Χρειάζονται οἱ τιμωρίες; Κραγιόπουλος Συμεών Ἱερεύς

Ἄλλες ἀπὸ τὶς τιμωρίες, ποὺ βάζουν οἱ γονεῖς, καὶ γενικότερα οἱ μεγαλύτεροι, στὰ παιδιά, προκαλοῦν φόβο, φόβο παθολογικό, ἄλλες προκαλοῦν ταπείνωση, ἀλλὰ μὲ τὴν κακὴ ἔννοια τῆς λέξεως, ταπεινωτικὴ δηλαδὴ κατάσταση στὸ παιδί, καὶ τὸ τρίτο εἶδος τῶν τιμωριῶν ἔχει σχέση κυρίως μὲ τὸ ξύλο, μὲ τὸ νὰ δέρνει κανεὶς τὸ παιδί.

Θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ συμπεράνει ὅτι δὲν πρέπει νὰ τιμωροῦμε τὰ παιδιά, ἐφόσον οἱ τιμωρίες, ἔτσι ἢ ἀλλιῶς, κατὰ τὸν ἕναν ἢ τὸν ἄλλο τρόπο, κάνουν κακὸ στὰ παιδιά. Βγαίνει τὸ συμπέρασμα κατ’ ἀρχὴν ὅτι δὲν πρέπει νὰ τιμωροῦνται τὰ παιδιά. Εἶναι σωστὸ αὐτό; Δηλαδή, ὅλη ἡ φροντίδα τῶν γονέων πρέπει νὰ ἔγκειται στὸ νὰ προσέχουν νὰ μὴν τιμωρήσουν τὰ παιδιά, νὰ μὴν τὰ στενοχωρήσουν, νὰ μὴν ὑποβληθοῦν τὰ παιδιὰ σὲ κάποιο ζόρισμα; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἄλλο ἄκρο. Ὅπως εἶναι ἄκρο νὰ τιμωρεῖ κανεὶς ἀλόγιστα τὰ παιδιὰ καὶ μάλιστα νὰ τὰ τιμωρεῖ, ἐπειδὴ ὁ ἴδιος θύμωσε, ἔτσι εἶναι ἄκρο νὰ παραχαϊδεύει κανεὶς τὰ παιδιὰ καὶ ὅλη του ἡ φροντίδα νὰ εἶναι μὴν τυχὸν τὰ στενοχωρήσει, μὴν τυχὸν τὰ κάνει νὰ κλάψουν.

Ὁ καημὸς τοῦ Ράμφου ἦτo νὰ γίνωμεν Εὐρωπαῖοι.

Κριτικὴ θεώρησις

τοῦ κ. Παύλου Κλιματσάκη, διδάκτορος φιλοσοφίας

 Μὲ ἀφορμὴ τὸν θάνατο τοῦ Στέλιου Ράμφου, στὶς 10 Αὐγούστου 2026, δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ ἐξηγήσω, γιατί ἡ σκέψη του ἀπέτυχε νὰ δώσει ἀπάντηση στὸ ἐρώτημα πού τὸν ἀπασχόλησε ἐπὶ δεκαετίες. Ὁ Ράμφος κατέστη ἀπὸ τοὺς πλέον ἀναγνωρίσιμους στοχαστὲς τῆς μεταπολιτευτικῆς καὶ κυρίως τῆς μνημονιακῆς περιόδου. Ἡ πνευματική του διαδρομή, ἀρχῆς γενομένης μὲ τὸν μαρξισμὸ καὶ τὴν φιλοσοφία, ἕως τὴν ἑρμηνεία τοῦ ἑλληνισμοῦ, τοῦ Βυζαντίου, τῆς ὀρθόδοξης παράδοσης καί, τελικά, τοῦ σύγχρονου νεοέλληνα κινεῖται γύρω ἀπὸ τὸ ζήτημα, γιατί ἡ Ἑλλάδα δὲν μπορεῖ νὰ γίνει σύγχρονο κράτος. Εἰδικὰ τὴν περίοδο τῶν μνημονίων οἱ νεοφιλελεύθεροι βρῆκαν στὸν Ράμφο ἕνα διανοούμενο ποὺ ἐξυπηρετοῦσε τὸ ἀφήγημά τους ὅτι οἱ Ἕλληνες εἶναι τὰ “κακὰ παιδιὰ” τῆς Εὐρώπης καὶ δικαίως τιμωροῦνται ἀπὸ τὸ χρηματοπιστωτικὸ σύστημα.

Ελλάς και Λίβανος: Ιστορικοί δεσμοί, στρατιωτική συνεργασία

Κωνσταντίνος Χολέβας

Σήμερα οι Ελληνορθόδοξοι αποτελούν το 8% του πληθυσμού του Λιβάνου και ανήκουν στο Πατριαρχείο Αντιοχείας

Στις 31 Αυγούστου ο πρόεδρος του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, επισκέφθηκε την Αθήνα. Ήλθε λίγες ημέρες μετά την αποστολή ελληνικού στρατιωτικού υλικού για την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων αυτής της μικρής χώρας της Μέσης Ανατολής. Ο κ. Αούν συναντήθηκε με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και συμφώνησαν να αναβαθμίσουν τη φιλική σχέση των δύο χωρών σε στρατηγική συνεργασία.

Ο Λίβανος δημιουργήθηκε το 1943, όταν η Γαλλία, που είχε τον έλεγχο της περιοχής, αποφάσισε να αποκόψει την παραλιακή λωρίδα από τη Συρία και να ιδρύσει ένα πολυθρησκευτικό κράτος υπό τον έλεγχο των φιλοδυτικών χριστιανών Μαρωνιτών.

«Είμαστε Έλληνες Πομάκοι και η ελληνική πολιτεία μας αναγκάζει να μάθουμε Τουρκικά»

Δημόσια έκκληση για την παιδεία στα ορεινά της Ξάνθης

Την ανάγκη να διασφαλιστεί η ουσιαστική δυνατότητα επιλογής στην εκπαίδευση των παιδιών στα Πομακοχώρια της Ξάνθης υπογραμμίζει με δημόσια παρέμβασή του ο Ιρφάν Μεχμέτ Αλή. Ο Ξανθιώτης Πομάκος θέτει το ζήτημα της άρσης της υποχρεωτικότητας της τουρκικής γλώσσας, ζητώντας παράλληλα να υπάρξει μέριμνα από την Πολιτεία για τη διατήρηση της μητρικής πομακικής γλώσσας.

Όπως επισημαίνει, η μουσουλμανική θρησκευτική ιδιότητα των κατοίκων της περιοχής δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση την ταύτιση της μητρικής τους γλώσσας με την τουρκική, ούτε θα πρέπει το θρήσκευμα να συνδέεται με την τουρκική εθνική ταυτότητα. Για τον λόγο αυτό, καλεί το κράτος να παρέχει στους γονείς της ορεινής ζώνης τη δυνατότητα εγγραφής σε αμιγώς ελληνικά δημόσια σχολεία, ακολουθώντας το παράδειγμα που ήδη ισχύει στον Δήμο Ξάνθης. Κατά τον ίδιο, ο συνδυασμός της εκμάθησης της ελληνικής με τη στήριξη της πομακικής προάγει την πραγματική πολυγλωσσία και τον σεβασμό στην ιδιαιτερότητα της τοπικής κοινωνίας, χωρίς να καλλιεργεί διαχωρισμούς.

Η Οδύσσεια του σπουδαίου αυτού έπους. Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Οδύσσεια του σπουδαίου αυτού έπους

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Με την «Οδύσσεια», όπως την αντελήφθη και την επέδειξε πρόσφατα κινηματογραφικά ο Βρετανός σκηνοθέτης και παραγωγός Κρίστοφερ Νόλαν, προστέθηκε ένα ακόμη επεισόδιο στο ταξίδι μέσα στον χρόνο του αριστουργηματικού αυτού έπους. Η ταινία έχει μεγάλη εισπρακτική επιτυχία και εντυπωσιάζει η ανταπόκριση που έχει στο διεθνές φιλοθεάμον και βιβλιόφιλο κοινό. 

