Πειρασμοὶ καὶ δοκιμασίες. Γέρων Εὐστράτιος Γκολοβάνσκι

Χωρὶς πειρασμοὺς καὶ δοκιμασίες εἶναι ἀδύνατο νὰ φτάσει ὁ ἄνθρωπος στὴν τελειότητα ἢ νὰ γνωρίσει ἀληθινὰ τὸν ἑαυτό του. Ὁ στρατιώτης δὲν ἀναδεικνύεται νικητής, ἂν δὲν ὑπάρξει ἐχθρὸς καὶ δὲν συγκρουστεῖ μαζί του. Καὶ ὁ πνευματικὸς ἀγωνιστὴς δὲν στεφανώνεται, ἂν δὲν δοκιμάσει πειρασμὸ καὶ δὲν ἀντισταθεῖ.

Ἐπιτρέπεται στὸ χριστιανὸ νὰ ζητάει ἀπὸ τὸν Θεὸ πειρασμοὺς ἢ νὰ τοὺς ἐπιδιώκει ὁ ἴδιος;

Κανένας μας δὲν πρέπει νὰ ζητάει πειρασμούς. Ἀπεναντίας, μάλιστα, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, παραδίνοντάς μας τὴν Κυριακὴ Προσευχή, τὸ Πάτερ ἡμῶν, μᾶς πρόσταξε νὰ παρακαλᾶμε τὸν οὐράνιο Πατέρα: «…καὶ μὴ εἰσενέγκεις ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρύσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ» (Μάτθ. 6:13). Δηλαδή: καὶ μὴ μᾶς ἀφήσεις νὰ πέσουμε σὲ πειρασμό, ἀλλὰ γλύτωσέ μας ἀπὸ τὸν πονηρό. Κι αὐτὸ, γιατί εἶναι τόση ἡ ἀνθρώπινη ἀδυναμία, ποὺ ἀκόμα κι ἕνας ἄνθρωπος προχωρημένος στὴν ἀρετὴ μπορεῖ εὔκολα νὰ λυγίσει κάτω ἀπὸ πειρασμό, ἔστω καὶ μικρό.

Ὁ ἅγιος Πέτρος ἦταν ἀπόστολος κορυφαῖος καὶ γενναιόψυχος. «Κι ἂν ὅλοι χάσουν τὴν ἐμπιστοσύνη τους σ’ Ἐσένα», εἶχε πεῖ στὸν Ἰησοῦ λίγο πρὶν ἀπὸ τὴ σύλληψή Το, «ἐγὼ ποτὲ δὲν θὰ τὴ χάσω… Δὲν θὰ Σὲ ἀπαρνηθῶ, ἔστω κι ἂν χρειαστεῖ νὰ πεθάνω μαζὶ Σου» (Μάτθ. 26:33,35). Ἀλλὰ μετὰ τὴ σύλληψη τοῦ Κυρίου, ὅταν βρέθηκε μπροστὰ στὸν πειρασμὸ τῆς ἀρνήσεώς Του, ἔπεσε. Ἄρχισε νὰ ὁρκίζεται: «Ὁ Θεὸς νὰ μὲ τιμωρήσει, ἂν Τὸν ξέρω Αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο!» (Μάτθ. 26:74).

Από τη διήγηση των θαυμάτων των αγίων αναργύρων Κύρου και Ιωάννη. Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Από τη διήγηση των θαυμάτων των αγίων αναργύρων Κύρου και Ιωάννη

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων 

Για τη Θεοδώρα, τη γυναίκα του Χριστόδωρου, που έπαθε οφθαλμία

Επειδή μιλήσαμε για τις ασθένειες και τις θεραπείες του Χριστόδωρου, καλό είναι να μνημονεύσουμε και τα συμβάντα στη γυναίκα του Θεοδώρα και τα επισυμβάντα σε αυτήν θαύματα από τους αγίους. Θα ξεκινήσουμε μ’ ένα θαύμα που είναι αξιομνημόνευτο, γιατί μας διδάσκει την βοήθεια προς τους απόντες και την επίσκεψη των αγίων στους μακράν του τεμένους ευρισκόμενους, τους οποίους, ενώ ασθενούν πολύ μακριά από το ναό τους, τους προτρέπουνε να έλθουν εκεί για θεραπεία και να την «εμπορευθούν» περισσότερο από τους θησαυρούς του χρυσού και του αργύρου ή τη λαμπρότητα των πολυτίμων λίθων.

