Ὁ,τι ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε νὰ ἔχουμε, εἶναι μόνο γιὰ καλό, Κραγιόπουλος Συμεών Ἱερεύς

Στὰ χρόνια μας ἐμφανίζονται καὶ ψυχοπάθειες σὲ βαπτισμένους ἀνθρώπους, καὶ ὁ λόγος δὲν εἶναι ὅτι κάτι κακὸ ἔκαναν αὐτοί. Μπορεῖ βέβαια νὰ ἔχουμε καὶ τέτοιες περιπτώσεις. Ἀλλὰ τὶς περισσότερες φορὲς εἶναι ἡ ψυχοσύνθεση ποὺ ἔχει κανεὶς ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ δημιουργεῖται ἡ ὕπαρξή του, εἶναι οἱ καταβολὲς ποὺ ἔχει ἀπὸ τὴν ὥρα τῆς συλλήψεώς του, οἱ ὁποῖες συμβάλλουν στὴν ἐμφάνιση ψυχοπάθειας. Ὅμως οἱ διάφορες ψυχοπάθειες, ποὺ ὑπάρχουν, εἶναι μόνο γιὰ καλὸ· δὲν εἶναι γιὰ κακό. Βέβαια, ὁ ἄνθρωπος ἀρχίζει –μὲ τὸ δίκιο του– νὰ λέει: «Γιατί σ’ ἐμένα;»· καὶ τρομάζει, ἀνησυχεῖ, δυσκολεύεται, καὶ μερικὲς φορὲς νιώθει νὰ χάνεται, νὰ καταποντίζεται. Ἐμεῖς τὰ βλέπουμε ἔτσι. Δὲν ξέρουμε τί λέει ὁ Θεός. Μπορεῖ κάποιος νὰ φύγει ἀπὸ αὐτὸν τὸν κόσμο καὶ νὰ αἰσθάνεται ὁ ἴδιος ὅτι χάνεται, ἐπειδὴ ἀκριβῶς εἶναι ὑπὸ τὴν ἐπήρεια τέτοιων καταστάσεων, καὶ νὰ νομίζουν καὶ ἄλλοι γύρω του ὅτι χάνεται, καὶ νὰ μὴ χάνεται καθόλου.

Γεώργιος Αποστολάκης: Η Χάλκη δεν μπορεί να γίνει γεωπολιτικό αντάλλαγμα

Η Χάλκη δεν μπορεί να γίνει γεωπολιτικό αντάλλαγμα

Αν η επαναλειτουργία της σημαίνει αλλοίωση της Ορθόδοξης ταυτότητάς της, τότε το τίμημα είναι βαρύτερο από το όφελος.

Το σημερινό πρωτοσέλιδο της ΕΣΤΙΑΣ προκαλεί εύλογο προβληματισμό.

Εάν οι πληροφορίες που δημοσιεύονται ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, τότε η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης δεν αποτελεί απλώς ένα εκκλησιαστικό γεγονός. Εντάσσεται σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό παζάρι, στο οποίο εμπλέκονται οι σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών, Τουρκίας και Ελλάδας, ακόμη και ζητήματα όπως η προμήθεια των F-35 και οι ισορροπίες στο ΝΑΤΟ.

Ἀναμνήσεις ἁγίου Ἰακώβου Τσαλίκη, Ἅγιος Ἰάκωβος Τσαλίκης

Θὰ πήγαινα στὸ ἀσκητήριο τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ μισῆ ὥρα ἀπὸ τὸ μοναστήρι. Καὶ μοῦ‘ λεγε ὁ δαίμων: «Ποῦ θὰ μοῦ πᾶς, βρὲ Ἰάκωβε, στὸ ἀσκητήριο τοῦ Δαυΐδ; Θὰ σὲ θανατώσω, δὲν θὰ γυρίσης. (Ἀλλὰ) δὲν μπορῶ νὰ σοῦ κάνω τίποτε. (Προσπαθῶ) νὰ σὲ ρίξω σὲ μιὰ σοβαρὴ ἁμαρτία, νὰ σὲ πεθάνω, ἀλλὰ δὲν μπορῶ, διότι ἔχεις ταπείνωση. Καὶ ἡ ταπείνωσις μὲ καίει. Ἡ ταπείνωσις καὶ ἡ πίστις στὸν Χριστό».

Μετὰ τὸ Πάσχα ἀνέβηκα πάνω στὸ βουνὸ ἐκεῖ ψηλὰ ποὺ ἔχουμε τὸ νερό, καὶ ἔχει ἕναν Σταυρό, καὶ ἔλεγα τὸ “Ἀναστήτω ὁ Θεός”, τὸ “Ἀναστάσεως ἡμέρα”, τὸ “Χριστὸς Ἀνέστη”. Καὶ φώναξα μετά: «Δαῖμον, δαῖμον, εἶπες ὅτι ὅταν θὰ πάω στὸ ἀσκητήριο θὰ μὲ σκοτώσης, ἔλα ἐδῶ ὅταν θέλης, ἔλα νὰ μὲ σκοτώσης, στὸν βράχο πάνω βρίσκομαι, στὰ βουνά. Ἔλα, τοῦ λέω, ἅμα σὲ βαστάῃ, ἔλα». Καὶ ἔλεγα «Ἀναστάσεως ἡμέρα λαμπρυνθῶμεν λαοί». Ποῦ νὰ πλησιάση! Γι’ αὐτό, παιδιά μου, πάντα νὰ προσεύχεσθε, μὰ εἴτε τρώγετε, εἴτε πίνετε, εἴτε ὁτιδήποτε (κάνετε), νὰ προσεύχεσθε, γιατί ὅταν κάνωμε προσευχή, δὲν μπορεῖ νὰ μπῇ ὁ διάβολος. Μοῦ‘ λεγε ἡ μάννα μου ὅταν ἤμουν μικρὸ παιδί: «Ἄκουσε, παιδάκι μου, ὅποιος κάνη τὸν σταυρό του, λόγχη ἔχει στὸ πλευρό του».

Ἔβλεπα πρὸ ἡμερῶν, μιὰ ζωντανὴ ὀπτασία μέρα μεσημέρι, δὲν κοιμόμουν. Λειτουργοῦσε ἕνας Ἀρχιερεύς, ἐγὼ καὶ ὁ π. Κύριλλος. Βλέπω στὸ στιχάρι τοῦ Ἀρχιερέως ἀπὸ κάτω χαμηλά, ὅπως ἔρχεται τὸ χρυσὸ γαλόνι γύρω-γύρω, σὲ ἕνα κομματάκι στὸ γαλόνι μὲ χρυσᾶ γράμματα ἔγραφε: «Τὰ ἔργα ἔχουν ἀνταπόδοση εἴτε καλά, εἴτε ἄσχημα». Γι’ αὐτὸ νὰ προσέχουμε, νὰ κάνουμε καλὰ ἔργα.

Ἡ λειτουργική μας γλώσσα καὶ οἱ νέοι μας. Μεντζελόπουλος Σεραφεὶμ, Μητροπολίτης Πειραιῶς

Εἰσήγησις εἰς τὴν ἡμερίδα πού πραγματοποιήθηκε στὶς 17/4/2010, μὲ διοργανωτὴ τὴν Ἐνορία τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς καὶ θέμα: “Γλώσσα καὶ Λατρεία: νοησιαρχία ἢ μέθεξις;”

Τά τελευταία χρόνια ὅλο και πιο συχνά ἀκούγεται ὅτι οἱ νέοι δὲν ἐκκλησιάζονται ἐπειδὴ δὲν κατανοούν τά ὄσα λεγονται στὶς ἱερές ἀκολουθίες.

Ἡ λατρευτική γλώσσα κατανοεῖται ὡς τὸ μεγάλο ἐμπόδιο γιά τήν συμμετοχή τῶν νέων στὴ θεία Λειτουργία καὶ πληθαίνουν οἱ φωνὲς ἐκείνων πού ζητοῦν ἐπίμονα ριζικὲς ἀλλαγές.

Νέοι καί λατρευτικὴ ζωὴ

Μία ἀφετηριακὴ ἐπισήμανση, ἀπαραίτητη για τήν συζήτησή μας, εἴναι ὅτι τό καίριο ζήτημα πού ἀπασχολεῖ ὅλους μας εἶναι τό τί πρέπει νὰ πράξουμε ὥστε νὰ ὑπάρξει ἀληθινὰ μία ἐνσυνείδητη συμμετοχὴ τῶν νέων στὴν λατρεία.

Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τοῦ θέματος στὰ πλαίσια τοῦ ὁποίου ἐντάσσεται καὶ ἡ ἐξέταση τοῦ ἂν θὰ βοηθοῦσε ἡ χρήση μεταφρασμένων λειτουργικῶν κειμένων στὴν λατρεία. Τούτη ἡ ἐπισήμανση πιστεύουμε πώς εἶναι ἀπολύτως χρήσιμη στὴ συζήτησή μας καὶ αὐτὸ γιατί στὶς μέρες μας ἡ λύση τῆς ἀντικατάστασης τῶν λειτουργικῶν κειμένων προβάλλεται ὡς μονόδρομος, ὡς ἡ μοναδικὴ λύση.

Φοβούμαστε ὅμως πώς ὄχι μόνο λύση δὲν ἀποτελεῖ, ἀφοῦ οὔτε τὰ ἐπιθυμητὰ ἀποτελέσματα φρονοῦμε πώς θὰ φέρει, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἡ ἴδια ἀπὸ μόνη της θὰ ἀποτελέσει μέγα πρόβλημα, τὸ ὁποῖο θὰ δημιουργοῦσε πλῆθος δυσκολιῶν τόσο στὸ ἐπίπεδο τῆς λατρευτικῆς εὐταξίας ὅσο καὶ σὲ ἐκεῖνο τοῦ μηνύματος πού οἱ νέοι θὰ προσλάβουν ἀπὸ τὴν κίνηση αὐτή.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος – Η Ορθοδοξία μας

