Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ (Σχόλιο σε βίντεο ραβίνου)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 11η Μαΐου 2026

 

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

(Σχόλιο σε βίντεο ραβίνου)

 

       Πριν λίγες ημέρες ένας ισραηλινός στρατιώτης στο Λίβανο φωτογραφήθηκε από συνάδελφό του να κομματιάζει με μανία και χαιρεκακία άγαλμα του Εσταυρωμένου Χριστού. Η αποτρόπαια είδηση σόκαρε τον χριστιανικό κόσμο, ο οποίος διαπίστωσε για μια ακόμα φορά τα πραγματικά αισθήματα του εβραϊσμού για το θείο πρόσωπο του Θεανθρώπου και Λυτρωτή του κόσμου Χριστού, για τον οποίο, αν και πέρασαν δύο χιλιάδες χρόνια, δεν καταλάγιασε η εχθρότητά του προς Αυτόν και συνεχίζει να μισεί, να εχθρεύεται και να συκοφαντεί Αυτόν, ο Οποίος, σύμφωνα με τον Προφήτη Ησαΐα, «ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ» (Ησ.53,9). Αυτόν ο Οποίος δεν έβλαψε κανέναν, αντίθετα «διήλθεν ευεργετών και ιώμενος πάντας» (Πραξ.10,38). Αυτόν ο Οποίος όλη η ζωή Του ήταν μια διαρκής ευεργεσία για τον λαό Του και χάραξε για ολόκληρη την ανθρωπότητα μια νέα πορεία ζωής, γενόμενος υπόδειγμα αγάπης και ηθικότητας και σύμφωνα με τον Απόστολο Πέτρο, μας άφησε «υπογραμμόν ίνα επακολουθήσητε τοις ίχνεσιν αυτού» (Α΄ Πέτρ.2,21). Καταφρονεί Αυτόν, ο οποίος υπήρξε ο κορυφαίος δάσκαλος του ανθρωπίνου πνεύματος, ώστε και αυτοί οι σύγχρονοί του Ιουδαίοι αναγκάστηκαν να παραδεχτούν και να ομολογήσουν ότι «Ουδέποτε ούτως ελάλησεν άνθρωπος ως ούτος ο άνθρωπος» (Ιωάν.7, 37-52. 8, 12)! Την εικόνα Αυτού λοιπόν κομμάτιασε ο ισραηλινός στρατιώτης και ανέβασε στα κοινωνικά δίκτυα το ιερόσυλο «κατόρθωμά» του! 

Η ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΑΝΑ (Πασχαλινή ιστορία)

Η ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΑΝΑ

Πασχαλινές Ιστορίες, αρ. 25 

π. Δημητρίου Μπόκου

Ούτε που κατάλαβε πώς έπεσαν όλοι να τη φάνε ζωντανή. Δεν πρόλαβε καλά-καλά να φανερώσει το μυστικό της και αμέσως στήθηκε στενή πολιορκία γύρω της. Μια συντονισμένη πολυμέτωπη επίθεση ενορχηστρώθηκε εναντίον της. Μα ποιο ήταν το πρόβλημα; 

Η Δώρα ήταν έγκυος, μα το παιδί αυτό δεν έπρεπε να γεννηθεί. 

Και ποιος το έλεγε αυτό; Όλοι φυσικά. Και πρώτος και καλύτερος ο φίλος, το αγόρι της. 

Η Δώρα δεν ήταν παρά μια έφηβος. Ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι. Και δεν της επιτρεπόταν ακόμα να ορίζει μόνη της τα πάντα για τον εαυτό της. Τη θεωρούσαν, και ήταν βέβαια, ανήλικη ακόμα, μικρή. Ωστόσο δεν της απαγορευόταν, και η ίδια δεν δίσταζε, να έχει δραστηριότητες αρκετά προχωρημένες. Και μάλιστα νόμιζε ότι είχε αργήσει κιόλας. Της άρεσαν τα ηδέα της ζωής, τα ευχάριστα και ωραία, όχι όμως και οι ευθύνες που τα συνοδεύουν κάποτε. Οι γονείς της την ήθελαν ξύπνια, κοινωνική, σύγχρονη, ανοιχτή, με παρέες. Μα κάποτε έχουν και αυτά το τίμημά τους. Δεν είναι πάντα ανώδυνα. Και η Δώρα το έμαθε γρήγορα αυτό, και ως συνήθως, με τον δυσάρεστο τρόπο. 

Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό.

Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό.

Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ γέροντος Γρηγορίου (*). 

Πρέπει νά προσέξουμε. Πολλά «πιστεύω» ὑπάρχουν, πολλά δόγματα, πολλές θρησκεῖες, πολλές «ἐκκλησίες», ἐνῷ ἡ ἀλήθεια καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί πρέπει κανείς νά καταρτίζεται –εἰδικά σήμερα-, γιά νά γνωρίζει τήν ἀλήθεια, νά ξέρει τήν ἀλήθεια. 

Νά, καί σήμερα πολλοί καί ἐγγράμματοι καί λόγιοι λένε «ἦταν σωστό νά χύνονται τόσα αἵματα στήν Εἰκονομαχία στό Βυζάντιο γιά τίς εἰκόνες; Τόσος φανατισμός!».

Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό. Λένε· ἄς πίστευε κανείς καί ἄς δεχόταν τήν ἀλήθεια, τόν Χριστό ὅπως τόν πίστευε· τί πείραζε καί ἄν δέν εἶχε εἰκόνα;

ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΚΥΠΡΟΥ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΚΥΠΡΟΥ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

       Ορισμένοι από τους αγίους μας χαρακτηρίζονται ως Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας. Κι’ αυτό διότι διακρίθηκαν, πέρα από την  αγιότητά τους, και για την μεγάλη προσφορά τους στην Εκκλησία. Έχοντας τεράστια μόρφωση, θεολογική παιδεία και ποιμαντική ικανότητα, σημάδεψαν την εποχή τους, αλλά και παραμένουν στους αιώνες αυθεντίες και πρότυπα αληθινών ποιμένων. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου.

     Είχε ιουδαϊκή καταγωγή. Οι γονείς του ήταν πάμφτωχοι αγρότες Ιουδαίοι. Γεννήθηκε στο χωριό Βησανδούκη (ή Βησανδούκ) κοντά στην Ελευθερούπολη της Παλαιστίνης περί το 315. Σύμφωνα όμως με κυπριακή παράδοση, γεννήθηκε στο χωριό Καλοπαναγιώτης, Μαραθάσας της Κύπρου, και μεγάλωσε στη Βησανδούκη. Είχε ένα ακόμη αδελφό τον Καλλίτροπο και μια αδελφή.

Πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια… Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Παραθέτουμε πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια, ενδεικτικά όμως αυτών που παίρνουν τις αποφάσεις και επηρεάζουν τη ζωή των πολιτών της χώρας μας. Την Κυριακή 10 Μαΐου ήταν η ετήσια εορτή προς τιμήν της μητέρας. Την παραμονή, Σάββατο στις 10 μ.μ., το κρατικό κανάλι ΕΤ3 μετέδωσε αφιέρωμα στο βιβλίο «Το δεύτερο φύλο», της άθεης και οπαδού του Στάλιν Γαλλίδας συγγραφέως Σιμόν ντε Μπωβουάρ, συντρόφου του Ζαν Πολ Σαρτρ, που είχε εκδοθεί  το 1949… Σημειώνεται ότι ο άθεος  αριστερός διανοούμενος Μισέλ Ονφρέ σε άρθρο του στο περιοδικό “Le Point” (τεύχος 2104, 10/1/2013, σελ. 73) απομυθοποίησε την Μπωβουάρ, που ήταν εχθρός της οικογένειας και της μητρότητας: « Η Μπωβουάρ  δεν υπήρξε ποτέ ερωτευμένη με τον Σαρτρ. Ζούσαν μαζί συμβατικά, με πλήρη ανεξαρτησία του ενός από τον άλλον και αλληλοανέχονταν την πολυκύμαντη ερωτική τους ζωή, η δε Μπωβουάρ απέκρυπτε με σταθερότητα το γεγονός ότι ήταν λεσβία»… 

«Γάμος στη Δημοτική — Από το Μυστήριο στην Προσαρμογή»

«Γάμος στη Δημοτική — Από το Μυστήριο στην Προσαρμογή»

Η πρόσφατη τέλεση γάμου στη δημοτική γλώσσα από τον π. Αλέξανδρο Καριώτογλου και όσα έχουν προηγηθεί μέσα από δημόσιες παρεμβάσεις, συνεντεύξεις και δηλώσεις του συγκεκριμένου ιερέα περί «εκσυγχρονισμού» της Εκκλησίας, δεν αποτελούν έναγ μεμονωμένο περιστατικό.

Είναι ένα ακόμη σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης φρονήματος που εδώ και χρόνια επιχειρεί να μεταμορφώσει την Ορθοδοξία από εμπειρία μετανοίας και ασκήσεως σε μια θρησκεία προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις της εποχής.

Υπάρχουν εποχές όπου οι εχθροί της Πίστεως εμφανίζονται έξω από τα τείχη.

Και υπάρχουν εποχές πιο επικίνδυνες και ύπουλες όπου εισέρχονται εντός των τειχών, ομιλώντας τη γλώσσα της αγάπης, της προόδου και της δήθεν ποιμαντικής ευαισθησίας.

Ζούμε δυστυχώς τη δεύτερη εποχή.

Διεθνές Θεολογικό Συμπόσιο «Μνήμη και Τιμή Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου»

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

Στο περιθώριο του θορυβώδους και βαθιά προκλητικού ταξιδιού του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Αθήνα, μέσα σε ένα κλίμα έντονων συζητήσεων, δημοσίων εντυπώσεων και εκκλησιαστικών κραδασμών, ο αυθεντικός ορθόδοξος μοναχισμός έρχεται αθόρυβα αλλά καταλυτικά να δώσει το δικό του παρόν. Όχι με συνθήματα, επικοινωνιακές κατασκευές ή κοσμικές επιδείξεις, αλλά με τη δύναμη της εμπειρίας του Αγίου Πνεύματος, με τη γνησιότητα της πατερικής παραδόσεως και με το άρωμα της αληθινής Ορθοδοξίας.

Το Διεθνές Θεολογικό Συμπόσιο προς τιμήν του μακαριστού Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου αποτελεί, στην πραγματικότητα, ένα ισχυρό πνευματικό μάθημα — ένα ηχηρό ράπισμα συνειδήσεως προς όλους μας. Μέσα από τη μορφή και τη διδασκαλία ενός μεγάλου αγιορείτου πατρός, η Εκκλησία υπενθυμίζει ποια είναι η αυθεντική οδός της ορθόδοξης ζωής: η ταπείνωση, η προσευχή, η μετάνοια, η ασκητική εγρήγορση, η εμπειρία της θείας χάριτος και η ανόθευτη πίστη των Αγίων.

Βίντεο Ημερίδας με θέμα : Ενότητα της Εκκλησίας και ένωση των εκκλησιών

Ἡ συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, οἱ ἀνταλλαγὲς ἐπισκέψεων ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων, ἡ πύκνωση τῶν συμπροσευχῶν μὲσα σὲ ὀρθοδόξους Ναοὺς κι άκόμη ἡ μετάδοση τῶν ἀχράντων μυστηρίων σὲ αἱρετικοὺς εἶναι δείγματα τῆς ὲπίμονης προσπάθειας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς λεγομένης «ὁρατῆς ἑνότητας τῶν ἐκκλησιῶν» ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ὅραμα τῶν ἁπανταχοῦ οἰκουμενιστῶν.

Τό κριτήριο τῆς Τελικῆς Κρίσεως, εἶναι μόνο ἡ ἀγάπη;

Πορφυρίτης

«Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.»[1]. Ἄλλη μία εὐαγγελική περικοπή, ἡ τῆς Μελλούσης Κρίσεως[2], πού ἔχει διαστρεβλωθεῖ ἀπό τούς ὑπηρέτες τῆς Νέας «Ἐκκλησιαστικῆς» Τάξεως, οἱ ὁποίοι ἀνεμίζουν εὐκαίρως ἀκαίρως, τήν σημαία τῆς ἀγάπης[3]. Ἀγάπη, ἀγάπη, ἀγάπη! Αὐτό εἶναι ὁ Θεός, Ἀγάπη! Καί αὐτό θέλει ὁ Θεός, ἀγάπη! Μόνο ἀγάπη! Μέ αὐτό τό κριτήριο, λένε, θά γίνει καί ἡ Τελική Κρίση. Μόνο μέ τήν ἀγάπη.

Θά εἶχαν δίκαιο οἱ ἀγαπητοί μας ἀδελφοί, ἐάν ὁ Κύριος ἔλεγε: «Πείνασε γάρ ὁ πλησίον καί τοῦ ἐδώκατε φαγεῖν, ἐδίψησε, καί τόν ἐποτίσατε, ξένος ἦταν καί τόν συναγάγατε, γυμνός, καί τόν περιεβάλατε, ἠσθένησε, καί τόν ἐπεσκέψασθε, ἐν φυλακῇ ἦταν, καί πήγατε πρός αὐτόν». Τότε, πράγματι τό τελικό κριτήριο θά ἦταν ἡ ἀγάπη, ἡ φιλευσπλαγχνία, ἡ ἐλεημοσύνη. Παρομοίως, ἐάν αὐτοί πού εἶχαν πεινάσει ἦταν ὁ Μωάμεθ, ὁ Βούδδας, ὁ Πάπας, ἤ ὁ Μέγας Ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντος. Ἐάν εἶχαν πεινάσει αὐτοί, τότε καί πάλι τό κριτήριο θά ἦταν ἡ ἀγάπη, ἀνεξαρτήτου Πίστεως καί θρησκείας.

Ἡ κρίση τῆς Παιδείας, κρίση ἀξιῶν. Καργάκος Σαράντος

Ὁμιλία στὴ Αἴθουσα “Ὀλυμπία” Ἐθνικῆς Λυρικῆς Σκηνῆς, Ἡμερίδα γιὰ τὴν Παιδεία, ὀργάνωση Ἐνορίας Ἁγ. Νικολάου Πευκακίων (31/1/2010)

…Ὅταν σήμερα μιλᾶμε γιὰ κρίση, οἱ πλεῖστοι ἐννοοῦμε πρωτίστως τὴν οἰκονομικὴ καὶ μᾶς διαφεύγει τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πρωτεύουσα κρίση εἶναι ἠθική. Κρίση ὄχι τῶν χρηματιστηριακῶν ἀλλὰ τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν, ἡ ὁποία μὲ τὴ σειρά της εἶναι ἀπότοκος μιᾶς ἄλλης γενικευμένης σχεδὸν σὲ οἰκουμενικὴ διάσταση, τῆς παιδαγωγικῆς. Οἱ ρίζες του φυτοῦ ποὺ γέννησαν αὐτὴ τὴν πολυδιάστατη κρίση ἀνάγονται στὴν ἀμέσως μετὰ τὸν πόλεμο ἐποχή, ὅταν τὸ σχολεῖο χάνει τὴν ἀνθρωποπλαστική του ἀποστολὴ καὶ γίνεται ἐργοστάσιο παραγωγῆς ἀνθρωπάκων, ἱκανῶν νὰ ὑπηρετήσουν ἀξίες -οὐσιαστικὰ ἀπαξίες- κάθε λογῆς ἀλλ’ ὄχι τὴν ἀξία τοῦ ἀνθρώπου. Τὸν ἄνθρωπο τῆς ἀξίας ὑπεσκέλισε ὁ ἄνθρωπος τῆς ἐπιτυχίας.

Αὐτὸ τὸ κυνήγι της μὲ κάθε μέσο ἐπιτυχίας -ἀκόμη καὶ μὲ τὸ πατεῖν ἐπὶ πτωμάτων καὶ ἀποπατεῖν ἐπὶ ἱερῶν καὶ ὁσίων- δημιούργησε τὸ σύγχρονο κοινωνικό, πολιτικὸ καὶ οἰκονομικὸ χάος, ποὺ μεταφέρεται στὸ σχολεῖο καὶ ἀπὸ τὸ σχολεῖο στὰ κεφάλια τῶν μαθητῶν, μιὰ μηχανικὴ συσκευὴ στὴν ὁποία κάθε δάσκαλος ἢ καθηγητὴς στρίβει ἕνα μπουλόνι ἢ προσθέτει κάποιο “τσὶπς” ἀπὸ σιλικόνη.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΟΣ: ΟΙ ΦΩΤΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΣΛΑΒΩΝ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΟΣ: ΟΙ ΦΩΤΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΣΛΑΒΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Ο εκχριστιανισμός των Σλαβικών λαών είναι ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα, τόσο για την Εκκλησία, όσο και για την πολιτική ιστορία. Η μεγάλη ομοεθνία των Σλάβων άφησαν πίσω τους το βάρβαρο και ειδωλολατρικό παρελθόν και εντάχτηκαν στον πολιτισμένο κόσμο και το σπουδαιότερο: γνώρισαν τη σώζουσα αλήθεια του Ευαγγελίου, χάρις στους δύο μεγάλους άνδρες, τους αγίους θεσσαλονικείς αδελφούς Κύριλλο και Μεθόδιο.

     Έζησαν τον 9^ου αιώνα. Ήταν δύο από τα επτά παιδιά ονομαστής οικογένειας της Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας τους Λέων ο δρουγγάριος, ευσεβής άνθρωπος, κατείχε υψηλή στρατιωτική θέση. Φρόντισε να δώσει σπουδαία μόρφωση στα παιδιά του και να τα τοποθετήσει σε ανώτερες κρατικές θέσεις.  

Χανταϊός: Μαζική υστερία, σφυγμομέτρηση αντιδράσεων και πανδημικό «deja vu»!

Το «σίριαλ» με το μολυσμένο κρουαζιερόπλοιο χρησιμοποιείται σαν ψυχολογικό τεστ τρόμου, την ίδια εποχή που... τυχαίνει να προωθούνται πολιτικές ενεργειακών lockdown

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ένα νέο επεισόδιο μαζικής υστερίας ήρθε να προστεθεί στη λίστα τρόμου που μεθοδικά παρατάσσεται στον Τύπο, έπειτα από την πανδημία Covid.

Μετά την ευλογιά των πιθήκων, τη γρίπη των πτηνών, τον μύκητα Candida και τον ιό Marburg, τώρα ο χανταϊός έρχεται να γίνει ο νέος υγειονομικός «χάρος» που το καλογυαλισμένο δρεπάνι του κρέμεται πάνω από τον πλανήτη. Ένας ιός γνωστός ήδη από το 1976, βγήκε κι αυτός από το «συρτάρι» της τρομοκρατικής προπαγάνδας για να παρατείνει την «εκπαίδευση» των λαών σε έκτακτα υγειονομικά συμβάντα. Διότι η καραντίνα πρέπει να μετατραπεί σε… ρουτίνα ή τουλάχιστον να υπάρχουν πάντοτε εύκαιρες αφορμές για κάτι τέτοιο.

Ο διάλογος με τη Σαμαρείτιδα οδηγός των διαχριστιανικών διαλόγων

Ο διάλογος με τη Σαμαρείτιδα οδηγός των διαχριστιανικών διαλόγων

Το εκπληκτικό αυτό ευαγγελικό ανάγνωσμα αποτελεί πνευματικό οδηγό σε πολλά επίπεδα. Εμείς εδώ θα αναφερθούμε στους διαχριστιανικούς διαλόγους, ανάμεσα δηλαδή σε Ορθοδόξους και αλλοδόξους χριστιανούς. Το επίμαχο απόσπασμα είναι το ακόλουθο: “ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε, ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν· ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐστίν”.

Ο Χριστός συνομιλεί με μια αλλόδοξη, αιρετική της εποχής εκείνης, εφόσον οι Ορθόδοξοι ήταν ακόμη οι Ιουδαίοι. Και τούτο, διότι επίσημα δεν έκαμε ακόμη την παρουσία της η Εκκλησία του Χριστού, με την οποία ολοκληρώθηκε η αποκάλυψη του Τριαδικού Θεού, όπως φαίνεται και από τα εδώ λεγόμενα του Ιησού: “ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσι τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ”. Ορίστε ξεκάθαρα η Τριάδα: ο Πατήρ, ο Υιός (αλήθεια) και το Πνεύμα το Άγιο. Και έτσι οι ορθόδοξοι της εποχής εκείνης (Εβραίοι) κατεστάθησαν δυστυχώς αιρετικοί, απιστούντες στις έτερες δύο Θείες Υποστάσεις.

ΙΟΡΔΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Στις 6.5.2026 πραγματοποιήθηκε στο Αμμάν της Ιορδανίας η 5η συνάντηση της τριμερούς πρωτοβουλίας μεταξύ του Βασιλέως της Ιορδανίας Αμπντάλλα, του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη και του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο Πρωθυπουργός τόνισε την ανάγκη να επανέλθει το παλαιό καθεστώς στα Στενά του Ορμούζ και να γίνει σεβαστή η ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Επίσης χαρακτήρισε την Ιορδανία πυλώνα σταθερότητος στην περιοχή.

Πρόκειται για μία αραβική χώρα, η οποία ανήκει στο στρατόπεδο των μετριοπαθών και στην οποία έχει ανοίξει Πρεσβεία του Ισραήλ. Η βασιλική οικογένεια έχει στενούς δεσμούς με τον δυτικό κόσμο, κυρίως με τη Βρετανία. Η Ελλάς, η Κύπρος και η Ιορδανία έχουν κοινά συμφέροντα σε τομείς αμυντικούς και ενεργειακούς και αντιτίθενται σε κάθε μορφή ισλαμικού φονταμενταλισμού, καθώς και στην επιθετικότητα του καθεστώτος της Τεχεράνης.

Η δύναμις και η αδυναμία της Εκκλησίας († Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης)

«Καλὸν τὸ ἅλας· ἐὰν δὲ καὶ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἀρτυθήσεται;…» – Ο ΚΥΡΙΟΣ.

 

Ἀναμφιβόλως διερχόμεθα μίαν ἀπὸ τὰς κρισιμωτέρας, ἴσως, περιόδους τῆς θρησκευτικῆς, ἐκκλησιαστικῆς καὶ ἐθνικῆς ζωῆς τῆς ἑλληνικῆς ἡμῶν Πατρίδος. Σπανίως ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐκλήθη ν’ ἀντιμετωπίσῃ τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα προβλήματα, οἷα ἀνέκυψαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας.

Εἰς ἀνάγκας, οὐ τὰς τυχούσας, περιεπλάκημεν ὡς Ἔθνος καὶ Ἐκκλησία. Ἔσωθεν ταραχαί, ἔριδες, αἱρέσεις, μάχαι. Ἔξωθεν κίνδυνοι, ἀπειλαί, ταπεινώσεις. Πανταχόθεν ἀκαταστασία καὶ «συνοχὴ ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ», ἐκ τοῦ φόβου τῶν ἐπερχομένων δεινῶν. Ὁ εὐσεβὴς λαός μας τιτρώσκεται τὴν φιλοτιμίαν ἐκ τῶν ἀλλεπαλλήλων ἐθνικῶν ταπεινώσεων καὶ τῶν προσγινομένων ὕβρεων κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἡμεῖς, ὡς ταπεινοὶ Μοναχοί, συμπάσχομεν καὶ «ἐν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις» ἀναφέρομεν τὰς ἱκετηρίας ἡμῶν πρὸς τὸν «δυνάμενον σώζειν» ἡμᾶς καὶ τὸν κόσμον. Γνωρίζομεν ὅτι ὑφίστανται προβλήματα, ἀλλά, κατ’ οὐσίαν, δὲν ὑπάρχουν προβλήματα, ἀλλὰ μορφαὶ κακοῦ, τὰς ὁποίας πολεμεῖ ἡ Ἐκκλησία, καὶ μορφαὶ ἀγαθοῦ, τὰς ὁποίας ἐπιδιώκει νὰ κατακτήσῃ.

Για την Δεσποτοκρατία

“Ἀπώτερος σκοπός; Ἡ ἐπιβολή τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου καί τῆς Μεταπατερικῆς Θεολογίας!”

Τά τελευταῖα χρόνια κυρίως, παρατηρεῖται μία τάση στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἀκούει στό ὄνομα: “Δεσποτοκρατία“.

Εἶναι μία “νέα πνευματική μόδα” πού καλπάζει πυρετωδῶς. Ἔχει ὡς εἰσηγητή της τόν Οἰκουμενισμό τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νά καθυποτάξει τούς πάντες στούς δικούς του “ἀντικανονικούς κανόνες” καί στήν παπική ἀντίληψη “περί ἀλαθήτου” τοῦ Ἐπισκόπου! Κίνητρο; Ἡ κακοδοξία καί ἡ ὑπερηφάνεια! Ἀπώτερος σκοπός; Ἡ ἐπιβολή τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ἀντιχρίστου καί τῆς Μεταπατερικῆς Θεολογίας!

Αποφυγή της κατάκρισης. Άγιος Αναστάσιος Σιναΐτης

Αποφυγή της κατάκρισης

Άγιος Αναστάσιος Σιναΐτης 

Ερώτηση: Με ποιον τρόπο θα μπορέσουμε να μην κρίνουμε αυτόν που αμαρτάνει φανερά;

Απάντηση: Αν θυμόμαστε τον Κύριο που έλεγε: «Μην κρίνετε, για να μην κριθείτε· μην καταδικάζετε, για να μην καταδικαστείτε» (Λουκ. 6:37) και τον απόστολο που συμβούλευε: «Όποιος νομίζει ότι στέκεται καλά στα πόδια του, ας προσέχει να μην πέσει» (Α’ Κορ. 10:12), και που επίσης έλεγε: «Εσύ που κρίνεις τον άλλο, καταδικάζεις τον ίδιο τον εαυτό σου» (Ρωμ. 2:1). Γιατί τα μυστικά του ανθρώπου κανείς δεν τα ξέρει, παρά μόνο το πνεύμα που κατοικεί μέσα του (Α’ Κορ. 2:11), σύμφωνα με τα λόγια του Σωτήρα μας.

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΙΜΩΝ Ο ΚΑΝΑΝΙΤΗΣ Ή ΖΗΛΩΤΗΣ

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΙΜΩΝ Ο ΚΑΝΑΝΙΤΗΣ Ή ΖΗΛΩΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΣ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΣ Θεολόγος – Καθηγητής

      Οι Άγιοι Απόστολοι τυγχάνουν ιδιαίτερης τιμής από την Εκκλησία μας, διότι είχαν την υπέρτατη ευλογία από το Θεό να επιλεγούν και να γίνουν μαθητές του Χριστού. Να δουν και να ζήσουν τα θαύματά Του και να ακούσουν το κήρυγμα της σωτηρίας του κόσμου. Κι ακόμα διότι υπήρξαν οι πρώτοι συνεχιστές του έργου Του. Ένας από αυτούς ήταν και ο άγιος απόστολος Σίμων, ο επονομαζόμενος Καναναίος, ή Κανανίτης, ή Ζηλωτής. 

     Το όνομά του αναφέρεται στα λεγόμενα συνοπτικά Ευαγγέλια, ήτοι: του Ματθαίου, του Μάρκου και του Λουκά και στις Πράξεις των Αποστόλων.  Στους καταλόγους του Ματθαίου και του Μάρκου κατατάσσεται ενδέκατος στη σειρά, και στον κατάλογο του Λουκά ένατος και τέλος στις Πράξεις ενδέκατος.  Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι ο Ναθαναήλ, ο οποίος αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννου και κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι είναι ο Βαρθολομαίος. Αυτό το συμπεραίνουν από την προσωνυμία του Ζηλωτής, στον οποίο ταιριάζουν τα λόγια του Κυρίου: «Ίδε αληθώςΙσραηλίτης, εν ώ δόλος ουκ εστί» (Ιωάν.1,48). Όπως είναι γνωστό ο Ναθαναήλ ομολόγησε ευθαρσώς στο Χριστό: «ραββί, συ ει ο υιός του Θεού, συ ει ο βασιλεὺς του Ισραήλ» (Ιωάν.1,50). Αυτά αν πρόκειται για τον Σίμωνα.

«Μυστική συνομιλία: Ιωσήφ ο Ησυχαστής»

Με αφορμή το νέο βιβλίο «Μυστική συνομιλία: Ιωσήφ ο Ησυχαστής» (Εκδόσεις Αλτιντζή), φιλοξενούμε τον λογοτέχνη Αλέξανδρο Κοσματόπουλο και τον Ιωάννη Κουρεμπελέ, καθηγητή Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας στο Α.Π.Θ., σε μια συζήτηση γύρω από τις επιστολές του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή και τον πυρήνα της ησυχαστικής παράδοσης και της μυστικής θεολογίας της Ορθοδοξίας.

Μέσα από μια προσωπική και ταυτόχρονα θεολογική ματιά, το βιβλίο φωτίζει τη δύναμη της νοεράς προσευχής, της άσκησης και της εσωτερικής μεταμόρφωσης, αγγίζοντας παράλληλα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα, όπως την εμπειρία της χάριτος, το μυστήριο της ζωής και του θανάτου, καθώς και τη διαρκή αναζήτηση του θείου στον σύγχρονο κόσμο, σε μια εποχή όπου η αναζήτηση του πνευματικού νοήματος παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ.

Κυριακή 10 Μαΐου 2026 #Με_άλλον_αέρα 11.00-12.00 95,8 Fm, ΕΡΤ3 και διαδικτυακά: https://www.ertecho.gr/radio/958fm/

Με τη Φωτεινή Μπαλογιάννη

Ομιλία εις την τέταρτη Κυριακή μετά το Πάσχα – Κυριακή της Σαμαρείτιδος (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ευαγγέλιο: Ιωάν. δ’ 5-42)

Ανθρωπε! Αν εξακολουθείς να πιστεύεις πως η σω­ματική τροφή και το ποτό είναι ικανά να θρέψουν και να ξεδιψάσουν την ψυχή σου, θα βρεθείς στο επίπεδο όπου βρίσκονται τα οικόσιτα ζώα και τα άγρια κτήνη. Αν κατόρθωσες να ξεπεράσεις το επίπεδο αυτό κι ελπί­ζεις πως η ψυχή σου μπορεί να τραφεί και ν’ αναζωο­γονηθεί από την ανθρώπινη σοφία και το εγκόσμιο κάλ­λος, τότε θα βρεθείς στο επίπεδο εκείνων που έχουν απο­κτήσει ημι-εμπειρία, ημι-ανάπτυξη. Η πρώτη σκέψη είναι ανόητη, η δεύτερη (η ελπίδα) είναι στείρα. Στο δεύτερο αυτό επίπεδο ακούς τα βογγητά και τις κραυ­γές του διψασμένου κόσμου και νομίζεις πως είναι τρα­γούδια κι ευωχίες, μια προσπάθεια να ξεδιψάσει κανείς με τη δίψα των άλλων. Αν ξεπέρασες το επίπεδο αυτό κι ένιωσες μια ανέκφραστη δίψα, που καμιά πηγή στον κόσμο δε θα μπορούσε να τη σβήσει – που δε θα μπο­ρούσε ούτε κι ολόκληρος ωκεανός να τη σβήσει – τότε έχεις αποκτήσει πραγματική εμπειρία, είσαι άνθρωπος αληθινός. Μόνο όταν βρεθείς στο επίπεδο αυτό της ακό­ρεστης πνευματικής δίψας, της δίψας εκείνης που ένιω­σε κι ο Δαβίδ, θα κατανοήσεις με πληρότητα το σημε­ρινό ευαγγέλιο.