Τρίτη 25 Αυγούστου 2026

Ορθοδοξία: Η Μεγαλομάρτυς του Χριστού (Φ. Κόντογλου)

Του Φώτη Κόντογλου

“Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού κι απαρτίζεται από όσους ανθρώπους πιστεύουνε σ’ Αυτόν ορθά κι αληθινά όπως εδίδαξε Εκείνος”

Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι «η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία», όπως λέγει το Σύμβολον της Πίστεως. Λέγει «Μία», που θα πη πως δεν υπάρχουν άλλες Εκκλησίες. Κι αυτή η Μία Εκκλησία είναι η Ορθόδοξος. Οι άλλες που παρουσιάζονται σαν Εκκλησίες δεν είναι εκκλησίες, αλλά είναι αιρέσεις. 

Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η μόνη που κράτησε έως σήμερα όσα παρέλαβε από τους Αποστόλους κι από τους διαδόχους των, τους αγίους Πατέρας. Η Παπική, η Προτεσταντική κι οι άλλες, μικρότερες, λεγόμενες Εκκλησίες, δεν κρατήσαμε ανάλλαχτα όσα παραλάβανε από καταβολής της Χριστιανικής Εκκλησίας, αλλά τα αλλάξανε, κατά τις γνώμες και κατά τα θελήματα των ανθρώπων, και γι’ αυτό σήμερα είναι παραμορφωμένες, σε πολλά μάλιστα σε τέτοιο σημείο που να αναρωτιέται κανείς τι σχέση έχουνε με τη διδασκαλία του Χριστού ορισμένα πράγματα που διδάσκουνε και κάνουνε.

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2026

Ο πειρασμός ισχύος της εξουσίας. Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο πειρασμός ισχύος της εξουσίας

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Ο πειρασμός της εξουσίας να εφαρμόζει την  ισχύν της για επίλυση ζητημάτων έχει πηγή τον εγωισμό και δελεάζει ιδιαίτερα τους ηγέτες των  ισχυρών κρατών, αλλά και γενικά όσους κατέχουν εξουσία. Η καταπολέμησή αυτού του πειρασμού θα ήταν απλή αν οι κατέχοντες την εξουσία ακολουθούσαν μιαν απλή συνταγή. Αυτή όμως στην πράξη  αποδεικνύεται ανεφάρμοστη από τον Κάιν έως σήμερα. Το δέλεαρ  είναι τόσο ισχυρό που αυτή η συνταγή αγνοείται, παραβλέπεται, περιφρονείται. Η γλύκα της εξουσίας, ο πειρασμός της κατάληψης  της, η επιβολή δια της ισχύος ή της διαβολής είναι πειρασμοί ανίκητοι στον κοσμικό άνθρωπο. Για την  ψυχική αυτή κατάσταση ο Θεάνθρωπος Χριστός απευθυνόμενος στους μαθητές Του, τους είπε: «Γνωρίζετε ότι οι άρχοντες που ηγεμονεύουν στα έθνη συμπεριφέρονται ως εξουσιαστές τους, σα να τους ορίζουν και σα να είναι κτήματά τους, δούλοι τους. Όποιος όμως από εσάς θέλει να είναι μέγας να είναι ευεργετικός στους άλλους και όποιος θέλει να είναι πρώτος να ασκεί την εξουσία του με ταπεινοφροσύνη σα να είναι δούλος τους». Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Κένεντι είχε καλές ιδέες για την εφαρμογή της εξουσίας του, αλλά δολοφονήθηκε περίπου τρία χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του...

O αχτιναμές του Μωάμεθ για την Ι. Μονή Σινά

Τα του Αχτιναμέ του Προφήτου του Ισλάμ Μωάμεθ για την Μονή Σινά , τους εν αυτή ενασκουμένους μοναχούς και τους χριστιανούς
«Ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἐλεήμονος, τοῦ Οἰκτίρμονος.
Οὗτος εἶναι ὁ Ἀχτιναμές (διαθήκη / συνθήκη), τὸν ὁποῖον ἔγραψεν ὁ Μωάμεθ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμπντουλλάχ, ὁ Ἀπόστολος τοῦ Θεοῦ, πρὸς πάντας τοὺς ἀνθρώπους ὡς διαθήκην καὶ ἀσφάλειαν διὰ τοὺς Χριστιανοὺς τοὺς κατοικοῦντας ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Ἰσλάμ, εἴτε ἐγγὺς εἴτε μακράν.
Ἔδωκα εἰς τοὺς μοναχοὺς τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους Σινᾶ καὶ εἰς πάντας τοὺς Χριστιανοὺς τὴν προστασίαν μου καὶ τὴν προστασίαν τοῦ Θεοῦ.
Οἱ μοναχοὶ καὶ οἱ Χριστιανοὶ εἶναι ὑπὸ τὴν προστασίαν μου.
Δὲν θὰ ἐπιτραπῇ εἰς οὐδένα νὰ τοὺς βλάψῃ, νὰ τοὺς καταδιώξῃ, νὰ τοὺς ἀφαιρέσῃ τὴν περιουσίαν των, νὰ καταστρέψῃ τὰς ἐκκλησίας ἢ τὰ μοναστήριά των, ἢ νὰ μεταφέρῃ τι ἐξ αὐτῶν εἰς οἴκους Μουσουλμάνων.

Ο μέγας Παλάμων, ο διδάσκαλος του οσίου Παχωμίου. Από τον Ευεργετινό

Ο μέγας Παλάμων, ο διδάσκαλος του οσίου Παχωμίου Από τον Ευεργετινό 

Ο άγιος Παχώμιος ήταν ακόμη νέος όταν η καρδιά του φλογίστηκε από την αγάπη του Θεού και ήθελε να γίνει μοναχός. Άκουσε τότε για κάποιον αναχωρητή, ο οποίος λεγόταν Παλάμων και ζούσε στη μόνωση, και πήγε σε αυτόν θέλοντας να ζήσει μαζί του. Φτάνοντας στο κελλί του, που ήταν κοντά στην έρημο, άρχισε να χτυπά την πόρτα. Ο γέροντας άνοιξε λίγο και τον ρώτησε: «Τι θέλεις και ποιον ζητάς;» –γιατί από την πολύκαιρη άσκηση στη μόνωση είχε γίνει αυστηρός. Ο Παχώμιος του αποκρίθηκε: «Ο Θεός με έστειλε σ’ εσένα, για να με κάνεις μοναχό». Είπε τότε ο γέροντας: «Δεν μπορείς να γίνεις μοναχός. Το έργο του μοναχού δεν είναι μικρό πράγμα· γι’ αυτό και πολλοί που ήρθαν εδώ, λύγισαν και δεν έμειναν».

Ο Παχώμιος απάντησε: «Δεν είναι ίδιες οι διαθέσεις όλων των ανθρώπων. Δέξου με και ο χρόνος θα σε πείσει». «Σου είπα ότι δεν μπορείς», επέμενε ο γέροντας. «Πήγαινε αλλού να ασκηθείς για κάποιο διάστημα και μετά έλα, και θα σε δεχτώ. Γιατί εγώ που ζω εδώ, κάνω σκληρή άσκηση και με τη χάρη του Θεού τίποτε άλλο δεν τρώω, εκτός από ψωμί και αλάτι. Από λάδι και κρασί απέχω εντελώς. Αγρυπνώ τη μισή νύχτα με προσευχές και μελέτη των λόγων του Θεού, μερικές φορές μάλιστα και όλη τη νύχτα».

Ανθρωπολογία και Θεοδικία

[Για το βιβλίο του Βασιλείου Π. Γούλα Περί πτώσεως του ανθρώπου και αινίγματος του κακού, εκδόσεις Γρηγόρη, Αθήνα 2026]

Στο βιβλίο του Περί πτώσεως του ανθρώπου και αινίγματος του κακού ο Βασίλειος Π. Γούλας καταπιάνεται και ανατέμνει δύο κεφαλαιώδη -και ακανθώδη συνάμα- ζητήματα της χριστιανικής ανθρωπολογίας: το πρόβλημα του κακού και το ζήτημα της Πτώσης.

Ο συγγραφέας ανέλαβε ένα ιδιαίτερα δύσκολο εγχείρημα, δοθέντος του γεγονότος ότι ομού με την πατερική σκέψη συμπεριέβαλε στη θεματική του και την αναμέτρηση με τη σκέψη ενός εκ των κορυφαίων ορθοδόξων διανοουμένων: του χαλκέντερου Χρήστου Γιανναρά. Οπωσδήποτε ένα τέτοιο εγχείρημα προϋποθέτει διαρκή και ανεξάντλητη μελέτη και μεγάλο πνευματικό μόχθο. Ο συγγραφέας ανταποκρίθηκε επαρκώς και μας δίδει μια διατριβή συστηματική, γραμμένη με επιμέλεια, ενάργεια και σαφήνεια. Πρόκειται αναντίλεκτα για ένα οιονεί “τεχνούργημα”, για ένα τεχνικό έργο/ανάγνωσμα, το οποίο εντούτοις δεν κουράζει τον αναγνώστη. Φυσικά, αυτό προϋποθέτει ότι ο τελευταίος διαθέτει μια βασική θεολογική σκευή, ειδάλλως θα “χαθεί στη μετάφραση”, κατά το κοινώς λεγόμενον.

Δεν θα προβούμε σε μια οιονεί “τεχνική” ανάγνωση. Αυτό θα το αφήσουμε στους πλέον και καθ' ύλην ειδικούς αλλά και στον φιλέρευνο αναγνώστη. Στο δικό μας σύντομο σημείωμα θα αναφερθούμε σε ορισμένα -ελάχιστα θα λέγαμε σε σχέση με τον πλούτο του βιβλίου- σημεία, που θεωρούμε πως πρέπει να βγούν στο προσκήνιο διότι αναδεικνύουν εναργώς τη σκέψη και τη στοχοθεσία του συγγραφέα:

Η ώρα της κρίσης για το Πολλαπλό Βιβλίο

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Κάθε διαφωνία πρέπει να συζητείται µε σεβασµό, αρκεί να τεκµηριώνεται. Να µη γίνεται η Εκπαίδευση πεδίο ανταγωνισµού για πρόκληση εντυπώσεων

Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς το Πολλαπλό Βιβλίο µπαίνει στη ζωή µαθητών και διδασκόντων (από Α’ ∆ηµοτικού µέχρι Α’ Λυκείου) σε ηλεκτρονική µορφή. Από τον επόµενο Σεπτέµβριο θα είναι παρόν σε έντυπη µορφή και θα αποτελέσει αντικείµενο συζητήσεων, είτε θετικών είτε αρνητικών. Για να γίνω κατανοητός από µη ειδικούς, θυµίζω ότι:

Το Πολλαπλό Βιβλίο, δηλαδή η δυνατότητα των εκπαιδευτικών να επιλέγουν µεταξύ δύο ή περισσοτέρων σχολικών βιβλίων για ένα µάθηµα, υπήρχε και στο παρελθόν. Στη δεκαετία του 1950 και στα πρώτα επτά έτη της δεκαετίας του 1960 (πριν από τη ∆ικτατορία) οι δάσκαλοι και οι καθηγητές µπορούσαν να επιλέξουν µεταξύ διαφόρων, εγκεκριµένων από το υπουργείο Παιδείας, εγχειριδίων. Προσωπικά είχα τέτοια εµπειρία στο ∆ηµοτικό. Ο Οργανισµός (ΟΕ∆Β ή ΟΕΣΒ) εξέδιδε µόνο το Αναγνωστικό, το βιβλίο εκµάθησης της ελληνικής γλώσσας. Η διαφοροποίηση µεταξύ συγγραφικών οµάδων θα είναι αισθητή µόνον όσον αφορά στον τρόπο γραφής και στα κείµενα αναφοράς, κυρίως στο διαδικτυακό υλικό. Το Αναλυτικό Πρόγραµµα είναι ένα και υποχρεωτικό για όλους. Η ύλη, δηλαδή, που θα διδαχθεί σε κάθε µάθηµα είναι δεδοµένη ανά ενότητες και διδακτικές ώρες και µε αυτό το κριτήριο εγκρίθηκαν όσα βιβλία εγκρίθηκαν - ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να γίνει.

Το θέμα της Μονής Σινά εξακολουθεί να μας απασχολεί γιατί εξακολουθεί να παραμένει άλυτο. Αν οι εξελίξεις γύρω από την Ι. Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά είχαν ληφθεί υπόψη πριν από τη συνέχιση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης προς την Αίγυπτο καλείται να απαντήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μετά την κοινή τους παρέμβαση.

Οι Ευρωβουλευτές Γιάννης Μανιάτης, Νίκος Παπανδρέου, Σάκης Αρναούτογλου και Νικόλας Φαραντούρης κατέθεσαν στις 19 Αυγούστου κοινή γραπτή ερώτηση, τέσσερις ημέρες πριν από την εκδίκαση, στις 23 Αυγούστου, της υπόθεσης για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής ενώπιον του Αιγυπτιακού Ακυρωτικού Δικαστηρίου.

Στο κείμενό τους θέτουν το ζήτημα της νομικής προσωπικότητας της Μονής, της πολιτειακής αναγνώρισης του κανονικώς εκλεγμένου Αρχιεπισκόπου και Ηγουμένου της Συμεών, αλλά και της δυνατότητάς του να εκπροσωπεί τη Μονή αποτελεσματικά ενώπιον των δικαστηρίων για την προστασία των περιουσιακών της δικαιωμάτων αλλά και όλων των υφιστάμενων εκκρεμοτήτων.

Επικαλούμενοι την Απόφαση (ΕΕ) 2025/1267 για τη μακροοικονομική χρηματοδοτική συνδρομή προς την Αίγυπτο, οι τέσσερις ευρωβουλευτές θέτουν στην Κομισιόν και το ζήτημα της πρόσφατης θετικής αξιολόγησης της χώρας.

Κυριακή 23 Αυγούστου 2026

Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης, Ο άγιος Κοσμάς ως ιεροκήρυκας

Του μακαριστού επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη

«Δὲν εἶνε ὑπερβολὴ ὅμως ἂν ποῦμε ὅτι ἀπὸ ὅσους ἀναφέραμε καν­είς δὲν εὐεργέτησε τὸ ἔθνος τόσο ὅσο ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός»

Τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ

Χαίρει καὶ ἀγάλλεται, ἀγαπητοί μου, σήμερα – ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, γιατὶ αὐτὴ ἀνέδειξε τέτοιον ἥρωα καὶ γίγαντα τῆς πίστεως.

Δὲν εἶνε δυνατὸν ἐδῶ νὰ ἐξιστορήσουμε ὅλους τοὺς ἄθλους του, τὰ ἡρωικὰ κατορθώ­ματα, τὸ μαρτυρικὸ θάνατο, τὶς προφητεῖες καὶ τὰ θαύματά του. Λέω μόνο, ὅτι ὁ ἐθνομάρ­τυς καὶ ἱερομάρτυς αὐτὸς ἔζησε μέσα στὰ σκοτεινὰ χρόνια τῆς τουρκοκρατίας.

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ: ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ (Το ανατρεπτικό για την εποχή του κήρυγμα για την πίστη, την παιδεία και την κοινωνική ευθύνη»)

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ: ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ

(Το ανατρεπτικό για την εποχή του κήρυγμα για την πίστη, την παιδεία και την κοινωνική ευθύνη»)


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

 

       Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο μεγάλος ιεραπόστολος και διδάχος του Γένους, υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά τους δύσκολους χρόνους της Τουρκοκρατίας. Η δράση του δεν περιορίστηκε στην ανανέωση της πνευματικής ζωής των ανθρώπων, αλλά επεκτάθηκε και σε ζητήματα παιδείας, κοινωνικής ευθύνης, οικογενειακής ζωής και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Μέσα από το απλό και άμεσο κήρυγμά του, ο Άγιος Κοσμάς ανέδειξε μια μορφή «προοδευτικότητας» βαθιά ριζωμένη στην παράδοση της Εκκλησίας.

      Η λέξη «προοδευτικότητα» χρειάζεται, βέβαια, προσοχή όταν χρησιμοποιείται για έναν άγιο του 18ου αιώνα. Δεν θα ήταν ιστορικά ακριβές να μεταφέρουμε αυτούσιες σύγχρονες πολιτικές ή κοινωνικές αντιλήψεις στην εποχή του. Ωστόσο, μπορούμε να μιλήσουμε για προοδευτικό πνεύμα με την έννοια της προσπάθειας του Αγίου να υπερβεί την αμάθεια, την κοινωνική αδικία, τις προκαταλήψεις και την πνευματική αδιαφορία, οδηγώντας τον άνθρωπο σε μια ζωή φωτισμένη από το Ευαγγέλιο.

Σιούλης Τριαντάφυλλος: “Ο Κολλυβαδισμός του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και η επανάσταση του 1821”

Σιούλης Τριαντάφυλλος: “Ο Κολλυβαδισμός του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και η επανάσταση του 1821”*

Εισαγωγικά

Ο 18ος αιώνας, κατά τον οποίο έζησε και έδρασε ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, είναι ένας αιώνας πολύ σημαντικός, κομβικός θα λέγαμε, για την αφύπνιση και τον ξεσηκωμό του υπόδουλου γένους των Ορθοδόξων Ελλήνων, εθνικά-πολιτικά και πνευματικά.

Αυτό αποδεικνύεται από τη μια μεριά από τα πολλά επαναστατικά κινήματα εναντίον των Τούρκων που έχουν προηγηθεί, όπως για παράδειγμα οι εξεγέρσεις στη Θεσσαλία το 1600, η Επανάσταση του Διονυσιου του Φιλοσόφου στην Ήπειρο το 1611, αλλά και τα πνευματικά κινήματα-ρεύματα που επηρεάζουν τις πνευματικές εξελίξεις από την άλλη μεριά, όπως για παράδειγμα ο Ευρωπαϊκός και κατ’ επέκταση ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός και το Κολλυβαδικό κίνημα στο Άγιον Όρος.

Πώς ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός γλύτωσε τους Έλληνες από τον “φόρο μητρικού γάλακτος”

“Η δική σας η γενιά θα αλλάξει. Θα γίνετε φοβιτσιάρηδες. Θα γίνετε ραγιάδες”…

Με αφορμή την εορτή του αγίου Κοσμά του Αιτωλού (24 Αυγούστου), παραθέτουμε ένα από τα άγνωστα, αλλά ιδιαίτερα σημαντικά έργα του- χάρη στην ευαισθησία του γλύτωσαν οι Έλληνες από αυτό τον σκληρό και απάνθρωπο “φόρο” που τους είχε επιβληθεί από τον τούρκο δυνάστη.

Οι Τούρκοι είχαν υποχρεώσει Ελληνίδες μωρομάνες να υπηρετούν στα χαρέμια τους και να θηλάζουν τα τουρκάκια– γιατί είχαν παρατηρήσει ότι τα Ελληνόπουλα, που θήλαζαν από τις μητέρες τους για μακρό χρονικό διάστημα, ήταν πολύ πιο γερά και ρωμαλέα από τα δικά τους παιδιά. Πίστευαν πως το γάλα των Ελληνίδων, που ζούσαν στην ύπαιθρο και όχι κλεισμένες στα χαρέμια, ήταν πολύ θρεπτικό και μεγάλωνε γερά παιδιά.

Η Συνθήκη της Λωζάνης και η Αγία Σοφία

Οι Τούρκοι, τους οποίους διακρίνει μια διαχρονική αρπακτική νοοτροπία και μια ανεκδιήγητη αλαζονεία, πρέπει να γνωρίζουν πως ότι και να κάνουν η Αγία Σοφία του Θεού δεν ακυρώνετε με μια υπογραφή του κάθε Ερντογάν.

Άρθρο του Νικόλαου Ταμουρίδη. αντιστράτηγου ε.α.

Για την Τουρκία, η 24η Ιουλίου ήταν ταυτόχρονα η 103η επέτειος της Συνθήκης της Λωζάνης και η 6η επέτειος της μετατροπής της Αγίας Σοφίας από Μουσείο σε Τζαμί.

Όσον αφορά την Αγία Σοφία, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το «τερμάτισε», κι αυτό φαίνεται στο επίσημο πρόγραμμα που διοργάνωσε η Διεύθυνση Επικοινωνίας της τουρκικής Προεδρίας με τίτλο «Το σύμβολο της κατάκτησης, η καρδιά του πολιτισμού: Αγία Σοφία, ένα ιερό που ξεπερνά τους αιώνες».

ΑΓΙΟΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΛΟΥΓΔΟΥΝΟΥ: Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΑΓΙΟΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΛΟΥΓΔΟΥΝΟΥ: Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 


       Ορισμένοι από τους αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας έλαβαν τον τίτλο του Οικουμενικού Διδασκάλου, διότι η προσφορά τους σε Αυτή υπήρξε καθοριστική για την διατύπωση της διδασκαλίας Της. Η δράση τους ξεπέρασε τα στενά γεωγραφικά όρια και την εποχή, που έζησαν και έδρασαν, επιδρώντας καταλυτικά στην διαμόρφωση της οικουμενικής διαστάσεως της Εκκλησίας. Ένας από αυτούς τους μεγάλους Πατέρες και οικουμενικούς διδασκάλους υπήρξε και ο άγιος Ειρηναίος, επίσκοπος Λουγδούνου.

       Καταγόταν από την ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης της Μ. Ασίας. Ο χρόνος γέννησής του δεν είναι γνωστός με ακρίβεια. Το ότι υπήρξε μαθητής του αγίου Πολυκάρπου Σμύρνης (+167), εικάζεται ότι γεννήθηκε περί το 130 από χριστιανούς γονείς. Σύμφωνα με μαρτυρία του αγίου Ιερωνύμου υπήρξε μαθητής και του σημαντικού Αποστολικού Πατέρα Παπία, επισκόπου Ιεραπόλεως. Φαίνεται ότι έλαβε σπουδαία θεολογική και θύραθεν παιδεία. Είναι βεβαιωμένο ότι σπούδασε την δεύτερη σοφιστική, ως ρητορική τέχνη. Κοντά σε σπουδαίους θεολόγους και ποιμένες διδάχτηκε και παρέλαβε την γνήσια αποστολική παράδοση, η οποία διέκρινε τους επισκόπους της Ασίας. 

Το Ευαγγέλιο για το βάρος του πλούτου Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος και Ζίτσης

Το Ευαγγέλιο για το βάρος του πλούτου 

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος και Ζίτσης 

Ματθαίος 19, 16–26. Περικοπή 79. 

Φανταστείτε ότι ένα μεγάλο και περήφανο πλοίο συντρίβεται στα βαθιά της θάλασσας και αρχίζει να βυθίζεται. Τι συμβαίνει με τους επιβάτες; 

Ο ένας αρπάζεται από μια σανίδα και κρατιέται από τη σανίδα. Ο άλλος πιάνεται από ένα βαρέλι και κρατιέται από το βαρέλι. Ένας τρίτος καταφέρνει να δέσει ασκούς γύρω από τον λαιμό του και κολυμπά μαζί με τους ασκούς. Ένας τέταρτος πέφτει στο νερό χωρίς τίποτε και κολυμπά. Ένας πέμπτος κατεβάζει μια βάρκα από το πλοίο, κάθεται μέσα στη βάρκα και, αντί να βιαστεί να κωπηλατήσει, βιάζεται να αρπάξει όσο το δυνατόν περισσότερα αγαθά από το πλοίο που βυθίζεται και να τα μεταφέρει στη βάρκα. 

Σάββατο 22 Αυγούστου 2026

Η αγωνία κορυφώνεται για τη Μονή Σινά: Σε αναμονή της αυριανής απόφασης του Ακυρωτικού Δικαστηρίου στο Κάιρο

Κρίσιμη η 23η Αυγούστου για τη Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, καθώς η δικαστική μάχη για το ιδιοκτησιακό καθεστώς κορυφώνεται, με Αθήνα, Κάιρο και Βρυξέλλες να παρακολουθούν τις εξελίξεις γύρω από μια ιστορική κληρονομιά 1.500 ετών

Στο επίκεντρο της διεθνούς επικαιρότητας και της διπλωματίας βρίσκεται η πρωτεύουσα της Αιγύπτου, καθώς την Κυριακή 23 Αυγούστου το Αιγυπτιακό Ακυρωτικό Δικαστήριο αναμένεται να εξετάσει στο τελικό στάδιο την υπόθεση που αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά. Η επικείμενη αυτή συνεδρίαση αφορά την έφεση που είχε καταθέσει η μοναστική αδελφότητα ενάντια σε προηγούμενη δικαστική απόφαση του δικαστηρίου της Ισμαηλίας, η οποία είχε θέσει σε αμφισβήτηση τόσο τα περιουσιακά στοιχεία όσο και τη νομική υπόσταση του ιστορικού αυτού θρησκευτικού ιδρύματος.

Ὁ σεβασμός τῶν πιστῶν πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο Ἅγιος Νεκτάριος Ἐπίσκοπος Πενταπόλεως

Ἡ Θεοτόκος ἀπολάμβανε τέτοιο σεβασμό ἀπό τούς πιστούς τέτοια τιμή καί ἀγάπη, ὥστε, μετά τό Θεό, σ’ αὐτήν ἀπέδιδαν τή μεγαλύτερη τιμή, σεβασμό κι ἀγάπη. Ὁ σεβασμός τῶν πιστῶν πρός τήν Παρθένο Θεοτόκο Μαρία χρονολογεῖται ἀπό τόν Α’ ἤ Β΄ αἰῶνα, κι ἐπιβαλλόταν ἀπό τίς ἴδιες τίς ἅγιες Γραφές πού μνημόνευαν τό ὄνομά της καί τήν ἀνάφεραν σάν «κεχαριτωμένη, εὐλογημένη καί μόνη, ἀνάμεσα στίς γυναῖκες, πού βρῆκε χάρη μπροστά στό Θεό». Κι αὐτή ἡ ἴδια ἡ Θεοτόκος, μέ προφητικό πνεῦμα ἀναγγέλλει τήν περιωπή αὐτή ἀνάμεσα σ’ ὅλες τίς γενεές λέγοντας : «Νά λοιπόν, ἀπό δῶ καί στό ἑξῆς θά μέ μακαρίζουν ὅλες οἱ γενεές» (Λούκ. α’, 48). Κι ἀλήθεια, ἀπό τόν καιρό ἐκεῖνο ἄρχισε ὁ μακαρισμός τῆς Θεοτόκου. Τή Θεοτόκο μακάρισε πρώτη ἡ Ἐλισάβετ, ἡ ὁποία ἀφοῦ γέμισε ἀπό Πνεῦμα Ἅγιο, μέ δυνατή φωνῇ φώναξε καί εἶπε: «Ἄς εἶσαι εὐλογημένη ἀνάμεσα στίς γυναῖκες, κι εὐλογημένο τό παιδί πού ἔχεις στήν κοιλιά σου. Καί μακαρία εἶναι ἐκείνη πού, ὅπως ἐσύ, πίστεψε ὅτι θά πραγματοποιηθοῦν ὅλα ἐκεῖνα πού τῆς εἶχε παραγγείλει ὁ Κύριος μέ τόν ἄγγελο του». (Λούκ. α’ 42-45). Καί οἱ σύγχρονές της ὅμως γυναῖκες, βλέποντας τήν Παρθένο μέ τό βρέφος στήν ἀγκαλιά, ὁπωσδήποτε θά τήν μακάριζαν. Ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς ἀναφέρει τή φωνῇ πού ἀκούστηκε μέσ’ ἀπό τό πλῆθος καί μακάριζε τή Μητέρα πού γαλακτοτρόφησε τόν Κύριο (ια’, 27).

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (Απόδοση Κοιμήσεως Θεοτόκου)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Σε κάθε γιορτή της Παναγίας διαβάζεται το Ευαγγέλιο για τις δύο αδελφές, Μάρθα και Μαρία, που φιλοξένησαν κάποτε τον Χριστό. Η Μάρθα είχε καταπιαστεί με την ετοιμασία του φαγητού, ενώ η Μαρία καθόταν και άκουε τον Χριστό. Στο παράπονο της Μάρθας για την απραξία της Μαρίας, ο Χριστός απάντησε ότι η Μαρία διάλεξε το σωστό και έκανε αυτό που ήταν πιο αναγκαίο από όλα. Άκουε τον λόγο του Θεού. 

Μετά από αυτό και άλλα παρόμοια περιστατικά, μια γυναίκα από το πλήθος που άκουε τον Χριστό, μακάρισε τη μητέρα που τον κυοφόρησε στην κοιλιά της και τον θήλασε στο στήθος της, δηλαδή την Παναγία (Απόδοση Κοιμήσεως Θεοτόκου).

Ήδη ο Γαβριήλ είναι ο πρώτος που εξυμνεί και μακαρίζει την Παναγία κατά τη στιγμή του Ευαγγελισμού. «Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξίν».

Οι τρεις εικόνες της Παναγίας του Ευαγγελιστή Λουκά

Κάποτε ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς, ρώτησε την Παναγία, αν του επέτρεπε να ζωγραφίσει το ''πορτραίτο''της.
Η Παναγία μας, δεν του αρνήθηκε!
Σε λίγο έρχεται ο αρχάγγελος Γαβριήλ, που πάντα την διακονούσε, και δίνει στον Απόστολο Λουκά 3 σανίδες. 
Ο Ευαγγελιστής παραξενεύτηκε που πήρε τρεις σανίδες και όχι μία. Ωστόσο, δεν είπε τίποτα. Τις πήρε και πήγε σπίτι του.
 Εκεί άρχισε να Την ζωγραφίζει, όπως Την φανταζόταν και όπως Την έβλεπε συνήθως! Όταν τελείωσε τον πίνακα, τον πήρε και πήγε δειλά-δειλά, με σεμνότητα στην Παναγία να τον δείξει.
Ωραίος έγινε ο πίνακας και πολύ καλή ήτανε Λουκά η προσπάθειά σου, του είπε η Παναγία. Όμως ένα δεν πρόσεξες: Μόνη μου είμαι; 
Ο Απόστολος Λουκάς, κοκκάλωσε! 
Είχε φτιάξει την Παναγία μόνη Της, δεόμενη, χωρίς τον Χριστό!
 Αυτή η συγκεκριμένη εικόνα βρίσκεται στην Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο της Βεροίας!
Ο Απόστολος Λουκάς ζήτησε συγγνώμη από την Παναγία και επέστρεψε σπίτι του, για να κάνει ένα νέο ''πορτραίτο'' Της.
 Ύστερα από πολύ κόπο και επιμέλεια, ο Απόστολος Λουκάς τελείωσε και το δεύτερο πίνακα. Τον πήγε στην Παναγία, για να του πει, την γνώμη Της.

Ἡ τιμὴ τῆς Παναγίας μὲ ὁδηγὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ. Cleopa Ilie Archimandrite and Abbot of the Sihastria Monastery

Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ τιμοῦμε τὴν Παναγία Παρθένο Μαρία πιὸ πολὺ ἀπ’ ὅλους τοὺς ἁγίους καὶ ἀγγέλους τοῦ οὐρανοῦ, διότι αὐτὴ καταξιώθηκε νὰ γεννήσει τὸν Χριστό, τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου, διὰ τῆς ἐπισκιάσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ τιμὴ, τὴν ὁποία ἀποδίδουμε στὴν Μητέρα τοῦ Κυρίου εἶναι ἐξαιρετική, τιμιωτέρα ἢ εὐλαβεστέρα, ἐπειδὴ αὐτὴ δὲν εἶναι μιὰ μόνο «φίλη Του», ὅμοια μὲ τοὺς ἄλλους ἁγίους, ἀλλὰ εἶναι ὑπέρ-ἁγία (Παναγία) ἀπ’ ὅλους τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἀγγέλους.

Γι’ αὐτό, τόσο οἱ ἄγγελοι ὅσο καὶ οἱ ἄνθρωποι τὴν προσκυνοῦν καὶ τὴν τιμοῦν μὲ προσευχές, ἄσματα, ἀκολουθίες καὶ ἐγκώμια. Τοιουτοτρόπως χαιρέτησε αὐτὴν ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριὴλ στὸν Εὐαγγελισμὸ (Λούκ. 1,28-29) καὶ ἡ Ἁγία Ἐλισάβετ, ἡ μητέρα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ (Λούκ. 1, 40-43).

Για ποιο λόγο ο Όσιος Παΐσιος έφτιαξε καλάθια με τρεις λαβές;

Ο Όσιος Παΐσιος ο Μέγας, ένας από τους εξέχοντες ασκητές της Αιγύπτου του 4ουαιώνα, διακρινόταν για τη σπάνια σοφία και την ευγένειά του. Κάποτε είχε δώσει το παράδειγμα ενός εκπληκτικά λεπτού και ευαίσθητου ιεραποστολικού έργου, στο οποίο η σταθερότητα της χριστιανικής μαρτυρίας συνδυαζόταν με πολύ προσεκτική στάση απέναντι σε ανθρώπους που είχαν διαφορετικές απόψεις. 

Στο βίο του Οσίου αναφέρεται η ιστορία ενός γέροντα, ο οποίος ζούσε αυστηρή και ενάρετη ζωή, αλλά λόγω άγνοιας είχε πέσει σε αίρεση. Τιμούσε τον Πατέρα και τον Υιό, αλλά αρνιόταν τη Θεία φύση του Αγίου Πνεύματος. Οι απλοί άνθρωποι τον εμπιστεύονταν και, ακολουθώντας τον, υιοθετούσαν την συγκεκριμένη ψευδή διδασκαλία. Όταν το πληροφορήθηκε αυτό, ο Παΐσιος κατευθύνθηκε προς την περιοχή εκείνη. Στο δρόμο έπλεξε μερικά καλάθια και στο καθένα από αυτά είχε φτιάξει τρεις λαβές.