Με ένα σκεπτικό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από «ευέλικτο» έως επικίνδυνα ασαφές, το Συμβούλιο της Επικρατείας μας ενημερώνει ότι οι θεσμοί του γάμου και της οικογένειας… εξελίσσονται. Δεν είναι, λέει, στατικοί ούτε αναλλοίωτοι.
Η τοποθέτηση αυτή του του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Χώρας, του Συμβουλίου της Επικρατείας, περί… «εξέλιξης» των θεσμών ανοίγει μια συζήτηση που δεν είναι ούτε απλή ούτε ουδέτερη. Σύμφωνα με το σκεπτικό αυτό, οι θεσμοί μεταβάλλονται μέσα στον χρόνο, ακολουθώντας τις κοινωνικές εξελίξεις.
Το ερώτημα όμως που προκύπτει είναι σαφές:μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτή η “εξέλιξη”;
Διότι τότε δεν μιλάμε για πρόοδο, αλλά για ένα θεσμικό λάστιχο που τεντώνεται κατά το δοκούν.
Ας το πούμε απλά:αν όλα αλλάζουν, τότε και όλα επιτρέπονται.
Διότι, αν αποδεχθούμε ότι κάθε θεσμός είναι πλήρως ρευστός και υπόκειται σε διαρκή αναπροσδιορισμό, τότε ποια είναι τα όρια;
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Νεομάρτυρες έχουν να επιδείξουν όλα τα μέρη της τουρκοκρατούμενης πατρίδος μας, όπως και όλες οι ορθόδοξες υπόδουλες χώρες. Μια από αυτές είναι και η Πελοπόννησος, ο θρυλικός Μοριάς, η οποία ανέδειξε μια πλειάδα ηρωικών αθλητών του Χριστού και ταυτόχρονα ασυμβίβαστων ελληνοπούλων, σε μια από τις πιο κτηνώδεις σκλαβιές που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα, των αλλοθρήσκων Οθωμανών. Ένας από αυτούς είναι και ο όσιος Νεομάρτυς Ευθύμιος ο Πελοποννήσιος.
Γεννήθηκε στην ξακουστή Δημητσάνα στα τέλη του 18ου αιώνα από ευσεβείς και πλούσιους γονείς τον Αθανάσιοκαι την Αικατερίνη Ηλιοπούλου. Ο πατέρας του ήταν φημισμένος αργυροχρυσοχόος. Λόγω της δυστοκίας της μητέρας του κατά τη γέννα του και την επίκληση του αγίου Ελευθερίου, ονομάστηκε Ελευθέριος. Ο πατέρας του είχε εμπορική επιχείρηση στο Ιάσιο της Παραδουνάβιας Ηγεμονίας της Μολδαβίας και για τούτο την ανατροφή του είχε η ευσεβής μητέρα του, η οποία φρόντισε να τον αναθρέψει χριστιανικά. Φρόντισε επίσης να τον μορφώσει στα περίφημα σχολεία της Δημητσάνας. Κατόπιν τον έστειλε για τη συνέχιση των σπουδών του στην Κωνσταντινούπολη, στην εκεί περίφημη Πατριαρχική Ακαδημία, όπου σπούδαζε και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης.
ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
«Ὦ γενεά ἄπιστος, ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;».
(Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ)
Κατεβαίνοντας ὁ Χριστός ἀπό τό ὄρος τῆς μεταμορφώσεως καί τῆς δόξας του, βρίσκεται ἀντιμέτωπος μέ τήν ἀθλιότητα τῶν ἀνθρώπων, πού στενάζουν κάτω ἀπό τή δουλεία τοῦ Σατανᾶ.
Ἕνας πατέρας, πού βλέπει σάν ἔσχατη ἐλπίδα γιά τό παιδί του τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ, χωρίς ὅμως νά ἔχει τήν ἀπαιτούμενη πίστη νά δεχθεῖ αὐτή τήν δύναμη. Θά τολμήσει μάλιστα, θρασύς ὅπως εἶναι, νά πεῖ καί σ’ αὐτόν τόν Χριστό: «Εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν». Ἄν δηλαδή καί σύ μπορεῖς νά κἀμεις κάτι, κάμε το (εἰδ’ ἄλλως, ἄσε με νά πάω στή μοῖρα μου...). Πόση σκληρότητα!
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Η Δ΄ Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη σε μια μεγάλη ασκητική, πατερική και πνευματική μορφή της Εκκλησίας μας, στον άγιο Ιωάννη το Σιναΐτη, ο οποίος μας είναι καλλίτερα γνωστός ως άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, από το ομώνυμο περισπούδαστο σύγγραμμά του. Η προβολή και η τιμή του αγίου αυτού άνδρα κατά την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή κρίθηκε επιβεβλημένη από τους Πατέρες. Το περίφημο σύγγραμμά του, θεωρήθηκε ως εξαιρετικό μέσο πνευματικής καθοδήγησης για τους αγωνιζόμενους πιστούς. Αλλά και η οσιακή του μορφή αποτελεί παράδειγμα αγώνα κατά των ψυχοκτόνων παθών μας αυτή την ιερή περίοδο.
Γεννήθηκε στην Παλαιστίνη, κατ’ άλλους στη Συρία, περί το 523 από πλούσια, ευγενή και ευσεβή οικογένεια. Οι γονείς του φρόντισαν να του δώσουν σπουδαία εκπαίδευση. Περισσότερο όμως φρόντισαν να του μεταδώσουν τη δική τους ευσέβεια και πίστη στο Θεό. Κοντά σε πνευματικούς δασκάλους σπούδασε σε βάθος τη θεολογία της Εκκλησίας μας. Του άρεσε να μελετά με πάθος τις άγιες Γραφές και τα συγγράμματα των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας μας. Από πολύ μικρός αγαπούσε την άσκηση και γι’ αυτό νέος όντας αποσύρθηκε στην έρημο του Σινά, κοντά στον φημισμένο ερημίτη και πνευματικό δάσκαλο Μαρτύριο και εκάρη μοναχός.
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Οι Νεομάρτυρες, που έδωσαν τη μαρτυρία τους για το Χριστό στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας, προέρχονταν από όλα τα κοινωνικά στρώματα και επαγγέλματα. Πλούσιοι και φτωχοί, βιοτέχνες, ναυτικοί, αγρότες, τεχνίτες, και από όλα τα επαγγέλματα αναδείχτηκαν ήρωες της χριστιανικής πίστεως. Ένας από αυτούς είναι και ο Νεομάρτυς άγιος Μιχαήλ ο Αρτοπώλης.
Γεννήθηκε στο χωριό Γρανίτσα της Ευρυτανίας περί το 1510. Οι γονείς του, φτωχοί βιοπαλαιστές, Δημήτριος και Σωτήρα, ή Στατήρα, του ενέπνευσαν την ευσέβεια και τη βαθειά προσήλωσή του στην ορθόδοξη πίστη. Στην ηλικία των έξι ετών ο πατέρας του αρρώστησε και πέθανε, αφήνοντάς τον ορφανό και μοναδικό προστάτη της φτωχής μητέρας του. Όταν ήρθε σε ηλικία γάμου, νυμφεύτηκε μια ευσεβή νέα.
Η πρόσφατη παρουσία του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου στην εκδήλωση για το βιβλίο «Ιθάκη» του πρώην Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη — ούτε να αντιμετωπιστεί ως μια απλή εθιμοτυπική συμμετοχή. Εθιμοτυπική ήταν η επίσκεψη του κ.Τσίπρα στο γραφείο του Μητροπολίτη για να τον ευχαριστήσει προφανώς για την παραχώρηση της αίθουσαν για την παρουσίαση. Και αυτό ήταν υπεραρκετό.
Η εικόνα ενός Μητροπολίτη και μάλιστα της ακριτικής Ελλάδας να συμμετέχει ενεργά στην παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη» δεν αποτελεί ένα αθώο στιγμιότυπο δημόσιας ζωής. Αντιθέτως, συνιστά μια πράξη με σαφές πολιτικό αποτύπωμα, που εκθέτει την Εκκλησία σε έναν ρόλο τον οποίο επισήμως δηλώνει ότι αποφεύγει.Και πρέπει να τον αποφεύγει!
Η περίλαμπρη εορτή του Ευαγγελισμού, δεύτερη Πασχαλιά, ανατρέπει την ομαλή πορεία της Ε΄ Εβδομάδας της Σαρακοστής, φέρνοντας μια χαρμόσυνη άνοιξη εν μέσω του κατανυκτικού κλίματος του Μεγάλου Κανόνα. Αλλά και πάλι ένας δεύτερος Ευαγγελισμός, ο Ακάθιστος Ύμνος, επισφραγίζει με λαμπρότητα το τέλος της εβδομάδας, η οποία ήδη από την αρχή της είναι πανευφρόσυνη, καθώς ανοίγει με την πανηγυρική μνήμη του μεγάλου οσίου Ιωάννου του Σιναΐτου, συγγραφέως της Κλίμακος. Συγγραφέας και σύγγραμμα αποτελούν σημεία αναφοράς, φωτεινά ορόσημα στο νοητό στερέωμα της Εκκλησίας (Κυριακή Δ΄ των Νηστειών).
Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 2//15.3.2026.
Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως.
Ὑπερμεγέθεις κατασκευές.... στήν ἐρημικὴ- ἀσκητική Καψάλα Ἁγίου Ὄρους.
Ὅταν προσκυνοῦν οἱ Παντοκρατορινοί τούς σχισματο-αἱρετικοὺς Οὐκρανούς...
(βλέπε ἐπίσκεψη στὸ Ἅγιον Ὅρος τοῦ αὐτοχειροτονημένου καὶ ἀφορισμένου Ἐπιφανίου Ντουμένκο στις 10-13 Ὀκτωβρίου 2025 ν.ἡμ.),
Τότε τὸ χρῆμα ρέει ἄφθονο γιὰ ὑπερμεγέθεις κατασκευὲς ξενοδοχειακῶν ἐγκαταστάσεων... ἐάν συγκριθοῦν μὲ τὰ ἀσκητικὰ ἀπέριττα παραδοσιακά κελλάκια γύρω ἀπὸ τὴν ἐρημική – ἀσκητικὴ Καψάλα...
– Τί νὰ σᾶς πῶ; Μὲ φέρνετε σὲ πολὺ δύσκολη θέση. Γιὰ νὰ μιλήση κανεὶς γιὰ τὴν Παναγία, πρέπει νὰ Τὴν ζήση.
– Γέροντα, καὶ τὸ ὄνομα τῆς Παναγίας ἔχει δύναμη πνευματική, ὅπως τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ;
– Ναί. Ὅποιος ἔχει πολλὴ εὐλάβεια στὴν Παναγία, ἀκούει τὸ ὄνομά Της καὶ ἀλλοιώνεται. Ἤ, ἂν τὸ βρῇ κάπου γραμμένο, τὸ ἀσπάζεται μὲ εὐλάβεια καὶ σκιρτάει ἡ καρδιά του. Μπορεῖ νὰ κάνη ὁλόκληρη Ἀκολουθία μὲ ἕναν συνεχῆ ἀσπασμὸ στὸ ὄνομα τῆς Παναγίας[1]. Καὶ ὅταν προσκυνᾶ τὴν εἰκόνα Της, δὲν ἔχει την…αίσθηση ὅτι εἶναι εἰκόνα, ἀλλὰ ὅτι εἶναι ἡ ἴδια ἡ Παναγία, καὶ πὲφτει κάτω λειωμένος, διαλυμένος ἀπὸ τὴν ἀγάπη Της.
– Γέροντα, νὰ μᾶς λέγατε κάτι ἀπὸ τὸ προσκύνημά σας στὴν Παναγία τῆς Τήνου.
– Τί νὰ πῶ; Μιὰ τόσο μικρὴ εἰκόνα κι ἔχει τόση Χάρη! Δὲν μποροῦσα νὰ ξεκολλήσω ἀπὸ κοντά της. Παραμέρισα λίγο, γιὰ νὰ μὴν ἐμποδίζω τοὺς ἄλλους ποὺ ἤθελαν νὰ προσκυνήσουν.
Ο Μητροπολίτης Περιστερίου συνεχίζοντας την ανήλεη πολεμική του κατά του Εσταυρωμένου, ανάμεσα στα πολλά, θεολογικώς προβληματικά διδάγματά του και παρερμηνεύοντας την σχετική Συνοδική Εγκύκλιο διδάσκει ότι μεταξύ «Ἐσταυρωμένου» καί «Τιμίου Σταυροῦ» υπάρχει «θεολογική διάκριση», «ξεκαθάρισμα, ξεχώρισμα καί εἰσαγωγή βασικῆς διάκρισης ἀνάμεσα σέ αὐτά τά δύο», ώστε νά γίνεται «ἀντιληπτό τό διαφορότροπο περιεχόμενό τους».
Διαχωρίζοντας τα δύο, αναφέρεται απαξιωτικά στον «Εσταυρωμένο» ως «ἐνσώματος Σταυρός – Εἴδωλο», που του αποδίδεται «τιμή τῆς μιᾶς ἡμέρας», αφού διδάσκει την λυτρωτική Σταύρωση του Κυρίου μας ώς «στιγμιαῖο» και «ἐφήμερο γεγονός μιᾶς ἡμέρας», ενώ στον Τίμιο Σταυρό αντιδιαστέλλει ως «Ἄδειο» και «Ἀσώματο» που του αποδίδεται «τιμή ὅλου τοῦ ἐνιαυτοῦ».
Ο ιδρυτής της Palantir Πίτερ Τιλ, ο Νετανιάχου και πολιτικοί των ΗΠΑ μιλούν ξεκάθαρα πλέον για τον Αντίχριστο και τον 3ο ναό του Σολομώντα!
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Μέχρι πριν από μερικά χρόνια, οποιαδήποτε δημόσια συζήτηση για τον Αντίχριστο και την κατασκευή του τρίτου ναού του Σολομώντα, αντιμετωπιζόταν με θυμηδία ή ακόμα και με καγχασμό. «Αυτά είναι παραμύθια της Εκκλησίας για να τρομοκρατεί τους πιστούς και να τους ελέγχει» έλεγαν συνεχώς οι υλόφρονες «φωστήρες». Πόσες και πόσες φορές έχει ακούσει αυτά τα λόγια ο κάθε χριστιανός, σε διάφορες παραλλαγές τους!
Και ήρθε το πλήρωμα του καιρού όπου το πρόσωπο του Αντιχρίστου όχι μόνο βγήκε για τα καλά από τη σφαίρα του υποτιθέμενου «μύθου», αλλά έγινε πολιτική εξαγγελία και διακαής πόθος γεωστρατηγικού οράματος! Ακόμα – ακόμα, η έννοια του Αντιχρίστου έγινε και αντικείμενο διαλέξεων από μεγιστάνες των «Big Tech», δηλαδή των τεχνολογικών γιγάντων που χτίζουν τις ψηφιακές φυλακές της ανθρωπότητας.
Διαλέξεις για το «Θηρίο» από τα θηρία…
Μὲ περίεργα παιχνίδια νὰ παίζονται κάτω ἀπὸ τὸ τραπέζι, μὲ ἔντονη πολεμικὴ σὲ βάρος τοῦ ἐπικρατέστερου ὑποψηφίου καὶ μὲ ἀποκλεισμὸ τοῦ δεύτερου ἰσχυρότερου, συνέρχεται ἡ Ὁλομέλεια τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, προκειμένου νὰ προχωρήσει στὴν ἐκλογὴ τοῦ προσώπου, ποὺ θὰ κατέχει ἐφεξῆς τὴν ἕδρα τῆς «Συστηματικῆς Θεολογίας», καλούμενο νὰ σηκώσει τὸ τεράστιο βάρος τῆς «διαδοχῆς» τοῦ σπουδαιότερου κατὰ κοινὴ ὁμολογία Θεολόγου τοῦ τελευταίου αἰώνα, μακαριστοῦ Μητροπολίτη Περγάμου Ἀθανασίου Ζηζιούλα (Σημ. Ο.Τ.: Ἡ πραγματικότης εἶναι τελείως διαφορετική).
Ὅλα οὐσιαστικὰ ἀποτελοῦν «ἔργο» τῆς Τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Τρίτης Τάξης τῶν Ἠθικῶν καὶ Κοινωνικῶν Ἐπιστημῶν τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία καὶ ὁρίστηκε νὰ ἐξετάσει τὶς ἐννέα ὑποψηφιότητες ποὺ ὑποβλήθηκαν γιὰ τὴν πλήρωση τῆς ἕδρας καὶ νὰ καταλήξει στὸ λεγόμενο «τριπρόσωπο», δηλαδὴ στοὺς τρεῖς ἐπικρατέστερους, κατὰ τὴν γνώμη τῶν μελῶν της, ὑποψηφίους γιὰ τὴν ἕδρα. Τὸ «τριπρόσωπο» αὐτὸ εἶναι κυριολεκτικὰ δεσμευτικὸ γιὰ τὰ 47 ἐνεργὰ μέλη τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ποὺ θὰ κληθοῦν νὰ ἐπιλέξουν τὸν «ἐκλεκτό». Αὐτὸ σημαίνει ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐκλεκτόρων μπορεῖ νὰ ψηφίσει κάποιον ὑποψήφιο ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ «ἀποκλείστηκαν», παρὰ μόνο, ἐὰν διαφωνεῖ μὲ τὴν πρόταση, νὰ ἐπιλέξει, ἀντὶ γιὰ ἕνα ἐκ τῶν τριῶν προτεινομένων, τὴν λευκὴ ἢ τὴν ἄκυρη ψῆφο. Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι ἕνας ἐκ τῶν τριῶν τοῦ «τριπροσώπου», μπορεῖ νὰ ἐκλεγεῖ μόνον ἐὰν συγκεντρώσει τὸ ἥμισυ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐνεργῶν μελῶν, δηλαδὴ 24 ψήφους, διαφορετικὰ ἡ ἐκλογὴ κηρύσσεται ἄγονη, κάτι τὸ ὁποῖο φαντάζει πλέον καὶ τὸ πιθανότερο.
Μια είδηση που προκαλεί δέος και βαθιά συγκίνηση στο νησί της Καλύμνου, καθώς η εικόνα του Αγίου Εφραίμ της Νέας Μάκρης, η οποία βρίσκεται εντός του Γενικού Νοσοκομείου του νησιού, φέρεται να δάκρυσε.
Το περιστατικό έγινε αντιληπτό αρχικά από μία νοσηλεύτρια του Νοσοκομείου, η οποία παρατήρησε την υγρασία στο πρόσωπο του Αγίου.
Αμέσως ενημερώθηκε ο Διοικητής του Νοσοκομείου, ο οποίος με τη σειρά του ειδοποίησε τον Μητροπολίτη Καλύμνου, Λέρου και Αστυπαλαίας, κ. Παΐσιο.
Ο Σεβασμιώτατος έσπευσε άμεσα στο σημείο, όπου τελέστηκε παράκληση σε κλίμα κατάνυξης.
Μιλώντας σε τοπικά μέσα ο Μητροπολίτης κ. Παΐσιος δεν έκρυψε την συγκίνησή του.
Περιγράφοντας το γεγονός ο Σεβασμιώτατος ως ένα ξεκάθαρο σημείο πίστης, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «η εικόνα μυροβλύζει. Το θαύμα δεν έχει έρευνα και για εμάς αυτό είναι ευλογία Θεού».
π. Θεόδωρος Ζἠσης, ὁμότιμος καθηγητής Πατρολογλίας τοῦ Α.Π.Θ.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος στόν λόγο «Περί Διακρίσεως» γράφει τά ἑξῆς:
Μερικές φορές ὁ Θεός μᾶς δίνει ἀρρώστιες γιά νά καθαρίσουμε τίς ἁμαρτίες μας. «Ἔστιν ἀσθένεια διά καθαρισμόν πταισμάτων».
Καί πολλές φορές ὁ Θεός μᾶς δίνει ἀρρώστια γιά νά μᾶς ταπεινώσει τό φρόνημα· νά μή εἴμαστε, στηριζόμενοι στήν ὑγεία μας, ὑπερήφανοι. «Ἔστιν ἀσθένεια διά καθαρισμόν πταισμάτων· καί ἔστιν ἀσθένεια διά τό ταπεινωθῆναι τό φρόνημα».