Η γυναίκα είχε πάθει οφθαλμία και υπέμεινε τη νόσο ζώντας στην πόλη μέσα, όπου και το πλήθος των καλύτερων γιατρών την επισκέπτονταν, αν και διακινδύνευαν όλοι αυτοί οι σπουδαίοι να ηττηθούν από ένα και μόνο νόσημα· γιατί ήταν τόσο δεινή η ασθένεια και μέγας εχθρός των Ασκληπιάδων.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΚΕΛΛΙΩΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΑΞΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ, ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ-ΨΗΦΙΑΚΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 14//27.9.2026

Τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ 

Χαιρετισμὸς Ἁγιορειτῶν Κελλιωτῶν Πατέρων
στὴν Σύναξη Ἀθηνῶν τῆς 27ης Σεπτεμβρίου 2026 (ν. ἡμ.)

ΟΧΙ στὴν ἀφαίρεση τῆς ἐλευθερίας βούλησης καὶ ἐπιλογῆς τοῦ ἀνθρώπου.

ΟΧΙ στὸν προσωπικὸ ἀριθμό,

ΟΧΙ στὴν κάρτα τοῦ πολίτη,

ΟΧΙ στὴν ἠλεκτρονικὴ-ψηφιακὴ ταυτότητα.

ΟΧΙ στὴν λαίλαπα τοῦ ἑωσφορικοῦ ψηφιακοῦ μετανθρωπισμοῦ !

 

Σὲ συνέχεια προηγουμένων Συνάξεων γιὰ μία εἰσέτι φορὰ συναχθήκαμε στὴν πόλη τῶν Ἀθηνῶν, τὴν πρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος, προκειμένου εἰρηνικὰ καὶ σύμφωνα μὲ τὶς ἀρχὲς τῆς Δημοκρατίας, ἡμέρα τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ νὰ ὑψώσουμε καὶ ἐμεῖς τὴν φωνή μας,  νὰ ἀφυπνίσουμε τοὺς ἀδελφούς μας, γιὰ τὴν σύγχρονη ψηφιακὴ τυραννία, ποὺ ἡ Νέα τάξη Πραγμάτων ἐγκαθιστᾶ ἐδῶ καὶ χρόνια ὕπουλα, μεθοδικὰ καὶ ὑποχθόνια μὲ ἀνόμους νόμους…

Η δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια στις 27 Σεπτεμβρίου του 1831

Η δολοφονία δεν ήταν ένα ξαφνικό προσωπικό ξέσπασμα

Σαν σήμερα το 1831, στις 27 Σεπτεμβρίου με το ημερολόγιο της εποχής, ο Ιωάννης Καποδίστριας δολοφονείται έξω από τον Άγιο Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο. Είναι Κυριακή, περίπου 6:45 το πρωί. Ο πρώτος Κυβερνήτης του νεοσύστατου ελληνικού κράτους πηγαίνει στην εκκλησία όταν ο Κωνσταντίνος και ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης, αδελφός και γιος αντίστοιχα του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, τον περιμένουν στην είσοδο.

Ζει μέσα μας ο Χριστός;

Ζει μέσα μας ο Χριστός;

Σοφία Μπεκρή 

Ο Σταυρός είναι πολυσήμαντο σημείο. Δεν δηλώνει μόνον το Τίμιο Ξύλο, πάνω στο οποίο ετάθη και έχυσε το ζωοποιό Του αίμα ο θυσιασθείς για την σωτηρία του κόσμου Κύριός μας, αλλά προ πάντων σημαίνει τον ίδιο τον Εσταυρωμένο, τον Παθόντα και Αναστάντα υπέρ της του κόσμου ζωής –αναζωογονήσεως– και σωτηρίας.

Δηλώνει, όμως, ο Σταυρός και την πορεία του πεπτωκότος ανθρώπου, από την έκπτωσή του από τον Παράδεισο της τρυφής και την περιπέτειά του στον κόσμο της αμαρτίας μέχρι και την σταυροειδή του ανάσταση ή μάλλον την σωτηριώδη συνανάστασή του εν Χριστώ. Άλλωστε, η είσοδος του Χριστιανού στην Εκκλησία γίνεται με το βάπτισμά του, που αποτελεί ακριβώς τύπο της ταφής (τριπλή κατάδυση) και της αναστάσεως του Χριστού μας (τριπλή ανάδυση – τριήμερος έγερση). Ο Χριστιανός, επομένως, που «ανασταίνεται» δια του βαπτίσματος ζει ή τουλάχιστον οφείλει να ζη την εν Χριστώ ζωή και πολιτεία του Σταυρού και της Αναστάσεώς Του, μέχρι να επιτύχη την τελική ανάσταση και σωτηρία του.

Μητροπολίτης Αντινόης Παντελεήμων. Υπέρ Εσταυρωμένου Χριστού

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, 

Χαίρεται εν Κυρίω πάντοτε.

Έλαβα το επισυναπτόμενο μήνυμά σας που στείλατε στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο και προς όλους τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος με ημερομηνία 21η Σεπτεμβρίου 2026, σχετικά με την αφαίρεση του όπισθεν της Αγίας Τραπέζης ευρισκομένου Εσταυρωμένου απ’ όλους τους Ι. Ναούς της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου, και σας ευχαριστώ θερμότατα. 

Είναι θλιβερότατο γεγονός η απόφαση και η όλη στάση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Γρηγορίου στο σοβαρότατο αυτό ζήτημα. 

Θλίβεται η ψυχή, όταν συμβαίνουν τέτοια γεγονότα που πραγματικά προ-ξενούν σκάνδαλα στο Σώμα της Εκκλησίας του Χριστού. 

Ο Κύριος και Θεός μας διαβεβαίωσε λέγοντας: «Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γάρ ἐστιν ἐλθεῖν τά σκάνδαλα, πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ δι᾽ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται» (Ματθ. 18:6). 

Πρὸς μίαν «Νέαν Ἐκκλησίαν»: ἡ περίπτωσις τοῦ π. Ἀλεξάνδρου Καριώτογλου

Τοῦ κ. Νικολάου Ρωμανοῦ, θεολόγου- συγγραφέως

Ὁ π. Ἀλέξανδρος Καριώτογλου εἶναι ἕνας ἱερέας ποὺ δὲν κρύβει ὅτι θέλει νὰ καινοτομήσει. Ἔγινε κυρίως γνωστὸς ἀπὸ τὴν ἀπόφασή του νὰ βαπτίσει τέκνα ὁμοφυλοφίλου ζεύγους στὸν Ἅγιο Νικόλαο Ραγκαβᾶ. Παρακολουθήσαμε προσφάτως μία συνέντευξή του στὸ News247 στὸ YouTube καὶ, ὁμολογουμένως, σὲ αὐτὴ τὴ συνέντευξη ἀκούστηκαν ἀπόψεις ποὺ δὲν μποροῦν νὰ περάσουν ἀπαρατήρητες ἀπὸ κανένα ποὺ ἐνδιαφέρεται στοιχειωδῶς γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη θεολογία. Θὰ σταθοῦμε σὲ ἕνα συγκεκριμένο σημεῖο: στὴ λεγόμενη «συμπερίληψη», διότι πίσω ἀπὸ αὐτὴ τὴ λέξη κρύβεται μία ὁλόκληρη ἀντίληψη γιὰ τὸ τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ποία εἶναι ἡ ἀποστολή της καὶ, τελικά, ποία σχέση πρέπει νὰ ἔχει μὲ τὸν σύγχρονο κόσμο.

Αγ. Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Η Χριστιανική θρησκεία μεταβάλλει τον άνθρωπο και τον θεραπεύει

“Η θρησκεία μας είναι αγάπη, είναι έρωτας, είναι ενθουσιασμός, είναι τρέλα, είναι λαχτάρα του θείου”

Η θρησκεία μας είναι η θρησκεία των θρησκειών, η εξ αποκαλύψεως, η πραγματική, η αληθινή θρησκεία. 

Οι άλλες θρησκείες είναι ανθρώπινες, κούφιες. Δε γνωρίζουν το μεγαλείο του Τριαδικού Θεού. Δε γνωρίζουν ότι ο σκοπός μας, ο προορισμός μας, είναι να γίνουμε θεοί κατά χάριν, να ομοιωθούμε με τον Θεό τον Τριαδικό, να γίνουμε ένα μ’ Εκείνον και μεταξύ μας. Αυτά οι άλλες θρησκείες δεν τα γνωρίζουν. 

Ο απώτερος σκοπός της θρησκείας μας είναι το «ίνα ώσιν εν». Εκεί ολοκληρώνεται το έργο του Χριστού. Η θρησκεία μας είναι αγάπη, είναι έρωτας, είναι ενθουσιασμός, είναι τρέλα, είναι λαχτάρα του θείου. Είναι μέσα μας ολ’ αυτά. Είναι απαίτηση της ψυχής μας η απόκτησή τους.

ΑΓΙΑ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΚΥΛΙΝΑ: Η ΠΑΝΕΦΗΜΗ ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΑΓΙΑ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΚΥΛΙΝΑ: Η ΠΑΝΕΦΗΜΗ ΝΥΜΦΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

 

      Μια κατηγορία Νεομαρτύρων είναι και τα νεαρά κορίτσια, τα οποία, παρά το άωρο της ηλικίας τους, ομολόγησαν την σώζουσα πίστη τους στο Χριστό, βασανίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους, από την μανία των αλλόθρησκων και βαρβάρων τυράννων τούρκων. Μια από αυτές υπήρξε η αγία ένδοξος Νεομάρτυς Ακυλίνα από τη Θεσσαλονίκη. Μια πραγματικά πανέφημη νύμφη του Χριστού. Ένα εύοσμο άνθος του χριστιανικού λειμώνα.  

   Γεννήθηκε στο χωριό Ζαγκλιβέρι της Θεσσαλονίκης, στην επαρχία Λαγκαδά, το 1745, όπου σώζεται ως τα σήμερα, το ερειπωμένο σπίτι της. Ο πατέρας της ονομαζόταν Γεώργιος, ενώ της μητέρας της αγνοούμε το όνομα. Ήταν χριστιανοί και ζούσαν μια συνηθισμένη αγροτική ζωή. Η Κόρη τους Ακυλίνα ζούσε μαζί τους και είχε ριζώσει στην παιδική ψυχή της την πίστη στο Χριστό. Είχε δε ασυνήθιστη σωματική ομορφιά.

     Όταν η Ακυλίνα ήταν 19 χρονών συνέβη ένα τραγικό γεγονός. Ο πατέρας της μάλωσε με κάποιον τούρκο και πάνω στον καυγά τον σκότωσε. Μετά από αυτό αναστατώθηκε όλο το χωριό και οι κάτοικοι έτρεξαν να κρυφτούν, διότι τα αντίποινα από τους τούρκους αναμένονταν να είναι φοβερά. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι βάρβαροι ασιάτες τύραννοι προέβαιναν σε μαζικές σφαγές αθώων, για παραδειγματισμό, να μην επαναληφθεί βιαιοπραγία εναντίον τούρκων. 

Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ πάνω στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς (Α΄ Λουκᾶ)

Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ πάνω στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς (Α΄ Λουκᾶ)

 

Ὁ Κύριος ἀναζητεῖ τούς ἀκροατές του ἀνάμεσα στούς ἁπλούς ἐργαζόμενους ἀνθρώπους τοῦ Λαοῦ. Στούς ἀνθρώπους τοῦ μόχθου. Ἡ ὐψηλἠ θρησκευτική τάξη τοῦ Ἰσραήλ, πού εἶχε ὡς ἐπάγγελμα τή μελέτη καί ἑρμηνεία τῆς Γραφῆς, ἐθεώρησε κατώτερο ν’ ακούσει τόν Χριστό καί νά τόν παραδεχθεῖ ὡς Διδάσκαλο. Τόν Χριστό τόν ἔβλεπαν ἀφ’ ὑψηλοῦ. 

«...καί καθίσας, ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τούς ὄχλους» (Λουκ. ε΄ 3)

Ὁ «ὄχλος» τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι σχεδόν πάντα πρόθυμος νά ὑποτάξει τή λογική στήν πίστη. 

Άγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς: Στον άγιο Απόστολο και ευαγγελιστή και στον Χριστό εξόχως αγαπημένο Ιωάννη τον θεολόγο

Σήμερα τελούμε εορτή ενός από τους προκρίτους Αποστόλους του Χριστού και εγκαινιάζουμε αυτόν ως πατέρα όλων όσοι φέρουν το όνομα του Χριστού, μάλλον δε ως πατριάρχη αυτών, «οἳ οὐκ ἐξ αἱμάτων, οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκός, οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρός, ἀλλ᾿ ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν(:οι οποίοι δεν γεννήθηκαν από γυναικεία αίματα, ούτε από σαρκική επιθυμία, ούτε από την επιθυμία κάποιου άνδρα, αλλά γεννήθηκαν από τον ίδιο τον Θεό)» [Ιω.1,13]. Διότι, όπως ο Ιακώβ προέβαλε δώδεκα πατριάρχες κατά σάρκα, από  τους οποίους διαμορφώθηκαν οι δώδεκα φυλές του Ισραήλ[Γέν.35,22: «Ἦσαν δὲ οἱ υἱοὶ Ἰακὼβ δώδεκα» κ.ε.], έτσι και ο Χριστός προέβαλε πνευματκώς τους δώδεκα μύστες[Ματθ.10,2-4: «Τῶν δὲ δώδεκα ἀποστόλων τὰ ὀνόματά εἰσι ταῦτα· πρῶτος Σίμων ὁ λεγόμενος Πέτρος καὶ ᾿Ανδρέας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, ᾿Ιάκωβος ὁ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ᾿Ιωάννης ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ,  Φίλιππος καὶ Βαρθολομαῖος, Θωμᾶς καὶ Ματθαῖος ὁτελώνης, ᾿Ιάκωβος ὁ τοῦ ᾿Αλφαίου καὶ Λεββαῖος ὁ ἐπικληθεὶς Θαδδαῖος, Σίμων ὁ Κανανίτης καὶ ᾿Ιούδας ὁ᾿Ισκαριώτης ὁ καὶ παραδοὺς αὐτόν» · πρβ. επίσης Μάρκ.3,14-19 και Λουκά 6,13-16 αντίστοιχα], αφού τον αριθμό εκείνου του μαθητή που εξέπεσε με ελεεινό τρόπο από το αξίωμά του[Ματθ.27,5: «Καὶ ῥίψας τὰ ἀργύρια ἐν τῷ ναῷ ἀνεχώρησε, καὶ ἀπελθὼν ἀπήγξατο(:Κι αφού έριξε τα ασημένια νομίσματα στον περίβολο του ναού, έφυγε και πήγε και πνίγηκε με σκοινί)»] τον συμπλήρωσε ο Παύλος προς τον οποίο έσκυψε από τον ουρανό ο Χριστός[βλ. Πράξ.9,3-5 κ.ά.: «Καθώς όμως πορευόταν και πλησίαζε στη Δαμασκό ξαφνικά άστραψε γύρω του ένα λαμπερό φως από τον ουρανό. Κι από την εκθαμβωτική του λάμψη έπεσε κάτω στη γη κι άκουσε μια φωνή που του έλεγε: ‘’Σαούλ, Σαούλ, γιατί με καταδιώκεις;’’. Τότε ο Σαύλος ρώτησε: ‘’Ποιος είσαι, Κύριε;’’. Κι ο Κύριος τού απάντησε: ‘’Εγώ είμαι ο Ιησούς, τον οποίο εσύ καταδιώκεις. Δεν ξέρεις ότι, όταν καταδιώκεις τους μαθητές μου και τους πιστούς μου, είναι σαν να καταδιώκεις εμένα τον ίδιο;’’)». 

Κυριακή Αʼ Λουκά: Η μεγάλη ψαριά (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Λουκ. ε’ 1-11)

Δοτήρας κάθε αγαθού είναι ο Κύριος. Κι όλα τα δώρα του Θεού είναι τέλεια. Έχουν τέτοια τελειότητα, που κάνουν τους ανθρώπους να θαυμάζουν. Το θαύμα δεν είναι τίποτ’ άλλο, παρά ένα δώρο του Θεού, αξιοθαύμαστο. Οι άνθρωποι θαυμάζουν τα δώρα του Θεού, λόγω της τελειότητάς τους.

Αν οι άνθρωποι ζούσαν με την αγνότητα και την αναμαρτησία του παραδείσου, δε θα περίμεναν από το Θεό ν’ αναστήσει νεκρούς, να πολλαπλασιάσει τους άρτους ή να γεμίσει τα δίχτυα με ψάρια, για να πουν ύστερα: «Κοιτάξτε το θαύμα!» Θα το έλεγαν αυτό για κάθε πλάσμα του Θεού, κάθε στιγμή και με κάθε ανάσα της ζωής τους. Καθώς όμως οι άνθρωποι συνήθισαν στην αμαρτία, κάθε θαύμα από τ’ αναρίθμητα που κάνει ο Θεός στον κόσμο, έχει γίνει για τους ανθρώπους συνηθισμένο θέμα. Για να μη μείνουν τα θέματα αυτά όμως τελείως απαρατήρητα, για να μην υποβιβαστούν εντελώς, ο Θεός με την ευσπλαχνία Του προς τον άρρωστο άνθρωπο του δίνει ένα ακόμα θαύμα από τ’ αμέτρητα που του έχει δωρίσει, για να τον ξυπνήσει από τη σκοτεινή και ψυχοφθόρα συνή­θεια να μη βλέπει κάτι υπερφυσικό στα θαύματα.

ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΚΛΗΤΟΙ (Κυριακή Α΄ Λουκά)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Η κλήση των πρώτων αποστόλων τονίζεται εμφαντικά στο Ευαγγέλιο. Ο Χριστός συνάντησε την πρώτη τετράδα των μαθητών του, Ανδρέα και Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη, εν ώρα της εργασίας τους, «ήσαν γαρ αλιείς», μίλησε ενώπιόν τους περί της Βασιλείας του Θεού και τους κάλεσε να τον ακολουθήσουν. Και οι πρώτοι μαθητές, σαγηνευμένοι από όσα είδαν και άκουσαν, υπάκουσαν στο κάλεσμά του και «αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ»(Κυριακή Α΄ Λουκά).

Όλοι οι απόστολοι έγιναν «κλητοί Ιησού Χριστού», έλαβαν από το ίδιο το στόμα του Χριστού την κλήση να τον ακολουθήσουν και το έπραξαν αυτό με απόλυτη συνέπεια μέχρις εσχάτης πνοής. Προβάλλουν το γεγονός της κλήσης τους ως τεκμήριο της θεϊκής τους αποστολής και της αυθεντικότητας του κηρύγματός τους, όμως δεν παραλείπουν να τονίζουν ότι δεν είναι οι μόνοι κλητοί από τον Θεό. Μας υπενθυμίζουν ότι και όλοι εμείς, οι πιστοί, είμαστε «κλητοί Ιησού Χριστού». Ο Παύλος, π. χ., τιτλοφορούμενος «κλητός απόστολος Ιησού Χριστού διά θελήματος Θεού», επιστέλλει «πάσι… κλητοίς αγίοις». Είστε και σεις, λέει, οι αποδέκτες όλοι των επιστολών μου, «κλητοί Ιησού Χριστού» (Α΄ Κορ. 1, 1. Ρωμ. 1, 1-7).

Ευαγγελιστής Ιωάννης ο ηγαπημένος.

Ευαγγελιστής Ιωάννης ο ηγαπημένος.

Η Αγία μας Εκκλησία τον τίτλο «Θεολόγος τον έχει απονείμει μόνο σε τρεις αγιασμένες προσωπικότητες. Τον Άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο, τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο και στον Απόστολο και Ευαγγελιστή Ιωάννη τον Θεολόγο ο οποίος ονομάστηκε και «ο ηγαπημένος»..

Το σημερινό κείμενο είναι σ’ εκείνον, που είναι ο συγγραφέας του ( κατά χρονολογική σειρά ) τέταρτου Ευαγγελίου, του πλέον αναλυτικού. Έχει γράψει τρεις επιστολές και το βιβλίο της Αποκάλυψης.

Ο Ιωάννης υπήρξε αδελφός του Ιακώβου και γιός του ψαρά Ζεβεδαίου και της Σαλώμης, συγγενούς της Παναγίας. Ο ίδιος ασχολείτο με το ψάρεμα. Από τους γονείς τους οι δυο αδελφοί έμαθαν να σέβονται τον Θεό. Όταν ο Ιωάννης ο Πρόδρομος άρχισε να κηρύττει τα δυο αδέλφια έτρεξαν κοντά του και έγιναν μαθητές του. Μια μέρα ο Πρόδρομος βλέποντας τον Χριστό αναφώνησε  : «ίδε ο Αμνός του Θεού» (Ιωάν. 1,35-40). Αμέσως τα αδέλφια ακολούθησαν τον Χριστό και όταν ο Χριστός τους ρώτησε τι θέλουν απάντησαν ότι θέλουν να μάθουν που μένει. Η απάντηση του Κυρίου: : «έρχεσθε και ίδετε» (Ιωάν. 1,40). Ακολούθησαν τον Χριστό και έμειναν όλη την ημέρα μαζί του. Ο Ιωάννης αφάνταστα συγκινήθηκε, όπως και ο Ιάκωβος,. Γι’ αυτό πήραν την απόφαση να αφήσουν το ψάρεμα και ακολούθησαν τον Κύριο κατά την τριετή δημόσια δράση Του.

Περὶ τοῦ ὁσίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Περὶ τοῦ ὁσίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ὅταν κάποιος ἐπισκεφθῆ τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ δεῖ τοὺς ταπεινοὺς καλογήρους, μπορεῖ νὰ συλλογισθῆ καὶ νὰ σκεφθῆ ὅτι αὐτοὶ ζοῦν τεμπέλικη ζωὴ καὶ χωρὶς σκοπό. Αὐτὸ φαίνεται ἔτσι, ὅταν κάποιος βλέπει τὰ πράγματα ἐξωτερικά. Γιατί λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ καταλάβουν τὸ φοβερὸ καὶ χωρὶς διακοπή πόλεμο ποὺ γίνεται μέσα στὶς ψυχὲς τῶν μοναχῶν.

Αὐτὸς ὁ πόλεμος εἶναι σχεδὸν ὑπερφυσικός, ἀόρατος καὶ (διεξάγεται) ὄχι μόνο ἐναντίον τῶν δαιμονικῶν δυνάμεων τῶν ἀρχόντων τοῦ σκότους, ἀλλὰ γιὰ τοὺς ἀρχάριους καὶ ἐναντίον τῆς σαρκός, δηλαδὴ κατὰ τῆς σαρκικῆς ἐπιθυμίας καὶ τῶν παθῶν.

Στὰ γραπτά του ὁ πατὴρ Σιλουανὸς περιγράφει πὼς αὐτὸς ὁ πόλεμος τὸν ἔφερε στὴν ἀπόγνωση καὶ σχεδὸν μέχρι τὴν αὐτοκτονία. Ἡ Παναγία Θεοτόκος φανερώθηκε σ’ αὐτὸν ὅταν περνοῦσε τὸ δυσκολότερο πόλεμο κατὰ τῶν παθῶν καὶ τὸν ἀπεκάθηρε ἀπὸ τὶς ἀκαθαρσίες, τὶς σαρκικὲς ἐπιθυμίες καὶ τοὺς λογισμούς. Ὁ Χριστὸς φανερώθηκε σ’ αὐτὸν καὶ τὸν ἐνδυνάμωσε, ὥστε νὰ νικήση καὶ νὰ βασιλεύση ἐπάνω στοὺς γήινους λογισμοὺς καὶ τὰ πονηρὰ πνεύματα. Καὶ ἔτσι ἀφοῦ πέρασε ἕνα τέταρτο αἰῶνος μὲ δυνατὸ καὶ κοπιαστικὸ πόλεμο, ἔφθασε στὴ νίκη. Ἐνῶ μέχρι τότε ἀναζητοῦσε τὸν Θεό, ἔφθασε στὴν θεογνωσία, καὶ ἀπὸ μαθητής, ἔγινε δάσκαλος.

Προς αδιέξοδο οι συζητήσεις για τη Μονή Σινά!

Δημήτρης Αλεξόπουλος | ΤΑ ΝΕΑ

Σε αδιέξοδο, χωρίς συγκεκριμένη χρονική προοπτική για το άμεσο μέλλον, έχουν οδηγηθεί οι συνομιλίες της σιναϊτικής αδελφότητας με την αιγυπτιακή κυβέρνηση για το νομικό και θεσμικό πλαίσιο που θα διέπει στο μέλλον τη Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά.

Οι εκατέρωθεν προτάσεις που ανταλλάσσονταν από τις αρχές Ιουνίου και είχαν σχηματοποιηθεί σε έναν κεντρικό άξονα συμφωνίας μέχρι τα τέλη Ιουλίου, δείχνουν να αποτελούν – μέχρι στιγμής – κενό γράμμα, αφού η οριστικοποίηση των εκκρεμοτήτων σχετικά με ορισμένα αγροτικά ακίνητα, μετά την τελευταία χρονικά αντιπρόταση των Αιγυπτίων αρχές Αυγούστου, δεν έγινε ποτέ και έτσι η συμφωνία δεν έχει οριστικοποιηθεί σε ένα πλήρες και ενιαίο corpus.

Ο προβληματισμός και η ανησυχία σε Αθήνα και Κάιρο είναι έντονος, αλλά κινείται πάντα στο προσεκτικό πλαίσιο που οριοθετείται από τις καλές διμερείς σχέσεις Ελλάδας και Αιγύπτου.

Χριστιανικὸς Σιωνισμός: ὅταν ἡ γεωπολιτικὴ μεταμφιέζεται εἰς θεολογίαν

Τοῦ κ. Ν. Ρωμανοῦ, θεολόγου

Ὁ Χριστιανικὸς Σιωνισμός εἶναι ἕνα σύγχρονο προτεσταντικὸ ρεῦμα, ἰδιαίτερα ἰσχυρὸ στὸν εὐαγγελικὸ κόσμο τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, τὸ ὁποῖο ὑποστηρίζει ὅτι τὸ ἑβραϊκὸ ἔθνος καὶ ἡ γῆ τοῦ Ἰσραὴλ ἐξακολουθοῦν νὰ κατέχουν ἕνα ἰδιαίτερο καὶ ἀποφασιστικὸ ρόλο στὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Χριστιανικὸς Σιωνισμὸς διαβάζει πολλὲς προφητεῖες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης κυριολεκτικὰ καὶ πολιτικά, σὰν νὰ ἀποτελοῦν ἕνα θεόπνευστο γεωπολιτικὸ χάρτη τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ἡ ἐπιστροφὴ τῶν Ἑβραίων στὴν Παλαιστίνη, ἡ ἵδρυση τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραὴλ καὶ οἱ σύγχρονες πολιτικὲς ἐξελίξεις ἀντιμετωπίζονται ἔτσι ὡς ἐκπλήρωση προφητειῶν.

Ἀλλὰ ἐδῶ προκύπτει ἕνα θεμελιῶδες θεολογικὸ ἐρώτημα: ποῦ βρίσκεται ὁ Χριστὸς μέσα σὲ αὐτὴ τὴν ἑρμηνεία;

Ο Γέρων Ευθύμιος της Καψάλας για την αγιορειτική έκδοση ” Διαχρονική Μαρτυρία στους Αγώνες υπέρ της Πίστεως ” – “”” Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μέ τίς ἀποφάσεις αὐτές καί τά κείμενα. Αὐτό εἶναι τό φρόνημα τῶν Πατέρων μας καί ἡ Παράδοση τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἔτσι δείχνουμε τή στάση μας ἀπέναντι στούς ἑτεροδόξους καί στήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. “””

ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

Ἐκ μέρους τοῦ Γέροντος Εὐθυμίου, τῆς Ἱερᾶς Καλύβης Ἀναστάσεως Καψάλας Ἁγίου Ὄρους, καί μέ ἀφορμή σχετικές συζητήσεις γνωστοποιεῖται τό ἑξῆς ὡς πρός τό τεῦχος τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων» «Ἅγιον Ὄρος: Διαχρονική μαρτυρία στούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς Πίστεως».

” Ἡ πρόσφατη ἔκδοση τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων «Ἅγιον Ὄρος : Διαχρονική μαρτυρία στούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς Πίστεως» (Ἅγιον Ὄρος 2014) ἀποτελεῖ πολύ καλή ἔκδοση καί σωστή ἀναφορά στίς παλαιές ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος καί στά ὁμολογιακά κείμενα τῶν ὁσιολογιωτάτων Ἡγουμένων καί παλαιῶν Γεροντάδων. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μέ τίς ἀποφάσεις αὐτές καί τά κείμενα. Αὐτό εἶναι τό φρόνημα τῶν Πατέρων μας καί ἡ Παράδοση τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἔτσι δείχνουμε τή στάση μας ἀπέναντι στούς ἑτεροδόξους καί στήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἄν ἐμεῖς ἀλλάξουμε τώρα τό φρόνημά μας, θά προδώσουμε τούς Πατέρες, τούς Γεροντάδες μας. Αὐτή εἶναι ἡ συνείδηση τοῦ Ἁγίου Ὄρους “

Ναυπάκτου Ιερόθεος: Η προσωκρατική φιλοσοφία και η δυτική σκέψη

Του Σεβ. Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

Ὅταν γίνεται λόγος γιά προσωκρατική φιλοσοφία ἐννοεῖται ἡ περίοδος πού ἐκτείνεται ἀπό τόν 6ο αἰῶνα π.Χ. μέχρι τήν ἐμφάνιση τοῦ Σωκράτη στά μέσα καί τέλη τοῦ 5ου αἰῶνα π.Χ. Πρόκειται γιά μιά βραδεία σταδιακή ἐξέλιξη ἀπό τήν μυθική ἀντίληψη στήν ὀρθολογιστική σκέψη.

1. Ἡ σημασία τῆς προσωκρατικῆς φιλοσοφίας

Πρίν τόν 6ο αἰῶνα ἐπικρατοῦσε ἡ μυθολογία, ἀπό τόν 6ο ἕως τέλη τοῦ 5ου αἰῶνος ἐπικρατεῖ ἡ προσωκρατική φιλοσοφία, ἀπό τήν ὁποία δίνεται προτεραιότητα στήν φύση καί τόν λόγο, κατά τόν 5ο αἰῶνα, μέ τήν ἐμφάνιση τοῦ Σωκράτη, δόθηκε προτεραιότητα στόν ἄνθρωπο, δηλαδή στράφηκε τό ἐνδιαφέρον ἀπό τήν φύση στήν ἠθική φιλοσοφία, ὁπότε ἀρχίζει ἡ λεγομένη Ἀττική φιλοσοφία μέ τόν Σωκράτη, τόν Πλάτωνα καί τόν Ἀριστοτέλη. Τό σημαντικό εἶναι ὅτι ὅλοι σχεδόν οἱ προσωκρατικοί φιλόσοφοι εἶναι Ἴωνες καί ἡ προσωκρατική φιλοσοφία ἀναπτύσσεται στά παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τήν Κάτω Ἰταλία, καί μόνον κατά τό τέλος τοῦ 5ου αἰῶνος καί τόν 4ο αἰῶνα π.Χ. κέντρο τῆς φιλοσοφικῆς σκέψης γίνεται ἡ Ἀθήνα.

Χαιρόταν να χαρίζει ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης. Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης (†)

Χαιρόταν να χαρίζει ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης (†) 

Το 1948 πήγαν να επισκεφθούν τον όσιο Γέροντα μία βαφτιστικιά του με τον εξάδελφό της. Ο δάσκαλος του παραπλήσιου χωριού της Σίψας του είπε ότι του πηγαίνει κάποιους γνωστούς του και θέλει δώρο. Ο όσιος του είπε: «Γιατί θέλεις δώρο, επειδή μου φέρνεις τη βαφτιστικιά μου, την τσιγγάνα;» (αστειευόμενος το είπε, γιατί ήταν μελαχροινή).

Όταν μπήκαν στην εκκλησία, η γυναίκα είδε ένα πολύ ωραίο μαξιλάρι πάνω στον δεσποτικό θρόνο και το επεθύμησε. Όταν κάθησαν στο κελλί του, έφερε ο όσιος και έστρωσε μπροστά τους τρία όμορφα χαλάκια. Το ένα πολύ άρεσε στη γυναίκα και μονολόγησε μέσα της: «Αχ και να μου το δώριζε…». Εκείνος τη σκέψη και την επιθυμία της γνώρισε· σε λίγο τύλιξε μόνος του το χαλάκι που πιο πολύ της άρεσε και το μαξιλάρι και της τα δώρισε.