Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2026

Ἐλᾶτε νὰ κουβεντιάσουμε παιδιά μου. Γκόρκι Μαξὶμ

Στὰ θρησκευτικά, εἴχαμε δάσκαλο ἕναν ὡραῖο νεαρὸ παπά, μὲ πλούσια μαλλιά. Ὁ παπὰς δὲ μ\’ ἀγαποῦσε, γιατί δὲν εἶχα τὴν «Ἱερὰ Ἱστορία τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης», καὶ γιατί κορόιδευα τὸν τρόπο ποὺ μιλοῦσε.

Μόλις ἔμπαινε στὴν τάξη, πρώτη του δουλειὰ ἤτανε νὰ μὲ ρωτήσει:
– Πεσκόφ, ἔφερες τὴν Βίβλο ἢ ὄχι: Ναὶ τὴν Βίβλο.
Ἐγὼ ἀπαντοῦσα:
– Ὄχι. Δὲν ἔφερα. Ναὶ
– Τί ναί;
– Ὄχι;
– Ἄντε, πήγαινε στὸ σπίτι. Ναὶ στὸ σπίτι. Γιατί δὲν σκοπεύω νὰ κάνω μάθημα. Ναί. Δὲν σκοπεύω!

Αὐτὸ δὲ μὲ πολυστενοχωροῦσε, ἔφευγα κι ὥσπου νὰ τελειώσουν τὰ μαθήματα, τριγυρνοῦσα στοὺς γεμάτους λάσπη δρόμους τῆς κωμόπολης, χαζεύοντας τὴν πολυτάραχη ζωή της.

Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

Η αληθινή όψη της Εκκλησίας

Η αληθινή όψη της Εκκλησίας

Βλέποντας τα χάλια της εκκλησιαστικής πραγματικότητας, πολλές φορές απογοητευόμαστε και χάνουμε τη μεγάλη εικόνα της Εκκλησίας. Το μεγαλείο και τη μοναδικότητά της. Μένουμε στα χαζά αιρετικά των σημερινών επισκόπων, στους ακατήχητους και εκκοσμικευμένους ιερείς και λαϊκούς και φεύγει από το οπτικό μας πεδίο η αιώνια ουσία και αξία του Σώματος του Χριστού. Στο αληθινό λοιπόν και μοναδικό σωτήριο Σώμα του Κυρίου διασώζεται η δυνατότητα της νίκης επί του θανάτου και της αγιότητας, δηλαδή της αδιάσπαστης κοινωνίας με τον ζώντα Θεό. Και αυτό ως μια οντολογία και όχι σαν μια ηθικιστική φαντασία, όπως βλέπουμε στις αιρέσεις και στις άλλες θρησκείες.

Η αφορμή αυτών των σκέψεων ο αυτές τις μέρες εορταζόμενος όσιος Ιάκωβος της Εύβοιας (+1991). Ένας γλυκύτατος άνθρωπος που τον ερωτεύεσαι πνευματικά μονάχα από την ιλαρή όψη του και τη μελίρρυτη ομιλία του. Τα βιντεάκια που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο σε κάνουν να θες να μπεις και συ μέσα, να θλίβεσαι που δεν μπόρεσες να γνωρίσεις από κοντά αυτόν τον άνθρωπο που πέτυχε να γίνει εκείνο για το οποίο όλοι εισερχόμαστε στην Εκκλησία, είτε το γνωρίζουμε είτε όχι: έτερος Χριστός.

Πούτιν ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ:με βάφτισε κρυφά ο πατέρας του νυν πατριάρχη που ήταν ιερέας..Όλοι οι συνάδελφοί μου της KGB που παρακολουθούσαν την Εκκλησία κατέληξαν να βαπτιστούν.. Η Μόσχα είναι η 3η Ρώμη, δεν θα υπάρξει 4η!..

Πούτιν ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ:με βάφτισε κρυφά ο πατέρας του νυν πατριάρχη που ήταν ιερέας..Όλοι οι συνάδελφοί μου της KGB που παρακολουθούσαν την Εκκλησία κατέληξαν να βαπτιστούν.. Η Μόσχα είναι η 3η Ρώμη, δεν θα υπάρξει 4η!..Μιλώντας στον Κουστορίτσα….

Πούτιν απευθύνεται στους Ουκρανούς και τους στρατιώτες των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας: «Ελάτε με το μέρος μας»
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν παραχώρησε συνέντευξη στον Εμίρ Κουστουρίτσα. Ο ιστότοπος KP επέλεξε τα βασικά σημεία.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν παραχώρησε συνέντευξη στον σκηνοθέτη Εμίρ Κουστουρίτσα.

«Ο άνθρωπος δεν είναι απλώς μια βιολογική ουσία από κόκαλα και δέρμα», στοχάστηκε ο Πρόεδρος της Ρωσίας. «Το θεμελιώδες, πρωταρχικό συστατικό του ανθρώπου —κάθε ανθρώπου— είναι η ψυχή· δηλαδή, αυτό με το οποίο μας προίκισε ο Κύριος».

Για τα γενέθλια του Κυρίλλου βρέθηκε χρόνος. Για την ενότητα της Ορθοδοξίας;

Ούτε στην Κωνσταντινούπολη, ούτε στη Δαμασκό, ούτε στα Ιεροσόλυμα αλλά στη.. Μόσχα το  συλλείτουργο των Πατριαρχών Ιωάννου και Θεοφίλου!  Ντροπή τους! 

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Δεκατρία χρόνια στον θρόνο της Αντιοχείας ο Ιωάννης Ι΄, και το πρώτο του συλλείτουργο με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο Γ΄ έγινε στη Μόσχα, στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος Χριστού, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα ογδοντάχρονα του Πατριάρχη Κυρίλλου. 

Η Δαμασκός, το Μπαλαμάντ, ο Πανάγιος Τάφος, τόποι που θα έδιναν σε αυτή τη συνάντηση το δικό της εκκλησιαστικό βάρος, έμειναν έξω από το κάδρο. Χρειάστηκε η γενέθλια επέτειος του Κυρίλλου για να δούμε δύο Προκαθημένους πρεσβυγενών Θρόνων μπροστά στο ίδιο Ποτήριο.

Ο Μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος να γίνει η γέφυρα που το Φανάρι μπορεί- και πρέπει- να αξιοποιήσει!

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Η Ιερά Σύνοδος της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας αποφάσισε να απευθυνθεί στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος για τις πρωτοβουλίες του Μητροπολίτη Κερκύρας Νεκταρίου: να επισκεφθεί τη Μόσχα και να συλλειτουργήσει με τον Πατριάρχη αλλά και γιατί δέχθηκε στην Μητρόπολη Ιεράρχες και κληρικούς από την Ουκρανία  που ανήκουν στο κλίμα Ονουφριου και τους διέθεσε κάποια Μονή. 

 Η διαμαρτυρία αυρή αξίζει θεσμική απάντηση. Όπως αξίζει εξίσου και ο Μητροπολίτης Κερκύρας να ακουστεί πριν του αποδοθεί πρόθεση παρασυναγωγής και Υπονόμευσης της ουκρανικής Αυτοκεφαλίας ή, ακόμη βαρύτερα, διάθεση υποστήριξης της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. 

Ποιος θα πει στον Πατριάρχη ότι οι κολακείες τον εκθέτουν;

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Τριάντα πέντε χρόνια πατριαρχίας είναι αρκετά για να μιλήσει κανείς για τον Βαρθολομαίο με έργα,αποφάσεις, πρωτοβουλίες  και γεγονότα.Και δεν είναι λίγα. Είναι πολλά και γιαυτό δικαίως μιλάμε για μία πολυετή και ευδόκιμη Πατριαρχία. 

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος προτίμησε να συμπυκνώσει την επέτειο αυτή  σε μια προσφώνηση. Στο επίσημο δείπνο στην Κωνσταντινούπολη, με την αντιπροσωπεία των Αρχόντων  τον αποκάλεσε «Βαρθολομαίο τον Μέγα». 

Στις 7 Νοεμβρίου χρησιμοποίησε ξανά την ίδια προσφώνηση στην ενθρόνιση του Μητροπολίτη Νέας Ιερσέης Αθηναγόρα. Εκεί την επανέλαβε και ο διοικητής του Τάγματος των Αρχόντων, Αντώνιος Λυμπεράκης. Το Τάγμα των Αρχόντων  ανακοίνωσε κατόπιν ότι την υιοθετεί. Έτσι, η έμπνευση ενός επετειακού δείπνου άρχισε να αποκτά χαρακτήρα μια σημαντικής και επίσημης αναγορεύσεως  ώστε να αποτελέσει προϊόν μιας καθιερωμένης μονίμου προσφωνήσεως. Δεν ξέρουμε γιατί το έκανε αυτό. Δεν ήταν έγκλημα αλλά ήταν λάθος. 

Ὁ Μέγας Φώτιος, ἡ Η΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος καὶ ἡ καταδίκη τῶν παπικῶν καινοτομιῶν

Τοῦ κ. Π. Κλιματσάκη, διδάκτορος Φιλοσοφίας

Εἰσαγωγή

  Συχνὰ διατυπώνεται ἡ ἄποψη ὅτι ἡ Ρωμαιοκαθολικὴ ἐκκλησία δὲν ἔχει καταδικαστεῖ συνοδικῶς ὡς αἱρετικὴ καὶ ὅτι, ἑπομένως, δὲν ὑφίσταται οὐσιαστικὸ δογματικὸ ἐμπόδιο γιὰ τὴν ἕνωσή της μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὡστόσο, ἡ ἱστορία τῶν ἐκκλησιαστικῶν συγκρούσεων τοῦ ἐνάτου αἰώνα, καὶ ἰδιαίτερα ἡ θεολογικὴ παρακαταθήκη τοῦ Μεγάλου Φωτίου, καταδεικνύουν ὅτι οἱ διαφορὲς μεταξὺ Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως εἶχαν ἤδη ἀποκτήσει βαθὺ δογματικὸ καὶ ἐκκλησιολογικὸ χαρακτήρα πολὺ πρὶν ἀπὸ τὸ σχίσμα τοῦ 1054.

Ὁ Μέγας Φώτιος ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες προσωπικότητες τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Μὲ τὴ θεολογική του διδασκαλία καὶ τοὺς ἀγῶνες του ὑπερασπίστηκε τὴν ὀρθόδοξη πίστη ἀπέναντι στὴν προσθήκη τοῦ Filioque στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως καὶ στὶς ἀξιώσεις τῆς Ρώμης γιὰ καθολικὴ δικαιοδοσία ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας. Ἰδιαίτερη σημασία ἔχει ἡ Σύνοδος τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ 879–880, τὴν ὁποία σημαντικὸ μέρος τῆς ὀρθόδοξης θεολογικῆς παραδόσεως ἀναγνωρίζει ὡς Η΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Ἡ Σύνοδος αὐτὴ ἀποκατέστησε τὸν Μέγα Φώτιο, ἐπιβεβαίωσε τὸ ἀπαραχάρακτο τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως καὶ ὑπερασπίστηκε τὴ συνοδικὴ συγκρότηση τῆς Ἐκκλησίας.

  1. Ἡ ἐκκλησιαστικὴ κρίσις τοῦ ἐνάτου αἰῶνος

Αγιος Ιάκωβος - 21 Νοεμβρίου - Στα Εισόδια της Θεοτόκου.

...21 Νοεμβρίου. Ξημερώνοντας θα γιόρταζε τα Εισόδια της Θεοτόκου. Ετοιμαζόταν όλη τη νύχτα, θα κατέβαινε. Κανονικά δε θα 'πρεπε, μα το ήθελε πολύ. Τόσο πολύ που τίποτα δεν μπορούσε να τον αποκλείσει από την τελευταία του θεία Κοινωνία. 
Με κόπο κατέβηκε, σκοτάδι ακόμα, στην Ακολουθία.
Μερικοί μοναχοί πρόσεξαν μιαν άλλη διάθεση στο πρόσωπο του Γέροντα. Ιλαρότητα υπέρμετρη, αγάπη ξεχείλιζε ολόκληρος, το αγγελικό του χαμόγελο ατέλειωτο.
 Έγινε η Ακολουθία. Έψαλε γονατιστός τόσο άνετα και αναστάσιμα, λες και δεν ήταν άρρωστος.
Η θεία φωνή του γέμιζε το ναό, εξαίσια μελωδία, λες και ψέλνανε πολλοί άγγελοι μαζί.
Στις 10 η ώρα εξομολόγησε τον αγιορείτη διάκονο Γεννάδιο, στον οποίο ευχάριστα μα σταθερά είπε μεταξύ άλλων:
- Καλά που ήρθες, να είσαι που θα με αλλάξετε, μη φεύγεις.
Ο διάκος διαμαρτυρήθηκε με διάφορα λόγια για τα περί θανάτου του Γέροντα, μα εκείνος επέμενε.
Τελειώνοντας την εξομολόγηση έδειχνε κουρασμένος, αλλά διατηρούσε χαρμόσυνη διάθεση. Σηκώθηκε, πήρε από το χέρι το διάκο και βγήκανε από το εκκλησάκι. 

ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΕΥΡΙΠΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΕΥΡΙΠΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού


        Η Φραγκοκρατία (1204 – 1489) είναι μια σκοτεινή και συνάμα τραγική εποχή για την Εκκλησία και το Γένος μας. Οι βάρβαροι Φράγκοι, αιρετικοί χριστιανοί, παρακινούμενοι και χρηματοδοτούμενοι από τον αιρετικό παπισμό, ο οποίος είχε μεταλλαχτεί σε εγκόσμιο οργανισμό, στράφηκαν στην Ορθόδοξη Ανατολή και με τις γνωστές σταυροφορίες, ιδιαίτερα την Δ΄ Σταυροφορία (1204), κατέλυσαν με απίστευτη βία το βυζαντινό κράτος. Έργο τους ήταν, με διωγμούς, να επιβάλλουν την παπική εξουσία και τις δυτικές κακοδοξίες στους ορθοδόξους πιστούς. Την εποχή αυτή αναδείχτηκαν αρκετοί άγιοι ομολογητές, οι οποίοι αντέδρασαν στην παπική βία και έδωσαν τη ζωή τους για την Ορθόδοξη Πίστη. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Άνθιμος Μητροπολίτης Αθηνών και Ευρίπου, ο ομολογητής. 

      Δε γνωρίζουμε πολλά στοιχεία για τη ζωή του και είναι ένας σχετικά άγνωστος, άγιος της Εκκλησίας μας, αλλά σημαντικός, διότι σύνδεσε τη ζωή του με την υπεράσπιση της Ορθοδοξίας, την οποία επιβουλεύονταν οι αιρετικοί δυτικοί κατακτητές. Γεννήθηκε στην Κρήτη, στις αρχές του 14ου αιώνα. Για κάποιους λόγους, που αγνοούμε, βρέθηκε στην Αθήνα, όπου αναδείχτηκε Μητροπολίτης της ασήμαντης τότε Μητροπόλεως Αθηνών και Ευρίπου (Εύβοιας), ποιμαίνοντας ανάμεσα στα έτη 1339-1366. Αυτό το στηρίζουμε στο «Συνοδικό» της εν Κρήτη Επισκοπής Σουαρέτ (Ρεθύμνης), όπου εξυμνείται και μακαρίζεται ως εξής: «Aνθίμoυ μητροπολίτου Αθηνών και Eυρίπoυ και προέδρου Κρήτης του ομολογητού, αιωνία η μνήμη».

ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΦΙΛΗΜΩΝ, ΑΠΦΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΠΠΟΣ

ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΦΙΛΗΜΩΝ, ΑΠΦΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΠΠΟΣ


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 


       Οι πρώτοι χριστιανοί προέρχονταν από όλες τις κοινωνικές τάξεις και όχι μόνον από τους φτωχούς και τους δούλους, όπως ισχυρίζονται κάποιοι σύγχρονοι χριστιανομάχοι. Πλούσιοι και φτωχοί, ελεύθεροι και δούλοι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, μαζί με τις οικογένειές τους, Ιουδαίοι και Εθνικοί, πίστευαν στον Χριστό, βαπτίζονταν και εντάσσονταν στο εκκλησιαστικό σώμα.

     Ένας από τους πλουσίους πρώτους χριστιανούς ήταν και ο άγιος Φιλήμων με τη σύζυγό του, την Απφία.

     Πατρίδα τους ήταν η σημαντική μικρασιατική πόλη Κολοσσαί. Ήταν πρώην ειδωλολάτρες και νωρίς μεταστράφηκαν στη χριστιανική πίστη. Πιθανόν να άκουσαν το κήρυγμα του αποστόλου Παύλου και να βαπτίστηκαν από τον ίδιο, όταν αυτός ήρθε στην πόλη τους, με τον οποίο και συνδέθηκαν με στενή φιλία. Ήταν πλούσιοι και είχαν στη δούλεψή τους πολλούς δούλους, στους οποίους συμπεριφέρονταν με αγάπη, καλοσύνη και ανεκτικότητα – σπάνια περίπτωση για την εποχή εκείνη, όπου η δουλεία ήταν κοινωνικός θεσμός και προστατευόταν από την κρατική εξουσία. Οι κύριοί τους είχαν απόλυτη εξουσία, ακόμη και ζωής ή θανάτου, πάνω στους δούλους τους. Μπορούσε μάλιστα ένας κύριος να φονεύσει τον δούλο του χωρίς να υποστεί καμία συνέπεια!

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

Κυριακή Θʼ Λουκά: Η παραβολή του άφρονα πλουσίου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Λουκ. ιβ’ 16-21)

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ήρθε στη γη για να θεραπεύσει τους ανθρώπους από τα φθοροποιά πάθη και τις ροπές τους. Τα πάθη κι οι ροπές είναι σοβαρές ψυχικές παθήσεις. Κλέβει ποτέ ένας γιός από τον πατέρα του; Όχι. Ο δούλος όμως κλέβει από τ’ αφεντικό του. Τη στιγμή που ο Αδάμ εγκατέλειψε την ιδιότητα του υιού κι απόκτησε την ιδιότητα του δούλου, το χέρι του απλώθηκε για να πιάσει τον απαγορευμένο καρπό. Γιατί ο άνθρωπος κλέβει αυτό που ανήκει σ’ έναν άλλο; Είναι επειδή το χρειάζεται; Ο Αδάμ τα είχε όλα, δεν του έλειπε τίποτα. Παρ’ όλ’ αυτά όμως προχώρησε στην κλοπή. Γιατί ο άνθρωπος κλέβει άλλον άνθρωπο κι ο δούλος άλλο δούλο; Επειδή έμαθαν πρώτα να κλέβουν από τ’ αφεντικό τους. Οι άνθρωποι συνήθως κλέβουν πρώτα από το Θεό κι έπειτα ο ένας από τον άλλο. Ο προπάτορας του ανθρώπινου γένους άπλωσε το χέρι του να κλέψει πρώτα αυτό που ανήκε στο Θεό κι έπειτα, σαν αποτέλεσμα, οι απόγονοί του άρχισαν να κλέβουν ο ένας τον άλλο. Οι άνθρωποι κλέβουν από Θεό και ανθρώπους, από τη φύση κι από τον εαυτό τους. Ο άνθρωπος δεν κλέβει μόνο με τις σωματικές αισθήσεις του, αλλά και με την καρδιά, την ψυχή και το νου του. Δεν υπάρχει πράξη κλοπής που ο διάβολος να μην είναι συνεργός του ανθρώπου. Είναι ο υποβολέας και υποκινητής κάθε κλοπής. Είναι ο εισηγητής και καθοδηγητής κάθε σκέψης για κλοπή. Κανένας κλέφτης στον κόσμο δεν ήταν ποτέ μόνος του.

ΤΟ ΑΠΡΟΣΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ (Κυριακή Θ΄ Λουκά)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Ένα βασικό λάθος επισημαίνει στον άφρονα (ανόητο) πλούσιο ο Χριστός, στη σχετική παραβολή. Ο άνθρωπος αυτός στηρίχτηκε αποκλειστικά στον πλούτο του. Τον θεώρησε ατράνταχτο στήριγμα, στη δύναμή του ένιωσε απόλυτη σιγουριά. Νόμισε πως τώρα έχει όλο τον κόσμο στο πιάτο του και δεν έχει πια να φοβηθεί τίποτε. Τέρμα οι αγωνίες και οι ανασφάλειες. Μπορούσε να ζει πλέον ανέμελα, να χαίρεται, να ευφραίνεται, να απολαμβάνει τα πάντα. Μια βαθειά ευφορία πλημμύρισε την ψυχή του. 

Και τότε, πάνω στον απόλυτο θρίαμβο, στη μέθη της ολοκληρωτικής επιτυχίας, προκύπτει απρόσμενα η απόλυτη ανατροπή. Το νήμα της ζωής του, απροσδόκητα εντελώς και απότομα, κόβεται (Κυριακή Θ΄ Λουκά).

Η ΑΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ «Εἶπε δέ αὐτῷ ὁ Θεός· ἄφρον...».

Η ΑΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

«Εἶπε δέ αὐτῷ ὁ Θεός· ἄφρον...».

Ἀποσπάσματα ἀπό σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ πάνω στήν παραβολή τοῦ ἄφρονος πλουσίου. 

Ὁ Χριστός δέν ἔχει καμμιά προκατάληψη γιά τούς πλούσιους. Γιατί καί αὐτοί εἶναι μέσα στό σκοπό τῆς ἐνανθρωπήσεώς του. Οἱ πλούσιοι ὅμως φαίνεται νά ἔχουν κάτι ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ! Τόν ἀποκρούουν καί τόν ἀποφεύγουν. Γιατί δέν τούς βολεύει. 

Χριστιανός – πλούσιος εἶναι σχῆμα ὀξύμωρο, καί τέτοια σχήματα δέν γνωρίζει οὔτε συμπαθεῖ ἡ Ὀρθοδοξία. 

Δέν εἶναι μονάχα σκληρός ὁ πλούσιος. Εἶναι πάνω ἀπ’ ὅλα ἀνόητος. Γίνεται, πράγματι, ἄφρων ὁ πλούσιος – κάθε πλούσιος, ἔστω καί ἄν ἔχει τή φήμη τοῦ φιλανθρώπου καί φιλευσπλάχνου – διότι : 

Ο Εξάψαλμος, η Δευτέρα Παρουσία και το ανεκτίμητο μυστήριο του Θείου Ελέους.

ΟΤΑΝ ΣΙΓΗΣΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΜΙΛΗΣΕΙ Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ
Ο Εξάψαλμος, η Δευτέρα Παρουσία και το ανεκτίμητο μυστήριο του Θείου Ελέους.

Υπάρχουν αλήθειες που ο ανθρώπινος νους αδυνατεί να συλλάβει στην πληρότητά τους, μυστήρια που υπερβαίνουν τα όρια της λογικής και αναμετρήσεις που δεν αφορούν πλέον τη φθαρτή διάρκεια της επίγειας ζωής, αλλά το αχανές και ανεξερεύνητο βάθος της αιωνιότητας. 
Ανάμεσά τους, η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου αποτελεί το πλέον συγκλονιστικό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας· τη στιγμή κατά την οποία ο χρόνος θα παραδώσει τη σκυτάλη στην αιωνιότητα, η ιστορία θα ολοκληρώσει την πορεία της και κάθε ανθρώπινη ψυχή θα βρεθεί ενώπιον της απόλυτης Αλήθειας.

 Κατά μία ευλαβική παράδοση, η συντέλεια του κόσμου συνδέεται συμβολικά με τη διάρκεια του Εξαψάλμου· σαν να πρόκειται να συμπυκνωθούν μέσα σε ελάχιστα λεπτά οι αιώνες των ανθρώπινων αγώνων, οι θρίαμβοι και οι ήττες, τα δάκρυα και οι προσευχές, οι ελπίδες και οι διαψεύσεις ενός ολόκληρου κόσμου. Και τότε, μέσα σε εκείνη την υπερκόσμια ώρα, οι Άγγελοι θα υμνούν τον Δημιουργό, ενώ η κτίση θα εισέρχεται στο μεγάλο και ανεπανάληπτο μυστήριο της εσχάτης μεταμορφώσεώς της.

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Οι καταβασίες των Χριστουγέννων. Παρουσίαση με εικόνες και μετάφραση στη νεοελληνική και Αγγλική γλώσσα

  
Οι καταβασίες του Κανόνα των Χριστουγέννων. Ποίημα του Αγίου Κοσμά. Ψάλλει η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία.

The Katavasias of Orthodox Christmas Canon. Lyrics by St Cosmas. Sung by the Greek Byzantine Choir.

Λόγος εἰς τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου. Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς

Ἐὰν τὸ δένδρο ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὸν καρπό, καὶ τὸ καλὸ δένδρο παράγει ἐπίσης καλὸν καρπὸ (Ματθ. 7, 16. Λουκ. 6, 44), ἡ μητέρα τῆς αὐτοαγαθότητος, ἡ γεννήτρια τῆς ἀΐδιας καλλονῆς, πῶς δὲν θὰ ὑπερεῖχε ἀσυγκρίτως κατὰ τὴν καλοκαγαθία ἀπὸ κάθε ἀγαθὸ ἐγκόσμιο καὶ ὑπερκόσμιο; Διότι ἡ δύναμις ποὺ ἐκαλλιέργησε τὰ πάντα, ἡ συναΐδια καὶ ἀπαράλλακτη εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος, ὁ προαιώνιος καὶ ὑπερούσιος καὶ ὑπεράγαθος Λόγος, ἀπὸ ἀνέκφραστη φιλανθρωπία κι᾽ εὐσπλαγχνία γιὰ χάρι μας ἠθέλησε νὰ περιβληθῇ τὴν ἰδική μας εἰκόνα, γιὰ νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φύσι ποὺ εἶχε συρθῇ κάτω στοὺς μυχοὺς τοῦ ἅδη καὶ νὰ τὴν ἀνακαινίσῃ, διότι εἶχε παλαιωθῆ, καὶ νὰ τὴν ἀναβιβάσῃ πρὸς τὸ ὑπερουράνιο ὕψος τῆς βασιλείας καὶ θεότητός του. Γιὰ νὰ ἑνωθῇ λοιπὸν μὲ αὐτὴν καθ᾽ ὑπόσταση, ἐπειδὴ ἐχρειαζόταν σαρκικὸ πρόσλημα καὶ σάρκα νέα συγχρόνως καὶ ἰδική μας, ὥστε νὰ μᾶς ἀνανεώσῃ ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους, ἐπὶ πλέον δὲ ἐχρειαζόταν καὶ κυοφορία καὶ γέννα σὰν τὴ δική μας, τροφὴ μετὰ τὴ γέννα καὶ κατάλληλη ἀγωγή, γινόμενος πρὸς χάριν μας καθ᾽ ὅλα σὰν ἐμᾶς, εὑρίσκει γιὰ ὅλα πρέπουσα ὑπηρέτρια καὶ χορηγὸ ἀμόλυντης φύσεως ἀπὸ τὸν ἑαυτό της αὐτὴν τὴν ἀειπάρθενη, ἡ ὁποία ὑμνεῖται ἀπὸ μᾶς καὶ τῆς ὁποίας σήμερα ἑορτάζομε τὴν παράδοξη εἴσοδο στὰ ἅγια τῶν ἁγίων. Διότι αὐτὴν προορίζει πρὶν ἀπὸ τοὺς αἰῶνες ὁ Θεὸς γιὰ τὴ σωτηρία καὶ ἀποκατάσταση τοῦ γένους, καὶ τὴν ἐκλέγει ἀνάμεσα ἀπὸ ὅλους, ὄχι ἁπλῶς τοὺς πολλούς, ἀλλὰ τοὺς ἀπὸ τοὺς αἰῶνες ἐκλεγμένους καὶ θαυμαστοὺς καὶ περιβοήτους γιὰ τὴν εὐσέβεια καὶ σύνεσι, καθὼς καὶ γιὰ τὰ κοινωφελῆ καὶ θεοφιλῆ συγχρόνως ἤθη καὶ λόγια καὶ ἔργα.

«Ιεραρχία, ΔΙΣ, ΙΣΚΕ, Άθως, θα μιλήσουν;»

Γράφει ο Γέροντας Χριστόδουλος Αγγελόγλου στην Romfea.gr
Πνευματικός και Λειτουργός του Ιερού Ησυχαστηρίου «Παναγία, η Φοβερά Προστασία»


Διάδοση πλάνης, σχίσματος, αιρέσεως και βλασφημίας κατά του Αγίου Πνεύματος από τον Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο. Στώμεν καλώς!

Αγαπητοί μου αδελφοί, χαίρετε!

Η Αγία του Χριστού μας Εκκλησία έχει θεσπίσει να γίνονται τα πάντα ευσχημόνως και κατά τάξιν. 

Το έργο, λοιπόν, που σε εμένα προσωπικά έχει αναθέσει η Εκκλησία, είναι να επιμελούμαι τη μετάνοιά μου, δηλαδή την εξ όλης της ψυχής μου επιστροφή μου στον Κύριό μου, που γίνεται με την επιμέλεια της καθαρότητος της καρδιάς μου, ώστε να επιτευχθεί «εντός ημών» η Βασιλεία του Θεού. 

Ο Μέγας Φώτιος για την αειπαρθενία της Παναγίας

Σε επισφράγιση των όσων είπαμε για την αειπαρθενία της Παναγίας Μητέρας του Κυρίου, παραθέτουμε και τα θαυμάσια λόγια του Μεγάλου Φωτίου (*):

Ο χαιρετισμός ήρθε από ψηλά· η σύλληψη έγινε χωρίς ανδρική συμμετοχή, η κυοφορία ήταν ανέκφραστη, οι ωδίνες ανύπαρκτες· σφραγίδα της παρθενίας ήταν η παύση των ωδίνων, γιατί η γέννηση ήταν άφθορη και εκείνη που γέννησε παρέμεινε παρθένος και μετά τη γέννηση· αυτό που γεννιόταν ήταν ο Θεός με σάρκα· χορός αγγέλων υμνούσε το θαύμα. Όταν συμβαίνουν ταυτόχρονα τόσα και τόσο μεγάλα πράγματα, πώς θα μπορούσε κανείς να αμφισβητήσει, ακόμη κι αν είχε βάλει σκοπό να ασεβήσει με κάθε τρόπο, ότι η παρθένος παρέμεινε πράγματι παρθένος μέχρι το τέλος;

«ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΗΣ ΕΥΔΟΚΙΑΣ ΘΕΟΥ ΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ»

«ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΗΣ ΕΥΔΟΚΙΑΣ ΘΕΟΥ ΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ»

(Σωτηριολογικά Μηνύματα από την Εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου)

 

      Η εορτή των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου αποτελεί μία από τις λαμπρότερες θεομητορικές εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η Εκκλησία τιμά το γεγονός της εισόδου της τριετούς Μαρίας στον Ναό των Ιεροσολύμων από τους δικαίους γονείς της, Ιωακείμ και Άννα, ως εκπλήρωση του τάματος που είχαν δώσει στον Θεό. Το γεγονός αυτό δεν καταγράφεται στα κανονικά Ευαγγέλια, αλλά διασώζεται στην ιερή παράδοση της Εκκλησίας και ιδιαίτερα στο λεγόμενο «Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου».

     Η σημασία της εορτής δεν εξαντλείται σε ένα ιστορικό γεγονός της παιδικής ηλικίας της Παναγίας. Τα Εισόδια αποτελούν βαθύ θεολογικό γεγονός με πλούσιο σωτηριολογικό περιεχόμενο. Η είσοδος της Θεοτόκου στα Άγια των Αγίων προαναγγέλλει τη νέα οικονομία της χάριτος, την ενανθρώπηση του Υιού και Λόγου του Θεού και τη συμφιλίωση Θεού και ανθρώπου. Η Παναγία καθίσταται το πρόσωπο μέσω του οποίου πραγματοποιείται το μυστήριο της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους.

 

1. Η Θεοτόκος ως γέφυρα μεταξύ Παλαιάς και Καινής Διαθήκης

Βιβλιοκριτική στο βιβλίο του Μητροπολίτη Ναυπάκτου “Γερόντισσα Γαλακτία η Βλέπουσα”

Του Νικολάου π. Κων. Ζώη Υποστρατήγου Αστυνομίας ε.α . Πτυχιούχου Φιλοσοφικής ΕΚΠΑ. 

Προ ημερών , “ως δρόσος Αερμών” ως “πολυτίμητος μαργαρίτης” εδωρήθη εις την οικογένεια μας το νέον βιβλίον του Μητροπολίτου Ναυπάκτου “ Γερόντισσα Γαλακτία η Βλέπουσα”.

Μετά την μελέτη του βιβλίου αυτή ας επιτραπεί εις την ελαχιστότητα μου η διατύπωση ορισμένων σκέψεων. 

Το βιβλίο αυτό είναι πνευματικό αριστούργημα. Εγκυκλοπαίδεια σωτηριολογική. Φωτοαντίγραφο της Αχειροποίητης εν Ουρανοίς Πολιτείας. Δικαίωση θεολογική της Εκκλησιαστικής Υμνογραφίας και σύνολης της δοκιμασμένης διαχρονικά ορθοδόξου μεθοδολογίας! 

Ακραιφνής συνέχεια της φαεινής παρουσίας των γνησίων μελών της Εκκλησίας, ήτοι των Προφητών , Αποστόλων, Μαρτύρων,Ομολογητών, Οσίων και Δικαίων !

 Περίβλεπτη παραγωγή του ακατάλυτου στο διάβα των αιώνων “μηχανισμού” της ησυχαστικής εμπειρίας!. Όσα και αν αναφέρει κάποιος θα είναι ολίγιστα !

Ένα βιβλίο που μέσα στην απλότητα του έχει τέτοια μεγέθη πνευματικά και τέτοιο πλήθος νοημάτων ,που το καθιστούν το δυνατότερο σύγγραμμα των τελευταίων ετών!