ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ «ΑΣΠΙΛΟΥ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 7^η Σεπτεμβρίου 2026

ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ «ΑΣΠΙΛΟΥ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

(Απολογητική και θεολογική προσέγγιση)

    

      Στις 8 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία μας εορτάζει με ιδιαίτερη λαμπρότητα την θεομητορική εορτή του Γεννεσίου της Θεοτόκου, η οποία αποτελεί και την απαρχή όλων των εορτών του ενιαυτού. 

    Σύμφωνα με την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, η θαυματουργική σύλληψη, λόγω προχωρημένης ηλικίας των γονέων της της Θεοτόκου και η Γέννησή Της, αποτελούν και την απαρχή της υλοποιήσεως του θείου σχεδίου για την απολύτρωση του ανθρωπίνου γένους από την αιχμαλωσία του Σατανά, την δουλεία της αμαρτίας, την φθορά και το θάνατο. Η Θεοτόκος αποτελεί, από ανθρωπίνης πλευράς, το κύριο πρόσωπο, συμβάλλοντας καθοριστικά στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας,  για την υλοποίηση του θείου σχεδίου, να δεχτεί να γίνει η κατά σάρκα μητέρα του Υιού και Λόγου του Θεού, γενόμενη έτσι η νοητή γέφυρα, η οποία ένωσε το κτιστό με το άκτιστο, την γη με τον ουρανό, τον άνθρωπο με το Θεό.

Ο Βαρθολομαίος καλεί τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων σε Σύναξη

Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΘΡΟΝΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Μιλώντας στη Βουδαπέστη, στο πλαίσιο του 27ου Διεθνούς Συνεδρίου της Εταιρείας για το Δίκαιο των Ανατολικών Εκκλησιών, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ανέφερε ότι έχει καλέσει τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων σε αδελφική Σύναξη, με στόχο την από κοινού εξέταση των μεγάλων και επειγόντων προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο λαός του Θεού.

Η συνάντηση προορίζεται να πραγματοποιηθεί στις 30 Νοεμβρίου, κατά τη θρονική εορτή της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως. Η πρωτοβουλία, όπως εξήγησε, συνδέεται με την αυξημένη ποιμαντική ευθύνη των τεσσάρων Πατριαρχείων για τη συνέχεια της αποστολικής πίστης και τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας, όσο δεν έχει αποκατασταθεί η πλήρης κοινωνία με τη Ρώμη.

Για το πρωτείο του Επισκόπου Ρώμης, ο Βαρθολομαίος επικαλέστηκε τη θέση που είχε διατυπώσει ο Γιόζεφ Ράτσινγκερ, πριν γίνει Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄, σύμφωνα με την οποία η Ρώμη δεν μπορεί να ζητεί από την Ανατολή μια αντίληψη περί πρωτείου πέρα από εκείνη που είχε διαμορφωθεί και βιωθεί κατά την πρώτη χιλιετία. 

Οικουμενικός Πατριάρχης: «Το Πρωτείο της Ρώμης είναι διακονία αγάπης εντός της Εκκλησίας»

Γραφείο ρεπορτάζ: Romfea.gr

Με μια ομιλία υψηλού θεολογικού και κανονικού βάρους ολοκληρώθηκαν στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας οι εργασίες του 27ου Διεθνούς Συνεδρίου της Εταιρείας Δικαίου των Ανατολικών Εκκλησιών (Society for the Law of the Eastern Churches).

Η παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου συνδυάστηκε με τα εγκαίνια του νέου Ορθόδοξου Χριστιανικού Κέντρου Διαλόγου «Φανάριον», σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για τις διαχριστιανικές και διαθρησκειακές σχέσεις στην καρδιά της Ευρώπης.

Στον χαιρετισμό του προς τους συνέδρους, ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας εξέφρασε τη βαθιά συγκίνησή του, υπενθυμίζοντας ότι συνδέεται οργανικά με την Εταιρεία από την ίδρυσή της το 1969, όταν ως νεαρός Αρχιμανδρίτης υπήρξε ιδρυτικό της μέλος και ο πρώτος Αντιπρόεδρός της.

Επαναδιατύπωση της Ορθόδοξης διδασκαλίας υπό το πρίσμα της Κολυμπάρειας θεολογίας και του Οικουμενισμού

Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη

Κοινά σημεία μεταξύ Ορθοδόξων και παπικών ως προς το κοινωνιολογικό κομμάτι, εντοπίζει η συνεργάτης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής

Στην Ιστοσελίδα «Orthodox Observer» της Αρχιεπισκοπής Αμερικής δημοσιεύθηκε ένα άρθρο που επιγράφεται «Τα σημεία σύγκλισης της Καθολικής και της Ορθόδοξης προσέγγισης στην τεχνητή νοημοσύνη». [1]

Η συγγραφέας αυτού του κειμένου, Δρ Claire Koen, υποστηρίζει ότι υπάρχουν σημεία σύγκλισης μεταξύ των Καθολικών και Ορθοδόξων σχετικά με κοινωνικά θέματα και το επίκαιρο θέμα της τεχνητής νοημοσύνης. Η εργασία της στηρίζεται στην εγκύκλιο του πάπα Λέοντα Magnifica Humanitas, όπου εξετάζονται οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις υπό το πρίσμα της παπικής κοινωνικής διδασκαλίας και πιο συγκεκριμένα της αξιοπρέπειας του ανθρωπίνου προσώπου, του προορισμού των αγαθών, της προτεραιότητας της μέριμνας των φτωχών, της φροντίδας του κοινού τους οίκου και της ειρήνης.

Ο Περιστερίου Γρηγόριος θέτει το Πρωτείο του Επισκόπου Ρώμης μέσα στη συνοδικότητα

ΑΡΧΙΣΕ ΣΤΗ ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ ΤΟ 27ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ SLEC

Το ερώτημα με ποια από τις δύο εκκλησιολογικές παραδόσεις θα συνδεθεί ο Επίσκοπος Ρώμης του μέλλοντος έθεσε ο Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος Παπαθωμάς στην εισαγωγική ομιλία του κατά την έναρξη του 27ου Διεθνούς Συνεδρίου της Εταιρείας Δικαίου των Ανατολικών Εκκλησιών (SLEC), στη Βουδαπέστη.

Με θέμα «Ο Επίσκοπος Ρώμης. Διαχρονικές Συγκλίσεις και Αποκλίσεις στο Εκκλησιο-κανονικό στερέωμα του μέλλοντος», ο Πρόεδρος της SLEC υποστήριξε ότι το Πρωτείο του Επισκόπου Ρώμης γίνεται απολύτως δεκτό από την ορθόδοξη πλευρά ως Συνοδικό Πρωτείο και όχι ως αυτονομημένο μέγεθος.

Ἡ ἀπομάκρυνση τῆς δυτικῆς Θεολογίας ἀπό τήν Ὀρθοδοξία

Ἡ ἀπομάκρυνση τῆς δυτικῆς Θεολογίας ἀπό τήν Ὀρθοδοξία

Ἀναστασίου Φιλιππίδη

Τό Ἱστορικό Ὑπόβαθρο (787 μ.Χ.-1014 μ.Χ.) 

Οἱ πρωτοποριακὲς μελέτες τοῦ π. Ἰ. Ρωμανίδη ἔχουν ἀναδείξει τὸ ἱστορικὸ ὑπόβαθρο τῆς ἀπομάκρυνσης τῆς Δύσης ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία κατὰ τοὺς τρεῖς κρίσιμους αἰῶνες πρὶν ἀπὸ τὸ λεγόμενο Σχίσμα τοῦ 1054. Ἕνα βασικὸ συμπέρασμά του εἶναι ὅτι ἡ μεγάλη τομὴ στὴν ἱστορία τῆς Θεολογίας προῆλθε ἀπὸ τὴν ἄνοδο τοῦ Καρλομάγνου καὶ τὴν ἐπέκταση τοῦ φραγκικοῦ βασιλείου στὴν Ἰταλία, καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ Πάπα ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, τοὐλάχιστον ὡς τὸ 1009. Οἱ Πάπες τῆς Ρώμης παρέμειναν στὴν μεγάλη πλειοψηφία τους Ὀρθόδοξοι καὶ ἀντιστάθηκαν μὲ κάθε μέσο στὴν καταθλιπτικὴ φραγκικὴ πίεση, τὴν ἐποχὴ ποὺ οἱ Φράγκοι εἰσήγαγαν αἱρετικὲς καινοτομίες στὴ χριστιανικὴ θεολογία. Στὴν παροῦσα μελέτη θὰ ἐξετάσουμε πιὸ ἀναλυτικὰ τὶς ἐξελίξεις στὸν παπικὸ θρόνο κατὰ τὶς δεκαετίες ποὺ ἀκολούθησαν τὴν ἐμφάνιση τοῦ φραγκικοῦ στρατοῦ στὴ Ρώμη.

Ο Άγιος Φανούριος και το θαύμα με τους τρεις διακόνους από την Κρήτη

Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη

Πάντα η Θεία Χάρις φωτίζει τους αληθινούς δούλους του Κυρίου, ώστε να κρατούν ασφαλισμένη την Ορθοδοξία, έστω και αν οι εξωτερικές συνθήκες είναι ενάντιες

Ο Άγιος Φανούριος ο Μεγαλομάρτυς, ο αθλητής ο γενναίος, είναι από τους πιο αγαπημένους και λαοφιλείς αγίους.

Στον βίο του Αγίου διαβάζουμε για ένα μεγάλο θαύμα του. Ένα θαύμα που φανερώνει εκτός από τα μεγαλεία και τα θαυμαστά της πίστης μας, πως ο Θεός δια των Αγίων του προστατεύει, όσους μένουν αμετακίνητοι στα θέματα της Αγίας Ορθοδοξίας μας. Και πως πάντα η Θεία Χάρις φωτίζει τους ανθρώπους να βρίσκουν τρόπους, ώστε να κρατούν ασφαλισμένη την Ορθοδοξία, έστω και αν οι εξωτερικές συνθήκες είναι ενάντιες.

Τον καιρό της Ενετοκρατίας στην Κρήτη (1204-1669) οι Λατίνοι οι δόλιοι και φθονεροί ζητούσαν να αφανίσουν την Ορθόδοξη πίστη από τους Κρητικούς. Προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να παρασύρουν τους κατοίκους στην ψευδοπίστη τους, τον μιαρότατο παπισμό. Σκέφτηκαν λοιπόν οι Λατίνοι να μην χειροτονούνται ιερείς και ούτε επέτρεπαν Ορθόδοξο επίσκοπο να έχει το νησί, παρά είχαν τον δικό τους παπικό αρχιεπίσκοπο.

Ο Μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος αποκλειστικά στον «Ε.Κ.» για την επίσκεψή του στην Εκκλησία της Ρωσίας

ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΛΜΟΥΚΟΥ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ

ΒΟΣΤΩΝΗ. Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, αμέσως μετά την επιστροφή στην Αθήνα από την Ρωσία όπου κόμισε στις 18 Αυγούστου την δεξιά χείρα του Αγίου Σπυρίδωνος προς ασπασμό και ευλογία από τον Ρωσικό λαό, παραχώρησε αποκλειστική συνέντευξη στον «Εθνικό Κήρυκα», στην οποία διευκρίνισε ότι δεν πήγε αυτονομημένα από μόνος του, αλλά με την κανονική άδεια και έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Προκαθημένου της Μακαριοτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου.

Όπως είναι γνωστό, ο Πατριάρχης Μόσχας κ. Κύριλλος έχει διακόψει την Ευχαριστιακή Κοινωνία τόσο με τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο, όσο και  με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, λόγω της ανακήρυξης της Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας το 2019, δηλαδή τους έχει θέσει εκτός Δίπτυχων.

Αυτό σημαίνει πως όταν ιερουργεί ο Πατριάρχης κ. Κύριλλος δεν τους μνημονεύει ανάμεσα στους υπόλοιπους Προκαθημένους.

Ισπανία. Ένα γκροτέσκο θέαμα που μεταδόθηκε ζωντανά στην τηλεόραση: αιρετικό κήρυγμα και χορός στην Αγία Τράπεζα.

InfoVaticana

Στη Μεγάλη Λειτουργία της Παναγίας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου , που μεταδόθηκε ζωντανά από την Cantabria Televisión , ο εφημέριος της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Τορελαβέγκα σχετικοποίησε το δόγμα που όρισε ο Πίος ΙΒ΄, απέδωσε τους τίτλους της Μαρίας στη «μυθολογία» και εισήγαγε έναν «στοχαστικό χορό» γύρω από την Αγία Τράπεζα με χρωματιστές φούστες -συμπεριλαμβανομένων και ανδρών- ανάμεσα στο Ευαγγέλιο και το κήρυγμα, καθώς και γιότες και περικότες κατά τη διάρκεια της προσφοράς.

Η ενορία της Παναγίας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Τορελαβέγκα -την εκκλησία που οι πιστοί αποκαλούν «καθεδρικό μας ναό» και για την οποία ο Επίσκοπος του Σανταντέρ ζητά τον τίτλο της Ενοριακής Βασιλικής από τη Ρώμη- γιόρτασε μια σημαντική ημερομηνία φέτος: την 125η επέτειο των εγκαινίων της στις 15 Αυγούστου 1901.

Οι προκλήσεις των Καθολικών στη Βόρεια Ήπειρο

Απολύτως προκλητικές είναι οι δραστηριότητες της Αποστολικής Διοίκησης της Νοτίου Αλβανίας (Administratio Apostolica Albaniae Meridionalis – φορέας της Καθολικής Εκκλησίας) – είχε “θεσμοθετηθεί” ήδη από τη φασιστική κατοχική εξουσία προπολεμικά – η οποία έχει προσλάβει διαστάσεις διάρθρωσης, χρηματοδότησης και “ιεραποστολικής” παρουσίας στον χώρο όπου ιστορικά μαρτυρείται η Ορθόδοξος Εκκλησία, αμέσως μετά την πτώση του αθεϊστικού καθεστώτος στην Αλβανία.

Όμως, ειδικά το τελευταίο διάστημα, ενδεχομένως ερμηνεύοντας με τον δικό τους τρόπο την πραγματικότητα που δημιουργεί η εκδημία του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, φαίνεται η κατάσταση να εκτροχιάζεται πλήρως. Ουσιαστικά από την ίδρυση της (τον Νοέμβριο 1939) και άλλο τόσο στην νέα της εκδοχή, η εν λόγω δομή έχει ταυτιστεί πλήρως με βλέψεις και σκοπιμότητες της ιταλικής διπλωματίας και υπηρεσιών. Αυτό αποτελεί ακόμη πιο ανησυχητικό στοιχείο στην όλη υπόθεση. 

Η γνω­σι­ο­λο­γί­α τού αγί­ου Γρη­γο­ρί­ου του Πα­λα­μά στους Υπέρ των ιε­ρώς ησυχαζόντων λό­γους του (μοναχός Θεολόγος Ιβηρίτης)

«Κα­λὸν χά­ρι­τι βε­βαι­οῦ­σθαι τὴν καρ­δί­αν». Μὲ αὐ­τὴ τὴ φρά­ση τοῦ Ἀ­πο­στό­λου Παύ­λου (Ἑβρ. 13,9) ἀρ­χί­ζει ἡ πρώ­τη Τρι­ά­δα τῶν λό­γων ὑ­πὲρ τῶν ἱ­ε­ρῶς ἡ­συ­χα­ζό­ντων, τοῦ σπου­δαι­ό­τε­ρου ἀ­πὸ τὰ ἔρ­γα τοῦ ἁ­γί­ου Γρη­γο­ρί­ου τοῦ Πα­λα­μᾶ. Στὸ πρό­σω­πο τοῦ μο­να­χοῦ Βαρ­λα­ὰμ τοῦ Κα­λα­βροῦ, τοῦ κυ­ρι­ό­τε­ρου ἀ­ντι­πά­λου του, ἀ­ντι­με­τω­πί­ζει ὁ Ἅ­γι­ος ἕ­ναν ἄθε­ο οὐ­σι­α­στι­κὰ οὑ­μα­νι­σμὸ ποὺ κυ­ρι­άρ­χη­σε στὸν Δυ­τι­κὸ κό­σμο μὲ τὴν Ἀ­να­γέν­νη­ση (ὁ Βαρ­λα­ὰμ ἔ­ζη­σε στὴν ἀ­να­το­λή της καὶ δί­δα­ξε ἑλ­λη­νι­κὰ τὸν Πε­τράρ­χη). Ἀ­ντι­με­τω­πί­ζει μι­ὰ αἵ­ρε­ση, μι­ὰ ἀρ­ρω­στη­μέ­νη νο­ο­τρο­πί­α ποὺ βρί­σκε­ται στὴ ρί­ζα τῶν δει­νῶν τοῦ πο­λι­τι­σμοῦ ποὺ ἐ­πι­κρα­τεῖ πα­γκό­σμι­α σή­με­ρα.

Ὁ Βαρ­λα­άμ, ὄ­ντας ἀλ­λό­τρι­ος τῆς θε­ί­ας χά­ρι­τος καὶ «μη­δέ­πο­τε προ­σευ­χό­με­νος», ὅ­πως ὑ­παι­νίσ­σε­ται ὁ Ἅ­γι­ος (Ὑ­πὲρ τῶν ἱε­ρῶς ἡ­συ­χα­ζό­ντων 1,2,31· στὸ ἑ­ξῆς, πα­ρα­πέ­μπου­με σ᾿ αὐ­τὸ τὸ ἔρ­γο μό­νο μὲ τοὺς ἀ­ριθ­μοὺς τῶν τρι­ά­δων, λό­γων και κεφαλαίων), δὲν μπο­ροῦ­σε νὰ κα­τα­νο­ή­σει τὴ συμ­με­το­χὴ τοῦ σώ­μα­τος τῶν ἡ­συ­χα­ζό­ντων στὴν προ­σευ­χή. Ἐ­πει­δὴ εἶ­χε ἐμ­πι­στο­σύ­νη στὸν ἑ­αυ­τό του καὶ στὶς γνώ­σεις του, θέ­λη­σε νὰ ἐ­λέγ­ξει τοὺς ἐν λό­γῳ μο­να­χούς, τοὺς ὁ­πο­ί­ους πα­ρο­μο­ί­α­σε μὲ τοὺς αἱ­ρε­τι­κοὺς Βο­γό­μιλους. «Δὲν ἀ­πο­κλεί­ε­ται δι­ό­λου νὰ μὴν ἄ­νθε­ξε ὁ δι­α­νο­η­τι­κὸς νοῦς τοῦ Βαρ­λα­ὰμ στὸν κα­θα­ρὰ θε­ω­ρη­τι­κὸ πει­ρα­σμὸ νὰ χτυ­πή­σει ὅ,τι ἔ­κρι­νε ἀ­δι­α­νό­η­το», ση­μει­ώ­νει ὁ Πα­να­γι­ώ­της Καν­ελ­λό­που­λος στὴν Ἱ­στο­ρί­α τοῦ εὐ­ρω­πα­ϊ­κοῦ πνεύ­μα­τος (τ. α’1, σ. 451).

«Η οντολογία του Προσώπου»:κριτική στην νεωτερική και μετανεωτερική περσοναλιστική θεολογία. Ένα θεολογικό πόνημα που τολμά να αναμετρηθεί με τα δύσκολα.

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος καταθέτει μια μεγάλη θεολογική μελέτη, ασκώντας κριτική στη σύγχρονη «θεολογία του προσώπου» και επαναφέροντας τη συζήτηση στη Χριστολογία, την πατερική εμπειρία και τη ζωή της Εκκλησίας

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Υπάρχουν βιβλία που γράφονται για να προστεθούν σε μια βιβλιογραφία. Υπάρχουν όμως και βιβλία που γράφονται επειδή ο συγγραφέας τους αισθάνεται ότι υπάρχει ένα ζήτημα το οποίο δεν μπορεί πλέον να παραμένει εκκρεμές και χωρίς απάντηση.

Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει το  θεολογικό πόνημα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου, «Η οντολογία του Προσώπου».

Πρόκειται για ένα πυκνό, απαιτητικό και, σε αρκετά σημεία, τολμηρό θεολογικό έργο. Ένα βιβλίο που δεν γράφτηκε για να χαϊδέψει αυτιά, ούτε για να συμβιβαστεί με θεολογικές «μόδες» και όρους που, μέσα από την πολυχρησία τους, κινδυνεύουν κάποτε να θεωρούνται αυτονόητοι και αδιαμφισβήτητοι.

Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Σταματά μπροστά σε αυτά που θεωρήθηκαν περίπου δεδομένα στη σύγχρονη θεολογική συζήτηση και θέτει το ερώτημα: είναι πράγματι όλα αυτά πατερική θεολογία ή μήπως, σε ορισμένες περιπτώσεις, πρόκειται για φιλοσοφικές κατασκευές οι οποίες ενδύθηκαν εκ των υστέρων με ορθόδοξη ορολογία;

ΓΙΑΤΙ Ο «ΠΑΠΑΣ» ΛΕΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕ ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ; (Σχόλιο σε ένα ακόμα σοβαρό πνευματικό ατόπημα του Παπισμού)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 27^η Ιουλίου 2026

 

ΓΙΑΤΙ Ο «ΠΑΠΑΣ» ΛΕΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕ ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ;

(Σχόλιο σε ένα ακόμα σοβαρό πνευματικό ατόπημα του Παπισμού)

 

      Η Ορθόδοξη Εκκλησία πιστεύει ότι η αλήθεια της πίστεως και το ήθος της ζωής αποτελούν αδιαχώριστες πραγματικότητες. Η δογματική αλήθεια δεν είναι ένα αφηρημένο θεωρητικό σύστημα, αλλά η ίδια η ζωή του Χριστού, η οποία μεταδίδεται στους πιστούς διά της θείας Χάριτος. Για τον λόγο αυτό, κάθε απομάκρυνση από την αυθεντική αποστολική πίστη συνεπάγεται αναπόφευκτα συνέπειες όχι μόνο στο επίπεδο της διδασκαλίας, αλλά και στο επίπεδο της πνευματικής ζωής και του εκκλησιαστικού ήθους.

     Υπό το πρίσμα αυτό, η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί ότι ο Παπισμός, μετά την αποκοπή του από την ενότητα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, ακολούθησε μια πορεία σταδιακής απομάκρυνσης από την πατερική παράδοση. Οι θεολογικές και εκκλησιολογικές καινοτομίες που εισήχθησαν στη Δύση συνδέθηκαν με μια ολοένα αυξανόμενη εκκοσμίκευση της εκκλησιαστικής ζωής, η οποία εκδηλώθηκε τόσο στη θεσμική λειτουργία όσο και στην άσκηση της εκκλησιαστικής εξουσίας.

Λάθη στην μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας (Α΄, Β΄, Γ΄Μέρος)

ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Α΄ ΜΕΡΟΣ

Χρήστος Σαλταούρας

Στην παρούσα  μελέτη θα παραθέσουμε ορισμένα λάθη που περιέχονται στην μετάφραση στην Δημοτική της Αγίας Γραφής που έχει εκδόσει η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία. Ως προς την Παλαιά Διαθήκη η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία, που προτεσταντίζει, βασίζεται στο Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο για τον λόγο αυτό και οι παραθέσεις ακολουθούν την αρίθμηση κεφαλαίων και εδαφίων του Μασοριτικού. Τα τελευταία χρόνια η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία κυκλοφορεί δύο μορφές μετάφρασης της Αγίας Γραφής, την έκδοση με τα 66 βιβλία που δέχονται οι Προτεστάντες και την έκδοση με τα 76 βιβλία που δέχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία. Και στην έκδοση όμως με τα 76 βιβλία, η μετάφραση των 39 βιβλίων από τα 49 της Παλαιάς Διαθήκης, ακολουθεί το Εβραϊκό Μασοριτικό κείμενο. 

