Όλα τα βάσανα συντελούν στο να σωθούμε από την αμαρτία π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Όλα τα βάσανα συντελούν στο να σωθούμε από την αμαρτία. π. Συμεών Κραγιόπουλος (†) 

Αρρώστησες. Εντάξει· αρρώστησες. Ερήμην του Θεού έγινε αυτό; Δεν το ξέρει, δεν το βλέπει ο Θεός; Κι εσύ κάνεις μεν ό,τι κάνεις, αλλά με πνεύμα εντελώς λαθεμένο για έναν χριστιανό. Θα θυμηθείς και τον γιατρό και τα φάρμακα, θα θυμηθείς και τα χρήματα που μπορείς να διαθέσεις, θα πας και στο εξωτερικό, θα πας και στην εκκλησία, θα προσευχηθείς, θα παρακαλέσεις και άλλους να προσευχηθούν, αλλά όλα αυτά μέσα στο πνεύμα ότι μας βρήκε ένα κακό, και να κάνουμε το παν, για να γλιτώσουμε από το κακό. Πού ήταν ο Θεός, όταν ήρθε αυτό το κακό; Πού ήταν; Πώς το άφησε και ήρθε; Χριστιανοί είμαστε! Επιτρέπεται να σκεπτόμαστε και να ενεργούμε έτσι;

Θρίαμβος του κυνισμού – Ο ευλογημένος πόλεμος (Πρωτοπρ. Θωμάς Βαμβίνης)

Θρίαμβος τοῦ κυνισμοῦ

Κάποτε, στό μεσουράνημα τοῦ γουοκισμοῦ, εἶχαν διαβληθῆ κάποιες λέξεις ὡς ἀκατάλληλες πρός χρήση ἀπό τούς ἀνθρώπους, πού εἶχαν εὐαισθησία στά δικαιώματα ὅλων τῶν συνανθρώπων τους, δικαίων καί ἀδίκων. Γι’ αὐτό γινόταν προσπάθεια, μέσα μάλιστα καί ἀπό πανεπιστημιακά μαθήματα σέ ἐκπαιδευτικούς, νά ἀντικατασταθοῦν οἱ λέξεις αὐτές μέ ἄλλες λέξεις ἤ καί μέ περιφραστικές διατυπώσεις. Γίνονταν διάφορες προτάσεις. Γιά παράδειγμα: ἀντί κλέφτης, νά λέμε αὐτός πού νομίζει ὅτι ὅλα ἀνήκουν σέ ὅλους, ἀντί γιά ζητιάνος, νά λέμε αὐτός πού ζητᾶ ἰδιωτική χρηματοδότηση, ἐπίσης τόν πρωτόγονο νά τόν λέμε ἄνθρωπο μέ διαφορετική κουλτούρα καί τό πιό φρικτό: τόν κανιβαλισμό νά τόν ὀνομάζουμε ἐνδοφυλετική βρώση.

Κύπρος: Δεξιά στροφή, αλλά και κόμματα διαμαρτυρίας

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Οι εκλογές της 24.5.2026 έφεραν έξι κόμματα στην Κυπριακή Βουλή και απέδειξαν ότι οι φωνασκούντες και οι καταγγέλλοντες χωρίς αποδείξεις δεν πείθουν πολλούς

Τα τρία από τα τέσσερα παραδοσιακά κόμματα πέτυχαν καλές επιδόσεις και τα κόμματα διαμαρτυρίας μπήκαν στη Βουλή των Αντιπροσώπων, αλλά με χαμηλότερα ποσοστά από εκείνα που προσδοκούσαν. Οι εκλογές της 24.5.2026 έφεραν έξι κόμματα στην Κυπριακή Βουλή και απέδειξαν ότι οι φωνασκούντες και οι καταγγέλλοντες χωρίς αποδείξεις δεν πείθουν πολλούς. Χρήσιμο μάθημα -τηρουμένων των αναλογιών- και για την πολιτική σκηνή της Ελλάδος.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός - ΔΗΣΥ της Κεντροδεξιάς κέρδισε 17 από τις 56 έδρες, το κομμουνιστικό ΑΚΕΛ κέρδισε 15, το εθνικιστικό υπερσυντηρητικό ΕΛΑΜ φτάνει τις 8 έδρες (από 4 που είχε), το Κεντρώο Δημοκρατικό Κόμμα - ΔΗΚΟ διατηρεί δυνάμεις και καταλαμβάνει 8 έδρες. Από τα νέα κόμματα το Άλμα του πρώην γενικού ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη εισέρχεται στη Βουλή με 4 έδρες, όσες ακριβώς καταλαμβάνει και ο πολυσυζητημένος Φειδίας Παναγιώτου με την Άμεση Δημοκρατία Κύπρου.

“Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα μου, εμόλυναν την μερίδα μου…” (Ιερεμ. 12, 10)

Ἀρχιμανδρίτης Φιλόθεος Ζερβάκος

ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ

Οἱ πλεῖστοι τῶν σημερινῶν ἀρχιερέων ἀδιαφοροῦν γιά τό θεῖον θέλημα καθολοκληρίαν. Δέν τούς μέλει περί τῶν προβάτων, ἐκτός ὀλίγων ἐξαιρέσεων. Ἀλλοίμονον! Οἱ διάδοχοι τῶν Ἀποστόλων, οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Χριστοῦ, πού κατήντησαν!…

Ἄς θρηνήσωμε ἀδελφοί, ἄς κλαύσωμε ἐκ καρδίας διά τήν ἀθλία κατάστασι τοῦ ἔθνους καί τῆς Ἐκκλησίας. Ἕνεκεν τῶν πολλῶν ἁμαρτιῶν τῶν ἀνθρώπων, τοιούτους ἄρχοντας δίδει ὁ Θεός. Ἐάν τόν παρακαλέσωμε θερμῶς, μετά δακρύων καί συντετριμμένης καρδίας, ἴσως εὐσπλαχνισθῆ ἐμᾶς καί τόν λαόν αὐτοῦ, καί ἐξαποστείλη ἀληθεῖς ποιμένας εἰς τόν ἀμπελῶνα Του…

Λειτουργικός συμβολισμός ή επικίνδυνη εκκλησιολογική ελαφρότητα;

Όταν η «ευγένεια» τραυματίζει το εκκλησιαστικό αισθητήριο

Προκαλεί εύλογο προβληματισμό η επιλογή να εικονίζεται σε αρχιερατικό επιγονάτιο του Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγενίου η μορφή Ρωμαιοκαθολικού Καρδιναλίου, έστω και αν αυτό συνδέεται με την παράδοση της τιμίας κάρας του Αποστόλου Τίτου ή κάποιου άλλου Αγίου της Εκκλησίας μας. Αν κάνουμε λάθος ας μας εξηγήσουν τι συμβολίζει γιατί μας έχουν έλθει από καιρό πολλά παράπονα πιστών που διερωτώνται που στοχεύουν όλα αυτά τα ανοίγματα.

Στην ορθόδοξη λειτουργική παράδοση τα άμφια και τα λειτουργικά σύμβολα δεν γίνεται να χρησιμοποιούνται για προσωπικές φιλοφρονήσεις ή διπλωματικές κινήσεις, αλλά πρέπει να φέρουν σαφές θεολογικό και εκκλησιολογικό περιεχόμενο. Για τον λόγο αυτό τέτοιες επιλογές δημιουργούν σύγχυση και σκανδαλισμό σε πολλούς πιστούς, οι οποίοι δυσκολεύονται να κατανοήσουν ποια είναι τα όρια μεταξύ τιμητικής ευγένειας και λειτουργικής υπερβολής.

Δυστυχώς, παρατηρείται συχνά μια μετάβαση από τη μία ακρότητα στην άλλη: από στείρες και φοβικές αντιδράσεις απέναντι σε οτιδήποτε σχετίζεται με τους Καθολικούς, έως κινήσεις που δίνουν την εντύπωση θεολογικής ελαφρότητας και άκριτου συμβολισμού. Η Ορθόδοξη Εκκλησία όμως δεν πορεύεται  με φοβικά σύνδρομα ή  με επικοινωνιακές υπερβολές, αλλά με διάκριση, σοβαρότητα και εκκλησιαστικό φρόνημα.

Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος – Νομίζουν πως είμαι νεκρός. Εγώ όμως είμαι ζωντανός. Βλέπω τους πάντες!

27 Μαΐου, εορτή αγίου Ιωάννου του Ρώσου.

Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος – Νομίζουν πως είμαι νεκρός. Εγώ όμως είμαι ζωντανός. Βλέπω τους πάντες!

O άγιος Ιάκωβος τακτικά επισκεπτόταν τον άγιο Ιωάννη τον Ρώσο, κυρίως πηγαίνοντας για την Αθήνα για τους γιατρούς που τον παρακολουθούσαν.

-Κάποτε, έλεγε, πηγαίνω και βλέπω τον Άγιο ζωντανό μέσα στη λάρνακά του. Του λέω: «Άγιέ μου, πώς περνούσες στη Μικρά Ασία; Τί αρετές είχες και αγίασες;» Ο Άγιος μου απάντησε:

-Μέσα στη σπηλιά που ήταν σταύλος, κοιμόμουνα και με τα άχυρα σκεπαζόμουνα τον χειμώνα για να μην κρυώνω. Είχα και την ταπείνωση και την πίστη.

Σε λίγο μου λέει:

Αφιέρωμα της pemptousia.tv στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου στο Προκόπι Ευβοίας

Ο ναός του Αγίου Ιωάννη Ρώσου που βρίσκεται στο Προκόπι Ευβοίας είναι ένα από σημαντικότερα προσκυνήματα, όχι μόνο της Εύβοιας αλλά και ολόκληρου του Ελληνισμού. Τον βίο αλλά και τα αναρίθμητα θαύματα του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου είχε περιγράψει στην pemptousia.tv, ο Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Προσκυνήματος, μακαριστός π. Νικόλαος Βερνέζος.

Δείτε εδώ το αφιέρωμα: www.pemptousia.tv

Αφιέρωμα της pemptousia.tv στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου στο Προκόπι Ευβοίας - Pemptousia

Οι Τούρκοι έμαθαν πως οι Έλληνες ήθελαν να πάρουν και το Ιερό Λείψανο του Αγ. Ιωάννου του Ρώσου και έκαναν επανάσταση. «Να μείνει εδώ», έλεγαν, «ποιος θα κάνει θαύματα μετά;»

Όταν ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος 

μαρμάρωσε τους Τσέτες...

 

Ο π. Γεράσιμος συχνά έλεγε ότι είχε γνωρίσει και είχε μιλήσει με την εγγονή μιας όμορφης γυναίκας από το Προκόπι της Καππαδοκίας, που έκανε τα χέρια της χωνί και φώναξε:
“ Ε, Γιάννη, με παίρνουν...Σώσε με...” και ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος, που η εκκλησιά του ήταν κοντά στο σπίτι της, μαρμάρωσε τους Τσέτες, που ήρθαν να κλέψουν την πανέμορφη νεόνυμφη και δεν ολοκλήρωσαν το ανόσιο έργο τους.

 

 

Είχε πάρει προσκυνητές στο Προκόπι και εκείνο το “Φως Ιλαρόν” που έψαλλε στο λεωφορείο, διασχίζοντας τη διψασμένη για «το Ύδωρ το Ζων» μικρασιατική ενδοχώρα, ήταν το ωραιότερο της ζωής τους.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΣΟΣ: Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΥΠΑΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΣΟΣ: Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΥΠΑΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Η εμφάνιση αγίων στην Εκκλησία μας σε κάθε εποχή είναι το μόνιμο θαύμα. Ουδέποτε υπήρξε εποχή στη δισχιλιόχρονη πορεία της Εκκλησίας μας που να μην έχει εμφανιστεί άγιος. Όπως σε κάθε εποχή, έτσι και στους νεώτερους και σύγχρονους καιρούς αναδεικνύει ο Θεός αγίους για τη δόξα τη δική Του και τον αγιασμό και την αρωγή των πιστών. Ένας από τους νέους λαοφιλείς αγίους της Εκκλησίας μας είναι και ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος.

     Ήταν Ρώσσος στην καταγωγή και είχε γεννηθεί στη Ν. Ρωσία, τη σημερινή Ουκρανία, στα 1690 από ευσεβή οικογένεια. Κατατάχτηκε στον ρωσικό στρατό να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, όταν η πατρίδα του βρισκόταν σε πόλεμο με την Τουρκία (1711-1718). Ο νεαρός Ιωάννης πολεμούσε με ηρωισμό στον αυτοκρατορικό στρατό, ο οποίος είχε υποστεί ταπεινωτικές ήττες από τα ακατάβλητα τουρκικά στρατεύματα. Στη μάχη ανακατάληψης του Αζώφ πιάστηκε αιχμάλωτος, μαζί με χιλιάδες άλλους συμμαχητές του και οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, εν μέσω εξευτελισμών. Από εκεί προωθήθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, στο χωριό Προκόπιο, όπου δόθηκε στην κατοχή ενός  Αγά, ο οποίος ηγείτο στρατοπέδου Γενιτσάρων. Εν μέσω πρωτοφανών εξευτελισμών και σκληρών βασανιστηρίων του ανατέθηκε να περιποιείται τα ζώα και να μένει μαζί τους στους βρώμικους από τις κοπριές στάβλους. 

Πώς Θα Σωθούμε: Λόγοι παρηγοριάς στους θλιμμένους (Ιερά Μονή Παρακλήτου)

Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός

Λόγοι παρηγοριάς στους θλιμμένους:

α΄. Η καλύτερη παρηγοριά για τους θλιμμένους είναι η επίγνωση των αμαρτημάτων τους

β΄. Η παρηγοριά της προσευχής

γ΄. Επτά ωφέλιμες και παρήγορες σκέψεις

δ΄. Η Θεία Κοινωνία

ε΄. Παρήγοροι λόγοι στους φτωχούς

ς΄. Παρήγοροι λόγοι στους αρρώστους και τους αναπήρους

z΄. Παρήγοροι λόγοι σ΄αυτούς που πενθούν για το θάνατο αγαπημένων τους προσώπων

Όσα διάβασες ως εδώ, θα ήταν αρκετά για να παρηγορηθείς και να καταλάβεις πόσο ωφελείσαι από τις θλίψεις, αν δεν ήσουν κι εσύ, όπως όλοι μας, άνθρωπος αδύναμος. Για την αδυναμία, λοιπόν, και τη χαυνότητα της φύσεως, καθώς και για μεγαλύτερη ψυχική σου ενίσχυση, διάβασε και όσα είναι γραμμένα πιο κάτω.

Ιδού οι λεγόμενες ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις τη Δηλώσεως του Τορόντο

Ιδού  οι λεγόμενες ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις τη Δηλώσεως του Τορόντο

(Ποιος συμφωνεί με αυτές εις την Κύπρον;)

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Ένα θέμα που δεν τολμήθηκε ποτέ οποιαδήποτε θεολογική ανάλυση, από τους απολογητές των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης, είναι και οι λεγόμενες ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις της Δήλωσης του Τορόντο, οι οποίες έχουν παρεισφρήσει στις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης.  Ενώ πολλοί είναι εκείνοι εκ των πανεπιστημιακών, οι οποίοι έγιναν απολογητές των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης, στο θέμα τούτο τηρούσαν αφωνία.

 Είναι γνωστό ότι οι καλούμενες ‘’εκκλησιολογικές προϋποθέσεις’’ στη «Δήλωση του Τορόντο», έχουν επιβληθεί από την πνιγηρή πλειοψηφία των αιρετικών προτεσταντικών ομάδων του Π.Σ.Ε. Δεν είναι επιτρεπτό να «προσλαμβάνωμεν το αλλότριο, φθείροντες το ημέτερον», λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (PG 35, 1124).

Το έγκλημα της Πάφου

Το έγκλημα της Πάφου

 

Ολοκληρώθηκε σήμερα με την εκλογή νέου μητροπολίτη, μοιχεπιβάτη ακριβέστερα. Το έγκλημα ήταν προσχεδιασμένο. Η δολοφονία του χαρακτήρα και του αξιώματος του Τυχικού προειλημμένη και αμετανοήτως ενορχιστριθείσα και εκτελεσθείσα από τους ιεράρχες της Κύπρου. Η παντελώς παράλογη, ανέρειστη και ανυπόστατη εκκλησιολογικά παύση του Πάφου Τυχικού από τα αρχιερατικά του καθήκοντα είναι μια πρωτόγνωρη για τα παγκόσμια δικαστικά χρονικά διαδικασία για την οποία γελάνε και οι πέτρες. Μια προκατασκευασμένη και στημένη ψευτοκαθαίρεση και σε ουσιαστικό και σε τυπικό – διαδικαστικό επίπεδο.

Η μανιώδης και αμετάπειστος εμμονή των δημίων του συνεπικουρήθηκε από τη σιωπή ενίων αμνών (βλ. Μόρφου και Λεμεσού, κατά τα άλλα λαλίστατων…). Ένας γελαστός από την εκλογή του αρχιμανδρίτης – τραφείς στα οικουμενιστικά νάματα του Βατικανού κατά το βιογραφικό του πάντοτε, οπότε και πειθήνι όργανο του Γεωργίου και των συν αυτώ παράνομων συνέδρων – έρχεται να εισπηδήσει έκνομα στη συζυγία μητρόπολης Πάφου και Τυχικού δια της μοιχεπιβασίας, εκπληρώνων ανερυθρίαστα και προκλητικά και αυτός ένα όνειρο ζωής: να καταστεί καριερίστας ορθόδοξος επίσκοπος…

Ἑρμηνεύοντας τὶς Γραφὲς, Ἅγιος Αὐγουστῖνος

Κύριε, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοεῖς αὐτὰ πού σοῦ λέω ἢ νὰ βλέπεις μόνο γιὰ ὁρισμένο χρόνο αὐτὰ πού γίνονται στὸ χρόνο;

Τότε γιατί σοῦ τὰ διηγοῦμαι ὅλα τόσο ἐξαντλητικά; Ὄχι βέβαια γιὰ νὰ τὰ μάθεις ἀπὸ μένα, ἀλλὰ γιὰ νὰ κάνω τὴν καρδιά μου καὶ τὴν καρδιὰ αὐτῶν ποὺ μὲ διαβάζουν νὰ ξυπνήσει καὶ νὰ νιώσει λαχτάρα, καὶ ὅλοι μαζὶ νὰ ποῦμε: «μέγας Κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα».

Τὸ εἶπα καὶ τὸ λέω ξανά: τὰ διηγοῦμαι αὐτὰ ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὴν ἀγάπη σου. Γιατί καὶ ὅταν προσευχόμαστε, ἡ ἀλήθεια λέει: «ὁ πατέρας σας γνωρίζει αὐτὸ ποὺ χρειάζεστε πρὶν τοῦ τὸ ζητήσετε». Ὅταν παραδεχόμαστε ἐνώπιόν σου τὴν ἄθλια ὕπαρξή μας μὲ τὴν ἐξομολόγηση, ὅταν σὲ εὐγνωμονοῦμε γιὰ τὸ ἔλεος ποὺ μᾶς ἔδειξες, σοῦ ἀνοίγουμε τὴν καρδιά μας γιὰ νὰ ὁλοκληρώσεις μέσα μας τὸ ἔργο σου καὶ νὰ μᾶς λυτρώσεις. Τὸ κάνουμε γιὰ νὰ σωθοῦμε ἀπὸ τὴ δυστυχία καὶ νὰ βροῦμε σὲ σένα τὴν εὐτυχία. Γιατί ἐσὺ μᾶς κάλεσες νὰ γίνουμε «πτωχοὶ τῷ πνεύματι», νὰ γίνουμε πράοι, νὰ κλαῖμε, νὰ πεινᾶμε καὶ νὰ διψᾶμε γιὰ δικαιοσύνη, καὶ νὰ εἴμαστε ἐλεήμονες, ἁγνοὶ καὶ εἰρηνικοί.

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΔΕΡΒΙΣΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΔΕΡΒΙΣΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ.ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

        Μια κατηγορία ενδόξων Νεομαρτύρων στα τετρακόσια μαύρα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς ήταν και αυτοί που είχαν αλλαξοπιστήσει και επανήρθαν στην Ορθοδοξία μας, επισφραγίζοντας με το μαρτύριό τους την επάνοδό τους στην αληθινή και σώζουσα πίστη της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος Νεομάρτυς Αλέξανδρος ο Δερβίσης,ο οποίος όχι απλά εξισλαμίστηκε, αλλά και αναδείχτηκε υψηλός αξιωματούχος της ισλαμικής θρησκείας. 

       Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στα μισά του 18^ου αιώνα από Χριστιανούς γονείς. Διακρίνονταν από τα άλλα παιδιά της συνοικίας του για την ξεχωριστή ομορφιά του. Αλλά η ομορφιά των παιδιών δεν ήταν προσόν για τα χρόνια εκείνα. Οι βάρβαροι απολίτιστοι Οθωμανοί τα άρπαζαν από τις αγκαλιές των μητέρων τους. Τα μεν κορίτσια τα προόριζαν για τα χαρέμια των αγάδων τα δε αγόρια για το στράτευμα και τις κυβερνητικές θέσεις. Τα μεγάλωναν σε ειδικά κέντρα, και το πρώτο πράγμα που τους έκαναν ήταν ο εξισλαμισμός και η καλλιέργεια μίσους προς τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία. Το φοβερό τάγμα των Γενίτσαρων, για παράδειγμα, αποτελούνταν από παιδιά Χριστιανών οι οποίοι διέπρατταν τα φοβερότερα εγκλήματα και τις γενοκτονίες κατά των χριστιανικών πληθυσμών.

«ΟΥΦΟΛΟΓΙΑ»: ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΛΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 25^η Μαΐου 2026

 

«ΟΥΦΟΛΟΓΙΑ»: ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΡΟΥ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΛΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ 

   

        Ένα από τα παράξενα συμβαίνοντα στις μέρες μας είναι και η μανία της «Ουφολογίας», η οποία σχετίζεται με την αντίληψη - και σε πολλούς την βεβαιότητα- ότι ο πλανήτης μας «δέχεται» τακτικά «επισκέψεις εξωγήινων». Είναι τα γνωστά «ΑΤΙΑ (UFO)», τα «αγνώστου ταυτότητας αντικείμενα», τα οποία «έχουν δει» κάποιοι. Πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι οι «επισκέψεις» των «εξωγήινων» δεν είναι «φιλικές» και ότι «κινδυνεύουμε από κάποια εξωγήινη επιδρομή». Σε κάποιες δε περιπτώσεις παρατηρούνται φαινόμενα έντονης ανησυχίας, ακόμα και αλλοφροσύνης, κάνοντας λόγο για «γαλαξιακή εκστρατεία κατά της γης»! 

Ο άγιος Ευμένιος Σαριδάκης για την ταπείνωση

Ο άγιος Ευμένιος Σαριδάκης για την ταπείνωση

Να βλέπουμε τις αρετές των άλλων και τα δικά μας ελαττώματα. Έτσι θέλει ο Θεός. Έτσι είν’ ωραία.

Εάν νομίζεις πως έχεις αρετές δεν έχεις τίποτα. Όποιος πει πως είναι άγιος δεν είναι. Οι Άγιοι ποτέ δεν είπαν ότι ήσαν άγιοι.

Αν είμαστε υπερήφανοι κι εγωιστές, ο Θεός θα μας ταπεινώσει, γιατί «υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν».

Ο διάβολος φοβάται τον ταπεινό, ενώ τον υπερήφανο τον αγαπά γιατί είναι δικός του.

Ο άνθρωπος κατά Παπαδιαμάντη και Ντοστογιέφσκυ

Το παρόν κείμενο αποτελεί ένα απάνθισμα τής ομιλίας τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Ερζεγοβίνης (τής Σερβίας) Αθανασίου Γέφτιτς, με θέμα: «Παπαδιαμάντης – Ντοστογιέφκσυ», εις την Αθήνα την 26η Μαΐου τού 2001.

Μόλις είχε τελειώσει ο Α´ Παγκόσμιος Πόλεμος και είχε καταρρεύσει η Γερμανία, ενώ οι Μπολσεβίκοι στην Ρωσία είχαν νικήσει, ο γερμανός (λογοτέχνης) Χέρμαν Έσσε έγραφε, σ' ένα από τα πρώτα κείμενά του (1919), για τον Ντοστογιέφσκυ περίπου τα εξής: «Αυτός είναι επικίνδυνος για την Δύση. Οι ήρωές του, οι Καραμαζώφ, είναι ανατολικοί τύποι, πολύ επικίνδυνοι, σκοτεινοί, με ασιατικό βάθος και αποτελούν άμεσο κίνδυνο για τον δυτικό άνθρωπο». Αυτή η πόλωση, «Ανατολικοί – Δυτικοί», που έβλεπε τότε ο Έσσε, την έχουν λίγο-πολύ και σήμερα οι περισσότεροι, που γράφουν για μάς τους ορθοδόξους λαούς…

Και διηγώντας τα να κλαις… Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Και διηγώντας τα να κλαις…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Η χαρούμενη επέτειος της ενώσεως της Επτανήσου με την μητέρα Ελλάδα ημερομηνιακά είναι κοντά με την θλιβερή επέτειο της αλώσεως της Βασιλεύουσας. Στην Κέρκυρα ο κεντρικός εορτασμός θύμισε Βυζάντιο. Τελέστηκε η Θεία Λειτουργία και η Δοξολογία προεξάρχοντος του Μητροπολίτου, ο οποίος φορούσε άμφια και μίτρα (στέμμα) - που φορούσαν ο Αυτοκράτορας της Ρωμιοσύνης και οι αξιωματούχοι  της. Επλαισιούτο από  πλήθος λαού, από σημαίες, λάβαρα, εξαπτέρυγα και από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Και μετά η παρέλαση, την οποία κοσμούσαν και με τοπικές φορεσιές οι νέοι και οι νέες, ήταν και οι πολυπληθείς μπάντες, που ενίσχυαν μελωδικά τον πανηγυρικό τόνο. 

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ: ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ή ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Έχει μέλλον η Αριστερά στην Ευρώπη; Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μονολεκτική. Άλλωστε δεν υπάρχει μία μόνο έκφραση της Αριστεράς. Ο όρος καλύπτει κόμματα, κινήσεις και ομάδες ενός ευρύτερου φάσματος. Οι ιδεολογίες της Κομμουνιστικής Αριστεράς, της Ανανεωτικής Αριστεράς, τη Σοσιαλδημοκρατίας, των Οικολογικών κινημάτων και άλλων προσπαθειών, όπως πχ η Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν, έχουν σαφείς διαφορές μεταξύ τους, αλλά εντάσσονται στη μεγάλη οικογένεια της Αριστεράς.

Ο χώρος γενικά βρίσκεται σε συρρίκνωση και υποχώρηση. Στην Ανατολική Ευρώπη, όπου είναι πρόσφατα τα αρνητικά βιώματα των κομμουνιστικών καθεστώτων, βλέπουμε την εξαφάνιση της Αριστεράς από τα Κοινοβούλια της Ουγγαρίας, της Τσεχίας και της Βουλγαρίας.

Πῶς νὰ ἀντιδροῦμε στὶς ἀμφιβολίες γιὰ τὴν πίστη Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

Ἀμφιβολίες γύρω ἀπό τό Θεό καί τήν πίστη ἔχουν κάποτε-κάποτε σχεδόν ὅλοι. Μποροῦν, ὡστόσο, νά τίς διώξουν εὔκολα μέ σκέψεις ἀντιρρητικές, πού ἐπιβεβαιώνουν τήν ἀλήθεια τῆς θείας ἀποκαλύψεως γιά τόν κόσμο καί τόν ἄνθρωπο: ἡ τάξη καί ἁρμονία τοῦ σύμπαντος, τό θαῦμα τῆς ζωῆς, ὅλα τά ἄλλα ὑπερφυσικά καί ἐξαίσια θαύματα τοῦ Κυρίου καί τῶν ἁγίων Του, πάνω ἀπ’ ὅλα ὅμως ἡ μαρτυρία τῆς συνειδήσεως τῶν καλοπροαίρετων καί ἁγνῶν ψυχῶν.

Τά ἔργα τοῦ Θεοῦ, πού μαρτυροῦν γιά τήν ὕπαρξη καί τήν πρόνοιά Του, ἔχουν πολλές πλευρές. Μία πλευρά εἶναι κατάφωτη καί γι’ αὐτό καταφανῆς. Μία ἄλλη εἶναι ἁπλά φωτεινή καί διακριτή. Ἄλλη εἶναι ἀμυδρόφωτη καί δυσδιάκριτη. Ἄλλη πάλι εἶναι σκοτεινή καί γι’ αὐτό ἀόρατη. Τήν τελευταία τούτη πλευρά ἀφοροῦν οἱ ἀμφιβολίες. Ἔτσι, ὅμως, οἰκονόμησε τά πράγματα ὁ Κύριος, γιά νά δοκιμάζεται ἡ εἰλικρίνεια τῆς ἀναζητήσεώς Του ἀπό τίς ψυχές μας, καθώς καί ἡ ταπείνωσή μας. Βλέπετε, ὁ Θεός καί τά ἔργα Του προσεγγίζονται καί γνωρίζονται μόνο μέ τήν ταπείνωση.

Πιστεύετε πώς ὅπου εἶναι ὁ Θεός καί ἡ ἀλήθειά Του, δηλαδή παντοῦ, ὅλα θά πρέπει νά πλημμυρίζουν μέ φῶς, νά γίνονται ἀντιληπτά μέ τίς αἰσθήσεις, νά ἐμπνέουν δυνατά τίς ψυχές, νά κραυγάζουν γιά τή θειότητά τους! Δέν ἀντιλαμβάνεστε ὅτι, μέ τό νά σκέπτεστε ἔτσι, θέλετε νά καθορίζετε ἐσεῖς τό πῶς πρέπει νά ἐνεργεῖ ὁ Θεός; Καί τοῦτο, ὅπως ἀναμφίβολα θά συμφωνήσετε, εἶναι ἀδιανόητο, γιατί, ἄν συνέβαινε, θά διασάλευε τή φυσική τάξη τῶν πραγμάτων.