Σε μια εποχή κατά την οποία οι φωνές του διχασμού ακούγονται δυνατότερα από τον ήχο της καμπάνας, δύο από τους αρχαιότερους και ιερότερους θρόνους της Ορθοδοξίας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, καλούνται να επιβεβαιώσουν τον ρόλο τους ως πυλώνες ενότητας του Γένους και της κοινής πίστης.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, σε λόγους φορτισμένους με ιστορικό χρέος αλλά και αδελφική αγάπη, υπενθύμισε την ευθύνη όλων των Προκαθημένων απέναντι στο μέλλον της Ορθοδοξίας:
να μην επιτραπεί οποιαδήποτε απουσία ή ρήξη από την Πενταρχία των Πατριαρχών, ειδικά ενόψει της μεγάλης επετείου των 1700 ετών από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο.
Διότι:
«Δεν δυνάμεθα να φαντασθώμεν την Εκκλησίαν των Ιεροσολύμων απούσαν από αποφάσεις που σφραγίζουν την ενότητά μας».
Η μνήμη πρέπει να μένει ζωντανή
Δεν μπορεί να λησμονηθεί ότι η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία υπήρξε ανά τους αιώνες ο σταθερός υπερασπιστής της Σιωνίτιδος Εκκλησίας:
- Στους διωγμούς και τις πιέσεις κατά τους Οθωμανικούς χρόνους
- Στις διπλωματικές μάχες υπέρ των Αγίων Προσκυνημάτων
- Στην κρίση που οδήγησε στην αλλαγή Πατριαρχίας πριν δύο δεκαετίες— χωρίς την Κωνσταντινούπολη, δεν θα υπήρχε σήμερα Πατριάρχης Θεόφιλος- και αυτό δείχνει να το ξεχνά ο Θεόφιλος.
Αυτή η βοήθεια δεν υπήρξε και δεν πρέπει να εκληφθεί ποτέ ως συναλλαγή. Ήταν προσφορά μητέρας προς τέκνον.
Ο κίνδυνος: Τα χρήματα και το συμφέρον να μιλούν πιο δυνατά από την πίστη και το καθήκον να υπηρετούμε τους ιερούς κανόνες.
Η αλήθεια είναι γνωστή σε όλους:
Η ισχύς της Μόσχας επιχειρεί να επαναχαράξει τα όρια της Ορθόδοξης ενότητας. Η οικονομική διείσδυση, η πολιτική επιρροή και η συστηματική προσπάθεια υπονόμευσης του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεν είναι μυστικά.
Αλλά:
Ο χρυσός δεν μπορεί να αντικαταστήσει την χάρη.
Ούτε τα ρούβλια μπορούν να ορίσουν την Εκκλησιολογία.
Και οι Πατριάρχες κρίνονται όχι από συμφέροντα, αλλά από ομολογία.
Η αποστολή των δύο Πατριαρχείων
Τόσο η Κωνσταντινούπολη όσο και τα Ιεροσόλυμα:
- Είναι πρωτοθρόνοι από την εποχή των Αποστόλων
- Εκπροσωπούν την Οικουμενικότητα της πίστεως
- Οφείλουν να στέκονται υπέρ της των πάντων ενώσεως
Η απουσία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων από τη Νίκαια δεν θα ήταν απλώς ένα τυπικό κενό. Θα ήταν τραύμα στην ιστορική συνέχεια και, ακόμα χειρότερα, δικαίωση όσων επιδιώκουν τον διχασμό της Ορθοδοξίας.Και αυτό θα γίνει βάζοντας ο Θεόφιλος το δακτυλάκι του.
Η μεγάλη αλήθεια
Κανένας Πατριάρχης δεν μπορεί να επικαλείται την αποστολική διαδοχή και να αγνοεί την αποστολική ευθύνη.
Και κανείς δεν πρέπει να ξεχνά:
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο έσωσε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων— όχι μία, αλλά πολλές φορές στην ιστορία.
Όπως η Σιών κράτησε ζωντανό τον Τάφο του Χριστού, έτσι η Κωνσταντινούπολη κράτησε ζωντανή την ελευθερία της Ορθοδοξίας.
Κάλεσμα Αγάπης και Ενότητας
Είναι καιρός οι δύο Πατριάρχες να σταθούν πλάι ο ένας στον άλλον, όπως πάντα θέλησε η Εκκλησία:
- Όχι πλάι σε γεωπολιτικά σχέδια
- Όχι κάτω από οικονομικές πιέσεις
- Όχι με φόβο απέναντι στους ισχυρούς του κόσμου
Αλλά:
Με πίστη στην αποστολή τους
Με σεβασμό στην κοινή ιστορία
Με αγάπη για το μέλλον της Ορθοδοξίας
Ο Θεόφιλος και ο Βαρθολομαίος δεν είναι αντίπαλοι.
Είναι αδελφοί.
Και η πίστη δεν αντέχει άλλες πληγές από τα ίδια της τα τέκνα.
Το άρθρο είναι ατυχές.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο άρθρο θα έπρεπε να πει στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο να επιτιμήσει τον ΛΕΓΟΜΕΝΟ πατριάρχη Βαρθολομαίο για την φιλοπαπική πορεία του, τις οικουμενιστικές πράξεις του και τις αδικίες του.
Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος είναι ισότιμος με τον Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο και δεν του οφείλει τίποτα. Ούτε το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως έσωσε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.