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο οι πωλήσεις της Οδύσσειας εκτοξεύθηκαν κατά 1400% (!!!) στις πρώτες τέσσερις εβδομάδες του Ιουλίου, λίγες ημέρες μετά την εμφάνιση του κινηματογραφικού έργου στις αίθουσες, έναντι των αντιστοίχων ημερών του προηγουμένου έτους. Στις ΗΠΑ υπήρξε αντιστοίχως αύξηση των πωλήσεων του βιβλίου κατά 76%. Στη Γαλλία και στο ίδιο διάστημα υπήρξε αύξηση κατά 300% και όπως δήλωσαν οι υπεύθυνοι των μεγάλων εκδοτικών οίκων της για το φθινόπωρο έχουν προγραμματίσει διάφορες εκδόσεις της Οδύσσειας, από βιβλία τσέπης των οκτώ Ευρώ, έως πολυτελείς εκδόσεις των 45 Ευρώ και άνω. Οι μεταφράσεις των εν λόγω βιβλίων θα είναι από κλασσικές, όπως του φιλέλληνα και ελληνιστού Βίκτωρος Μπεράρ (1864-1931) έως και σύγχρονων μεταφραστών. Στην Ελλάδα πέραν της αύξησης της ζήτησης της Οδύσσειας στα βιβλιοπωλεία παρατηρήθηκε και μία άμεση αύξηση 18% στις εβδομαδιαίες κρατήσεις στη χώρα μας, με αιχμή το νησί των Φαιάκων, την Κέρκυρα, η οποία γνώρισε άνοδο 28% στις κρατήσεις χώρων διαμονής.  

ΣΟΥΛΙ, Σουλιώτες & Ιστορία. Το ζήτημα των Αρβανιτών

Το ζήτημα των Αρβανιτών

Η διαχείρισή του προκαλεί έντονες συζητήσεις ανάμεσα στους σύγχρονους Έλληνες ιστορικούς, ενώ η συστηματική εργαλειοποίησή του από την αλβανική προπαγάνδα αντιμετωπίζεται στην Ελλάδα από την συντριπτική πλειοψηφία, με ξεκάθαρη απόρριψη και εθνική εγρήγορση.

Στην ελληνική ακαδημαϊκή και ιστορική κοινότητα επικρατεί μια βασική, κοινή σταθερά, η οποία όμως προσεγγίζεται μέσα από δύο διαφορετικές μεθοδολογίες.

Ιστορικοί και ερευνητές (όπως ο Κ. Καραστάθης, ο Αχ. Λαζάρου και παλαιότερα ο Κ. Μπίρης) τονίζουν ότι η γλώσσα δεν ταυτίζεται με το έθνος. Επισημαίνουν ότι οι Αρβανίτες αποτελούν οργανικό, αυτόχθονο και αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού. Η κάθοδός τους από την περιοχή των Αρβάνων κατά τον 13ο-14ο αιώνα έγινε κατόπιν προσκλήσεων Βυζαντινών αυτοκρατόρων. Ήταν πληθυσμοί ορθόδοξοι χριστιανοί, οι οποίοι μέσω της κοινής θρησκείας, των επιγαμιών και των κοινών αγώνων είχαν ελληνική συνείδηση αιώνες πριν από το 1821.

Στην Αίγυπτο ο Κ. Μητσοτάκης με το ζήτημα της Μονής Σινά στην ατζέντα

Στην Αίγυπτο μεταβαίνει αύριο, Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης όπου θα έχει συνάντηση με τον Αιγύπτιο Πρόεδρο, Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι, με τη συνάντηση να έχει και έντονο εκκλησιαστικό ενδιαφέρον καθώς στην ατζέντα θα βρεθεί και το ζήτημα της Μονής Σινά. 

Γραφείο ρεπορτάζ ope.gr

Μπορεί η Κυβέρνηση το προηγούμενο διάστημα να κρατούσε κλειστά τα χαρτιά της στο προσκήνιο για το συγκεκριμένο θέμα, ωστόσο, στο παρασκήνιο υπήρχε τακτική επικοινωνία με την Αιγυπτιακή πλευρά η οποία επιδιώκει άμεσα να κλείσει το θέμα με την υπογραφή συμφωνίας με την πλευρά της Μονής αποφεύγοντας περαιτέρω καθυστερήσεις που θα επιφέρουν νέο κύμα αντιδράσεων.

Σύμφωνα με την πληροφορίες που έρχονται από το Κάιρο η αιγυπτιακή πλευρά – μέσω των Υπουργείων Εξωτερικών και Δικαιοσύνης – φαίνεται να έχει καταθέσει την πρόταση της προς την Σιναϊτική Αδελφότητα η οποία πλέον καλείται να λάβει και την τελική απόφαση για το αν συναινεί στους όρους του Καϊρου ή εάν θα ζητήσει κάποια τροποποίηση. Παρά το κλίμα συνεργασίας που υπάρχει μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, μόνο η Αδελφότητα είναι αυτή που μπορεί να αποφασίσει τους τελικούς όρους της συμφωνίας.

Απειλές κατά της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας από εξτρεμιστικά στοιχεία της Αλβανίας

Τα τελευταία χρόνια ο εθνικισμός στην Αλβανία πήρε μεγάλες διαστάσεις. Κι αυτός ο εθνικισμός προωθείται και έχει την συμπαραστάτη του ιδίου του κράτους. Ίσως ν’ ακολουθούν την γραμμή του αλήστου μνήμης Ενβέρ Χότζα, ο οποίος με το πρόσχημα του εξωτερικού παράγοντα και κυρίως της Ελλάδος, που ήθελαν να κατακρεουργήσουν την Αλβανία, απέσυρε την προσοχή του λαού από τα τόσα προβλήματα που είχε η χώρα.

Ο εθνικισμός μπορεί να αποτελέσει σοβαρό εμπόδιο στις σχέσεις μεταξύ μιας μειονότητας και του κράτους στο οποίο αυτή ζει, μεταξύ δύο γειτονικών λαών. Αντί να καλλιεργείται η συνύπαρξη και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, δημιουργούνται διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στην πλειονότητα και τη μειονότητα. Έτσι, οι σχέσεις κράτους και μειονότητας επιβαρύνονται και η κοινωνική συνοχή αποδυναμώνεται.

Σεπτεμβριανά 1955: Ποιοι δικάστηκαν και ποιοι έμειναν στο απυρόβλητο

Νέο τουρκικό βιβλίο του 2026 ανοίγει ξανά τους δικαστικούς φακέλους του πογκρόμ – Οι 5.104 κρατούμενοι, οι «κομμουνιστές», οι αθωώσεις και η Γιασί Αντά

Εβδομήντα ένα χρόνια μετά τα Σεπτεμβριανά του 1955, ένα νέο βιβλίο που κυκλοφόρησε στην Τουρκία στρέφει την προσοχή όχι μόνο στη νύχτα της καταστροφής, αλλά κυρίως σε όσα ακολούθησαν: στις συλλήψεις, τις ανακρίσεις, τις δίκες και τελικά στην περιορισμένη απόδοση ευθυνών για το οργανωμένο πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης.

Το ερώτημα είναι απλό, η απάντηση όμως καθόλου: Μετά τη λεηλασία χιλιάδων ελληνικών σπιτιών, επιχειρήσεων, σχολείων, εκκλησιών και κοιμητηρίων, ποιοι δικάστηκαν και ποιοι τιμωρήθηκαν πραγματικά;

Αφέντη, δεν μας έμειναν ρόπαλα! - Του Σωκράτη Πουλή

Του Σωκράτη Πουλή 

“Οι δρόμοι της Πόλης είχαν βουλιάξει από τα ελληνικά υπάρχοντα που πέταξαν οι Τούρκοι. Όλοι αυτοί οι τύποι που μπήκαν στα σπίτια μας, ήταν μαζεμένοι στις γωνιές και μοίραζαν τα «λάφυρα». Έβλεπες αυτούς τους ανθρώπους, με τα κουρελιασμένα ρούχα να φορούν κάτι ακριβό: Ένα χρυσό ρολόι, ολοκαίνουργια παπούτσια, ένα ακριβό καπέλο. Ο Μεντερές, ο Πρωθυπουργός, είχε βγει για επιθεώρηση στους δρόμους και έβλεπες το πλήθος των φανατισμένων Τούρκων να του φωνάζει: «Αφέντη, δεν μας έμειναν ρόπαλα»!” (μαρτυρία: Γιώργος Λεύκαρος).

«Χτυπούν» ξανά τον Βαρθολομαίο στην Τουρκία: Βαριές κατηγορίες και το μεγάλο παιχνίδι για τη Χάλκη

Νέα τουρκικά «πυρά» κατά του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, με το Φανάρι και τη Χάλκη στο στόχαστρο εθνικιστικών κύκλων, την ώρα που στο παρασκήνιο εντείνονται οι διεργασίες για την ιστορική επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής

Νέο κύμα επιθέσεων εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου και προσωπικά του Πατριάρχη Βαρθολομαίου καταγράφεται στην Τουρκία, την ώρα που το ζήτημα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο διεθνών διπλωματικών διεργασιών. Η σκληρή ρητορική προέρχεται αυτή τη φορά από την εθνικιστική εφημερίδα «Aydınlık», η οποία επιχειρεί να συνδέσει το Φανάρι με αμερικανικούς γεωπολιτικούς σχεδιασμούς, επαναφέροντας κατηγορίες που εδώ και δεκαετίες αποτελούν μέρος της τουρκικής εθνικιστικής επιχειρηματολογίας.

Αφορμή ένα νέο ορθόδοξο παρεκκλήσι

Η νέα αντιπαράθεση ξέσπασε με αφορμή τα θυρανοίξια του νεόδμητου παρεκκλησίου των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο φιλανθρωπικό ίδρυμα Νταρουλάτζεζέ, στην περιοχή του Μεγάλου Ρεύματος της Κωνσταντινούπολης. Στην τελετή παρέστη ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ενώ στον χώρο υπήρχε πινακίδα με την ελληνική επιγραφή «Οικουμενικό Πατριαρχείο».

Το δημογραφικό δεν λύνεται μόνο με οικονομικά κίνητρα

Του Κωνσταντίνου Χολέβα – Πολιτικού Επιστήμονος

Σχολεία κλείνουν, τα παιδιά λιγοστεύουν, οι ειδικοί ζητούν αύξηση της στρατιωτικής θητείας. Το δημογραφικό πρόβλημα επηρεάζει πολλούς τομείς της ελληνικής κοινωνίας. Τι θα κανουμε; Αρκούν μόνο τα οικονομικά κίνητρα;

Πρέπει να συνειδητοπιήσουμε ότι πρόκειται κυρίως για πρόβλημα αξιών. Υπάρχουν πλούσιοι που κάνουν ένα ή κανένα παιδί και από την άλλη πλευρά παρατηρούμε ζευγάρια με παραδοσιακές αρχές να έχουν πολλά παιδιά. Πολύτεκνοι στη χώρα μας δεν είναι εκείνοι που ευημερούν οικονομικά. Είναι άνδρες και γυναίκες που πιστεύουν στον Θεό, στην πατρίδα, στη χαρά της ανατροφής των παιδιών. Αποκτούν παιδιά επειδή κάπου πιστεύουν. Έχουν μέσα τους πνευματικά θεμέλια. Θεωρούν ευπρόσδεκτα τα οικονομικά κίνητρα, αλλά η απόφασή τους έχει κυρίως ηθικό υπόβαθρο.

Επαναδιατύπωση της Ορθόδοξης διδασκαλίας υπό το πρίσμα της Κολυμπάρειας θεολογίας και του Οικουμενισμού

Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη

Κοινά σημεία μεταξύ Ορθοδόξων και παπικών ως προς το κοινωνιολογικό κομμάτι, εντοπίζει η συνεργάτης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής

Στην Ιστοσελίδα «Orthodox Observer» της Αρχιεπισκοπής Αμερικής δημοσιεύθηκε ένα άρθρο που επιγράφεται «Τα σημεία σύγκλισης της Καθολικής και της Ορθόδοξης προσέγγισης στην τεχνητή νοημοσύνη». [1]

Η συγγραφέας αυτού του κειμένου, Δρ Claire Koen, υποστηρίζει ότι υπάρχουν σημεία σύγκλισης μεταξύ των Καθολικών και Ορθοδόξων σχετικά με κοινωνικά θέματα και το επίκαιρο θέμα της τεχνητής νοημοσύνης. Η εργασία της στηρίζεται στην εγκύκλιο του πάπα Λέοντα Magnifica Humanitas, όπου εξετάζονται οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις υπό το πρίσμα της παπικής κοινωνικής διδασκαλίας και πιο συγκεκριμένα της αξιοπρέπειας του ανθρωπίνου προσώπου, του προορισμού των αγαθών, της προτεραιότητας της μέριμνας των φτωχών, της φροντίδας του κοινού τους οίκου και της ειρήνης.

Η τρομερή πραγματοποίηση (…), των φοβερών “προφητειών” του Φώτη Κόντογλου!

Η τρομερή πραγματοποίηση (…), των φοβερών “προφητειών” του Φώτη Κόντογλου!

<<Η Ελλάδα είναι πλούτος της γης, και εσείς είσασθε οι πτωχοί, οι σαρακοστιανοί, οι άνθρωποι με τα στενά κολλάρα και με τις μπανέλλες,

και η δανεική αρχοντιά σας είναι κάποια αραχνιασμένα σκοτεινά σπίτια, με σκονισμένα σερβίτσια ή πολυκατοικίες «αρτιφισιέλ» στενές σαν ποντικόφακες, μούχλα, ανόητες κουβέντες, θεατρινίστικο ύφος, ανεκδοτάκια γιά την Πομπαντούρ, γιά τον Μέττερνιχ και γιά τους σκηνοθετημένους Βολταίρους ή γιά τους κρονόληρους Μπέρναρ Σω, που τους έχετε γιά μοντέλα της μικρολογίας σας…

Η Ελλάδα δεν βγάζει μανιτάρια και ζαμπόνια και τυριά βρώμικα…

Η Ελλάδα γεννά Ομήρους, Ησιόδους, Αισχύλους, Πινδάρους, Πολυκλείτους, Ικτίνους, Χρυσόστομους, Βασιλείους, Ανθεμίους, Πανσελήνους, Φερραίους, ποιητές των δροσερών βουνών, Παπαδιαμάντηδες, ανθρώπους που μοσκοβολάνε σαν το Τίμιο Ξύλο!!

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Ποδοπατήσαμε κάθε τι που ήταν ιερό για τους πατέρες μας

“…και γι’ αὐτό στη συνέχεια ποδοπατηθήκαμε ἐμεῖς οι ἴδιοι…”

Ἀδελφοί μου, ἁμαρτήσαμε καὶ στὴ συνέχεια ἐξαγνιστήκαμε. Προσβάλαμε τὸν Παντοδύναμο Θεό μας, καὶ γι’ αὐτὸ τιμωρηθήκαμε. Σπιλώσαμε τὶς ψυχές μας καὶ ξεπλύναμε τὴν κάθε ἁμαρτία μας, μὲ τὸ αἷμα καὶ μὲ τὰ δάκρυά μας.

Ποδοπατήσαμε κάθε τι, ποὺ ἦταν ἱερὸ γιὰ τοὺς πατέρες μας, καὶ γι’ αὐτὸ στὴ συνέχεια ποδοπατηθήκαμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι.

Ἡ καταστροφὴ μας ἦταν ἀναμενόμενη ἀφοῦ τὰ σχολεῖα μας ἦταν χωρὶς πίστη στὸ Θεό, οἱ πολιτικοί μας δὲν ἦταν ἔντιμοι, ὁ στρατός μας δὲν εἶχε πατριωτισμὸ καὶ οἱ κυβερνῆτες μας δὲν εἶχαν τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι καταστράφηκαν τὰ σχολεῖα, ὁ στρατὸς καὶ ὅλο τὸ κράτος μας.

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ «ΧΑΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ»

Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ με ολοένα μεγαλύτερο προβληματισμό κάτι που, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι απλώς μια αλλαγή στο ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων αλλά κάτι πολύ βαθύτερο.Νομίζω ότι είναι φανερό στους περισσότερους η σταδιακή απαξίωση της ίδιας της ιδέας ότι το παιδί χρειάζεται πνευματική παιδεία.

Τα Θρησκευτικά, ένα μάθημα που για δεκαετίες είχε τη δική του θέση στη σχολική εκπαίδευση και διδασκόταν από θεολόγους με την αντίστοιχη θεολογική κατάρτιση, αντιμετωπίζονται πλέον ολοένα περισσότερο ως κάτι δευτερεύον, ως μία ώρα που μπορεί να περικοπεί, να περιοριστεί ή ακόμη και να ανατεθεί σε ανθρώπους χωρίς ουσιαστική θεολογική ειδίκευση.Ολό αυτό είναι φυσικό αποτέλεσμα όταν το Υπουργείο δεν διορίζει αρκετούς θεολόγους για να καλυφθούν οι ανάγκες των σχολείων και αντί να αντιμετωπιστεί η αιτία, αναζητείται η εύκολη λύση.Να μικρύνει το μάθημα, είτε να γίνει το δίωρο μονόωρο για να «τακτοποιηθεί» το πρόγραμμα και να μην «χάνουν τα παιδιά μάθημα».

Μα ποιο μάθημα ακριβώς θεωρούμε ότι δεν πρέπει να χάσουν;; και κυρίως..

Ποιος αποφάσισε ότι το μάθημα που μιλά στον άνθρωπο για τον Θεό, την ψυχή, την ευθύνη, την ελευθερία, την αγάπη, τη συγχώρεση, τον θάνατο και την ελπίδα είναι αυτό που περισσεύει;

Τα ελληνικά φώτα. του Θεόδωρου Ι. Ζιάκα*

Χρήστος Μποκόρος, «Φραγκοσυκιά», ελαιογραφία σε ξύλο, 56Χ40 εκ., 2002.

του Θεόδωρου Ι. Ζιάκα* από τον νέο Ερμή τον Λόγιο τ. 27 

Θα ξεκινήσω με το εξής προκαταρκτικό ερώτημα: Τι νομιμοποιεί άραγε –σήμερα– την εδώ απόπειρά μας να αναδείξουμε τον ελληνικό Πολιτισμό; Και μάλιστα, ως οικουμενική πρόταση; Άρχισε μήπως, ξανά, ο «πόλεμος των γιγάντων»; Όπου οι θεοί τα βρίσκουν σκούρα; Και χρειάζεται να επιστρατευθεί, ξανά, ο Ηρακλής, προκειμένου «να μη χάσουν τον πόλεμο»;…

Ή, μήπως, αγαπητοί φίλοι, είμαστε αιθεροβάμονες; Τραγικά ανακόλουθοι;

Γιατί ανακόλουθοι;

Το μύθευμα της προνομιακής μεταχείρισης της Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία

Όλα αυτά τα χρόνια κατίσχυσε ψευδώς ότι η Ελληνική Εθνική Μειονότητα στην Αλβανία όχι μόνον δεν υπέστη εθνικούς και πολιτικούς διωγμούς, αλλά, απεναντίας, έτυχε προνομιακής αντιμετώπισης από το αλβανικό κομμουνιστικό κράτος. Οι πρεσβεύοντες την άποψη αυτή επικαλούνται το σχετικά καλύτερο βιοτικό επίπεδο της περιοχής συγκριτικά με το υπόλοιπο της αλβανικής ενδοχώρας, το υψηλό πνευματικό επίπεδο των Ελλήνων και την καλύτερη, σε σχέση με άλλα μέρη, υπάρχουσα υποδομή.

Τα αναδεικνυόμενα στοιχεία, ωστόσο, είναι αψευδείς μαρτυρίες ότι ο βορειοηπειρωτικός ελληνισμός υπέστη τις πιο απηνείς διώξεις του εθνικού του φρονήματος, την αλλοτρίωση της εθνικής εξέλιξης στο μέτρο που θα μπορούσε να συγκριθεί μόνον με την ρωμαιοκαθολική κοινότητα της Αλβανίας ή, κατά παράλογο τρόπο, με τους αυτομολημένους κοσοβάρους στην Αλβανία, οι οποίοι ορίστηκαν ως εν δυνάμει πράκτορες του Τίτο.

Γιώργος Κοντογιώργης: ν’ ανακτήσουμε την ιστορικότητα του πολιτισμού μας, της Eκκλησίας του δήμου των πιστών!

Επειδή ο Ελληνισμός διανύει μια μεταβατική-μεταιχμιακή περίοδο όπου τα γεγονότα που θ΄ακολουθήσουν θα καθορίσουν την ύπαρξη και τη φυσιογνωμία του για γενιές ολόκληρες και καθώς η κρίση ταυτότητας λόγω ετεροκαθορισμού είναι κομβική καταφεύγουμε στο λόγο εθνικής αυτογνωσίας και αυτοκαθορισμού που εκπέμπει ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης τ.Πρύτανης της Παντείου:

-(η δημοκρατία μας) εκλόγιμη μοναρχία απολυταρχικού τύπου.

– (Διαφωτισμός)…Ο Διαφωτισμός είχε ως στόχο την ανατροπή της φεουδαρχίας…εκεί ο αντικληρικαλισμός ήταν απαραίτητη συνθήκη αυτοί ήταν οι φορείς η Εκκλησία ήταν ο φορέας της φεουδαρχίας της δεσποτείας ..Στον ελληνικό κόσμο από το Βυζάντιο ως και την Τουρκοκρατία οι μεγάλοι στοχαστές της ελευθερίας ήταν κληρικοί..(οπότε αναρωτιέται που χωράει ο αντικληρικαλισμός)

Μη σας μπαίνουν ιδέες Σεβασμιώτατοι, για σύσταση μητρώου παρακολούθησης πιστών!

Γράφει ο Mandatoras

Μητρώο Παρακολούθησης Ιδιωτικού Χρέους και το Σύστημα Πιστοληπτικής Αξιολόγησης. Για το καλό μας…

Ο ρυθμός με τον οποίο επιβεβαιώνονται πλέον όλες οι δήθεν θεωρίες συνωμοσίας της περασμένης δεκαετίας είναι καταιγιστικός.

Μαχητικοί αρθρογράφοι και εκλεκτοί επαγγελματίες (ακαδημαϊκοί, νομικοί, μηχανικοί υπολογιστών κ.α.) αρθρογραφούν τακτικά για να τεκμηριώσουν την μεταβολή της ζωής μας σε ανάποδο κόσμο.

Πρωταγωνιστής είναι η ίδια η κυβέρνηση και τελευταίο χτύπημα η δημιουργία ενός Μητρώου παρακολούθησης με βάση τα χρέη των πολιτών.

Πολιτικά σχήματα πνιγμένα στα χρέη αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση της χώρας και στοχοποιούν τον πολίτη.