Παραθέσεις από την μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας, οι υπογραμμίσεις δικές μας:

Ψαλμός 22:17 «Σκύλοι με κύκλωσαν, κακοποιών φατρία μ’ έβαλε στη μέση· ξεσκίσανε τα χέρια και τα πόδια μου».

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ὁ μύθος περί ξένων ἐπιδράσεων στά ἔργα τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου (Βίντεο και κείμενο)

Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, Ὁμότιμος Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.: –«Ὁ μύθος περί ξένων ἐπιδράσεων στά ἔργα τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου». 29 Σεπτεμβρίου 2018, Ναύπακτος. Μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τοῦ ἁγίου Ἱεροθέου, Δ’ Θεολογικό Συνέδριο Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου, μέ γενικό θέμα «Ἡ Θεολογία στήν Τουρκοκρατία»

Ὁ λόγος γιά τήν χρήση δυτικῶν πηγῶν ἀπό τόν ἃγιο Νικόδημο, παλαιότερα τουλάχιστον, ἦταν εὐρύτατος. Συνεχίζεται δέ καί σήμερα ἀπό ἐκείνους, πού δέν παρακολουθοῦν τήν πορεία τῆς ἐπιστημονικῆς ἒρευνας καί ἀγνοοῦν τά νεώτερα πορίσματά της. Ὑπάρχουν ὃμως καί ἐκεῖνοι, πού παρασύρονται ἀπό τήν γλώσσα τοῦ Ἁγίου καί καταλήγουν σέ ἀνέρειστα συμπεράσματα. Δυτικές ἐπιδράσεις στόν ἃγιο Νικόδημο δέχθηκε καί ἓνας ἀπό τούς ἐγκυρότερους ἐρευνητές του, ὁ γερμανός ἰησουϊτης Gerhard Podskalky1, ἀπό τόν ὁποῖο ἒχουν ἐπηρεαστεῖ καί Ἓλληνες συγγραφεῖς.

Όταν έρθουν ο Προφήτης Ηλίας και ο Ενώχ, για να κηρύξουν μετάνοια, ο κόσμος θα καταλάβει; (Γέροντος Παϊσίου)

Η παραπλάνηση των ανθρώπων…

– Γέροντα, όταν έρθουν ο Προφήτης Ηλίας και ο Ενώχ, για να κηρύξουν μετάνοια, ο κόσμος θα καταλάβει, για να συνέλθει;

– Αυτοί που θα έχουν καλή διάθεση, θα καταλάβουν. Αυτοί που δεν θα έχουν καλή διάθεση, δεν θα καταλάβουν και θα πλανηθούν. Ο Χριστός μας προειδοποίησε ότι πρέπει να προσέχουμε πολύ, γιατί «εγερθήσονται ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και δώσουσι σημεία και τέρατα προς το αποπλανάν, εί δυνατόν και τους εκλεκτούς». (5)

Είναι μερικοί που κάτι πλανεμένους τους περνούν για προφήτες. Πριν από μερικά χρόνια ένας Προτεστάντης γύριζε συνέχεια με μια βαλίτσα πέτσινη που είχε μια επιγραφή γραμμένη στα αγγλικά: «Είμαι ο Προφήτης Ηλίας!».

Ο Ι. Καλβίνος και ο σεβασμός του προς τον ιερό Χρυσόστομο

Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργόπουλου στην Romfea.gr

Αναπληρωτή Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ

Η σχέση του Ιωάννη Καλβίνου με τους Πατέρες της Εκκλησίας αποτελεί μέχρι σήμερα αντικείμενο έντονου επιστημονικού ενδιαφέροντος και συζήτησης.

Παρότι ο Μεταρρυθμιστής της Γενεύης συχνά παρουσιάζεται αποκλειστικά ως εκφραστής μιας ριζικής επιστροφής στην Αγία Γραφή, η μελέτη των έργων του αποκαλύπτει ότι αναγνώριζε τη σημασία της αρχαίας εκκλησιαστικής παράδοσης και της πατερικής μαρτυρίας για τη διαμόρφωση της χριστιανικής θεολογίας, ως φωνές εφαρμογής και πιστότητας στην Αγία Γραφή.

