ΓΙΑΤΙ Ο «ΠΑΠΑΣ» ΛΕΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕ ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ; (Σχόλιο σε ένα ακόμα σοβαρό πνευματικό ατόπημα του Παπισμού)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 27^η Ιουλίου 2026

 

ΓΙΑΤΙ Ο «ΠΑΠΑΣ» ΛΕΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕ ΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ;

(Σχόλιο σε ένα ακόμα σοβαρό πνευματικό ατόπημα του Παπισμού)

 

      Η Ορθόδοξη Εκκλησία πιστεύει ότι η αλήθεια της πίστεως και το ήθος της ζωής αποτελούν αδιαχώριστες πραγματικότητες. Η δογματική αλήθεια δεν είναι ένα αφηρημένο θεωρητικό σύστημα, αλλά η ίδια η ζωή του Χριστού, η οποία μεταδίδεται στους πιστούς διά της θείας Χάριτος. Για τον λόγο αυτό, κάθε απομάκρυνση από την αυθεντική αποστολική πίστη συνεπάγεται αναπόφευκτα συνέπειες όχι μόνο στο επίπεδο της διδασκαλίας, αλλά και στο επίπεδο της πνευματικής ζωής και του εκκλησιαστικού ήθους.

     Υπό το πρίσμα αυτό, η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί ότι ο Παπισμός, μετά την αποκοπή του από την ενότητα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, ακολούθησε μια πορεία σταδιακής απομάκρυνσης από την πατερική παράδοση. Οι θεολογικές και εκκλησιολογικές καινοτομίες που εισήχθησαν στη Δύση συνδέθηκαν με μια ολοένα αυξανόμενη εκκοσμίκευση της εκκλησιαστικής ζωής, η οποία εκδηλώθηκε τόσο στη θεσμική λειτουργία όσο και στην άσκηση της εκκλησιαστικής εξουσίας.

Λάθη στην μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας (Α΄, Β΄, Γ΄Μέρος)

ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Α΄ ΜΕΡΟΣ

Χρήστος Σαλταούρας

Στην παρούσα  μελέτη θα παραθέσουμε ορισμένα λάθη που περιέχονται στην μετάφραση στην Δημοτική της Αγίας Γραφής που έχει εκδόσει η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία. Ως προς την Παλαιά Διαθήκη η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία, που προτεσταντίζει, βασίζεται στο Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο για τον λόγο αυτό και οι παραθέσεις ακολουθούν την αρίθμηση κεφαλαίων και εδαφίων του Μασοριτικού. Τα τελευταία χρόνια η Ελληνική Βιβλική Εταιρεία κυκλοφορεί δύο μορφές μετάφρασης της Αγίας Γραφής, την έκδοση με τα 66 βιβλία που δέχονται οι Προτεστάντες και την έκδοση με τα 76 βιβλία που δέχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία. Και στην έκδοση όμως με τα 76 βιβλία, η μετάφραση των 39 βιβλίων από τα 49 της Παλαιάς Διαθήκης, ακολουθεί το Εβραϊκό Μασοριτικό κείμενο. 

Παραθέσεις από την μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας, οι υπογραμμίσεις δικές μας:

Ψαλμός 22:17 «Σκύλοι με κύκλωσαν, κακοποιών φατρία μ’ έβαλε στη μέση· ξεσκίσανε τα χέρια και τα πόδια μου».

Και Ορθόδοξοι Χριστιανοί και Ευρωπαίοι

Στην έρευνα φαίνεται ότι οι σύγχρονοι Έλληνες επιθυμούμε τη διαφύλαξη της Ελληνορθόδοξης Παράδοσης

Κωνσταντίνος Χολέβας

Στην εφημερίδα «Παραπολιτικά» της 18.7.2026 δημοσιεύθηκε μία έρευνα της MRB Hellas AE συνοδευόμενη από σχετικό σχόλιο του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας Δημήτρη Μαύρου. Στην έρευνα φαίνεται ότι οι σύγχρονοι Έλληνες επιθυμούμε τη διαφύλαξη της Ελληνορθόδοξης Παράδοσης και δηλώνουμε ότι σε μεγάλο βαθμό σεβόμαστε τη θρησκεία μας ως πίστη και ως ταυτότητα. Ταυτοχρόνως η πλειοψηφία των Ελλήνων δηλώνουν Ευρωπαίοι και θεωρούν ότι κάλλιστα συνδυάζεται η θρησκευτική παράδοση με την ευρωπαϊκή ταυτότητα.

Συγκεκριμένα στο ερώτημα: Πόσο κοντά στη θρησκεία είστε, οι Έλληνες βαθμολογούνται με 6,7 όταν άριστα είναι το 10. Μάλιστα το 48% των ερωτηθέντων τοποθετείται ψηλά, στο 8-10 της βαθμολογικής κλίμακας. Εξάλλου το 67,7% αισθάνεται άνετα ως Ευρωπαίος πολίτης. Ο κ. Μαύρος επισημαίνει ότι «η ελληνική κοινωνία του 2026 δεν αισθάνεται την ανάγκη να επιλέξει ανάμεσα στο εικονοστάσι και στη σημαία με τα αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα δύο σύμβολα συνυπάρχουν χωρίς να λειτουργούν ανταγωνιστικά».

Βλέπουν οι νέοι μας την Ορθοδοξία σαν… ούφο; - Απαντήσεις στους ισχυρισμούς του π. Βασιλείου Θερμού

Ελευθέριος Ανδρώνης

Ισχύει πράγματι ότι οι ορθόδοξοι ναοί μας, αδειάζουν και ότι οι σημερινοί νέοι βλέπουν την Εκκλησία σαν… ούφο; Αυτά υποστηρίζει σε ένα – μάλλον καταστροφολογικό άρθρο του - ο γνωστός ιερέας, π. Βασίλειος Θερμός, προκαλώντας έντονες συζητήσεις στο διαδίκτυο.

Πραγματικά, εάν κανείς προσγειωνόταν με… ούφο για πρώτη φορά στην Ελλάδα, διαβάζοντας το συγκεκριμένο άρθρο θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι η Ορθοδοξία έχει σχεδόν ξοφλήσει! Είκοσι αιώνες πολέμων, διωγμών, επιδρομών, αιρέσεων και κατακτητικών ζυγών δεν κατάφεραν να στερήσουν ούτε δράμι από την αιώνια δόξα της Ορθοδοξίας και ξαφνικά τώρα ανακαλύψαμε ότι… χανόμαστε!

Πάμε όμως να δούμε τα - αλλού προβληματικά και αλλού ακατανόητα - σημεία στο άρθρο του πατρός Θερμού:

Τὰ χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ἅγιος Νεκτάριος Ἐπίσκοπος Πενταπόλεως

Οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι ἔχουν ἐπιπλέον καὶ τὰ ἑξῆς ἰδιαίτερα προσόντα:

Α) Πρῶτο ἰδιαίτερο προσὸν τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων εἶναι ἡ ἀειζωΐα καὶ ἀθανασία, δηλαδὴ τὸ ὅτι ἰσχύουν καὶ ἔχουν κῦρος αἰώνια, διότι ἔγιναν μὲ τὴ χάρη καὶ τὴν ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ διότι σὲ αὐτὲς κανόνας ἦταν τὸ ἀπόλυτο ἀγαθὸ καὶ ἡ ἀπόλυτη ἀλήθεια, τὰ ὁποῖα παραμένουν σταθερὰ στοὺς αἰῶνες. Ὅτι ὅμως τὸ Ἅγιο Πνεῦμα φώτιζε τὸν νοῦ τῶν θείων Πατέρων ποὺ δογμάτισαν, αὐτὸ τὸ πιστεύουμε διότι εἶναι ἀψευδεῖς οἱ ὑποσχέσεις τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ ὑποσχέθηκε νὰ μᾶς στείλει τὸν Παράκλητο, ὁ ὁποῖος θὰ μείνει γιὰ πάντα. «Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν Πατέρα νὰ σᾶς δώσει ἄλλον Παράκλητο, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀλήθειας, γιὰ νὰ εἶναι μαζί σας γιὰ πάντα» (Ιω. 14:16). «Καὶ ἐγὼ θὰ εἶμαι μαζί σας ὅλες τὶς ἡμέρες μέχρι τὴ συντέλεια τοῦ κόσμου» (Μάτθ. 28:20). Καὶ ὅτι τὰ ὅσα δογμάτισαν οἱ ἅγιες Σύνοδοι εἶναι λόγοι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τὸ μαρτυρεῖ τὸ κατὰ Ἰωάννην Ἱερὸ Εὐαγγέλιο ποὺ λέει: «Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο, ὁ Παράκλητος, ποὺ θὰ στείλει ὁ Πατέρας στὸ ὄνομά μου, ἐκεῖνος θὰ σᾶς διδάξει τὰ πάντα καὶ θὰ σᾶς ὑπενθυμίσει ὅλα ὅσα σᾶς εἶπα» (Ιω. 14:26). Ἂν λοιπὸν πιστεύουμε ὅτι ὅλα ὅσα εἶπε ὁ Κύριος εἶναι νόμοι ἀμετάβλητοι, πρέπει νὰ πιστεύουμε ὅτι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι αὐτὸ ποὺ φώτισε καὶ καθοδήγησε τοὺς Ἁγίους ποὺ συγκρότησαν τὶς ἱερὲς Συνόδους.

Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ (Κυριακή των Αγίων Πατέρων)

π. Δημητρίου Μπόκου 

Ο εχθρός γέμισε ερείπια τη χώρα, λεηλάτησε τον πλούτο της, πέρασε απ’ το μαχαίρι του πλήθος αμάχων και έφυγε σύροντας πίσω του ένα πολύ μεγαλύτερο πλήθος αιχμαλώτων. Ο υπερασπιστής στρατηγός όμως ανασύνταξε τις δυνάμεις του. Αντεπιτέθηκε. Χτύπησε και κατανίκησε τον εχθρό στην καρδιά του βασιλείου του, στην ίδια την πρωτεύουσά του. Ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους και τους επανέφερε στην πατρίδα, μαζί με τους διαρπαγέντες θησαυρούς. 

Και όμως! 

Οι άνθρωποι σώθηκαν, μα όχι όλοι. Ο ελευθερωτής στρατηγός δεν μπορούσε να επαναφέρει στη ζωή τους νεκρούς, ούτε να διασώσει όσο μέρος της λείας είχε ήδη διασκορπιστεί και κατασπαταληθεί. Δεν μπορούσε να περισώσει ό,τι είχε ήδη διαφύγει οριστικά από τα χέρια του. 

Υπάρχει όμως ένας στρατηγός, «βασιλεύς μέγας επί πάσαν την γην», που έχει τη δύναμη να διορθώνει τα πάντα. Που μπορεί να ξαναπάρει ό,τι έχει χαθεί, ό,τι έχει καταστραφεί, ό,τι έχει θανατωθεί. Μπορεί να ξαναφτιάξει τα πάντα όπως ήταν πριν και ακόμα καλύτερα. 

Ο Ι. Καλβίνος και ο σεβασμός του προς τον ιερό Χρυσόστομο

Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργόπουλου στην Romfea.gr

Αναπληρωτή Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ

Η σχέση του Ιωάννη Καλβίνου με τους Πατέρες της Εκκλησίας αποτελεί μέχρι σήμερα αντικείμενο έντονου επιστημονικού ενδιαφέροντος και συζήτησης.

Παρότι ο Μεταρρυθμιστής της Γενεύης συχνά παρουσιάζεται αποκλειστικά ως εκφραστής μιας ριζικής επιστροφής στην Αγία Γραφή, η μελέτη των έργων του αποκαλύπτει ότι αναγνώριζε τη σημασία της αρχαίας εκκλησιαστικής παράδοσης και της πατερικής μαρτυρίας για τη διαμόρφωση της χριστιανικής θεολογίας, ως φωνές εφαρμογής και πιστότητας στην Αγία Γραφή.

Η προσέγγιση του Καλβίνου απέναντι στην πατερική γραμματεία χαρακτηριζόταν από επιλεκτική αξιοποίηση των κειμένων των Πατέρων της Εκκλησίας.

Η στάσις του αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης έναντι των μη ορθόδοξων ομολογιών

«Αλλά ποιος από τα μέλη αυτών που ονομάζονται εκκλησίες, κυρίως οι ηγέτες… θα συμφωνήση να αποκηρύξη τα λάθη του; Κανείς…»

Ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, Ρώσος ιερεύς, Πνευματικός και θερμουργός κήρυξ του Ευαγγελίου. Ήκμασε στα τέλη του περασμένου αιώνος και στις αρχές του παρόντος. Προορατικός και θαυματουργός.

Ηναλώθη στην καθημερινή διακονία του πάσχοντος λαού. Χριστομίμητος η αγάπη του. Αυτή η αγία αγάπη τον αναγκάζει να πη την αλήθεια για την Ορθοδοξία που σώζει και για την αίρεση και ετεροδοξία που δεν εξασφαλίζουν την σωτηρία.

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης κι η πνευματική κληρονομιά του (Theo)

Οι συνθήκες της εποχής

Ο άγιος Νικόδημος εμφανίζεται στο προσκήνιο σε μια εποχή δύσκολη: Μετά από αιώνες δουλείας (τρεις σε κάποιες περιοχές, τέσσερις σε άλλες), ο Ορθόδοξος λαός μας βρίσκεται σε δυσχερή θέση.

Από τη μια, η φτώχεια, η καταπίεση και η αμάθεια οδηγούν πολλούς στον εξισλαμισμό, για λίγη οικονομική άνεση και αξιοπρεπή διαβίωση. Περιοχές ολόκληρες κοντεύουν να ξεχάσουν τα ελληνικά ή έχουν συντριπτικό ποσοστό αναλφαβητισμού και αδυνατούν ν’ αντιμετωπίσουν τους ξένους μισιονάριους που ζητούν να τους προσηλυτίσουν σε άλλα δόγματα και να τους αφελληνίσουν. (Είναι γνωστό πως το 1821 οι ρωμαιοκαθολικοί κάτοικοι των Κυκλάδων βοήθησαν τους Τούρκους ή, στην καλύτερη περίπτωση, τήρησαν ευμενή προς αυτούς ουδετερότητα.)

Από την άλλη, έρχονται οι σπουδαγμένοι στην Εσπερία και, στα σχολεία που ιδρύουν στις διάφορες πόλεις, μαζί με τις νέες ανακαλύψεις των φυσικών επιστημών και τις προόδους των μαθηματικών, προπαγανδίζουν τον αγνωστικισμό ή την αθεΐα. Γιατί η σχολαστική θεολογία που γνώρισαν στη Δύση, δομημένη σε κάποιες αρχές και αξιώματα που δήθεν μπορούσαν να ερμηνεύσουν οτιδήποτε, μια θεολογία, αποτέλεσμα διανοητικών διεργασιών, άρα κτιστή και ανεπαρκής για τον άνθρωπο, κατέρρεε στις συνειδήσεις πολλών μορφωμένων και, μαζί της, η πίστη τους στην ύπαρξη του Θεού. Όμως η Ορθόδοξη θεολογία είναι άλλη. Αλλά τα κείμενα που τη διασώζουν αυθεντικά σπάνιζαν αυτά τα χρόνια.

Πότε η πνευματική πατρότητα μετατρέπεται σε γεροντισμό;

Αρχιμανδρίτης Αθηναγόρας Σουπουρτζής στην Romfea.gr

Καθηγητής Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου, Θεολογική Ακαδημία Βολυνίας

Διδάκτωρ Κανονικού Δικαίου, ΕΚΠΑ

Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Νομικής (LL.M.), Πανεπιστήμιο Sunderland

Τα τελευταία χρόνια το ζήτημα του λεγόμενου «γεροντισμού» επανέρχεται συχνά στον εκκλησιαστικό δημόσιο διάλογο. 

Συνήθως, όμως, η συζήτηση εγκλωβίζεται σε πρόσωπα, προσωπικές αντιπαραθέσεις ή μεμονωμένα περιστατικά. 

Έτσι, παραμένει αναπάντητο το ουσιώδες ερώτημα: πότε η πνευματική πατρότητα, που αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ορθόδοξης παράδοσης, κινδυνεύει να μετατραπεί σε παράλληλη εκκλησιαστική αυθεντία;

Πνευματικά Γυμνάσματα-Περιεχόμενα Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου

Πνευματικά Γυμνάσματα-Περιεχόμενα 

Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου 

ΠΙΝΑΞ 

ΚΕΦΑΛΑΙΩΔΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΗΣ ΒΙΒΛΟΥ 

ΜΕΛΕΤΗ ΠΡΩΤΗ

Α΄. Συλλογισμὸς. Τί ἔκαμεν ὁ Θεὸς διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου.

Β΄. Τί ἔπαθεν ὁ Ἰησοῦς δι' αὐτήν.

Γ΄. Τί πρέπει νὰ κάμνη καὶ νὰ παθαίνῃ ὁ ἄνθρωπος δι' αὐτήν. 

ΜΕΛΕΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

Α΄. Ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐπλάσθη ἀπὸ τὸν Θεόν.

Β΄. Ὅτι ἐπλάσθη διὰ τὸν Θεόν.

Γ΄. Ὅτι ἐπλάσθη διὰ νὰ ἀπολαμβάνῃ αἰωνίως τὸν Θεόν. 

ΜΕΛΕΤΗ ΤΡΙΤΗ

Α΄. Περὶ τῶν μέσων ὅπου μὰς ἔδωκεν ὁ Θεὸς διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὸ ἄκρον τέλος μας

Β΄. Ὅτι ἡμεῖς κάμνομεν κατάχρησιν τῶν του ατάχρησιν τον

Γ΄. Πῶς πρέπει νὰ διορθώσωμεν την κατάχρησιν.

Το θαύμα της Αγίας Μαρίνας και το ψευδοβάπτισμα των παπικών

«… Ἡ Ἁγία Μαρίνα τήν θεράπευσε, ὅπως τῆς ὑπεσχέθη καί τῆς ὑπέδειξε ὅτι τό μυστήριον τοῦ “Βαπτίσματός” της, ὡς Ρωμαιοκαθολική, εἶναι ἄκυρον-ἀνυπόστατον… »

Διήγηση: Ὁ Οἰκονόμος τοῦ Ἱεροῦ Μετοχίου νήσου Κυρᾶς Παναγιᾶς Ἱερομόναχος Ὀνούφριος Ἁγιαννανίτης.

«Ἦταν ἡμέρα Σάββατον, τήν 15ην Αὐγούστου τοῦ 2020, ἡμέρα τοῦ Πανορθοδόξου ἑορτασμοῦ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Εὑρισκόμεθα εἰς τήν νῆσον Κυρά Παναγία, Μετόχι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀπό τό ἔτος 993 μ.Χ., στίς Βόρειες Σποράδες, βορείως τῆς νήσου Ἁλοννήσου, 3 ὧρες διαδρομή μέ τό ψαροκάϊκο, ἀπό τό Πατητήρι ‒πρωτεύουσα τῆς Ἁλοννήσου‒ ἕως τήν Ἱεράν Μονήν Γενεσίου τῆς Θεοτόκου, στά ἀνατολικά τῆς νήσου Κυρά Παναγιά.

Επιστολή-βόμβα του πρώην Αρχιεπισκόπου Σιναίου Δαμιανού Άργησε να μιλήσει και καταγγέλλει όσα ο ίδιος άφησε να εξελιχθούν!Αλλά αυτά που αποκαλύπτει δεν μπορούν να αγνοηθούν…

Με μια πολυσέλιδη επιστολή προς τον νέο Αρχιεπίσκοπο Σινά κ. Συμεών και την αδελφότητα της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης, ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Σινά Δαμιανός επιχειρεί να σημάνει συναγερμό για το μέλλον της ιστορικής Μονής, περιγράφοντας ένα σκηνικό που, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, οδηγεί στην απώλεια της κυριότητας της περιουσίας της, στη μετατροπή της σε μουσείο και στη συρρίκνωση της μοναστικής της ζωής.

Ο επί δεκαετίες επικεφαλής της Σιναϊτικής Αδελφότητας κάνει λόγο για συμφωνίες που, κατά την εκτίμησή του, οδηγούν στην απώλεια του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής, προειδοποιώντας ότι οι μοναχοί κινδυνεύουν να καταστούν απλοί χρήστες και όχι κύριοι του ίδιου του μοναστηριού τους.

Οι διαπιστώσεις του είναι βαρύτατες.

Μιλά για μυστικές διαπραγματεύσεις, για εγκατάλειψη προηγούμενων συμφωνιών, για σχέδιο που μετατρέπει τους μοναχούς σε ουσιαστικούς «ενοικιαστές» του ίδιου τους του τόπου, ενώ δεν διστάζει να αναφερθεί ακόμη και σε «απόρρητη» συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, η οποία –όπως υποστηρίζει– υπονομεύει  το ιστορικό καθεστώς της Μονής.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η φράση του:

Κομποσκοίνια «made in China»

Δημήτρης Θ. Αλεξόπουλος | ΤΑ ΝΕΑ

Η ανάπτυξη του θρησκευτικού-προσκυνηματικού τουρισμού τις δύο τελευταίες δεκαετίες, που αποτελεί στρατηγική επιλογή τόσο της Εκκλησίας όσο και της πολιτείας, γεννά σειρά σημαντικών προκλήσεων.

Μία, εξ αυτών, είναι η διατήρηση της αυθεντικότητας των εκκλησιαστικών ειδών που διατίθενται στα εκατοντάδες, ανά την επικράτεια, καταστήματα ή εκθετήρια είτε αυτά βρίσκονται σε μονές, είτε σε χώρους κοντά σε εκκλησίες, είτε τελευταία και μέσω του Διαδικτύου από ηλεκτρονικά καταστήματα που λειτουργούν υπό τη φίρμα μονών, θρησκευτικών συλλόγων («Φίλοι της τάδε ή της δείνα μονής») ή αδελφοτήτων.

Τα προϊόντα αυτά είναι ως επί το πλείστον: θρησκευτικές εικόνες, εικονάκια, θυμιάματα, θυμιατά, καντήλια, σταυροί όλων των μεγεθών, κομποσκοίνια, αρώματα κ.ά.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

π. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΗΣ

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

1786-1792 ΝΕΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ     Από του έτους 1783, δηλαδή τρία έτη ενωρίτερον της περιόδου, ην ιστορούμεν ήδη, εκυκλοφόρουν εντύπως πλέον η «Φιλοκαλία», ο «Ευεργετινός» και το «Περί συνεχούς θείας Μεταλήψεως» βιβλιάριον. Οι Αγιορείται εγνώριζον, ουκ οίδαμεν πόθεν, ότι των βιβλίων τού­των εργάτης ήτο ο Καψαλιώτης Νικόδημος, διο και ωμολόγουν χάριτας αυτώ δια την ην απελάμβανον ωφέλειαν.

Αλλά το βιβλιάριον «Περί συνεχούς θ. Μεταλήψεως», πολλοί των Μοναχών δεν εδέχθησαν ευαρέστως, φρονούντες ότι ανατρέπει την τάξιν της Εκκλησίας και περιέχει αιρέσεις! Δια τούτο, η σοβούσα κατά των Κολλυβάδων βαθεία διάστασις, προέβαινε συν τω χρόνω εις έκρηξιν νέου σκανδάλου, δεδομένου ότι ο συγγραφεύς του ήτο Κολλυβάς.

Η φρικτή αίρεση του «αλαθήτου» και η συγκρητιστική επιτροπή Διαλόγου Λατίνων-Ορθοδόξων στην παπική Μονή Pannonhalma

«Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία· τὸ δόγμα αὐτὸ εἶναι ἡ αἵρεση τῶν αἱρέσων, μία ἄνευ προηγουμένου ἀνταρσία κατὰ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Τὸ δόγμα αὐτὸ εἶναι, φεῦ, ἡ πλέον φρικτή ἐξορία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὴν γῆ» (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Eργασίες της συγκρητιστικής Επιτροπής Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και των αιρετικών Λατίνων στην παπική Μονή του Pannonhalma

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της συγκρητιστικής Συντονιστικής Επιτροπής Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και των αιρετικών Λατίνων, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στην παπική Μονή του Pannonhalma στην Ουγγαρία [1].

Από τις 15 έως τις 19 Ιουνίου 2026, η επιτροπή συνεδρίασε υπό την συμπροεδρία του καρδιναλίου Kurt Koch, προέδρου του Δικαστηρίου για την προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας, και του Μητροπολίτη Πισιδίας Ιώβ, εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Η Υπέρμαχος Στρατηγός και η επέτειος 1400 ετών από την καθιέρωση του Ακαθίστου Ύμνου

Του Κωνσταντίνου Χολέβα – Πολιτικού Επιστήμονος

Έχω μπροστά μου και διαβάζω με συγκίνηση την Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου της 27ης Μαρτίου 2026, η οποία εκδόθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση 1400 ετών από την πρώτη «ορθοστάδην ψαλμώδηση» του Ακαθίστου Ύμνου το 626 μ.Χ.

Και τούτο διότι φέτος η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει μία ξεχωριστή επέτειο: Τη συμπλήρωση δεκατεσσάρων αιώνων από την πρώτη επίσημη ψαλμώδηση του Ακαθίστου Ύμνου στον Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, μετά τη σωτηρία της Κωνσταντινουπόλεως από την πολιορκία των Αβάρων και των Περσών. Με αφορμή την επέτειο αυτή το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέδωσε Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιο, η οποία υπενθυμίζει τη διαχρονική σημασία του γεγονότος για την εκκλησιαστική και πολιτιστική ιστορία του Γένους και της Οικουμενικής Ορθοδοξίας.

Στην Εγκύκλιο υπογραμμίζεται ότι ο Ακάθιστος Ύμνος αποτελεί «μνημείον του έλληνος λόγου και χρυσοπλοκώτατον τέχνημα θεοπνεύστου θεολογίας» της Ορθοδοξίας. Η επέτειος των 1400 ετών προσφέρει την ευκαιρία να αναδειχθεί η συμβολή του στη θεολογική σκέψη, τη λατρευτική ζωή και την εκκλησιαστική τέχνη της Ορθοδόξου Εκκλησίας, καθώς και η ευρύτερη επιρροή του στην παιδεία και στον πολιτισμό.

Το θαύμα του Εσταυρωμένου στην Αγία Σοφία εν έτει 1200.

Ο Εσταυρωμένος αποτελεί παράδοση της Εκκλησίας μας

Η παρουσία του Εσταυρωμένου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού όπισθεν της Αγίας Τραπέζης αποτελεί παράδοση της Εκκλησίας μας, γεγονός που επικυρώθηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος με σχετική απόφαση το 2025, ενώ αδιαμφισβήτητα ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, την παράδοση αυτή έχουμε παραλάβει από τους σεβαστούς αγίους πατέρες της Εκκλησίας μας, καθώς μεγαλώσαμε με την όψη του Εσταυρωμένου εντός του Ιερού Βήματος.

Προς δόξα Θεού, αυτή η επί αιώνας παράδοση επισφραγίζεται και από την ίδια την ιστορία της Εκκλησίας μας, με δύο ιστορικά τεκμήρια που μαρτυρούν την παρουσία του Εσταυρωμένου Χριστού μας όπισθεν της Αγίας Τραπέζης. 

Η παρουσία του Εσταυρωμένου στην Αγία Σοφία από τον 6ο αιώνα

Στο Ιερό Βήμα της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, διεσώζετο μεγάλη διάχρυσος Αγία Σταύρωσις από τον 6ο αιώνα μέχρι την Άλωση της Πόλης υπό των Λατίνων το 1204. Η Αγία Σταύρωσις (δηλ. ο Εσταυρωμένος Χριστός) βρίσκονταν όπισθεν της Αγίας Τραπέζης και πιο πίσω ήταν το Σύνθρονο. Η ιστορική αυτή απόδειξη περιγράφεται στο σύγγραμμα του Ευγενίου Μιχαήλ Αντωνιάδη (1908) “Έκφρασις της Αγίας Σοφίας” (σελ. 125-126).

Ο οικουμενικός άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, Τριαντάφυλλος Απ. Σιούλης, Δρ. Αρχαιολογίας - Θεολόγος*

Ο οικουμενικός άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Τριαντάφυλλος Απ. Σιούλης, Δρ. Αρχαιολογίας - Θεολόγος*

Η αγιότητα αποτελεί ένα εμπειρικό βίωμα. Είναι μια συνεχής δημιουργική φανέρωση της εν Χριστώ ανακαινίσεως. Οι πιστοί έχουν βαθύ σεβασμό για τους αγίους, γεγονός που οφείλεται στην τιμή και τη δόξα που απολαμβάνουν οι άγιοι στη Βασιλεία των Ουρανών «… ως των παθών βασιλεύσαντας και κυριεύσαντας και την της θείας εικόνος ομοίωσιν … απαραχάρακτον φυλάξαντες … και ως ενωθέντες Θεω κατά προαίρεσιν και τούτον δεξάμενοι ένοικον και τη τούτου μεθέξει γεγονότας χάριτι, όπερ αυτός εστι φύσει» (Ιωάννη Δαμασκηνού, Έκδοσις ορθοδόξου πίστεως 4, 15, PG 94, 1164Β).

Ο πνευματικός πόλεμος της Δύσης εναντίον της Ορθοδοξίας

Stefano Vernole - 10/07/2026

Πηγή: CeSEM - Κέντρο Μεσογείων Ευρασιατικών Σπουδών

Υπό τον συντονισμό της Olimpia Fronzoni, διευθύντριας του εκδοτικού οίκου Theosis, πραγματοποιήθηκε στο Ρίμινι το Σάββατο 4 Ιουλίου ένα σημαντικό συνέδριο, που διοργανώθηκε από το CeSEM και τον Σύνδεσμο Emilia-Romagna Russia. Στο συνέδριο, με τίτλο «Γεωπολιτική και Χριστιανισμός: Ο πνευματικός πόλεμος της Δύσης κατά της Ορθοδοξίας», συμμετείχαν πολυάριθμοι διακεκριμένοι ομιλητές, τόσο αυτοπροσώπως όσο και εξ αποστάσεως.

Ο Πατέρας Marian Selvini, της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γένοβας, τόνισε ότι πρόκειται για ένα ευαίσθητο ζήτημα: η κοσμοθεωρία που προωθεί η Δύση επιδιώκει να μεταμορφώσει ακόμη και τις Εκκλησίες σύμφωνα με τη δική της ατομικιστική ιδεολογία, στην οποία η θρησκεία προσαρμόζεται στις ανάγκες του σύγχρονου κόσμου. Αντίθετα, η Ορθοδοξία διατηρεί την Πίστη, μέσω της οποίας ο άνθρωπος θεώνεται σύμφωνα με τη Χάρη του Θεού. Επομένως, η Ορθοδοξία δέχεται επίθεση στην πνευματικότητά της, ενώ η Αλήθεια που υποστηρίζει αντικαθίσταται από μόνιμο συμβιβασμό.