Είμαστε γενικότερα για τα πανηγύρια, όπως εύστοχα το επισημαίνει ο θυμόσοφος λαός. Εκεί μάλλον καταντήσαμε και για τούτο φταίνε πολλά, μα πάρα πολλά, που δεν είναι της παρούσης να αναλύσουμε. Επικεντρωνόμαστε και πάλι στο φαινόμενο των λαϊκών ή έντεχνων πανηγυριών εντός των ιερών ναών. Κατηγορήσαμε τις προηγούμενες μέρες τον Θεσσαλονίκης για την εντός των ναών δυτικοχριστιανική πρακτική προβολής θρησκευτικών δρωμένων και ορατορίων. Και φαίνεται ο Σεβασμιότατος έκανε μια κίνηση τακτικής, έναν ελιγμό που αιφνιδίασε τους πάντες: έβγαλε το πανηγύρι εκτός του ναού το βράδυ της Αναστάσεως!
Το είδαμε και αυτό λοιπόν. Μέσα στην εκκομσικευτική κατρακύλα των ημερών ήρθαν και τα χορευτικά με τη συνοδεία αλκοόλ μετά τις λατρευτικές συνάξεις. Και δη το βράδυ που τελείται η πανήγυρις των πανηγύρεων. Πόσο περισσότερο θα μπορούσε κάποιος να “χαλάσει” τη συγκεκριμένη πανήγυρη, που αποτελεί την κορύφωση των πνευματικών εκκλησιαστικών πανηγύρεων; Δεν μας έφτασε η πνευματική πανδαισία της αναστάσιμης ακολουθίας και βγήκαμε να το γιορτάσουμε και λίγο “πιο κοσμικά”; Το πολύ κοσμικό όμως καταντάει τελικά ιδιαζόντως άκοσμο και αποκαλύπτει την πνευματική μας γυμνότητα.
Τι αποδεικνύει αυτή η κοσμικότατη φιέστα; Και μη μου πει κάποιος ότι παραδοσιακά ο λαός μας πανηγυρίζει στην ύπαιθρο, διότι και τα ιστορικά μεγέθη και ήθη άλλαξαν, οπότε δεν συγκρίνονται. Πρώτα πρώτα αποδεικνύει πως “δεν πήραμε χαμπάρι” από το εξαίσιο αυτό γεγονός και είμαστε παντελώς άγευστοι της πνευματικής αναστάσιμης ηδονής. Υπάρχει κάτι πιο θλιβερό απ’ αυτό; Σου κάνει καρδιά να χορεύεις τσάμικα ή άλλα τέτοια αμέσως μετά την πνευματική συγχοροστασία με τους αγγέλους, τους αγίους και τον ίδιο τον Κύριο εντός του ναού; Σε δεύτερο χρόνο θα έλεγα πως δείχνει και την αστεία νηστεία που τηρείται από τους σημερινούς χριστιανούς, όσο τηρείται… Είναι ποτέ δυνατόν κάποιος νηστεύσας να θέλει μετά την πολύωρη αγρυπνία και την κουραστικότατη σαρακοστή και Μ. Εβδομάδα να χοροπηδάει και να τραγουδάει; Και ποιο ακριβώς άσμα θα μπορούσε να ακούει τη στιγμή εκείνη και να το συνοδεύει με τα χείλη και το κορμί του;
Είμαστε τόσο αυστηροί τελικά; Προ ημερών είδαμε και τον γνωστό παπα Γιώργη να χορεύει ηπειρώτικα έξω από ναό και τούτος. Είναι του λαού μας αυτά διακριτικά γνωρίσματα. Ας μην τα περνάμε όλα από το μικροσκόπιο... Δεν θα διαφωνούσα, αλλά ο κόσμος και το φρόνημά του μάς περισσεύει. Εκείνο που λείπει είναι ο Χριστός και η ορθόδοξη ευλάβεια. Και όλα αυτά τα πανηγύρια μπορεί να φέρνουν, για όσο κρατάνε οι χοροί, τον λαό στην Εκκλησία, αλλά μέχρι εκεί. Δεν είναι αρκετά να τον κρατήσουν παραπάνω. Ας το κατανοήσουν οι εκκλησιαστικοί μας ταγοί και ας αλλάξουν ρότα…
Κ. Ν.
27/4/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου