Οἱ αἱρετικοὶ. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος

Στ’ ἀλήθεια δὲν ξέρει κανεὶς ποῦ βρίσκεται ἡ μεγαλύτερη παραφροσύνη τοῦ σύγχρονου κόσμου ποὺ ἔχει ἐκπέσει ἀπὸ τὸ Χριστό: στὴν προσωπικὴ ζωὴ τοῦ καθενὸς ἢ στὸ γάμο; στὸ σχολεῖο ἢ στὴν πολιτική; στὶς οἰκονομικὲς δομὲς ἢ στὶς νομικὲς διατάξεις; στὸν πόλεμο ἢ στὴν εἰρήνη; Παντοῦ βλέπει κανεὶς αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε χυδαῖο καὶ βάρβαρο. Ἐκεῖ ποὺ ὁ Χριστὸς εἶναι περισσότερο ἀπών, ἐκεῖ περισσεύει τὸ χυδαῖο καὶ τὸ βάρβαρο. Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ βία θριαμβεύουν.

Ἂς αἰσχύνονται οἱ αἱρετικοὶ θεολόγοι καὶ οἱ προϊστάμενοι τῶν αἱρετικῶν ἐκκλησιῶν ποὺ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Χριστοῦ ἀναδείχθηκαν κυρίαρχοι καὶ ἡγεμόνες ὅλων τῶν λαῶν τῆς γῆς. Ἔχουν κάθε λόγο νὰ αἰσχύνονται. Γιατί σὰν ἄλλοι ἀνόητοι Γαλάτες, ἐνῷ ἄρχισαν μὲ τὸ πνεῦμα τελειώνουν στὴ σάρκα – ὦ ἀνόητοι Γαλάται… οὕτως ἀνόητοί ἐστε; ἐναρξάμενοι πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε; (Γάλ. 3:1,3). Αὐτοὶ εἶναι οἱ κύριοι ἔνοχοι γιὰ τὸ ὅτι οἱ λαοί τους ξέφυγαν ἀπὸ τὸν ὀρθὸ δρόμο καὶ ἄρχισαν νὰ χωλαίνουν καὶ ἀπὸ τὰ δύο πόδια, προσκυνῶντας πότε τὸ Θεὸ στὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ πότε τοὺς χρυσοῦς μόσχους στὴ Σαμάρεια.

Ὅπως κάποτε οἱ ἄπιστοι Ἑβραῖοι καταπατοῦσαν τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ τὴ μία μετὰ τὴν ἄλλη καὶ πορεύονταν κατὰ τὶς ἐπιθυμίες τοῦ κόσμου καὶ τῶν καρδιῶν τους, τὸ ἴδιο ἔπραξαν τώρα καὶ τοῦτοι μὲ τὴ διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ, τοῦ κυρίαρχου ὅλων τῶν διδαχῶν. Ὑπονόμευσαν καὶ κατήργησαν τὸ ἕνα δόγμα μετὰ τὸ ἄλλο, ἐξαφάνισαν ὅλες τὶς εὐαγγελικὲς ἐντολές, ἀπέρριψαν τὶς ἀποστολικὲς καὶ πατερικὲς διατάξεις, ἐξευτέλισαν ὅλους τοὺς λόγους τῶν Ἁγίων καὶ τὰ ἀσκητικὰ παραδείγματα τὰ κατέστησαν μύθους.

«Σεισμός» στην Καθολική Εκκλησία: Καθαίρεσαν κορυφαίο εξορκιστή όταν είπε ότι «τα ΑΤΙΑ είναι δαίμονες»

Το Βατικανό "φιμώνει" τους ιερείς για τα UFO; Η καρατόμηση του Μονσινιόρ Ροσέτι που προκαλεί παγκόσμιο σάλο

Σε μείζον θεολογικό και επικοινωνιακό θρίλερ για την Καθολική Εκκλησία των ΗΠΑ εξελίσσεται η ξαφνική απόφαση για την απομάκρυνση ενός από τους πιο γνωστούς και προβεβλημένους εξορκιστές της χώρας, του Μονσινιόρ Στίβεν Ροσέτι, ο οποίος συσχέτισε τα ATIA και τους εξωγήινους με δαιμονικές οντότητες.

Η καρατόμηση του έμπειρου ιερέα από τη θέση του επίσημου εξορκιστή της Αρχιεπισκοπής της Ουάσινγκτον ήρθε με άμεση παρέμβαση του Καρδινάλιου Ρόμπερτ ΜακΕλρόι, αμέσως μετά τις δηλώσεις του Ροσέτι για τα UFO προκαλώντας τριγμούς στα εκκλησιαστικά ανώτατα κλιμάκια.

«Οι εξωγήινοι είναι έκπτωτοι άγγελοι»

Ο Μονσινιόρ Ροσέτι, ο οποίος έχει μακρά θητεία στην αντιμετώπιση περιπτώσεων δαιμονισμού προκάλεσε σάλο όταν εξέφρασε ανοιχτά την επιστημονική και θεολογική του άποψη για τα Ανεξήγητα Εναέρια Φαινόμενα (UAPs).

Λένε κά­ποιοι: ''Είναι φι­λάν­θρω­πος ο Θεός και γι' αυτό δεν τι­μω­ρεί...''

Λένε (κά­ποιοι): 

''Είναι φι­λάν­θρω­πος ο Θεός και γι' αυτό δεν τι­μω­ρεί''. 

Δηλα­δή, αν κο­λά­σει τους ασε­βείς, δεν θα εί­ναι για εσάς φι­λάν­θρω­πος; Βλέ­πε­τε σε τι βλά­σφη­μα λό­για σας οδη­γεί ο διά­βο­λος; 

Λοι­πόν ρω­τάω: Οι μο­να­χοί που πή­γαν στα βου­νά και επί­δει­ξαν πάρα πολύ με­γά­λη άσκη­ση, θα φύ­γουν απ' αυ­τόν τον κό­σμο αστε­φά­νω­τοι; 

Αν δεν τι­μω­ρούν­ται οι κα­κοί και δεν υπάρ­χει για κα­νέ­ναν αν­τα­πό­δο­ση, τότε θα πει κά­ποιος, ότι ούτε οι αγα­θοί και ενά­ρε­τοι βρα­βεύ­ον­ται. ''Ναι'', λένε (απε­ρί­σκε­πτα), διό­τι αυτό αρ­μό­ζει στον Θεό, να υπάρ­χει μόνο Βασι­λεία του Θεού. Να μην υπάρ­χει κό­λα­ση!''...

Δηλα­δή, ο πόρ­νος και ο μοι­χός και όποιος έκα­νε άπει­ρα κακά, θα απο­λαύ­σει τα ίδια, με εκεί­νον που αγω­νί­στη­κε και επέ­δει­ξε σω­φρο­σύ­νη και αγνό­τη­τα; 

Το ίδιο τέ­λος πε­ρι­μέ­νει έναν Από­στο­λο Παύλο και έναν Νέρω­να ή και τον διά­βο­λο;...

~ Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ιερό Γέλιο. Ένα ανορθολογικό και εκστατικό φαινόμενο στον Πεντηκοστιανικό χώρο

Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Γεωργόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ

Το φαινόμενο του λεγομένου «ιερού γέλιου» αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και αμφιλεγόμενα φαινόμενα που συνδέονται με το αιρετικό Πεντηκοστιανό κίνημα του λεγομένου Τρίτου Κύματος, από τη δεκαετία του 1990 μέχρι σήμερα. Η εμφάνισή του εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο των παραδόξων φαινομένων που σχετίζονται με τη λεγομένη «Ευλογία του Τορόντο» (TorontoBlessing), όπου τέτοιου είδους εκδηλώσεις έγιναν ιδιαίτερα διαδεδομένες. Το φαινόμενο αυτό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, τόσο εντός όσο και εκτός των Πεντηκοστιανικών κύκλων, καθώς εγείρει θεολογικά και ψυχολογικά ερωτήματα (S. Großmann, WehtderGeist, wowirwollen? Der „Toronto-Segen“ und der Weg der charismatischen Bewegung, 1995).

α) Περιγραφή του φαινομένου

Το «ιερό γέλιο» περιγράφεται ως μια ξαφνική και ανεξέλεγκτη έκρηξη γέλιου που εκδηλώνεται κατά τη διάρκεια λατρευτικών συναθροίσεων. Οι συμμετέχοντες βιώνουν παράδοξη κατάσταση, η οποία εκφράζεται μέσα από γέλιο που μπορεί να κυμαίνεται από ήπιο έως έντονα υστερικό. Συχνά, το φαινόμενο συνοδεύεται από σωματικές αντιδράσεις, όπως πτώση στο έδαφος, αδυναμία ελέγχου του σώματος ή και προσωρινή απουσία επαφής με το περιβάλλον.

Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον, διότι οἱ Ἐπίσκοποι καί φύλακες τῆς Μίας, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐκοιμήθησαν.

Τοῦ ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου

Οἱ καλοί ποιμένες, οἱ θειότατοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ θεηγόροι ὁπλῖται παρατάξεως Κυρίου, διά νά φυλάξουν καθαράν καί ἄσπιλον τήν Νύμφην τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν (ὅπως τήν παρέλαβαν ἀπό τόν Νυμφίον Χριστόν) ἀπό τάς διαφόρους καί ποικίλας πλάνας καί αἱρέσεις, ἠγωνίσθησαν, ὑβρίσθησαν, κατηγορήθησαν, ἐσυκοφαντήθησαν, ἐφυλακίσθησαν, ἐξωρίσθησαν, πολλάς βασάνους καί θλίψεις ὑπέμειναν, μερικοί δέ καί θανάτους. 

Ἀλλά μἐ τήν πίστιν τήν θερμήν πρός τόν Θεόν καί μέ τήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δύναμιν καί χάριν ἐνισχυθέντες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς λοιμώδεις λύκους, τούς αἱρετικούς, ἐκσφενδονίσαντες μέ τήν σφενδόνην τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, παραδόντες αὐτούς εἰς τό αἰώνιον ἀνάθεμα.

Διό καί ὁ Θεός, ὁ παρ’ αὐτῶν δοξασθείς, ἐδόξασεν αὐτούς καί εἰς τήν γῆν, πλουτίσας αὐτούς δι’ οὐρανίων χαρισμάτων, καί εἰς τόν Οὐρανόν στεφανώσας αὐτούς δι’ ἀμαραντίνων οὐρανίων στεφάνων. 

Περὶ τῶν ἐνόχων ἀπαρχῶν τοῦ ΠΣΕ Ἡ Ὀρθόδοξος ἀπάντησις*

Ὑπὸ Γέροντος Παϊσίου Μοναχοῦ Καρεώτου

Περίληψις

  Ἡ παροῦσα εἰσήγηση προσφέρει μία ὀρθόδοξη κριτικὴ ἐπὶ τῆς Οἰκουμενικῆς κίνησης, ἀποδεικνύοντας ὅτι αὐτὴ δὲν ξεκίνησε ὡς γνήσια ἐκκλησιαστικὴ πρωτοβουλία, ἀλλὰ οὐσιαστικὰ ὡς ἕνα κοινωνικοπολιτικὸ ἐργαλεῖο ἐλέγχου τῶν (πρώτιστα ἀμερικανικῶν προτεσταντικῶν) ἐκκλησιῶν, ποὺ προωθήθηκε κυρίως ἀπὸ τὸν Ἀμερικανὸ βιομήχανο Ροκφέλερ (ἀλλὰ καὶ ἄλλους, ὅπως ὁ μεγαλοτραπεζίτης Μόργκαν). Ὁ Ροκφέλερ ὑποστήριξε οἰκονομικὰ καὶ ὀργανωτικὰ ἐκκλησιαστικοὺς καὶ θρησκευτικοὺς ὀργανισμοὺς (YMCA(Χ.Ε.Ν.), IWM, IMC κ.ἄ.), ὥστε νὰ προωθήσουν ἰδέες καὶ πρακτικὲς ποὺ ἦταν ἀπαραίτητες γιὰ τὴν ἀναμόρφωση τῆς ἀμερικανικῆς κοινωνίας, στὰ πρότυπα αὐτοῦ ποὺ πλέον ὀνομάζουμε “ἀστική, καταναλωτικὴ κοινωνία”, καὶ ποὺ στὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ 20οῦ Αἰώνα, θεμελιωνόταν. Στόχος ἦταν ἡ ἐξασθένηση τοῦ παραδοσιακοῦ προτεσταντικοῦ πνεύματος τοῦ (ἀντίθετου πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ καταναλωτισμοῦ) εὐσεβισμοῦ καὶ τῆς δογματικῆς ἀκρίβειας. Ἡ ἐπίδραση τοῦ μεγάλου τραπεζικοῦ/βιομηχανικοῦ κεφαλαίου, ἐκτείνεται ἕως καὶ στὴν ἵδρυση τοῦ ΠΣΕ, τὸ ὁποῖο ἐξ ἀρχῆς χρησίμευσε στὴν διάδοση τῶν ἀμερικανικῶν φιλελεύθερων ἀξιῶν, καὶ τοῦ συναφοῦς φιλελεύθερου, ἀνομολογιακοῦ, προτεσταντικοῦ πνεύματος, πρώτιστα στὴν καταστρεμένη ἀπὸ τὸν πόλεμο Εὐρώπη, ἐξασφαλίζοντας τὴν ἀμερικανικὴ ἡγεμονία καὶ στὸν τόσο ζωτικὸ χῶρο τῆς θρησκείας, ἰδιαίτερα τοῦ Χριστιανισμοῦ. Καθὼς ὁ Οἰκουμενισμὸς σχετικοποιεῖ τὴν αἵρεση ὡς ἁπλὰ κάτι τὸ «διαφορετικό», ἀποδεχόμενος ὅλα τὰ βαπτίσματα ὡς ἰσότιμα, ἡ Ὀρθόδοξη ἀπάντηση δὲν ἄργησε νὰ ἔλθει, προλαβαίνοντας τὸ κακό: ἡ Ὀρθόδοξη πανορθόδοξη Σύνοδος τῆς Μόσχας καταδίκασε τὸν Οἰκουμενισμὸ ὡς ἐπικίνδυνη ἑτεροδιδασκαλία, χαράσσοντας τὴν εὐδιάκριτη γραμμὴ μεταξὺ πλάνης καὶ ἀληθείας, Ὀρθοδοξίας καὶ αἱρέσεως.

Ηγούμενος Ανδρέας Αγιοπαυλίτης – το κάλεσμα του αγίου Γεωργίου

Ηγούμενος Ανδρέας Αγιοπαυλίτης – το κάλεσμα του αγίου Γεωργίου

Ο Ηγούμενος Ανδρέας Αγιοπαυλίτης γεννήθηκε στον Αγκώνα Κεφαλληνίας στις 22 Ιανουαρίου το έτος 1904. Οι γονείς του Γρηγόριος Ευαγγελάτος και Βασιλική Παναγουλάτου στην βάπτιση του έδωσαν το όνομα Άγγελος. Δεν έμειναν πολύ στο χωριό που γεννήθηκε, αλλά μετώκησαν πιο Νότια.

Ο Άγγελος ήταν ευλαβής και η ζωή του πολύ προσεκτική. Είχε πόθο να γίνη καλόγερος και να αφιερωθή στον Θεό. Ως λαϊκός ήξερε τους χαιρετισμούς της Παναγίας απ’ έξω και τους έλεγε κάθε μέρα. Ήταν αδύνατο να κοιμηθή, όση δουλειά κι αν είχε, όσο κουρασμένος και αν ήταν, χωρίς να πη τους Χαιρετισμούς. Όταν ενηλικιώθηκε έγινε Αστυνομικός. Αγαπούσε πολύ την Εκκλησία και την προσευχή. Απεφάσισε πλέον να γίνη μοναχός και το πραγματοποίησε.

ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου - Καθηγητού

     Οι αλεξανδρινοί Πατέρες έβαλαν και εκείνοι τη δική τους σφραγίδα στην ανάπτυξη της Θεολογίας της Εκκλησίας μας. Με κέντρο ανάπτυξης των θεολογικών σπουδών την περίφημη Κατηχητική Σχολή, η Εκκλησία της Αλεξάνδρειας ανέδειξε μεγάλες μορφές. Μια από αυτές είναι και ο άγιος Κύριλλος αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας, ο κορυφαίος δογματικός θεολόγος και υπερασπιστής της Ορθοδοξίας. Αλλά και ένας από τους πλέον συκοφαντημένους Πατέρες και αγίους της Εκκλησίας μας.

     Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια περί το 378 από εύπορους γονείς και ήταν ανεψιός του πατριάρχη Θεοφίλου. Οι γονείς του φρόντισαν να του δώσουν σοβαρή μόρφωση. Σπούδασε γραμματική, ρητορική και φιλοσοφία στις ονομαστές εθνικές σχολές της Αλεξάνδρειας και τέλος σπούδασε θεολογία και βιβλικές σπουδές στην ονομαστή Κατηχητική Σχολή. Περί το 400 χειροτονήθηκε από το θείο του Θεόφιλο αναγνώστης και στη συνέχεια διάκονος και πρεσβύτερος, ο οποίος έδειξε νωρίς τα χαρίσματά του και την βαθιά προσήλωσή του στην ορθόδοξη παράδοση.  

Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 8^η Ιουνίου 2026

 

Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ

(Δυτικές «εκκλησίες» ζητούν συγνώμη για την ως τώρα αντίθεσή τους με την ομοφυλοφιλία)

 

     Έχουμε τονίσει πολλές φορές στις ανακοινώσεις μας ότι η έκπτωση από τη σώζουσα πίστη και την αποκεκαλυμμένη αλήθεια της Εκκλησίας μας οδηγεί ταυτόχρονα και σε έκπτωση του ήθους. Και τούτο διότι η απομάκρυνση από τη σωστική αγκαλιά της Εκκλησίας, όπου διαχέεται η άκτιστη χάρη του Θεού, και η υιοθέτηση αιρετικών δοξασιών αίρουν τη θεία χάρη, η οποία αγιάζει τον άνθρωπο και τον καθιστά αυθεντικό, ολοκληρωμένη ψυχοσωματική οντότητα. 

Οι δυσκολίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Οι δυσκολίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αντιμετωπίζει την περίοδο αυτή δυσκολίες, τις οποίες διαχειρίζεται κατά το δυνατόν. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος έγραψε προς την ρωμέϊκη, αξία παντός επαίνου, εφημερίδα «Απογευματινή» για τα 100χρονά της, πως σε αυτήν «διασώζονται όλες οι περιπέτειες και δοκιμασίες της Ομογενείας, συνδεδεμένες πάντοτε με την πολιτική κατάσταση στην Τουρκία και με τις διακυμάνσεις των ελληνοτουρκικών σχέσεων».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ζει την βεβήλωση του σημαντικότερου Ναού της Χριστιανοσύνης, της Αγίας Σοφίας, που ο Πρόεδρος Ερντογάν μετέτρεψε από μουσείο σε τζαμί. Είναι ως να έχουν αιχμαλωτίσει βάρβαροι κατακτητές τη μητέρα μας, και να έχουν βάλει όλους τους Έλληνες να βλέπουμε που την κακοποιούν και που πανηγυρίζουν γι’ αυτό ενώ εμείς όλοι, μαζί με τις ΗΠΑ, την ΟΥΝΕΣΚΟ και το Συμβούλιο της Ευρώπης, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε…Το ίδιο έπραξαν οι γείτονες στην υπέροχη Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη και στην Εκκλησιά της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας, της ζείδωρης αυτής καρδιάς του Ποντιακού Ελληνισμού. Παιχνίδια και με τη Μονή Σουμελά κάνει η αυταρχική εξουσία της Τουρκίας, που θέλει μεν τα χρήματα των προσκυνητών, αλλά πάντα υπενθυμίζει ότι εκείνη ενεργεί κατά τη βούλησή της.

Όλη η ζωή του αγίου Ιακώβου ήταν μία διαρκής προσευχή. Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

Όλη η ζωή του αγίου Ιακώβου ήταν μία διαρκής προσευχή

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

Ο μακαριστός γέροντάς μου Ιάκωβος Τσαλίκης – διηγείται η κυρία Μαρία Φούκα-Ρουμπάνη – φρόντιζε να κρύβη με κάθε επιμέλεια τις αρετές του, γι’ αυτό απέφευγε με κάθε τρόπο οποιαδήποτε προβολή του προς τον έξω κόσμο, αλλά και προς τους ανθρώπους γύρω του. Προτιμούσε να κρύβη τις εμπειρίες του. Σε μας, τα πνευματικά του παιδιά, άνοιγε την καρδιά του σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις και κυρίως μέσα στο Μυστήριο της εξομολογήσεως. Όσο όμως και εάν ο ίδιος κρυβόταν, οι πλούσιοι καρποί του πνευματικού του αναστήματος ήσαν φανεροί και αδιαμφισβήτητοι. Πολλές φορές ήταν εμφανής η θεϊκή επίδραση στην μορφή του. Γιατί ο Γέροντας ήταν Θεόπτης (είχα την ευλογία να μου αναφέρη κάποιες αξιοθαύμαστες εμπειρίες του). Αντίκρυζε, μιλούσε, ζούσε, αισθανόταν τον Θεό τόσο κοντά του, μέσα του! Πύρωνε Εκείνος το είναι του, θέρμαινε την ύπαρξή του με την Θεία φλόγα που αναζητά πάντα να φωτίζη και να οδηγή τις ψυχές μας.

Ψυχαναλυτική και θεολογική προσέγγιση στον Βίο του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου και ανάλυση της Έννοιας του Μεγάλου Άλλου και η υπέρβασή της, μέσα από τον Λακάν και την ορθόδοξη θεολογική σκέψη του π. Νικολάου Λουδοβίκου

Ψυχαναλυτική και θεολογική προσέγγιση στον Βίο του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου και ανάλυση της Έννοιας του Μεγάλου Άλλου και η υπέρβασή της, μέσα από τον Λακάν και την ορθόδοξη θεολογική σκέψη του π. Νικολάου Λουδοβίκου

Αέναη επΑνάσταση: Ψυχαναλυτική Προσέγγιση στον Βίο του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου - Ο Μεγάλος Άλλος, ο Λακάν και η ορθόδοξη ελευθερία

Γράφει η Σοφία Ντρέκου - Αρθρογράφος (Sophia Drekou, Columnist in Psychology) 

Εισαγωγή 

Ψυχανάλυση, εξουσία και ελευθερία στον βίο του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου 

Ο βίος του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου δεν αποτελεί μόνο ένα αγιολογικό αφήγημα χριστιανικής υπομονής, αλλά ένα βαθιά υπαρξιακό και ψυχαναλυτικό γεγονός. Μέσα από την εμπειρία της σκλαβιάς, της ταπείνωσης και της ακραίας στέρησης, αναδεικνύεται ένα από τα πιο ριζοσπαστικά ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης: μπορεί ο άνθρωπος να παραμείνει ελεύθερος όταν όλες οι εξωτερικές συνθήκες τον ορίζουν ως δούλο; 

ΑΛΒΑΝΙΑ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Πού είναι η Σβέρνιτσα; Υπάρχουν εκεί μέλη της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας; Αυτά τα ερωτήματα απασχολούν κατά τις τελευταίες ημέρες τα ελληνικά και αλβανικά ΜΜΕ. Η απάντηση είναι απλή: Η Ελληνική Μειονότητα βρίσκεται διεσπαρμένη σε διάφορα σημεία της Αλβανίας και όχι μόνο στον χώρο της Βορείου Ηπείρου. Βεβαίως στο βόρειο τμήμα της ιστορικής Ηπείρου εντοπίζονται αρχέγονες ελληνικές κοιτίδες, αλλά τα εθνολογικά όρια του Ελληνισμού βρίσκονται βορειότερα από τα σημεία που θέλει να παρουσιάσει η προπαγάνδα του αλβανικού κράτους.

Αρχιερατικές προκλήσεις

Αρχιερατικές προκλήσεις

Προ καιρού είχαμε μια προκλητική δήλωση του αρχιεπισκόπου Αθηνών για τον μισθό του.[1] Σε καιρούς που ένας μέσος οικογενειάρχης γονατίζει από την ακρίβεια της ζωής και τις χαμηλές απολαβές, ένας υπερογδοηκοντούτης άγαμος καλόγερος εν κόσμω δηλώνει πως ασφυκτιά με 2500 ευρώ μηνιαίο μισθό, τη στιγμή που και όλα τα προσωπικά του έξοδα είναι καλυμμένα από την Εκκλησία (λογαριασμοί, φαγητό, μετακινήσεις, τα πάντα). Ευτυχώς την αγωνιώδη τούτη κραυγή αφουγκράστηκε ο πρωθυπουργός μας και ανακοίνωσε την υπερδιπλάσια αύξηση των αρχιερατικών απολαβών μηνιαίως…

Πέρα από την προφανή πλάκα που γίνεται σε βάρος του λαού μας και ειδικότερα των ορθοδόξων πιστών, θα πρέπει να προβληματισθούμε σοβαρά για τα επερχόμενα κακά που έχουν από καιρό προσχεδιασθεί. Και στα οποία οι εκκλησιαστικοί ταγοί θα κληθούν να βάλουν πλάτη. Όπως ήδη το έκαναν με την πανδημία και με τόσα αντίχριστα νομοσχέδια που πέρασαν μέσα σε μια δεκαετία. Στη Ρωσία η πολυτέλεια και ο πλούτος της Ορθόδοξης Εκκλησίας έφεραν έναν μαινόμενο κομμουνισμό που τη σταύρωσε (κυριολεκτικά, αν αναλογιστούμε πόσοι Ρώσοι ρασοφόροι μαρτύρησαν με τον αυτό τρόπο του Κυρίου μας). Εδώ μπορούμε να φανταστούμε πως η σταύρωση θα αγγίξει τον ορθόδοξο λαό αποκλειστικά. Μήπως, άλλωστε, δεν έχουμε πληθώρα προφητειών για τους διωγμούς των εσχάτων; Όλα προς τα εκεί οδηγούν. Είτε φανερά είτε εν τω κρυπτώ.

Αλλά και τίποτε από αυτά να μη συμβαίνει, οι ίδιοι οι καλόγεροι αρχιερείς – δεν το τονίζω έτσι για να έχουμε να λέμε – θα έπρεπε να σπεύσουν να αποποιηθούν αυτή την πονηρή δωροδοκία της πολιτικής εξουσίας. Για λόγους άπειρους… Τω όντι αναρίθμητους. Χρειάζεται να τους καταγράψουμε μήπως;

Πρώτη και κύρια εντολή είναι η αγάπη. Γερόντισσα Φιλοθέη

Πρώτη και κύρια εντολή είναι η αγάπη

Γερόντισσα Φιλοθέη

Χαρακτηριστικό της αγάπης είναι ο πόνος. Αν αγαπάει κανείς χωρίς πόνο, αν δεν συμπονάει τον πλησίον, στην πραγματικότητα δεν τον αγαπάει. Πόσες φορές λέμε: «Αυτός ο άνθρωπος δεν με πόνεσε, δεν με πονάει». Γιατί το λέμε; Διότι δεν μας καταλαβαίνει. Και δεν μας καταλαβαίνει, γιατί σήμερα όλοι είμαστε διπλοκλειδωμένοι μέσα στο εγώ μας. Δεν μένουν μετά περιθώρια να ασχοληθούμε με τις ανάγκες του πλησίον.

Πρώτη και κύρια εντολή είναι η αγάπη. Αγάπη Θεού είναι να βγαίνει κανείς από τον εαυτό του. Και η αγάπη προϋποθέτει να έχεις περάσει από μια σειρά άλλων αρετών. Δεν μπορεί να φτάσει κανείς στην αγάπη έξω από την ταπείνωση, τη μετάνοια και την υπακοή· υπακοή στο θέλημα του Θεού. Μόνο τότε φτάνει κανείς στην αγάπη.

Η ελληνικότητα των Βλάχων της Αλβανίας

Η ιστορία των Βλάχων της Αλβανίας και η αναμφισβήτητη ελληνικότητά τους – Η προσπάθεια της Ρουμανίας να αλώσει την εθνική τους συνείδηση – Τα ονόματα των εκατοντάδων Βλάχων ελληνικής καταγωγής που εκτελέστηκαν, φυλακίστηκαν ή εκτοπίστηκαν από το καθεστώς Χότζα – Πόσοι είναι οι Βλάχοι της Αλβανίας σήμερα; – Ο ύποπτος (και εδώ…) ρόλος του ΕΛΙΑΜΕΠ

Ο ελληνισμός της Αλβανίας διαιρείται σε δύο πληθυσμιακές ομάδες: τους ελληνόφωνους και τους βλαχόφωνους.

Η εμφάνιση των βλαχόφωνων χρονολογείται από την παρουσία των Ρωμαίων στην ελληνική χερσόνησο και κοιτίδα τους σύμφωνα με τον Αχιλλέα Γ. Λαζάρου («Ιλλυρολογία και Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός», Αθήνα 1988) είναι η Εγνατία Οδός, η πανάρχαια οδική αρτηρία που συνέδεε τη Δύση με την Ανατολή. Την ελληνικότητα των Βλάχων αποδεικνύουν οι ιστορικές πηγές που βεβαιώνουν την ελληνικότητα του γλωσσικού και φυλετικού υποστρώματος μέχρι τον ποταμό Γενούσο (Σκούμπη) και η ανάλυση του λατινογενούς γλωσσικού ιδιώματός τους, στο οποίο διασώζονται βασικά στοιχεία της ελληνικής γλώσσας των χρόνων της ρωμαιοκρατίας.

ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΑΓΗΣ ΜΠΑΣΙΑΣ: ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΑΓΗΣ ΜΠΑΣΙΑΣ: ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

         Τα Επτάνησα είναι κοιτίδα πολλών αγίων της Εκκλησίας μας. Ένας από αυτούς υπήρξε ο νεοφανής άγιος Παναγής Μπασιάς από το Ληξούρι της Κεφαλονιάς. Έζησε στην εποχή, όταν τα Επτάνησα άλλαζαν συνεχώς κατακτητές και η Εκκλησία μας στέναζε κάτω από τις αφόρητες πιέσεις των αιρετικών παπικών, οι οποίοι για ολόκληρες εκατονταετίες συνεργάζονταν στενά με τους κατακτητές δυτικούς για τον αφελληνισμό των κατοίκων και την υποταγή στον αιρεσιάρχη πάπα.  

        Γεννήθηκε  στο Ληξούρι το 1801. Γονείς ήταν ο Μιχαήλ Τυπάλδος Μπασιάς και η Ρεγγίνα το γένος Δελλαπόρτα, ευσεβείς και ευκατάστατοι. Έλαβε σοβαρή γραμματική μόρφωση. Γνώριζε επίσης την Ιταλική, Γαλλική και Λατινική γλώσσα.

       Αρχικά διορίστηκε γραμματοδιδάσκαλος και εξάσκησε το λειτούργημα του διδασκάλου, αλλά σύντομα εμπνεύστηκε από τα ριζοσπαστικά κηρύγματα των Κοσμά Φλαμιάτου και Ευσεβίου Πανά, μεγάλων εκκλησιαστικών αναστημάτων της εποχής, οι οποίοι υπεράσπιζαν την Ελλάδα και την Ορθοδοξία και συντάχτηκε μαζί τους. Οι άγγλοι (κυρίαρχοι της Επτανήσου) υποτιθέμενοι προστάτες, τυραννούσαν το λαό και επιβουλεύονταν το ορθόδοξο φρόνημά του. Άφησε λοιπόν το δημόσιο σχολείο, το οποίο προπαγάνδιζε την αγγλική κυριαρχία, και άρχισε να παραδίδει μαθήματα κατ’ οίκον.

ΑΓΙΟΙ ΓΙΝΕΣΘΕ… (Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή των Αγίων Πάντων)

ΑΓΙΟΙ ΓΙΝΕΣΘΕ…

(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή των Αγίων Πάντων)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

          Η τελευταία Κυριακή της ιερής περιόδου του Πεντηκοσταρίου είναι αφιερωμένη στου Αγίους Πάντες. Η Αγία μας Εκκλησία, κλείνοντας την εορτολογική περίοδο των κινητών εορτών του έτους, προβάλλει και τιμά όλους τους αγίους της, γνωστούς και αγνώστους, όλων των εποχών, θέλοντας να μας υπενθυμίσει ότι ο στόχος μας θα πρέπει να είναι η αγιότητα, διότι θα πρέπει η επίγεια ζωή μας να είναι μια πορεία αγώνα απόταξης του παλαιού ανθρώπου, κάθαρσης από τα πάθη μας και απόκτησης αρετών. Η μακρά πνευματική μας πορεία καθ’ όλη τη διάρκεια των κινητών εορτών, από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου, ως το Άγιο Πάσχα και ως την Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι μια νοητή διαδρομή της επίγειας ζωής μας προς την τελείωσή μας. Η ιερή περίοδος του Τριωδίου σημαίνει την συνειδητοποίηση της αμαρτωλότητάς μας και την  πορεία μας προς το θείο πρόσωπο του Λυτρωτή μας Χριστού. Η ιερή περίοδος του Πεντηκοσταρίου, της αναστάσιμης περιόδου, σηματοδοτεί την συνάντησή μας με τον αναστάντα Χριστό και την μετοχή στις σωτήριες δωρεές Του. Ο Σωτήρας μας Χριστός μας καλεί να γίνουμε άγιοι, να ξεχωρίσουμε τον εαυτό μας από τον πτωτικό κόσμο, της φθοράς και του θανάτου. Να ενωθούμε με το Χριστό οντολογικά, να γίνουμε σύσσωμοι με Αυτόν, κύτταρο το μυστικού Του Σώματος, για να λάβουμε την ύψιστη δωρεά της σωτηρίας.  Η σωτηρία μας συνίσταται στην οργανική ένωσή μας με Αυτόν. Ο Χριστός σώζει το Σώμα Του, όλα τα κύτταρά Του και μαζί θα σώσει και εμάς, αν γίνουμε κύτταρο σ’ αυτό. 

ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ: «ΤΟΣΟΥΤΟΝ ΕΧΟΝΤΕΣ ΠΕΡΙΚΕΙΜΕΝΟΝ ΗΜΙΝ ΝΕΦΟΣ»

ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ: «ΤΟΣΟΥΤΟΝ ΕΧΟΝΤΕΣ ΠΕΡΙΚΕΙΜΕΝΟΝ ΗΜΙΝ ΝΕΦΟΣ»

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

       Η τελευταία Κυριακή των κινητών εορτών του έτους, είναι αφιερωμένη στους Αγίους Πάντες.  Η αγία μας Εκκλησία αφιέρωσε αυτή την Κυριακή, για να τιμήσει όλους τους αγίους της, φανερούς και αφανείς, αποστόλους, μάρτυρες, πατέρες, ομολογητές, ασκητές, λαϊκούς, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, ακόμη και νήπια, οι οποίοι διέπρεψαν στην πίστη και στην αρετή. Όρισε δε η εορτή των Αγίων Πάντων να εορτάζεται την επομένη Κυριακή από της Πεντηκοστής, όχι τυχαία. Η επιδημία του Αγίου Πνεύματος στον κόσμο και η ίδρυση της Εκκλησίας δημιουργούν αγίους. Μόνο δια του Αγίου Πνεύματος και εν τη Εκκλησία συνίσταται η αγιότητα. Μόνο μέσα στην Εκκλησία μπορεί να γίνει κάποιος άγιος και ποτέ και πουθενά αλλού. Δεν είναι επίσης τυχαίο πως τους προ Χριστού ενάρετους και πιστούς της Παλαιάς Διαθήκης δεν τους αποκαλεί αγίους, αλλά δικαίους. 

Κυριακή των Αγίων Πάντων (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

(Ματθ. ι΄32-33, 37-38, ιθ΄27-30)

Eπιλεγμένα αποσπάσματα από τον υπομνηματισμό του αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου στην ευαγγελική περικοπή της Κυριακής των Αγίων Πάντων (ομιλία ΛΔ΄ από το υπόμνημα του αγίου στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο)

Υπομνηματισμός των χωρίων Ματθ. ι΄32-33

[…] Αφού απάλλαξε τους μαθητές Του από τον φόβο και την αγωνία που συντάρασσαν την ψυχή τους, τους ενθαρρύνει και πάλι με τα ακόλουθα λόγια, εκβάλλοντας τον φόβο με τον φόβο, και όχι μόνο με τον φόβο, αλλά και με την ελπίδα για μεγάλα έπαθλα. Και τους απειλεί με πολλή εξουσία, προτρέποντάς τους από κάθε άποψη στο να κηρύττουν με θάρρος την αλήθεια και καταλήγει με τα ακόλουθα: «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς (: Καθένας λοιπόν που με πίστη και θάρρος και χωρίς να φοβάται τους διωγμούς, θα με ομολογήσει σωτήρα του και Θεό του μπροστά στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσω και εγώ μπροστά στον ουράνιο πατέρα μου ως δικό μου. Όποιος όμως με αρνηθεί μπροστά στους ανθρώπους, θα αρνηθώ και εγώ να τον παραδεχθώ ως δικό μου μπροστά στον ουράνιο Πατέρα μου) [Μτθ. ι΄32-33]. Δεν προτρέπει, λοιπόν, μόνο με τα αγαθά, αλλά και με τα αντίθετα και καταλήγει στα δυσάρεστα. Και πρόσεξε την ακρίβεια των λόγων Του. Δεν είπε «ἐμένα» αλλά «ἐν ἐμοὶ», για να δείξει ότι αυτός που ομολογεί δεν ομολογεί με τη δική του δύναμη, αλλά με τη βοήθεια της χάριτος από τον ουρανό. Για εκείνον που το αρνείται όμως δεν είπε «ἐν ἐμοὶ» αλλά «ἐμένα», διότι αυτός, επειδή στερήθηκε τη δωρεά, Τον αρνείται κατ’ αυτόν τον τρόπο.