ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ: «ΟΠΛΟΝ ΑΚΑΤΑΓΩΝΙΣΤΟΝ, ΚΡΑΤΑΙΩΜΑ ΑΡΡΗΚΤΟΝ»!

ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ: «ΟΠΛΟΝ ΑΚΑΤΑΓΩΝΙΣΤΟΝ, ΚΡΑΤΑΙΩΜΑ ΑΡΡΗΚΤΟΝ»! 

(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

     Η Γ΄ Κυριακή των Νηστειών αποκαλείται και Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, διότι η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει για προσκύνηση τον Τίμιο Σταυρό για τον αγιασμό ημών των πιστών και την ενδυνάμωσή μας στον προσωπικό μας αγώνα αυτή την ιερή περίοδο. 

    Βρισκόμαστε περίπου στα μισά της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής κατά την οποία κάνουμε, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, τον προσωπικό μας αγώνα, κατά των παθών μας και των αμαρτωλών έξεών μας. Αγωνιζόμαστε να καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από τις επικίνδυνες και καταστροφικές μολύνσεις των ψυχών μας, που προκαλεί η αμαρτία, μας φθείρει και μας οδηγεί στο θάνατο. Να απαλλαγούμε από τα αμαρτωλά πάθη, τα οποία σπέρνει και καλλιεργεί ο «ανθρωποκτόνος απ’ αρχής» (Ιωάν.8,44) διάβολος στις ψυχές μας, με σκοπό να μας καταστρέψει. Κι ακόμα, να αποκτήσουμε αρετές, ως τα νοητά σκαλοπάτια, τα οποία μας ανεβάζουν αξιολογικά και δι’ αυτών να ανακτούμε την εφθαρμένη από την αμαρτία αυθεντική μας φύση.

Η ΚΥΠΡΟΣ ΣΤΟ ΝΑΤΟ: ΔΥΣΚΟΛΟ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΝΕΦΙΚΤΟ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Η Κύπρος βρίσκεται υπό την αμυντική προστασία κυρίως της Ελλάδος και της Γαλλίας λόγω των πολεμικών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Ταυτόχρονα κάνει κινήσεις για ενίσχυση της δικής της αντιαεροπορικής άμυνας και γενικότερα μελετά τρόπους για να αυξήσει τα μέσα αποτροπής που διαθέτει.

Μέσα σ΄αυτό το κλίμα ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης μιλώντας στον Αλέξη Παπαχελά, στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, αναφέρθηκε στην επιθυμία της Κυβέρνησής του να αρχίσει την ενταξιακή διαπραγμάτευση με το ΝΑΤΟ.

Λόγος εις την Γʼ Κυριακή των Νηστειών (της Σταυροπροσκυνήσεως) (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ευαγγέλιο: Μαρκ. η’ 34-38- θ’ 1)

Μεγάλη η δύναμη της αλήθειας! Δεν υπάρχει τίποτα ικανό στον κόσμο που να μπορεί να της αφαιρέσει τη δύναμη αυτή.

Η θεραπευτική δύναμη της αλήθειας είναι πολύ μεγάλη! Δεν υπάρχει στον κόσμο αρρώστια ή νόσημα που δεν μπορεί να θεραπευτεί από την αλήθεια.

Οι άρρωστοι που υποφέρουν κι είναι αδύναμοι, αναζητούν γιατρό για να τους δώσει την ανάλογη θεραπεία. Κανένας τους δεν ψάχνει για κάποιο γιατρό που θα τους χορηγήσει φάρμακο γλυκό και γευστικό. Όλοι τους θ’ αναζητήσουν κάποιον που θα τους δώσει φάρμακο αποτελεσματικό, είτε γλυκό θά ’ναι αυτό είτε πικρό είτε κι εντελώς άγευστο. Όσο πιο πικρό είναι το φάρμακο που σύστησε ο γιατρός κι όσο πιο περίπλοκη είναι η εξέλιξη της θεραπείας, τόσο μεγαλύτερη εμπιστοσύνη αποκτά ο γιατρός στα μάτια του αρρώστου.

Γιατί οι άνθρωποι απορρίπτουν το πικρό φάρμακο μόνο όταν το προσφέρει το χέρι του Θεού; Γιατί αναζητούν μόνο γλυκίσματα από το χέρι του Θεού; Επειδή δεν αντιλαμβάνονται πόσο σοβαρή είναι η αρρώστια της αμαρτίας τους, επειδή νομίζουν πως μπορούν να θεραπευτούν μόνο με γλυκίσματα.

ΠΟΘΕΝ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ; (Κυριακή Σταυροπροσκυνήσεως)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Αναρωτιόμαστε συνήθως οι άνθρωποι, γιατί να έχουμε τόσα βάσανα στη ζωή μας, γιατί να σηκώνουμε συνέχεια σταυρούς. Και απευθύνουμε αυτό το «γιατί» προς τον Θεό με παράπονο, πολλές φορές και με πικρό γογγυσμό. Ξεχνάμε όμως ότι ζητάμε τον λόγο από ένα Θεό που βρίσκεται ο ίδιος καθηλωμένος (καρφωμένος) σε σταυρό, που του τον ετοιμάσαμε εμείς. Και θα έπρεπε όχι εμείς, αλλά Εκείνος να μας ρωτάει, πώς καταφέραμε να του προσφέρουμε ό,τι χειρότερο μπορούσαμε, πικρό σταυρό στον Βασιλέα της Δόξης (Κυριακή Σταυροπροσκυνήσεως).

Ξεχνάμε ακόμα κάποια πολύ σημαντική συμβουλή των αγίων Πατέρων μας. Ποια είναι η συμβουλή αυτή; Να θεωρούμε ως αιτία των κακών που μας βρίσκουν τις αμαρτίες μας και μόνο. Μας θυμίζουν δηλαδή, ότι για τους σταυρούς μας δεν φταίνε κάποιοι άλλοι, ούτε ευθύνεται γι’ αυτούς ο Θεός, αλλά τους δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι με τον τρόπο της ζωής μας. Λέει ο αββάς Δωρόθεος: Οτιδήποτε κακό και αν μας συμβεί, συμβαίνει «διά τας αμαρτίας ημών». Στο ίδιο πνεύμα ευθυγραμμίζεται και ο αββάς Σισώης: Ο άνθρωπος, όποιον πειρασμό (δυσκολία, βάσανο) και αν συναντήσει, να λέει: «Διά τας αμαρτίας μου τούτο συνέβη». Πραγματικά, συνεχίζει ο αββάς Δωρόθεος, οτιδήποτε πάθουμε, από τις αμαρτίες μας το παθαίνουμε. 

Σταυρός που επιτρέπει ο Θεός, Δημήτριος Παναγόπουλος

Σταυρός που επιτρέπει ο Θεός

Δημήτριος Παναγόπουλος 

Υπάρχει μία τάξη ανθρώπων, η οποία φέρει σταυρό, τον οποίο δεν τον έφτιαξε η τάξη αυτή, αλλά τον επέτρεψε ο Θεός. Πόσοι τώρα είμαστε στην κατάσταση αυτή, δεν ξέρω.

Για να έχει τέτοιο σταυρό ο άνθρωπος, πρέπει να είναι τύπος Παύλου. Πρέπει να είναι τύπος Ιώβ. Ο Παύλος γράφοντας στους Εβραίους, λέει για τις θλίψεις αυτές· δεν είναι άξιος ο κόσμος για αυτές τις θλίψεις. Εμείς δεν είμαστε Παύλοι, τους φτιάχνουμε μόνοι μας τους πειρασμούς. Τους φτιάχνουμε μόνοι μας τους σταυρούς. Του Παύλου του επέτρεψε να υπάρχει άγγελος Σατάν, για να τον κολαφίζει, για να μην υπεραίρεται (υπερηφανεύεται) για τις πολλές αποκαλύψεις του. Είχε ανέβει πολύ ψηλά ο Παύλος. Και όταν ανεβεί πνευματικά ψηλά ο άνθρωπος, επιτρέπει ο Θεός κάποιο πειρασμό, ώστε να βρίσκεται σε μετριοφροσύνη. Να αναγκαστεί έπειτα να χαμηλώσει. Εμείς όμως δεν είμαστε στην περίπτωση αυτή, αλλά και δεν πρέπει πολλές φορές να λέμε ότι φταίει ο Θεός. Δεν ξέρουμε, αν ένας σταυρός σε ένα σπίτι είναι καλός ή όχι. Εκείνο το οποίο εμείς μπορούμε να εξετάσουμε, είναι ποιος τον έφτιαξε. Τον έφτιαξα εγώ ή τον επέτρεψε ο Θεός για κάποιο καλό. Θα σας πω ένα περιστατικό σχετικό με αυτό.

Ο Αμερικής Ελπιδοφόρος ομιλεί σε ακροατήριο για τους θεολογικούς διαλόγους μεταξύ Ορθοδόξων και Αντιχαλκηδονίων και δείχνει πόσο απαξιεί την θεολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Ο Αμερικής Ελπιδοφόρος ομιλεί σε ακροατήριο για τους θεολογικούς διαλόγους μεταξύ Ορθοδόξων και Αντιχαλκηδονίων και δείχνει πόσο απαξιεί την θεολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

 

Ειπε … Έχετε δίκιο να κατηγορείτε τους θεολόγους. Θέλω να σας υπενθυμίσω τι συνήθιζε να λέει ο Πατριάρχης Αθηναγόρας για τους θεολόγους. Έλεγε, αν θέλετε ενότητα στην Εκκλησία, συγκεντρώστε όλους τους θεολόγους, βάλτε τους σε ένα απομονωμένο νησί, αφήστε τους εκεί και ας κάνουμε εμείς δουλειές εδώ. Αυτό έλεγε ο Πατριάρχης Αθηναγόρας.

Πάντα στη θεολογία αν διαβάσετε τα πρώτα χριστιανικά, τα πρώτα θεολογικά γραπτά όταν ξεκίνησε το οικουμενικό κίνημα, όλοι έλεγαν, αν θέλουμε ενότητα, κοινωνία, πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε στη θεολογία. Κοινωνία αλήθειας και αγάπης. Πρώτα η αλήθεια.

Μη με αποστραφείς, Δέσποινα. Όσιος Εφραίμ ο Σύρος

Μη με αποστραφείς, Δέσποινα

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος 

Παρθένε Δέσποινα, η Μητέρα του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, ξέρω ότι είμαι ακάθαρτος και βέβηλος και μολυσμένος και ανάξιος, διότι οι αμαρτίες μου σκέπασαν το κεφάλι μου· διότι πλήθυναν περισσότερο από την άμμο της θάλασσας· βρώμισαν και σάπισαν τα τραύματα της ψυχής μου από τις πολλές μου αμαρτίες. Όμως έρχομαι σ’ εσένα, μετανοώντας και γονατίζοντας σ’ εσένα, εξομολογούμενος όλα μου τα φοβερά αμαρτήματα. Εσένα τη Μητέρα του Θεού παρόργισα πολλές φορές, με το να μολύνομαι με τις ακαθαρσίες μου. Σπλαχνίσου με εσύ που όλους τους σπλαχνίζεσαι φιλάνθρωπα, και συγχώρησέ με, και μη με αποστραφείς, Δέσποινα, και μη στρέψεις μακριά από μένα το πρόσωπό σου, και επιστρέψω ταπεινωμένος από σένα. Αλίμονο, αλίμονο! Ας μη χαρούν, Δέσποινα, ας μη χαρούν γι’ αυτό οι εχθροί μου. Αλίμονο, αλίμονο! Κίνησε το λογισμό μου για μετάνοια, και οδήγησέ με στο δρόμο της σωτηρίας, που αν τον βρω και τον βαδίσω, θα σε έχω συνοδοιπόρο, και με τη δική σου καθοδήγηση θα σωθώ.

Η υπερβάλλουσα αγάπη του π. Αιμιλιανού Δημοσθένους προς τα πνευματικά του παιδιά

Η υπερβάλλουσα αγάπη του π. Αιμιλιανού Δημοσθένους προς τα πνευματικά του παιδιά

π. Αιμιλιανός Δημοσθένους (†) 

Ήταν άνθρωπος της παλαιάς γενεάς και είχε την μακαρία απλότητα και με τον αγώνα του και την χάρη του Θεού είχε κατορθώσει την αγία απάθεια.

Εκείνο, όμως, που τον ξεχώριζε και τον κατέστησε μοναδικό και ανεπανάληπτο, κάτι που όλοι το μαρτυρούν, είναι η υπερβάλλουσα αγάπη του, που είχε προς τα πνευματικά του παιδιά. Αγάπη, που δεν είχε όρια και περιορισμούς, ανεξάντλητη, αστείρευτη, αγάπη όχι ανθρώπινη, αλλά θεϊκή αγάπη. Και το χάρισμα εκείνο, που είχε από τον Θεό, της πνευματικής πατρότητας. Ήταν για όλους αληθινός πατέρας, πατέρας φιλόστοργος, που μπορούσες να τον εμπιστευθής και να εναποθέσης επάνω του τα πάντα. Και όλοι έτσι τον αισθάνονταν και τον αγαπούσαν, περισσότερο ακόμη και από τους σαρκικούς γονείς τους και έλεγε:

Ὅταν ἔρχεται τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τότε ἀρχίζεις καὶ βλέπεις! Αἰμιλιανός Σιμωνοπετρίτης Προηγούμενος Ἱ.M. Σίμωνος Πέτρας

Θυμάμαι κάποιον, ποὺ ἀπὸ μικρὸ παιδάκι τὸν συμβούλευαν πῶς νὰ ζεῖ, γιὰ νὰ γίνει τέλειος χριστιανός.

Τοῦ ἀπαριθμοῦσαν ὅσα ὄφειλε νὰ ἀποφεύγει, καὶ τὰ τεκμηρίωναν μὲ παραδείγματα ἀπὸ τὴν ἱστορία καὶ ἀπὸ τοὺς ἁγίους, γιὰ νὰ τὰ ἐφαρμόσει.

Ἐκεῖνος ὁ καημένος στενοχωριόταν, διότι ὅλα αὐτὰ ἦταν πολλὰ καὶ δὲν μποροῦσε νὰ τὰ θυμηθεῖ.

Τοῦ εἶπαν τότε ὅτι θὰ τοῦ κάνουν ἕνα περιληπτικὸ σχέδιο, καὶ συμφώνησε μὲ χαρά.Το ἔμαθε γρήγορα κατακόρυφα, τὸ συνδύασε μετὰ καὶ ὁριζόντια, τὸ ἔλεγε ἀπὸ ἔξω.

Προσπαθοῦσε νὰ τὸ ἐφαρμόσει. Περνοῦσαν ὅμως τὰ χρόνια καὶ ἔβλεπε ὅτι τίποτε δὲν πετύχαινε.

Χαιρετάς τη Μητέρα σου καθημερινά; «Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε»

Χαιρετάς τη Μητέρα σου καθημερινά;

π. Δημήτριος Μπόκος 

«Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε»

Μια γυναίκα ταπεινή, φτωχή και κατά κόσμον ασήμαντη, φρόντισε, περιποιήθηκε και έκλεισε στην αγκαλιά της με απέραντη αγάπη, όχι μόνο έναν άνθρωπο, αλλά τον κόσμο ολόκληρο. Έκανε παιδί της τον κάθε άνθρωπο. Έγινε μάνα του ορφανεμένου, προστασία του κατατρεγμένου, σκέπη του φτωχού, παρηγοριά του αρρώστου. «Πάντων θλιβομένων η χαρά και αδικουμένων προστάτις και πενομένων τροφή…». Η Παναγία μητέρα μας!

Συγκατένευσε στη θεϊκή πρόσκληση να συνδράμει στη σωτηρία του κόσμου. Μα δεν αρκέστηκε στο να παραχωρήσει απλώς την αμόλυντη σάρκα της στον Υιό του Θεού για να γίνει και Υιός του ανθρώπου, δικός της γιος. Προχώρησε παραπέρα. Επιδίωξε μια απολύτως ενεργό μητρική σχέση με τον καθένα μας χωριστά. Ο Υιός της μας καταδέχθηκε «και ουκ επαισχύνεται» να μας ονομάζει αδελφούς του. Και η Μητέρα του θεώρησε αυτομάτως δικά της παιδιά όλους τους αδελφούς του Υιού της. Μας υιοθέτησε χωρίς δεύτερη σκέψη. Άνοιξε την πλατειά, ζεστή, πλούσια καρδιά της και μας έκλεισε όλους στοργικά στη μεγάλη της αγκαλιά.

Κατά Γιανναρά, ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ (από το βιβλίο ΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΕΤΑΙ, Εκδ. αμέθυστος, σελ. 70-78)

Θα προσπαθήσουμε να θίξουμε, να ρίξουμε μια σύντομη ματιά, στο γιγαντιαίο φαινόμενο “Γιανναράς”, στον πολύ γνωστό μας συγγραφέα – προφήτη, καθώς με το τελευταίο του βιβλίο, “Ενάντια στη θρησκεία”, αισθάνεται πια σαν τον Μωϋσή, ο οποίος με τον γραπτό νόμο στην αγκαλιά, βγαί­νοντας από τον Γνόφο Αγνωσίας, αντίκρισε τον Χρυσό Μό­σχο των συμπατριωτών του, και τάσπασε όλα θυμωμένος, σαν τους Νεοέλληνες που τα σπάνε στα μπουζούκια! Το φαινόμενο “Γιανναράς” λοιπόν, ολοκληρώνεται σιγά – σιγά. Με τη “Στροφή” που ανακοινώνει το τελευταίο αυτό βιβλίο, εγγράφεται στη χορεία των δασκάλων του, Χάιντεγκερ και Βιτγκενστάιν.

Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός πως αυτοπροσδι­ορίζεται σαν Ορθόδοξος θεολόγος. Μετά τη φυλάκιση της Εκκλησίας πίσω από τα ράσα του κληρικαλισμού, τον ρόλο των προφητών ανέλαβαν αυτοί οι παλιοί διαφωτιστές, που εκθρόνισαν ακριβώς τον κλήρο από τον φανταστικό του θρόνο και ξαναφυλάκισαν την Εκκλησία πίσω από τη φαν­τασμαγορία των λέξεων, προσπαθώντας να επινοήσουν έναν καινούργιο Λόγο, ο οποίος θα βρίσκεται πλέον κάτω από την εξουσία τους. Η Βαβέλ βρίσκεται ακόμη μακρυά, γιατί, μυστηριωδώς, παρότι επιδιώκουν όλοι τους την πρωτοτυπία, λένε όλοι τους το ίδιο πράγμα, μέχρι ιλίγγου! Οι επαναλή­ψεις και η πλήξη που προκαλούν έχει καταντήσει υπαρξιακό μας φαινόμενο! Φυσικό φαίνεται! Όλοι οι φυλακισμένοι φωνάζουν για ελευθερία, όπως όλοι οι πεινασμένοι για ψω­μί! Δεν αντικαθίσταται όμως ο Λόγος από τις λέξεις, ούτε οι Ιδέες από τις έννοιες, ούτε οι Απόστολοι από τους παπάδες. Μάταιες και φαιδρές προσπάθειες των ανθρώπων να μι­μηθούν τον Κύριο με τις δικές τους δυνάμεις, χωρίς να ’χουν κατανοήσει ακόμη την άκρα ταπείνωση! Φουσκωμέ­νοι βάτραχοι κράζουν απελπισμένα ζητώντας την προσοχή μας καθώς στο πανηγύρι της ζωής, μας απειλούν με το τέλος! Ανακοινώνουν το Μηδέν, από το οποίο προέρχο­νται, και στο οποίο σιγά – σιγά όλοι τους επιστρέφουν, κα­θώς ο Κύ­ριος έναν λόγο διαθέτει γι’ αυτούς τους πλάνητες: Ούκ οίδα υμάς!

«Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν».

Άγιος Σωφρόνιος

Πίστη και προσδοκία, εν Αγίω Πνεύματι. 

Η ζωοποιός δύναμη, η ικανή να δεχθεί τη ζωή.

Και πού βρίσκεται η δημιουργική αυτή δύναμη; Στην προσευχή «παρ΄ελπίδα επ’ ελπίδι»

(Ρωμ.4,18).

«Αν ζούμε με την προσευχή, τότε πρέπει να αυξάνει διαρκώς μέσα μας η ενέργεια του Θείου Πνεύματος της ασάλευτης Ζωής».

Πίστη και προσδοκία. 

«Πιστεύω», η λέξη με την οποία αρχίζει το Σύμβολο της Πίστεως.

«Προσδοκώ» μια λέξη άλλης τάξεως με την οποία τελειώνει. 

«Όχι μόνο πιστεύω, αλλά και αναμένω». «Αυτή η ίδια η αναμονή- προσδοκώ ανάστασιν- είναι ήδη ενέργεια, που οπωσδήποτε και απαρέγκλιτα θα μας αναστήσει». 

«Όταν πραγματικά αναμένουμε την ανάσταση των νεκρών, τότε εκεί κρύβεται ενέργεια, δύναμη που θα μας αναστήσει…».

«Έτσι πρέπει να ζούμε: με το “προσδοκώ”.

Διότι η ενέργεια της Αναστάσεως βρίσκεται στην πίστη». 

Αν εμβαθύνετε στην προσδοκία της αναστάσεως των νεκρών, ελπίζω ότι ο καθένας θα διαισθανθεί ότι περιμένουμε την ανάσταση των νεκρών, διότι για μας πραγματικότητα είναι η αυθεντική πραγματικότητα του Αιωνίου Είναι.

Το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του σώματος της γυναίκας και η «λύση» της άμβλωσης, Χρυσόστομος, Μητροπολίτης Μεσσηνίας

Με ποια κριτήρια τοποθετείται κάθε φορά η Ορθόδοξη Εκκλησία στις εκάστοτε μεταβολές και στα συγκεκριμένα ηθικά ζητήματα;

1 .Στήν ἑλληνική πραγματικότητα καθημερινά βρισκόμαστε ἀντιμέτωποι μεταξύ «συμπληγάδων πετρῶν» τῆς παραδοσιακότητας τῆς «καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς» καί τῆς ἠθικῆς ρευστότητας, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τόν δυτικό πολιτισμό καί τό ἀξιακό του σύστημα, μέ ἀποτέλεσμα νά δημιουργεῖται διαρκῶς ἕνα βαθύ χάσμα μέσα στήν ἑλληνική κοινωνία, ἡ ὁποία ἐκ τῶν πραγμάτων ὑποχρεοῦται νά προσαρμόζεται στίς μεταβολές τῆς εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς (διαζύγιο, ἐκτρώσεις/ἀμβλώσεις, προγαμιαῖες σχέσεις, ὁμοφυλοφιλία, εὐθανασία, καύση νεκρῶν κ.ἄ.), οἱ ὁποῖες συντελοῦνται στίς δυτικές κοινωνίες.

Ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης διώχνει το κακό

Ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης διώχνει το κακό

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης (†)

Ένας κύριος από τον Αμυγδαλεώνα Καβάλας το 2001 είχε νοσήσει από μία μορφή νεοπλασίας. Στις αρχές του 2009, ύστερα από σχετική εξέταση, διαπιστώθηκε η ύπαρξη ενός μεγάλου πολύποδα, που έχρηζε άμεσης χειρουργικής επέμβασης. Ορίσθηκε η ημερομηνία επέμβασης στη Θεσσαλονίκη. Έχοντας επαφή με το μοναστήρι, γνωρίζοντας τον όσιο Γεώργιο Καρσλίδη από το βιβλίο του και τις διηγήσεις διαφόρων προσκυνητών, πήρε λάδι από το καντήλι των τιμίων λειψάνων του και σταύρωσε την κοιλιά του. Την ίδια ημέρα είδε τον όσιο με τ’ άμφιά του να τον χειρουργεί και να λέει: «Μην ανησυχείς πια, το κακό έχει φύγει». Οι ιατροί σε νέα εξέταση παρατήρησαν ότι ο πολύποδας είχε τρομερά συρρικνωθεί. Ο ασθενής αισθανόταν περίφημα και δεν αμφέβαλε διόλου ότι αυτό οφειλόταν στο ότι έτσι θέλησε κι έτσι ενήργησε ο θαυματουργός όσιος.

“ΤΕΛΙΚΑ Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ, ΑΛΛΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΚΑΝΕ Σ’ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ”

Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη

Ο Θεός ότι δεν είναι σωστό θα το πετάξει πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι. Δουλεύει ο διάβολος, αλλά.. δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να προκύψη από αυτό καλό.

Σπάζουν λ.χ. τα πλακάκια και ο Θεός τα παίρνει και φτιάχνει ωραίο μωσαϊκό. Γι’ αυτό μη στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ο Θεός, πού κυβερνά τα πάντα και θα καθίσει τον καθέναν στο σκαμνί, για να απολογηθεί για το τι έπραξε, οπότε και θα τον ανταμείψει ανάλογα. Θα αμειφθούν αυτοί που θα βοηθήσουν μία κατάσταση και θα τιμωρηθεί αυτός πού κάνει το κακό.

Τελικά ό Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ο καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια με την προσευχή, με την καλωσύνη.

Ανακοίνωσις Ιεράς Κοινότητος Αγίου Όρους (Μάρτιος 1993) : Αναίρεσις των πεπλανημένων θέσεων του κ. Χρήστου Γιανναρά

(Φωτό 4 Σεπ 2019)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΤΩΝ ΠΕΠΛΑΝΗΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Εν Αγίω Όρει, Μάρτιος 1993

https://katanixi.gr

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ: Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΠΑΠΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ: Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΠΑΠΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

     Μεγάλους αγίους και Πατέρες της Εκκλησίας μας συναντάμε σε κάθε τόπο και σε κάθε εποχή. Ο δυτικός Χριστιανισμός, πριν αποσχισθεί από την Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού και παρεκκλίνει από την ορθή πίστη, ανάδειξε μεγάλους αγίους και Πατέρες, εφάμιλλους των Πατέρων της Ανατολής. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Γρηγόριος ο Α΄, ο Διάλογος, πάπας Ρώμης. Να διευκρινίσουμε πως ως τις αρχές του 11^ου αιώνα, που ο παπισμός δεν είχε αποσκιρτήσει από την Εκκλησία και εκπέσει στην αίρεση, αναδείχτηκαν πάμπολλοι πάπες άγιοι, οι οποίοι λαμπρύνουν τα αγιολόγιά μας.

     Ο άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε στη Ρώμη περί το 540 και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουστινιανού (527-565). Ο πατέρας του ονομαζόταν Γορδιανός και η μητέρα του Συλβία. Οι πλούσιοι γονείς του φρόντισαν να του δώσουν σπουδαία μόρφωση. Αναδείχτηκε σπουδαίος νομικός.

Η Έξοδος του Μεσολογγίου και ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Έξοδος του Μεσολογγίου και ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Φέτος είναι η επέτειος των διακοσίων χρόνων από την Έξοδο του Μεσολογγίου και από την Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, την Ελληνική Πολιτεία, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους απανταχού της Γης Φιλέλληνες τιμώνται με σημαντικές εκδηλώσεις μνήμης οι εθνομάρτυρες που για την ελευθερία τους θυσίασαν τη ζωή τους. Ήταν ξημέρωμα της 10ης Απριλίου του 1826, Κυριακής των Βαΐων, που επιχειρήθηκε η Έξοδος. Έκτοτε, όπως έγραψε ο Μεσολογγίτης ποιητής Μιλτιάδης Μαλακάσης (1869 – 1880): «Το Μεσολόγγι δικαιούται να το χαιρετά στον αιώνα τον άπαντα η ευγνωμοσύνη του Έθνους. Η συμβολή του στο μεγάλο της Πατρίδος αγώνα ήταν τόση, που τον έκρινε». Και ο επίσης Μεσολογγίτικης καταγωγής μεγάλος ποιητής μας Κωστής Παλαμάς έγραψε: «Δεν υπήρχαν πλέον εντός των τειχών ούτε άνδρες, ούτε γυναίκες, ούτε γέροντες, ούτε παιδιά, ούτε ασθενείς, ούτε πληγωμένοι. Υπήρχαν απλούστατα ήρωες». 

Παρήγοροι λόγοι σ΄αυτούς που πενθούν για το θάνατο αγαπημένων τους προσώπων, από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός

Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός

Παρήγοροι λόγοι σ΄αυτούς που πενθούν για το θάνατο αγαπημένων τους προσώπων

Όταν επιστρέφει κανείς από την ξενητιά στην πατρίδα του, είναι όλος ευφροσύνη και αγαλλίαση, επειδή έρχεται να δει τους συγγενείς και τους αγαπημένους του. Όταν βρίσκεται κανείς κλεισμένος σε σκοτεινή φυλακή και τον αφήσουν ελεύθερο, χοροπηδάει απ΄τη χαρά του, επειδή, από τον ζοφερό εκείνο τόπο της καταδίκης, βγήκε στο φως και βρήκε τη λευτεριά του. Και όταν ο ταλαιπωρημένος και θαλασσοπνιγμένος ναυτικός φτάνει στο λιμάνι, λυτρωμένος από τ΄άγρια κύματα και τους κινδύνους, νιώθει μεγάλη ανακούφιση, επειδή έφτασε στον προορισμό του και δεν φοβάται πια τίποτα.

Πικρή ξενητιά, σκοτεινή φυλακή και άγρια θάλασσα είναι τούτη η ζωή, αδελφέ. Όσο βρισκόμαστε πάνω στη γη, έχουμε θλίψεις και βάσανα και στενοχώριες. Μόνο όταν, με του Θεού το θέλημα, πεθαίνουμε, τότε τελειώνει η ξενητιά και η εξορία μας, τότε βγαίνει από τη φυλακή του σώματος η αθάνατη ψυχή μας, τότε πηγαίνουμε στο ποθητό λιμάνι της αναπαύσεως, “ένθα ούκ έστι πόνος, ού λύπη, ού στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος”.

Ποιαν «Ευρύτερη Μέση Ανατολή» σχεδιάζει ο Τραμπ – και το Δόγμα ΕΑΧ Ελλάδος-Κύπρου

Σάββας Ιακωβίδης

Πριν από 2.476 χρόνια, ο στρατηγός Κίμων εστάλη στην Κύπρο για να καταναυμαχήσει τον περσικό στόλο. Και νεκρός, τον νίκησε! Σήμερα, η φρεγάτα «Κίμων», το ισχυρότερο απόκτημα του ελληνικού Nαυτικού μας, πλέει στα κυπριακά νερά για να υπερασπίσει την Κύπρο, πάλι εναντίον των Περσών. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Επιτέλους, ας διδάξει τους Έλληνες. Το δίκαιό μας, είναι η ισχύς μας!

 

Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν συντονισμένη στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν. Το επιχείρημα ήταν η άρνηση της Τεχεράνης ν’ ακυρώσει το πυρηνικό της πρόγραμμα, ώστε να τερματιστεί η διαρκής απειλή εναντίον του Ισραήλ και των Ην. Πολιτειών. Και, φυσικά, να τερματίσει τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας.