Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Ψηφιακός προσωπικός αριθμός και τραπεζικοί λογαριασμοί… ένα ρίσκο που δεν αξίζει να πάρεις

Η παρελθούσα και διεθνής εμπειρία μας δείχνει ότι όλα γίνονται για το καλό μας και τελικά θέλουν το κακό μας

Έχουν γραφεί και λεχθεί πολλά για τον Προσωπικό Αριθμό – Citizen Identification Number -, τις ψηφιακές ταυτότητες και ενώ το περιτύλιγμα φαίνεται ωραίο… όλα να βρίσκονται στο κινητό του καθενός και να συμπεριλαμβάνονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία… εντούτοις θα εστιάσουμε σε τρία ζητήματα που δεν αφορούν σενάρια συνωμοσίας ή δεν έχουν θρησκευτικό υπόβαθρο.

1)Χρειάζεται να περιλαμβάνονται τα οικονομικά στοιχεία του Πολίτη;
2)Χρειάζεται να περιλαμβάνονται υγειονομικά στοιχεία;
3)Χρειάζεται να συνδέονται όλα αυτά με τους τραπεζικούς λογαριασμούς του καθενός;

Τι ισχύει στο εξωτερικό και γιατί ο προβληματισμός είναι μεγάλος…

Ἡ ψυχὴ τοῦ Χριστιανοῦ, Ἅγιος Πορφύριος (Μπαϊρακτάρης)

Ἡ ψυχὴ τοῦ Χριστιανοῦ πρέπει νὰ εἶναι λεπτή, νὰ εἶναι εὐαίσθητη, νὰ εἶναι αἰσθηματική, νὰ πετάει, ὅλο νὰ πετάει, νὰ ζεῖ μὲς στὰ ὄνειρα. Νὰ πετάει μὲς τ’ ἄπειρο, μὲς τ’ ἄστρα, μὲς τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ, μὲς τὴ σιωπή.

Ὅποιος θέλει νὰ γίνει Χριστιανός, πρέπει πρῶτα νὰ γίνει ποιητῆς. Αὐτὸ εἶναι. Πρέπει νὰ πονάεις. Ν’ ἀγαπάεις καὶ νὰ πονάεις. Νὰ πονάεις γι’ αὐτὸν ποὺ ἀγαπάεις. Ἡ ἀγάπη κάνει κόπο γιὰ τὸν ἀγαπημένο. Ὅλη νύχτα τρέχει, ἀγρυπνεῖ, ματώνει τὰ πόδια, γιὰ νὰ συναντηθεῖ μὲ τὸν ἀγαπημένο. Κάνει θυσίες, δὲν λογαριάζει τίποτε, οὔτε ἀπειλές, οὔτε δυσκολίες, ἐξαιτίας τῆς ἀγάπης. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸ εἶναι ἄλλο πράγμα, ἀπείρως ἀνώτερο.

Φλογέρα, ἀλλά καί σφενδόνη. (*) π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Φλογέρα, ἀλλά καί σφενδόνη. (*)

π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Τά φλοῦ-φλοῦ κυριαρχοῦν. Οἱ λύκοι τρώγουν τά πρόβατα καί ἡμεῖς παίζομεν τήν φλογερίτσα μας, καί ὁ Διάβολος ἀγάλλεται καί χαίρει. Ἔτσι ἠγωνίσθησαν οἱ ἔνδοξοι, οἱ οὐρανόφρονες Πατέρες; 

Ὅλοι οἱ Πατέρες καί Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι ἐλάμπρυναν καί ἐδόξασαν τήν Ὀρθοδοξίαν, ἐχρησιμοποίησαν τόν ἐλεγκτικόν λόγον. Ἦλθον εἰς σύγκρουσιν μέ τόν κόσμον. Ἐπετίμησαν παρανομοῦντας ἄρχοντας. Ἤλεγξαν ἀσεβεῖς βασιλεῖς. Καί ἔχασαν ἄμβωνας καί θρόνους καί ἀπέθανον εἰς φυλακάς καί ἐξορίας. 

Ναί ἡ φλογέρα εἶναι καλή ἐν καιρῷ εἰρήνης, τό ἐποικοδομητικόν κήρυγμα ἔχει θέσιν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ὅταν οὐδέν θηρίον ἐνοχλῇ, κατά τόν Ἱ. Χρυσόστομον, τήν ποίμνην τοῦ Χριστοῦ, ἀλλ’ ὅταν εἰς καιρόν μάχης ἐναντίον σκοτεινῶν δυνάμεων, εἰς καιρόν ἐπιδρομῆς λύκων λυμαινομένων τήν κοινωνίαν καί τήν ἐκκλησίαν, τό νά παίζῃς τήν φλογέρα σου καί ν’ ἀδιαφορῇς δι’ ὅ,τι πέριξ σου γίνεται, καί ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλά ν’ ἀποτρέπῃς καί τούς ἄλλους νά λάβουν τήν σβενδόνην καί νά κατηγορῇς αὐτούς ὡς τρελλούς καί μανιακούς, ἀποτελεῖ πρᾶξιν, τήν ὁποίαν ἀποφεύγομεν νά χαρακτηρίσωμεν.

Παρουσίαση βιβλίου: “Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού” (Λεμεσός – Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2026)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΛΕΜΕΣΟΥ – ΤΜΗΜΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού και το Τμήμα Θεολογίας
του Πανεπιστημίου Λευκωσίας σάς προσκαλούν
στην παρουσίαση του βιβλίου
του πολιτικού επιστήμονα και συγγραφέα Κωνσταντίνου Χολέβα

Κωνσταντίνος Ι. Χολέβας
Η διαχρονική συνέχεια
του Ελληνισμού

«Η Διαχρονική Συνέχεια του Ελληνισμού»

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2026 | 19:00
Συνεδριακό Κέντρο Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού
Οδός Ενώσεως 6, 3041 Λεμεσός

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ.κ. Αθανάσιος

Στοχασμός περί θανάτου (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ).

Στοχασμός περί θανάτου (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ).

"Μιμνήσκου τα έσχατά σου, και εις τον αιώνα ουχ αμαρτήσεις.. "

Γιατί σε ξεχνώ, τάφε μου;

Εσύ με περιμένεις, περιμένεις – κι εγώ σίγουρα θα κατοικήσω (σωματικά) μέσα σου.

Γιατί, λοιπόν, σε ξεχνώ και συμπεριφέρομαι σάμπως κι ο τάφος είναι κλήρος μονάχα των άλλων ανθρώπων και διόλου δικός μου;

Η αμαρτία μου αφήρεσε και μου αφαιρεί τη γνώση και την αίσθηση της αλήθειας· μου κλέβει και σβήνει από τη σκέψη μου τη θύμηση του θανάτου, του γεγονότος αυτού του τόσο σημαντικού για μένα, του τόσο απτά βέβαιου κι αναμφίβολου.

Για να θυμόμαστε τον θάνατο, πρέπει να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του Χριστού.

Οι εντολές του Χριστού καθαρίζουν τον νου και την καρδία, τα καθιστούν νεκρά για τον κόσμο και τα αναζωογονούν για τον Χριστό.

Πώς να φερόμαστε σε δύσκολα παιδιά (Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης)

(Ἐπιστολὴ γραμμένη ἀπὸ τὸν γέροντα Παΐσιο σὲ μιὰ οἰκογένεια ποὺ ἦταν πολὺ πιστή, μορφωμένη κοινωνικὰ καὶ πνευματικά, καὶ βρισκόταν σὲ ἀπόγνωση λόγω τῆς συμπεριφορᾶς τῆς κόρης τους).

Ἀγαπητέ μου ἀδελφὲ «Χαῖρε ἐν Κυρίῳ.

Σχετικὰ μὲ τὸ παιδί σας πού μοῦ γράφετε, ἔχω τὴ γνώμη ὅτι μία αὐστηρὴ στάση θὰ τὸ κάνη πολὺ χειρότερα. Νὰ τοῦ λέτε τὸ καλὸ μὲ καλὸν τρόπο καὶ νὰ μὴν τὸ πιέζετε μετά, ἀλλὰ νὰ δείχνετε ὅτι στενοχωρεῖσθε γιὰ τὸν δρόμο ποὺ τραβάει (πράγμα ποὺ θὰ φαίνεται μόνο του, γιατί οὔτε ἡ χαρὰ κρύβεται οὔτε καὶ ἡ στενοχώρια).

Θὰ κάνετε ἐσεῖς τὸ καθῆκον σας μὲ τὶς συμβουλὲς καὶ μετὰ νὰ τὸ ἐμπιστευθῆτε στὸν Θεό. Νομίζω ὅτι περισσότερα ἀποτελέσματα θὰ φέρη, ὅταν ὁ πόνος ἀξιοποιηθῆ στὴν προσευχή, παρὰ νὰ πονᾶτε γιὰ τὶς ἀταξίες τοῦ παιδιοῦ ἐπιμένοντας, γιατί τὸ παιδὶ τώρα εἶναι ἀναστατωμένο ἀπὸ τὴν σάρκα καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίδραση τοῦ πονηροῦ, γιατί τοῦ ἔδωσε δικαιώματα.

Η εγκύκλιος της Δ.Ι.Σ του 1929 - Εμπόδιο στις Ιερατικές κλίσεις; - π. Ελευθέριος Χαβάτζας

Όλοι ξέρουμε ότι για την Ιερωσύνη χρειάζονται η κλήση του Θεού και η κλίση του ανθρώπου.

Και βέβαια το πρώτο ζητούμενο είναι η “κλήση”, το κάλεσμα από το Θεό. Είναι όμως χρέος όλων μας να καλλιεργούμε στους νέους την “κλίση”, τη διάθεση και επιθυμία και να προλειαίνουμε το έδαφος στο οποίο οι νέοι ευκολώτερα θα ακούουν και θα δέχονται την κλήση του Θεού.

Είναι γεγονός ότι πάντοτε, αλλά και σήμερα ιδιαίτερα οι ιερατικές κλίσεις δεν είναι εύκολες. Οι λόγοι των δυσκολιών είναι διάφοροι. Λόγοι πνευματικοί, λόγοι που προέρχονται από το κοσμικό φρόνημα και άλλοι.

Εμείς θα περιορισθούμε σε ένα λόγο, που προέρχεται μέσα από την άνέλιξη της ζωής της Εκκλησίας.

Είναι η Εγκύκλιος της Διαρκούς Ιεράς συνόδου του 1929.

Πρέπει όμως πρώτα να επισημάνουμε το γεγονός ότι η έλλειψη εφημερίων παρατηρείται στον Έγγαμο Εφημεριακό Κλήρο. Εκεί άρα είναι και η ανάγκη καλλιέργειας Ιερατικών Κλίσεων.

Στον Άγαμο Κλήρο, που δρα στις πόλεις και μάλιστα στις μεγάλες, όχι μόνο δεν έχουμε ελλείψεις, αλλά αντίθετα έχουμε πληθώρα και προβληματική αύξηση.

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους στη νίκη της Κύπρου στην Αττάλεια

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

"Στις 13 Νοεμβρίου συμπληρώθηκαν 43 έτη από τη μονομερή ανακήρυξη του ψευδοκράτους στα Κατεχόμενα της Κύπρου"


Στις 13 Νοεμβρίου συμπληρώθηκαν 43 έτη από τη μονομερή ανακήρυξη του ψευδοκράτους στα Κατεχόμενα της Κύπρου. Η επέτειος μάς οδηγεί σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα και χρήσιμους προβληματισμούς.

1. Όλα τα τουρκικά και τουρκοκυπριακά κόμματα αναγνώρισαν το ψευδοκράτος. Στα Κατεχόμενα ακόμη και αριστερές εφημερίδες έγραφαν την επόμενη ημέρα ότι η ανακήρυξη έγινε βάσει της αρχής των εθνοτήτων του Λένιν! Στην Τουρκία από τότε μέχρι σήμερα όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί στηρίζουν το παράνομο καθεστώς. 

Άγιος Νεομάρτυς Αναστάσιος ο εκ Παραμυθίας

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου – Καθηγητού στην Romfea.gr


(Η πίστη που δεν εξαγοράζεται – Η δύναμη της ομολογίας – Η μετάνοια που αλλάζει τη ζωή)

Η μελέτη των συναξαρίων των Νεομαρτύρων αποτελούν πηγή πλούσιου πνευματικού ανεφοδιασμού για μας τους πιστούς, διδάσκοντάς μας με το παράδειγμά τους ότι «οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς Πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ» (Β΄Τιμ.1,7). 

Ότι η πίστη στον αληθινό Θεό έχει ακατανίκητη ισχύ, την οποία δεν μπορεί να την νικήσει καμιά εγκόσμια δύναμη. Ένα τέτοιο παράδειγμα βαθιάς πίστης και ηρωισμού υπήρξε ο ένδοξος Νεομάρτυς Αναστάσιος ο εκ Παραμυθίας. 

Ο Άγιος Μάρτυρας Αναστάσιος καταγόταν από την Παραμυθιά της Θεσπρωτίας και γεννήθηκε περίπου το έτος 1730. Τα χρόνια εκείνα ο ελληνικός λαός βρισκόταν κάτω από την οθωμανική κυριαρχία και οι χριστιανοί ζούσαν μέσα σε δύσκολες και επώδυνες συνθήκες.

Η έλλειψη ελευθερίας επηρέαζε κάθε πτυχή της ζωής τους, ενώ συχνά η περιουσία, η οικογένεια και η προσωπική τους ασφάλεια εξαρτιόνταν από τη διάθεση των τοπικών αρχόντων. 

Για τα θαυμάσια της πίστεως (και όπως μας την παρέδωσαν οι Άγιοι Απόστολοι!)

“Οἱ Ἄγιοι Ἀπόστολοι εἶχαν πίστη μέ ἔργα, ἐμεῖς πιστεύουμε μόνον μέ λόγια. Στίς ἡμέρες μας πολλοί οὔτε μέ τά λόγια δέν πιστεύουν”

Διά τῆς πίστεως εἰς τόν Θεάνθρωπον Ἰησοῦν Χριστόν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι κατόρθωσαν νίκη λαμπρά. Χωρίς τήν πίστη τήν ζῶσα δέν μποροῦμε νά εὐαρεστήσουμε στόν Θεό καί νά πετύχουμε τή σωτηρία μας. Ὅλα τά μεγάλα καί ἔνδοξα κατορθώματα, ἀπ’ ἀρχῆς κόσμου καί μέχρι σήμερα, ἐτελέσθησαν διά τῆς πίστεως.

Ἀλλ’ ἡ πίστις τήν ὁποίαν εἶχαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καί οἱ Πατέρες μας ὀλιγόστευσε γιά νά μή πῶ ὅτι ἐξέλιπε, γι’ αὐτό καί τά θαύματα ὀλγόσστευσαν. Αἰτία εἶναι ἡ ὀλιγοπιστία μας.
Συγκρίνω τήν πίστη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων. Δώδεκα ἦσαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καί ἐφώτισαν ὅλα τά πεπλανημένα ἔθνη.
Πόσοι σήμερα διάδοχοι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Ἀρχιερεῖς ὑπάρχουν; ἐν τούτοις ὄχι μόνον πολλά ἀλλόφυλα ἔθνη εὐρίσκονται στό σκοτάδι, ἀλλά καί χριστιανικά ἔθνη στό σκότος διαπορεύονται, καί αὐτό γιατί; γιά τήν ὀλιγοπιστία μας.

Γιατί δεν αναιρεί ο π. Ε. Παπανικολάου τα περί αγίου Ραφαήλ;

Γιατί δεν αναιρεί ο π. Ε. Παπανικολάου τα περί αγίου Ραφαήλ;

Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Ήδη όμως υπέπεσε σε αυτό το ολίσθημα ο γνωστός τοις πάσι παπα Βαγγέλης. Αφήνουμε τα άλλα - συσσωρεύονται πολλά πια – και επικεντρωνόμαστε στην περίπτωση του οσιομάρτυρος Ραφαήλ της Λέσβου, ενός αγίου πανελλήνιας, να μην πω παγκόσμιας εμβέλειας. Το μαρτύριο και η ζωή του μεγαλομάρτυρα έγιναν γνωστά με υπερφυσικές αποκαλύψεις από τον ίδιο, μέχρι λεπτομερειών μάλιστα. Μάθαμε λοιπόν από τον ίδιο πως εξορίστηκε από την Κων/πολη λόγω της μη συμμετοχής του στο μιαρό συλλείτουργο με τους Λατίνους το 1452. Το μαρτύριο τον βρήκε δέκα χρόνια μετά την Άλωση στο νησί της Λέσβου (1463).

Συνείδηση και διάκριση. Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Συνείδηση και διάκριση
Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ 

Για να δεις τα υλικά πράγματα, πρέπει να είναι υγιείς οι σωματικοί οφθαλμοί σου. Για να γνωρίσεις τα νοερά πράγματα, πρέπει να είναι υγιείς οι οφθαλμοί της ψυχής σου, να έχεις δηλαδή φωτισμένη συνείδηση και διάκριση. Μόνο μ’ αυτή την προϋπόθεση θα εφαρμόζεις σωστά τις εντολές τού Θεού «και ουκ εκκλίνεις απ’ αυτών εις δεξιά ουδέ εις αριστερά, ίνα συνής εν πάσιν οις εάν πράσσης» (Ιησ. Ναυή 1:7).

Διάκριση είναι η ικανότητα της ψυχής να διακρίνει αλάθητα σε κάθε περίπτωση το καλό από το κακό, το θείο θέλημα από τη δαιμονική απάτη. Με τη διάκριση θα γνωρίσεις πότε και πώς πρέπει να πολεμάς τα πάθη, πότε να υποχωρείς, πώς να αντιμετωπίσεις νικηφόρα τις πανουργίες των δαιμόνων, πότε οι λογισμοί σου προέρχονται από τον Θεό και πότε από τους δαίμονες. Αυτή τη νοερή αίσθηση την αποκτούν μόνο όσοι έχουν καθαρή καρδιά και καθαρό σώμα, αμόλυντη συνείδηση και αμόλυντες αισθήσεις.

Ὁ Ὅσιος Σισώης στὸν τάφο τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Ἄγνωστος συγγραφεύς

Ὁ Ὅσιος ἐπεσκέφθη κάποτε τὸν τάφο τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Ὅταν στάθηκε μπροστὰ καὶ ἀναλογίσθηκε τὸ μεγαλεῖο, στὸ ὁποῖο ἔζησε ὁ ἐνδοξώτατος αὐτὸς βασιλιὰς τῶν Ἑλλήνων, τὴν δόξα ποὺ ἀπέκτησε μὲ τὰ κατορθώματά του στοὺς πολέμους, ποὺ τὸν ἔκαμαν ἥρωα καὶ κατακτητὴ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἔφριξε μὲ τὴν σκέψη, πόσο ἄστατη εἶναι ἡ ζωὴ καὶ πόσο πρόσκαιρη ἡ δόξα. Ἔκλαψε καὶ θρήνησε γιὰ τὴ ματαιότητα ὅλης αὐτῆς μιᾶς προσπάθειας ποὺ κατέλαβε ὅλη του τὴν ζωή καὶ ποὺ δὲν τοῦ προσέφερε κανένα καλὸ στὴν ψυχή του.

Οἱ μαθητὲς τοῦ ἀββᾶ Σισώη ζωγράφισαν τὴν εἰκόνα τοῦ πνευματικοῦ τους πατέρα κοντὰ στὸν τάφο καὶ ἔγραψαν καὶ τὸ ἑξῆς ἐπίγραμμα:

Ὁρῶν σε τάφε, δειλιῶ σου τὴν θέαν καὶ καρδιοστάλακτον δάκρυ χέω, χρέος τὸ κοινόφλητον εἰς νοῦν λαμβάνων, πῶς οὖν μέλλω διελθεῖν πέρας τοιοῦτον; Αἴ, αἴ, θάνατε, τίς δύναται φυγεῖν σε;

Βλέποντάς σε, τάφε, δειλιάζω στὴ θεωρία σου, καὶ χύνω δάκρυα ἀπὸ τὴν καρδιά μου, φέροντας στὸ νοῦ μου τὸ χρέος ποὺ τοῦ ὀφείλουμε ὅλοι (δηλαδὴ τὸν θάνατον). Πῶς καὶ ἐγὼ μέλλω νὰ διαβῶ τέτοιο τέλος; Αἴ, αἴ, θάνατε, ποιὸς μπορεῖ νὰ σοῦ ξεφύγῃ;

Γιατί ο Υιός του Θεού ήλθε στη γη ως άνθρωπος;

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Στην ερώτηση «Γιατί ο Υιός του Θεού να εμφανιστεί στη γη με ανθρώπινο σώμα και όχι με άλλη μορφή;» ο σοφός άγιος Αθανάσιος έδωσε την ακόλουθη απάντηση: 

«Άν ρωτούν γιατί δέν εμφανίστηκε μέ κάποια άλλη, καλύτερη, μορφή δημιουργίας, λ,χ. ως ήλιος ή φεγγάρι ή άστρο ή φωτιά ή άνεμος – αλλά απλώς ως άνθρωπος, ας μάθουν ότι ο Κύριος δεν ήλθε για να προβάλει τον εαυτό Του, αλλά για να θεραπεύσει και να διδάξει τους πάσχοντες. Αν ερχόταν στον κόσμο αποκαλύπτοντας τον εαυτό Του για να καταπλήξει όσους τον έβλεπαν, τούτο θα σήμαινε ότι ήρθε στον κόσμο για να προβληθεί. Ήταν όμως απαραίτητο για τον Θεραπευτή και Διδάσκαλο όχι μόνον να έλθει στον κόσμο, αλλά και να τον υπηρετήσει προς όφελος όλων των πασχόντων και ν’ αποκαλύψει τον εαυτό Του κατά τρόπο, που η αποκάλυψη αυτή να ήταν υποφερτή από τους πάσχοντες. Ούτε ένα πλάσμα της κτίστης δημιουργίας δεν εξέπεσε στα μάτια του Θεού, εκτός από τον άνθρωπο – ούτε ο ήλιος, ούτε το φεγγάρι, ούτε τα άστρα, ούτε το νερό, ούτε ο άνεμος πρόδωσαν το Δημιουργό τους. Απεναντίας όλα τα πλάσματα Του, γνωρίζοντας το Δημιουργό και Βασιλέα τους, το Θεό Λόγο, παρέμειναν όπως Εκείνος τα είχε δημιουργήσει. Μόνον τα ανθρώπινα πλάσματα ξεχώρισαν εαυτούς από το καλό και αντικατέστησαν την αλήθεια με το ψεύδος· και την τιμή και δόξα που ανήκουν στο Θεό, καθώς και τη γνώση περί Αυτού, τη μετέθεσαν σε δαίμονες και σε ομοιώματα ανθρώπων καμωμένα απο πέτρα, δηλαδή σε είδωλα. Συνεπώς, τί το απίστευτο υπάρχει στο γεγονός ότι ο Θεός Λόγος εμφανίστηκε ως άνθρωπος στον κόσμο, για να σώσει το γένος των ανθρώπων;». Πράγματι και εμείς τώρα ρωτάμε τους απίστους του καιρού μας: «Με ποια μορφή θα θέλατε να εμφανιστεί ο Θεός, αν όχι ως άνθρωπος;».

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΗΘΛΕΕΜ (Προετοιμάζοντας την καρδιά μας για το μυστήριο της Θείας Ενανθρωπήσεως)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 17η Νοεμβρίου 2026

Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΗΘΛΕΕΜ

(Προετοιμάζοντας την καρδιά μας για το μυστήριο της Θείας Ενανθρωπήσεως)

      Κάθε χρόνο, στις 15 Νοεμβρίου η Εκκλησία μάς καλεί να ξεκινήσουμε μια ιδιαίτερη πνευματική πορεία. Μια πορεία που δεν μετριέται τόσο με τα χιλιόμετρα, όσο με τα βήματα της καρδιάς. Είναι η πορεία προς τη Βηθλεέμ, προς το σπήλαιο όπου ο Υιός και Λόγος του Θεού θα γίνει άνθρωπος «διά την ημών σωτηρίαν». 

     Καταδέχτηκε Εκείνοςνα γίνει άνθρωπος για να κάμει εμάς κατά χάριν θεούς. Κατά τον Μ. Αθανάσιο: «αυτός γαρ ενηνθρώπησεν, ίνα ημείς θεοποιηθώμεν»[1]. Σε αυτή την σύντομη φράση ο ιερός Πατήρ συνοψίζει και εκφράζει όλο το νόημα της Θείας Οικονομίας.  

      Ποιος ήταν ο λόγος που ενανθρωπήσθηκε ο Υιός και Λόγο του Θεού μας το εξηγεί ο Απόστολος Παύλος: «ώφειλε κατά πάντα τοις αδελφοίς ομοιωθήναι, ίνα ελεήμων γένηται και πιστός αρχιερεὺς τα προς τον Θεόν, εις το ιλάσκεσθαι τας αμαρτίας του λαού» (Εβρ.2,17). Για τούτο, «κεκοινώνηκε σαρκὸς και αίματος, και αυτὸς παραπλησίως μετέσχε των αυτών, ίνα διά του θανάτου καταργήσῃ τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τουτ’ έστι τον διάβολον, και απαλλάξῃ τούτους, όσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς του ζην ένοχοι ήσαν δουλείας» (Εβρ.2,14-15). Έγινε ένας από εμάς (χωρίς την αμαρτία), για να μας κάμει σαν Εκείνον, να μας δώσει την δυνατότητα.  «τέκνα Θεοῦ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ» (Ιωάν.1,12), ίνα την «υιοθεσίαν απολάβωμεν» (Γαλ.4,4).  

Όταν η Κωνσταντινούπολη πνίγηκε στο αίμα για τέσσερις λέξεις...

Ο ΥΜΝΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΡΙΞΕΙ ΕΝΑΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ

4 Νοεμβρίου 512 μ.Χ. - Κωνσταντινούπολη. Σαν σήμερα πριν 1.514 χρόνια. Μέσα στην Αγία Σοφία αντηχεί ένας από τους ιερότερους ύμνους της χριστιανικής λατρείας. «Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς».

Ξαφνικά, όμως, κάποιοι ψάλτες αρχίζουν να ψάλλουν μια διαφορετική εκδοχή. «Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ὁ σταυρωθεὶς δι’ ἡμᾶς, ἐλέησον ἡμᾶς».

Τέσσερις λέξεις έχουν προστεθεί στον Τρισάγιο Ύμνο. Το εκκλησίασμα αντιδρά! Απέναντι στη νέα διατύπωση, οι πιστοί αρχίζουν να ψάλλουν την παραδοσιακή εκδοχή. Μέσα στον ίδιο ναό, δύο διαφορετικές εκδοχές του ίδιου ύμνου αντιπαρατίθενται!

Οι ψαλμωδίες μετατρέπονται σε οργισμένες κραυγές. Ξεσπούν συμπλοκές. Η θρησκευτική τελετή βυθίζεται στο χάος. Κανείς δεν φαντάζεται ότι η σύγκρουση αυτή θα φέρει, μέσα στις επόμενες ημέρες, τον ίδιο τον αυτοκράτορα στα πρόθυρα της ανατροπής του!

Οι εγκαυστικές εικόνες τού Σινά (Φώτιος Σχοινάς, Δρ. Φιλοσοφίας)

Ἡ Μονή τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ εἶναι ἡ ἀρχαιότερη ἐν λειτουργίᾳ μονή τῆς Ὀρθοδοξίας.[1] Ἱδρύθηκε τόν 6ο αἰῶνα ἀπό τόν Ἰουστινιανό καί ἔκτοτε ἀποτελεῖ ζωντανή μοναστική ὀντότητα μέχρι σήμερα. Δηλαδή 16 αἰῶνες ἀδιάκοπης ζωῆς καί λειτουργίας. Ἐπίσης διαθέτει τήν πλουσιότερη καί ἀντιπροσωπευτικότερη συλλογή Βυζαντινῶν εἰκόνων, ὁρισμένες ἀπό τίς ὁποῖες εἶναι πρωϊμότατες καί χρονολογοῦνται ἤδη ἀπό τόν 6ο αἰῶνα μ.Χ. Ὅπως ἔχει γραφεῖ, «δέν ὑπάρχει καμμία ἄλλη συλλογή εἰκόνων ἐκτός Σινᾶ, πού νά ἐπιτρέπει τή μελέτη τους χωρίς διακοπή ἀπό τόν 6ο αἰ. ὥς σήμερα».[2] Ἡ ἰδιομορφία αὐτή καί συνάμα τό μοναδικό αὐτό «προνόμιο» τῆς Μονῆς τοῦ Σινᾶ ὀφείλεται πρῶτον ὅτι εἶναι τό ἀρχαιότερο χριστιανικό μοναστῆρι σέ ἀδιάκοπη λειτουργία ἀπό τόν 6ο αἰῶνα, καί δεύτερον ὅτι περιέχει καί εἰκόνες τῆς προεικονομαχικῆς περιόδου. Πολύ συνέβαλε καί τό ξηρό κλῖμα τῆς ἐρήμου στή διατήρηση τῶν παλαιοτάτων εἰκόνων.Ἐπίσης σημαντική εἶναι ἡ συμβολή τοῦ γεγονότος ὅτι ἀπό τό 633 μ.Χ., ἄρα καθ’ὅλη τήν εἰκονομαχική περίοδο βρίσκεται ἐκτός τῶν συνόρων τῆς Βυζαντινῆς/Ρωμαϊκῆς ἐπικράτειας. Ὑπάρχουν ἀντιπροσωπευτικά δείγματα εἰκόνων ἀπό ὅλες τίς βυζαντινές καί μεταβυζαντινές περιόδους∙ καί ἀπό τήν πρώϊμη Βυζαντινή τέχνη, τήν προεικονοκλαστική περίοδο, ὅπως ἤδη ἔχουμε πεῖ, τήν μεσοβυζαντινή τέχνη, τήν ὑστεροβυζαντινή, τήν παλαιολόγεια ἐποχή, τήν μεταβυζαντινή καί ἀδιάκοπα μέχρι τή σημερινή ἐποχή.

Κατά τόν καθηγητή Ἀθανάσιο Παλιούρα «μεγαλύτερη ἱστορική καί καλλιτεχνική ἀξία ἔχουν οἱ λεγόμενες κηρόχυτες ἤ ἐγκαυστικές εἰκόνες».[3] Ἡ ἐγκαυστική τεχνική ἐχρησιμοποιεῖτο ἤδη ἀπό τήν ἀρχαιότητα καί ἦταν ἐν χρήσει μέχρι τόν 7ο μ.Χ. αἰ. Οἱ εἰκόνες αὐτές ἀνήκουν στήν πρώϊμη, προεικονομαχική περίοδο καί ὁρισμένες ἀπό αὐτές φέρουν ἀξιοσημείωτη ὁμοιότητα μέ τά νεκρικά πορτραῖτα τοῦ Φαγιούμ. Ὅθεν θά περιορισθοῦμε σ’αὐτές.

Να είμαστε πρόθυμοι να μας οδηγήσει ο Χριστός. π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Ο άγιος απόστολος και ευαγγελιστής Ματθαίος καθόταν, λέει ο Συναξαριστής, στο τελωνείο, και περνάει ο Κύριος και του λέει «ακολούθει μοι». Και αυτός ακολουθεί. Εδώ βέβαια τον καλεί να γίνει απόστολος, και δεν μπορούν να κληθούν όλοι να γίνουν απόστολοι. Όμως, όλοι καλούνται από τον Χριστό. Οι πάντες, όλοι οι άνθρωποι, καλούνται να ακολουθήσουν τον Χριστό. Και όλοι αυτοί οι καλούμενοι από κάποια πλευρά γίνονται απόστολοι. Διότι τι έκαναν οι απόστολοι; Απεστάλησαν να φέρουν τη μαρτυρία για τον Χριστό σε όλο τον κόσμο.

Δεν υπάρχει χριστιανός, όπου κι αν είναι, όπου κι αν κατοικεί, που δεν καλείται να δίνει μαρτυρία. Και μαρτυρία δεν σημαίνει ότι, σώνει και καλά, θα πάει να κάνει τον κήρυκα και τον δάσκαλο στους άλλους. Μαρτυρία δίνει κανείς ακολουθώντας τον Χριστό. Αλλά για να τον ακολουθήσει, πρέπει να απαρνηθεί τον εαυτό του και να άρει τον σταυρό του. Έτσι πεθαίνει εν Χριστώ και ζει εν Χριστώ και έχει μέσα του αυτόν τον θησαυρό, έχει μέσα του αυτή την εμπειρία. Αυτή η εμπειρία, αυτή η πείρα, ότι έχει κανείς μέσα του τον Χριστό, δεν κρύβεται. Αυτή είναι η μαρτυρία που δίνει κανείς, ίσως χωρίς να πει καμιά λέξη, καμιά κουβέντα. Με τη ζωή του, με την όλη παρουσία του, με την υπομονή του, με την ανεκτικότητά του, με την οποιαδήποτε αρετή του, μαρτυρεί κανείς τον Χριστό, δίνει μαρτυρία και έτσι είναι απόστολος.

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Θεοφάνης Τάτσης (Λέκτωρ Σύγχρονης Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Aplen-Adria Αυστρίας) – Νέες Ταυτότητες – Κινεζοποίηση – Ψηφιακή Φυλακή




Οι νέες ταυτότητες θα μπορούν να αποθηκεύσουν τα στοιχεία που απαιτούνται για να έχουμε παγκόσμια ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Δηλαδή προχωράμε ολοταχώς για την παγκόσμια κινεζοποίηση.

Υπήρξε κάποτε ένα Κόμμα συντηρητικό στην Ελλάδα… Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Υπήρξε κάποτε ένα Κόμμα συντηρητικό στην Ελλάδα…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Υπήρξε κάποτε ένα Κόμμα εξουσίας στην Ελλάδα φιλελεύθερο σύγχρονο, συντηρητικό, προοδευτικό, που απέκλειε τις ακρότητες και είχε επίκεντρό του τον άνθρωπο. Κάπως έτσι θα περιγράφεται σε λίγα χρόνια από τους ιστορικούς της εποχής μας η Νέα Δημοκρατία, σύμφωνα και με τα λόγια του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ενός από τους διατελέσαντες Προέδρους του Κόμματος. 

         Η πορεία στον χρόνο, έως τις ημέρες μας, του Κόμματος αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Κέντρο αναφοράς της πορείας του  αποτελεί η αντιμετώπιση του θέματος της σχέσεως των δύο φύλων. Πρόκειται για θέμα που έχει άμεση σχέση με την ύπαρξή μας ως Έθνους. Ο προ δύο ετών ψηφισθείς Νόμος περί του γάμου των ομοφυλοφίλων από την ηγεσία του εν λόγω Κόμματος συν όσους βουλευτές την ακολούθησαν, και συν την «προοδευτική» Αριστερά που συνεργάστηκε με τη ΝΔ, έχει συντριπτικές  συνέπειες για την Πατρίδα μας. Ελπίζεται πως όσοι πολιτικοί διέπραξαν το ατόπημα και όσοι – κληρικοί και λαϊκοί - το ανέχονται, συμπεριφερόμενοι προς αυτούς ως να μη συνέβη τίποτε το επιλήψιμο, να μην έχουν συναίσθηση για το τί διέπραξαν και διαπράττουν. Διότι αλλιώς θα έχουν έναντι του Θεού και της Ιστορίας μας δυσβάστακτο το βάρος της ευθύνης των όσων συμβαίνουν και θα συμβούν.