Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΔΙΩΓΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ (Σχόλιο στα αυξανόμενα φαινόμενα χριστιανοφοβίας στον σύγχρονο κόσμο)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 6^η Ιουλίου 2026

 

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΔΙΩΓΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ 

(Σχόλιο στα αυξανόμενα φαινόμενα χριστιανοφοβίας στον σύγχρονο κόσμο)

 

      Είναι ιδιαιτέρως αξιοπρόσεκτο το γεγονός ότι στη σύγχρονη εποχή, η οποία προβάλλεται ως εποχή απεριόριστης ελευθερίας και καθολικής κατοχύρωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο Χριστιανισμός εξακολουθεί να καταγράφεται, σύμφωνα με διεθνείς εκθέσεις και επίσημα στοιχεία οργανισμών, ως η πλέον διωκόμενη θρησκεία παγκοσμίως. Ακόμη περισσότερο προκαλεί προβληματισμό το γεγονός ότι οι διώξεις αυτές δεν εκδηλώνονται μόνον σε χώρες με αλλόθρησκα ή αυταρχικά καθεστώτα, αλλά εμφανίζονται πλέον και σε κράτη του λεγομένου δυτικού κόσμου, τα οποία επί μακρόν θεμελίωσαν την πολιτισμική και ιστορική τους ταυτότητα επάνω στις χριστιανικές αρχές και αξίες.

      Κατά την εκτίμηση πολλών αναλυτών και εκκλησιαστικών παρατηρητών, η εξέλιξη αυτή συνδέεται με την επικράτηση νέων ιδεολογικών ρευμάτων, τα οποία προβάλλονται ως πρότυπα κοινωνικής προόδου και πολιτισμικού μετασχηματισμού, πλην όμως σε αρκετές περιπτώσεις συγκρούονται ευθέως με τη χριστιανική ανθρωπολογία, την ευαγγελική ηθική και την εκκλησιαστική παράδοση, όπως είναι η Woke Agenda. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, η χριστιανική μαρτυρία συχνά αντιμετωπίζεται όχι ως ισότιμη φωνή στον δημόσιο διάλογο, αλλά ως εμπόδιο στην επικράτηση αντιλήψεων που αναγορεύουν την ατομική αυτονομία σε υπέρτατο κριτήριο αλήθειας και ελευθερίας.

Αγία Κυριακή: Η Μεγάλη Αγία που διώχνει την κατάθλιψη

Αγία Κυριακή: Στις 7 Ιουλίου η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη της αγίας μεγαλομάρτυρος Κυριακής. Η αγία Κυριακή είναι από τα ιερά θύματα των τελευταίων αρχαίων διωγμών της Εκκλησίας. Μαρτύρησε στα χρόνια του Διοκλητιανού, που βασίλεψε από το 284 ως το 305. Οι αρχαίοι διωγμοί είναι από τις ενδοξότερες ημέρες στη ζωή της Εκκλησίας, αλλά και κάθε διωγμός, γιατί είναι αλήθεια ότι η Εκκλησία πάντα διώκεται.

Η αγία Κυριακή ήταν θυγατέρα ευσεβών γονέων. Ο πατέρας της Δωρόθεος κι η μητέρα της Ευσεβία δεν είχαν παιδιά. Προσεύχονταν και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει ένα παιδί και να του το αφιερώσουν. Ο Θεός άκουσε την προσευχή των ευσεβών γονέων, και μια Κυριακή γεννήθηκε ένα ωραίο κοριτσάκι. Ο Δωρόθεος και η Ευσεβία, πιστοί στην υπόσχεση τους, το ονόμασαν Κυριακή και το ανάθρεψαν με κάθε φροντίδα και επιμέλεια, ως αφιερωμένο στο Θεό. Η ατεκνία πάντα είναι μεγάλη λύπη για τους συζύγους και μάλιστα για τούς Χριστιανούς, αλλά και η χαρά τους πάλι πολύ μεγάλη, όταν αποκτήσουν παιδί.

ο καλύτερος λόγος για να ζούμε όμορφα, όσο είμαστε ακόμα εδώ...

Κάθομαι και μας παρακολουθώ και γελάω. Πολεμάμε για κληρονομιά, που δεν προλάβαμεκαν να αφήσουμε. Ανησυχούμε για φράχτες, για χώρους στάθμευσης, για το ποιος είπε,ποιος δεν είπε, ποιος χαιρέτησε πρώτος και ποιος έδειχνε άσχημος.

Είναι σαν να υπογράψαμε συμβόλαιο με τον Θεό, ότι είμαστε οι τελευταίοι που θα φύγουμεαπό τον πλανήτη.

Η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή και ταυτόχρονα, πολύ πιο δύσκολη να την καταπιείς. 

Σε εκατό χρόνια, σχεδόν κανείς μας δεν θα είναι εδώ. 

Το σπίτι, για το οποίο δουλεύεις δύο βάρδιες και πληρώνεις για 30 χρόνια, θα έχει άλλονιδιοκτήτη. Ίσως κιόλας, κάποιος που θα το ανακαινίσει πλήρως, θα πει γελώντας: 

«Μα καλά, ποιος έκανε αυτή την κουζίνα;»... 

Το αυτοκίνητο που πλένεις κάθε Κυριακή, θα καταλήξει στα παλιοσίδερα. Το τηλέφωνο,χωρίς το οποίο δεν βγαίνεις ούτε για ψωμί σήμερα, θα είναι μουσειακό κομμάτι.

Τα ρούχα και τα παπούτσια που έδωσες όλο σου το μισθό, θα τα βάλεις για λίγο και μετά θα καταλήξουν στα σκουπίδια.

Τα έπιπλα πρόκειται να αλλάξουν.

Οι φωτογραφίες θα ξεχαστούν, από κάποιον λογαριασμό με τον χαμένο κωδικό.

Και έρχεται το κομμάτι, που πονάει περισσότερο...

Μια μέρα, το όνομα σου θα ειπωθεί για τελευταία φορά. Μετά από αυτό, η ζωή φαίνεται να είναι ήσυχη στο δρόμο.

Τό χάρισμα τῆς μοναχικῆς καί τῆς ἔγγαμης ζωῆς ὡς δρόμος σωτηρίας 1

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Α. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Συνάξεις γιά νέους

Ἐφηβεία, γάμος, ἀγαμία

Τόμος Β

Τό χάρισμα τῆς μοναχικῆς καί τῆς ἔγγαμης ζωῆς ὡς δρόμος σωτηρίας 1 

 

Περιεχόμενα

Εἰσαγωγικό σημείωμα ἐπιμελητῶν

Ἡ ὁλοκλήρωση τοῦ ἀνθρώπου μέσα στον γάμο

Ώριμος γιὰ τὸν γάμο.

Ἡ ἔλλειψη ψυχολογικῆς ὡριμότητος

Ἡ ἀγαμία εἶναι ἀνώτερη ἀπό τόν γάμο;.

Ἡ κυριότερη δυσκολία στον γάμο καί στήν ἀγαμία

Στόν ἔγγαμο ἤ στόν ἄγαμο βίο σε καλεῖ ὁ Θεός;

Γιατί εἶναι δύσκολη ἡ ζωή τοῦ ἀγάμου.

Ὁ γάμος εἶναι καθ' ἑαυτόν μυστήριο

Ὁ συναισθηματισμός τῆς γυναίκας καί ἡ σαρκικότητα τοῦ ἄνδρα.

Ὁ γάμος εἶναι ἐμπόδιο γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου;

Πῶς κινοῦνται τα δύο φύλα πρός καί μέσα στον γάμο

«Το μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν».

Μνηστεία.

Ἄγαμος-μοναχικός βίος. 

 

Εἰσαγωγικό σημείωμα ἐπιμελητῶν 

 

Ὅταν ὁ π. Συμεών το 1969 ἄρχισε στήν αἴθουσα τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης εἰδικές συνάξεις ποὺ ἀπευθύνονταν σε μικτό ἀκροατήριο φοιτητῶν καί γενικότερα νέων, το πρῶτο θέμα πού τοὺς ἀνέπτυξε, καί μάλιστα γιά δύο συνεχόμενα ἔτη, 1969-70 καί 1970-71, εἶχε τόν τίτλο «Ἐφηβεία, γάμος, ἀγαμία». Στά ἑπόμενα ἔτη, καί ἕως τό 1995, ἀναπτύχθηκαν στο πλαίσιο τῶν συνάξεων αὐτῶν πολλά καί διάφορα θέματα, δύο ἀπό τά ὁποῖα, τῶν ἐτῶν 1976-77 καί 1984-85, ἔχουν ἤδη δημοσιευθεῖ ἀπό τίς ἐκδόσεις μας.2

Ὁ Ἅγ.Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος χαρακτηρίζει ὡς χειρότερους αἱρετικούς ἐκείνους τούς ὀρθοδόξους οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται τή δυνατότητα ἁγιασμοῦ τῶν πιστῶν σέ κάθε ἐποχή...

  Ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος χαρακτηρίζει ὡς χειρότερους αἱρετικοὺς ἐκείνους τοὺς ὀρθοδόξους οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται τὴ δυνατότητα ἁγιασμοῦ τῶν πιστῶν σὲ κάθε ἐποχὴ καὶ στὰ μεταγενέστερα χρόνια τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας!

  Ὀνομάζω αἱρετικούς, αὐτοὺς ποὺ λένε ὅτι δὲν ὑπάρχει στὰ χρόνια μας καὶ ἀνάμεσά μας κάποιος ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ τηρήσει τὶς εὐαγγελικὲς ἐντολὲς καὶ νὰ εἶναι ὅπως οἱ ἅγιοι πατέρες· πρῶτα ἀπὸ ὅλα βέβαια νὰ εἶναι πιστὸς καὶ πρακτικός, διότι ἡ πίστη ἀποδεικνύεται μὲ τὰ ἔργα (Ἰακ. 2, 18), ὅπως ἡ ὁμοιότητα τοῦ προσώπου ἀποδεικνύεται μὲ τὸ καθρέφτισμα· ἔπειτα νὰ εἶναι συγχρόνως ἱκανότατος γιὰ θέαση καὶ θεόπτης, μὲ τὸ νὰ φωτισθεῖ δηλαδή καὶ νὰ λάβει Ἅγιο Πνεῦμα καὶ νὰ δεῖ μ' αὐτὸ τὸν Υἱὸ μαζὶ μὲ τὸν Πατέρα. 

 Ἐκεῖνοι λοιπόν, ποὺ λένε ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀδύνατο, δὲν ἔχουν κάποια ἁπλὴ αἵρεση, ἀλλά, ἂν εἶναι δυνατὸ νὰ ποῦμε, ἔχουν ὅλες τὶς αἱρέσεις, ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ αἵρεση ξεπερνᾶ καὶ καλύπτει ὅλες ἐκεῖνες μὲ τὴν ἀσέβεια καὶ τὴν ὑπερβολὴ τῆς βλασφημίας. Ἐκεῖνος, ποὺ λέει αὐτό, ἀνατρέπει ὅλες τὶς θεῖες Γραφές. 

Μάταια, νομίζω, λέει ὁ μάταιος ὅτι κηρύττεται τώρα τὸ ἅγιο Εὐαγγέλιο, μάταια διακηρύττει ὅτι διαβάζονται ἢ καὶ γράφηκαν τὰ συγγράμματα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ τῶν ἄλλων ἱερέων καὶ ὁσίων Πατέρων μας.

Όσο ο Θεός μακροθυμεί. Ιερομόναχος Ιουστίνος

Όσο ο Θεός μακροθυμεί

Ιερομόναχος Ιουστίνος 

Συμβουλεύουν οι Πατέρες να μην αυταπατόμαστε όταν ο Θεός μακροθυμεί, είτε όταν βασανιζόμαστε είτε όταν βασανίζουμε. Να μην αυταπατόμαστε ότι είναι κενοί λόγοι τα περί τιμωρίας των δυσσεβών, που παρουσιάζονται συχνά να ευδοκιμούν υλικά και να φαίνονται ευτυχισμένοι. Δυσεξαρίθμητες απειλές Του ο Θεός τις έκανε πράξεις, για να πεισθούμε ότι υπάρχει ανταπόδοση και κόλαση. Ας μνημονεύσουμε μόνο τη συμφορά του Αδάμ. Τον είχε προειδοποιήσει απερίφραστα και αυστηρά ο Πλάστης, ο γενάρχης μας όμως λίγη σημασία έδωσε στην απειλή και έπαθε ό,τι έπαθε – και πάθαμε!

Η μακροθυμία μεταφράζεται σε παράταση προθεσμίας και όχι σε αδικία, αμνησία-αμνηστία, και έλλειψη απονομής στον καθένα του δέοντος.

ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΘΕΙ ΔΙΕΘΝΩΣ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (1914-1923)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Η πρόσφατη ορθή απόφαση του Ισραήλ να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων από τους Οθωμανούς και τους Νεοτούρκους μάς δίνει την ευκαιρία να θυμηθούμε όσα υπέστησαν οι Έλληνες της Ανατολής κατά την περίοδο 1914- 1923.

Είναι καιρός να αγωνισθούμε με γνώση και με οργάνωση για να ζητήσουμε από τη διεθνή κοινότητα και από μεμονωμένες χώρες την αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ελληνισμού από Οθωμανούς, Νεοτούρκους και Κεμαλικούς με επίκεντρο την Ανατολική Θράκη, τη Μικρά Ασία και τον Πόντο.

Για την προσπάθεια αυτή είναι χρήσιμο:

1. Να απαγκιστρωθούμε από λανθασμένες νοοτροπίες που δίδασκαν την αποφυγή κάθε ενοχλήσεως των Τούρκων. Ο κατευνασμός του «θηρίου», που ήταν η επικρατούσα αντίληψη άλλων εποχών και κυβερνήσεων, οδήγησε σε αποθράσυνση της Τουρκίας. Τα βιβλία του «συνωστισμού» και η ωραιοποίηση της Τουρκοκρατίας έφεραν τα αντίθετα αποτελέσματα. Οι ήρωες και οι μάρτυρες του Ελληνισμού δεν πρέπει να λησμονηθούν στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης ελληνοτουρκικής φιλίας ή προσεγγίσεως.

Ἡ συγκέντρωση τοῦ νοῦ τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς. Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

Τί νὰ κάνουμε, ὅταν ὁ νοῦς μας τρέχει ἐδῶ κι ἐκεῖ καὶ δὲν μποροῦμε νὰ τὸν συμμαζέψουμε στὴν προσευχή;

Ὅταν εἴμαστε μόνοι στὸ σπίτι, μποροῦμε ν’ ἀναβάλουμε τὴν ἔναρξη τῆς προσευχῆς ἤ, ἂν ἔχουμε ἤδη ἀρχίσει, νὰ τὴ διακόψουμε γιὰ λίγο. Ἂν καὶ ὕστερα ἀπ’ αὐτὸ τὸ μικρὸ διάλειμμα ὁ νοῦς μας δὲν συνεργάζεται μὲ τὴν προαίρεσή μας, τότε δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ τοῦ ἐπιβάλουμε μὲ τὴ βία, θέλει δὲν θέλει, νὰ συγκεντρωθεῖ στὴν προσευχή, σ’ ὅποιο βαθμὸ, βέβαια, εἶναι δυνατόν. Μέσα στὴν ἐκκλησία, πάλι, μερικὲς φορὲς δὲν ἀκοῦμε ἢ δὲν καταλαβαίνουμε ὅσα ψάλλονται, διαβάζονται ἢ ἐκφωνοῦνται. Σ’ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, σταθεῖτε νοερὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἀφοσιωθεῖτε στὴν εὐχὴ τοῦ Ἰησοῦ.

Πρέπει νὰ ξέρετε, πάντως, ὅτι στὸ ναό, κατὰ τὴν τέλεση ὁποιασδήποτε Ἀκολουθίας, καὶ κατεξοχὴν τῆς θείας Λειτουργίας, κάθε λατρευτικὴ πράξη, κάθε κίνηση ἔχει τὴ σημασία της. Ὅποιος, λοιπόν, γνωρίζει καὶ κατανοεῖ τὴ σημασία κάθε πτυχῆς τῆς τελετουργίας, συμμετέχει μὲ ἐπίγνωση στὴ σύναξη τῶν πιστῶν καὶ τρέφει τὴν ψυχή του μὲ τὸ οὐράνιο μάννα, ποὺ προσφέρεται ἄφθονα στὰ πνευματικὰ συμπόσια τῆς ἐκκλησιαστικῆς λατρείας.

Τα αντίφωνα και οι ευχές που τα συνοδεύουν Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας

Τα αντίφωνα και οι ευχές που τα συνοδεύουν

Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας 

Όσο ο διάκονος απευθύνει τις αιτήσεις και ο ιερός λαός προσεύχεται, ο ιερεύς στο άγιο βήμα λέγει με χαμηλή φωνή και μόνος του ευχή για τους παρισταμένους και για τον άγιο ναό, να χυθούν επάνω τους πλούσια τα ελέη και οι οικτιρμοί του Θεού. Τέλος, προσθέτει και την αιτία, για την οποία αυτός ζητεί και ο Θεός θα χορηγήσει ό,τι είναι δίκαιο: όχι διότι είναι άξιοι αυτοί που πρόκειται να λάβουν, όχι διότι είναι δίκαιο να λάβουμε εμείς, αλλά διότι «Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις». Για τη δική Σου δόξα, λέγει, σε παρακαλώ γι’ αυτά. Διότι το να δείξεις σ’ εμάς τους ανάξιους τέτοια φιλανθρωπία προς δική Σου δόξα αποβαίνει. Και αυτός ο τρόπος να δοξάζεσαι σου αρμόζει, σύμφωνα με το λόγο του μακαρίου Δαβίδ: «Μη σ’ εμάς, Κύριε, μη σ’ εμάς, αλλά στο όνομά Σου δώσε δόξα» (Ψαλμ. 113:9).

ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΕΞ ΑΓΡΑΦΩΝ

ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΕΞ ΑΓΡΑΦΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

 

       Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, «φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον» (Α΄Ιωάν.4,18). Όποιος αγαπά με όλη τη δύναμη της ύπαρξής του τον Θεό, αψηφά όλους τους κινδύνους και παραδίδει τον εαυτό του στην μαρτυρία Εκείνου, διότι «ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ» (Α΄Ιωάν.4,17). Αυτό έκαμε και ο Άγιος Νέος Οσιομάρτυς Κυπριανός, εκδηλώνοντας την άμετρη αγάπη του για το Χριστό, με την ευθαρσή ομολογία του προς Αυτόν και τον σφοδρό έλεγχο κατά της ισλαμικής θρησκείας ενώπιον των οθωμανικών αρχών. 

       Καταγόταν από την περιοχή των Αγράφων, γεννήθηκε στο χωριό Κλητζός, το οποίο βρίσκεται  51 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι και 12 χλμ. βορειοδυτικά από τα Φουρνά, στις αρχές του 17^ου αιώνα, από γονείς ευσεβείς, οι οποίοι τον γαλούχησαν με τα σωστικά νάματα της Ορθοδόξου Πίστεως. Να σημειώσουμε πως η ευρύτερη περιοχή των Αγράφων υπήρξε, κατά κάποιο τρόπο προνομιακή στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας, καθότι, λόγω του δυσπρόσιτου της περιοχής, αλλά και την δράση των οργανωμένων ομάδων κλεφταρματωλών  (ανυπόταχτων Ελλήνων), οι κάτοικοι της περιοχής βίωναν λιγότερο καταπιεστικά την δουλεία των αλλοθρήσκων τυράννων Οθωμανών. Δεν είναι βεβαίως τυχαίο το ότι στα Άγραφα καλλιεργήθηκε ακόλλητα η εθνική μας παιδεία, καθ’ όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, στις εκεί ονομαστές σχολές και διατηρήθηκε η ιδέα της εθνικής μας απελευθέρωσης. 

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ: Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ: Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Το Άγιο Όρος αποτελεί την κιβωτό του ορθόδοξου μοναχισμού εδώ και χίλια χρόνια. Αποτελεί δε δημιούργημα ενός μεγάλου άνδρα της Εκκλησίας μας, του αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου. Αυτός υπήρξε ο πρώτος κτήτορας κοινοβιακής μονής στον Άθωνα, της σεβάσμιας Μονής της Μεγίστης Λαύρας.  

      Γεννήθηκε το 930 μ. Χ. στην Τραπεζούντα του Πόντου από γονείς που είχαν έρθει από τη μακρινή Αντιόχεια. Δυστυχώς πέθαναν νωρίς. Ο πατέρας του πριν γεννηθεί ο Αθανάσιος και λίγο καιρό αργότερα η μητέρα του. Πριν πεθάνει η μητέρα του βάπτισε το νεογέννητο αγόρι και του έδωσε το όνομα Αβράμιος. Μια ευσεβής φίλη της και μοναχή, ανάλαβε να μεγαλώσει το ορφανό. Το φρόντιζε σαν δικό της παιδί και του ενέπνευσε την πίστη στο Θεό, την ευσέβεια και την αγάπη για το μοναχικό ιδεώδες. Όμως και αυτή, όταν ήταν επτά χρονών το παιδί, αρρώστησε και πέθανε. Κάποιοι άλλοι συγγενείς το περιμάζεψαν και το φρόντισαν ώσπου να ενηλικιωθεί. Τον έστειλαν μάλιστα να σπουδάσει στα ονομαστά σχολεία της περιοχής. 

Κυριακή Εʼ Ματθαίου: Η θεραπεία του δαιμονισμένου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. η’ 28-34, θ’ 1)

Οι άνθρωποι είναι άδικοι με το Θεό, γι’ αυτό και εξοργίζονται μαζί Του. Ποιός έχει το δικαίωμα όμως να εξοργιστεί εναντίον οποιουδήποτε και μάλιστα εναντίον του Θεού;

Οι άθεοι κλείνουν το στόμα τους και σκέφτονται: «Ας μην αναφέρουμε το όνομα του Θεού, ώστε να εξαφανιστεί απ’ αυτόν τον κόσμο». Ανόητοι άνθρω­ποι! Τα στόματά σας είναι μια μικρή μειονότητα στο εύρος του κόσμου. Έχετε δει η ακούσει πώς δίνει φωνή στο ποτάμι ένα φράγμα; Αν δεν ήταν το φράγμα, το ποτάμι δε θ’ ακουγόταν, θα ήταν μουγγό. Το φράγμα όμως άνοιξε το λαρύγγι του και κάθε μικρή σταγόνα απέκτησε γλώσσα.

Το δικό σας φράγμα θα κάνει το ίδιο: θ’ ανοίξει το λαρύγγι των άλαλων και θα διδάξει τους βωβούς να μιλήσουν. Αν τα χείλη σας πάψουν να ομολογούν το όνομα του Θεού, η καρδιά σας θα γεμίσει με φόβο όταν ακούσετε να τον ομολογούν οι άσοφοι και οι βουβοί. Αλήθεια σας λέω: Αν εσείς σιωπήσετε, οι λίθοι κεκράξονται. Ακόμα κι αν δε μιλήσει κανένας άνθρω­πος στη γη, θ’ αποκτήσει φωνή το χορτάρι. Ακόμα κι αν αποκηρύξουν το όνομα του Θεού όλοι οι άνθρωποι, αυτό θα γραφτεί στο ουράνιο τόξο, στον ουρανό, θα χαραχτεί με φωτιά σε κάθε χόρτο, σε κάθε κόκκο άμμου. Τότε η άμμος θα μετατραπεί σε άνθρωπο κι ο άνθρωπος σε άμμο.

ΝΑΟΣ ΘΕΟΥ Ή ΣΠΗΛΑΙΟ ΛΗΣΤΩΝ; (Κυριακή Ε΄ Ματθαίου)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Ερχόμενος στη χώρα των Γεργεσηνών ο Χριστός, συνάντησε δύο δαιμονισμένους ανθρώπους που έβγαιναν απ’ το νεκροταφείο της περιοχής, αφού τα μνήματα ήταν ο τόπος διαμονής τους. Ήταν σε τρομερά άθλια κατάσταση, «χαλεποί λίαν». Κανένας δεν τολμούσε να βρεθεί στον δρόμο τους. Ο Χριστός τους θεράπευσε, επιτρέποντας στα δαιμόνια που κατοικούσαν μέσα τους να μπουν, κατόπιν αίτησής τους, σε ένα κοπάδι χοίρων που έβοσκε παραπέρα. Οι χοίροι τότε όρμησαν όλοι μαζί στον παρακείμενο γκρεμό και έπεσαν στη θάλασσα (Κυριακή Ε΄ Ματθαίου).

Η παρουσία του Χριστού στον τόπο τους ήταν το εκπληκτικότερο γεγονός που θα μπορούσε ποτέ να συμβεί στους Γεργεσηνούς. Ο Θεός ντυμένος την ανθρώπινη μορφή βρέθηκε τόσο κοντά τους, περπάτησε ανάμεσά τους. Τέτοιο πράγμα δεν είχε ξαναγίνει στην ανθρώπινη ιστορία. 

ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΡΗΤΗΣ: Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΡΗΤΗΣ: Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

       Την Πέμπτη της Ε΄ εβδομάδος των Νηστειών ψάλλεται στην Εκκλησία μας ο Μέγας Κανόνας, το έξοχο ποίημα του αγίου Ανδρέα Κρήτης, ενός από τους μεγαλύτερους ποιητές και ρήτορες της Εκκλησίας μας. 

       Ο άγιος Ανδρέας γεννήθηκε στη Δαμασκό της Συρίας το έτος 660 από ευσεβείς Έλληνες γονείς, τον Γεώργιο και την Γρηγορία. Λόγω ότι μέχρι την ηλικία των οκτώ ετών ήταν άλαλος, τον αφιέρωσαν στην υπηρεσία της Εκκλησίας, ως πράξη ευγνωμοσύνης στο Θεό. Μαζί με την  ευσέβεια του έδωσαν και σοβαρή μόρφωση. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών πήγε με τους γονείς του στην Ιερουσαλήμ, όπου ο Πατριάρχης Θεόδωρος τον έθεσε υπό την προστασία του. Το 678 εκάρη μοναχός, στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και προήχθη σε αξιωματούχος της πατριαρχικής αυλής (νοτάριος). Από νωρίς έδειξε ασυνήθιστη δράση, κυρίως στον τομέα της φιλανθρωπίας. Επέδειξε, παρ’ όλο το νεαρό της ηλικίας του ασυνήθιστη πνευματική ωριμότητα, ώστε κατέκτησε την αγάπη και το θαυμασμό των αγιοταφητών πατέρων. Μάλιστα εκτιμήθηκαν οι ικανότητές του ώστε αναφέρεται πως έλαβε μέρος στην ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο ως αντιπρόσωπος του Θεοδώρου Ιεροσολύμων στην Κωνσταντινούπολη. Κάποιοι αμφισβητούν τη συμμετοχή του αυτή, αλλά επιβεβαιώνεται η αποστολή του το 685 στην Κωνσταντινούπολη, προκείμενου να επιδώσει τη γραπτή ομολογία πίστεως στις αποφάσεις της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου του Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων. Θα παραμείνει στη Βασιλεύουσα, διότι η Ιερουσαλήμ είχε κατακτηθεί από τους Άραβες. Εκεί προήχθη περί το 695 σε διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας και του ανατέθηκε το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας και η διεύθυνση ορφανοτροφείου «Άγιος Παύλος» και ενός πτωχοκομείου. Με το ζήλο του και τα φυσικά του προσόντα αναδείχτηκε σημαίνων κληρικός της Μεγάλης Εκκλησίας. Εκεί έδειξε τις σπάνιες ρητορικές και ποιητικές του ικανότητες.   

ΑΓΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΧΩΝΙΑΤΗΣ Ή ΑΚΟΜΙΝΑΤΟΣ: Ο ΛΟΓΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΓΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΧΩΝΙΑΤΗΣ Ή ΑΚΟΜΙΝΑΤΟΣ: Ο ΛΟΓΙΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Μέσα από τη σύγχρονη πνευματική Βαβέλ και το πυκνό σκοτάδι της ψυχαναγκαστικής ιδεοληψίας κατά της χριστιανικής πίστης, προβάλλουν οι ολόφωτες μορφές των αγίων της Εκκλησίας μας για να μας θυμίσουν ότι η πίστη στο Χριστό είναι φως, διότι ο «αρχηγός και τελειωτής» της πίστεώς μας Ιησούς (Εβρ.12,2), είναι ο Ίδιος «το φως το αληθινόν» (Ιωάν.1,9), και το «φως του κόσμου» (Ιωάν.8,12). Οι άγιοι και το έργο τους είναι οι ισχυροί ιστορικοί κόλαφοι κατά των διαφόρων χριστιανομάχων, οι οποίοι, λασπολογώντας, θέλουν να παρουσιάσουν την Εκκλησία μας ως σκοτάδι.

Ὁ μακαριστός Γεροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης διὰ τοὺς λατινίζοντας «Ὀρθοδόξους»

ΓΙΑ ΤΗΝ ἄκρως λαθεμένη ἀντίληψη τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ, γιὰ τὴν  περὶ Ὀρθοδοξίας καὶ ἱεραποστολῆς, ὁ μακαριστὸς λόγιος μοναχὸς π. Θεόκλητος Διονυσιάτης, εἶχε ἐπισημάνει:

«Καὶ οἱ Λατῖνοι μὲν οὕτως. Ἀλλ’ ἔχομεν καὶ τὸν κίνδυνον ἐκ τῶν ἰδικῶν μας “λατίνων” ἢ λατινοφρόνων — ἡ διαστολὴ καθίσταται δυσδιάκριτος. Οἱ ὁποῖοι τελευταίως ἀναφανδὸν κηρύσσονται ὑπὲρ τῶν “ἐπαφῶν”, ὑπὲρ τῆς “φιλίας”, ὑπὲρ τῆς “ἑνότητος” καὶ μάλιστα καθ’ ὅν χρόνον οἱ ἀντίπερα Λατῖνοι δὲν παύουν νὰ μᾶς ὑπενθυμίζουν, ὅτι εἴμεθα ἀπεσχισμένοι καὶ ὅτι πρέπει νὰ τὸ πάρωμεν ἀπόφασιν, ἀναμένουν τὴν ἐξ ἡμῶν ἀναγνώρισιν τοῦ… θείου Πάπα!… Καὶ οἱ ἡμέτεροι λατινίζοντες εἶναι πολλοί, δυστυχῶς!… Κληρικοὶ καὶ λαϊκοί. Μὲ ἀξιώματα ὑψηλότατα καὶ θέσεις περιόπτους. Καὶ περιάγουν ξηρὰν καὶ θάλασσαν, διὰ νὰ ἑτοιμάσουν τὴν ἅλωσιν τῆς Ὀρθοδοξίας, “δοκοῦντες, τάχα, λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ”! Τοῦτο μόνον δὲν γνωρίζομεν. Διότι πρόκειται περὶ ποικιλίας τύπων καὶ μὲ ἐλατήρια διαφέροντα. Ἄλλοι εἶναι χρονίως νοσοῦντες ἀπὸ “ἀγάπην”, ἄλλοι εἶναι καιροσκόποι, θεωροῦντες τὴν ὑπερθεμάτισιν εἰς τὸ λατινισμὸν ὡς εὐκαιρίαν ἄγρας εὐαρεσκειῶν “ὑψηλῶν” τινων, ὑψηλότατα ἱσταμένων, ἄλλοι εἶναι δειλοί, φοβούμενοι, ὅπως νομίζουν, τὸ γένειόν των ἢ τὴν θέσιν των, ἄλλοι εἶναι ἐκ πεποιθήσεως φιλοπαπικοί, ἄλλοι ἀποτίνουν φόρον διὰ παροχάς, δοθείσας ἢ ἐλπιζομένας, ἄλλοι διὰ νὰ μὴ ὑστερήσουν εἰς τὴν ἑνωτικὴν πλειοδοσίαν, ἄλλοι…, ἀλλὰ πάντες εἶναι πεπτωκότες!…». Κι ὅλα αὐτὰ γίνονται διότι οἱ «δικοί» μας λατινίζοντες δὲν πιστεύουν στὴν μοναδικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τὴν ὁποία ἐντάσσουν σὲ μία ἀπὸ τὶς «ἐκκλησίες» τῆς Δύσης, σὲ ἕνα «κλάδο» τῆς «ἐκκλησίας τῶν κλάδων»!

Σε συνέδριο των αμετανόητων Λατίνων στο Βίλνιους ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος

Εκφώνησε επίσημη ομιλία, πρότυπο συγκρητιστικής μεταπατερικής θεολογίας (Βίντεο)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Μπροστά σε ένα πολυπληθές κοινό αμετανόητων παπικών στο Βίλνιους της Λιθουανίας, ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος (Αρχοντώνης) εκφώνησε επίσημη ομιλία (πρότυπο συγκρητιστικής μεταπατερικής θεολογίας) με τίτλο «Οικουμενισμός και Έλεος – Υπερβαίνοντας την ιστορική αδράνεια», την 8η Ιουνίου 2026 [1].

Ως ομιλητής συμμετείχε στις εργασίες του 6ο παπικού «Παγκόσμιου Αποστολικού Συνεδρίου Ελέους» (World Apostolic Congresses of Mercy, WACOM), το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Βίλνιους της Λιθουανίας, από την 7η έως τις 12η Ιουνίου 2026, και μεταδόθηκε σε ζωντανή μετάδοση από το διαδικτυακό κανάλι των Λατίνων EWTN.

Το Βατικανό αφόρισε έξι λεφεβριανούς κληρικούς επειδή «προχώρησαν σε σχισματική πράξη»

ΠΗΓΗ: protothema.gr

• Το Βατικανό αφόρισε δύο επισκόπους και τέσσερις ιερείς του λεφεβριανού κινήματος λόγω της τέλεσης χειροτονιών χωρίς την έγκριση του Πάπα στην Ελβετία.
• Η Αγία Έδρα ανακοίνωσε ότι θα επιβάλει ανάλογες κυρώσεις στους λαϊκούς που συμμετέχουν στις λειτουργίες των αφορισμένων κληρικών, ενώ κήρυξε άκυρα τα μυστήρια που τελούν.
• Οι λεφεβριανοί απορρίπτουν τα ανοίγματα της Καθολικής Εκκλησίας σε κοινωνικά ζητήματα και επιμένουν στην αυστηρή τήρηση της παράδοσης και της λειτουργίας στη λατινική γλώσσα.
• Το εκκλησιαστικό κίνημα που ίδρυσε ο Μαρσέλ Λεφέβρ αριθμεί σήμερα περίπου 720 ιερείς και μισό εκατομμύριο πιστούς σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το Βατικανό αφόρισε έξι υπερσυντηρητικούς λεφεβριανούς κληρικούς λόγω του ότι «προχώρησαν σε πράξη σχισματικής φύσεως». Πρόκειται για δυο λεφεβριανούς επισκόπους και τέσσερις ιερείς, οι οποίοι χειροτονήθηκαν χθες στην Ελβετία, χωρίς την άδεια και ενάντια στη βούληση του πάπα Λέοντα.

Δημήτριος Τσελεγγίδης: «Ὁ Θεός Λόγος καί “οἱ λόγοι τῶν ὄντων”»

Δημήτριος Τσελεγγίδης: «Ο Θεός Λόγος καί “οι λόγοι τών όντων”»

Σεβαστοί Πατέρες, κύριε Πρόεδρε του Συνεδρίου, κύριοι Σύνεδροι, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και αδελφές, χαίρομαι που βρίσκομαι για δεύτερη φορά στο βήμα και επικοινωνώ με ένα ακροατήριο ιδιαίτερα ανεβασμένο και με ιδιάζοντα χαρακτήρα, διότι συνδυάζει αυτό που λέμε Ελληνισμός και Ορθοδοξία. Η εισήγηση που προηγήθηκε από την κυρία Βουλγαράκη θα έλεγα ότι ενσάρκωσε αυτή την πραγματικότητα, τουλάχιστον στον δικό μου νου, με έναν καταπληκτικό τρόπο, που αισθάνθηκα και ως Έλληνας και ως Χριστιανός ότι έχουμε έναν ιδιαίτερο ρόλο μέσα στην Ιστορία, όχι γιατί μας αρέσει να το λέμε για να φανούμε ανώτεροι από κάποιους άλλους, αλλά γιατί είναι η ιστορική πραγματικότητα την οποία βεβαιώνουν τα ίδια τα πράγματα και ο ίδιος ο πανανθρώπινος πολιτισμός. 

Συνομιλία με τον Γέροντα Παΐσιο (Γ’)

Συνομιλία με τον Γέροντα Παΐσιο (Γ’)

– Γέροντα, τι πρέπει να κάνουμε για να σωθούμε;

– Προσευχή. Σήμερα άναψε μια μεγάλη φωτιά και τα πάντα καίγονται. Γι’ αυτό μόνο η προσευχή απομένει. Προ ετών είχε ανάψει μεγάλη φωτιά εδώ στο Άγιον όρος. Άρχισε από τη Μονή Βατοπαιδίου και έφθασε στη Μονή Ιβήρων. Εκεί ήταν πολλοί μοναχοί και λαϊκοί, οι οποίοι έκαναν μεγάλες προσπάθειες για να τη σβήσουν χωρίς να κατορθώσουν τίποτε. Η φωτιά προχώρησε στη Μονή Φιλοθέου. Εκεί ήταν μόνο μερικά γεροντάκια (μοναχοί), τα οποία είπαν: Αφού τόσοι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να την σβήσουν, εμείς τι να κάνουμε; Γι’ αυτό πήραν την εικόνα της Παναγίας της Γλυκοφιλούσης. Έκαναν Παράκληση και η φωτιά ως εκ θαύματος υπεχώρησε.