«Θα έρθουν μέρες δύσκολες. Έρχεται σαν μαύρο σύννεφο ο καθολικισμός, δηλαδή η παπική «εκκλησία». Σαν μαύρο σύννεφο θα πέσει πάνω στην ορθοδοξία και στις ορθόδοξες Εκκλησίες της ανατολής, στην Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουκρανία» (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)

π. Αθανασίου Μυτιληναίου

Ο Απόστολος Παύλος, δέσμιος στη Ρώμη, γράφει στον Τιμόθεο, στη Β΄ του επιστολή, μέσα από τα κακοπαθήματά του από τις φυλακίσεις, κατατρεγμούς και διωγμούς: «είδα γαρ ο πεπίστευκα». Τα περνάω όλα αυτά διότι γνωρίζω σε ποιόν έχω πιστέψει. Δηλαδή αξίζει, γιατί ξέρω ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός. Αλλά αυτό εμείς, μέσα από τυχόν κακοπάθειές μας, μπορούμε να το πούμε; Μπορούμε να πούμε «γνωρίζω σε ποιόν έχω πιστέψει;» Αυτό το «γνωρίζω». Από πού; Μέσω της Ορθοδοξίας. Μέσω της Ορθοδοξίας μας θα γνωρίσουμε ποιος είναι πραγματικά ο Ιησούς Χριστός.

Πνευματικές συμβουλές του π. Παϊσίου Ολάρου. Αρχιμανδρίτης Ιωαννίκιος Μπάλαν

Πνευματικές συμβουλές του π. Παϊσίου Ολάρου

Αρχιμανδρίτης Ιωαννίκιος Μπάλαν 

– Γέροντα Παΐσιε, τι πνευματικές συμβουλές δίνετε στους μαθητές σας;

Πριν γίνω ιερέας και Πνευματικός, τους πλέον γνωστούς εκ των λαϊκών, τους προέτρεπα να προσεύχονται πολύ, να διαβάζουν το Ψαλτήριο, να κάνουν μετάνοιες, να νηστεύουν, να συμφιλιώνονται μεταξύ τους και να εξομολογούνται στον Πνευματικό της Σκήτης. Τα πνευματικά μου παιδιά όμως, ήμουν υποχρεωμένος να τα διδάσκω περισσότερο με τα έργα και λιγότερο με τα λόγια μου. Όταν μ’ έβλεπαν να τρέχω στην προσευχή, να νηστεύω, να σιωπώ και να συμπεριφέρομαι μαζί τους με πραότητα, αναγκάζονταν και οι ίδιοι να κάνουν τα ίδια και ανώτερα έργα από μένα. Όταν χειροτονήθηκα, ήμουν υποχρεωμένος να προσπαθώ να τους ωφελήσω και με τα λόγια, διότι δεν ανταποκρινόμουν με την ζωή μου. Μόνο με την χάρη του Θεού προσπαθούσα να τους ειρηνεύσω όλους και να επιστρέψουν στα κελλιά τους ψυχικά αναπαυμένοι.

Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητού 

   Οι Μάρτυρες κατέχουν τη σημαντικότερη θέση στην Εκκλησία μας, διότι Αυτή είναι θεμελιωμένη στη μαρτυρία, στα βασανιστήρια, στο αίμα και στην ίδια τη ζωή εκείνων. Τα λεγόμενα «Μαρτυρολόγια» είναι οι βιογραφίες των Μαρτύρων της Εκκλησίας μας, τα οποία διηγούνται τις ηρωικές τους ομολογίες στο Χριστό και τα αφάνταστα δεινοπαθήματά τους από τους διαχρονικούς χριστιανομάχους. 

    Οι Μάρτυρες γυναίκες υπήρξαν το ίδιο ηρωικές με τους άνδρες, και σε πολλές περιπτώσεις τους ξεπερνούσαν σε θάρρος, ηρωισμό και παρρησία, μπροστά στους δημίους βασανιστές τους! Μια από αυτές είναι και η μεγαλομάρτυς Κυριακή, ένα εύοσμο άνθος πίστεως, ευσέβειας, αγνότητας, ηρωισμού και καρτερίας της αρχαίας Εκκλησίας. 

     Γεννήθηκε στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε τον 4^ο μ. Χ. αιώνα, από γονείς Έλληνες χριστιανούς και ευσεβείς. Ήταν πολύ πλούσιοι, αλλά δεν είχαν παιδί. Για τούτο και προσεύχονταν αδιαλείπτως στο Θεό να τους χαρίσει το δώρο της παιδοποιίας. Ο Θεός άκουσε τις δεήσεις τους και πράγματι τους χάρισε ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, το οποίο γεννήθηκε ημέρα Κυριακή και γι’ αυτό του έδωσαν το όνομα Κυριακή, που σημαίνει αφιερωμένη στον Κύριο, όπως και η αγία ημέρα Του.  

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΒΛΑΣΙΟΣ Ο ΑΚΑΡΝΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΝΤΕΣ

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΒΛΑΣΙΟΣ Ο ΑΚΑΡΝΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΝΤΕΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού  

      

        Η δισχιλιόχρονη ζωή της Εκκλησίας είναι συνυφασμένη με το μαρτύριο. Κι’ αυτό διότι ο αντίδικος διάβολος προσπαθεί να την καταστρέψει, στρέφοντας εναντίον της τα επί γης όργανά του. Ουδέποτε υπήρξε εποχή που να μην χύνεται αίμα χριστιανικό. Γι’ αυτό είναι καταγραμμένα στα συναξάρια μυριάδες μαρτύρια. Ένα από αυτά είναι και το μαρτύριο του αγίου ενδόξου ιερομάρτυρα Βλασίου του Ακαρνάνα και των συν αυτώ μαρτυρησάντων πατέρων και πολλών ανδρών, γυναικών και παιδιών.

       Έζησε στα τέλη του  10^ου και αρχές του 11^ου αιώνα. Κατάγονταν πολύ πιθανόν από το χωριό Σκλάβαινα Ξηρομέρου Ακαρνανίας, όπου βρέθηκε το 1923 ο τάφος του και τα τίμια λείψανά του και όπου αναφέρεται η χρονολογία 1006, έτος του μαρτυρίου του. Δυστυχώς δε γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε για την ζωή του, παρά μόνο για το ένδοξο μαρτύριό του.

       Ακολούθησε τη μοναχική ζωή και μόνασε στην Ιερά Μονή Εισοδίων Θεοτόκου στην παλιά Κιάφα – Σκλάβαινα της Ακαρνανίας, της σημερινής επαρχίας Βονίτσης και Ξηρομέρου. Με τον καιρό έγινε ηγούμενος της Μονής, την οποία ποίμαινε θεοφιλώς. Φαίνεται πως είχε τη φήμη αγίου και ενάρετου άνδρα και γι’ αυτό συνέρρεαν στη Μονή χιλιάδες πιστοί από τις γύρω περιοχές. 

Σχέση Κράτους και Εκκλησίας: Από τον Όθωνα στον Μητσοτάκη. Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Σχέση Κράτους και Εκκλησίας: Από τον Όθωνα στον Μητσοτάκη

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

                  Α΄ Μέρος

         Οι σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας στο ανεξάρτητο Ελλαδικό κράτος ήταν ένα κακέκτυπο των σχέσεων αυτών που υπήρχαν  κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας. Τότε ο Αυτοκράτορας (ανεξαρτήτως των πραγματικών γεγονότων) ήταν πιστός Χριστιανός, υπεύθυνος για την επικράτηση του χριστιανικού ηθικού νόμου και της έννομης τάξης και από αυτό το γεγονός αποκτούσε το δικαίωμα οι κληρικοί να του οφείλουν τέλεια υπακοή, όπως κάθε προστατευόμενος στον προστάτη του. Όμως οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας από την πλευρά τους αναγνώριζαν την θεωρητική ιερότητα που περιέβαλλε το αξίωμα του Αυτοκράτορα και του αναγνώριζαν τα ιδιαίτερα προνόμια που αυτός απολάμβανε, όμως τον θεωρούσαν έναν από τους πιστούς, που έπρεπε να υπακούει και να συμμορφώνεται με τους κανόνες Της – όσους αφορούσαν το πνευματικό πεδίο –, που μόνο με αυτούς και την βοήθειά Της μπορούσε να ελπίζει ότι θα λυτρωθεί και θα σώσει την ψυχή του.

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΔΙΩΓΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ (Σχόλιο στα αυξανόμενα φαινόμενα χριστιανοφοβίας στον σύγχρονο κόσμο)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 6^η Ιουλίου 2026

 

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΔΙΩΓΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ 

(Σχόλιο στα αυξανόμενα φαινόμενα χριστιανοφοβίας στον σύγχρονο κόσμο)

 

      Είναι ιδιαιτέρως αξιοπρόσεκτο το γεγονός ότι στη σύγχρονη εποχή, η οποία προβάλλεται ως εποχή απεριόριστης ελευθερίας και καθολικής κατοχύρωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο Χριστιανισμός εξακολουθεί να καταγράφεται, σύμφωνα με διεθνείς εκθέσεις και επίσημα στοιχεία οργανισμών, ως η πλέον διωκόμενη θρησκεία παγκοσμίως. Ακόμη περισσότερο προκαλεί προβληματισμό το γεγονός ότι οι διώξεις αυτές δεν εκδηλώνονται μόνον σε χώρες με αλλόθρησκα ή αυταρχικά καθεστώτα, αλλά εμφανίζονται πλέον και σε κράτη του λεγομένου δυτικού κόσμου, τα οποία επί μακρόν θεμελίωσαν την πολιτισμική και ιστορική τους ταυτότητα επάνω στις χριστιανικές αρχές και αξίες.

      Κατά την εκτίμηση πολλών αναλυτών και εκκλησιαστικών παρατηρητών, η εξέλιξη αυτή συνδέεται με την επικράτηση νέων ιδεολογικών ρευμάτων, τα οποία προβάλλονται ως πρότυπα κοινωνικής προόδου και πολιτισμικού μετασχηματισμού, πλην όμως σε αρκετές περιπτώσεις συγκρούονται ευθέως με τη χριστιανική ανθρωπολογία, την ευαγγελική ηθική και την εκκλησιαστική παράδοση, όπως είναι η Woke Agenda. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, η χριστιανική μαρτυρία συχνά αντιμετωπίζεται όχι ως ισότιμη φωνή στον δημόσιο διάλογο, αλλά ως εμπόδιο στην επικράτηση αντιλήψεων που αναγορεύουν την ατομική αυτονομία σε υπέρτατο κριτήριο αλήθειας και ελευθερίας.

Αγία Κυριακή: Η Μεγάλη Αγία που διώχνει την κατάθλιψη

Αγία Κυριακή: Στις 7 Ιουλίου η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη της αγίας μεγαλομάρτυρος Κυριακής. Η αγία Κυριακή είναι από τα ιερά θύματα των τελευταίων αρχαίων διωγμών της Εκκλησίας. Μαρτύρησε στα χρόνια του Διοκλητιανού, που βασίλεψε από το 284 ως το 305. Οι αρχαίοι διωγμοί είναι από τις ενδοξότερες ημέρες στη ζωή της Εκκλησίας, αλλά και κάθε διωγμός, γιατί είναι αλήθεια ότι η Εκκλησία πάντα διώκεται.

Η αγία Κυριακή ήταν θυγατέρα ευσεβών γονέων. Ο πατέρας της Δωρόθεος κι η μητέρα της Ευσεβία δεν είχαν παιδιά. Προσεύχονταν και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει ένα παιδί και να του το αφιερώσουν. Ο Θεός άκουσε την προσευχή των ευσεβών γονέων, και μια Κυριακή γεννήθηκε ένα ωραίο κοριτσάκι. Ο Δωρόθεος και η Ευσεβία, πιστοί στην υπόσχεση τους, το ονόμασαν Κυριακή και το ανάθρεψαν με κάθε φροντίδα και επιμέλεια, ως αφιερωμένο στο Θεό. Η ατεκνία πάντα είναι μεγάλη λύπη για τους συζύγους και μάλιστα για τούς Χριστιανούς, αλλά και η χαρά τους πάλι πολύ μεγάλη, όταν αποκτήσουν παιδί.

ο καλύτερος λόγος για να ζούμε όμορφα, όσο είμαστε ακόμα εδώ...

Κάθομαι και μας παρακολουθώ και γελάω. Πολεμάμε για κληρονομιά, που δεν προλάβαμεκαν να αφήσουμε. Ανησυχούμε για φράχτες, για χώρους στάθμευσης, για το ποιος είπε,ποιος δεν είπε, ποιος χαιρέτησε πρώτος και ποιος έδειχνε άσχημος.

Είναι σαν να υπογράψαμε συμβόλαιο με τον Θεό, ότι είμαστε οι τελευταίοι που θα φύγουμεαπό τον πλανήτη.

Η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή και ταυτόχρονα, πολύ πιο δύσκολη να την καταπιείς. 

Σε εκατό χρόνια, σχεδόν κανείς μας δεν θα είναι εδώ. 

Το σπίτι, για το οποίο δουλεύεις δύο βάρδιες και πληρώνεις για 30 χρόνια, θα έχει άλλονιδιοκτήτη. Ίσως κιόλας, κάποιος που θα το ανακαινίσει πλήρως, θα πει γελώντας: 

«Μα καλά, ποιος έκανε αυτή την κουζίνα;»... 

Το αυτοκίνητο που πλένεις κάθε Κυριακή, θα καταλήξει στα παλιοσίδερα. Το τηλέφωνο,χωρίς το οποίο δεν βγαίνεις ούτε για ψωμί σήμερα, θα είναι μουσειακό κομμάτι.

Τα ρούχα και τα παπούτσια που έδωσες όλο σου το μισθό, θα τα βάλεις για λίγο και μετά θα καταλήξουν στα σκουπίδια.

Τα έπιπλα πρόκειται να αλλάξουν.

Οι φωτογραφίες θα ξεχαστούν, από κάποιον λογαριασμό με τον χαμένο κωδικό.

Και έρχεται το κομμάτι, που πονάει περισσότερο...

Μια μέρα, το όνομα σου θα ειπωθεί για τελευταία φορά. Μετά από αυτό, η ζωή φαίνεται να είναι ήσυχη στο δρόμο.

Τό χάρισμα τῆς μοναχικῆς καί τῆς ἔγγαμης ζωῆς ὡς δρόμος σωτηρίας 1

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ Α. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Συνάξεις γιά νέους

Ἐφηβεία, γάμος, ἀγαμία

Τόμος Β

Τό χάρισμα τῆς μοναχικῆς καί τῆς ἔγγαμης ζωῆς ὡς δρόμος σωτηρίας 1 

 

Περιεχόμενα

Εἰσαγωγικό σημείωμα ἐπιμελητῶν

Ἡ ὁλοκλήρωση τοῦ ἀνθρώπου μέσα στον γάμο

Ώριμος γιὰ τὸν γάμο.

Ἡ ἔλλειψη ψυχολογικῆς ὡριμότητος

Ἡ ἀγαμία εἶναι ἀνώτερη ἀπό τόν γάμο;.

Ἡ κυριότερη δυσκολία στον γάμο καί στήν ἀγαμία

Στόν ἔγγαμο ἤ στόν ἄγαμο βίο σε καλεῖ ὁ Θεός;

Γιατί εἶναι δύσκολη ἡ ζωή τοῦ ἀγάμου.

Ὁ γάμος εἶναι καθ' ἑαυτόν μυστήριο

Ὁ συναισθηματισμός τῆς γυναίκας καί ἡ σαρκικότητα τοῦ ἄνδρα.

Ὁ γάμος εἶναι ἐμπόδιο γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου;

Πῶς κινοῦνται τα δύο φύλα πρός καί μέσα στον γάμο

«Το μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν».

Μνηστεία.

Ἄγαμος-μοναχικός βίος. 

 

Εἰσαγωγικό σημείωμα ἐπιμελητῶν 

 

Ὅταν ὁ π. Συμεών το 1969 ἄρχισε στήν αἴθουσα τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης εἰδικές συνάξεις ποὺ ἀπευθύνονταν σε μικτό ἀκροατήριο φοιτητῶν καί γενικότερα νέων, το πρῶτο θέμα πού τοὺς ἀνέπτυξε, καί μάλιστα γιά δύο συνεχόμενα ἔτη, 1969-70 καί 1970-71, εἶχε τόν τίτλο «Ἐφηβεία, γάμος, ἀγαμία». Στά ἑπόμενα ἔτη, καί ἕως τό 1995, ἀναπτύχθηκαν στο πλαίσιο τῶν συνάξεων αὐτῶν πολλά καί διάφορα θέματα, δύο ἀπό τά ὁποῖα, τῶν ἐτῶν 1976-77 καί 1984-85, ἔχουν ἤδη δημοσιευθεῖ ἀπό τίς ἐκδόσεις μας.2

Ὁ Ἅγ.Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος χαρακτηρίζει ὡς χειρότερους αἱρετικούς ἐκείνους τούς ὀρθοδόξους οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται τή δυνατότητα ἁγιασμοῦ τῶν πιστῶν σέ κάθε ἐποχή...

  Ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος χαρακτηρίζει ὡς χειρότερους αἱρετικοὺς ἐκείνους τοὺς ὀρθοδόξους οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται τὴ δυνατότητα ἁγιασμοῦ τῶν πιστῶν σὲ κάθε ἐποχὴ καὶ στὰ μεταγενέστερα χρόνια τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας!

  Ὀνομάζω αἱρετικούς, αὐτοὺς ποὺ λένε ὅτι δὲν ὑπάρχει στὰ χρόνια μας καὶ ἀνάμεσά μας κάποιος ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ τηρήσει τὶς εὐαγγελικὲς ἐντολὲς καὶ νὰ εἶναι ὅπως οἱ ἅγιοι πατέρες· πρῶτα ἀπὸ ὅλα βέβαια νὰ εἶναι πιστὸς καὶ πρακτικός, διότι ἡ πίστη ἀποδεικνύεται μὲ τὰ ἔργα (Ἰακ. 2, 18), ὅπως ἡ ὁμοιότητα τοῦ προσώπου ἀποδεικνύεται μὲ τὸ καθρέφτισμα· ἔπειτα νὰ εἶναι συγχρόνως ἱκανότατος γιὰ θέαση καὶ θεόπτης, μὲ τὸ νὰ φωτισθεῖ δηλαδή καὶ νὰ λάβει Ἅγιο Πνεῦμα καὶ νὰ δεῖ μ' αὐτὸ τὸν Υἱὸ μαζὶ μὲ τὸν Πατέρα. 

 Ἐκεῖνοι λοιπόν, ποὺ λένε ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀδύνατο, δὲν ἔχουν κάποια ἁπλὴ αἵρεση, ἀλλά, ἂν εἶναι δυνατὸ νὰ ποῦμε, ἔχουν ὅλες τὶς αἱρέσεις, ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ αἵρεση ξεπερνᾶ καὶ καλύπτει ὅλες ἐκεῖνες μὲ τὴν ἀσέβεια καὶ τὴν ὑπερβολὴ τῆς βλασφημίας. Ἐκεῖνος, ποὺ λέει αὐτό, ἀνατρέπει ὅλες τὶς θεῖες Γραφές. 

Μάταια, νομίζω, λέει ὁ μάταιος ὅτι κηρύττεται τώρα τὸ ἅγιο Εὐαγγέλιο, μάταια διακηρύττει ὅτι διαβάζονται ἢ καὶ γράφηκαν τὰ συγγράμματα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ τῶν ἄλλων ἱερέων καὶ ὁσίων Πατέρων μας.

Όσο ο Θεός μακροθυμεί. Ιερομόναχος Ιουστίνος

Όσο ο Θεός μακροθυμεί

Ιερομόναχος Ιουστίνος 

Συμβουλεύουν οι Πατέρες να μην αυταπατόμαστε όταν ο Θεός μακροθυμεί, είτε όταν βασανιζόμαστε είτε όταν βασανίζουμε. Να μην αυταπατόμαστε ότι είναι κενοί λόγοι τα περί τιμωρίας των δυσσεβών, που παρουσιάζονται συχνά να ευδοκιμούν υλικά και να φαίνονται ευτυχισμένοι. Δυσεξαρίθμητες απειλές Του ο Θεός τις έκανε πράξεις, για να πεισθούμε ότι υπάρχει ανταπόδοση και κόλαση. Ας μνημονεύσουμε μόνο τη συμφορά του Αδάμ. Τον είχε προειδοποιήσει απερίφραστα και αυστηρά ο Πλάστης, ο γενάρχης μας όμως λίγη σημασία έδωσε στην απειλή και έπαθε ό,τι έπαθε – και πάθαμε!

Η μακροθυμία μεταφράζεται σε παράταση προθεσμίας και όχι σε αδικία, αμνησία-αμνηστία, και έλλειψη απονομής στον καθένα του δέοντος.

ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΘΕΙ ΔΙΕΘΝΩΣ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (1914-1923)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Η πρόσφατη ορθή απόφαση του Ισραήλ να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων από τους Οθωμανούς και τους Νεοτούρκους μάς δίνει την ευκαιρία να θυμηθούμε όσα υπέστησαν οι Έλληνες της Ανατολής κατά την περίοδο 1914- 1923.

Είναι καιρός να αγωνισθούμε με γνώση και με οργάνωση για να ζητήσουμε από τη διεθνή κοινότητα και από μεμονωμένες χώρες την αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ελληνισμού από Οθωμανούς, Νεοτούρκους και Κεμαλικούς με επίκεντρο την Ανατολική Θράκη, τη Μικρά Ασία και τον Πόντο.

Για την προσπάθεια αυτή είναι χρήσιμο:

1. Να απαγκιστρωθούμε από λανθασμένες νοοτροπίες που δίδασκαν την αποφυγή κάθε ενοχλήσεως των Τούρκων. Ο κατευνασμός του «θηρίου», που ήταν η επικρατούσα αντίληψη άλλων εποχών και κυβερνήσεων, οδήγησε σε αποθράσυνση της Τουρκίας. Τα βιβλία του «συνωστισμού» και η ωραιοποίηση της Τουρκοκρατίας έφεραν τα αντίθετα αποτελέσματα. Οι ήρωες και οι μάρτυρες του Ελληνισμού δεν πρέπει να λησμονηθούν στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης ελληνοτουρκικής φιλίας ή προσεγγίσεως.

Ἡ συγκέντρωση τοῦ νοῦ τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς. Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

Τί νὰ κάνουμε, ὅταν ὁ νοῦς μας τρέχει ἐδῶ κι ἐκεῖ καὶ δὲν μποροῦμε νὰ τὸν συμμαζέψουμε στὴν προσευχή;

Ὅταν εἴμαστε μόνοι στὸ σπίτι, μποροῦμε ν’ ἀναβάλουμε τὴν ἔναρξη τῆς προσευχῆς ἤ, ἂν ἔχουμε ἤδη ἀρχίσει, νὰ τὴ διακόψουμε γιὰ λίγο. Ἂν καὶ ὕστερα ἀπ’ αὐτὸ τὸ μικρὸ διάλειμμα ὁ νοῦς μας δὲν συνεργάζεται μὲ τὴν προαίρεσή μας, τότε δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ τοῦ ἐπιβάλουμε μὲ τὴ βία, θέλει δὲν θέλει, νὰ συγκεντρωθεῖ στὴν προσευχή, σ’ ὅποιο βαθμὸ, βέβαια, εἶναι δυνατόν. Μέσα στὴν ἐκκλησία, πάλι, μερικὲς φορὲς δὲν ἀκοῦμε ἢ δὲν καταλαβαίνουμε ὅσα ψάλλονται, διαβάζονται ἢ ἐκφωνοῦνται. Σ’ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, σταθεῖτε νοερὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἀφοσιωθεῖτε στὴν εὐχὴ τοῦ Ἰησοῦ.

Πρέπει νὰ ξέρετε, πάντως, ὅτι στὸ ναό, κατὰ τὴν τέλεση ὁποιασδήποτε Ἀκολουθίας, καὶ κατεξοχὴν τῆς θείας Λειτουργίας, κάθε λατρευτικὴ πράξη, κάθε κίνηση ἔχει τὴ σημασία της. Ὅποιος, λοιπόν, γνωρίζει καὶ κατανοεῖ τὴ σημασία κάθε πτυχῆς τῆς τελετουργίας, συμμετέχει μὲ ἐπίγνωση στὴ σύναξη τῶν πιστῶν καὶ τρέφει τὴν ψυχή του μὲ τὸ οὐράνιο μάννα, ποὺ προσφέρεται ἄφθονα στὰ πνευματικὰ συμπόσια τῆς ἐκκλησιαστικῆς λατρείας.

Τα αντίφωνα και οι ευχές που τα συνοδεύουν Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας

Τα αντίφωνα και οι ευχές που τα συνοδεύουν

Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας 

Όσο ο διάκονος απευθύνει τις αιτήσεις και ο ιερός λαός προσεύχεται, ο ιερεύς στο άγιο βήμα λέγει με χαμηλή φωνή και μόνος του ευχή για τους παρισταμένους και για τον άγιο ναό, να χυθούν επάνω τους πλούσια τα ελέη και οι οικτιρμοί του Θεού. Τέλος, προσθέτει και την αιτία, για την οποία αυτός ζητεί και ο Θεός θα χορηγήσει ό,τι είναι δίκαιο: όχι διότι είναι άξιοι αυτοί που πρόκειται να λάβουν, όχι διότι είναι δίκαιο να λάβουμε εμείς, αλλά διότι «Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις». Για τη δική Σου δόξα, λέγει, σε παρακαλώ γι’ αυτά. Διότι το να δείξεις σ’ εμάς τους ανάξιους τέτοια φιλανθρωπία προς δική Σου δόξα αποβαίνει. Και αυτός ο τρόπος να δοξάζεσαι σου αρμόζει, σύμφωνα με το λόγο του μακαρίου Δαβίδ: «Μη σ’ εμάς, Κύριε, μη σ’ εμάς, αλλά στο όνομά Σου δώσε δόξα» (Ψαλμ. 113:9).

ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΕΞ ΑΓΡΑΦΩΝ

ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΕΞ ΑΓΡΑΦΩΝ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

 

       Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, «φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον» (Α΄Ιωάν.4,18). Όποιος αγαπά με όλη τη δύναμη της ύπαρξής του τον Θεό, αψηφά όλους τους κινδύνους και παραδίδει τον εαυτό του στην μαρτυρία Εκείνου, διότι «ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ» (Α΄Ιωάν.4,17). Αυτό έκαμε και ο Άγιος Νέος Οσιομάρτυς Κυπριανός, εκδηλώνοντας την άμετρη αγάπη του για το Χριστό, με την ευθαρσή ομολογία του προς Αυτόν και τον σφοδρό έλεγχο κατά της ισλαμικής θρησκείας ενώπιον των οθωμανικών αρχών. 

       Καταγόταν από την περιοχή των Αγράφων, γεννήθηκε στο χωριό Κλητζός, το οποίο βρίσκεται  51 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι και 12 χλμ. βορειοδυτικά από τα Φουρνά, στις αρχές του 17^ου αιώνα, από γονείς ευσεβείς, οι οποίοι τον γαλούχησαν με τα σωστικά νάματα της Ορθοδόξου Πίστεως. Να σημειώσουμε πως η ευρύτερη περιοχή των Αγράφων υπήρξε, κατά κάποιο τρόπο προνομιακή στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας, καθότι, λόγω του δυσπρόσιτου της περιοχής, αλλά και την δράση των οργανωμένων ομάδων κλεφταρματωλών  (ανυπόταχτων Ελλήνων), οι κάτοικοι της περιοχής βίωναν λιγότερο καταπιεστικά την δουλεία των αλλοθρήσκων τυράννων Οθωμανών. Δεν είναι βεβαίως τυχαίο το ότι στα Άγραφα καλλιεργήθηκε ακόλλητα η εθνική μας παιδεία, καθ’ όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, στις εκεί ονομαστές σχολές και διατηρήθηκε η ιδέα της εθνικής μας απελευθέρωσης. 

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ: Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ: Ο ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Το Άγιο Όρος αποτελεί την κιβωτό του ορθόδοξου μοναχισμού εδώ και χίλια χρόνια. Αποτελεί δε δημιούργημα ενός μεγάλου άνδρα της Εκκλησίας μας, του αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου. Αυτός υπήρξε ο πρώτος κτήτορας κοινοβιακής μονής στον Άθωνα, της σεβάσμιας Μονής της Μεγίστης Λαύρας.  

      Γεννήθηκε το 930 μ. Χ. στην Τραπεζούντα του Πόντου από γονείς που είχαν έρθει από τη μακρινή Αντιόχεια. Δυστυχώς πέθαναν νωρίς. Ο πατέρας του πριν γεννηθεί ο Αθανάσιος και λίγο καιρό αργότερα η μητέρα του. Πριν πεθάνει η μητέρα του βάπτισε το νεογέννητο αγόρι και του έδωσε το όνομα Αβράμιος. Μια ευσεβής φίλη της και μοναχή, ανάλαβε να μεγαλώσει το ορφανό. Το φρόντιζε σαν δικό της παιδί και του ενέπνευσε την πίστη στο Θεό, την ευσέβεια και την αγάπη για το μοναχικό ιδεώδες. Όμως και αυτή, όταν ήταν επτά χρονών το παιδί, αρρώστησε και πέθανε. Κάποιοι άλλοι συγγενείς το περιμάζεψαν και το φρόντισαν ώσπου να ενηλικιωθεί. Τον έστειλαν μάλιστα να σπουδάσει στα ονομαστά σχολεία της περιοχής.