Ὑπάρχουν πολλοὶ ζῶντες ἢ τεθνεῶτες, ποὺ πολέμησαν, ποικιλοτρόπως, τὸ ὀρθόδοξο Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔγιναν, ἀπὸ μία πλευρά, «εὐεργέτες» τοῦ (θεολόγοι τοῦ Καιροῦ, συγγραφεῖς τῶν Νέων πολυθρησκειακῶν Προγραμμάτων Σπουδῶν, ὁ ὑπουργὸς Παιδείας Εὐριπίδης Στυλιανίδης μὲ τὴν ἐγκύκλιο τοῦ 2008, γιὰ τὶς ἐλεύθερες ἀπαλλαγὲς ἀπὸ τὸ ΜτΘ ἀκόμη καὶ τῶν Ὀρθοδόξων, ὁ ἀλησμόνητος Νίκος Φίλης, ὁ Κων. Γαβρόγλου, ἡ Ἕνωση Ἀθέων κ.ἄ.). Ἔγιναν εὐεργέτες, διότι, μὲ τὴν ἐπιμονή τους, συνετέλεσαν στὸ νὰ ἐπανέλθει στὴν ἐπιφάνεια, νὰ διαλευκανθεῖ καὶ νὰ τακτοποιηθεῖ, μὲ σύγχρονο νομικὸ λόγο, κάθε θέμα, σχετικὰ μὲ τὸ ΜτΘ, ὅπως, τὸ δικαίωμα τῶν ὀρθόδοξων Μαθητῶν νὰ διδάσκονται τὴν πίστη τους, χωρὶς ἀλλοιώσεις, καὶ χωρὶς τὴ σύγχυση ποὺ δημιουργεῖ ἡ ταυτόχρονη διδασκαλία τῶν Θρησκειῶν.
Καλὸ εἶναι νὰ ἀφιερώσουμε λίγο ἀπὸ τὸν χρόνο μας, γιὰ νὰ γνωρίσουμε τὴ νομικὴ κατοχύρωση τοῦ μαθήματός μας, ποὺ ἐπιτεύχθηκε με τόσους ἀγῶνες ἀπὸ τὸ 2008, ἀρχικά, ἀπὸ χανιῶτες Θεολόγους καί, στὴ συνέχεια, ἀπὸ τὴν Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων (ΠΕΘ), ἡ ὁποία συνεχίζει ἀκόμη νὰ ἀγωνίζεται, μὲ τὴ στήριξη ἔγκριτων νομικῶν. Φτάνουμε στὴν ἐρχόμενη σχολικὴ χρονιὰ 2026- 2027, κατὰ τὴν ὁποία τὰ νέα ὀρθόδοξα βιβλία θὰ διδάσκονται στὰ σχολεῖα καθώς, καὶ τὸ μάθημα τῆς Ἠθικῆς γιὰ τοὺς μὴ- ὀρθόδοξους, ἀπαλλαγμένους ἀπὸ τὸ ΜτΘ Μαθητές.
Ὑπάρχουν ὅμως καὶ πολλοὶ ἀληθινοὶ καὶ ἀλησμόνητοι εὐεργέτες τοῦ ΜτΘ, ὅπως οἱ νομικοί, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὴν ἀγάπη τους γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία καὶ μὲ τὴν ὑψηλὴ κατάρτισή τους ἔδωσαν μάχες στὸ Διοικητικὸ Ἐφετεῖο Χανίων καὶ στὸ ΣτΕ, καὶ τὶς κέρδισαν. Καλὸ εἶναι νὰ τοὺς θυμόμαστε καὶ νὰ τοὺς τιμᾶμε στὴ συνείδησή μας.
Ὁ Θεὸς νὰ ἀναπαύσει τὸν δικηγόρο μας στὰ Χανιά, Σπύρο Λιονάκη, ποὺ ἔδωσε τὴν πρώτη νικηφόρα μάχη. Τὸν μακαριστὸ Συνταγματολόγο Γεώργιο Κρίππα, ὁ ὁποῖος, μαζὶ μὲ τὸν Πρόεδρο Ἐφετῶν Ἀπόστολο Βλάχο, δίχως νὰ μᾶς γνωρίζει, ὅταν ἀντιλήφθηκε τὸ πρόβλημα, κυριολεκτικά, μᾶς υἱοθέτησε ἀμισθί, καὶ ἡγήθηκε ὅλου τοῦ νομικοῦ ἀγώνα, μέχρι τὴν ἡμέρα ποὺ ἀναχώρησε ἀπὸ αὐτὴν τὴ ζωὴ γιὰ τὸν Χριστό.
Παρένθεση:
(Νὰ καταθέσω, ἰδιαιτέρως γιὰ τὸν μακαριστὸ Γεώργιο Κρίππα, ὅτι σὲ κάθε του ἐπιτυχία δὲν κόμπαζε, ἀλλὰ εὐχαριστοῦσε τὴν Παναγία γιὰ τὴ βοήθειά της. Κάποτε, λόγῳ τοῦ προχωρημένου τῆς ἡλικίας του, ζαλίστηκε, ἔπεσε καὶ κτύπησε σοβαρά. Τὴν ἑπόμενη μέρα, μετὰ τὴν ἔξοδό του ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖο, πῆρε τὸ στήριγμά του καί, παρὰ τὰ τραύματά του, σιγὰ- σιγά, ἀνέβηκε τὴν ἀνηφόρα τῆς κοντινῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ εὐχαριστήσει τὴ Θεοτόκο ποὺ τοῦ ἔσωσε τὴ ζωή. Κατά τὴν τελευταία μας ἐπικοινωνία, μοῦ ἔλεγε: “Δὲν φοβᾶμαι τὸν θάνατο. Σὲ ὅλη τὴ ζωή μου ἔδωσα μάχες ὑπερασπιζόμενος ἀμισθὶ τὴν Ἐκκλησία στὰ διεθνῆ δικαστήρια καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ἐπιθυμῶ νὰ πάω νὰ συναντήσω τὸν Χριστό”.
Τέτοιο ἄνθρωπο ἔστειλε ὁ Θεὸς νὰ μᾶς ὑπερασπιστεῖ καὶ νὰ γίνει εὐεργέτης τῶν Θεολόγων καὶ τοῦ ὀρθόδοξου χριστιανικοῦ μαθήματός τους. Μακάρι, αὐτὰ τὰ λόγια ἑνὸς Συνταγματολόγου, νὰ τὰ πεῖ κάθε Χριστιανὸς καὶ δὴ Θεολόγος, στὸ τέλος τῆς ζωῆς του, πορευόμενος στὸν Χριστό).
Κλείνει ἡ παρένθεση.
Ἐπίσης, εἶναι σημαντικὸ νὰ μὴ λησμονήσουμε τὸν ἐξαίρετο ρόλο ποὺ διαδραμάτισε ὁ Σύμβουλος καὶ εἰσηγητὴς τοῦ ΣτΕ, μακαριστὸς Ἀναστάσιος Μαρίνος, μὲ πρόταση τοῦ ὁποίου κατοχυρώθηκε, ὄχι μόνο τὸ δικαίωμα τῶν ὀρθόδοξων Μαθητῶν, ἀλλά, ἐπίσης, τὰ βιβλία τοῦ ΜτΘ, οἱ ὧρες διδασκαλίας του, καθὼς καὶ ὁ ἐκκλησιασμὸς τῶν Μαθητῶν. Ἔτσι, εἰσηγήθηκε νὰ διδάσκεται τὸ ΜτΘ ἐπὶ ἱκανὸ ἀριθμὸ ὡρῶν ἑβδομαδιαίως, καὶ ἄρα τουλάχιστον δύο ὧρες. Μὲ τὴ διορατικότητά του προέβλεψε ὅτι ὅσοι δὲν ἐπιθυμοῦν τὴν ὕπαρξη τοῦ ΜτΘ στὸ Σχολεῖο, θὰ ἐπιχειρήσουν τὴν ἀπόσυρσή του ἢ τὴν μείωση τῶν ὡρῶν διδασκαλίας του, ὅπως ἤδη, μερικῶς, ἔχει συμβεῖ.
Ἡ πρόσφατη ἐμπειρία, ἀπὸ τὸ 2008 μέχρι σήμερα, πιστοποιεῖ ὅτι ὅλο καὶ κάτι σοφίζονται κάποιοι ἐναντίον τοῦ ὀρθόδοξου ΜτΘ, ὁπότε, ἂς ἔχουν γνῶσιν οἱ φύλακες! Νὰ μὴ ἐφησυχάζουμε.
Τέλος, ἂς θυμόμαστε, πότε – πότε, νὰ ἀνάβουμε ἕνα κεράκι καὶ νὰ δίνουμε στὸ πρόσφορο τὰ ὀνόματα γιὰ τὴν ὑγεία ἢ τὴ μνήμη καὶ τὴν ἀνάπαυση ὅλων γενικὰ τῶν νομικῶν, ποὺ ἀπὸ τὴν ἀγάπη τους στὸν Χριστό, μᾶς βοήθησαν, ἀποφασιστικά. Μὲ αὐτοὺς τοὺς σεμνοὺς εὐεργέτες μας, ὁ κλάδος τῶν θεολόγων, σήμερα, μπορεῖ νὰ μεταδίδει τὸν ὀρθόδοξο λόγο καὶ τὸ ἀναστάσιμο βίωμα στοὺς Μαθητές, οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων δὲν ἔχουν συνειδητὴ σχέση μὲ τὴν ἐνορία ἢ ἴσως δὲν γνωρίζουν κἄν τὴν ὕπαρξή της.
