Ὁ καημὸς τοῦ Ράμφου ἦτo νὰ γίνωμεν Εὐρωπαῖοι.

Κριτικὴ θεώρησις

τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, διδάκτορος φιλοσοφίας

 Μὲ ἀφορμὴ τὸν θάνατο τοῦ Στέλιου Ράμφου, στὶς 10 Αὐγούστου 2026, δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ ἐξηγήσω, γιατί ἡ σκέψη του ἀπέτυχε νὰ δώσει ἀπάντηση στὸ ἐρώτημα πού τὸν ἀπασχόλησε ἐπὶ δεκαετίες. Ὁ Ράμφος κατέστη ἀπὸ τοὺς πλέον ἀναγνωρίσιμους στοχαστὲς τῆς μεταπολιτευτικῆς καὶ κυρίως τῆς μνημονιακῆς περιόδου. Ἡ πνευματική του διαδρομή, ἀρχῆς γενομένης μὲ τὸν μαρξισμὸ καὶ τὴν φιλοσοφία, ἕως τὴν ἑρμηνεία τοῦ ἑλληνισμοῦ, τοῦ Βυζαντίου, τῆς ὀρθόδοξης παράδοσης καί, τελικά, τοῦ σύγχρονου νεοέλληνα κινεῖται γύρω ἀπὸ τὸ ζήτημα, γιατί ἡ Ἑλλάδα δὲν μπορεῖ νὰ γίνει σύγχρονο κράτος. Εἰδικὰ τὴν περίοδο τῶν μνημονίων οἱ νεοφιλελεύθεροι βρῆκαν στὸν Ράμφο ἕνα διανοούμενο ποὺ ἐξυπηρετοῦσε τὸ ἀφήγημά τους ὅτι οἱ Ἕλληνες εἶναι τὰ “κακὰ παιδιὰ” τῆς Εὐρώπης καὶ δικαίως τιμωροῦνται ἀπὸ τὸ χρηματοπιστωτικὸ σύστημα.

«Είμαστε Έλληνες Πομάκοι και η ελληνική πολιτεία μας αναγκάζει να μάθουμε Τουρκικά»

Δημόσια έκκληση για την παιδεία στα ορεινά της Ξάνθης

Την ανάγκη να διασφαλιστεί η ουσιαστική δυνατότητα επιλογής στην εκπαίδευση των παιδιών στα Πομακοχώρια της Ξάνθης υπογραμμίζει με δημόσια παρέμβασή του ο Ιρφάν Μεχμέτ Αλή. Ο Ξανθιώτης Πομάκος θέτει το ζήτημα της άρσης της υποχρεωτικότητας της τουρκικής γλώσσας, ζητώντας παράλληλα να υπάρξει μέριμνα από την Πολιτεία για τη διατήρηση της μητρικής πομακικής γλώσσας.

Όπως επισημαίνει, η μουσουλμανική θρησκευτική ιδιότητα των κατοίκων της περιοχής δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση την ταύτιση της μητρικής τους γλώσσας με την τουρκική, ούτε θα πρέπει το θρήσκευμα να συνδέεται με την τουρκική εθνική ταυτότητα. Για τον λόγο αυτό, καλεί το κράτος να παρέχει στους γονείς της ορεινής ζώνης τη δυνατότητα εγγραφής σε αμιγώς ελληνικά δημόσια σχολεία, ακολουθώντας το παράδειγμα που ήδη ισχύει στον Δήμο Ξάνθης. Κατά τον ίδιο, ο συνδυασμός της εκμάθησης της ελληνικής με τη στήριξη της πομακικής προάγει την πραγματική πολυγλωσσία και τον σεβασμό στην ιδιαιτερότητα της τοπικής κοινωνίας, χωρίς να καλλιεργεί διαχωρισμούς.

Η τρομερή πραγματοποίηση (…), των φοβερών “προφητειών” του Φώτη Κόντογλου!

Η τρομερή πραγματοποίηση (…), των φοβερών “προφητειών” του Φώτη Κόντογλου!

<<Η Ελλάδα είναι πλούτος της γης, και εσείς είσασθε οι πτωχοί, οι σαρακοστιανοί, οι άνθρωποι με τα στενά κολλάρα και με τις μπανέλλες,

και η δανεική αρχοντιά σας είναι κάποια αραχνιασμένα σκοτεινά σπίτια, με σκονισμένα σερβίτσια ή πολυκατοικίες «αρτιφισιέλ» στενές σαν ποντικόφακες, μούχλα, ανόητες κουβέντες, θεατρινίστικο ύφος, ανεκδοτάκια γιά την Πομπαντούρ, γιά τον Μέττερνιχ και γιά τους σκηνοθετημένους Βολταίρους ή γιά τους κρονόληρους Μπέρναρ Σω, που τους έχετε γιά μοντέλα της μικρολογίας σας…

Η Ελλάδα δεν βγάζει μανιτάρια και ζαμπόνια και τυριά βρώμικα…

Η Ελλάδα γεννά Ομήρους, Ησιόδους, Αισχύλους, Πινδάρους, Πολυκλείτους, Ικτίνους, Χρυσόστομους, Βασιλείους, Ανθεμίους, Πανσελήνους, Φερραίους, ποιητές των δροσερών βουνών, Παπαδιαμάντηδες, ανθρώπους που μοσκοβολάνε σαν το Τίμιο Ξύλο!!

Η Θεσσαλονίκη που δεν γνωρίζουμε

Πόσο γνωρίζουν τη Θεσσαλονίκη όσοι δεν κατοικούν εκεί;

Κωνσταντίνος Χολέβας

Σεπτέμβριος είναι ο μήνας της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, η οποία άρχισε να λειτουργεί πριν απο 100 ακριβώς χρόνια, το 1926. Με την ευκαιρία αυτή οι πολιτικοί αρχηγοί θα αξιοποιήσουν το βήμα για να προβούν σε εξαγγελίες.

Πόσο γνωρίζουν τη Θεσσαλονίκη όσοι δεν κατοικούν εκεί; Καταγράφω μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία:

Στη Θεσσαλονίκη ιδρύθηκε ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός στην Ελλάδα. Ο σταθμός του Χρήστου Τσιγγιρίδη άρχισε να εκπέμπει στις 25 Μαρτίου 1926 και λειτούργησε ως ο ιδιωτικός ραδιοφωνικός σταθμός της πόλης.

Η Εκκλησία τιμά την Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου

Κατάθεση τιμίας ζώνης Της Παναγίας- Photo: p/s απο y/t apolitikia.gr

Η Τιμία Ζώνη Της Παναγίας, αποτελεί πολύτιμο θησαυρό της Ορθοδοξίας και διαχρονικό σημείο ευλογίας, προστασίας και ελπίδας για τους πιστούς.

Στις 31 Αυγούστου, τελευταία ημέρα του εκκλησιαστικού έτους, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου, ενός από τα πολυτιμότερα θεομητορικά κειμήλια της Ορθοδοξίας.

Η σημερινή εορτή είναι στενά συνδεδεμένη με την τιμή προς το πρόσωπο της Παναγίας και αποτελεί μία ακόμη ευκαιρία για τους πιστούς να στραφούν με προσευχή προς τη Μητέρα του Χριστού, ζητώντας τη μεσιτεία, την προστασία και τη βοήθειά της.

Σεβασμός στους γονείς

Σεβασμός στους γονείς

Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Τζεβελέκας (†) 

Οι γονείς μας αξίζουν τον σεβασμό μας. Εσείς, η γενιά του χάσματος των γενεών, φέρετε αυτήν την ενοχή της ανυπακοής. Προκειμένου να έχεις πνευματική ζωή και την ευλογία του Θεού πρέπει να αποκαταστήσεις την σχέση αγάπης και σεβασμού με τους γονείς σου, ιδιαίτερα με τον πατέρα σου. Εάν δεν το κάνεις, ο Θεός δεν θα σου επιτρέψει να γίνεις πραγματικά πατέρας. Θυμήσου τους υιούς του Νώε (Γεν. 9:18). Κατά το βιβλίο της Σοφίας Σολομώντος πρέπει να γίνεις ένας καλός γυιός πρώτα, προκειμένου να γίνεις καλός πατέρας.

Βλέπεις τι συμβαίνει στα σπίτια των υιών της απειθείας. Τα παιδιά τους δεν τους λογαριάζουν. Είναι επειδή δεν μετάνιωσαν και δεν εξομολογήθηκαν την ανυπακοή. Αν η μια γενιά εξέκλινε λίγο, η πτώση της επομένης είναι πολύ μεγαλύτερη. Σήμερα καταργούνται παραδόσεις αιώνων και ετοιμάζεται η βασιλεία του αντιχρίστου, επειδή οι νέοι του ’50 και του ’60 νόμισαν ότι τα ξέρουν όλα και οι γονείς τους δεν γνωρίζουν τίποτε. Οι επόμενες γενιές τους ακολούθησαν.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑΣ

Η Φανουρόπιτα, είναι μια νηστίσιμη πίτα που φτιάχνεται στην μνήμη του Αγίου Φανουρίου και προσφέρεται στους πιστούς ως ευλογία.
Σίγουρα είναι ένα έθιμο που ξεκίνησε από μια ευλαβική χειρονομία των πιστών (κυρίως από το γυναικείο φύλλο και το όνομα του έχει συνδεθεί με την εύρεση απολεσθέντων αντικειμένων αλλά και προσώπων) και δεν νομίζουμε ότι υποκρύπτει κάτι το αντικανονικό ή το άσχημο. Άλλωστε αν επρόκειτο για κάτι το οποίο αλλοίωνε την λατρευτική τάξη και ήταν αντίθετο με την εκκλησιαστική μας παράδοση, η εκκλησία είχε τον χρόνο και τον τρόπο να το διορθώσει και να το αποτρέψει.
Η παράδοση λέει ότι η Μητέρα του Αγίου Φανουρίου ήταν αμαρτωλή. Ήταν σκληρή, άπονη και αυστηρή με τους φτωχούς και τους συμπεριφερόταν πολύ σκληρά και απάνθρωπα. Μάλιστα για τον αμετανόητο χαρακτήρα της πήγε στην κόλαση. Προσπάθησε να τη σώσει ο γιος της, αλλά η κακία της δεν τον άφησε.
Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος που οι νοικοκυρές φτιάχνουν την ημέρα αυτή γλυκές πίτες (Φανουρόπιτες) και αφού τις πάνε στην εκκλησία και ευλογηθούν τις μοιράζουν στη γειτονιά, με τη σύσταση να κάνουμε το Σταυρό μας και να ευχηθούμε να συγχωρεθεί η μάνα του Αγίου «Θεός σχωρεσ’ τη μάνα του Αγίου Φανουρίου». Την Φανουρόπιτα δεν την χαράσσουμε. Το πρώτο χάραγμα το κάνει ο Ιερέας στην εκκλησία, σχηματίζοντας ένα Σταυρό, όταν διαβάζει τις πίτες.
Συνταγή Φανουρόπιτας:
Υλικά
6 φλυτζάνια αλεύρι

Αυτοί που έχουν το παιδικό θράσος να ζητάνε με ένα κομμάτι (Φανουρό)πιτα, ολόκληρο τον Παράδεισο... |Ποιος αισθάνεται τόσο αυτάρκης, ώστε να μην έχει ζητήσει κάτι το παράλογο στις προσευχές του, έστω για μια φορά; Ποιος μπορεί να είναι τόσο επικριτικός με τα τάματα, χωρίς να ελέγχεται από την συνείδησή του;

Ο Θεός Μόνος γνωρίζει τα κίνητρα για την κάθε πράξη της επί γης ζωής μας.

   Γι΄αυτό, ποτέ να μην ξεχνώ: 

Να μη βιάζομαι να κρίνω όλους όσους δεν καταλαβαίνω...

    ~ από τον "αμΦ." & τους "συν αυτώ"...

        |γράφει ο εκ των παλαιοτέρων "συν αυτώ", π.Παντελεήμων Κρούσκος

  ✔ Οι «άνθρωποι της φανουρόπιτας» δεν είναι απαλλαγμένοι από αμαρτίες και από προλήψεις.  

Είναι όμως πλούσιοι και δυνατοί σε πίστη, σε θάρρος και σε δύναμη.  

Γιατί μπορούν να βιώσουν την διαδικασία της αγωνίας, της αποδοχής ή της απόρριψης τους από το Θείο. 

Ορθοδοξία: Η Μεγαλομάρτυς του Χριστού (Φ. Κόντογλου)

Του Φώτη Κόντογλου

“Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού κι απαρτίζεται από όσους ανθρώπους πιστεύουνε σ’ Αυτόν ορθά κι αληθινά όπως εδίδαξε Εκείνος”

Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι «η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία», όπως λέγει το Σύμβολον της Πίστεως. Λέγει «Μία», που θα πη πως δεν υπάρχουν άλλες Εκκλησίες. Κι αυτή η Μία Εκκλησία είναι η Ορθόδοξος. Οι άλλες που παρουσιάζονται σαν Εκκλησίες δεν είναι εκκλησίες, αλλά είναι αιρέσεις. 

Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η μόνη που κράτησε έως σήμερα όσα παρέλαβε από τους Αποστόλους κι από τους διαδόχους των, τους αγίους Πατέρας. Η Παπική, η Προτεσταντική κι οι άλλες, μικρότερες, λεγόμενες Εκκλησίες, δεν κρατήσαμε ανάλλαχτα όσα παραλάβανε από καταβολής της Χριστιανικής Εκκλησίας, αλλά τα αλλάξανε, κατά τις γνώμες και κατά τα θελήματα των ανθρώπων, και γι’ αυτό σήμερα είναι παραμορφωμένες, σε πολλά μάλιστα σε τέτοιο σημείο που να αναρωτιέται κανείς τι σχέση έχουνε με τη διδασκαλία του Χριστού ορισμένα πράγματα που διδάσκουνε και κάνουνε.

Η Συνθήκη της Λωζάνης και η Αγία Σοφία

Οι Τούρκοι, τους οποίους διακρίνει μια διαχρονική αρπακτική νοοτροπία και μια ανεκδιήγητη αλαζονεία, πρέπει να γνωρίζουν πως ότι και να κάνουν η Αγία Σοφία του Θεού δεν ακυρώνετε με μια υπογραφή του κάθε Ερντογάν.

Άρθρο του Νικόλαου Ταμουρίδη. αντιστράτηγου ε.α.

Για την Τουρκία, η 24η Ιουλίου ήταν ταυτόχρονα η 103η επέτειος της Συνθήκης της Λωζάνης και η 6η επέτειος της μετατροπής της Αγίας Σοφίας από Μουσείο σε Τζαμί.

Όσον αφορά την Αγία Σοφία, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το «τερμάτισε», κι αυτό φαίνεται στο επίσημο πρόγραμμα που διοργάνωσε η Διεύθυνση Επικοινωνίας της τουρκικής Προεδρίας με τίτλο «Το σύμβολο της κατάκτησης, η καρδιά του πολιτισμού: Αγία Σοφία, ένα ιερό που ξεπερνά τους αιώνες».

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Τό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ ἤ Μεγάλη Παρασκευή; (Ἡ παραποίηση τοῦ λειτουργικοῦ τύπου τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου).

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Τό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ ἤ Μεγάλη Παρασκευή;

(Ἡ παραποίηση τοῦ λειτουργικοῦ τύπου τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου).

 

Ἀλγεινὰ αἰσθήματα μᾶς προκάλεσε κι ἐφέτος ἡ παραποίηση τοῦ λειτουργικοῦ τύπου τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. 

Ἐπιτάφιοι νὰ περιφέρονται, σώματα τῆς Θεοτόκου ἀποκομμένα ἀπὸ τὴν εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως νὰ ἐναποτίθενται ἐντὸς κι ἐκτὸς ἐπιταφίων, νὰ λιτανεύονται στοὺς ὤμους καί τίς ἀγκαλιές τοῦ ἱερατείου καὶ φυσικὰ τὰ ἀνάλογα ἐγκώμια πρὸς μίμησην τῶν ἐγκωμίων τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς εἰς τὴν ταφὴν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 

Κι ἔτσι ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ παραποιεῖται καὶ διαστρεβλώνεται ἡ ὀντολογικὴ προσέγγιση τῆς ἑορτῆς μὲ κύρια ἐπιδίωξη τὴν πρόκληση συναισθηματικοῦ φόρτου. 

Ἔτσι ἑορτάζουν οἱ Χριστιανοί. Ἑορτή δική μας εἶναι ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου μας καί ὄχι τά γενέθλια.

Ἔτσι ἑορτάζουν οἱ Χριστιανοί.

Ἑορτή δική μας εἶναι ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου μας καί ὄχι τά γενέθλια.

Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία στήν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (1981) τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου Γεωργίου Καψάνη, καθηγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους.

Πατέρες καί ἀδελφοί μου, ἔχουμε ὅλοι χαρά. Καί ἔχουμε χαρά, διότι σήμερα εἶναι ἡ πραγματική ἑορτή τῆς μητέρας. Διότι μόνον ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἡ ὄντως μητέρα μας, ἐπειδή μᾶς μεταδίδει τήν ὄντως Ζωή μας, πού εἶναι ὁ Χριστός μας. Καί σήμερα θά ἔπρεπε ὅλες οἱ μητέρες νά ἑορτάζουν τήν ἑορτή τῆς μητέρας Ὀρθοδόξως. 

Ἀλλά ὁ κόσμος μέ τό κοσμικό πνεῦμα, μἐ τήν ἐκκοσμἰκευση, ἡ ὁποία προχωρεῖ καί διαβιβρώσκει τήν ψυχή καί τήν καρδιά καί τό φρόνημα τοῦ λαοῦ μας, ἔχει ἀρχίσει νά ἀντικαθιστᾶ καί νἀ ὑποκαθιστᾶ μᾶλλον τεχνηέντως τίς ἑορτές τῆς Ὀρθοδοξίας μέ ἑορτές κοσμικές, ὅπως εἶναι ἡ ἑορτή τῆς μητέρας, ἡ ἑορτή τοῦ παιδιοῦ καί ἄλλες παρόμοιες, ὅπως τά γενέθλια, πού ἑορτάζουν οἱ ἄνθρωποι, ἐνῶ πρέπει νά ἑορτάζουμε τίς μνῆμες τῶν Ἁγίων, τῶν ὁποίων φέρουμε τά ὀνόματα. 

Γιατί ευλογούνται τα σταφύλια την Εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος; (6 Αυγούστου)

  Γ. Σκαλτσή. Καθηγητού Α.Π.Θ-Απόσπασμα

….Η ΕΥΛΟΓΙΑ τῶν σταφυλιῶν κατὰ τὴ Μεταμόρφωση κατανοεῖται μέσα ἀπὸ τὶς θεολογικές, ἀνθρωπολογικὲς καὶ κοσμολογικὲς διαστάσεις τῆς ἑορτῆς αὐτῆς.

῾Ο Κύριος «ἡμέρας ἓξ» ἢ «ὡσεὶ ἡμέρας ὀκτώ», μετὰ τὴν πρόρρηση τοῦ Πάθους Του,«εἰς ὄρος ὑψηλόν… μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν (Πέτρου, ᾿Ιακώβου καὶ ᾿Ιωάννου), καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἢλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς».

Αὐτὸς εἶναι ὁ Δημιουργὸς τοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ ὁ κυρίαρχος τῶν ἐσχάτων. Αὐτὸς εἶναι ἡ ἄμπελος «ἐν οὐρανοῖς μὲν ἔχουσα τὴν ρίζαν, ἐπὶ γῆς δὲ τὰ κλήματα· ἄμπελος κλαδευομένη τὸ σῶμα, ἀλλ᾿ οὐ τὴν ρίζαν· ἄμπελος μετὰ τρίτην ἡμέραν τοῦ κλαδευθῆναι βλαστάνουσα τὸν βότρυν τῆς ἀναστάσεως».

Εἶναι φυσικό, λοιπόν, μὲ τὴ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου νὰ φωτίζεται καὶ νὰ δοξάζεται ὁλόκληρος ὁ κόσμος.

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης για τους Παρακλητικούς Κανόνες στην Θεοτόκο.

Αγομένης της νηστείας ταύτης, ψάλλονται εν τοις ιεροίς ναοίς εναλλάξ καθ’ εκάστην, οι δύο μελωδικώτατοι Παρακλητικοί Κανόνες, η Μεγάλη λεγομένη παράκλησις και η Μικρά. Και αύτη μεν επιγράφεται «ποίημα Θεοστηρίκτου μοναχού, η Θεοφάνους», και πιθανώτατον, ότι είναι του Θεοφάνους μάλλον, διότι πράγματι φαίνεται έργον δοκιμωτάτου ποιητού, η δε Μεγάλη παράκλησις είναι ποίημα του βασιλέως Θεοδώρου Δούκα του Λασκάρεως. Εξόριστος από της βασιλευούσης, αλωθείσης υπό των Λατίνων, ο ατυχής εκείνος βασιλεύς, ευγλώττως εκχέει τα παράπονά του προς την μόνην πολιούχον αυτής και προστάτιδα: «Προς τίνα καταφύγω άλλην Αγνή; που προστρέξω λοιπόν και σωθήσομαι; Που πορευθώ;… Εις σε μόνην ελπίζω, εις σε μόνην καυχώμαι, και επί σε θαρρών κατέφυγον».

Και Ορθόδοξοι Χριστιανοί και Ευρωπαίοι

Στην έρευνα φαίνεται ότι οι σύγχρονοι Έλληνες επιθυμούμε τη διαφύλαξη της Ελληνορθόδοξης Παράδοσης

Κωνσταντίνος Χολέβας

Στην εφημερίδα «Παραπολιτικά» της 18.7.2026 δημοσιεύθηκε μία έρευνα της MRB Hellas AE συνοδευόμενη από σχετικό σχόλιο του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας Δημήτρη Μαύρου. Στην έρευνα φαίνεται ότι οι σύγχρονοι Έλληνες επιθυμούμε τη διαφύλαξη της Ελληνορθόδοξης Παράδοσης και δηλώνουμε ότι σε μεγάλο βαθμό σεβόμαστε τη θρησκεία μας ως πίστη και ως ταυτότητα. Ταυτοχρόνως η πλειοψηφία των Ελλήνων δηλώνουν Ευρωπαίοι και θεωρούν ότι κάλλιστα συνδυάζεται η θρησκευτική παράδοση με την ευρωπαϊκή ταυτότητα.

Συγκεκριμένα στο ερώτημα: Πόσο κοντά στη θρησκεία είστε, οι Έλληνες βαθμολογούνται με 6,7 όταν άριστα είναι το 10. Μάλιστα το 48% των ερωτηθέντων τοποθετείται ψηλά, στο 8-10 της βαθμολογικής κλίμακας. Εξάλλου το 67,7% αισθάνεται άνετα ως Ευρωπαίος πολίτης. Ο κ. Μαύρος επισημαίνει ότι «η ελληνική κοινωνία του 2026 δεν αισθάνεται την ανάγκη να επιλέξει ανάμεσα στο εικονοστάσι και στη σημαία με τα αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα δύο σύμβολα συνυπάρχουν χωρίς να λειτουργούν ανταγωνιστικά».

Η Μπεσκατούλ των Lidl και ο Τζον Πάπας.

Ας κάνουν μαθήματα αντιρατσισμού στους συμπατριώτες τους κι ας τους πείσουν να μας επιστρέψουν το αναγκαστικό δάνειο που πήρε το Ράιχ στην Κατοχή και να μας πληρώσουν τις πολεμικές επανορθώσεις

Του Παναγιώτη Λιάκου

Άουσβιτς, Χίτλερ, Ολοκαύτωμα, Χίμλερ, Χάιντριχ, Νταχάου, Τρεμπλίνκα, Γκέρινγκ, Μπούχενβαλντ, Δίστομο, Γκέμπελς, Μπέργκεν Μπέλσεν, Καισαριανή, Στράιχερ, Κάνδανος, Μπάμπι Γιαρ. Ονόματα που συμβολίζουν καταστάσεις και γεγονότα, για τα οποία ουδεμία ευθύνη φέρει η Ελλάδα. Το έθνος μας δεν… ταΐστηκε με τις σάρκες Σλάβων, Εβραίων, γύφτων, ομοφυλόφιλων, μη «αρίων». Ο γερμανισμός τα γέννησε όσα γεγονότα θυμόμαστε διαβάζοντας τα τοπωνύμια και τα ονόματα στην αρχή του κειμένου. Τα θυμόμαστε πολύ καλά και οι λογαριασμοί μας δεν έκλεισαν ακόμη. Οι συμφορές που μας προκάλεσαν δεν έχουν «ξεχρεωθεί». Γι’ αυτό και είναι κάπως αταίριαστο να έρχονται Γερμανοί στην Ελλάδα να μας διδάξουν αντιρατσισμό. 

Ο λόγος γίνεται για το άρθρο χθες, εδώ στη στήλη. Έκανε αναφορά στο «αντιρατσιστικό» βίντεο των Lidl (πουλάνε και πολιτική άποψη πέρα από τυριά, σαλάμια και απορρυπαντικά). Σ’ αυτό, μια Μπεσκατούλ Μουταχαρί που φορούσε νικάμπ έπιασε δουλειά, συστήθηκε στους συναδέλφους της, οι Έλληνες στράβωσαν με το όνομά της και της πρότειναν να το κάνει Μπέκι. Στο τέλος, υποχώρησαν οι Έλληνες και μια υπάλληλος έφερε τετράδιο και στιλό για να γράψει το όνομα «Μπεσκατούλ» και να το αποστηθίσει.

Επιστολή-βόμβα του πρώην Αρχιεπισκόπου Σιναίου Δαμιανού Άργησε να μιλήσει και καταγγέλλει όσα ο ίδιος άφησε να εξελιχθούν!Αλλά αυτά που αποκαλύπτει δεν μπορούν να αγνοηθούν…

Με μια πολυσέλιδη επιστολή προς τον νέο Αρχιεπίσκοπο Σινά κ. Συμεών και την αδελφότητα της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης, ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Σινά Δαμιανός επιχειρεί να σημάνει συναγερμό για το μέλλον της ιστορικής Μονής, περιγράφοντας ένα σκηνικό που, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, οδηγεί στην απώλεια της κυριότητας της περιουσίας της, στη μετατροπή της σε μουσείο και στη συρρίκνωση της μοναστικής της ζωής.

Ο επί δεκαετίες επικεφαλής της Σιναϊτικής Αδελφότητας κάνει λόγο για συμφωνίες που, κατά την εκτίμησή του, οδηγούν στην απώλεια του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής, προειδοποιώντας ότι οι μοναχοί κινδυνεύουν να καταστούν απλοί χρήστες και όχι κύριοι του ίδιου του μοναστηριού τους.

Οι διαπιστώσεις του είναι βαρύτατες.

Μιλά για μυστικές διαπραγματεύσεις, για εγκατάλειψη προηγούμενων συμφωνιών, για σχέδιο που μετατρέπει τους μοναχούς σε ουσιαστικούς «ενοικιαστές» του ίδιου τους του τόπου, ενώ δεν διστάζει να αναφερθεί ακόμη και σε «απόρρητη» συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, η οποία –όπως υποστηρίζει– υπονομεύει  το ιστορικό καθεστώς της Μονής.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η φράση του:

Κομποσκοίνια «made in China»

Δημήτρης Θ. Αλεξόπουλος | ΤΑ ΝΕΑ

Η ανάπτυξη του θρησκευτικού-προσκυνηματικού τουρισμού τις δύο τελευταίες δεκαετίες, που αποτελεί στρατηγική επιλογή τόσο της Εκκλησίας όσο και της πολιτείας, γεννά σειρά σημαντικών προκλήσεων.

Μία, εξ αυτών, είναι η διατήρηση της αυθεντικότητας των εκκλησιαστικών ειδών που διατίθενται στα εκατοντάδες, ανά την επικράτεια, καταστήματα ή εκθετήρια είτε αυτά βρίσκονται σε μονές, είτε σε χώρους κοντά σε εκκλησίες, είτε τελευταία και μέσω του Διαδικτύου από ηλεκτρονικά καταστήματα που λειτουργούν υπό τη φίρμα μονών, θρησκευτικών συλλόγων («Φίλοι της τάδε ή της δείνα μονής») ή αδελφοτήτων.

Τα προϊόντα αυτά είναι ως επί το πλείστον: θρησκευτικές εικόνες, εικονάκια, θυμιάματα, θυμιατά, καντήλια, σταυροί όλων των μεγεθών, κομποσκοίνια, αρώματα κ.ά.

Λύσσαξαν με τη ζακέτα του Αγίου Παϊσίου – Τρανή απόδειξη ότι παραμένει ζωντανός και τους «καίει»!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Τα γνωστά «τελώνια» του δημόσιου λόγου που δεν αφήνουν κανένα ιερό και όσιο χωρίς να το «εκτελωνίσουν» με τις εμμονές τους, βγήκαν ξανά από τα ανήλιαγα σπήλαια τους. Βρυχώνται και ολολύζουν γιατί ο ελληνισμός γονάτισε για ακόμη μια χρονιά μπροστά στο ολόλαμπρο σέμνωμα των ημερών μας, τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη.  

Με αφορμή την εορτή του Αγίου Παϊσίου που η Ορθοδοξία τιμά στις 12 Ιουλίου, οι χριστιανοφοβικοί «φελλοί» πετάχτηκαν στην επιφάνεια. Όντας συνεχώς στον πυθμένα της ανυποληψίας, μπορούν να αναδυθούν στη δημοσιότητα μόνο ως ετερόφωτα πλεούμενα σε θολά νερά. Έχει γίνει καθιερωμένος ο σεληνιασμός τους πλέον, πριν και μετά τις λαοφιλείς χριστιανικές εορτές. Ακριβώς όπως ένας ψαράς κοιτά το ημερολόγιο για να εξασφαλίσει πετυχημένες ψαριές, εκείνοι κοιτούν το… εορτολόγιο για να δουν πότε θα κάνουν «γκελ» τα εμέσματα τους. Και ίσως έτσι να «τσιμπήσουν» κανένα θαυμαστή, κανέναν αναγνώστη, κανέναν παρατρεχάμενο.

Η Υπέρμαχος Στρατηγός και η επέτειος 1400 ετών από την καθιέρωση του Ακαθίστου Ύμνου

Του Κωνσταντίνου Χολέβα – Πολιτικού Επιστήμονος

Έχω μπροστά μου και διαβάζω με συγκίνηση την Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου της 27ης Μαρτίου 2026, η οποία εκδόθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση 1400 ετών από την πρώτη «ορθοστάδην ψαλμώδηση» του Ακαθίστου Ύμνου το 626 μ.Χ.

Και τούτο διότι φέτος η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει μία ξεχωριστή επέτειο: Τη συμπλήρωση δεκατεσσάρων αιώνων από την πρώτη επίσημη ψαλμώδηση του Ακαθίστου Ύμνου στον Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, μετά τη σωτηρία της Κωνσταντινουπόλεως από την πολιορκία των Αβάρων και των Περσών. Με αφορμή την επέτειο αυτή το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέδωσε Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιο, η οποία υπενθυμίζει τη διαχρονική σημασία του γεγονότος για την εκκλησιαστική και πολιτιστική ιστορία του Γένους και της Οικουμενικής Ορθοδοξίας.

Στην Εγκύκλιο υπογραμμίζεται ότι ο Ακάθιστος Ύμνος αποτελεί «μνημείον του έλληνος λόγου και χρυσοπλοκώτατον τέχνημα θεοπνεύστου θεολογίας» της Ορθοδοξίας. Η επέτειος των 1400 ετών προσφέρει την ευκαιρία να αναδειχθεί η συμβολή του στη θεολογική σκέψη, τη λατρευτική ζωή και την εκκλησιαστική τέχνη της Ορθοδόξου Εκκλησίας, καθώς και η ευρύτερη επιρροή του στην παιδεία και στον πολιτισμό.