Ὑπάρχουν πολλοὶ ζῶντες ἢ τεθνεῶτες, ποὺ πολέμησαν, ποικιλοτρόπως, τὸ ὀρθόδοξο Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔγιναν, ἀπὸ μία πλευρά, «εὐεργέτες» τοῦ (θεολόγοι τοῦ Καιροῦ, συγγραφεῖς τῶν Νέων πολυθρησκειακῶν Προγραμμάτων Σπουδῶν, ὁ ὑπουργὸς Παιδείας Εὐριπίδης Στυλιανίδης μὲ τὴν ἐγκύκλιο τοῦ 2008, γιὰ τὶς ἐλεύθερες ἀπαλλαγὲς ἀπὸ τὸ ΜτΘ ἀκόμη καὶ τῶν Ὀρθοδόξων, ὁ ἀλησμόνητος Νίκος Φίλης, ὁ Κων. Γαβρόγλου, ἡ Ἕνωση Ἀθέων κ.ἄ.). Ἔγιναν εὐεργέτες, διότι, μὲ τὴν ἐπιμονή τους, συνετέλεσαν στὸ νὰ ἐπανέλθει στὴν ἐπιφάνεια, νὰ διαλευκανθεῖ καὶ νὰ τακτοποιηθεῖ, μὲ σύγχρονο νομικὸ λόγο, κάθε θέμα, σχετικὰ μὲ τὸ ΜτΘ, ὅπως, τὸ δικαίωμα τῶν ὀρθόδοξων Μαθητῶν νὰ διδάσκονται τὴν πίστη τους, χωρὶς ἀλλοιώσεις, καὶ χωρὶς τὴ σύγχυση ποὺ δημιουργεῖ ἡ ταυτόχρονη διδασκαλία τῶν Θρησκειῶν.