Ὡστόσο, κάποιοι συνεχίζουν νὰ διώκουν τὸ Μάθημα, ἰσχυριζόμενοι ὅτι εἶναι ἀναχρονιστικὸ καὶ ὄχι σύγχρονο ἢ ὅτι εἶναι ὀπισθοδρομικὸ καὶ κατηχητικό. Τίποτε ἀπὸ αὐτὰ δὲν ἰσχύει. Τὸ ΜτΘ σχετίζεται ἄμεσα μὲ τὴ διδασκαλία τῆς Θεολογίας, τὸ ἦθος καὶ τὶς Παραδόσεις τῆς ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ οὔτε τὸ περιεχόμενο τοῦ Μαθήματος οὔτε ὁ τρόπος διδασκαλίας του ἀκυρώνει τὴν ἐλευθερία, ποὺ πάντοτε ἔχουν οἱ Μαθητὲς/τριες νὰ ἐφαρμόζουν ἢ νὰ μὴ ἐφαρμόζουν ὅσα ἀκοῦν ἢ μαθαίνουν ἢ βιώνουν στὸ ΜτΘ. Τὸ Μάθημα διδάσκεται, ὅπως διδάσκεται καὶ τὸ Μάθημα τῆς Κοινωνικῆς καὶ Πολιτικῆς Ἀγωγῆς καὶ ἄλλα Μαθήματα. Τὰ παιδιὰ ἀκοῦν σὲ ὅλα τὰ Μαθήματά τους πάρα πολλὲς προτροπές, προκειμένου νὰ ἐμπλουτίζονται ἀπὸ ἀρχές, ἀξίες καὶ πρότυπα θρησκευτικῆς, ἠθικῆς, πολιτισμικῆς, κοινωνικῆς, πολιτικῆς, δημοκρατικῆς ζωῆς καὶ συμπεριφορᾶς.
Κανένα, ὅμως παιδὶ δὲν ὑποχρεώνεται νὰ ἀκολουθήσει ὅσα ἀκούει ἢ μαθαίνει καὶ κανένας Δάσκαλος ἢ Καθηγητής, φυσικά, δὲν μπορεῖ νὰ ὑποχρεώσει κάποιο/α Μαθητὴ/τρια, οὔτε σὲ αὐτὴν τὴν ἐφηβικὴ περίοδο τῆς ζωῆς τους οὔτε ἀργότερα στὴν ἐνήλικη ζωή, νὰ τὰ ἐφαρμόσει. Αὐτὰ ποὺ λέγονται, σκόπιμα καὶ μεθοδευμένα, περὶ κατηχητισμοῦ, μὲ κάποια κακὴ χρήση τοῦ ὅρου Κατήχηση, εἶναι ἄσχετα, ἀπαράδεκτα καὶ ἀνεφάρμοστα στὸ σημερινὸ σχολεῖο. Καταλαβαίνουν ὅλοι ὅτι οἱ κατασκευασμένες συκοφαντίες ἐναντίον τῆς διδασκαλίας τοῦ ΜτΘ, δείχνουν ὅτι κάποιοι, ἁπλῶς, δὲν γνωρίζουν τὰ Προγράμματα Σπουδῶν, τὸ περιεχόμενο τῶν Βιβλίων καὶ τὸν τρόπο διδασκαλίας τους καὶ ὅτι ὅσα λέγονται εἶναι καρπὸς ἰδεοληπτικοῦ μένους σὲ βάρος ἑνὸς τόσο σπουδαίου γιὰ τὴν ἀγωγὴ τῶν Μαθητῶν/τριῶν μαθήματος, ἰδιαίτερα, μάλιστα, στὸ πλαίσιο τῆς πνευματικῆς κρίσεως, ποὺ ζεῖ ὁ σύγχρονος κόσμος καὶ ἡ κοινωνία μας.
Οἱ Θεολόγοι, συνεπεῖς στὴν ἀποστολή μας ἔχουμε, ἀπὸ τὸν Χριστό μας, τὴν εὐλογία νὰ προσπαθοῦμε νὰ Τὸν διακονοῦμε στὸ σχολεῖο, στὰ πρόσωπα τῶν Μαθητῶν μας, καὶ νὰ μεταδίδουμε, ἐν ἐλευθερίᾳ, τὴν πίστη, τὴν ἀγάπη, τὴν ἐλπίδα καὶ τὴ νίκη κατὰ τοῦ θανάτου καὶ ὑπὲρ τῆς Αἰώνιας Ζωῆς, πνευματικὲς δωρεές, ποὺ μᾶς χάρισε Ἐκεῖνος μὲ τὴν Ἀνάστασή Του, καθὼς ζοῦμε σὲ ἕνα ταραγμένο καὶ παράλογο κόσμο διαζυγίων, γονεϊκῆς ἀνεπάρκειας καὶ ἀνευθυνότητας, οἰκογενειακῆς βίας, ἐπιθετικότητας ἢ ἀδιαφορίας, προβλημάτων ἐπιβίωσης, ναρκωτικῶν, βιασμῶν, σκοτωμῶν καὶ ἀπελπισίας.
Καλὸ ὑπόλοιπο τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς.
Μὲ τὸ καλὸ νὰ γιορτάσουμε, εἰρηνικά, τὴν ἐκ νεκρῶν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας.
Μὲ ὅλη μου τὴν ἀγάπη γιὰ ὅλους τοὺς ἀναγνῶστες,
Ἑλένη Βασσάλου, Θεολόγος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου