Η φρικτή αίρεση του «αλαθήτου» και η συγκρητιστική επιτροπή Διαλόγου Λατίνων-Ορθοδόξων στην παπική Μονή Pannonhalma

«Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία· τὸ δόγμα αὐτὸ εἶναι ἡ αἵρεση τῶν αἱρέσων, μία ἄνευ προηγουμένου ἀνταρσία κατὰ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Τὸ δόγμα αὐτὸ εἶναι, φεῦ, ἡ πλέον φρικτή ἐξορία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὴν γῆ» (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Eργασίες της συγκρητιστικής Επιτροπής Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και των αιρετικών Λατίνων στην παπική Μονή του Pannonhalma

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της συγκρητιστικής Συντονιστικής Επιτροπής Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και των αιρετικών Λατίνων, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στην παπική Μονή του Pannonhalma στην Ουγγαρία [1].

Από τις 15 έως τις 19 Ιουνίου 2026, η επιτροπή συνεδρίασε υπό την συμπροεδρία του καρδιναλίου Kurt Koch, προέδρου του Δικαστηρίου για την προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας, και του Μητροπολίτη Πισιδίας Ιώβ, εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Η Υπέρμαχος Στρατηγός και η επέτειος 1400 ετών από την καθιέρωση του Ακαθίστου Ύμνου

Του Κωνσταντίνου Χολέβα – Πολιτικού Επιστήμονος

Έχω μπροστά μου και διαβάζω με συγκίνηση την Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου της 27ης Μαρτίου 2026, η οποία εκδόθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση 1400 ετών από την πρώτη «ορθοστάδην ψαλμώδηση» του Ακαθίστου Ύμνου το 626 μ.Χ.

Και τούτο διότι φέτος η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει μία ξεχωριστή επέτειο: Τη συμπλήρωση δεκατεσσάρων αιώνων από την πρώτη επίσημη ψαλμώδηση του Ακαθίστου Ύμνου στον Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, μετά τη σωτηρία της Κωνσταντινουπόλεως από την πολιορκία των Αβάρων και των Περσών. Με αφορμή την επέτειο αυτή το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέδωσε Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιο, η οποία υπενθυμίζει τη διαχρονική σημασία του γεγονότος για την εκκλησιαστική και πολιτιστική ιστορία του Γένους και της Οικουμενικής Ορθοδοξίας.

Στην Εγκύκλιο υπογραμμίζεται ότι ο Ακάθιστος Ύμνος αποτελεί «μνημείον του έλληνος λόγου και χρυσοπλοκώτατον τέχνημα θεοπνεύστου θεολογίας» της Ορθοδοξίας. Η επέτειος των 1400 ετών προσφέρει την ευκαιρία να αναδειχθεί η συμβολή του στη θεολογική σκέψη, τη λατρευτική ζωή και την εκκλησιαστική τέχνη της Ορθοδόξου Εκκλησίας, καθώς και η ευρύτερη επιρροή του στην παιδεία και στον πολιτισμό.

Το θαύμα του Εσταυρωμένου στην Αγία Σοφία εν έτει 1200.

Ο Εσταυρωμένος αποτελεί παράδοση της Εκκλησίας μας

Η παρουσία του Εσταυρωμένου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού όπισθεν της Αγίας Τραπέζης αποτελεί παράδοση της Εκκλησίας μας, γεγονός που επικυρώθηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος με σχετική απόφαση το 2025, ενώ αδιαμφισβήτητα ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, την παράδοση αυτή έχουμε παραλάβει από τους σεβαστούς αγίους πατέρες της Εκκλησίας μας, καθώς μεγαλώσαμε με την όψη του Εσταυρωμένου εντός του Ιερού Βήματος.

Προς δόξα Θεού, αυτή η επί αιώνας παράδοση επισφραγίζεται και από την ίδια την ιστορία της Εκκλησίας μας, με δύο ιστορικά τεκμήρια που μαρτυρούν την παρουσία του Εσταυρωμένου Χριστού μας όπισθεν της Αγίας Τραπέζης. 

Η παρουσία του Εσταυρωμένου στην Αγία Σοφία από τον 6ο αιώνα

Στο Ιερό Βήμα της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, διεσώζετο μεγάλη διάχρυσος Αγία Σταύρωσις από τον 6ο αιώνα μέχρι την Άλωση της Πόλης υπό των Λατίνων το 1204. Η Αγία Σταύρωσις (δηλ. ο Εσταυρωμένος Χριστός) βρίσκονταν όπισθεν της Αγίας Τραπέζης και πιο πίσω ήταν το Σύνθρονο. Η ιστορική αυτή απόδειξη περιγράφεται στο σύγγραμμα του Ευγενίου Μιχαήλ Αντωνιάδη (1908) “Έκφρασις της Αγίας Σοφίας” (σελ. 125-126).

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης: «Όποιος έχει ορθή πίστη, έχει αληθινή αγάπη»

«– Μπορεῖ, Γέροντα, κάποιος νὰ ἔχη ἀγάπη χωρὶς νὰ ἔχη ὀρθὴ πίστη;»

– Γέροντα, μᾶς ἔχετε πεῖ ὅτι πρῶτα εἶναι ἡ πίστη καὶ μετὰ ἔρχεται ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό.

– Κοίταξε, γιὰ νὰ ἀγαπήσης τὸν Θεό, πρέπει νὰ Τὸν πιστέψης. Ἀνάλογη μὲ τὴν πίστη μας εἶναι καὶ ἡ ἀγάπη μας πρὸς τὸν Θεό. Μοῦ λέει ὅμως ὁ λογισμὸς ὅτι γιὰ ἕναν φιλότιμο ἄνθρωπο ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ προηγεῖται τῆς πίστεως. Εἶναι φθηνὸ νὰ ζητᾶ κανεὶς νὰ τοῦ ἀποκαλυφθῆ πρῶτα ὁ Θεός, γιὰ νὰ Τὸν πιστέψη καὶ μετὰ νὰ Τὸν ἀγαπήση. Ἀγαπῶ φιλότιμα τὸν Θεὸ καὶ μετὰ ἐνεργεῖ ὁ Θεός. Καὶ ὅσο βλέπω τὶς εὐεργεσίες τοῦ Θεοῦ, τόσο αὐξάνει καὶ ἡ πίστη μου καὶ ἡ ἀγάπη μου πρὸς τὸν Θεὸ καὶ ἀγαπῶ καὶ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ἀφοῦ εἶναι εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, καὶ ὅλα τὰ ζῶα καὶ τὰ πουλιὰ καὶ ὅλη τὴν κτίση, γιατὶ εἶναι δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ.

Άγιος Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης (ταινία)

Μία μοναδική, ταινία ρωσικής παραγωγής. διαρκείας 5 ωρών, σε HD, με 6 ενότητες, που περιδιαβαίνει τα μέρη όπου γεννήθηκε, έζησε, ασκήτεψε και δίδαξε ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης και εις την συνείδηση του χριστεπώνυμου λαού Μέγας Παΐσιος

 

. Η ταινία στηρίχτηκε στα κεφάλαια και το εν γένει περιεχόμενο του τόμου "Βίος Γέροντος Παΐσιου Αγιορείτου" του Ιερομονάχου Ισαάκ, μαθητού του Αγίου. Γυρίστηκε από την ΠΟΚΡΟΒ, με προτροπή του Γέροντος Ευθυμίου (Ιερόν Κελλίον Αναστάσεως - Καψάλα Αγίου Όρους), μαθητού του Ιερομονάχου Ισαάκ.   

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου – Καθηγητού 

         Η αδιάκοπη ανάδειξη αγίων στο δισχιλιόχρονο διάβα της ιστορίας είναι το μόνιμο θαύμα στην Εκκλησία μας. Κάποιος μεγάλος ασκητής είχε πει πως όταν σταματήσουν να αναδεικνύονται άγιοι θα έρθει και το τέλος του κόσμου. Ο 20^ος   αιώνας ανάδειξε μια πλειάδα νεοφανών αγίων. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. 

        Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου του 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας και ονομάζονταν Αρσένιος Εζνεπίδης. Οι γονείς του Πρόδρομος και Ευλαμπία ήταν ευσεβείς άνθρωποι και είχαν άλλα οκτώ παιδιά. Το όνομά του το πήρε από τον επίσης νεοφανή άγιο, Αρσένιο τον Καππαδόκη, ο οποίος του έδωσε το όνομά του για να τον αφήσει ως καλόγερο στο πόδι του, όπως είπε. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1924 έφυγε με την οικογένειά του στην Ελλάδα, ως πρόσφυγες. Βγήκαν στον Πειραιά και από εκεί πήγαν στην Κέρκυρα, όπου έμειναν στο κάστρο. Μετά ενάμισι χρόνο έφυγαν για τηνΗγουμενίτσα και από εκεί στην Κόνιτσα, όπου εγκαταστάθηκαν μόνιμα. Εκεί τελείωσε ο Αρσένιος το δημοτικό σχολείο και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Από παιδί τον ενθουσίαζε η μοναχική ζωή και συζητούσε με τους γονείς του το όνειρό του να γίνει μοναχός. Εν τω μεταξύ εργαζόταν σε ξυλουργείο και έμαθε την τέχνη του ξυλουργού. Ειδικεύτηκε στην κατασκευή φέρετρων. 

ΑΓΙΑ ΒΕΡΟΝΙΚΗ Η ΑΙΜΟΡΡΟΟΥΣΑ

ΑΓΙΑ ΒΕΡΟΝΙΚΗ Η ΑΙΜΟΡΡΟΟΥΣΑ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

   

       Οι αναφερόμενες γυναίκες στην Καινή Διαθήκη αποτελούν μια ξεχωριστή ομάδα αγίων, οι οποίες προσέφεραν, μαζί με τους άνδρες αγίους, σημαντικό έργο στην αρχαία Εκκλησία. Είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι για πρώτη φορά στην ιστορία του προχριστιανικού κόσμου καταξιώθηκε η γυναικεία φύση, παίρνοντας τη σωστή της θέση στην κοινωνία, χάρις στο απολυτρωτικό μήνυμα του Λυτρωτή μας Χριστού. Η αγαλλίαση αυτή είναι κάλλιστα αποτυπωμένη στις ευγενικές και αγνές ψυχές τους, σε αντίθεση με την απαισιοδοξία, την απελπισία και την κατήφεια που ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των μη χριστιανών γυναικών. 

      Μια από τις πλέον συμπαθείς γυναίκες της Καινής Διαθήκης είναι και η αγία Βερονίκη η αιμορροούσα, συνδεδεμένη με την παράδοση για το «Ιερό Μανδήλιο».  

     Η παράδοση της Εκκλησίας την θέλει να είναι η θεραπευμένη από τον Κύριο αιμορροούσα γυναίκα, όπου αναφέρεται το θαύμα, στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο κεφάλαιο 9^ο, στ. 20-22, στο κατά Μάρκον κεφάλαιο 5^ο, στ. 25-34 και στο κατά Λουκάν κεφάλαιο 8^ο  στ. 43-49. 

      Έτσι ο Ευαγγελιστής Ματθαίος αναφέρει: «Και ιδού γυνή, αιμορροούσα δώδεκα έτη, προσελθούσα όπισθεν ήψατο του κρασπέδου του ιματίου αυτού. Έλεγε γάρ εαυτή, εάν μόνον άψωμαι του ιματίου αυτού, σωθήσομαι. Ο δέ Ιησούς επιστραφείς και ιδών αυτήν είπε: Θάρσει, θύγατερ, η πίστις σου σέσωκέ σε. Και εσώθη η γυνή απο της ώρας εκείνης». Ο Ευαγγελιστής Μάρκος τονίζει πως «εὐθέως ἐξηράνθη ἡ πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος». 

ΕΘΝΙΚΟ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΟ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΙΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ;

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Το Υπουργείο Παιδείας πιεζόμενο από την ελληνική κοινωνία στρέφει το ενδιαφέρον του στις Πανελλήνιες/Πανελλαδικές Εξετάσεις. Η συζήτηση αυτή είναι αναγκαία, αλλά δεν αρκεί. Το σημαντικότερο ερώτημα είναι άλλο: Τι σχολείο θέλουμε και τι πολίτες επιδιώκουμε να διαμορφώσουμε μέσα από το Ελληνικό Λύκειο;

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες είχαμε διάφορα συστήματα εισαγωγής. Παλαιότερα κάθε σχολή διοργάνωνε τις δικές της εισαγωγικές εξετάσεις και οι υποψήφιοι έτρεχαν πρωί και απόγευμα σε διαφορετικές σχολές για να αυξήσουν τις πιθανότητές τους. Για λίγα χρόνια έγινε το πείραμα του Ακαδημαϊκού Απολυτηρίου Α΄ και Β΄ Τύπου, κάτι που φαίνεται ότι συζητείται και σήμερα. Μετά δοκιμάσθηκε το σύστημα των 13 κύκλων (Νομικός, Οικονομικός, Ιατρικός κλπ). Στη συνέχεια είδαμε το σύστημα των 4 Δεσμών. Η κυβέρνηση Σημίτη καθιέρωσε τις Πανελλήνιες με (υπερβολικά) πολλά μαθήματα. Τώρα βλέπουμε να εξαντλεί τις αντοχές του το σύστημα των 4 Κατευθύνσεων. Άραγε που πάμε; Στο Εθνικό Απολυτήριο;

Όταν η Αγία Ευφημία πήγε στον Γέροντα Παΐσιο

Ιερομόναχος Ισαάκ

Ηταν στην αυλή της Καλύβης του ο Γέροντας (Παΐσιος), όταν τον επισκέφθηκε κάποιο πνευματικό του τέκνο. Επανελάμβανε συνεχώς από την καρδιά του: «Δόξα σοι ο Θεός», πάλιν και πολλάκις. Σε μια στιγμή ο Γέροντας του είπε: «Αχρηστεύεται κανείς με την καλή έννοια».

-Ποιός, Γέροντα;

-Ήσυχα καθόμουν στο Κελλί μου, ήρθε και με παλάβωσε. Ωραία περνούν επάνω.

-Τί συμβαίνει, Γέροντα;

-Θα σου πω, αλλά μην το πεις σε κανέναν.

Του διηγήθηκε τότε το εξής:

«Είχα γυρίσει από τον κόσμο, όπου είχα βγει για ένα εκκλησιαστικό θέμα. Την Τρίτη, κατά η ώρα 10 το πρωί, ήμουν μέσα στο Κελλί μου και έκανα τις Ώρες. Ακούω χτύπημα στην πόρτα και μια γυναικεία φωνή να λέη: «Δι΄ευχών των αγίων Πατέρων ημών…». Σκέφθηκα:

«Πως βρέθηκε γυναίκα μέσα στο Όρος;». Εν τούτοις ένιωσα μια θεία γλυκύτητα μέσα μου και ρώτησα:

Θὰ δοξασθοῦμε κατὰ τὸ μέτρο τῆς ἀγάπης μας, Ἅγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Πολλοὶ ἄνθρωποι δὲν γνωρίζουν τὴν ὁδὸ τῆς σωτηρίας. Μπῆκαν στὸ σκοτάδι καὶ δὲν βλέπουν τὸ Φῶς τῆς Ἀλήθειας. Ἐκεῖνος, ὅμως, ἦταν, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἐλεήμων καὶ καλεῖ ἀπὸ εὐσπλαχνία ὅλους κοντά Του: «Ἐλᾶτε σ’ Ἐμένα ὅλοι οἱ “κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι”, γνωρίστε Με καὶ ἐγὼ θὰ δώσω σὲ σᾶς τὴν ἀνάπαυση καὶ τὴν ἐλευθερία».

Νὰ ἡ ἀληθινὴ ἐλευθερία –ὅταν βρισκόμαστε ἐν τῷ Θεῷ. Κι ἐγὼ δὲν τὸ γνώριζα αὐτὸ προηγουμένως. Ὥς τὴν ἡλικία τῶν εἰκοσιεπτὰ ἐτῶν πίστευα μόνο ὅτι ὁ Θεὸς ὑπάρχει ἀλλὰ δὲν Τὸν γνώριζα. Ἀφότου, ὅμως, Τὸν γνώρισα ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, ἡ ψυχή μου ὁρμᾶ μὲ πάθος πρὸς Αὐτὸν καὶ Τὸν ζητῶ διακαῶς ἡμέρα καὶ νύχτα.

Ο οικουμενικός άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, Τριαντάφυλλος Απ. Σιούλης, Δρ. Αρχαιολογίας - Θεολόγος*

Ο οικουμενικός άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Τριαντάφυλλος Απ. Σιούλης, Δρ. Αρχαιολογίας - Θεολόγος*

Η αγιότητα αποτελεί ένα εμπειρικό βίωμα. Είναι μια συνεχής δημιουργική φανέρωση της εν Χριστώ ανακαινίσεως. Οι πιστοί έχουν βαθύ σεβασμό για τους αγίους, γεγονός που οφείλεται στην τιμή και τη δόξα που απολαμβάνουν οι άγιοι στη Βασιλεία των Ουρανών «… ως των παθών βασιλεύσαντας και κυριεύσαντας και την της θείας εικόνος ομοίωσιν … απαραχάρακτον φυλάξαντες … και ως ενωθέντες Θεω κατά προαίρεσιν και τούτον δεξάμενοι ένοικον και τη τούτου μεθέξει γεγονότας χάριτι, όπερ αυτός εστι φύσει» (Ιωάννη Δαμασκηνού, Έκδοσις ορθοδόξου πίστεως 4, 15, PG 94, 1164Β).

Η θεραπεία του παραλυτικού της Καπερναούμ, Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου– Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Το σημερινό ευαγγέλιο μας μιλάει για τις μεγάλες προσπάθειες και τον αγώνα που κατέβαλαν άνθρωποι με πραγματική πίστη για να παρουσιαστούν μπροστά στον Κύριο.

Τέσσερις άνθρωποι μετέφεραν έναν συνάνθρωπο ή φίλο τους που ήταν παραλυτικός. Τον μετέφεραν με το κρεβάτι του, αφού ήταν τόσο αδύνατος κι αβοήθητος, ώστε δε θα μπορούσε να μεταφερθεί διαφορετικά. Μάταια όμως προσπαθούσαν να περάσουν ανάμεσα από το πυκνό πλήθος και να πλησιάσουν τον Κύριο.

Κι αφού αυτό δεν μπορούσαν να το κατορθώσουν, ανέβηκαν στην οροφή τής οικίας, την άνοιξαν, και με μεγάλη προσπάθεια κατέβασαν το κρεβάτι οπού κείτονταν ο άρρωστος και το ακούμπησαν μπροστά στα πόδια τού θαυματουργού Ιατρού. Τόσο μεγάλη ήταν η πίστη τους στο Χριστό.

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ (Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Τη στενή σχέση αμαρτίας και ασθένειας έδειξε ο Χριστός, θεραπεύοντας τον παραλυτικό που έφτασε με παράξενο τρόπο μπροστά του (κατεβασμένος με σχοινιά από τη στέγη του σπιτιού), αφού όμως έδωσε προτεραιότητα στην υγεία της ψυχής του, προτάσσοντας της σωματικής θεραπείας την άφεση των αμαρτιών του (Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου).

Εξ αρχής είχε τονισθεί από τον Θεό στον άνθρωπο η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ αμαρτίας και ασθένειας. Η διάπραξη της αμαρτίας θα επέφερε στον δυνάμει αθάνατο άνθρωπο φθορά. Ασθένεια, πόνο, γήρανση, θάνατο. Όπερ και εγένετο. Ο άνθρωπος ένεκα της αμαρτίας κληρονόμησε θνητότητα και πολύμοχθο βίο. Γεμάτο ταλαιπωρία και βάσανα. 

Ο βιβλικός άνθρωπος είχε ισχυρή μέσα του την αντίληψη ότι κάθε λυπηρό στη ζωή του προερχόταν από την αμαρτία. «Ωσεί φορτίον βαρύ» αισθάνεται ο Δαυΐδ τις αμαρτίες του και θρηνεί γι’ αυτές, θεωρώντας ότι εξ αιτίας τους επέπεσε πάνω του η οργή του Θεού και όλο το σώμα του ασθένησε βαριά. «Ουκ έστιν ίασις εν τη σαρκί μου από προσώπου της οργής σου, ουκ έστιν ειρήνη εν τοις οστέοις μου από προσώπου των αμαρτιών μου» (Ψαλμ. 37, 4).

Μὲ διάκριση καὶ μακροθυμία. Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

Στὸ μοναστήρι τοῦ ὁσίου ἦταν τότε καὶ ἕνας ἱερομόναχος, ποὺ εἶχε πάθει πνευματικὴ καθίζηση. Ἦταν ἀπρόσεχτος. Σὲ λόγια. Καὶ σὲ ἔργα. Καὶ εἶχε ἀρχίσει νὰ καταφρονεῖ τὰ πάντα.

Ὅταν ἔβλεπε μοναχοὺς νὰ πηγαίνουν νὰ ἐξομολογηθοῦν στὸν ὅσιο, γελοῦσε. Τοὺς περιγελοῦσε. Τοὺς εἰρωνευόταν. Τοὺς κορόϊδευε. Καὶ ὅ,τι καὶ ἂν συνέβαινε, αὐτὸς τὸ ἔριχνε στὸ ἀστεῖο!

Ὁ ὅσιος Παΐσιος κρατοῦσε μιὰ “παράξενη” στάση. Ἔδειχνε ἀπέραντη ἀνοχή. Μακροθυμοῦσε. Γιατί ὅμως;

Ἡ στάση του ἦταν ἀνεξήγητη. Καὶ γι’ αὐτό, ἀγανακτισμένοι, οἱ γέροντες τῆς Μονῆς ἐπῆγαν νὰ συμβουλευθοῦν ἕναν μεγάλο γέροντα. Τοῦ ἐξέθεσαν τὴν κατάσταση ποὺ εἶχε διαμορφωθεῖ. Τοῦ μίλησαν γιὰ τοὺς κινδύνους, ποὺ ἐγκυμονοῦσε. Καὶ ἐκεῖνος συμφώνησε μαζί τους. Καὶ ἐδέχθη νὰ παρέμβει στὸν ὅσιο Παϊσιο συμβουλευτικά. Καὶ τὸ ἔκαμε.

Τοῦ εἶπε:

-Δὲν τὸ βλέπεις, τί κατήφορο ἔχει πάρει ὁ ἄνθρωπος αὐτός; Πῶς τὸν ἀνέχεσαι; Δὲν τὸ καταλαβαίνεις ὅτι θὰ γίνει ἀφορμὴ ζημιᾶς γιὰ ὅλη τὴν ἀδελφότητα; Θέλουν πολύ, ἄνθρωποι ἀδύνατοι, νὰ πάρουν τὴν “κάτω βόλτα”; Ἔχεις εὐθύνη! Κόψε του τὴν φόρα! Τιμώρησε τον! Βάλε του ἐπιτίμιο! Διαφορετικά, νὰ τὸ ξέρεις: Θὰ δώσεις λόγο στὸν Θεό! Θὰ ἔχεις σὺ τὸ κρῖμα!

Αγία Όλγα Ισαπόστολος. Βασίλισσα των Ρως

Αγία Όλγα Ισαπόστολος.

Βασίλισσα των Ρως

Μεγάλη η μεταμορφωτική δύναμη της πίστεως εις την  χάρη  του Αγίου Τριαδικού Θεού. Αλλάζει ριζικά τον άνθρωπο που πιστεύει στον Χριστό και τον μεταμορφώνει. Πολλές έχουμε περιπτώσεις ανθρώπων των οποίων η σκληρή καρδιά όχι μόβνο μαλάκωσε από τον Θεϊκό Λόγο, αλλά έφθασε στο σημείο να γίνει δοχείο θείας χάριτος. Ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός διακήρυξε «ου γαρ ήλθον καλέσαι δικαίους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν» (Ματθ. 9, 13), που ειπώθηκαν με αφορμή την επιτίμηση των Φαρισαίων προς τον Χριστό, διότι συναναστρέφονταν τελώνες και πόρνες, βρίσκουν εφαρμογή σε κάθε εποχή. Στο Συναξάρι συναντάμε περιπτώσεις ανθρώπων που νέοι ήταν εναντίον του Χριστιανισμού, μετανόησαν και αγωνίστηκαν σθεναρά για την Αλήθεια και τη Σωτηρία των ανθρώπων και τελικά η Αγίας μας Εκκλησία τους ονόμασε Αγίους και Ισαποστόλους, δηλαδή ισάξιους των Αποστόλων.

Μια ξεχωριστή , τέτοια, περίπτωση αποτελεί η Αγία Όλγα η ισαπόστολος. Η πρώτη  βασίλισσα Αγία των Ρως, των προγόνων των σημερινών Ρώσων και Ουκρανών. Η χρονολογία γεννήσεως της Όλγας δεν είναι γνωστή. Γνωστό είναι ότι ήταν κόρη  βαράγγων ευγενών και γεννήθηκε στο Πσκόβ. Το όνομά της ήταν Χέλγκα. Σε πολύ μικρή ηλικία το 903 μ.Χ. παντρεύτηκε τον Ιγκόρ, μετέπειτα  βασιλιά των Ρως. Το 945 ο Ιγκόρ δολοφονείται από τους Δρεβλιανούς κατά τη συλλογή φόρου υποτελείας. Η εξουσία ανήκει στο γιό τους Σβιάτοσλαβ και επειδή είναι πολύ μικρός η Όλγα ορίζεται επίτροπός του. Πρώτο μέλημα της ήταν να εξοντώσει τους δολοφόνους του άνδρα της, όχι μόνο τους φυσικούς αυτουργούς αλλά όλους τους Δρεβλιανούς. Πολλούς κατέσφαξε, άλλους έβαλε σε καράβια τα οποία βούλιαξε. Χαρακτηριστικά αναφέρεται το εξής: υποσχέθηκε σε κατοίκους πολιορκούμενης πόλης ότι θα αποχωρήσει αν κάθε οικογένεια της χάριζε ένα οικόσιτο περιστέρι. Οι κάτοικοι πίστεψαν και της το πρόσφεραν. Αυτή έβαλε φωτιά στα πόδια των περιστεριών και τα άφησε ελεύθερα. Αυτά επέστρεψαν στη φωλιά τους και έτσι η πόλη καταστράφηκε.

Ο πνευματικός πόλεμος της Δύσης εναντίον της Ορθοδοξίας

Stefano Vernole - 10/07/2026

Πηγή: CeSEM - Κέντρο Μεσογείων Ευρασιατικών Σπουδών

Υπό τον συντονισμό της Olimpia Fronzoni, διευθύντριας του εκδοτικού οίκου Theosis, πραγματοποιήθηκε στο Ρίμινι το Σάββατο 4 Ιουλίου ένα σημαντικό συνέδριο, που διοργανώθηκε από το CeSEM και τον Σύνδεσμο Emilia-Romagna Russia. Στο συνέδριο, με τίτλο «Γεωπολιτική και Χριστιανισμός: Ο πνευματικός πόλεμος της Δύσης κατά της Ορθοδοξίας», συμμετείχαν πολυάριθμοι διακεκριμένοι ομιλητές, τόσο αυτοπροσώπως όσο και εξ αποστάσεως.

Ο Πατέρας Marian Selvini, της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γένοβας, τόνισε ότι πρόκειται για ένα ευαίσθητο ζήτημα: η κοσμοθεωρία που προωθεί η Δύση επιδιώκει να μεταμορφώσει ακόμη και τις Εκκλησίες σύμφωνα με τη δική της ατομικιστική ιδεολογία, στην οποία η θρησκεία προσαρμόζεται στις ανάγκες του σύγχρονου κόσμου. Αντίθετα, η Ορθοδοξία διατηρεί την Πίστη, μέσω της οποίας ο άνθρωπος θεώνεται σύμφωνα με τη Χάρη του Θεού. Επομένως, η Ορθοδοξία δέχεται επίθεση στην πνευματικότητά της, ενώ η Αλήθεια που υποστηρίζει αντικαθίσταται από μόνιμο συμβιβασμό.

Τι ακριβώς έγινε στο Ευρωκοινοβούλιο με το Chat Control στις 9-7-2026

Τι ακριβώς έγινε στο Ευρωκοινοβούλιο με το Chat Control στις 9-7-2026

Σπυρίδων Αρναούτογλου, Νίκαια 10/7/2026

Χθες 9/7/2026 το Ευρωκοινοβούλιο επανέφερε ενώ είχε καταψηφιστεί το Chat Control. Τον νόμο που επιτρέπει σε Google, Meta και Microsoft (προς το παρών, θα προστεθούν και άλλοι), να σαρώνουν αυθαίρετα τα ιδιωτικά μας μηνύματα χωρίς δικαστική απόφαση και ένταλμα.

Το κοινοβούλιο είχε καταψηφίσει τον ίδιο νόμο τον Μάρτιο του 2026 με 311 ψήφους κατά και 228 υπέρ. 

Τον ανέστησαν όμως πρόσφατα μέσω διαδικαστικού τεχνάσματος, αλλάζοντας τους κανόνες ψηφοφορίας και προγραμματίζοντάς την ψηφοφορία τελευταία ημέρα πριν τις καλοκαιρινές διακοπές, όταν το μισό κοινοβούλιο είχε ήδη φύγει.

Ἡ ταινία «Ἅγιος Παΐσιος – Οἱ ὡραιότερες στιγμὲς» στὴν Pemptousia TV

Διαθέσιμη ἀποκλειστικὰ μέσῳ τῆς ὑπηρεσίας on demand τῆς Pemptousia.TV εἶναι ταινία «Ἅγιος Παΐσιος – Οἱ ὡραιότερες στιγμές», ἡ ὁποία συγκίνησε καὶ καθήλωσε τὸ κοινὸ στὴν Ἑλλάδα, τὴν Κύπρο καὶ τὸ ἐξωτερικό.
Οἱ πιὸ συγκινητικές, φωτεινὲς καὶ ἀξέχαστες στιγμὲς ἀπὸ τὴ σειρὰ ποὺ ἄγγιξε ἑκατομμύρια τηλεθεατές. Μιὰ ξεχωριστὴ τηλεοπτικὴ προβολὴ γεμάτη πίστη, ἀγάπη, ταπείνωση καὶ ἐλπίδα, μέσα ἀπὸ τὶς σημαντικότερες στιγμὲς τῆς ζωῆς τοῦ Ἁγίου Παϊσίου. Μιὰ τηλεοπτικὴ ἐμπειρία ποὺ ὑπενθυμίζει τὶς διαχρονικὲς ἀξίες τῆς προσφορᾶς, τῆς συγχώρεσης καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν συνάνθρωπο.

Πατῆστε στὴν εἰκόνα γιὰ νὰ δεῖτε τὴν ταινία:... 

 Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό: Ἡ ταινία «Ἅγιος Παΐσιος – Οἱ ὡραιότερες στιγμὲς» στὴν Pemptousia TV

Στο Ισραήλ διπλασιάστηκε ο αριθμός των επιθέσεων κατά χριστιανών, - έκθεση

Οι υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάλεσαν τις αρχές της Ιερουσαλήμ σε συνεργασία για την εξασφάλιση πραγματικής θρησκευτικής ελευθερίας.

Ο αριθμός των επιθέσεων κατά χριστιανών στο Ισραήλ αυξήθηκε σχεδόν κατά το διπλάσιο τους τελευταίους τρεις μήνες. Σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Δεδομένων Θρησκευτικής Ελευθερίας (RFDC), από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του 2026 οι υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατέγραψαν 83 περιπτώσεις διώξεων έναντι 44 περιστατικών στην αρχή του έτους.

Το μεγαλύτερο μέρος των παραβάσεων (56%) αποτέλεσαν περιπτώσεις πτυσίματος κατά κληρικών, προσκυνητών και ιερών τόπων, που πραγματοποιούνταν ανοιχτά και επιδεικτικά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η κορύφωση της επιθετικότητας συνέπεσε με εβραϊκές εορτές — την Ημέρα της Ιερουσαλήμ και το Σαβουότ, όταν ο αριθμός των επιθέσεων έφτανε τις οκτώ ημερησίως.

Πορίσματα συνεδρίου Παρατηρητηρίου για Θρησκευτικό Φονταμενταλισμό

Στις 2 και 3 Ιουλίου 2026 διεξήχθη στο Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης το Δεύτερο Διεθνές Συνέδριο του Παρατηρητηρίου Θρησκευτικού Φονταμενταλισμού με θέμα «Φονταμενταλισμός και Προστασία των Θρησκευτικών Μνημείων και Τόπων» με την στήριξη της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης, της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων και Αθλητισμού του Υπουργείου Παιδείας και της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης. Το Συνέδριο ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του εμπνευστή και πρώτου διευθυντή του Παρατηρητηρίου, καθηγητή Χρυσόστομου Σταμούλη. Ακολουθούν τα κύρια συμπεράσματα του εν λόγω Συνεδρίου:

Οι θρησκευτικοί χώροι μπορούν να αποτελέσουν πεδία πολιτικής, εθνικής και θρησκευτικής αντιπαράθεσης, αλλά και μέσα διαμόρφωσης συλλογικής ταυτότητας. Εκφράζουν την ανάγκη αποκατάστασης της συνέχειας και της μνήμης και διατηρούν τις αναφορές κάθε θρησκευτικής κοινότητας, αποτυπώνοντας την πολυεπίπεδη ιστορία τους. Επιλέγονται δε ως στόχοι επειδή φέρουν στοιχεία μνήμης, ταυτότητας και συμβολικού κύρους. Τα ερείπια, τα κειμήλια και οι τόποι μνήμης δεν συμβολίζουν μόνο την απώλεια αλλά και την ελπίδα, τη συγχώρεση και τη δημιουργία νέων μορφών συνύπαρξης. Οι εισηγήσεις ανέφεραν πολλές περιπτώσεις στις οποίες οι ιεροί τόποι λειτουργούν ως χώροι προσευχής, θεραπείας, κοινωνικής συνοχής και υπαρξιακής ανανέωσης, ενώ η προστασία τους συμβάλλει στη διατήρηση της ιστορικής αλήθειας και του διαλόγου.