νεοφώτιστοι, ενώ η διαδικασία δεν είναι απλή: αρχίζει με αίτηση, εξετάζεται από ειδική εκκλησιαστική επιτροπή και ακολουθεί κατήχηση έξι έως δώδεκα μηνών πριν από το βάπτισμα.

Πώς μπορούμε να σωθούμε; Γέροντας Ευστράτιος Γκολοβάνσκι

Πώς μπορούμε να σωθούμε;

Γέροντας Ευστράτιος Γκολοβάνσκι

Το πώς θα σωθούμε το γνωρίζουμε, αλλά εξαιτίας της ραθυμίας μας χάνουμε τη σωτηρία. Πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα ας φυλάξουμε την παραγγελία του Κυρίου: «Ν’ αγαπάς τον Κύριο, τον Θεό σου, μ’ όλη σου την καρδιά, μ’ όλη σου την ψυχή και μ’ όλο σου το νου» και «ν’ αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου» (Ματθ. 22:37,39). «Σ’ αυτή τη διπλή εντολή συνοψίζονται όλος ο νόμος και οι προφήτες» (Ματθ. 22:40). Σ’ αυτή τη διπλή αγάπη βρίσκεται η σωτηρία.

* * *

Πώς μπορούμε να μάθουμε αν θα σωθούμε;

Κανένας, όσο ζει στη γη, δεν μπορεί να μάθει αν θα σωθεί ή όχι. Αυτό μόνο ο Θεός το γνωρίζει. Ο Κύριος γνωρίζει αυτούς που Του ανήκουν (Β’ Τιμ.2:19). Εμείς μπορούμε μόνο να βλέπουμε, αν βαδίζουμε ή όχι στο δρόμο που οδηγεί στη βασιλεία του Θεού. Αν ο γεωργός, στον καιρό της σποράς, ρίξει στο χωράφι του καλό σπόρο, μπορεί να ελπίζει ότι, στον καιρό της συγκομιδής, θα γεμίσει τις αποθήκες του. Όμοια και ο χριστιανός, αν στην παρούσα ζωή αγωνιστεί να τηρήσει τις εντολές του Θεού, μπορεί να ελπίζει ότι στη μέλλουσα ζωή θα ελεηθεί και θα σωθεί από τον μοναδικό και πολυέλεο Σωτήρα.

Η ανόρθωση του ανθρώπου και ο θρίαμβος της αγάπης του Θεού π. Ευσέβιος Βίττης (†)

Η ανόρθωση του ανθρώπου και ο θρίαμβος της αγάπης του Θεού π. Ευσέβιος Βίττης (†) 

Ο Αδάμ, παρακούοντας την σαφή εντολή του Θεού, έπεσε πολύ βαριά. Και ευρισκόμενος στην κατάσταση της παρακοής στερήθηκε τη θεία χάρη και αποξενώθηκε από το Θεό. Έχασε το ζωοποιό και φωτιστικό Άγιο Πνεύμα, αφού δεν θέλησε να τιμήσει και την προνομιακή θέση, που σε αυτήν τον τοποθέτησε ο Θεός, καθώς και τις ανεκτίμητες ευεργεσίες, που του έκανε ο Δημιουργός του. «Και άνθρωπος εν τιμή ων ου συνήκε. Παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς». Έτσι βυθίστηκε στην άγνοια και στο σκοτάδι μη έχοντας πια οδηγό του το Άγιο Πνεύμα και δεν του ήταν πια δυνατή η πρώτη οικεία σχέση του με τον Θεό. Κατάντησε λοιπόν άνθρωπος γεώδης και βοσκηματώδης, σκλάβος των παθών του και της αμαρτίας, που τον κυρίεψε ολοκληρωτικά. Ο άνθρωπος έμεινε πια μόνος του, με μόνο σύντροφό του την πικρή, την κατάπικρη τώρα για την κατάστασή του ανάμνηση μιας ανέφικτης πια και οριστικά χαμένης ευτυχίας και ενός απολεσθέντος Παραδείσου.

ΑΓΙΑ ΓΛΥΚΕΡΙΑ Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ

ΑΓΙΑ ΓΛΥΚΕΡΙΑ Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

        Οι γυναίκες και μάλιστα οι νεαρές παρθένες, Μάρτυρες της Εκκλησίας μας επέδειξαν τον ίδιο ηρωισμό με τους άνδρες κατά τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, όπου η πίστη του Χριστού διώκονταν με δαιμονική μανία από τον αρχαίο ειδωλολατρικό παρηκμασμένο κόσμο. Μια από αυτές υπήρξε η αγία Μάρτυς Γλυκερία. 

        Έζησε τον 2^ο μ. Χ. αιώνα στα χρόνια που αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν ο Αντωνίνος ο Ευσεβής (138-161). Γεννήθηκε στην πόλη Τραϊανούπολη και ήταν κόρη του υπάτου της πόλεως Μακαρίου. Όταν ακόμα μικρή κατηχήθηκε κρυφά από θερμούς Χριστιανούς και έγινε ένθερμη Χριστιανή.  Ως έφηβη είχε αναπτύξει αξιοθαύμαστη κατηχητική δράση, μεταστρέφοντας στην Εκκλησία πλήθος νεανίδων ειδωλολατρών. 

        Η δράση της έγινε γνωστή στους αδίστακτους ιερείς των ειδώλων, οι οποίοι την κατήγγειλαν στον φανατικό ειδωλολάτρη ηγεμόνα Σαβίνο, ο οποίος έδωσε διαταγή να τη συλλάβουν και να την οδηγήσουν μπροστά του. Η νεαρή Γλυκερία, πριν την παρουσιάσουν στον τύραννο είχε σημειώσει στο μέτωπό της το σημείο του Τιμίου Σταυρού και ομολόγησε με ηρωισμό την πίστη της στο Λυτρωτή και Σωτήρα Χριστό. Ο Σαβίνος την οδήγησε σε παρακείμενο βωμό να θυσιάσει στο άγαλμα του Δία. Η Γλυκερία προσευχήθηκε στο Χριστό και αμέσως ακούστηκε μια μεγάλη βροντή και το είδωλο έπεσε από μόνο του και συντρίφτηκε. Τότε οι ειδωλολάτρες ιερείς, γεμάτοι οργή, την παρέδωσαν στον ηγεμόνα να λιθοβοληθεί. Εκείνος συγκέντρωσε πλήθος φανατισμένων ειδωλολατρών, δίνοντάς τους εντολή να τη φονεύσουν δια λιθοβολισμού.  Όρμισαν μανισμένοι και άρχισαν να την λιθοβολούν με μανία και κατάρες. Όμως οι λίθοι άλλαζαν κατεύθυνση και δεν άγγιζαν τη Μάρτυρα! Τότε την εξέλαβαν ως μάγισσα και άρχισαν να τη βρίζουν χυδαία.

Η παράδοση του Ευαγγελίου Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης (†)

Η παράδοση του Ευαγγελίου

Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης (†) 

Ο Απόστολος Παύλος είδε τον Χριστό, συνομίλησε με τον Χριστό. Δι’ αποκαλύψεως Ιησού Χριστού παρέλαβε το Ευαγγέλιο (βλ. Γαλ. 1:11-12)· από Αυτόν άκουσε, και είχε την χάρη και το κύρος να είναι όντως Απόστολος του Χριστού και να μπορέσει κι αυτός να κοπιάσει υπέρ του Ευαγγελίου και να κηρύξει το Ευαγγέλιο.

Το Ευαγγέλιο λοιπόν το παρέλαβε ο Απόστολος Παύλος κι αυτό παρέδωσε. Δεν μπορεί κανείς να παραδώσει κάτι αν δεν το παραλάβει. Πρέπει να παραλάβει για να παραδώσει.

Δεύτερον, αυτό το Ευαγγέλιο που παρέλαβε και παρέδωσε ο Απόστολος Παύλος, όπως και οι άλλοι άγιοι Απόστολοι, είναι Ευαγγέλιο το οποίο στηρίζει τους ανθρώπους στην ζωή τους. Δεν είναι μόνον για την μέλλουσα ζωή, αλλά είναι και για την παρούσα ζωή. Διότι ακολουθώντας κανείς το Ευαγγέλιο του Χριστού γνωρίζει ποιος είναι ο προορισμός του, γνωρίζει γιατί ζει και γνωρίζει πως πρέπει να ζει, ώστε η ζωή του να είναι αξιοποιημένη.

Πρωτοφανής κοσμοσυρροή υπέρ της οικογένειας (φωτο)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πρωτοφανής κοσμοσυρροή υπέρ της οικογένειας 

Πρωτοφανής και εντυπωσιακή ήταν η συμμετοχή του κόσμου στην εορταστική εκδήλωση της Πρωτοβουλίας «Αγαπώ την Οικογένεια» που έλαβε χώρα το απόγευμα της Κυριακής (10 Μαΐου) στο καταπράσινο Άλσος Βεΐκου στο Γαλάτσι. 

Από νωρίς το απόγευμα, με την ευγενική άδεια του Δήμου Γαλατσίου, το υπέροχο αυτό αστικό πάρκο πλημμύρισε από οικογένειες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας και ήλθαν για να χαρούν ένα υπέροχο ανοιξιάτικο απόγευμα μέσα στη φύση και να δώσουν ένα ηχηρό μήνυμα υπέρ του θεσμού της οικογένειας, μέσα από μια μοναδική σέ πλήθος σύναξη οικογενειών. 

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ (Σχόλιο σε βίντεο ραβίνου)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 11η Μαΐου 2026

 

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

(Σχόλιο σε βίντεο ραβίνου)

 

       Πριν λίγες ημέρες ένας ισραηλινός στρατιώτης στο Λίβανο φωτογραφήθηκε από συνάδελφό του να κομματιάζει με μανία και χαιρεκακία άγαλμα του Εσταυρωμένου Χριστού. Η αποτρόπαια είδηση σόκαρε τον χριστιανικό κόσμο, ο οποίος διαπίστωσε για μια ακόμα φορά τα πραγματικά αισθήματα του εβραϊσμού για το θείο πρόσωπο του Θεανθρώπου και Λυτρωτή του κόσμου Χριστού, για τον οποίο, αν και πέρασαν δύο χιλιάδες χρόνια, δεν καταλάγιασε η εχθρότητά του προς Αυτόν και συνεχίζει να μισεί, να εχθρεύεται και να συκοφαντεί Αυτόν, ο Οποίος, σύμφωνα με τον Προφήτη Ησαΐα, «ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ» (Ησ.53,9). Αυτόν ο Οποίος δεν έβλαψε κανέναν, αντίθετα «διήλθεν ευεργετών και ιώμενος πάντας» (Πραξ.10,38). Αυτόν ο Οποίος όλη η ζωή Του ήταν μια διαρκής ευεργεσία για τον λαό Του και χάραξε για ολόκληρη την ανθρωπότητα μια νέα πορεία ζωής, γενόμενος υπόδειγμα αγάπης και ηθικότητας και σύμφωνα με τον Απόστολο Πέτρο, μας άφησε «υπογραμμόν ίνα επακολουθήσητε τοις ίχνεσιν αυτού» (Α΄ Πέτρ.2,21). Καταφρονεί Αυτόν, ο οποίος υπήρξε ο κορυφαίος δάσκαλος του ανθρωπίνου πνεύματος, ώστε και αυτοί οι σύγχρονοί του Ιουδαίοι αναγκάστηκαν να παραδεχτούν και να ομολογήσουν ότι «Ουδέποτε ούτως ελάλησεν άνθρωπος ως ούτος ο άνθρωπος» (Ιωάν.7, 37-52. 8, 12)! Την εικόνα Αυτού λοιπόν κομμάτιασε ο ισραηλινός στρατιώτης και ανέβασε στα κοινωνικά δίκτυα το ιερόσυλο «κατόρθωμά» του! 

Η ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΑΝΑ (Πασχαλινή ιστορία)

Η ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΑΝΑ

Πασχαλινές Ιστορίες, αρ. 25 

π. Δημητρίου Μπόκου

Ούτε που κατάλαβε πώς έπεσαν όλοι να τη φάνε ζωντανή. Δεν πρόλαβε καλά-καλά να φανερώσει το μυστικό της και αμέσως στήθηκε στενή πολιορκία γύρω της. Μια συντονισμένη πολυμέτωπη επίθεση ενορχηστρώθηκε εναντίον της. Μα ποιο ήταν το πρόβλημα; 

Η Δώρα ήταν έγκυος, μα το παιδί αυτό δεν έπρεπε να γεννηθεί. 

Και ποιος το έλεγε αυτό; Όλοι φυσικά. Και πρώτος και καλύτερος ο φίλος, το αγόρι της. 

Η Δώρα δεν ήταν παρά μια έφηβος. Ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι. Και δεν της επιτρεπόταν ακόμα να ορίζει μόνη της τα πάντα για τον εαυτό της. Τη θεωρούσαν, και ήταν βέβαια, ανήλικη ακόμα, μικρή. Ωστόσο δεν της απαγορευόταν, και η ίδια δεν δίσταζε, να έχει δραστηριότητες αρκετά προχωρημένες. Και μάλιστα νόμιζε ότι είχε αργήσει κιόλας. Της άρεσαν τα ηδέα της ζωής, τα ευχάριστα και ωραία, όχι όμως και οι ευθύνες που τα συνοδεύουν κάποτε. Οι γονείς της την ήθελαν ξύπνια, κοινωνική, σύγχρονη, ανοιχτή, με παρέες. Μα κάποτε έχουν και αυτά το τίμημά τους. Δεν είναι πάντα ανώδυνα. Και η Δώρα το έμαθε γρήγορα αυτό, και ως συνήθως, με τον δυσάρεστο τρόπο. 

Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό.

Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό.

Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ γέροντος Γρηγορίου (*). 

Πρέπει νά προσέξουμε. Πολλά «πιστεύω» ὑπάρχουν, πολλά δόγματα, πολλές θρησκεῖες, πολλές «ἐκκλησίες», ἐνῷ ἡ ἀλήθεια καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί πρέπει κανείς νά καταρτίζεται –εἰδικά σήμερα-, γιά νά γνωρίζει τήν ἀλήθεια, νά ξέρει τήν ἀλήθεια. 

Νά, καί σήμερα πολλοί καί ἐγγράμματοι καί λόγιοι λένε «ἦταν σωστό νά χύνονται τόσα αἵματα στήν Εἰκονομαχία στό Βυζάντιο γιά τίς εἰκόνες; Τόσος φανατισμός!».

Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό. Λένε· ἄς πίστευε κανείς καί ἄς δεχόταν τήν ἀλήθεια, τόν Χριστό ὅπως τόν πίστευε· τί πείραζε καί ἄν δέν εἶχε εἰκόνα;

ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΚΥΠΡΟΥ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΚΥΠΡΟΥ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

       Ορισμένοι από τους αγίους μας χαρακτηρίζονται ως Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας. Κι’ αυτό διότι διακρίθηκαν, πέρα από την  αγιότητά τους, και για την μεγάλη προσφορά τους στην Εκκλησία. Έχοντας τεράστια μόρφωση, θεολογική παιδεία και ποιμαντική ικανότητα, σημάδεψαν την εποχή τους, αλλά και παραμένουν στους αιώνες αυθεντίες και πρότυπα αληθινών ποιμένων. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου.

     Είχε ιουδαϊκή καταγωγή. Οι γονείς του ήταν πάμφτωχοι αγρότες Ιουδαίοι. Γεννήθηκε στο χωριό Βησανδούκη (ή Βησανδούκ) κοντά στην Ελευθερούπολη της Παλαιστίνης περί το 315. Σύμφωνα όμως με κυπριακή παράδοση, γεννήθηκε στο χωριό Καλοπαναγιώτης, Μαραθάσας της Κύπρου, και μεγάλωσε στη Βησανδούκη. Είχε ένα ακόμη αδελφό τον Καλλίτροπο και μια αδελφή.

Πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια… Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Παραθέτουμε πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια, ενδεικτικά όμως αυτών που παίρνουν τις αποφάσεις και επηρεάζουν τη ζωή των πολιτών της χώρας μας. Την Κυριακή 10 Μαΐου ήταν η ετήσια εορτή προς τιμήν της μητέρας. Την παραμονή, Σάββατο στις 10 μ.μ., το κρατικό κανάλι ΕΤ3 μετέδωσε αφιέρωμα στο βιβλίο «Το δεύτερο φύλο», της άθεης και οπαδού του Στάλιν Γαλλίδας συγγραφέως Σιμόν ντε Μπωβουάρ, συντρόφου του Ζαν Πολ Σαρτρ, που είχε εκδοθεί  το 1949… Σημειώνεται ότι ο άθεος  αριστερός διανοούμενος Μισέλ Ονφρέ σε άρθρο του στο περιοδικό “Le Point” (τεύχος 2104, 10/1/2013, σελ. 73) απομυθοποίησε την Μπωβουάρ, που ήταν εχθρός της οικογένειας και της μητρότητας: « Η Μπωβουάρ  δεν υπήρξε ποτέ ερωτευμένη με τον Σαρτρ. Ζούσαν μαζί συμβατικά, με πλήρη ανεξαρτησία του ενός από τον άλλον και αλληλοανέχονταν την πολυκύμαντη ερωτική τους ζωή, η δε Μπωβουάρ απέκρυπτε με σταθερότητα το γεγονός ότι ήταν λεσβία»… 

«Γάμος στη Δημοτική — Από το Μυστήριο στην Προσαρμογή»

«Γάμος στη Δημοτική — Από το Μυστήριο στην Προσαρμογή»

Η πρόσφατη τέλεση γάμου στη δημοτική γλώσσα από τον π. Αλέξανδρο Καριώτογλου και όσα έχουν προηγηθεί μέσα από δημόσιες παρεμβάσεις, συνεντεύξεις και δηλώσεις του συγκεκριμένου ιερέα περί «εκσυγχρονισμού» της Εκκλησίας, δεν αποτελούν έναγ μεμονωμένο περιστατικό.

Είναι ένα ακόμη σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης φρονήματος που εδώ και χρόνια επιχειρεί να μεταμορφώσει την Ορθοδοξία από εμπειρία μετανοίας και ασκήσεως σε μια θρησκεία προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις της εποχής.

Υπάρχουν εποχές όπου οι εχθροί της Πίστεως εμφανίζονται έξω από τα τείχη.

Και υπάρχουν εποχές πιο επικίνδυνες και ύπουλες όπου εισέρχονται εντός των τειχών, ομιλώντας τη γλώσσα της αγάπης, της προόδου και της δήθεν ποιμαντικής ευαισθησίας.

Ζούμε δυστυχώς τη δεύτερη εποχή.

Διεθνές Θεολογικό Συμπόσιο «Μνήμη και Τιμή Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου»

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

Στο περιθώριο του θορυβώδους και βαθιά προκλητικού ταξιδιού του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Αθήνα, μέσα σε ένα κλίμα έντονων συζητήσεων, δημοσίων εντυπώσεων και εκκλησιαστικών κραδασμών, ο αυθεντικός ορθόδοξος μοναχισμός έρχεται αθόρυβα αλλά καταλυτικά να δώσει το δικό του παρόν. Όχι με συνθήματα, επικοινωνιακές κατασκευές ή κοσμικές επιδείξεις, αλλά με τη δύναμη της εμπειρίας του Αγίου Πνεύματος, με τη γνησιότητα της πατερικής παραδόσεως και με το άρωμα της αληθινής Ορθοδοξίας.

Το Διεθνές Θεολογικό Συμπόσιο προς τιμήν του μακαριστού Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου αποτελεί, στην πραγματικότητα, ένα ισχυρό πνευματικό μάθημα — ένα ηχηρό ράπισμα συνειδήσεως προς όλους μας. Μέσα από τη μορφή και τη διδασκαλία ενός μεγάλου αγιορείτου πατρός, η Εκκλησία υπενθυμίζει ποια είναι η αυθεντική οδός της ορθόδοξης ζωής: η ταπείνωση, η προσευχή, η μετάνοια, η ασκητική εγρήγορση, η εμπειρία της θείας χάριτος και η ανόθευτη πίστη των Αγίων.

Βίντεο Ημερίδας με θέμα : Ενότητα της Εκκλησίας και ένωση των εκκλησιών

Ἡ συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, οἱ ἀνταλλαγὲς ἐπισκέψεων ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων, ἡ πύκνωση τῶν συμπροσευχῶν μὲσα σὲ ὀρθοδόξους Ναοὺς κι άκόμη ἡ μετάδοση τῶν ἀχράντων μυστηρίων σὲ αἱρετικοὺς εἶναι δείγματα τῆς ὲπίμονης προσπάθειας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς λεγομένης «ὁρατῆς ἑνότητας τῶν ἐκκλησιῶν» ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ὅραμα τῶν ἁπανταχοῦ οἰκουμενιστῶν.

Τό κριτήριο τῆς Τελικῆς Κρίσεως, εἶναι μόνο ἡ ἀγάπη;

Πορφυρίτης

«Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.»[1]. Ἄλλη μία εὐαγγελική περικοπή, ἡ τῆς Μελλούσης Κρίσεως[2], πού ἔχει διαστρεβλωθεῖ ἀπό τούς ὑπηρέτες τῆς Νέας «Ἐκκλησιαστικῆς» Τάξεως, οἱ ὁποίοι ἀνεμίζουν εὐκαίρως ἀκαίρως, τήν σημαία τῆς ἀγάπης[3]. Ἀγάπη, ἀγάπη, ἀγάπη! Αὐτό εἶναι ὁ Θεός, Ἀγάπη! Καί αὐτό θέλει ὁ Θεός, ἀγάπη! Μόνο ἀγάπη! Μέ αὐτό τό κριτήριο, λένε, θά γίνει καί ἡ Τελική Κρίση. Μόνο μέ τήν ἀγάπη.

Θά εἶχαν δίκαιο οἱ ἀγαπητοί μας ἀδελφοί, ἐάν ὁ Κύριος ἔλεγε: «Πείνασε γάρ ὁ πλησίον καί τοῦ ἐδώκατε φαγεῖν, ἐδίψησε, καί τόν ἐποτίσατε, ξένος ἦταν καί τόν συναγάγατε, γυμνός, καί τόν περιεβάλατε, ἠσθένησε, καί τόν ἐπεσκέψασθε, ἐν φυλακῇ ἦταν, καί πήγατε πρός αὐτόν». Τότε, πράγματι τό τελικό κριτήριο θά ἦταν ἡ ἀγάπη, ἡ φιλευσπλαγχνία, ἡ ἐλεημοσύνη. Παρομοίως, ἐάν αὐτοί πού εἶχαν πεινάσει ἦταν ὁ Μωάμεθ, ὁ Βούδδας, ὁ Πάπας, ἤ ὁ Μέγας Ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντος. Ἐάν εἶχαν πεινάσει αὐτοί, τότε καί πάλι τό κριτήριο θά ἦταν ἡ ἀγάπη, ἀνεξαρτήτου Πίστεως καί θρησκείας.