ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΠΡΟΘΥΜΙΑ (Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Η παραβολή των βασιλικών γάμων λίγες φορές διαβάζεται στην Εκκλησία. Ανήκει στις τελευταίες Κυριακές του Ματθαίου και για να προλάβει να διαβαστεί προ της εορτής του Υψώσεως του Σταυρού (14 Σεπ.), πρέπει να έχουμε το Πάσχα αρκετά νωρίς. Είναι παραπλήσια της παραβολής του μεγάλου δείπνου που διαβάζεται πάντα προ της εορτής των Χριστουγέννων. Ένας βασιλιάς (ο Θεός) με την ευκαιρία των γάμων του υιού του κάνει μεγάλο τραπέζι και καλεί πλήθος ανθρώπων, αλλά οι καλεσμένοι δεν προσέρχονται (Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου).

Οι λόγοι; Πολλοί. Κάποιοι δεν ήθελαν καθόλου να πάνε. Δεν είχαν από όρεξη τον βασιλιά. Κάποιοι όχι μόνο δεν πήγαν, αλλά και ενοχλήθηκαν κιόλας. Έπιασαν τους δούλους που μετέφεραν τα προσκλητήρια του γάμου, τους έβρισαν και τους σκότωσαν. Μα η πράξη τους είχε τις ανάλογες συνέπειες. Ο βασιλιάς οργίστηκε. Έστειλε τα στρατεύματά του και τους εξολόθρευσε. Και την πόλη τους την έκαψε. 

Αλλά υπήρξαν και κάποιοι άλλοι, που δεν είχαν αντίρρηση να πάνε, αλλά απλώς το αμέλησαν.Δεν το έβαλαν σε άμεση προτεραιότητα. Προτίμησαν να πάνε στις δουλειές τους πρώτα, άλλος στο χωράφι του, άλλος στο μαγαζί του, και τελικά ξεχάστηκαν και δεν πήγαν. Άφησαν τον γάμο και πήγαν για πουρνάρια, που λέμε. 

Αυτοί είμαστε εμείς. Οι Χριστιανοί! 

Επαναδιατύπωση της Ορθόδοξης διδασκαλίας υπό το πρίσμα της Κολυμπάρειας θεολογίας και του Οικουμενισμού

Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη

Κοινά σημεία μεταξύ Ορθοδόξων και παπικών ως προς το κοινωνιολογικό κομμάτι, εντοπίζει η συνεργάτης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής

Στην Ιστοσελίδα «Orthodox Observer» της Αρχιεπισκοπής Αμερικής δημοσιεύθηκε ένα άρθρο που επιγράφεται «Τα σημεία σύγκλισης της Καθολικής και της Ορθόδοξης προσέγγισης στην τεχνητή νοημοσύνη». [1]

Η συγγραφέας αυτού του κειμένου, Δρ Claire Koen, υποστηρίζει ότι υπάρχουν σημεία σύγκλισης μεταξύ των Καθολικών και Ορθοδόξων σχετικά με κοινωνικά θέματα και το επίκαιρο θέμα της τεχνητής νοημοσύνης. Η εργασία της στηρίζεται στην εγκύκλιο του πάπα Λέοντα Magnifica Humanitas, όπου εξετάζονται οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις υπό το πρίσμα της παπικής κοινωνικής διδασκαλίας και πιο συγκεκριμένα της αξιοπρέπειας του ανθρωπίνου προσώπου, του προορισμού των αγαθών, της προτεραιότητας της μέριμνας των φτωχών, της φροντίδας του κοινού τους οίκου και της ειρήνης.

Κυριακή ΙΔ’ Ματθαίου: Ομιλία ΜΑ’ στην παραβολή που καλεί στους γάμους του Υιού (Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς)

Δίδεται και απάντηση προς εκείνους που λένε, γιατί ο Θεός κάλεσε εκείνους που καθόλου δεν υπάκουσαν, ή δεν υπάκουσαν με έργα, και γιατί έπλασε εκείνους που θα τιμωρηθούν.

1. Της παραβολής που αναγινώσκεται σήμερα στο Ευαγγέλιο του Κυρίου (Ματθ. κβ’, 2-14), θα πω στην αγάπη σας, το τελευταίο πρώτο, ότι δηλαδή πολλοί είναι οι καλεσμένοι, λίγοι όμως οι εκλεκτοί. Αυτό εξ άλλου ο Κύριος το δείχνει σε κάθε παραβολή, ώστε εμείς να φροντίσουμε να μην είμαστε απλώς από τους καλεσμένους, αλλά από τους εκλεκτούς. Διότι εκείνος που δεν είναι από τους εκλεκτούς, αλλά μόνο από τους καλεσμένους, όχι μόνο ξεπέφτει από το άδυτο φως, αλλά βγαίνει έξω και από το εξώτερο φως. Και θα δεθεί χειροπόδαρα, στα πόδια γιατί δεν έτρεξαν προς τον Θεό, και τα χέρια γιατί δεν εργάστηκαν τα έργα του Θεού, και παραδίδεται στον κλαυθμό και το τρίξιμο των δοντιών.

Η τρομερή πραγματοποίηση (…), των φοβερών “προφητειών” του Φώτη Κόντογλου!

Η τρομερή πραγματοποίηση (…), των φοβερών “προφητειών” του Φώτη Κόντογλου!

<<Η Ελλάδα είναι πλούτος της γης, και εσείς είσασθε οι πτωχοί, οι σαρακοστιανοί, οι άνθρωποι με τα στενά κολλάρα και με τις μπανέλλες,

και η δανεική αρχοντιά σας είναι κάποια αραχνιασμένα σκοτεινά σπίτια, με σκονισμένα σερβίτσια ή πολυκατοικίες «αρτιφισιέλ» στενές σαν ποντικόφακες, μούχλα, ανόητες κουβέντες, θεατρινίστικο ύφος, ανεκδοτάκια γιά την Πομπαντούρ, γιά τον Μέττερνιχ και γιά τους σκηνοθετημένους Βολταίρους ή γιά τους κρονόληρους Μπέρναρ Σω, που τους έχετε γιά μοντέλα της μικρολογίας σας…

Η Ελλάδα δεν βγάζει μανιτάρια και ζαμπόνια και τυριά βρώμικα…

Η Ελλάδα γεννά Ομήρους, Ησιόδους, Αισχύλους, Πινδάρους, Πολυκλείτους, Ικτίνους, Χρυσόστομους, Βασιλείους, Ανθεμίους, Πανσελήνους, Φερραίους, ποιητές των δροσερών βουνών, Παπαδιαμάντηδες, ανθρώπους που μοσκοβολάνε σαν το Τίμιο Ξύλο!!

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Ποδοπατήσαμε κάθε τι που ήταν ιερό για τους πατέρες μας

“…και γι’ αὐτό στη συνέχεια ποδοπατηθήκαμε ἐμεῖς οι ἴδιοι…”

Ἀδελφοί μου, ἁμαρτήσαμε καὶ στὴ συνέχεια ἐξαγνιστήκαμε. Προσβάλαμε τὸν Παντοδύναμο Θεό μας, καὶ γι’ αὐτὸ τιμωρηθήκαμε. Σπιλώσαμε τὶς ψυχές μας καὶ ξεπλύναμε τὴν κάθε ἁμαρτία μας, μὲ τὸ αἷμα καὶ μὲ τὰ δάκρυά μας.

Ποδοπατήσαμε κάθε τι, ποὺ ἦταν ἱερὸ γιὰ τοὺς πατέρες μας, καὶ γι’ αὐτὸ στὴ συνέχεια ποδοπατηθήκαμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι.

Ἡ καταστροφὴ μας ἦταν ἀναμενόμενη ἀφοῦ τὰ σχολεῖα μας ἦταν χωρὶς πίστη στὸ Θεό, οἱ πολιτικοί μας δὲν ἦταν ἔντιμοι, ὁ στρατός μας δὲν εἶχε πατριωτισμὸ καὶ οἱ κυβερνῆτες μας δὲν εἶχαν τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι καταστράφηκαν τὰ σχολεῖα, ὁ στρατὸς καὶ ὅλο τὸ κράτος μας.

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ «ΧΑΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ»

Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ με ολοένα μεγαλύτερο προβληματισμό κάτι που, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι απλώς μια αλλαγή στο ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων αλλά κάτι πολύ βαθύτερο.Νομίζω ότι είναι φανερό στους περισσότερους η σταδιακή απαξίωση της ίδιας της ιδέας ότι το παιδί χρειάζεται πνευματική παιδεία.

Τα Θρησκευτικά, ένα μάθημα που για δεκαετίες είχε τη δική του θέση στη σχολική εκπαίδευση και διδασκόταν από θεολόγους με την αντίστοιχη θεολογική κατάρτιση, αντιμετωπίζονται πλέον ολοένα περισσότερο ως κάτι δευτερεύον, ως μία ώρα που μπορεί να περικοπεί, να περιοριστεί ή ακόμη και να ανατεθεί σε ανθρώπους χωρίς ουσιαστική θεολογική ειδίκευση.Ολό αυτό είναι φυσικό αποτέλεσμα όταν το Υπουργείο δεν διορίζει αρκετούς θεολόγους για να καλυφθούν οι ανάγκες των σχολείων και αντί να αντιμετωπιστεί η αιτία, αναζητείται η εύκολη λύση.Να μικρύνει το μάθημα, είτε να γίνει το δίωρο μονόωρο για να «τακτοποιηθεί» το πρόγραμμα και να μην «χάνουν τα παιδιά μάθημα».

Μα ποιο μάθημα ακριβώς θεωρούμε ότι δεν πρέπει να χάσουν;; και κυρίως..

Ποιος αποφάσισε ότι το μάθημα που μιλά στον άνθρωπο για τον Θεό, την ψυχή, την ευθύνη, την ελευθερία, την αγάπη, τη συγχώρεση, τον θάνατο και την ελπίδα είναι αυτό που περισσεύει;

Τα ελληνικά φώτα. του Θεόδωρου Ι. Ζιάκα*

Χρήστος Μποκόρος, «Φραγκοσυκιά», ελαιογραφία σε ξύλο, 56Χ40 εκ., 2002.

του Θεόδωρου Ι. Ζιάκα* από τον νέο Ερμή τον Λόγιο τ. 27 

Θα ξεκινήσω με το εξής προκαταρκτικό ερώτημα: Τι νομιμοποιεί άραγε –σήμερα– την εδώ απόπειρά μας να αναδείξουμε τον ελληνικό Πολιτισμό; Και μάλιστα, ως οικουμενική πρόταση; Άρχισε μήπως, ξανά, ο «πόλεμος των γιγάντων»; Όπου οι θεοί τα βρίσκουν σκούρα; Και χρειάζεται να επιστρατευθεί, ξανά, ο Ηρακλής, προκειμένου «να μη χάσουν τον πόλεμο»;…

Ή, μήπως, αγαπητοί φίλοι, είμαστε αιθεροβάμονες; Τραγικά ανακόλουθοι;

Γιατί ανακόλουθοι;

Προετοιμασία του αγίου Παϊσίου για την μοναχική ζωή. Ιερομόναχος Ισαάκ

Προετοιμασία του αγίου Παϊσίου για την μοναχική ζωή

Ιερομόναχος Ισαάκ 

Ο Αρσένιος – μετέπειτα Γέροντας Παΐσιος – μια μέρα πήγε στην Μητρόπολη Ιωαννίνων και ρώτησε τον Πρωτοσύγκελλο, αν μπορούσε σε εκείνη την ηλικία να γίνη μοναχός. Εκείνος του απάντησε: «Τώρα δεν μπορείς· αργότερα, να μεγαλώσης». Ήταν τότε δεκαπέντε ετών.

Είχε υψηλή ιδέα για τον μοναχισμό και προετοιμαζόταν όσο το δυνατόν καλύτερα. Ζούσε και αγωνιζόταν σαν μοναχός. Σε όσους του πρότειναν συνοικέσια, τα ξέκοβε μια και καλή· «εγώ θα γίνω καλόγηρος», απαντούσε. Σ’ ένα γάμο ο πατέρας του του ευχήθηκε «και στην χαρά σου». Από τότε δεν του ξαναφίλησε το χέρι, όχι από έλλειψη σεβασμού, αλλά ως σιωπηρή διαφωνία, δείχνοντας ότι δεν επιθυμούσε να πραγματοποιηθή η ευχή του, αλλά η προφητεία του οσίου Αρσενίου. Για τον Αρσένιο ένας δρόμος ανοιγόταν μπροστά του, η αγγελική ζωή των μοναχών.

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΒΑΒΥΛΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΠΑΙΔΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΒΑΒΥΛΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΠΑΙΔΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

      Η φοβερή περίοδος των διωγμών, των τριών πρώτων χριστιανικών αιώνων, ανάδειξε μέγα πλήθος Μαρτύρων, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται και οι Ιερομάρτυρες, δηλαδή οι κληρικοί Μάρτυρες. Ένας από τους πλέον ένδοξους Ιερομάρτυρες υπήρξε και ο άγιος Βαβύλας. 

     Γεννήθηκε και έζησε στην Αντιόχεια στο πρώτο μισό του 3^ου μ. Χ. αιώνα. Καταγόταν από ευσεβή οικογένεια, η οποία είχε δώσει πολλούς Μάρτυρες στην Εκκλησία. Οι Χριστιανοί της Αντιόχειας, εκτιμώντας την πίστη, το ήθος και τις ικανότητές του τον ανάδειξαν Επίσκοπό τους. Ο Βαβύλας ασκούσε με ζήλο και φόβο Θεού την υψηλή του διακονία. Κήρυττε με θάρρος και παρρησία, σε μια εποχή που και μόνο η φήμη ότι κάποιος ήταν Χριστιανός, συλλαμβάνονταν, βασανίζονταν και όταν δεν θυσίαζε στα είδωλα, θανατώνονταν με τους πλέον φρικτούς και επώδυνος τρόπους. 

ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗΣ: Ο ΑΟΜΜΑΤΟΣ ΦΛΟΓΕΡΟΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΗΣ: Ο ΑΟΜΜΑΤΟΣ ΦΛΟΓΕΡΟΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

 

       Βασικό στοιχείο της εκκλησιαστικής μας ζωής είναι η ιεραποστολή. Η διδαχή των αρχών της σώζουσας πίστεώς μας, σε ανθρώπους που είτε δε γνώρισαν την διδασκαλία του Χριστού, είτε την γνώρισαν πλημμελώς. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας ενέταξαν στην ποιμαντική τους διακονία και την ιεραποστολή. Ένας μεγάλος ιεραπόστολος υπήρξε και ο όσιος Άνθιμος Κουρούκλης ο τυφλός, από την Κεφαλονιά. 

      Γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς στα 1717 από την ευσεβή οικογένεια του ναυτικού Ιωάννη και της Αντζουλέττας Κουρούκλη – Ψωμά. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Αθανάσιος. Όντας παιδί ακόμη χτύπησε θλίψη της ζωή του, προσβλήθηκε από τη φοβερή, για την εποχή εκείνη, ασθένεια της ευλογιάς, η οποία τον τύφλωσε. Η ευσεβής μητέρα του εναπόθεσε τις ελπίδες της στο Θεό, η οποία προσευχόταν με θέρμη και κάνοντας σαρανταλείτουργα για την ίαση του παιδιού της. Ο Θεός άκουσε τις προσευχές της, κάποια μέρα σε λειτουργία στο ναό των Αγίων Αποστόλων στη Μονή Κορωνάτου, έγινε το θαύμα, ο μικρός Αθανάσιος ξαναβρήκε το φως του, την ώρα που ο ιερέας είπε: «Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε»! Αυτό το θαύμα τον συγκλόνισε και αποφάσισε να αφιερωθεί στο Θεό, να Τον υπηρετήσει για τη μεγάλη ευεργεσία που έλαβε από Αυτόν! 

     Τα πρώτα γράμματά του τα έμαθε από τον ηγούμενο Άνθιμο, στην Ιερά Μονή της Αγίας Παρασκευής Λεπέδων, λίγο έξω από το Ληξούρι, δείχνοντας εξαιρετική επιμέλεια και φιλομάθεια. 

Το μύθευμα της προνομιακής μεταχείρισης της Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία

Όλα αυτά τα χρόνια κατίσχυσε ψευδώς ότι η Ελληνική Εθνική Μειονότητα στην Αλβανία όχι μόνον δεν υπέστη εθνικούς και πολιτικούς διωγμούς, αλλά, απεναντίας, έτυχε προνομιακής αντιμετώπισης από το αλβανικό κομμουνιστικό κράτος. Οι πρεσβεύοντες την άποψη αυτή επικαλούνται το σχετικά καλύτερο βιοτικό επίπεδο της περιοχής συγκριτικά με το υπόλοιπο της αλβανικής ενδοχώρας, το υψηλό πνευματικό επίπεδο των Ελλήνων και την καλύτερη, σε σχέση με άλλα μέρη, υπάρχουσα υποδομή.

Τα αναδεικνυόμενα στοιχεία, ωστόσο, είναι αψευδείς μαρτυρίες ότι ο βορειοηπειρωτικός ελληνισμός υπέστη τις πιο απηνείς διώξεις του εθνικού του φρονήματος, την αλλοτρίωση της εθνικής εξέλιξης στο μέτρο που θα μπορούσε να συγκριθεί μόνον με την ρωμαιοκαθολική κοινότητα της Αλβανίας ή, κατά παράλογο τρόπο, με τους αυτομολημένους κοσοβάρους στην Αλβανία, οι οποίοι ορίστηκαν ως εν δυνάμει πράκτορες του Τίτο.

Γιώργος Κοντογιώργης: ν’ ανακτήσουμε την ιστορικότητα του πολιτισμού μας, της Eκκλησίας του δήμου των πιστών!

Επειδή ο Ελληνισμός διανύει μια μεταβατική-μεταιχμιακή περίοδο όπου τα γεγονότα που θ΄ακολουθήσουν θα καθορίσουν την ύπαρξη και τη φυσιογνωμία του για γενιές ολόκληρες και καθώς η κρίση ταυτότητας λόγω ετεροκαθορισμού είναι κομβική καταφεύγουμε στο λόγο εθνικής αυτογνωσίας και αυτοκαθορισμού που εκπέμπει ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης τ.Πρύτανης της Παντείου:

-(η δημοκρατία μας) εκλόγιμη μοναρχία απολυταρχικού τύπου.

– (Διαφωτισμός)…Ο Διαφωτισμός είχε ως στόχο την ανατροπή της φεουδαρχίας…εκεί ο αντικληρικαλισμός ήταν απαραίτητη συνθήκη αυτοί ήταν οι φορείς η Εκκλησία ήταν ο φορέας της φεουδαρχίας της δεσποτείας ..Στον ελληνικό κόσμο από το Βυζάντιο ως και την Τουρκοκρατία οι μεγάλοι στοχαστές της ελευθερίας ήταν κληρικοί..(οπότε αναρωτιέται που χωράει ο αντικληρικαλισμός)

Ἡ Πηγή καί τό Ποτάμι Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος

Ὅλα τά ποτάμια πᾶνε στήν θάλασσα· καί ἡ θάλασσα νερό δέν χορταίνει (Ἐκκλ. 1,7)!

Τί ὄμορφα λόγια!

            Ποτάμια εἶναι οἱ ἅγιοι. Ἔργο τους καί ἀποστολή τους εἶναι, μέ τά ἔργα τους, μέ τίς ἀρετές τους, καί μέ τά λόγια τους, νά ποτίζουν τήν διψασμένη γῆ: τίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων, πού ζοῦν σ’ αὐτήν ἐδῶ τήν ζωή στήν γῆ κατά σάρκα.

Μά ὅση δραστηριότητα καί ἄν ἀναπτύσσουν οἱ ἅγιοι, καί ὅσες καί ἄν δίνουν συμβουλές, οἱ ἄνθρωποι θά μένουν διψασμένοι, ἄν δέν ψάξουν νά βροῦνε οἱ ἴδιοι τόν τρόπο, νά ξαναγυρίσουν μόνοι τους, μέ τήν καρδιά τους, στήν Πηγή ἐκείνη, ἀπό τήν ὁποία ξεπηγάζουν τά ἔργα πού κάνουν οἱ ἅγιοι.

Μη σας μπαίνουν ιδέες Σεβασμιώτατοι, για σύσταση μητρώου παρακολούθησης πιστών!

Γράφει ο Mandatoras

Μητρώο Παρακολούθησης Ιδιωτικού Χρέους και το Σύστημα Πιστοληπτικής Αξιολόγησης. Για το καλό μας…

Ο ρυθμός με τον οποίο επιβεβαιώνονται πλέον όλες οι δήθεν θεωρίες συνωμοσίας της περασμένης δεκαετίας είναι καταιγιστικός.

Μαχητικοί αρθρογράφοι και εκλεκτοί επαγγελματίες (ακαδημαϊκοί, νομικοί, μηχανικοί υπολογιστών κ.α.) αρθρογραφούν τακτικά για να τεκμηριώσουν την μεταβολή της ζωής μας σε ανάποδο κόσμο.

Πρωταγωνιστής είναι η ίδια η κυβέρνηση και τελευταίο χτύπημα η δημιουργία ενός Μητρώου παρακολούθησης με βάση τα χρέη των πολιτών.

Πολιτικά σχήματα πνιγμένα στα χρέη αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση της χώρας και στοχοποιούν τον πολίτη.

ΑΓΙΑ ΦΟΙΒΗ: Η ΕΝΘΕΡΜΗ ΔΙΑΚΟΝΙΣΣΑ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

ΑΓΙΑ ΦΟΙΒΗ: Η ΕΝΘΕΡΜΗ ΔΙΑΚΟΝΙΣΣΑ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

      Στην αρχαία εκκλησία είχε καθιερωθεί ενωρίς ο θεσμός των διακονισσών. Πρόκειται για την πρώτη στην ισχτορία κοινωνική καταξίωση της γυναίκας. Για πρώτη φορά στον Χριστιανισμό η γυναίκα καταξιώνεται ως ανθρώπινο πρόσωπο και αναδεικνύεται ισότιμη με τον άνδρα, έχοντας το δικαίωμα να αναλαμβάνει δημόσια λειτουργήματα. Μία από τις διάσημες διακόνισσες της αρχαίας Εκκλησίας είναι και η αγία Φοίβη από την Κόρινθο. Μια από τις πλέον συμπαθείς γυναικείες μορφές της Καινής Διαθήκης.

    Σύμφωνα με την διήγηση του βιβλίου Πράξεων των Αποστόλων ο απόστολος Παύλος με τους συνεργάτες του το 51 μ. Χ. πραγματοποίησε την δεύτερη ιεραποστολική του περιοδεία. Από την Μακεδονία κατέβηκε στην Αθήνα και κατόπιν έφτασε στην Κόρινθο, για να κηρύξει το Ευαγγέλιο στην μεγαλούπολη, η οποία ήταν η πρωτεύουσα της αχαϊκής ρωμαϊκής επαρχίας, από το 146 π. Χ. 

Ο Περιστερίου Γρηγόριος θέτει το Πρωτείο του Επισκόπου Ρώμης μέσα στη συνοδικότητα

ΑΡΧΙΣΕ ΣΤΗ ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ ΤΟ 27ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ SLEC

Το ερώτημα με ποια από τις δύο εκκλησιολογικές παραδόσεις θα συνδεθεί ο Επίσκοπος Ρώμης του μέλλοντος έθεσε ο Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος Παπαθωμάς στην εισαγωγική ομιλία του κατά την έναρξη του 27ου Διεθνούς Συνεδρίου της Εταιρείας Δικαίου των Ανατολικών Εκκλησιών (SLEC), στη Βουδαπέστη.

Με θέμα «Ο Επίσκοπος Ρώμης. Διαχρονικές Συγκλίσεις και Αποκλίσεις στο Εκκλησιο-κανονικό στερέωμα του μέλλοντος», ο Πρόεδρος της SLEC υποστήριξε ότι το Πρωτείο του Επισκόπου Ρώμης γίνεται απολύτως δεκτό από την ορθόδοξη πλευρά ως Συνοδικό Πρωτείο και όχι ως αυτονομημένο μέγεθος.

Η Θεσσαλονίκη που δεν γνωρίζουμε

Πόσο γνωρίζουν τη Θεσσαλονίκη όσοι δεν κατοικούν εκεί;

Κωνσταντίνος Χολέβας

Σεπτέμβριος είναι ο μήνας της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, η οποία άρχισε να λειτουργεί πριν απο 100 ακριβώς χρόνια, το 1926. Με την ευκαιρία αυτή οι πολιτικοί αρχηγοί θα αξιοποιήσουν το βήμα για να προβούν σε εξαγγελίες.

Πόσο γνωρίζουν τη Θεσσαλονίκη όσοι δεν κατοικούν εκεί; Καταγράφω μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία:

Στη Θεσσαλονίκη ιδρύθηκε ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός στην Ελλάδα. Ο σταθμός του Χρήστου Τσιγγιρίδη άρχισε να εκπέμπει στις 25 Μαρτίου 1926 και λειτούργησε ως ο ιδιωτικός ραδιοφωνικός σταθμός της πόλης.

Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος μιλά για τους Αγίους Παΐσιο, Πορφύριο και Ιάκωβο

13 Σεπ 2022 #NikolaosLoudovikos #pemptousia

Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος σε πρόσφατη επίσκεψή του στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου μιλά στους πατέρες της Μονής για την γνωριμία του με τους σύγχρονους Αγίους, Παΐσιο τον Αγιορείτη, Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη και Ιάκωβο Τσαλίκη.

Δεύτερος Όροφος: «Μακάριοι οἱ πενθοῦντες ὅτι αὐτοὶ παρακληϑήσονται» (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Όταν κτιστεί γερά ο πρώτο όροφος, ο χριστιανός βιάζεται να κτίσει τον δεύτερο. Ο πρώτος όροφος δεν προσελκύει τόσο με την ομορφιά του, όπως και το σίδερο δεν προσελκύει, αλλά είναι γερός και χρήσιμος όπως το σίδερο είναι γερό και χρήσιμο για τα ψηλά κτίσματα. Περισσότερο είναι μέσα στο χώμα παρά έξω από αυτό, περισσότερο αόρατο παρά ορατό, όπως κάθε θεμέλιο. Η ταπεινοφροσύνη δεν είναι κάποια αρετή που λάμπει και γυαλίζει. Ο πρώτος όροφος είναι γεμάτος από τις σκέψεις πάνω στην προσωπική μηδαμινότητα και από την αίσθηση της μηδαμινότητας και της αδυναμίας.

Ο δεύτερος όροφος είναι από δάκρυα.

«Μακάριοι οἱ πενθοῦντες ὅτι αὐτοὶ παρακληϑήσονται»

Τα δάκρυα είναι παράξενο υλικό! Εντελώς απαλά, αλλά ασφαλή. Λάμπουν σαν οπάλιος λίθος. Και πράγματι αυτός ο δεύτερος όροφος, ο όροφος των δακρύων, φαίνεται σαν από πολύτιμο οπάλιο λίθο.

Καλωσόρισες Κίνα! – Έφτασε το «μεγάλο ξεχώρισμα» με credit score για κάθε Έλληνα!

Ελευθέριος Ανδρώνης 

Μια ζωή με… πόντους δεν σημαίνει τίποτε άλλο από καταπόντιση της ελευθερίας. Το γράφαμε εδώ και 6 χρόνια από τούτη εδώ τη στήλη: Ότι μετά το πολιτικό πείραμα στον καιρό της πανδημίας, θα οδεύαμε ολοταχώς στο social credit system κατά τα νεοταξικά πρότυπα της Κίνας.

Προειδοποιούσαμε ως πρόσφατα, έπειτα από την ανακοίνωση του «Τειρεσία των Ενοικιαστών», ενός συστήματος πιστοληπτικής αξιολόγησης που θα πιστοποιεί τη φερεγγυότητα των υποψήφιων ενοικιαστών και ουσιαστικά έρχεται για να θεσμοθετήσει την κοινωνική πίστωση για κάθε πολίτη. Το μέτρο πάγωσε προσωρινά λόγω των αντιδράσεων από φορείς και κινήσεις πολιτών, αφού θα επιδείνωνε σε πολλαπλάσιο βαθμό τη στεγαστική κρίση που ήδη μαστίζει τα νοικοκυριά.

Όμως η κυβέρνηση έδειξε τις δυστοπικές προθέσεις της και τώρα επανέρχεται με ακόμα πιο ζοφερά μέτρα.