Η εκκλησιαστική οικονομία δείχνει το φιλάνθρωπον της Εκκλησίας και του Θεού. Η ευελιξία αυτή, ωστόσο, όταν ξεφύγει από κάποια όρια, καθίσταται και καταντάει βλασφημία και θεομπαιξία. Και σε αυτό δυστυχώς έχει εκπέσει σε πολλά θέματα η σύγχρονη Ιεραρχία και κατ’ επέκτασιν ο ιερός Κλήρος. Οι ιεροί Κανόνες έχουν μεταλλαχθεί σε μνημειακά κουρελόχαρτα άνευ του παραμικρού αντικρίσματος στην ορθή πορεία, ζωή και διαποίμανση των πιστών.
Μου ήρθαν απανωτά ραπίσματα την τρέχουσα σεζόν, όταν διαπίστωσα προσωπικά το πόσο η σύγχρονη ηγεσία της Εκκλησίας αδιαφορεί για τους ιερούς Κανόνες και έχει μετατρέψει το συνοδικό σύστημα σε βιτρίνα διοίκησης με αρμοδιότητες άκρως τυπικές και ανούσιες. Υπάρχουν, όμως, θέματα σοβαρά στα οποία κωφεύει και θεληματικά αποφεύγει να πάρει θέση, μάλλον δυστυχώς προς αποφυγή των συγκρούσεων με την εκκοσμικευμένη πελατεία της…
Πήγα πρόσφατα για ένα τρισάγιο προσφιλούς προσώπου. Σε ρητορική απορία μου στον ιερέα για ποιον λόγο είχε τόσο κόσμο στο κοιμητήριο, εκείνος αφελώς μου αποκάλυψε: “άσε, μόλις κηδέψαμε έναν και τώρα τον πάνε για κάψιμο”. Για τον θλιβερό επομένως εκείνον θανόντα “τζάμπα” τελέστηκε η νεκρώσιμη ακολουθία, εφόσον καιόμενος θα συνεχίσει να απολαμβάνει τις καυστικές ιδιότητες της άκτιστης και αιωνίου κολάσεως. Εκτός και αν δεν ήταν επιλογή δική του, αλλά των συγγενών του. Ας ευχόμαστε να είναι έτσι τα πράγματα για την ταλαίπωρη αυτή ψυχούλα…
Αυτό πια δεν είναι οικονομία. Είναι δαιμονική κατάσταση. Πότε η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος θα απαγορεύσει αυτό το ανοσιούργημα; Κηδεία εκκλησιαστική και ακολουθούσα αποτέφρωση! Άντε και στις “γαμοβαφτίσεις” πάει και έρχεται η δυνατότητα οικονομίας. Άντε επίσης και τα στραβά μάτια στις βαπτίσεις τέκνων από ζευγάρια με πολιτικό γάμο και σύμφωνο συμβίωσης (και αυτό απαράδεκτο βέβαια. Παλαιότερα η Σύνοδος το απαγόρευε. Και ορθότατα). Έως πού θα τα ισοπεδώσουμε όλα; Μήπως αρχίσαμε να ξύνουμε τον πάτο; Η επόμενη κίνηση εξάπαντος θα είναι το αντίστροφο: να διαβάζεται μνημόσυνο και τρισάγιο σε τεφροδόχους! Ήδη ακούστηκε ότι κάτι τέτοιο τέλεσε ο μοιχεπιβάτης Πάφου Γρηγόριος, όταν ήταν αρχιμανδρίτης.
Δεν παίζουμε, άγιοι αρχιερείς, με τη φωτιά (της κόλασης). Και αν ακόμα η ιεραρχία εθελοτυφλεί ή καθυστερεί να τοποθετηθεί επί του θέματος, ας αναλάβει έκαστος επίσκοπος στην περιφέρειά του την περιφρούρηση του κύρους των ιερών Κανόνων. Των αυτονόητων. Των καθιερωμένων θεσμών και εθίμων. Αλλιώς η κρίσις ανέλεος…
Κ. Ν.
Λάρισα, 30/9/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου