Η Εκκλησία αυτή τη βδομάδα προβάλλει τον Τίμιο Σταυρό προς προσκύνηση. Για ανακούφιση, για ξαπόσταμα στη μέση του αγώνα της Σαρακοστής, για παραδειγματισμό. Και για πολλούς άλλους πνευματικούς λόγους. Η ταυτότητα της ασκητικής του χριστιανού είναι ο Σταυρός. Ο σταυρός του Χριστού συγκεκριμένα. Και ο σταυρικός τρόπος ζωής του Κυρίου δεν ήταν μονάχα οι μέρες των Παθών. Ήταν ολόκληρη η ζωή του επί γης. Και το πιο φοβερό: χωρίς να φταίει σε τίποτε.
Ο Σταυρός έχει πάνω του ολόκληρη θεολογία και άλλη τόση ασκητική. Αν τον αφαιρέσεις, διαλύεις, αποδομείς την Ορθοδοξία. Αφαιρείς την ομορφιά και τον λυτρωτικό χαρακτήρα της Ανάστασης. Ποιος, λοιπόν, τόλμησε να προβεί σε όλα αυτά τα ασεβή και βλάσφημα; Ποιος άλλος; Ο συνήθης ύποπτος των ημερών μας, ο Οικουμενισμός.
Γιατί όμως ο Οικουμενισμός είναι αντισταυρικός; Καταρχάς διότι δεν έχει θεολογία. Ή μάλλον έχει θεολογία συγκρητιστική. Δογματικό μινιμαλισμό μεταξύ των χριστιανικών ομολογιών και συγκρητιστική προσέγγιση των αλλοθρήσκων. Και όλο αυτό το θεωρητικό οικοδόμημα, στο οποίο στεγάζονται αδιακρίτως άπαντες στο όνομα της ουμανιστικής αγαπολογίας, συνοδεύεται από μια νέα ασκητική, την αποδοχή δηλαδή πάσης “ηθικής”, αρκεί να υφίσταται ειρήνη και αρμονία μεταξύ των ανθρώπων. Το πώς, ωστόσο, είναι δυνατό να προκύψει ειρήνη μέσα από τα πάθη και την αμαρτία, είναι εξάπαντος ένα αμείλικτο ερώτημα που μονάχο του καταδικάζει όλο αυτό το αιρετικό κατασκεύασμα των εσχάτων.
Στην πράξη ήδη βλέπουμε τη γουόκ ατζέντα να συνιστά δομικό στοιχείο των οικουμενιστικών συναθροίσεων. Η απαλοιφή της διάκρισης των φύλων είναι απόρροια της ισοπέδωσης της πίστης σε επίπεδο δόγματος και όχι μόνο. Η νέα θρησκεία δεν έχει νηστείες και μακρές ακολουθίες. Κανόνες αυστηρούς ηθικής ούτε να τους σκέφτεται. Μένει μονάχα μια αόριστη αγαπολογία. Ένας απροϋπόθετος θρησκευτικός συναγελασμός στο όνομα του “ ίδιου θεού” τον οποίο πιστεύουν όλοι, ο καθείς με τον δικό του τρόπο και την ιδιαίτερη παράδοσή του…
Δεν είναι τυχαίο σήμερα που γίνεται προσπάθεια αφαίρεσης του Εσταυρωμένου από την Αγία Τράπεζα. Ενοχλεί ο Σταυρός. Ενοχλεί υποσυνείδητα. Ελέγχει. Και πρέπει να αφαιρεθεί. Από ανθρώπους της ηγεσίας της Εκκλησίας οι οποίοι μπορεί επίσημα να αποτάσσονται την αίρεση του Οικουμενισμού, βαθιά όμως μέσα τους την ασπάζονται.
Κ.Ν.
Λάρισα, 15/3/2026
Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου