Λόγος εις την Δʼ Κυριακή των Νηστειών (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ευαγγέλιο: Μαρκ. θ’ 17-32)

Από την αρχή τής δημιουργίας τού κόσμου και του χρόνου, όλοι οι λαοί τής γης πιστεύουν πως ο πνευματικός κόσμος υπάρχει και πως τα αό­ρατα πνεύματα είναι αληθινά. Πολλοί άνθρωποι όμως έχουν πλανηθεί σ’ αυτό το σημείο. Υποστηρίζουν πως τα πονηρά πνεύματα έχουν μεγαλύτερη δύναμη από τα αγαθά. Με την πάροδο του χρόνου μάλιστα προχώρη­σαν στη θεοποίηση των πονηρών πνευμάτων, τους έφτια­ξαν ναούς, πρόσφεραν θυσίες και προσευχές και πρόστρεχαν σ’ αυτά για όλα τα θέματα. Όσο περνούσε ο και­ρός πολλοί ήταν εκείνοι που εγκατέλειψαν τελείως την πίστη στα αγαθά πνεύματα και κράτησαν την πίστη τους μόνο στα πονηρά, ή στους κακούς «θεούς», όπως τους αποκαλούσαν. Έτσι αυτός ο κόσμος άρχισε να μοιάζει μ’ ένα στίβο, όπου άνθρωποι και πονηρά πνεύματα ανταγωνίζονταν μεταξύ τους. Τα πονηρά πνεύματα βασά­νιζαν όλο και περισσότερο τους ανθρώπους και τους τύ­φλωναν, με αποκλειστικό στόχο να σβήσουν από το νου τους κάθε ιδέα για τον καλό Θεό και για τη μεγάλη και θεόσδοτη δύναμη των αγαθών πνευμάτων. Στις μέρες μας όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν στην ύπαρ­ξη των πνευμάτων. Κι η πίστη αυτή κατ’ αρχάς είναι σωστή. Εκείνοι που αρνούνται τον πνευματικό κόσμο, το κάνουν επειδή κοιτάζουν μόνο με τα σωματικά τους μάτια κι έτσι δεν μπορούν να τον δουν. Ο κόσμος αυτός όμως δε θα ήταν πνευματικός, αν ήταν ορατός στη σω­ματική όραση.

Οι Χαιρετισμοί τής Παναγίας (Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης)

– Πέστε μας, Γέροντα, κάτι γιὰ τὴν Παναγία.

– Τί νὰ σᾶς πῶ; Μὲ φέρνετε σὲ πολὺ δύσκολη θέση. Γιὰ νὰ μιλήση κανεὶς γιὰ τὴν Παναγία, πρέπει νὰ Τὴν ζήση.

– Γέροντα, καὶ τὸ ὄνομα τῆς Παναγίας ἔχει δύναμη πνευματική, ὅπως τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ;

– Ναί. Ὅποιος ἔχει πολλὴ εὐλάβεια στὴν Παναγία, ἀκούει τὸ ὄνομά Της καὶ ἀλλοιώνεται. Ἤ, ἂν τὸ βρῇ κάπου γραμμένο, τὸ ἀσπάζεται μὲ εὐλάβεια καὶ σκιρτάει ἡ καρδιά του. Μπορεῖ νὰ κάνη ὁλόκληρη Ἀκολουθία μὲ ἕναν συνεχῆ ἀσπασμὸ στὸ ὄνομα τῆς Παναγίας[1]. Καὶ ὅταν προσκυνᾶ τὴν εἰκόνα Της, δὲν ἔχει την…αίσθηση ὅτι εἶναι εἰκόνα, ἀλλὰ ὅτι εἶναι ἡ ἴδια ἡ Παναγία, καὶ πὲφτει κάτω λειωμένος, διαλυμένος ἀπὸ τὴν ἀγάπη Της.

– Γέροντα, νὰ μᾶς λέγατε κάτι ἀπὸ τὸ προσκύνημά σας στὴν Παναγία τῆς Τήνου.

– Τί νὰ πῶ; Μιὰ τόσο μικρὴ εἰκόνα κι ἔχει τόση Χάρη! Δὲν μποροῦσα νὰ ξεκολλήσω ἀπὸ κοντά της. Παραμέρισα λίγο, γιὰ νὰ μὴν ἐμποδίζω τοὺς ἄλλους ποὺ ἤθελαν νὰ προσκυνήσουν.

Η πνευματική γνώση και μάθηση, Αββάς Μάρκος

Η πνευματική γνώση και μάθηση

Αββάς Μάρκος 

Ο άνθρωπος διδάσκει τον συνάνθρωπό του σύμφωνα με όσα ξέρει· ο Θεός όμως ενεργεί στον ακροατή ανάλογα με την πίστη του.

Ο μακρόθυμος άνθρωπος έχει πολλή φρόνηση (Παροιμ. 14:29)· το ίδιο και εκείνος που στρέφει τα αυτιά του στα σοφά λόγια.

Μην αποφεύγεις να μαθαίνεις, ακόμη και αν είσαι πολύ συνετός· γιατί αυτό που οικονομεί ο Θεός είναι πιο ωφέλιμο από τη δική μας σύνεση.

Η Υμνολογία της Εβδομάδος της Σταυροπροσκυνήσεως καταρρίπτει τις διδασκαλίες του Μητροπολίτη Περιστερίου

Η Υμνολογία της Εβδομάδος της Σταυροπροσκυνήσεως καταρρίπτει τις διδασκαλίες του Μητροπολίτη Περιστερίου

 

Ο Μητροπολίτης Περιστερίου συνεχίζοντας την ανήλεη πολεμική του κατά του Εσταυρωμένου, ανάμεσα στα πολλά, θεολογικώς προβληματικά διδάγματά του και παρερμηνεύοντας την σχετική Συνοδική Εγκύκλιο διδάσκει ότι μεταξύ «Ἐσταυρωμένου» καί «Τιμίου Σταυροῦ» υπάρχει «θεολογική διάκριση», «ξεκαθάρισμα, ξεχώρισμα καί εἰσαγωγή βασικῆς διάκρισης ἀνάμεσα σέ αὐτά τά δύο», ώστε νά γίνεται «ἀντιληπτό τό διαφορότροπο περιεχόμενό τους». 

Διαχωρίζοντας τα δύο, αναφέρεται απαξιωτικά στον «Εσταυρωμένο»  ως «ἐνσώματος Σταυρός – Εἴδωλο»,  που του αποδίδεται «τιμή τῆς μιᾶς ἡμέρας», αφού διδάσκει την λυτρωτική Σταύρωση του Κυρίου μας ώς  «στιγμιαῖο» και «ἐφήμερο γεγονός μιᾶς ἡμέρας», ενώ στον Τίμιο Σταυρό αντιδιαστέλλει ως «Ἄδειο» και «Ἀσώματο»  που του αποδίδεται «τιμή ὅλου τοῦ ἐνιαυτοῦ». 

Ο Αντίχριστος από αντικείμενο ειρωνείας γίνεται επίσημο πρόγραμμα πολιτικής – Διαλέξεις και δηλώσεις για τον αναμενόμενο «μεσσία» τους!

Ο ιδρυτής της Palantir Πίτερ Τιλ, ο Νετανιάχου και πολιτικοί των ΗΠΑ μιλούν ξεκάθαρα πλέον για τον Αντίχριστο και τον 3ο ναό του Σολομώντα!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Μέχρι πριν από μερικά χρόνια, οποιαδήποτε δημόσια συζήτηση για τον Αντίχριστο και την κατασκευή του τρίτου ναού του Σολομώντα, αντιμετωπιζόταν με θυμηδία ή ακόμα και με καγχασμό. «Αυτά είναι παραμύθια της Εκκλησίας για να τρομοκρατεί τους πιστούς και να τους ελέγχει» έλεγαν συνεχώς οι υλόφρονες «φωστήρες». Πόσες και πόσες φορές έχει ακούσει αυτά τα λόγια ο κάθε χριστιανός, σε διάφορες παραλλαγές τους!

Και ήρθε το πλήρωμα του καιρού όπου το πρόσωπο του Αντιχρίστου όχι μόνο βγήκε για τα καλά από τη σφαίρα του υποτιθέμενου «μύθου», αλλά έγινε πολιτική εξαγγελία και διακαής πόθος γεωστρατηγικού οράματος! Ακόμα – ακόμα, η έννοια του Αντιχρίστου έγινε και αντικείμενο διαλέξεων από μεγιστάνες των «Big Tech», δηλαδή των τεχνολογικών γιγάντων που χτίζουν τις ψηφιακές φυλακές της ανθρωπότητας.

Διαλέξεις για το «Θηρίο» από τα θηρία…

Όλες οι Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές του Αγίου Παϊσίου από το Ρουμανικό κανάλι που τις προέβαλε μεταγλωττισμένες

Όλες οι Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές του Αγίου Παϊσίου από το Ρουμανικό κανάλι που τις προέβαλε μεταγλωττισμένες

Περίεργα παιχνίδια εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν

Τοῦ κ. Γερασίμου Λεβαντίνου

  Μὲ περίεργα παιχνίδια νὰ παίζονται κάτω ἀπὸ τὸ τραπέζι, μὲ ἔντονη πολεμικὴ σὲ βάρος τοῦ ἐπικρατέστερου ὑποψηφίου καὶ μὲ ἀποκλεισμὸ τοῦ δεύτερου ἰσχυρότερου, συνέρχεται ἡ Ὁλομέλεια τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, προκειμένου νὰ προχωρήσει στὴν ἐκλογὴ τοῦ προσώπου, ποὺ θὰ κατέχει ἐφεξῆς τὴν ἕδρα τῆς «Συστηματικῆς Θεολογίας», καλούμενο νὰ σηκώσει τὸ τεράστιο βάρος τῆς «διαδοχῆς»  τοῦ σπουδαιότερου κατὰ κοινὴ ὁμολογία Θεολόγου τοῦ τελευταίου αἰώνα, μακαριστοῦ Μητροπολίτη Περγάμου Ἀθανασίου Ζηζιούλα       (Σημ. Ο.Τ.: Ἡ πραγματικότης εἶναι τελείως διαφορετική).

  Ὅλα οὐσιαστικὰ ἀποτελοῦν «ἔργο» τῆς Τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Τρίτης Τάξης τῶν Ἠθικῶν καὶ Κοινωνικῶν Ἐπιστημῶν τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία καὶ ὁρίστηκε νὰ ἐξετάσει τὶς ἐννέα ὑποψηφιότητες ποὺ ὑποβλήθηκαν γιὰ τὴν πλήρωση τῆς ἕδρας καὶ νὰ καταλήξει στὸ λεγόμενο «τριπρόσωπο», δηλαδὴ στοὺς τρεῖς ἐπικρατέστερους, κατὰ τὴν γνώμη τῶν μελῶν της, ὑποψηφίους γιὰ τὴν ἕδρα. Τὸ «τριπρόσωπο» αὐτὸ εἶναι κυριολεκτικὰ δεσμευτικὸ γιὰ τὰ 47 ἐνεργὰ μέλη τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ποὺ θὰ κληθοῦν νὰ ἐπιλέξουν τὸν «ἐκλεκτό». Αὐτὸ σημαίνει ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐκλεκτόρων μπορεῖ νὰ ψηφίσει κάποιον ὑποψήφιο ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ «ἀποκλείστηκαν», παρὰ μόνο, ἐὰν διαφωνεῖ μὲ τὴν πρόταση, νὰ ἐπιλέξει, ἀντὶ γιὰ ἕνα ἐκ τῶν τριῶν προτεινομένων, τὴν λευκὴ ἢ τὴν ἄκυρη ψῆφο. Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι ἕνας ἐκ τῶν τριῶν τοῦ «τριπροσώπου», μπορεῖ νὰ ἐκλεγεῖ μόνον ἐὰν συγκεντρώσει τὸ ἥμισυ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐνεργῶν μελῶν, δηλαδὴ 24 ψήφους, διαφορετικὰ ἡ ἐκλογὴ κηρύσσεται ἄγονη, κάτι τὸ ὁποῖο φαντάζει πλέον καὶ τὸ πιθανότερο.

Μυροβλύζει εικόνα του Αγίου Εφραίμ στο Νοσοκομείου Καλύμνου

Του Αιμίλιου Πολυγένη

Μια είδηση που προκαλεί δέος και βαθιά συγκίνηση στο νησί της Καλύμνου, καθώς η εικόνα του Αγίου Εφραίμ της Νέας Μάκρης, η οποία βρίσκεται εντός του Γενικού Νοσοκομείου του νησιού, φέρεται να δάκρυσε.

Το περιστατικό έγινε αντιληπτό αρχικά από μία νοσηλεύτρια του Νοσοκομείου, η οποία παρατήρησε την υγρασία στο πρόσωπο του Αγίου.

Αμέσως ενημερώθηκε ο Διοικητής του Νοσοκομείου, ο οποίος με τη σειρά του ειδοποίησε τον Μητροπολίτη Καλύμνου, Λέρου και Αστυπαλαίας, κ. Παΐσιο.

Ο Σεβασμιώτατος έσπευσε άμεσα στο σημείο, όπου τελέστηκε παράκληση σε κλίμα κατάνυξης.

Μιλώντας σε τοπικά μέσα ο Μητροπολίτης κ. Παΐσιος δεν έκρυψε την συγκίνησή του.

Περιγράφοντας το γεγονός ο Σεβασμιώτατος ως ένα ξεκάθαρο σημείο πίστης, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «η εικόνα μυροβλύζει. Το θαύμα δεν έχει έρευνα και για εμάς αυτό είναι ευλογία Θεού».

Γιατί ὁ Θεός δίνει μερικές φορές ἀσθένειες καί σέ εὐσεβεῖς ἀνθρώπους;

Γιατί ὁ Θεός δίνει μερικές φορές ἀσθένειες καί σέ εὐσεβεῖς ἀνθρώπους;

π. Θεόδωρος Ζἠσης, ὁμότιμος καθηγητής Πατρολογλίας τοῦ Α.Π.Θ.

 

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος στόν λόγο «Περί Διακρίσεως» γράφει τά ἑξῆς:

Μερικές φορές ὁ Θεός μᾶς δίνει ἀρρώστιες γιά νά καθαρίσουμε τίς ἁμαρτίες μας. «Ἔστιν ἀσθένεια διά καθαρισμόν πταισμάτων». 

Καί πολλές φορές ὁ Θεός μᾶς δίνει ἀρρώστια γιά νά μᾶς ταπεινώσει τό φρόνημα· νά μή εἴμαστε, στηριζόμενοι στήν ὑγεία μας, ὑπερήφανοι. «Ἔστιν ἀσθένεια διά καθαρισμόν πταισμάτων· καί ἔστιν ἀσθένεια διά τό ταπεινωθῆναι τό φρόνημα».

Το Ψαλτήριο. Το γιατρικό της ψυχής (Φ.Κόντογλου)

Στον ψαλμό 62, στο στίχο 2, διαβάζουμε: “Ο Θεός, ο Θεός μου προς σε ορθρίζω. Εδίψησέ σε η ψυχή μου ποσαπλώς σοι”. Όπως το ανθρώπινο σώμα διψάει και αναζητά νερό για να μη αφυδατωθεί, έτσι και η ανθρώπινη ψυχή. Διψάει, όχι για το φυσικό αγαθό, αλλά για τον Κύριο της ζωής.

Πρόκειται για μια πνευματικής φύσεως δίψα που σβήνει μόνο με την προσευχή και τη συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας μας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο συντελείται η σύνδεση του ανθρώπου με τον Τριαδικό Θεό.

Διψάει ο άνθρωπος για Παράδεισο, όπου και θα βιώσει πλήρως και καθ’ ολοκληρίαν τη θέωση. Θρηνεί γιατί έχασε την πραγματική του πατρίδα και την αναζητά διακαώς. Μόνη οδός ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, με τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου και των Αγίων Του.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΚΑΙ ΔΑΡΕΙΑ: ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΖΕΥΓΑΡΙ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΚΑΙ ΔΑΡΕΙΑ: ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΖΕΥΓΑΡΙ

ΛΑΜΠΡΟΣ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΣ Θεολόγος – Καθηγητής 

        Στη χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας υπάρχουν και πάμπολλα ανδρόγυνα, οι οποίοι αγίασαν μέσα στον ευλογημένο γάμο τους. Άλλωστε ο γάμος για την Εκκλησία μας είναι τρόπος ζωής και δρόμος σωτηρίας. Ένα από αυτά τα ευλογημένα και άγια ζευγάρια είναι οι άγιοι Χρύσανθος και Δαρεία, οι καλλίμαχοι Μάρτυρες της αρχαίας Εκκλησίας..

      Καταγόταν από την Αλεξάνδρεια, η οποία είχε καταστεί, από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια, ένα από τα σπουδαιότερα χριστιανικά κέντρα. Έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Νουμεριανού (243-284), όπου οι διωγμοί κατά των Χριστιανών βρισκόταν στην κορύφωσή τους. Ο διάβολος, δια των ειδωλολατρών Ρωμαίων αυτοκρατόρων και την παρότρυνση των ειδωλολατρικών σκοταδιστικών και αδίστακτων ιερατείων, εξαπέλυαν φοβερούς διωγμούς κατά των Χριστιανών, οι οποίοι συλλαμβάνονταν κατά χιλιάδες σε όλη την αυτοκρατορία, βασανίζονταν φρικτά και όσοι δεν δέχονταν να απαρνηθούν το Χριστό, θανατώνονταν με τους πλέον επώδυνους και απάνθρωπους τρόπους. 

    Ο Χρύσανθος ήταν γιός ενός φανατικού ειδωλολάτρη και επιφανούς αξιωματούχου, του Πολέμωνος. Παρά την παγανιστική πίστη που ενέβαλλε στο παιδί του από τη νηπιακή ηλικία και την αυστηρή επιτήρηση, να μην κατηχηθεί στην χριστιανική πίστη, την οποία θεωρούσε, όπως όλοι οι ειδωλολάτρες, ως «απαίσια δειδιδαιμονία», ο γιός του, οδηγούμενος από τη θεία χάρη, κατηχήθηκε κρυφά από κάποιο ένθερμο χριστιανό, ασπάσθηκε την χριστιανική πίστη και έλαβε το άγιο Βάπτισμα από κάποιο άγιο Επίσκοπο. Ο Χρύσανθος εντάχτηκε ως συνειδητός Χριστιανός στην Εκκλησία της Αλεξάνδρειας. 

Η «μακεδονική» παγίδα του Τσίπρα! Τα Σκόπια μας κουνάνε το δάχτυλο – Άνοιξαν σχολείο “ Μακεδονικής γλώσσας-ταυτότητας” στην Γερμανία

Η «μακεδονική» παγίδα του Τσίπρα! Τα Σκόπια μας κουνάνε το δάχτυλο – Άνοιξαν σχολείο “ Μακεδονικής γλώσσας-ταυτότητας” στην Γερμανία 

 

Ποιος κίνδυνος ελοχεύει για την Ελλάδα σε ΗΠΑ, Αυστραλία και Καναδά;

Γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της  την συμφωνία των Πρεσπών, η σκοπιανή Λέσχη «ίλιντεν» από το Λάατσεν-Αννόβερο άνοιξε επίσημα το σχολείο “μακεδονικής γλώσσας, πολιτισμού και ταυτότητας”, αναφέρει η ιστοσελίδα της.

Η ανακοίνωση από την σκοπιανή οργάνωση στην Γερμανία αναφέρει ότι άνοιξε επίσημα το σχολείο “μακεδονικής γλώσσας, που προορίζεται για παιδιά από τη μακεδονική διασπορά”. 

Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, ο Χριστός και η Ελλάδα* Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλος

Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, ο Χριστός και η Ελλάδα*

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλος

 

         Ευχαριστώ θερμά τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κερκύρας κ. Νεκτάριο, με τον οποίο συνδέομαι με  πνευματικό δεσμό εδώ και πενήντα δύο χρόνια, για την πρόσκληση του να μιλήσω για το βιβλίο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου «Από την Άλωση στην παλιγγενεσία – Η συμβολή των Μονών και των κληρικών στην εθνική αφύπνιση». Τον συγχαίρω επίσης γιατί δέχθηκε να εκδώσει το παρουσιαζόμενο βιβλίο του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου το υπό την ποιμαντική του καθοδήγηση Επικοινωνιακό και Μορφωτικό Ίδρυμα «Ο Άγιος Σπυρίδων».  

Τον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο εγνώρισα το 1958, όταν ακόμη ήταν λαϊκός και κατηχητής μου στον Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Παγκρατίου Αθηνών. Έκτοτε και έως την κοίμησή του, ήταν για μένα «δώρο Θεού, έμψυχος θησαυρός, λιμήν αναψυχής» ( Λόγος ΙΑ΄ Γρηγορίου του Θεολόγου εις τον Γρηγόριον Νύσσης.  Πατερικές Εκδόσεις «Γρηγόριος ο Παλαμάς»,  Γρηγορίου Θεολόγου Έργα,  Τόμος 1, σελ. 284-285). Ο Μακαριστός, μετά από 18 χρόνια από την κοίμησή του, για εμένα και για πλείστους όπου Γης Έλληνες είναι πάντα πρότυπο και παράδειγμα ζωής και θυσιαστικής προσφοράς στην Αγία Εκκλησία μας και στην  φιλτάτη Πατρίδα μας. 

Ἅγιος Ἀμφιλόχιος Μακρῆς περὶ Καζαντζάκη.

Ἅγιος Ἀμφιλόχιος Μακρῆς περὶ Καζαντζάκη.

Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων. 

Ἔχει δημοσιευτεῖ στὸ διαδίκτυο ἡ ἄποψις τοῦ Ἁγίου Ἀμφιλοχίου τοῦ Μακρή γιὰ τὸν Νικόλαο Καζαντζάκη, ὅτι εἶναι ἐνσάρκωσις τοῦ Σατανᾶ, χωρὶς νὰ ἔχουν δημοσιοποιηθῇ τὰ σχετικὰ τεκμήρια, διότι ὁ δημοσιεύσας δὲντὰ εἶχε. Τὸ ζήτημα δὲν θὰ εἶχε ἰδιαίτερη σημασία, ἄν ἡ περίπτωσις τοῦ ἔργου τοῦ Καζαντζάκη δὲν εἶχε γίνει ἕνας ἀπὸ τοὺς ἄξονες γιὰ τὴν μετάλλαξι τῆς Ὁρθοδόξου Ἐκκλησίας σὲ ἕναν ἐλεγχόμενο ἐκκλησιαστικὸ ὀργανισμὸ, πρόθυμο καὶ κατάλληλο γιὰ τὸν χριστιανικὸ -καὶ κατόπιν τὸν διαθρησκειακὸ- οἰκουμενισμό, δηλ. τὴν θρησκευτικὴ παγκοσμιοποίησι, παραλλήλως μὲ τὴν πολιτική.[1]

Ὁ εἰσοδισμὸς, στὴν Ἐκκλησιαστικὴ διοίκησι καὶ παιδεία, προσώπων ξένων πρὸς τὸ βίωμα καὶ τὴν παραδεδομένη πίστι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ ἔγινε τὸν περασμένο αἰώνα, ἔχει φέρει καρπούς καὶ ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι τὸ ὅτι ἐλέγχουν τὴν ἐκκλησιαστικὴ διοίκησι καὶ ὁδηγοῦν τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ στὴν ἀντίθετη ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες κατεύθυνσι, ἀντίθετη σὲ κάθε παραδοσιακὴ ἀξία. Καὶ ὄχι μόνον τὸ κάνουν, ἀλλὰ κατηγοροῦν δημοσίως ὅσους ὑπερασπίζονται τὶς παραδοσιακὲς ἀξίες [2] ἤ καὶ τοὺς διώκουν (παράδειγμα ὁ ἐπίσκοπος Τυχικός στὴν Κύπρο).

Ἀσκητὲς μέσα στὸν κόσμο: Τὰ τέλη τῶν δικαίων, Ἄγνωστος συγγραφεύς

Ὁ Παναγιώτης Βασιλειάδης γεννήθηκε στὴν Τραπεζούντα τὸ 1880. Ἦταν ἔμπορος χαλκοῦ, ἀρκετὰ εὐκατάστατος. Ἡ γυναίκα του Δέσποινα ἦταν ἀπὸ φτωχὴ οἰκογένεια ἀλλὰ πλούσια σὲ ψυχικὲς ἀρετές. Ἀπέκτησαν ἑπτὰ παιδιά.

Ἦταν ἀγαπημένο ἀνδρόγυνο καὶ ὅλες τὶς ἀποφάσεις τὶς ἔπαιρναν ἀπὸ κοινοῦ. Συμφώνησαν ἀκόμη νὰ προστεθοῦν στὴν οἰκογένειά τους ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς γονεῖς τους καὶ ἄλλοι κοντινοὶ συγγενεῖς μὲ οἰκονομικὰ προβλήματα, χῆρες, ὀρφανὰ κ.α.

Καθὼς εἶχε μεγάλο σπίτι[1] καὶ ἐπειδὴ εἶχε σχέσεις μὲ ἀνθρώπους τῆς Ἐκκλησίας, φιλοξενοῦσε Μητροπολίτες καὶ ἱερεῖς ἀπὸ διάφορα μέρη πού ἔρχονταν στὴν Τραπεζούντα, φτωχούς, ἀστέγους καὶ περαστικούς. Ὁ Παναγιώτης, σὰν τὸν Πατριάρχη Ἀβραάμ, δὲν ἔδιωχνε κανέναν ἀπὸ τὸ σπίτι του. Ὅλους τούς ἀνέπαυε, τοὺς φιλοξενοῦσε καὶ τοὺς χόρταινε μὲ τὰ ὑλικὰ ἀγαθά, ἰδιαίτερα δὲ μὲ τὴν ἀρχοντική του ἀγάπη.

ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΙΕΡΕΣ «ΚΑΤΗΧΗΣΕΙΣ» ΤΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΙΕΡΕΣ «ΚΑΤΗΧΗΣΕΙΣ» ΤΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού 

     Οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας μας είναι οι ακλόνητοι στύλοι πάνω στους οποίους στηρίχτηκε το θείο οικοδόμημά της στο διάβα των αιώνων. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Κύριλλος αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων. 

     Καταγόταν από τα μέρη της Παλαιστίνης και γεννήθηκε πιθανώς το 313 στα Ιεροσόλυμα. Δε γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε για τα πρώτα χρόνια της ζωής του, παρά μονάχα ότι τον διέκρινε ευσέβεια, την οποία προφανώς είχαν σταλάξει στην ψυχή του οι γονείς του.  

      Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον επίσκοπο Ιεροσολύμων Μάξιμο Γ΄ (333-348) και επίσκοπος το 348 στη θέση του Μαξίμου, ο οποίος είχε απομακρυνθεί από τους αρειανούς, ή κατ’ άλλους είχε πεθάνει. Στην αρχή απέφευγε να αναμειγνύεται στις δογματικές έριδες, που προκαλούσαν οι αιρετικοί αρειανοί, οι οποίοι θεώρησαν ότι ο Κύριλλος ήταν οπαδός του αρειανισμού και μάλιστα ενέκρινε τη χειροτονία του ο αρειανός μητροπολίτης Καισαρείας Ακάκιος. Γρήγορα όμως αποδείχτηκε η ορθοδοξία του, μέσα από το σπουδαίο συγγραφικό του έργο «Κατηχήσεις», οι οποίες απηχούσαν το ορθόδοξο δόγμα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου.

Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος για τον Καζαντζάκη

Βιβλίο: 

Τί είναι ο Χριστός - Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου
10. Κεφάλαιο Θ΄ 

- Ο Χριστός στην λογοτεχνία

β. Τί λέγει ο Καζαντζάκης για τον Χριστό.

1. Ο Νικόλαος Καζαντζάκης είναι λογοτέχνης. Οι λογοτέχνες δουλεύουν με το συναίσθημα και την φαντασία. Και επειδή και το συναίσθημα και η φαντασία είναι για τον καθένα καθαρά προσωπικά, καθαρά δικά του, είναι αυτονόητο, πως οι λογοτέχνες – σε όσα γράφουν – εκφράζουν ο καθένας τις δικές του ιδέες, τα δικά του βιώματα, και τα δικά τους συναισθήματα, που ο καθένας τα δουλεύει ανάλογα με την φαντασία του. Συγγραφέας- λογοτέχνης με δυνατή φαντασία βρίσκει δυνατές εκφράσεις για την έκφραση των συναισθημάτων, βιωμάτων και ιδεών και σε όλα, όσα λέει τον εαυτό του εκφράζει! Είτε στην αγνότητά του, είτε στην βρώμα του!

Υπουργείο Παιδείας: Δεν κατεβαίνουν οι Ιερές Εικόνες από τις δικαστικές αίθουσες – Η Ηθική δεν αντικαθιστά τα Θρησκευτικά

Θέση για τα όσα ακούγονται το τελευταίο διάστημα σχετικά με τις Ιερές Εικόνες στις αίθουσες των Δικαστηρίων έλαβε σήμερα το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού ξεκαθαρίζοντας ότι δεν τίθεται υπό συζήτηση η ύπαρξη αυτού του θέματος. 

Σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας, η Ένωση Αθέων, όπως είχε κάθε δικαίωμα, κατέθεσε προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) κατά της Ελλάδας το 2020 με αίτημα την καθαίρεση των Ιερών Εικόνων από τις αίθουσες των Δικαστηρίων, επικαλούμενη την προστασία του δικαιώματος των μελών της σε δίκαιη δίκη.

Με το ίδιο αίτημα είχε προσφύγει και στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), του οποίου η Ολομέλεια (Μείζων Σύνθεση) το απέρριψε με την απόφαση 71/2019.

Η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού (ΥΠΑΙΘΑ) έστειλε το υπ’ αριθμό 18022/Θ2/13.2.2026 Υπόμνημα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ΝΣΚ) σχετικά με την προσφυγή της Ένωσης Αθέων (επισυνάπτεται Το σχετικό έγγραφο ΕΔΩ).

Λόγοι του Αγίου Πορφυρίου

Λόγοι του Αγίου Πορφυρίου

Η χάρις του Θεού σ’ εμάς τους Ορθοδόξους αποκαλύπτει τα μυστήρια.

Εγώ δεν έχω τίποτε. Ένα πράγμα ξέρω· μετάνοια, εξομολόγηση, ζωή μέσα στην Εκκλησία.

Η θρησκεία μας είναι κάτι το μεγαλειώδες, θεραπεύει τα πάντα. Ν’ αγαπήσεις τον Χριστό και τότε όλα θα αλλάξουν μέσα σου και γύρω σου.

Στενοχωρούμαι και στενάζω, διότι δεν αγάπησα το Θεό, όσο πρέπει.

ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

     Ως ο κατ’ εξοχήν «άνθρωπος του Θεού», αξιώθηκε να χαρακτηρισθεί μόνον ένας άγιος, ο άγιος Αλέξιος. Κι’ αυτό διότι, όπως θα δούμε στη συνέχεια, αποτέλεσε γνήσιος τύπος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, του αιωνίου προτύπου ανθρώπου.  

       Γεννήθηκε στη Ρώμη στα χρόνια των αυτοκρατόρων Αρκαδίου (395-408) και Ονωρίου (395-423). Οι γονείς του ήταν ευλαβείς άνθρωποι και πλούσιοι. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ευφημιανός και ήταν συγκλητικός. Αγαπούσε τους φτωχούς και γι’ αυτό παρέθετε καθημερινά τρεις τράπεζες στο σπίτι του για τα ορφανά, τις χήρες και τους φτωχούς ξένους. Η μητέρα του ονομαζόταν Αγλαΐς και ήταν άτεκνη. Παρακαλούσαν και οι δυο τους το Θεό, νυχθημερόν, να τους χαρίσει γιο. Ο Θεός άκουσε την δέησή τους και τους χάρισε ένα χαριτωμένο αγόρι. Το μεγάλωσαν με αγάπη και του ενέπνευσαν πίστη στο Θεό. Του προσέφεραν επίσης σπουδαία μόρφωση, ώστε είχε  γίνει μια σπουδαία προσωπικότητα, ένας σοφός άνδρας.

       Όταν ήρθε σε ηλικία γάμου οι γονείς του τον νύμφευσαν με μια ευγενή νέα, η οποία ανήκε σε βασιλική γενιά. Αλλά το ίδιο βράδυ του γάμου, ο Αλέξιος στο συζυγικό δωμάτιο, επέστρεψε το χρυσό δακτυλίδι και την ζώνη, (τα σύμβολα του γάμου), στη σύζυγό του. Ο γάμος είχε γίνει χωρίς τη θέλησή του, ο οποίος ήθελε να ακολουθήσει τον μονήρη βίο. Ήθελε να ανταλλάξει την ματαιότητα της γήινης δόξας με την άφθαρτη δόξα της ουράνιας βασιλείας του Θεού.  Πήρε αρκετά χρήματα από τα πλούτη του, μπήκε σε πλοίο και έφυγε κρυφά για την Ανατολή.