Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Οι καταβασίες των Χριστουγέννων. Παρουσίαση με εικόνες και μετάφραση στη νεοελληνική και Αγγλική γλώσσα

  
Οι καταβασίες του Κανόνα των Χριστουγέννων. Ποίημα του Αγίου Κοσμά. Ψάλλει η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία.

The Katavasias of Orthodox Christmas Canon. Lyrics by St Cosmas. Sung by the Greek Byzantine Choir.

Κυριακή Θʼ Λουκά: Η παραβολή του άφρονα πλουσίου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Λουκ. ιβ’ 16-21)

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ήρθε στη γη για να θεραπεύσει τους ανθρώπους από τα φθοροποιά πάθη και τις ροπές τους. Τα πάθη κι οι ροπές είναι σοβαρές ψυχικές παθήσεις. Κλέβει ποτέ ένας γιός από τον πατέρα του; Όχι. Ο δούλος όμως κλέβει από τ’ αφεντικό του. Τη στιγμή που ο Αδάμ εγκατέλειψε την ιδιότητα του υιού κι απόκτησε την ιδιότητα του δούλου, το χέρι του απλώθηκε για να πιάσει τον απαγορευμένο καρπό. Γιατί ο άνθρωπος κλέβει αυτό που ανήκει σ’ έναν άλλο; Είναι επειδή το χρειάζεται; Ο Αδάμ τα είχε όλα, δεν του έλειπε τίποτα. Παρ’ όλ’ αυτά όμως προχώρησε στην κλοπή. Γιατί ο άνθρωπος κλέβει άλλον άνθρωπο κι ο δούλος άλλο δούλο; Επειδή έμαθαν πρώτα να κλέβουν από τ’ αφεντικό τους. Οι άνθρωποι συνήθως κλέβουν πρώτα από το Θεό κι έπειτα ο ένας από τον άλλο. Ο προπάτορας του ανθρώπινου γένους άπλωσε το χέρι του να κλέψει πρώτα αυτό που ανήκε στο Θεό κι έπειτα, σαν αποτέλεσμα, οι απόγονοί του άρχισαν να κλέβουν ο ένας τον άλλο. Οι άνθρωποι κλέβουν από Θεό και ανθρώπους, από τη φύση κι από τον εαυτό τους. Ο άνθρωπος δεν κλέβει μόνο με τις σωματικές αισθήσεις του, αλλά και με την καρδιά, την ψυχή και το νου του. Δεν υπάρχει πράξη κλοπής που ο διάβολος να μην είναι συνεργός του ανθρώπου. Είναι ο υποβολέας και υποκινητής κάθε κλοπής. Είναι ο εισηγητής και καθοδηγητής κάθε σκέψης για κλοπή. Κανένας κλέφτης στον κόσμο δεν ήταν ποτέ μόνος του.

Λόγος εἰς τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου. Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς

Ἐὰν τὸ δένδρο ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὸν καρπό, καὶ τὸ καλὸ δένδρο παράγει ἐπίσης καλὸν καρπὸ (Ματθ. 7, 16. Λουκ. 6, 44), ἡ μητέρα τῆς αὐτοαγαθότητος, ἡ γεννήτρια τῆς ἀΐδιας καλλονῆς, πῶς δὲν θὰ ὑπερεῖχε ἀσυγκρίτως κατὰ τὴν καλοκαγαθία ἀπὸ κάθε ἀγαθὸ ἐγκόσμιο καὶ ὑπερκόσμιο; Διότι ἡ δύναμις ποὺ ἐκαλλιέργησε τὰ πάντα, ἡ συναΐδια καὶ ἀπαράλλακτη εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος, ὁ προαιώνιος καὶ ὑπερούσιος καὶ ὑπεράγαθος Λόγος, ἀπὸ ἀνέκφραστη φιλανθρωπία κι᾽ εὐσπλαγχνία γιὰ χάρι μας ἠθέλησε νὰ περιβληθῇ τὴν ἰδική μας εἰκόνα, γιὰ νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φύσι ποὺ εἶχε συρθῇ κάτω στοὺς μυχοὺς τοῦ ἅδη καὶ νὰ τὴν ἀνακαινίσῃ, διότι εἶχε παλαιωθῆ, καὶ νὰ τὴν ἀναβιβάσῃ πρὸς τὸ ὑπερουράνιο ὕψος τῆς βασιλείας καὶ θεότητός του. Γιὰ νὰ ἑνωθῇ λοιπὸν μὲ αὐτὴν καθ᾽ ὑπόσταση, ἐπειδὴ ἐχρειαζόταν σαρκικὸ πρόσλημα καὶ σάρκα νέα συγχρόνως καὶ ἰδική μας, ὥστε νὰ μᾶς ἀνανεώσῃ ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους, ἐπὶ πλέον δὲ ἐχρειαζόταν καὶ κυοφορία καὶ γέννα σὰν τὴ δική μας, τροφὴ μετὰ τὴ γέννα καὶ κατάλληλη ἀγωγή, γινόμενος πρὸς χάριν μας καθ᾽ ὅλα σὰν ἐμᾶς, εὑρίσκει γιὰ ὅλα πρέπουσα ὑπηρέτρια καὶ χορηγὸ ἀμόλυντης φύσεως ἀπὸ τὸν ἑαυτό της αὐτὴν τὴν ἀειπάρθενη, ἡ ὁποία ὑμνεῖται ἀπὸ μᾶς καὶ τῆς ὁποίας σήμερα ἑορτάζομε τὴν παράδοξη εἴσοδο στὰ ἅγια τῶν ἁγίων. Διότι αὐτὴν προορίζει πρὶν ἀπὸ τοὺς αἰῶνες ὁ Θεὸς γιὰ τὴ σωτηρία καὶ ἀποκατάσταση τοῦ γένους, καὶ τὴν ἐκλέγει ἀνάμεσα ἀπὸ ὅλους, ὄχι ἁπλῶς τοὺς πολλούς, ἀλλὰ τοὺς ἀπὸ τοὺς αἰῶνες ἐκλεγμένους καὶ θαυμαστοὺς καὶ περιβοήτους γιὰ τὴν εὐσέβεια καὶ σύνεσι, καθὼς καὶ γιὰ τὰ κοινωφελῆ καὶ θεοφιλῆ συγχρόνως ἤθη καὶ λόγια καὶ ἔργα.

«Ιεραρχία, ΔΙΣ, ΙΣΚΕ, Άθως, θα μιλήσουν;»

Γράφει ο Γέροντας Χριστόδουλος Αγγελόγλου στην Romfea.gr
Πνευματικός και Λειτουργός του Ιερού Ησυχαστηρίου «Παναγία, η Φοβερά Προστασία»


Διάδοση πλάνης, σχίσματος, αιρέσεως και βλασφημίας κατά του Αγίου Πνεύματος από τον Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο. Στώμεν καλώς!

Αγαπητοί μου αδελφοί, χαίρετε!

Η Αγία του Χριστού μας Εκκλησία έχει θεσπίσει να γίνονται τα πάντα ευσχημόνως και κατά τάξιν. 

Το έργο, λοιπόν, που σε εμένα προσωπικά έχει αναθέσει η Εκκλησία, είναι να επιμελούμαι τη μετάνοιά μου, δηλαδή την εξ όλης της ψυχής μου επιστροφή μου στον Κύριό μου, που γίνεται με την επιμέλεια της καθαρότητος της καρδιάς μου, ώστε να επιτευχθεί «εντός ημών» η Βασιλεία του Θεού. 

Ο Μέγας Φώτιος για την αειπαρθενία της Παναγίας

Σε επισφράγιση των όσων είπαμε για την αειπαρθενία της Παναγίας Μητέρας του Κυρίου, παραθέτουμε και τα θαυμάσια λόγια του Μεγάλου Φωτίου (*):

Ο χαιρετισμός ήρθε από ψηλά· η σύλληψη έγινε χωρίς ανδρική συμμετοχή, η κυοφορία ήταν ανέκφραστη, οι ωδίνες ανύπαρκτες· σφραγίδα της παρθενίας ήταν η παύση των ωδίνων, γιατί η γέννηση ήταν άφθορη και εκείνη που γέννησε παρέμεινε παρθένος και μετά τη γέννηση· αυτό που γεννιόταν ήταν ο Θεός με σάρκα· χορός αγγέλων υμνούσε το θαύμα. Όταν συμβαίνουν ταυτόχρονα τόσα και τόσο μεγάλα πράγματα, πώς θα μπορούσε κανείς να αμφισβητήσει, ακόμη κι αν είχε βάλει σκοπό να ασεβήσει με κάθε τρόπο, ότι η παρθένος παρέμεινε πράγματι παρθένος μέχρι το τέλος;

«ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΗΣ ΕΥΔΟΚΙΑΣ ΘΕΟΥ ΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ»

«ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΗΣ ΕΥΔΟΚΙΑΣ ΘΕΟΥ ΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ»

(Σωτηριολογικά Μηνύματα από την Εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου)

 

      Η εορτή των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου αποτελεί μία από τις λαμπρότερες θεομητορικές εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η Εκκλησία τιμά το γεγονός της εισόδου της τριετούς Μαρίας στον Ναό των Ιεροσολύμων από τους δικαίους γονείς της, Ιωακείμ και Άννα, ως εκπλήρωση του τάματος που είχαν δώσει στον Θεό. Το γεγονός αυτό δεν καταγράφεται στα κανονικά Ευαγγέλια, αλλά διασώζεται στην ιερή παράδοση της Εκκλησίας και ιδιαίτερα στο λεγόμενο «Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου».

     Η σημασία της εορτής δεν εξαντλείται σε ένα ιστορικό γεγονός της παιδικής ηλικίας της Παναγίας. Τα Εισόδια αποτελούν βαθύ θεολογικό γεγονός με πλούσιο σωτηριολογικό περιεχόμενο. Η είσοδος της Θεοτόκου στα Άγια των Αγίων προαναγγέλλει τη νέα οικονομία της χάριτος, την ενανθρώπηση του Υιού και Λόγου του Θεού και τη συμφιλίωση Θεού και ανθρώπου. Η Παναγία καθίσταται το πρόσωπο μέσω του οποίου πραγματοποιείται το μυστήριο της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους.

 

1. Η Θεοτόκος ως γέφυρα μεταξύ Παλαιάς και Καινής Διαθήκης

Βιβλιοκριτική στο βιβλίο του Μητροπολίτη Ναυπάκτου “Γερόντισσα Γαλακτία η Βλέπουσα”

Του Νικολάου π. Κων. Ζώη Υποστρατήγου Αστυνομίας ε.α . Πτυχιούχου Φιλοσοφικής ΕΚΠΑ. 

Προ ημερών , “ως δρόσος Αερμών” ως “πολυτίμητος μαργαρίτης” εδωρήθη εις την οικογένεια μας το νέον βιβλίον του Μητροπολίτου Ναυπάκτου “ Γερόντισσα Γαλακτία η Βλέπουσα”.

Μετά την μελέτη του βιβλίου αυτή ας επιτραπεί εις την ελαχιστότητα μου η διατύπωση ορισμένων σκέψεων. 

Το βιβλίο αυτό είναι πνευματικό αριστούργημα. Εγκυκλοπαίδεια σωτηριολογική. Φωτοαντίγραφο της Αχειροποίητης εν Ουρανοίς Πολιτείας. Δικαίωση θεολογική της Εκκλησιαστικής Υμνογραφίας και σύνολης της δοκιμασμένης διαχρονικά ορθοδόξου μεθοδολογίας! 

Ακραιφνής συνέχεια της φαεινής παρουσίας των γνησίων μελών της Εκκλησίας, ήτοι των Προφητών , Αποστόλων, Μαρτύρων,Ομολογητών, Οσίων και Δικαίων !

 Περίβλεπτη παραγωγή του ακατάλυτου στο διάβα των αιώνων “μηχανισμού” της ησυχαστικής εμπειρίας!. Όσα και αν αναφέρει κάποιος θα είναι ολίγιστα !

Ένα βιβλίο που μέσα στην απλότητα του έχει τέτοια μεγέθη πνευματικά και τέτοιο πλήθος νοημάτων ,που το καθιστούν το δυνατότερο σύγγραμμα των τελευταίων ετών! 

Περί κηδείας αβαπτίστου παιδιού

Ένας τραγικός θάνατος ενός βρέφους στην Κρήτη στάθηκε αρκετός για να βγουν και πάλι από τις τρύπες τους οι γνωστοί πολέμιοι της Ορθοδοξίας, οι επαγγελματίες ευαίσθητοι και οι αυτόκλητοι διαφωτιστές του διαδικτύου.
Με μια "τυμβωρυχική" φωτογραφία του αδικοχαμένου παιδιού και λεζάντες του τύπου «Επιστροφή στον Μεσαίωνα Η Εκκλησία αρνείται να κηδέψει ένα παιδί», στήθηκε για άλλη μια φορά το γνώριμο πανηγύρι της αντιεκκλησιαστικής χολής.Μόνο που, μέσα στην πρεμούρα τους να εκτοξεύσουν το δηλητήριό τους, κάποιοι ξέχασαν να αναφέρουν μια καθοριστική λεπτομέρεια.Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε τελικά από τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ευγένιο!

Η κατωτέρω ειδική Ιερά Ακολουθία για την ταφή αβάπτιστου νηπίου Χριστιανών γονέων διαβάζεται, με Απόφαση της Ιεράς Συνόδου, όταν κηδεύονται αβάπτιστα νήπια επειδή κηδεύονται αβάπτιστα:

Ὁ ἱερεύς ποιεῖ εὐλογητόν καί ἀρξαμένης τῆς ἐκφορᾶς τοῦ νεκροῦ, ψάλλεται ὁ τρισάγιος ὕμνος μέχρι τοῦ ναοῦ ἤ τοῦ τάφου. Ἐκεῖ ἀρχόμεθα τοῦ ΡΙΗ´ ψαλμοῦ «Ἄμωμοι ἐν ὁδῷ…», ἄνευ αἰτήσεων καί ἐκφωνήσεων.
Ἀκολούθως λέγονται τά τροπάρια «Μετά πνευμάτων…» καί Ἀπόστολος καί Εὐαγγέλιον ἐκ τῆς Νεκρωσίμου Ἀκολουθίας εἰς Νήπια.
Καί ἐπισυνάπτεται ἡ Εὐχή «Ὁ φυλάσσων τὰ νήπια…» ἐκ τῆς Νεκρωσίμου Ἀκολουθίας εἰς Νήπια, ὡς καί ἡ κάτωθι εὐχή (βλ. Νεκρώσιμοι καί ἐπιμνημόσυνοι ἀκολουθίαι, Ἔκδοσις Ἀποστολικῆς Διακονίας, 1998, σελ. 94) :

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Ψηφιακός προσωπικός αριθμός και τραπεζικοί λογαριασμοί… ένα ρίσκο που δεν αξίζει να πάρεις

Η παρελθούσα και διεθνής εμπειρία μας δείχνει ότι όλα γίνονται για το καλό μας και τελικά θέλουν το κακό μας

Έχουν γραφεί και λεχθεί πολλά για τον Προσωπικό Αριθμό – Citizen Identification Number -, τις ψηφιακές ταυτότητες και ενώ το περιτύλιγμα φαίνεται ωραίο… όλα να βρίσκονται στο κινητό του καθενός και να συμπεριλαμβάνονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία… εντούτοις θα εστιάσουμε σε τρία ζητήματα που δεν αφορούν σενάρια συνωμοσίας ή δεν έχουν θρησκευτικό υπόβαθρο.

1)Χρειάζεται να περιλαμβάνονται τα οικονομικά στοιχεία του Πολίτη;
2)Χρειάζεται να περιλαμβάνονται υγειονομικά στοιχεία;
3)Χρειάζεται να συνδέονται όλα αυτά με τους τραπεζικούς λογαριασμούς του καθενός;

Τι ισχύει στο εξωτερικό και γιατί ο προβληματισμός είναι μεγάλος…

Ἡ ψυχὴ τοῦ Χριστιανοῦ, Ἅγιος Πορφύριος (Μπαϊρακτάρης)

Ἡ ψυχὴ τοῦ Χριστιανοῦ πρέπει νὰ εἶναι λεπτή, νὰ εἶναι εὐαίσθητη, νὰ εἶναι αἰσθηματική, νὰ πετάει, ὅλο νὰ πετάει, νὰ ζεῖ μὲς στὰ ὄνειρα. Νὰ πετάει μὲς τ’ ἄπειρο, μὲς τ’ ἄστρα, μὲς τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ, μὲς τὴ σιωπή.

Ὅποιος θέλει νὰ γίνει Χριστιανός, πρέπει πρῶτα νὰ γίνει ποιητῆς. Αὐτὸ εἶναι. Πρέπει νὰ πονάεις. Ν’ ἀγαπάεις καὶ νὰ πονάεις. Νὰ πονάεις γι’ αὐτὸν ποὺ ἀγαπάεις. Ἡ ἀγάπη κάνει κόπο γιὰ τὸν ἀγαπημένο. Ὅλη νύχτα τρέχει, ἀγρυπνεῖ, ματώνει τὰ πόδια, γιὰ νὰ συναντηθεῖ μὲ τὸν ἀγαπημένο. Κάνει θυσίες, δὲν λογαριάζει τίποτε, οὔτε ἀπειλές, οὔτε δυσκολίες, ἐξαιτίας τῆς ἀγάπης. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸ εἶναι ἄλλο πράγμα, ἀπείρως ἀνώτερο.

Φλογέρα, ἀλλά καί σφενδόνη. (*) π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Φλογέρα, ἀλλά καί σφενδόνη. (*)

π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Τά φλοῦ-φλοῦ κυριαρχοῦν. Οἱ λύκοι τρώγουν τά πρόβατα καί ἡμεῖς παίζομεν τήν φλογερίτσα μας, καί ὁ Διάβολος ἀγάλλεται καί χαίρει. Ἔτσι ἠγωνίσθησαν οἱ ἔνδοξοι, οἱ οὐρανόφρονες Πατέρες; 

Ὅλοι οἱ Πατέρες καί Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι ἐλάμπρυναν καί ἐδόξασαν τήν Ὀρθοδοξίαν, ἐχρησιμοποίησαν τόν ἐλεγκτικόν λόγον. Ἦλθον εἰς σύγκρουσιν μέ τόν κόσμον. Ἐπετίμησαν παρανομοῦντας ἄρχοντας. Ἤλεγξαν ἀσεβεῖς βασιλεῖς. Καί ἔχασαν ἄμβωνας καί θρόνους καί ἀπέθανον εἰς φυλακάς καί ἐξορίας. 

Ναί ἡ φλογέρα εἶναι καλή ἐν καιρῷ εἰρήνης, τό ἐποικοδομητικόν κήρυγμα ἔχει θέσιν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ὅταν οὐδέν θηρίον ἐνοχλῇ, κατά τόν Ἱ. Χρυσόστομον, τήν ποίμνην τοῦ Χριστοῦ, ἀλλ’ ὅταν εἰς καιρόν μάχης ἐναντίον σκοτεινῶν δυνάμεων, εἰς καιρόν ἐπιδρομῆς λύκων λυμαινομένων τήν κοινωνίαν καί τήν ἐκκλησίαν, τό νά παίζῃς τήν φλογέρα σου καί ν’ ἀδιαφορῇς δι’ ὅ,τι πέριξ σου γίνεται, καί ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλά ν’ ἀποτρέπῃς καί τούς ἄλλους νά λάβουν τήν σβενδόνην καί νά κατηγορῇς αὐτούς ὡς τρελλούς καί μανιακούς, ἀποτελεῖ πρᾶξιν, τήν ὁποίαν ἀποφεύγομεν νά χαρακτηρίσωμεν.

Παρουσίαση βιβλίου: “Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού” (Λεμεσός – Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2026)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΛΕΜΕΣΟΥ – ΤΜΗΜΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού και το Τμήμα Θεολογίας
του Πανεπιστημίου Λευκωσίας σάς προσκαλούν
στην παρουσίαση του βιβλίου
του πολιτικού επιστήμονα και συγγραφέα Κωνσταντίνου Χολέβα

Κωνσταντίνος Ι. Χολέβας
Η διαχρονική συνέχεια
του Ελληνισμού

«Η Διαχρονική Συνέχεια του Ελληνισμού»

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2026 | 19:00
Συνεδριακό Κέντρο Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού
Οδός Ενώσεως 6, 3041 Λεμεσός

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ.κ. Αθανάσιος

Στοχασμός περί θανάτου (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ).

Στοχασμός περί θανάτου (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ).

"Μιμνήσκου τα έσχατά σου, και εις τον αιώνα ουχ αμαρτήσεις.. "

Γιατί σε ξεχνώ, τάφε μου;

Εσύ με περιμένεις, περιμένεις – κι εγώ σίγουρα θα κατοικήσω (σωματικά) μέσα σου.

Γιατί, λοιπόν, σε ξεχνώ και συμπεριφέρομαι σάμπως κι ο τάφος είναι κλήρος μονάχα των άλλων ανθρώπων και διόλου δικός μου;

Η αμαρτία μου αφήρεσε και μου αφαιρεί τη γνώση και την αίσθηση της αλήθειας· μου κλέβει και σβήνει από τη σκέψη μου τη θύμηση του θανάτου, του γεγονότος αυτού του τόσο σημαντικού για μένα, του τόσο απτά βέβαιου κι αναμφίβολου.

Για να θυμόμαστε τον θάνατο, πρέπει να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του Χριστού.

Οι εντολές του Χριστού καθαρίζουν τον νου και την καρδία, τα καθιστούν νεκρά για τον κόσμο και τα αναζωογονούν για τον Χριστό.

Πώς να φερόμαστε σε δύσκολα παιδιά (Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης)

(Ἐπιστολὴ γραμμένη ἀπὸ τὸν γέροντα Παΐσιο σὲ μιὰ οἰκογένεια ποὺ ἦταν πολὺ πιστή, μορφωμένη κοινωνικὰ καὶ πνευματικά, καὶ βρισκόταν σὲ ἀπόγνωση λόγω τῆς συμπεριφορᾶς τῆς κόρης τους).

Ἀγαπητέ μου ἀδελφὲ «Χαῖρε ἐν Κυρίῳ.

Σχετικὰ μὲ τὸ παιδί σας πού μοῦ γράφετε, ἔχω τὴ γνώμη ὅτι μία αὐστηρὴ στάση θὰ τὸ κάνη πολὺ χειρότερα. Νὰ τοῦ λέτε τὸ καλὸ μὲ καλὸν τρόπο καὶ νὰ μὴν τὸ πιέζετε μετά, ἀλλὰ νὰ δείχνετε ὅτι στενοχωρεῖσθε γιὰ τὸν δρόμο ποὺ τραβάει (πράγμα ποὺ θὰ φαίνεται μόνο του, γιατί οὔτε ἡ χαρὰ κρύβεται οὔτε καὶ ἡ στενοχώρια).

Θὰ κάνετε ἐσεῖς τὸ καθῆκον σας μὲ τὶς συμβουλὲς καὶ μετὰ νὰ τὸ ἐμπιστευθῆτε στὸν Θεό. Νομίζω ὅτι περισσότερα ἀποτελέσματα θὰ φέρη, ὅταν ὁ πόνος ἀξιοποιηθῆ στὴν προσευχή, παρὰ νὰ πονᾶτε γιὰ τὶς ἀταξίες τοῦ παιδιοῦ ἐπιμένοντας, γιατί τὸ παιδὶ τώρα εἶναι ἀναστατωμένο ἀπὸ τὴν σάρκα καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίδραση τοῦ πονηροῦ, γιατί τοῦ ἔδωσε δικαιώματα.

Η εγκύκλιος της Δ.Ι.Σ του 1929 - Εμπόδιο στις Ιερατικές κλίσεις; - π. Ελευθέριος Χαβάτζας

Όλοι ξέρουμε ότι για την Ιερωσύνη χρειάζονται η κλήση του Θεού και η κλίση του ανθρώπου.

Και βέβαια το πρώτο ζητούμενο είναι η “κλήση”, το κάλεσμα από το Θεό. Είναι όμως χρέος όλων μας να καλλιεργούμε στους νέους την “κλίση”, τη διάθεση και επιθυμία και να προλειαίνουμε το έδαφος στο οποίο οι νέοι ευκολώτερα θα ακούουν και θα δέχονται την κλήση του Θεού.

Είναι γεγονός ότι πάντοτε, αλλά και σήμερα ιδιαίτερα οι ιερατικές κλίσεις δεν είναι εύκολες. Οι λόγοι των δυσκολιών είναι διάφοροι. Λόγοι πνευματικοί, λόγοι που προέρχονται από το κοσμικό φρόνημα και άλλοι.

Εμείς θα περιορισθούμε σε ένα λόγο, που προέρχεται μέσα από την άνέλιξη της ζωής της Εκκλησίας.

Είναι η Εγκύκλιος της Διαρκούς Ιεράς συνόδου του 1929.

Πρέπει όμως πρώτα να επισημάνουμε το γεγονός ότι η έλλειψη εφημερίων παρατηρείται στον Έγγαμο Εφημεριακό Κλήρο. Εκεί άρα είναι και η ανάγκη καλλιέργειας Ιερατικών Κλίσεων.

Στον Άγαμο Κλήρο, που δρα στις πόλεις και μάλιστα στις μεγάλες, όχι μόνο δεν έχουμε ελλείψεις, αλλά αντίθετα έχουμε πληθώρα και προβληματική αύξηση.

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους στη νίκη της Κύπρου στην Αττάλεια

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

"Στις 13 Νοεμβρίου συμπληρώθηκαν 43 έτη από τη μονομερή ανακήρυξη του ψευδοκράτους στα Κατεχόμενα της Κύπρου"


Στις 13 Νοεμβρίου συμπληρώθηκαν 43 έτη από τη μονομερή ανακήρυξη του ψευδοκράτους στα Κατεχόμενα της Κύπρου. Η επέτειος μάς οδηγεί σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα και χρήσιμους προβληματισμούς.

1. Όλα τα τουρκικά και τουρκοκυπριακά κόμματα αναγνώρισαν το ψευδοκράτος. Στα Κατεχόμενα ακόμη και αριστερές εφημερίδες έγραφαν την επόμενη ημέρα ότι η ανακήρυξη έγινε βάσει της αρχής των εθνοτήτων του Λένιν! Στην Τουρκία από τότε μέχρι σήμερα όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί στηρίζουν το παράνομο καθεστώς. 

Άγιος Νεομάρτυς Αναστάσιος ο εκ Παραμυθίας

Του Λάμπρου Κ. Σκόντζου Θεολόγου – Καθηγητού στην Romfea.gr


(Η πίστη που δεν εξαγοράζεται – Η δύναμη της ομολογίας – Η μετάνοια που αλλάζει τη ζωή)

Η μελέτη των συναξαρίων των Νεομαρτύρων αποτελούν πηγή πλούσιου πνευματικού ανεφοδιασμού για μας τους πιστούς, διδάσκοντάς μας με το παράδειγμά τους ότι «οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς Πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ» (Β΄Τιμ.1,7). 

Ότι η πίστη στον αληθινό Θεό έχει ακατανίκητη ισχύ, την οποία δεν μπορεί να την νικήσει καμιά εγκόσμια δύναμη. Ένα τέτοιο παράδειγμα βαθιάς πίστης και ηρωισμού υπήρξε ο ένδοξος Νεομάρτυς Αναστάσιος ο εκ Παραμυθίας. 

Ο Άγιος Μάρτυρας Αναστάσιος καταγόταν από την Παραμυθιά της Θεσπρωτίας και γεννήθηκε περίπου το έτος 1730. Τα χρόνια εκείνα ο ελληνικός λαός βρισκόταν κάτω από την οθωμανική κυριαρχία και οι χριστιανοί ζούσαν μέσα σε δύσκολες και επώδυνες συνθήκες.

Η έλλειψη ελευθερίας επηρέαζε κάθε πτυχή της ζωής τους, ενώ συχνά η περιουσία, η οικογένεια και η προσωπική τους ασφάλεια εξαρτιόνταν από τη διάθεση των τοπικών αρχόντων. 

Για τα θαυμάσια της πίστεως (και όπως μας την παρέδωσαν οι Άγιοι Απόστολοι!)

“Οἱ Ἄγιοι Ἀπόστολοι εἶχαν πίστη μέ ἔργα, ἐμεῖς πιστεύουμε μόνον μέ λόγια. Στίς ἡμέρες μας πολλοί οὔτε μέ τά λόγια δέν πιστεύουν”

Διά τῆς πίστεως εἰς τόν Θεάνθρωπον Ἰησοῦν Χριστόν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι κατόρθωσαν νίκη λαμπρά. Χωρίς τήν πίστη τήν ζῶσα δέν μποροῦμε νά εὐαρεστήσουμε στόν Θεό καί νά πετύχουμε τή σωτηρία μας. Ὅλα τά μεγάλα καί ἔνδοξα κατορθώματα, ἀπ’ ἀρχῆς κόσμου καί μέχρι σήμερα, ἐτελέσθησαν διά τῆς πίστεως.

Ἀλλ’ ἡ πίστις τήν ὁποίαν εἶχαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καί οἱ Πατέρες μας ὀλιγόστευσε γιά νά μή πῶ ὅτι ἐξέλιπε, γι’ αὐτό καί τά θαύματα ὀλγόσστευσαν. Αἰτία εἶναι ἡ ὀλιγοπιστία μας.
Συγκρίνω τήν πίστη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων. Δώδεκα ἦσαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καί ἐφώτισαν ὅλα τά πεπλανημένα ἔθνη.
Πόσοι σήμερα διάδοχοι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Ἀρχιερεῖς ὑπάρχουν; ἐν τούτοις ὄχι μόνον πολλά ἀλλόφυλα ἔθνη εὐρίσκονται στό σκοτάδι, ἀλλά καί χριστιανικά ἔθνη στό σκότος διαπορεύονται, καί αὐτό γιατί; γιά τήν ὀλιγοπιστία μας.

Γιατί δεν αναιρεί ο π. Ε. Παπανικολάου τα περί αγίου Ραφαήλ;

Γιατί δεν αναιρεί ο π. Ε. Παπανικολάου τα περί αγίου Ραφαήλ;

Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Ήδη όμως υπέπεσε σε αυτό το ολίσθημα ο γνωστός τοις πάσι παπα Βαγγέλης. Αφήνουμε τα άλλα - συσσωρεύονται πολλά πια – και επικεντρωνόμαστε στην περίπτωση του οσιομάρτυρος Ραφαήλ της Λέσβου, ενός αγίου πανελλήνιας, να μην πω παγκόσμιας εμβέλειας. Το μαρτύριο και η ζωή του μεγαλομάρτυρα έγιναν γνωστά με υπερφυσικές αποκαλύψεις από τον ίδιο, μέχρι λεπτομερειών μάλιστα. Μάθαμε λοιπόν από τον ίδιο πως εξορίστηκε από την Κων/πολη λόγω της μη συμμετοχής του στο μιαρό συλλείτουργο με τους Λατίνους το 1452. Το μαρτύριο τον βρήκε δέκα χρόνια μετά την Άλωση στο νησί της Λέσβου (1463).

Συνείδηση και διάκριση. Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Συνείδηση και διάκριση
Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ 

Για να δεις τα υλικά πράγματα, πρέπει να είναι υγιείς οι σωματικοί οφθαλμοί σου. Για να γνωρίσεις τα νοερά πράγματα, πρέπει να είναι υγιείς οι οφθαλμοί της ψυχής σου, να έχεις δηλαδή φωτισμένη συνείδηση και διάκριση. Μόνο μ’ αυτή την προϋπόθεση θα εφαρμόζεις σωστά τις εντολές τού Θεού «και ουκ εκκλίνεις απ’ αυτών εις δεξιά ουδέ εις αριστερά, ίνα συνής εν πάσιν οις εάν πράσσης» (Ιησ. Ναυή 1:7).

Διάκριση είναι η ικανότητα της ψυχής να διακρίνει αλάθητα σε κάθε περίπτωση το καλό από το κακό, το θείο θέλημα από τη δαιμονική απάτη. Με τη διάκριση θα γνωρίσεις πότε και πώς πρέπει να πολεμάς τα πάθη, πότε να υποχωρείς, πώς να αντιμετωπίσεις νικηφόρα τις πανουργίες των δαιμόνων, πότε οι λογισμοί σου προέρχονται από τον Θεό και πότε από τους δαίμονες. Αυτή τη νοερή αίσθηση την αποκτούν μόνο όσοι έχουν καθαρή καρδιά και καθαρό σώμα, αμόλυντη συνείδηση και αμόλυντες αισθήσεις.