Οἱ ἑπτὰ φράσεις τοῦ Χριστοῦ στὸν σταυρό. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος

Θέλετε νὰ µάθετε τὴ σηµασία ἐκείνων τῶν ἑπτὰ φράσεων τὶς ὁποῖες εἶπε ὁ Κύριος πάνω στὸν σταυρό. Δὲν εἶναι σαφεῖς;

Πρώτη φράση: «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λούκ. 23,34). Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Χριστὸς ἔδειξε τὸ ἔλεός του ἀπέναντι στοὺς ἐκτελεστές Του,τῶν ὁποίων ἡ µοχθηρία δὲν ὑποχώρησε οὔτε ὅταν ὑπέφερε στὸν σταυρό. Τὸ δεύτερο εἶναι ὅτι βροντοφώναξε ἀπὸ τὴν κορυφὴ τοῦ βράχου τοῦ Γολγοθᾶ µία ἀποδεδειγµένη ἀλλά ποτὲ καλὰ συνειδητοποιηµένη ἀλήθεια, δηλαδὴ ὅτι αὐτοὶ ποὺ πράττουν τὸ κακὸ ποτὲ δὲν ξέρουν τί κάνουν. Σκοτώνοντας τὸν Δίκαιο στὴν πραγµατικότητα σκοτώνουν τὸν ἑαυτό τους καὶ ταυτόχρονα δοξάζουν τὸν Δίκαιο. Καταπατώντας τὸν νόµο τοῦ Θεοῦ δὲν βλέπουν τὴ µυλόπετρα, ἡ ὁποία ἀόρατα κατεβαίνει πρὸς αὐτοὺς γιὰ νὰ τοὺς συνθλίψει. Ἐµπαίζοντας τὸν Θεὸ δὲν βλέπουν τὰ πρόσωπά τους νὰ µεταµορφώνονται σὲ θηριώδη ρύγχη. Διαποτισµένοι ἀπὸ τὸ κακὸ ποτὲ δὲν ξέρουν τί κάνουν.

Δεύτερη φράση: «Ἀµὴν λέγω σοι, σήµερον µετ’ ἐµοῦ ἔση ἐν τῷ παραδείσῳ» (Λουκ. 23,43). Αὐτὸς ὁ λόγος ἀπευθύνεται στὸν µετανιωµένο ληστὴ στὸν σταυρό. Πολὺ παρήγορος λόγος γιὰ τοὺς ἁµαρτωλούς, οἱ ὁποῖοι τουλάχιστον τὴν τελευταία στιγµὴ µετανοοῦν. Τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπερίγραπτα µεγάλο. Ὁ Κύριος ἐκπληρώνει τὴν ἀποστολὴ Του ἀκόµα καὶ στὸν σταυρό. Ἕως τὴν τελευταία του πνοὴ ὁ Κύριος σώζει ἐκείνους ποὺ δείχνουν καὶ τὴν παραµικρὴ ἐπιθυµία νὰ σωθοῦν.

Το μέλλον των Χριστιανών στη Συρία

Iσότιμη υπηκοότητα για τους Χριστιανούς στη Συρία ζητά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και όχι ποσοστώσεις εδρών, σε συνέδριο με θέμα «Το μέλλον των Χριστιανών στη Συρία».

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ — Ευρωπαίοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, ηγέτες της Εκκλησίας και εκπρόσωποι των χριστιανικών κοινοτήτων της Συρίας ζήτησαν την Τρίτη ένα νέο συνταγματικό και πολιτικό πλαίσιο που να εγγυάται ισότιμη υπηκοότητα, θρησκευτική ελευθερία και ουσιαστική πολιτική συμμετοχή, προειδοποιώντας ότι το μέλλον του Χριστιανισμού στη Συρία θα εξαρτηθεί από το εάν η μετάβαση της χώρας θα δημιουργήσει ένα κράτος που θα προστατεύει όλους τους πολίτες της. 

Οι εκκλήσεις έγιναν στο πλαίσιο του δίωρου συνεδρίου με θέμα «Το μέλλον των Χριστιανών στη Συρία: Θρησκευτική Ελευθερία, Πολιτική Εκπροσώπηση, Κοινό Μέλλον» , που πραγματοποιήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες. Η εκδήλωση συγκέντρωσε Ευρωπαίους αξιωματούχους, ηγέτες της Εκκλησίας και εκπροσώπους χριστιανικών και συριακών (αραμαϊκών-ασσυριακών-χαλδαϊκών) πολιτικών οργανώσεων, καθώς η Συρία συνεχίζει την πολιτική της μετά τον Άσαντ μετάβαση. 

Όσο ζει και αναπνέει ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα προσέρχεται στα ιερά της Μικράς Ασίας

ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ ΣΤΙΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ

Μια προσωπική δέσμευση, την οποία συνέδεσε με τη μνήμη των προγόνων και την παρουσία της Ρωμιοσύνης στη Μικρά Ασία, διατύπωσε σήμερα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, υποδεχόμενος στο Φανάρι τους συμμετέχοντες στο Προσκυνηματικό Οδοιπορικό στην Πόλη, την Προύσα και τη Νίκαια.

«Δηλώνω και ενώπιόν σας, ότι, με τη βοήθεια του παντελεήμονος Θεού, όσο ζω και αναπνέω, δεν θα παύσω να προσέρχομαι ως ταπεινός ικέτης και προσκυνητής στα θεία ενδιαιτήματα της Εκκλησίας και του Γένους στην Αγιοτόκο Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Ανατολική Θράκη», είπε.

Παρέμβαση του Αγίου Όρους για την Μονή Σινά

Του Αιμίλιου Πολυγένη

Με μια ιστορική και βαρυσήμαντη επιστολή η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους τοποθετείται δημόσια και απευθύνεται προς τον νεοεκλεγέντα Αρχιεπίσκοπο Σινά, Φαράν και Ραϊθώ και Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης κ. Συμεών.

Η επιστολή, την οποία υπογράφουν οι Αντιπρόσωποι και Προϊστάμενοι και των είκοσι Ιερών Μονών της Αγιορειτικής Πολιτείας, δεν περιλαμβάνει μόνο θερμές συγχαρητήριες ευχές για την ανάρρηση του κ. Συμεών στον ιστορικό θρόνο του Θεοβαδίστου Όρους Σινά, αλλά εκφράζει παράλληλα τη βαθύτατη ανησυχία της Αθωνικής Πολιτείας για τις πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας σχετικά με επιχειρούμενη αλλαγή στο ιδιοκτησιακό και θεσμικό καθεστώς του παλαίφατου μοναστηριού.

Μονή Σινά: Εγγύηση για το καθεστώς της

Ιωάννης Niehoff–Panagiotidis και Θεοχάρης Ν. Γρηγοριάδης

Οι σημερινές διαφορές γύρω από την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά δεν είναι απλώς περιουσιακές ή διοικητικές. Αφορούν τη συνέχεια ενός από τα αρχαιότερα εν λειτουργία μοναστήρια του χριστιανικού κόσμου και τη θέση του μέσα στη σύγχρονη αιγυπτιακή έννομη τάξη. Η συζήτηση, όμως, δεν αρχίζει από μηδενική βάση: το ιδιαίτερο καθεστώς του Σινά έχει ιστορία πολλών αιώνων και αναγνωρίστηκε από διαδοχικές ισλαμικές εξουσίες.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι τα αρχαιότερα σωζόμενα νομικά τεκμήρια της Μονής είναι ισλαμικά έγγραφα στην αραβική γλώσσα. Φατιμιδικά έγγραφα του 12ου αιώνα επικαλούνται ακόμη παλαιότερα προνόμια, προ του 1100, ενώ οι αρχές προστατεύουν τη Μονή από λεηλασίες και νέες φορολογικές επιβαρύνσεις και κατοχυρώνουν την ελευθερία μετακινήσεων των μοναχών.

Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

Ὑπόμνημα εἰς τὸν Ἅγιον Εὐαγγελιστὴν Ἰωάννην, ὁμιλία κζ΄

(Ἰωάν. γ΄, 13-17)

Ὅ,τι εἶπα πολλὲς φορές, αὐτὸ θὰ ἐπαναλάβω καὶ τώρα, καὶ δὲ θὰ παύσω νὰ τὸ λέγω. Ποιὸ εἶναι τοῦτο; Ὅταν εἶναι ὁ Χριστὸς ν’ ἀνακοινώση ὑψηλὲς ἀλήθειες συγκρατεῖ πολλὲς φορὲς τὸν ἑαυτό του ἐξ αἰτίας τῆς ἀδυναμίας τῶν ἀκροατῶν του. Δὲν εἶναι πάντα ὁ λόγος του ἀντάξιος τῆς μεγαλωσύνης του, πιὸ συνηθισμένο εἶναι νὰ συγκατεβαίνη. Γιατὶ τὸ ὑψηλὸ καὶ μεγάλο καὶ μιὰ φορὰ νὰ εἰπωθῆ φτάνει νὰ παραστήση τὴν ἀξία του, ὅσο εἶναι δυνατὸ σ’ ἐμᾶς νὰ συλλάβωμε μὲ τὴν ἀκοή. Τὰ ἁπλούστερα ὅμως, ποὺ πλησιάζουν στὸ διανοητικὸ ἐπίπεδο τῶν ἀκροατῶν, ἄν δὲν ἐλέγονταν ἀδιάκοπα, δὲ θὰ κατακτοῦσαν γρήγορα τὸν ἀκροατὴ ποὺ ρέπει στὴ γῆ.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (Κυριακή προ της Υψώσεως)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, δίνει στους Χριστιανούς την ευκαιρία να θυμούνται πάντα την ανυπέρβλητη σταυρική θυσία του Χριστού. Υλοποιώντας ο Θεός Πατήρ «βουλήν προαιώνιον», το προ αιώνων σχέδιό του, αποστέλλει στον κόσμο τον Υιό του, για να παραδοθεί στον θάνατο, ώστε να ανασύρει από την αιώνια απώλεια κάθε άνθρωπο που θα πιστεύει σ’ αυτόν και να του χαρίσει «ζωήν αιώνιον» (Κυριακή προ της Υψώσεως).

Ο Χριστός τόνισε ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από αυτή (Ιω. 15, 13). Έκτοτε ο Σταυρός, «το σημείον του Υιού του ανθρώπου», έγινε το σύμβολο της υπέρτατης θυσίας, η εικόνα της απέραντης αγάπης. Από ξύλο κατάρας, έγινε ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός. Η πηγή κάθε ευλογίας στη ζωή των ανθρώπων. Και ήταν απολύτως φυσικό να γίνει ο Σταυρός του Χριστού το πιο αγαπημένο ιερό κειμήλιο και αντικείμενο των Χριστιανών. Η αγία Ελένη ήταν η πρώτη που τον αναζήτησε και τον βρήκε. Ανέσκαψε τον τόπο του Γολγοθά, όπου είχε πεταχτεί ο Σταυρός από τους Εβραίους και είχε σκεπαστεί από ποικίλα υλικά. Και ανακάλυψε όχι μόνο αυτόν, αλλά και τους σταυρούς των δύο ληστών που συσταυρώθηκαν μαζί του. 

Το έγκλημα των εγκλημάτων είναι η βλασφημία Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Το έγκλημα των εγκλημάτων είναι η βλασφημία

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης 

Ένας άνθρωπος 60άρης, επιστήμων ήρθε στο Όρος και λέει: «Πάτερ, ξέρεις, βλαστημάω. Πήγα και πέρυσι και στον πάτερ τάδε, και συνέχισα και πάλι, ξέρω ότι είναι κακό».

Δεν ξέρεις πόσο κακό είναι, του λέω. Και αρχίζω και του κάνω μια ανάλυση της βλασφημίας, τι τρομερό έγκλημα είναι. Η καρδιά σου δουλεύει σαν το ρολόι, του λέω, τικ-τακ, τικ-τακ, αν θα στη σταματήσει ο Θεός την καρδιά; Εάν αποφασίσει εν τη δικαιοσύνη Του; Σε ανέχεται τώρα και σε φυλάει. Αν αύριο στη σταματήσει την καρδιά σου και φύγεις από τη ζωή; Θα Τον δεις Κριτή! Θα στραφείς στην Παναγία να ζητήσεις βοήθεια· μα και την Παναγία δεν την άφησες ήσυχη. Και αυτή την βλαστήμησες!

Ο Οικουμενισμός ως μια παράδοξη αίρεση των ημερών

Ο Οικουμενισμός ως μια παράδοξη αίρεση των ημερών

Διαβάζοντας πρόσφατα τον εκπληκτικό πρώτο τόμο του αγίου Γενναδίου και πρώτου Πατριάρχη Κων/πόλεως μετά την Άλωση “περί εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος (https://www.barbounakis.com/product/agiou-gennadiou-scholariou-iii-1-peri-ekporefseos-tou-agiou-pnevmatos) έρχομαι στην κάθετη αντιφατικότητα των πραγμάτων ανάμεσα στο τότε και στο τώρα. Ο Γεννάδιος άκρως ανθενωτικός. Ο νυν διάδοχός του άκρως ενωτικός. Ο τότε άγιος. Ο νυν… εγκαλούμενος για Οικουμενισμό. Πέρα από αυτό και ένα ακόμα παράδοξο: οι τόμοι αυτοί των μεταφράσεων του αγίου Γενναδίου Σχολαρίου εξεδόθησαν με την ευλογία του Βαρθολομαίου!

Σε αυτόν τον απίστευτο κυκεώνα της παραδοξότητας υπάρχει βέβαια και μια πιθανή εξήγηση: όταν ο πατριάρχης Βαρθολομαίος έδωσε την ευλογία του, το έκαμε είτε αγνοώντας το περιεχόμενο των βιβλίων αυτών είτε αδιαφορώντας είτε με τον τυπικό τρόπο που δίνεται σε αυτές περιπτώσεις η καθιερωμένη ευλογία, καθαρά δηλαδή εθιμοτυπικά και διαδικαστικά. Άλλως δεν εξηγείται ουδαμώς το πώς μπορεί ένας μαχητικά ενωτικός ιεράρχης των ημερών μας να επικροτεί ένα έργο καταπέλτη κατά των αιρετικών Λατίνων.

Μιὰ ἔμορφη ψυχὴ. Κόντογλου Φώτης

Ἤτανε μιὰ φορά, πρὸ σαράντα χρόνια, ἕνας ἄνθρωπος ἀπὸ καλὸ σόγι, ποὺ τὸν λέγανε Παρασκευά, καὶ ποὺ ζοῦσε σὲ μιὰ πολιτεία τῆς Ἀνατολῆς, χτισμένη ἀπάνω στὴ θάλασσα, ἀνάμεσα Πόλη καὶ Σμύρνη. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἤτανε ἔμπορος ἀπὸ τοὺς καλούς, καὶ ταξίδευε στὴν Πόλη καὶ στὴ Σμύρνη, εἶχε πάγει κ’ ἴσαμε τὸ Μισίρι, στὴ Βλαχιὰ καὶ στὸ Τριέστι, κ’ ἤξερε καλὰ τὸν κόσμο. Μὰ δὲν ἔκανε γιὰ ἔμπορος, ἐπειδὴς ἤτανε πολὺ δίκιος καὶ χριστιανὸς ἀληθινός. Κι ὄχι μόνο δὲν παραδεχότανε ἡ ψυχὴ του νὰ βγάζει μεγάλο κέρδος ἀπὸ τὴ δουλειά του, ἀλλὰ καὶ βοηθοῦσε κρυφὰ ἕνα σωρὸ φτωχὲς φαμίλιες ποὺ ὑποφέρνανε.

Στὸ μαγαζί του, ποὺ ἤτανε στὸ μεγάλο τσαρσί, συχνάζανε ὅλο ἄνθρωποι καλοί, θεοφοβούμενοι, καὶ μιλούσανε ὅλο γιὰ θρησκευτικά. Πήγαινε ἐκεῖ πέρα ὁ κυρ – Θόδωρος ὁ Μπαμπακὰς ρωμιοράφτης, ὁ κυρ Δημητρὸς ὁ Σωτηρίου μαραγκός, ὁ Νικόλας ὁ Χιώτης μανάβης, ὁ κυρ Μιχαλάκης ὁ Σπανὸς μεγαλέμπορας, ὁ κυρ Κωσταντίνος ὁ Ἀγγελάρας κτηματίας, ὁ κυρ – Θόδωρος Ραζμπίτσος ὁ λεγόμενος Λιοντάρι, κι ἄλλοι καλοὶ νοικοκυροί, ποὺ ἤτανε ὅλοι σὰν πνευματικοί. Συχνάζανε στὸ μαγαζὶ τοῦ κυρ – Παρασκευὰ κ’ ἕνα σωρὸ παπᾶδες, ἀρχιμαντρίτες, καλογέροι καὶ ψαλτάδες, ὁ παπᾶ – Θανάσης, ὁ Ρήνας, ὁ Μπακλάς, ὁ Γαϊτάνος, ὁ Καλαποδάς, κι ἄλλοι.

Χρειάζονται οἱ τιμωρίες; Κραγιόπουλος Συμεών Ἱερεύς

Ἄλλες ἀπὸ τὶς τιμωρίες, ποὺ βάζουν οἱ γονεῖς, καὶ γενικότερα οἱ μεγαλύτεροι, στὰ παιδιά, προκαλοῦν φόβο, φόβο παθολογικό, ἄλλες προκαλοῦν ταπείνωση, ἀλλὰ μὲ τὴν κακὴ ἔννοια τῆς λέξεως, ταπεινωτικὴ δηλαδὴ κατάσταση στὸ παιδί, καὶ τὸ τρίτο εἶδος τῶν τιμωριῶν ἔχει σχέση κυρίως μὲ τὸ ξύλο, μὲ τὸ νὰ δέρνει κανεὶς τὸ παιδί.

Θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ συμπεράνει ὅτι δὲν πρέπει νὰ τιμωροῦμε τὰ παιδιά, ἐφόσον οἱ τιμωρίες, ἔτσι ἢ ἀλλιῶς, κατὰ τὸν ἕναν ἢ τὸν ἄλλο τρόπο, κάνουν κακὸ στὰ παιδιά. Βγαίνει τὸ συμπέρασμα κατ’ ἀρχὴν ὅτι δὲν πρέπει νὰ τιμωροῦνται τὰ παιδιά. Εἶναι σωστὸ αὐτό; Δηλαδή, ὅλη ἡ φροντίδα τῶν γονέων πρέπει νὰ ἔγκειται στὸ νὰ προσέχουν νὰ μὴν τιμωρήσουν τὰ παιδιά, νὰ μὴν τὰ στενοχωρήσουν, νὰ μὴν ὑποβληθοῦν τὰ παιδιὰ σὲ κάποιο ζόρισμα; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἄλλο ἄκρο. Ὅπως εἶναι ἄκρο νὰ τιμωρεῖ κανεὶς ἀλόγιστα τὰ παιδιὰ καὶ μάλιστα νὰ τὰ τιμωρεῖ, ἐπειδὴ ὁ ἴδιος θύμωσε, ἔτσι εἶναι ἄκρο νὰ παραχαϊδεύει κανεὶς τὰ παιδιὰ καὶ ὅλη του ἡ φροντίδα νὰ εἶναι μὴν τυχὸν τὰ στενοχωρήσει, μὴν τυχὸν τὰ κάνει νὰ κλάψουν.

MEDICUS CURAT, DEUS SANAT (ὁ ἰατρός φροντίζει, ὁ Θεός θεραπεύει)

 

MEDICUS CURAT, DEUS SANAT

(ὁ ἰατρός φροντίζει, ὁ Θεός θεραπεύει)

Ἡ ταραγμένη καί ἀπελπισμένη νεολαία μας, οἱ ἀγχώδεις καί πολυπράγμονες μεσήλικες, ὅπως ἐπίσης καί οἱ περιφρονημένοι καταθλιπτικοί ὑπερήλικες, πρός τά ποῦ κατευθύνονται σήμερα, γιά νά βροῦν τήν ἀπωλεσθεῖσα ψυχοσωματική τους ὑγεία; Συνήθως σέ ψυχιάτρους, σέ ψυχολόγους, σέ κέντρα ψυχολογικῆς ὑποστήριξης σέ Δήμους καί Κοινότητες, σέ ψυχολογική ὑποστήριξη μέσῳ εἰδικῶν τηλεφωνικῶν γραμμῶν κ.ἄ.π. 

Μέ ἄλλα λόγια, σέ κατευθύνσεις ἀποκλειστικῶς καί μόνον ἐπιστημονικῆς τάξεως· ἀξιόλογες καί ἀξιόπιστες μέν, ἀλλά κατά βάση προϊόντα τῶν περιορισμένων ἀνθρωπίνων δυνατοτήτων. 

Δυστυχῶς,

γιά πνευματική ζωή, γιά ζωή μυστηριακή, γιά πίστη καί ἐλπίδα στόν Θεό, γιά ἀρετές καί προσευχή, πού ἐλευθερώνουν τόν ἄνθρωπο ἀπό τά πάθη, τόν χαροποιοῦν, τόν καθιστοῦν καλοσυνάτο καί εἰρηνεύουν ἔτσι τίς σχέσεις του μέ τούς ἄλλους ἀνθρώπους, ΟΥΤΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ...! 

Πότε ἀρχίζει ἡ ἀγωγή; Εἰρηναῖος Ἐπίσκοπος Αἰκατερίνμπουργκ καὶ Ἰρμπίτσκ

Ἕνας ἐρημίτης, ποὺ διακρινόταν γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ βίου του καὶ τὴ γνώση τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, ἔδωσε ἐντολὴ κάποτε στὸν ὑποτακτικό του: «Ξερίζωσε αὐτὸ τὸ δέντρο ἀπὸ τὴ γῆ». Καὶ τοῦ ἔδειξε ἕνα νεαρὸ φοινικόδεντρο, ποὺ εἶχε ὅμως ἁπλώσει ρίζες βαθιές.

Κάνοντας ὑπακοὴ στὸ γέροντα, ὁ ὑποτακτικὸς ἐπιχείρησε τὸ ἔργο, ἀλλά, παρ’ ὅλες του τίς προσπάθειες, δὲν κατόρθωσε οὔτε νὰ τὸ κουνήσει. «Γέροντα», εἶπε, «αὐτὸ ποὺ μοῦ ζητᾷς νὰ κάνω, εἶναι τελείως ἀδύνατο!». Τότε ὁ γέροντας τοῦ ἔδειξε ἕνα ἄλλο, τρυφερὸ δεντράκι, ποὺ ὁ ὑποτακτικὸς ξερίζωσε ἀμέσως καὶ χωρὶς καμιὰ ἰδιαίτερη προσπάθεια. Τίποτα δὲν μποροῦσε νὰ κάνει ὁ μαθητὴς μὲ τὸ δέντρο ποὺ εἶχε ριζώσει γερά, χωρὶς κόπο ὅμως τὰ κατάφερε μὲ τὸ τρυφερὸ δεντράκι.

Συσχετίζοντας τὴ διήγηση αὐτὴ μὲ τὴν παιδαγωγική, βλέπουμε πὼς οἱ γονεῖς εἶναι ἀνίσχυροι μπροστὰ στὰ μεγάλα παιδιά, ἂν δὲν ἔχουν ἀρχίσει νὰ ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἀγωγή τους ἀπὸ τὴν τρυφερὴ ἡλικία. Λέει μιὰ παροιμία: «Ὅπου μικρομάθει, δὲ γερονταφήνει». Γι’ αὐτὸ ὁ σοφὸς Σειρὰχ διδάσκει: «Τέκνα σοι ἐστί; παίδευσον αὐτὰ καὶ κάμψον ἐκ νεότητος τὸν τράχηλον αὐτῶν» (Σόφ. Σειρὰχ 7:23).

Πολὺ λίγοι γονεῖς μποροῦν νὰ παινευτοῦν γιὰ τὸ ὅτι ἔδωσαν σωστὴ ἀγωγὴ στὰ παιδιά τους. Μερικοὶ μάλιστα, πολὺ καλοὶ καὶ εὐσεβεῖς οἱ ἴδιοι, ἔχουν παιδιὰ μὲ χαρακτῆρα ἐντελῶς ἀντίθετο κι ἀνεπιθύμητο.

Μαρτυρία του ιερομονάχου Δανιήλ για τον όσιο Γέροντα Διονύσιο τον Ρουμάνο. Μοναχός Δαμασκηνός Γρηγοριάτης

Μαρτυρία του ιερομονάχου Δανιήλ για τον όσιο Γέροντα Διονύσιο τον Ρουμάνο

Μοναχός Δαμασκηνός Γρηγοριάτης 

Στη Ρουμανική Σκήτη του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου ασκείται στην κοινοβιακή ζωή ο ιερομόναχος Δανιήλ Μάρκου, ο οποίος στην αρχή μόναζε στη Μονή Νεάμτς της Ρουμανικής Μολδαβίας. Όπως μας είπε ο ίδιος, το 1994 επισκέφθηκε με μία ομάδα πέντε ατόμων για πρώτη φορά την Ελλάδα και το Άγιον Όρος. Πρώτα επισκέφθηκαν την Κέρκυρα, καλεσμένοι από μία Ρουμάνα εκεί ηγουμένη. Συναντήθηκαν με τον Μητροπολίτη Τιμόθεο, ο οποίος τους είπε τα εξής: «Να πάτε στο Άγιον Όρος. Εκεί ζουν τρεις άγιοι Ρουμάνοι μοναχοί. Είναι οι Γέροντες Διονύσιος Ιγνάτ και Ιωάννης Γκούσιου από το Κελλί του Αγίου Γεωργίου Κολιτσούς και ο ηγούμενος της Ρουμανικής Σκήτης του Προδρόμου π. Πετρώνιος».

Κατόπιν η ομάδα των πέντε προσκυνητών πήγαν να προσκυνήσουν τα Μετέωρα. Έμειναν στην Καλαμπάκα ένα βράδυ, όπου ενδιαφέρθηκε τα μέγιστα για τη φιλοξενία τους ένας ιερέας, ο π. Ιωάννης, ο οποίος τους είπε τα ίδια λόγια με τον Μητροπολίτη Τιμόθεο, ότι στο Όρος ζουν τρεις άγιοι Ρουμάνοι μοναχοί. Τους είπε τα ίδια ονόματα των τριών αναφερθέντων πατέρων.

ΑΓΙΑ ΠΟΥΛΧΕΡΙΑ: Η ΕΥΣΕΒΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

ΑΓΙΑ ΠΟΥΛΧΕΡΙΑ: Η ΕΥΣΕΒΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

       Ανάμεσα στη χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας υπάρχουν και πολλοί βασιλείς, αυτοκράτορες και μέλη των ανακτόρων, οι οποίοι δεν αλλοτριώθηκαν από την εξουσία. Ενέταξαν την εγκόσμια δόξα στη δόξα του Θεού και στη διακονία της Εκκλησίας. Γι’ αυτό και ανακηρύχτηκαν άγιοι για την προσφορά τους στο εκκλησιαστικό σώμα. Μια από αυτούς υπήρξε και η αγία Πουλχερία, η ευσεβής Αυγούστα του Βυζαντίου.

       Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 399. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του αυτοκράτορα Αρκαδίου (395-408) και της Ευδοξίας και αδελφή του Θεοδοσίου Β΄ (408-450). Είχε δε την τιμή να λάβει το άγιο Βάπτισμα από τον ιερό Χρυσόστομο. Αν και βρέθηκε μέσα στην χλιδή των ανακτόρων και συναναστρέφονταν και με ραδιούργους παλατιανούς, είχε καλλιεργήσει στην ψυχή της βαθειά πίστη στο Θεό και απόκτησε σπάνιες αρετές. 

Ὁ καημὸς τοῦ Ράμφου ἦτo νὰ γίνωμεν Εὐρωπαῖοι.

Κριτικὴ θεώρησις

τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, διδάκτορος φιλοσοφίας

 Μὲ ἀφορμὴ τὸν θάνατο τοῦ Στέλιου Ράμφου, στὶς 10 Αὐγούστου 2026, δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ ἐξηγήσω, γιατί ἡ σκέψη του ἀπέτυχε νὰ δώσει ἀπάντηση στὸ ἐρώτημα πού τὸν ἀπασχόλησε ἐπὶ δεκαετίες. Ὁ Ράμφος κατέστη ἀπὸ τοὺς πλέον ἀναγνωρίσιμους στοχαστὲς τῆς μεταπολιτευτικῆς καὶ κυρίως τῆς μνημονιακῆς περιόδου. Ἡ πνευματική του διαδρομή, ἀρχῆς γενομένης μὲ τὸν μαρξισμὸ καὶ τὴν φιλοσοφία, ἕως τὴν ἑρμηνεία τοῦ ἑλληνισμοῦ, τοῦ Βυζαντίου, τῆς ὀρθόδοξης παράδοσης καί, τελικά, τοῦ σύγχρονου νεοέλληνα κινεῖται γύρω ἀπὸ τὸ ζήτημα, γιατί ἡ Ἑλλάδα δὲν μπορεῖ νὰ γίνει σύγχρονο κράτος. Εἰδικὰ τὴν περίοδο τῶν μνημονίων οἱ νεοφιλελεύθεροι βρῆκαν στὸν Ράμφο ἕνα διανοούμενο ποὺ ἐξυπηρετοῦσε τὸ ἀφήγημά τους ὅτι οἱ Ἕλληνες εἶναι τὰ “κακὰ παιδιὰ” τῆς Εὐρώπης καὶ δικαίως τιμωροῦνται ἀπὸ τὸ χρηματοπιστωτικὸ σύστημα.

Ελλάς και Λίβανος: Ιστορικοί δεσμοί, στρατιωτική συνεργασία

Κωνσταντίνος Χολέβας

Σήμερα οι Ελληνορθόδοξοι αποτελούν το 8% του πληθυσμού του Λιβάνου και ανήκουν στο Πατριαρχείο Αντιοχείας

Στις 31 Αυγούστου ο πρόεδρος του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, επισκέφθηκε την Αθήνα. Ήλθε λίγες ημέρες μετά την αποστολή ελληνικού στρατιωτικού υλικού για την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων αυτής της μικρής χώρας της Μέσης Ανατολής. Ο κ. Αούν συναντήθηκε με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και συμφώνησαν να αναβαθμίσουν τη φιλική σχέση των δύο χωρών σε στρατηγική συνεργασία.

Ο Λίβανος δημιουργήθηκε το 1943, όταν η Γαλλία, που είχε τον έλεγχο της περιοχής, αποφάσισε να αποκόψει την παραλιακή λωρίδα από τη Συρία και να ιδρύσει ένα πολυθρησκευτικό κράτος υπό τον έλεγχο των φιλοδυτικών χριστιανών Μαρωνιτών.

Ὁ ἀχάριστος εἶναι πάντα λυπημένος. Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

-Γέροντα, γιατί πολλοὶ ἄνθρωποι, ἐνῶ τὰ ἔχουν ὅλα, νιώθουν ἄγχος καὶ στενοχώρια;

-Ὅταν βλέπετε ἕναν ἄνθρωπο νὰ ἔχη μεγάλο ἄγχος, στενοχώρια καὶ λύπη, ἐνῶ τίποτε δὲν τοῦ λείπει, νὰ ξέρετε ὅτι τοῦ λείπει ὁ Θεός.

Ὅποιος τὰ ἔχει ὅλα, καὶ ὑλικὰ ἀγαθὰ καὶ ὑγεία, καί, ἀντὶ νὰ εὐγνωμονῆ τὸν Θεὸ , ἔχει παράλογες ἀπαιτήσεις καὶ γκρινιάζει, εἶναι γιὰ τὴν κόλαση μὲ τὰ παπούτσια. Ὁ ἄνθρωπος, ὅταν ἔχη εὐγνωμοσύνη, μὲ ὅλα εἶναι εὐχαριστημένος. Σκέφτεται τί τοῦ δίνει ὁ Θεὸς κάθε μέρα καὶ χαίρεται τὰ πάντα. Ὅταν ὅμως εἶναι ἀχάριστος, μὲ τίποτε δὲν εἶναι εὐχαριστημένος γκρινιάζει καὶ βασανίζεται μὲ ὅλα. Ἄν, ἂς ποῦμε, δὲν ἐκτιμάη τὴν λιακάδα καὶ γκρινιάζει, ἔρχεται ὁ Βαρδάρης καὶ τὸν παγώνει …; Δὲν θέλει τὴν λιακάδα θέλει τὸ τουρτούρισμα ποὺ προκαλεῖ ὁ Βαρδάρης.

-Γέροντα, τί θέλετε νὰ πεῖτε μ’ αὐτό;

-Θέλω νὰ πῶ ὅτι, ἂν δὲν ἀναγνωρίζουμε τὶς εὐλογίες ποὺ μᾶς δίνει ὁ Θεὸς καὶ γκρινιάζουμε, ἔρχονται οἱ δοκιμασίες καὶ μαζευόμαστε κουβάρι. Ὄχι, ἀλήθεια σᾶς λέω, ὅποιος ἔχει αὐτὸ τὸ τυπικὸ , τὴν συνήθεια τῆς γκρίνιας, νὰ ξέρη ὅτι θὰ τοῦ ἔρθη σκαμπιλάκι ἀπὸ τὸν Θεό, γιὰ νὰ ξοφλήση τουλάχιστον λίγο σ’ αὐτὴν τὴν ζωή. Καὶ ἂν δὲν τοῦ ἔρθη σκαμπιλάκι, αὐτὸ θὰ εἶναι χειρότερο, γιατί τότε θὰ τὰ πληρώση ὅλα μία καὶ καλὴ στὴν ἄλλη ζωή.

Ανέκφραστη, ανεκλάλητη, απερινόητη, ακόρεστη, αχόρταστη η Χαρά του ενιαύσιου κύκλου. Αρχή της χρονιάς και πόσα θα απολαύσουμε και πάλι!

Εκείνην την ημέραν, ήτο 8η Σεπτεμβρίου, είχα ψάλει τὸ «Χαῖρε σεμνὴ μῆτερ καὶ δούλη Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ». Μετὰ έξ ἡμέρας μὲ ήκουσεν η μικρὰ να ψάλλω το «Αγαλλιάσθω τα δρυμού ξύλα σύμπαντα». Και την ημέραν του Θεολόγου έψαλα το «Φίλε μυστικέ, Χριστού επιστήθιε». Και του Ἁγίου Δημητρίου ἔμελψα τὸ «Δεύρο Μάρτυς Χριστού προς ημάς». Και των Εισοδίων έψαλα το «Διανέμοις των χαρισμάτων». Και του Αγίου Νικολάου έψαλα «Την Ζωοδόχον πηγὴν την αέναον», και «Της Εκκλησίας τα άνθη περιιπτάμενος». Και τα Χριστούγεννα έψαλα το «Θεὸς ων εἰρήνης». Και του Αγίου Βασιλείου το «Δεύτε του Δεσπότου τα ένδοξα Χριστού ονομαστήρια», και το «Σου την φωνὴν έδει παρείναι, Βασίλειε». Και των Φώτων έψαλα το «Ιησούς ο ζωής αρχηγός». Και της Υπαπαντής έψαλα το «Χέρσον αβυσσοτόκον». Και του Ευαγγελισμού το «Ως εμψύχῳ Θεού κιβωτώ». Και του Αγίου Γεωργίου το «Ανέτειλε το έαρ», καὶ της Αναλήψεως το «Θείω καλυφθείς». Και της Πεντηκοστῆς το «Παράδοξα σήμερον». Καὶ των Αγίων Αποστόλων έψαλα το «Σε την υπερένδοξον νύμφην», και το «Ο Χριστοκήρυξ Σταυρού καύχημα φέρων, συ την πολυέραστον θείαν αγάπησιν». Και της Μεταμορφώσεως έψαλα το «Προ του Σταυρού σου, Κύριε, όρος ουρανὸν εμιμεῖτο». Και εἰς την μνήμην της Παναγίας έψαλα τα θεσπέσια εκεῖνα κελαδήματα, το «Πεποικιλμένη» καὶ τὸ «Νενίκηνται», και το «Συνέστειλε χορὸς των Αποστόλων, το Θεοδόχον σῶμα σου· εις οὐρανίους θαλάμους προς τον υιὸν εκφοιτῶσα». Και εἰς τὴν αποτομὴν τοῦ Προδρόμου έψαλα το «Φρίττουσι πάθη των βροτῶν», και τόσα άλλα

κύρ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

«Είμαστε Έλληνες Πομάκοι και η ελληνική πολιτεία μας αναγκάζει να μάθουμε Τουρκικά»

Δημόσια έκκληση για την παιδεία στα ορεινά της Ξάνθης

Την ανάγκη να διασφαλιστεί η ουσιαστική δυνατότητα επιλογής στην εκπαίδευση των παιδιών στα Πομακοχώρια της Ξάνθης υπογραμμίζει με δημόσια παρέμβασή του ο Ιρφάν Μεχμέτ Αλή. Ο Ξανθιώτης Πομάκος θέτει το ζήτημα της άρσης της υποχρεωτικότητας της τουρκικής γλώσσας, ζητώντας παράλληλα να υπάρξει μέριμνα από την Πολιτεία για τη διατήρηση της μητρικής πομακικής γλώσσας.

Όπως επισημαίνει, η μουσουλμανική θρησκευτική ιδιότητα των κατοίκων της περιοχής δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση την ταύτιση της μητρικής τους γλώσσας με την τουρκική, ούτε θα πρέπει το θρήσκευμα να συνδέεται με την τουρκική εθνική ταυτότητα. Για τον λόγο αυτό, καλεί το κράτος να παρέχει στους γονείς της ορεινής ζώνης τη δυνατότητα εγγραφής σε αμιγώς ελληνικά δημόσια σχολεία, ακολουθώντας το παράδειγμα που ήδη ισχύει στον Δήμο Ξάνθης. Κατά τον ίδιο, ο συνδυασμός της εκμάθησης της ελληνικής με τη στήριξη της πομακικής προάγει την πραγματική πολυγλωσσία και τον σεβασμό στην ιδιαιτερότητα της τοπικής κοινωνίας, χωρίς να καλλιεργεί διαχωρισμούς.