Όταν ψηφίστηκε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, προσωπικά χάρηκα διότι προτιμούσα το ησύχιο στυλ στην ποιμαντική από αυτό που μας είχε συνηθίσει ο μακαριστός Χριστόδουλος και προκάτοχός του. Πόσο άδικο είχα… Σήμερα ενθυμούμαι τα λόγια του οσίου Παϊσίου που έλεγε ακόμη και για τους μοναχούς πως, αν σιωπούν σήμερα, εγκληματούν, διότι το κακό προχώρησε πάρα πολύ. Ο Ιερώνυμος αποτέλεσε σχεδόν στέλεχος των πρόσφατων κυβερνήσεών μας, οι οποίες, ανεξαρτήτως χρώματος, πέρασαν μια σειρά αντίχριστων νόμων μέσα σε σύντομο διάστημα.
Προχθές το ΣτΕ επικύρωσε τη συνταγματικότητα της αηδιαστικής νομοθεσίας για τα ομόφυλα ζευγάρια. Και πάλι εξ Ιεραρχίας ουκ ην φωνή, ουκ ην ακρόασις. Εξαιρούνται κανά δυό μονάδες. Η πλειοψηφία και η συνοδικότητα ακολούθησαν πάλι την τακτική της σιωπής των αμνών. Ευθιξία μηδέν και παραίτηση ουδεμία. Το επισκοπικό αξίωμα ευτελισμένο για μια ακόμη φορά οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον αποχριστιανισμό των Νεοελλήνων. Αυτών που εδώ και διακόσια χρόνια λευτερώθηκαν στο όνομα του Χριστού. Το φράγκεμα των Βαυαρών που διαδέχτηκαν τους Οθωμανούς καλά κρατεί.
Ακολουθεί η συνταγματική αναθεώρηση. Το πρώτο που θα αφαιρεθεί είναι η επικεφαλίδα της επίκλησης της Αγίας Τριάδος. Ξενίζει, πράγματι, αυτή σε μια κοινωνία που ο χριστιανισμός έχει καταστεί φολκλορικός και η εκκλησιαστική ηγεσία ένα κυβερνητικό δεκανίκι. Ο Θεός εγκαταλείπει σιγά σιγά τη χώρα μας. Μάλλον εμείς τον εκδιώκουμε. Δεν μας κάνει πια. Εξευρωπαΐσθημεν γάρ.
Κ. Ν.
26/3/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου