Κύριε Ερντογάν, τι έκαναν οι Νεότουρκοι στη Βηρυτό και τη Δαμασκό;

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Ο Τούρκος ηγέτης διαστρεβλώνει την ιστορική αλήθεια και τα παρουσιάζει όπως τον συμφέρει

Ο νέος Οθωμανισμός των γειτόνων μας εξιδανικεύει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία καταπίεσε και φόνευσε λαούς και εθνότητες. Σε πρόσφατη ομιλία του ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν τόνισε: «Η Δαμασκός και η Βηρυτός είναι οι δύο αδελφές πόλεις της Κωνσταντινούπολης. Η ασφάλεια της Τουρκίας δεν ξεκινά μόνο στη Χατάι. Ξεκινά στο Χαλέπι, στη Δαμασκό. Η ασφάλεια της Τουρκίας ξεκινά στη Βηρυτό».

Ο Τούρκος ηγέτης διαστρεβλώνει την ιστορική αλήθεια και τα παρουσιάζει όπως τον συμφέρει. Όμως η μελέτη του ιστορικού παρελθόντος μάς θυμίζει ότι από τις αρχές του 16ου αιώνος μέχρι και το 1918 τα σημερινά εδάφη της Συρίας, του Λιβάνου και άλλες γειτονικές περιοχές με αραβικό πληθυσμό ήσαν υπόδουλες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο Γάλλος ιστορικός Μαξίμ Ροντινσόν στο βιβλίο του «Οι Άραβες» παρατηρεί ότι στην αραβική ιστοριογραφία η οθωμανική περίοδος καταγράφεται ως η παρακμή του αραβικού πολιτισμού.

Τριτολογία περί Ορθόδοξης εκκλησιολογίας

Τριτολογία περί Ορθόδοξης εκκλησιολογίας

 

Κρατήστε εσείς την εκκλησιολογία που σας βολεύει και αφήστε μας εμάς με την ορθόδοξη. Την παραδοσιακή. Την ακριβή και ορθοτομούσα. Τη θεολογική. Αυτό θα συνιστούσαμε σε όσους – κληρικούς και θεολόγους κυρίως – πλέουν σε πελάγη εκκλησιολογικής αφασίας και αντίστοιχου μονοφυσιτισμού. Μετά το μικρό διάλειμμα της προσωπικής αντιπαράθεσης με αντιδρώντα κληρικό – φοβού τους ιερείς και θεολόγους και δώρα φέροντας! – επανερχόμαστε στο θέμα του Τυχικού.

Μιλάμε όλοι για την επίθεση που δέχτηκε λόγω της αντιοικουμενιστικής και εν γένει ορθόδοξης στάσης του. Από την άλλη έχει ακουστεί πως ο Τυχικός διέταξε την εξέταση από ορκωτούς λογιστές οικονομικών ατασθαλιών της περιφέρειάς του πέρυσι τον Απρίλιο. Ένα μήνα αργότερα καρατομήθηκε από τη θέση του με συνοπτικές διαδικασίες από τον άμεσο εμπλεκόμενο στα οικονομικά αυτά σκάνδαλα: τον πρώην Πάφου και νυν αρχιεπίσκοπο Γεώργιο! Το κατηγορητήριο συντάχθηκε τόσο πρόχειρα και γελοία που δεν περιγράφεται. Η εκκλησιαστική πολιτική έπαιξε και πάλι τον ρόλο της στη θυσία του ενός χάριν του Οικουμενισμού και των πολλών. Το Φανάρι επικύρωσε την καταδίκη του, κατά βάση επειδή ο αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος είναι υπέρ της οικουμενιστικής του εκκλησιαστικής διπλωματίας – τον στήριξε και στο θέμα της Ουκρανίας…

Ο Ψηφιακός Μετασχηματισμός της Ταυτοποίησης του Πολίτη. Κράτος Δικαίου, Θεσμικές Προσεγγίσεις στο Νέο ΟΠΣΕΑ.

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.).

Εισαγωγή.

Η μετάβαση των σύγχρονων Δυτικών Κρατών προς την ψηφιακή διακυβέρνηση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεσμικές μεταβολές του 21ου αιώνα. Η τεχνολογική πρόοδος, η ανάγκη ταχύτερης εξυπηρέτησης των πολιτών, η διαλειτουργικότητα των δημόσιων υπηρεσιών και η ενίσχυση της κυβερνο-ασφάλειας οδηγούν στη δημιουργία ολοένα και πιο σύνθετων συστημάτων ψηφιακής ηλεκτρονικής ταυτοποίησης.

Στην Ελλάδα, η πρόσφατη προκήρυξη για το νέο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Εντύπων Ασφαλείας (ΟΠΣΕΑ) επαναφέρει στο προσκήνιο τον δημόσιο διάλογο σχετικά με τα όρια μεταξύ της τεχνολογικής προόδου και της προστασίας των συνταγματικών θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η συζήτηση δεν αφορά πλέον αποκλειστικά την αντικατάσταση των παραδοσιακών δελτίων ταυτότητας, αλλά τη σταδιακή συγκρότηση μιας ολοκληρωμένης αρχιτεκτονικής ψηφιακής ηλεκτρονικής ταυτοποίησης του πολίτη. 

Σκέφτομαι, άρα υπάρχω ή απλώς ρωτάω το ChatGPT για να υπάρχω;

Κάθε εποχή γεννά τις δικές της αυταπάτες.

Υπήρξαν εποχές που οι άνθρωποι πίστεψαν ότι η δύναμη θα τους λυτρώσει. Άλλες που πίστεψαν ότι η ιδεολογία θα εξαλείψει τις αντιφάσεις της ανθρώπινης φύσης. Άλλες όχι και τόσο μακρινές που επένδυσαν όλες τους τις ελπίδες στην οικονομική πρόοδο, θεωρώντας ότι η ευημερία αρκεί για να δώσει νόημα στην ύπαρξη τους.Η δική μας εποχή φαίνεται να οικοδομεί μια διαφορετική αυταπάτη ότι η συσσώρευση πληροφορίας μπορεί να υποκαταστήσει πλέον τη σκέψη μας.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί αναμφίβολα ένα από τα σπουδαιότερα τεχνολογικά επιτεύγματα στην ιστορία του ανθρώπου. Μπορεί να επιταχύνει την έρευνα, να οργανώσει τη γνώση, να διευκολύνει την εργασία, να προσφέρει πρόσβαση σε τεράστιους όγκους πληροφοριών και να λειτουργήσει ως πολύτιμο εργαλείο σε αμέτρητους τομείς. Το πρόβλημα σίγουρα δεν βρίσκεται στην ύπαρξη της τεχνολογίας.Βρίσκεται ομώς ξεκάθαρα στον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να τη χρησιμοποιούμε.

Ο σκηνοθετικός «λαγός» της Νέας Τάξης ονειρεύεται ότι η νέα του ταινία για εξωγήινους θα κλονίσει τη χριστιανική πίστη!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Για όσους έχουν μάθει να διακρίνουν τη μαζική χειραγώγηση της κοινής γνώμης που διαχρονικά ασκεί το Hollywood, είναι γνωστό ότι ο πασίγνωστος σκηνοθέτης, Στίβεν Σπίλμπεργκ, αποτελεί τον πιο επιδραστικό «λαγό» της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Ο Σπίλμπεργκ υπήρξε πρωτεργάτης στην εξοικείωση των μαζών με τη θεωρία ύπαρξης εξωγήινων (με ταινίες όπως οι «Στενές επαφές τρίτου τύπου», ο «Ε.Τ. ο εξωγήινος», ο «Πόλεμος των κόσμων» κλπ), ενώ ακόμα έχει αναδείξει τη φιλοσοφία του Μετανθρωπισμού, τη δυστοπία της κυριαρχίας των ρομπότ («A.I. Artificial Intelligence»), την ψηφιακή δικτατορία με τον έλεγχο των big data («Minority report») και τη θεωρία ότι οι αρχαίοι λαοί απέκτησαν την τεχνολογία τους από εξωγήινα όντα που ερμηνεύτηκαν ως «θεοί» από την ανθρωπότητα («Ιντιάνα Τζόουνς: Το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου»).

Ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης αποτελεί τον πιο ακριβοπληρωμένο «γητευτή» της μεγάλης οθόνης, μεταφέροντας «συστημένη» την ατζέντα της νεοταξικής ελίτ. Έτσι και τώρα, παράλληλα με τον αποχαρακτηρισμό αρχείων των ΗΠΑ που υποτίθεται αφορούν εμφανίσεις εξωγήινων και UFO’s, o Σπίλμπεργκ ετοιμάζεται να κάνει πρεμιέρα (εντός του Ιουνίου) στη νέα ταινία του που ονομάζεται «Disclosure Day» (Ημέρα Αποκάλυψης).

Ο Χριστιανισμός απειλείται στα μέρη που γεννήθηκε. Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο Χριστιανισμός απειλείται στα μέρη που γεννήθηκε

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Οι επισκέψεις και οι συναντήσεις των Ελληνορθοδόξων Πατριαρχών Αντιοχείας κ. Ιωάννη και Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου με θρησκευτικές και πολιτικές ηγεσίες της Ελλάδος, της Κύπρου και άλλων χωρών είχαν ως κύριο θέμα τους άμεσους κινδύνους για τις ζωές τους, που αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι στα μέρη όπου γεννήθηκε η Εκκλησία και ιδρύθηκαν τα πρεσβυγενή* Πατριαρχεία. Ο Πατριάρχης Αντιοχείας συναντήθηκε με τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και Βουλγαρίας, με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου με εκπροσώπους του Πατριαρχείου της Μόσχας και με τον Γ.Γ. Θρησκευμάτων της Ελλάδος Γιώργο Καλαντζή. Επίσης είχε συνεργασία με τους στον Λίβανο υπ’ αυτόν Μητροπολίτες. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων συναντήθηκε πρόσφατα με τους Προέδρους των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ και της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Επισκέφθηκε επίσης την Ελλάδα και συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο της Ελλάδος, με τον Πρωθυπουργό της και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα.

Απάντηση οφειλόμενη σε επιτιθέμενο (και υποτιθέμενο παλιόφιλο) ιερέα

Απάντηση οφειλόμενη σε επιτιθέμενο (και υποτιθέμενο παλιόφιλο) ιερέα

 

Εκεί που μας χρωστούσανε, μας πήραν και το βόδι. Και κερατάς και δαρμένος ένιωσα από απρόκλητη επίθεση φίλου κληρικού – έτσι νόμιζα τουλάχιστον, ποιος γνωρίζει, άλλωστε, τα μύχια εκάστου – για τις αναρτήσεις μου πάνω στο θέμα του Πάφου Τυχικού, ο οποίος διώκεται άδικα από τους αδελφούς του συνεπισκόπους. Η πλάκα είναι πως, ενώ θα έπρεπε να με υποστηρίζει για την υπεράσπιση του δικαίου και δη στον χώρο της Εκκλησίας, αυτός θεώρησε υπερβολή και διεστραμμένη πορεία μου τα γραφόμενα και το πιο παράδοξο είναι πως δεν πρόκειται, εξ όσων γνωρίζω, για κληρικό λαμόγιο πάνω σε θέματα ηθικής και θεολογικής φύσεως. Δεν θεωρώ λοιπόν πως πρόκειται για περίπτωση συναδελφικής αλληλεγγύης ή Omertà. Μάλλον εδώ έχουμε μια ανεπίγνωστη και παρορμητική εκφορά απρόσεκτων και δηκτικών λόγων με ελεγκτέο ψυχολογικό υπόβαθρο. Προ αυτού εδέχθην επίθεση από έτερο φίλο θεολόγο, προφανώς για τον ίδιο λόγο: ότι ο δρόμος που ακολουθώ είναι στρεβλός. Βαδίζω, κατ’ εκείνον, επί ξυρού ακμής. Τώρα, τι ακριβώς εννοούσε, ο Θεός και η ψυχή του… Πιθανώς ότι είμαι στα όρια της πλάνης και πεπτωκώς στο αμάρτημα της ιεροκατακρίσεως!

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΠΩΝ ΣΤΙΣ «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΚΑΘΟΛΙΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ» ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ (Από την εκκοσμίκευση και τη Woke ατζέντα στον «Μεγάλο Ιεροεξεταστή» του Ντοστογιέφσκι)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 16η Ιουνίου 2026

 

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΠΩΝ ΣΤΙΣ «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΚΑΘΟΛΙΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ» ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

(Από την εκκοσμίκευση και τη Woke ατζέντα στον «Μεγάλο Ιεροεξεταστή» του Ντοστογιέφσκι)

 

    Έχουμε επανειλημμένως επισημάνει, μέσω των ανακοινώσεών μας, ότι ο αιρετικός και πλήρως εκκοσμικευμένος δυτικός Χριστιανισμός διέρχεται περίοδο βαθιάς παρακμής. Κατά την εκτίμηση έγκριτων μελετητών, αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη κρίση της ιστορικής του διαδρομής.

     Σε πρόσφατη ανακοίνωσή μας, με τίτλο «Η Απρόσμενη Άνθηση της Ορθοδοξίας και ο Μαρασμός των Αιρέσεων»[1], υπογραμμίζαμε ότι οι δυτικές «εκκλησίες» και, πρωτίστως, ο αιρετικός Παπισμός – η μήτρα όλων των μεταγενέστερων αιρετικών μορφωμάτων του δυτικού «Χριστιανισμού» – βρίσκονται σε κατάσταση πρωτοφανούς παρακμής. Εκατομμύρια οπαδοί τους τις εγκαταλείπουν κάθε χρόνο, καταλήγοντας κυρίως είτε στην αθεΐα είτε σε διάφορες μορφές αποκρυφισμού.

Ἕνας πραγματικὸς ὁδηγὸς πνευματικῆς προετοιμασίας πρὶν ἀπὸ τὴν Ἐξομολόγηση. Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης

Στοχασμοὶ γιὰ ἐκείνους ποὺ ἑτοιμάζονται νὰ σταθοῦν ἐνώπιόν του Δημιουργοῦ καὶ τῆς κοινότητας τῆς Ἐκκλησίας στὸ φοβερὸ μυστήριο τῆς ἱερῆς ἐξομολόγησης, ἔτσι ὥστε νὰ λάβουν τὴν ἀνακαίνιση ἑνὸς δεύτερου βαπτίσματος.

Ἐγώ, μιὰ ἁμαρτωλὴ ψυχή, ἐξομολογοῦμαι στὸν Κύριο, Θεὸ καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό, ὅλες τὶς μοχθηρὲς πράξεις ποὺ ἔχω διαπράξει διὰ ἔργου, λόγου ἢ σκέψεων ἀπὸ τὴν στιγμὴ τῆς βάπτισής μου μέχρι καὶ τὴν παροῦσα ἡμέρα.

Δὲν ἔχω τηρήσει τὶς ὑποσχέσεις τοῦ βαπτίσματός μου, ἀλλὰ ἔχω καταντήσει τὸν ἑαυτό μου ἀνεπιθύμητο ἐνώπιόν τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ μου.

Ἔχω ἁμαρτήσει ἐνώπιόν τοῦ Κυρίου μὲ τὴν ἔλλειψη πίστης ποὺ μὲ διακρίνει καὶ μὲ τὶς ἀμφιβολίες μου σχετικὰ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ τὴν Ἁγία Ἐκκλησία μας· μὲ τὴν ἀχαριστία μου ἀπέναντί σε ὅλες τὶς μεγάλες καὶ ἀκατάπαυστες δωρεὲς τοῦ Θεοὺ καὶ ἀπέναντι στὴν μακροθυμία Του καὶ τὴν πρόνοιά Του γιὰ ἐμένα, ἕναν ἁμαρτωλό· μὲ τὴν ἔλλειψη ἀγάπης πρὸς τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ φόβου τοῦ Θεοῦ, κάτι ποὺ διαφαίνεται ἀπὸ τὴν μὴ τήρηση τῶν ἁγίων ἐντολῶν Του καὶ τῶν κανόνων τῆς Ἐκκλησίας.

« Εγώ εξομολογούμαι στην εικόνα ; ; ; »

π. Αυγουστίνος Βλάχος

 Ένα βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα, έγινε αφορμή ν' ακουστεί ξανά μια φράση που, αν είμαστε ειλικρινείς, όλοι όσοι ζούμε μέσα στην Εκκλησία την έχουμε ακούσει πολλές φορές: «Εγώ εξομολογούμαι στην εικόνα». Συνήθως αυτή η φράση λέγεται με μια αίσθηση αυτάρκειας, σαν να θέλει ο άνθρωπος να πει ότι δεν χρειάζεται να περάσει μέσα από τη σχέση με τον πνευματικό, αφού μπορεί μόνος του να μιλήσει στον Θεό. Κάποιες φορές, όμως, πίσω από τη φράση αυτή υπάρχει και κάτι πιο βαθύ και ανθρώπινο: Mια ντροπή, ένας φόβος, μια παλιά κακή εμπειρία ή απλώς η αδυναμία του ανθρώπου να φανερώσει σ' άλλον άνθρωπο όσα τον βαραίνουν. Γι' αυτό το θέμα θέλει λεπτότητα. Δεν χρειάζεται χλευασμός. Χρειάζεται αλήθεια, κατήχηση και λίγη περισσότερη εκκλησιαστική εμπειρία.

 Ας αρχίσουμε απ' το πιο απλό: Μπορεί ένας άνθρωπος να σταθεί μπροστά στην εικόνα Του Χριστού και να Του πει τον πόνο του; Φυσικά και μπορεί. Και πρέπει. Η εικόνα στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι διακοσμητικό αντικείμενο, ούτε ένα θρησκευτικό σύμβολο για να συγκινεί απλώς τον άνθρωπο. Είναι μαρτυρία της ενανθρωπήσεως Του Θεού. Αφού ο Υιός και Λόγος Του Θεού, o Tέλειος Θεός, έγινε και Τέλειος Άνθρωπος, μπορούμε να Τον εικονίζουμε. Γι' αυτό και η Ζ' Οικουμενική Σύνοδος διατύπωσε τη γνωστή φράση ότι «η της εικόνος τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει», δηλαδή η τιμή της εικόνας περνά στο πρόσωπο που εικονίζεται. Όταν λοιπόν ο πιστός στέκεται μπροστά στην εικόνα Του Χριστού, δεν μιλά σε ξύλο και χρώμα, μιλά στον εικονιζόμενο Κύριο. Εκεί μπορεί να κλάψει, να προσευχηθεί, να ζητήσει έλεος, να πει «Κύριε, αμάρτησα», να ανοίξει την καρδιά του χωρίς καμία επιτήδευση.

Ὑπάρχει διαφορά, ὅταν βρίζει κανεὶς ἢ ὅταν ἐλέγχει κάποιον; Ἄγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός Ἀρχιεπισκόπος Κριμαίας

Πρέπει νὰ ἐλέγχουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ὅταν βλέπουμε κάποια σφάλματα; Ὑπάρχει διαφορά, ὅταν βρίζει κανεὶς ἢ ὅταν ἐλέγχει κάποιον;

Ἴσως μερικοὶ ἀπὸ σᾶς, ποὺ διαβάζουν τὴν Ἁγία Γραφή, προβληματίζονται, ὅταν βλέπουν πὼς ὁ Κύριος ἐνῶ μᾶς ἀπαγορεύει νὰ λέμε τον πλησίον μας «ἀνόητε» καὶ «ἠλίθιε», καὶ αὐτὸς ποὺ τὸ κάνει, σύμφωνα μὲ τὸ λόγο Του, εἶναι ἔνοχος τῆς φωτιᾶς τῆς κολάσεως.

Ἐνῶ λοιπὸν λέει αὐτά, ὁ Ἴδιος πολλὲς φορὲς χρησιμοποιεῖ σκληρὰ λόγια γιὰ κάποιους ἀνθρώπους, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ ἀρχισυναγώγου, στὸν ὁποῖον εἶπε• «ὑποκριτά». Ἐπίσης, πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὑποκριτὲς τοὺς γραμματεῖς καὶ τοὺς φαρισαίους. Αὐτοὺς ἔλεγε ἀκόμα• «ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν» (Μτθ. κγ΄, 33).

Συζήτηση μέ ἕναν φοιτητή Ἰατρικῆς, Θεοδωρόπουλος Ἐπιφάνιος Πρεσβύτερος(+)

Ἀφήγησι πνευματικοῦ του τέκνου, τό ὁποῖο ἔμενε κοντά στό διαμέρισμα τοῦ Γέροντα:

Μιά μέρα δέχθηκα κάποιον φοιτητή τῆς Ἰατρικῆς καί δέν θυμᾶμαι ἀπό ποιά ἀφορμή συζητούσαμε γιά θέματα τῆς Ἐκκλησίας. Κάποια στιγμή κτυπάει τό κουδούνι. Ἀνοίγω καί βλέπω τόν Γέροντα.

– Παιδί μου, ἔχει χαλάσει τό τηλέφωνό μου. Μπορῶ νά τηλεφωνήσω ἀπό τό δικό σου;

– Εὐχαρίστως, Γέροντα. Περᾶστε.

Τηλεφώνησε καί μετά ἐγώ, ἐκμεταλλευόμενος τήν εὐκαιρία, λέω:

– Γέροντα, ἐδῶ συζητᾶμε μέ τόν φίλο μου καί μοῦ ἔχει θέσει ἕνα ἐρώτημα, στό ὁποῖο νομίζω ὅτι πρέπει νά ἀπαντήσετε καλύτερα ἐσεῖς. Τό ἐρώτημα εἶναι τό ἑξῆς: Ἐσεῖς οἱ Χριστιανοί ἀδιαφορεῖτε λίγο-πολύ γιά τά προβλήματα αὐτῆς τῆς ζωῆς. Συνέχεια μιλᾶτε γιά τήν αἰώνιο βασιλεία. Αἰώνιος βασιλεία ἐδῶ, αἰώνιος βασιλεία ἐκεῖ, ἐνῶ ὁ κόσμος ἔχει τόσα προβλήματα.

ΑΓΙΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΠΠΩΝΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΠΠΩΝΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – καθηγητού 

      Ένας από τους μεγάλους Πατέρες και διδασκάλους της αρχαίας δυτικής Εκκλησίας υπήρξε και ο άγιος Αυγουστίνος, επίσκοπος Ιππώνος της Βορείου Αφρικής. Πρόκειται για μια μεγάλη προσωπικότητα, η οποία σφράγισε κυριολεκτικά το ανθρώπινο πνεύμα, δημιούργησε θεολογική σκέψη και έδωσε συγκεκριμένη κατεύθυνση στον δυτικό πολιτισμό. 

     Γεννήθηκε στην πόλη Ταγάστη της Νουμιδίας (σημερινή Αλγερία) το 354. Ο πατέρας του, ευγενής γαιοκτήμονας, ήταν ειδωλολάτρης, σε αντίθεση με τη μητέρα του Μόνικα, η οποία ήταν ένθερμη χριστιανή και η οποία φρόντισε να κατηχήσει τον μικρό Αυγουστίνο στη χριστιανική πίστη. Όμως εκείνος φάνηκε από μικρός απείθαρχος και αρνήθηκε το άγιο Βάπτισμα.  

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού 

      Ένας από τους μεγαλύτερους αγίους και Πατέρες της Δυτικής Εκκλησίας είναι και ο άγιος Ιερώνυμος. Φυσικά ομιλούμε για την εποχή που η Εκκλησία σε Ανατολή και Δύση ήταν ενωμένη και η δυτική Χριστιανοσύνη ήταν ορθόδοξη. Οι Πατέρες της Δυτικής Εκκλησίας των πρωτοχριστιανικών χρόνων υπήρξαν σε αγιότητα και θεολογική κατάρτιση εφάμιλλοι των Πατέρων της Ανατολής, οι οποίοι συνέβαλαν τα μέγιστα στην ανάπτυξη της εκκλησιαστικής αυτοσυνειδησίας, την διασάφηση των δογμάτων και τον ευαγγελισμό των λαών που βρίσκονταν στην πλάνη και την παχυλή ειδωλολατρία.

Είτε θέλω είτε δε θέλω, Κύριε, σώσε με. Όσιος Εφραίμ ο Σύρος

Είτε θέλω είτε δε θέλω, Κύριε, σώσε με

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος 

Η χάρη σου μου δώρισε το να μιλώ σ’ εσένα, Κύριε, και ο πόθος που έχω για την αγαθότητά σου με αναγκάζει να φοβούμαι. Ως μόνος αγαθός και δημιουργός όλων μας, συγχώρησε τις ανομίες και τις αμαρτίες του δούλου σου του αμαρτωλού και αχάριστου. Ξέρω ότι στις αμαρτίες ξεπερνώ όλους τους ανθρώπους, Κύριε, αλλά έχω καταφύγιο την απέραντη άβυσσο των οικτιρμών σου· και είμαι βέβαιος ότι δέχεσαι και σπλαχνίζεσαι όλους αυτούς που πλησιάζουν την καλοσύνη σου· και καθώς είσαι προγνώστης, Κύριε, γνωρίζεις από πριν την καρδιά αυτού που πλησιάζει, αν απαρνήθηκε ολότελα τον κόσμο.

Προτού να φθάσει αυτός στην πόρτα, του ανοίγεις· προτού να πέσει να προσκυνήσει αυτός, του προσφέρεις το χέρι· προτού να χύσει αυτός δάκρυα, ρίχνεις επάνω του τους οικτιρμούς σου, και σαν έμπορο, που ήρθε στην πατρίδα του με πλούτο πολύ, έτσι δέχεσαι αυτόν που πλησιάζει με όλη την ψυχή του· διότι ποθείς να δεις τη μετάνοια, και επιθυμείς να δεις τα δάκρυα, και χαίρεσαι για την προθυμία των δούλων σου που αγωνίζονται να βρουν την καθαρότητα.

Συμπληρωματικά περί της άκυρης χειροτονίας του Γρηγορίου

Συμπληρωματικά περί της άκυρης χειροτονίας του Γρηγορίου

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι του προηγούμενου άρθρου και δέχτηκα σφοδρή επίθεση. Κυρίως από ρασοφόρους. Το θαυμαστό είναι πως, ενώ πρώτοι αυτοί θα έπρεπε να είναι υποστηρικτές του δικαίου, θέλησαν να με επαναφέρουν στην τάξη. Ποια τάξη δηλαδή; Αυτήν που έχουν οι ίδιοι επιβάλλει ως κατεστημένο στην Εκκλησία: εκκοσμίκευση, συστράτευση με το εκάστοτε πολιτικό και οικονομικό καθεστώς και μετατροπή του ιερατικού διακονήματος σε καθαρό και συχνά στυγνό επαγγελματισμό.

Μου συνέστησαν “να μαζευτώ” διότι “έχω ξεφύγει”. Βέβαια, πατέρες, έχω ξεφύγει, διότι τόλμησα να στηρίξω τον Τυχικό που αδικείται κατάφωρα, ενώ εσείς δεν τολμάτε να το κάνετε λόγω της επισκοπικής μάχαιρας που επικρέμαται υπεράνω της κεφαλής σας. Αρκετά όμως με αυτά και αυτούς. Επιστροφή στην ουσία: η περίπτωση του Τυχικού είναι στην πραγματικότητα η μάχη της ορθόδοξης παράδοσης και ευλαβείας κατά του οικουμενισμού και της εκκοσμίκευσης που διαβρώνουν την Εκκλησία μας τα χρόνια των εσχάτων. Ως προς το τυπικό σκέλος, πρόκειται για μια από τις γελοιωδέστερες καθαιρέσεις στην εκκλησιαστική ιστορία.

«Η μαζική προσέλευση των Αμερικάνων στην Ορθοδοξία»

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν 10.06.2026: «Η μαζική προσέλευση των Αμερικάνων στην Ορθοδοξία»

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Χίρς – Δρ. Δογματικής

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης – Νομικός, Συγγραφέας.

————————————————————————————————————————————————————-

«Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν». Ἡ διαδικτυακή ἐκπομπή τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν Μὲ τὸν Χαράλαμπο Ἂνδραλη.

Ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Πέτρος Χίρς μιλᾶ γιά τό ἔντονο ἐνδιαφέρον τῶν Ἀμερικανῶν, εἰδικά μετά τήν “ἐπιδημία” τοῦ κορωνοϊοῦ, περίχ;οδο κατά τήν ὁποία πολλοί ἀπογοητεύθηκαν ἀπό τήν ἐξαπάτηση ἐκ μέρους τῶν κρατούντων.

Οἱ ἱερές μονές πού ἵδρυσε Γέρων Ἐφραἰμ ὁ Ἀριζονίτης, παρά τίς ἀντιρρήσεις τῆς Ἐκκλησίας, ἀποτέλεσαν ἰσχυρό ἀνάχωμα στήν ἐκκοσμίκευση.

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ: Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ: Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

              Η σερβική Ορθοδοξία έχει να επιδείξει μια σειρά μεγάλων αγίων, οι οποίοι λάμπρυναν την Εκκλησία του Αγίου Σάββα. Ένας από αυτούς υπήρξε ο νεοφανής άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, μια όντως μεγάλη ασκητική και πατερική μορφή του περασμένου αιώνα.

       Γεννήθηκε την ημέρα του Ευαγγελισμού στα 1894, στην πόλη Βράνιε της νοτίου Σερβίας. Οι ευσεβείς γονείς του Σπυρίδων και Αναστασία του έδωσαν το όνομα Ευάγγελος. Καταγόταν από ιερατική οικογένεια και το επώνυμό του Πόποβιτς σημαίνει Παπαδόπουλος. Μεγάλωσε με ευσέβεια είχε την τύχη να δει να θεραπεύεται θαυματουργικά η μητέρα του στη Μονή Πτσίνσκι από τον άγιο Πρόχορο. Από μικρός συνήθιζε  να μελετά το Ευαγγέλιο και άλλα εκκλησιαστικά βιβλία. Ιδιαίτερα τον σαγήνευε η ανάγνωση συναξαρίων και πατερικών συγγραμμάτων. Θεωρούσε τους Πατέρες της Εκκλησίας ως τους αληθινούς σοφούς. 

Τουρκία: Διεκδικεί Ιερουσαλήμ, παρενοχλεί αεροπλάνα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Ο εκνευρισμός της Άγκυρας ερμηνεύεται από τις επιτυχείς κινήσεις της Ελλάδος, της Κύπρου και άλλων χωρών, τις οποίες η γείτων θεωρεί ως απειλή για τα γεωπολιτικά οράματά της.

Κάτι δεν πάει καλά στη σχέση Τουρκίας και ορθολογισμού. Ο υπουργός Εσωτερικών της γείτονος, Μουσταφά Τσιφτσί, διεκδικεί την Ιερουσαλήμ, ενώ τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη παρενοχλούν ηλεκτρονικώς τα αφικνούμενα στην Κύπρο αεροπλάνα των υπουργών Αμύνης της Ελλάδος, της Γαλλίας και της Ολλανδίας.

Ο Τσιφτσί δήλωσε ότι θέλει να γίνει νομάρχης της Ιερουσαλήμ, την οποία θα απελευθερώσει η νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία του Ερντογάν. Ο Ισραηλινός υπουργός Αμύνης, Ίσραελ Κατζ, του απήντησε ότι δεν υπάρχει πλέον η Οθωμανική Αυτοκρατορία και ότι η σημερινή κυβέρνηση οδηγεί την Τουρκία σε λανθασμένη πορεία.

Δέν ἀρκεῖ τό ἐπάγγελμα (πληρότητα ἐφημεριακῶν θέσεων). Χρειάζεται ὁ ἱεραποστολικός ζῆλος. Μόνο ὅπου ὑπάρχει ὁ ζῆλος αὐτός τό δίκτυ τοῦ Χριστοῦ πιάνει ψάρια.

Δέν ἀρκεῖ τό ἐπάγγελμα (πληρότητα ἐφημεριακῶν θέσεων). Χρειάζεται ὁ ἱεραποστολικός ζῆλος. Μόνο ὅπου ὑπάρχει ὁ ζῆλος αὐτός τό δίκτυ τοῦ Χριστοῦ πιάνει ψάρια. 

 

 

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς

τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

 

 

Στίς ὄχθες τῆς θαλάσσης τῆς Γενησαρέτ πρωτοαντήχησε ἡ κιθάρα τοῦ Πνεύματος, ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ. ...Αὐτή ἡ οὐράνια μελωδία δέν μποροῦσε ν’ ἀκουστεῖ στά παλάτια καί τά μέγαρα τῶν ἀρχόντων καί πλουσίων, γιατί ὁ κρότος τῆς ἀδικίας δέν ἀφήνει ν’ ἀκουσθεῖ ἡ κιθάρα τῆς εἰρήνης τοῦ Θεοῦ. Οὔτε ὅμως καί στά δώματα τῆς πνευματικῆς ἡγεσίας, γιατί κι ἐκεῖ ἡ παραφωνία τῆς ἀσυνέπειας μεταξύ θεωρίας καί πράξεως δέν ἀφήνει νά ἀκουσθεῖ ἡ ἁρμονία πού ζητᾶ ὁ θεῖος λόγος, πού πρωτοαντήχησε στήν ἀκρολιμνιά τῆς Γαλιλαίας.