Η προσέγγιση του Καλβίνου απέναντι στην πατερική γραμματεία χαρακτηριζόταν από επιλεκτική αξιοποίηση των κειμένων των Πατέρων της Εκκλησίας.

Η στάσις του αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης έναντι των μη ορθόδοξων ομολογιών

«Αλλά ποιος από τα μέλη αυτών που ονομάζονται εκκλησίες, κυρίως οι ηγέτες… θα συμφωνήση να αποκηρύξη τα λάθη του; Κανείς…»

Ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, Ρώσος ιερεύς, Πνευματικός και θερμουργός κήρυξ του Ευαγγελίου. Ήκμασε στα τέλη του περασμένου αιώνος και στις αρχές του παρόντος. Προορατικός και θαυματουργός.

Ηναλώθη στην καθημερινή διακονία του πάσχοντος λαού. Χριστομίμητος η αγάπη του. Αυτή η αγία αγάπη τον αναγκάζει να πη την αλήθεια για την Ορθοδοξία που σώζει και για την αίρεση και ετεροδοξία που δεν εξασφαλίζουν την σωτηρία.

Το θαύμα της Αγίας Μαρίνας και το ψευδοβάπτισμα των παπικών

«… Ἡ Ἁγία Μαρίνα τήν θεράπευσε, ὅπως τῆς ὑπεσχέθη καί τῆς ὑπέδειξε ὅτι τό μυστήριον τοῦ “Βαπτίσματός” της, ὡς Ρωμαιοκαθολική, εἶναι ἄκυρον-ἀνυπόστατον… »

Διήγηση: Ὁ Οἰκονόμος τοῦ Ἱεροῦ Μετοχίου νήσου Κυρᾶς Παναγιᾶς Ἱερομόναχος Ὀνούφριος Ἁγιαννανίτης.

«Ἦταν ἡμέρα Σάββατον, τήν 15ην Αὐγούστου τοῦ 2020, ἡμέρα τοῦ Πανορθοδόξου ἑορτασμοῦ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Εὑρισκόμεθα εἰς τήν νῆσον Κυρά Παναγία, Μετόχι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀπό τό ἔτος 993 μ.Χ., στίς Βόρειες Σποράδες, βορείως τῆς νήσου Ἁλοννήσου, 3 ὧρες διαδρομή μέ τό ψαροκάϊκο, ἀπό τό Πατητήρι ‒πρωτεύουσα τῆς Ἁλοννήσου‒ ἕως τήν Ἱεράν Μονήν Γενεσίου τῆς Θεοτόκου, στά ἀνατολικά τῆς νήσου Κυρά Παναγιά.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

π. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΗΣ

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

1786-1792 ΝΕΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ     Από του έτους 1783, δηλαδή τρία έτη ενωρίτερον της περιόδου, ην ιστορούμεν ήδη, εκυκλοφόρουν εντύπως πλέον η «Φιλοκαλία», ο «Ευεργετινός» και το «Περί συνεχούς θείας Μεταλήψεως» βιβλιάριον. Οι Αγιορείται εγνώριζον, ουκ οίδαμεν πόθεν, ότι των βιβλίων τού­των εργάτης ήτο ο Καψαλιώτης Νικόδημος, διο και ωμολόγουν χάριτας αυτώ δια την ην απελάμβανον ωφέλειαν.

Αλλά το βιβλιάριον «Περί συνεχούς θ. Μεταλήψεως», πολλοί των Μοναχών δεν εδέχθησαν ευαρέστως, φρονούντες ότι ανατρέπει την τάξιν της Εκκλησίας και περιέχει αιρέσεις! Δια τούτο, η σοβούσα κατά των Κολλυβάδων βαθεία διάστασις, προέβαινε συν τω χρόνω εις έκρηξιν νέου σκανδάλου, δεδομένου ότι ο συγγραφεύς του ήτο Κολλυβάς.