Αριστερίζουσα διό αιρετίζουσα ή αιρετίζουσα εκ του είναι αριστερίζουσα; Πρόκειται για μια φαύλα προβληματική που γέννησε η εποχή μας με την παγκόσμια επικράτηση της αριστερής γενικότερα ιδεολογίας. Η άλωση που επήλθε εξ αυτής στους ανθρώπινους νόες και συνειδήσεις είναι ισχυρή ακόμη και τη στιγμή που μιλάμε και δεν ξέρω και γω για πόσο ακόμα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως η αριστερή ιδεολογία δεν έχει κανένα σημείο επαφής με την εν γένει θρησκευτικότητα και την ορθόδοξη θεολογία ειδικότερα, απλά παρατηρείται το φαινόμενο είτε ο αριστερός να είναι σφόδρα ή και ήπια εκκλησιομάχος – κατά τις στατιστικές ενδείξεις πάντοτε – είτε η προσπάθεια να παντρέψει κάποιος την Ορθοδοξία και την Αριστερά να αποβαίνει σε βάρος της πρώτης.
Προ ημερών με έκπληξη διάβασα σχόλιο συναδέλφου θεολόγου και δη σχολικού συμβούλου θεολόγων (Αν. Αρ.) το οποίο μαρτυρεί, αν μη τι άλλο, πάντως σίγουρα έλλειμμα Ορθοδοξίας. Και αυτό είναι ιδιαίτερα βαρύ, όταν τέτοια φαινόμενα έχουμε – και δυστυχώς έχουμε πολλά – μέσα στον κλάδο της νεοελληνικής θρησκευτικής εκπαίδευσης. Τι ακούνε τα ήδη βεβαρημένα αφτιά των παιδιών σήμερα, αλίμονο… Πώς μετά να αγνοούν ή να μην έχουν στρεβλές απόψεις για Θεό, Εκκλησία και πατρίδα; Αυτά πάνε πακέτο στον τόπο μας με τις όποιες ορατές πλέον συνέπειες.
Ο εν λόγω κύριος, λοιπόν, γυμνή τη κεφαλή – όπως λέμε στην εκκλησιαστική γλώσσα το ανερυθριάστως – διεκήρυξε πως δεν υπάρχει πρόβλημα να καίγεται το σώμα ενός βαπτισμένου χριστιανού και τούτο να μην κωλύει ούτε την εκκλησιαστική του κηδεία. Πρωτοφανείς και παράδοξες απόψεις από στόμα ορθοδόξου χριστιανού και δη θεολόγου εκπαιδευτικού! Για να είμαστε πιο ξεκάθαροι, μπορεί κάποιος να έχει τέτοιες πεποιθήσεις και να παραμένει ορθόδοξος; Η απάντηση θεωρώ πως είναι, δυστυχώς, αρνητική.
Δεν είναι τυχαίο που ειπώθηκε πως το ορθοδοξείν ισοδυναμεί με το σχοινοβατείν. Πόσο εύκολα μπορεί να γλιστρήσεις σε κακοδοξίες και να βαυκαλίζεσαι πως είσαι μέλος του Σώματος του Χριστού… Αυτό παρατηρείται συχνά στις μέρες μας και σε κληρικούς. Είναι γνωστή για παράδειγμα η γραπτή τοποθέτηση του π. Θεοδοσίου Μαρτζούχου υπέρ της λατινικής ερμηνείας για το Παπικό Πρωτείο: “Ήδη στα Ευαγγελικά κείμενα φαίνεται η ξέχωρη (για να μην πούμε υπεροχική) θέση του Πέτρου. Μέσα στο Ευαγγέλιο ο Χριστός τον χρίει θεμέλιο της Εκκλησίας λέγοντας του ότι «Συ είσαι Πέτρος, δηλαδή βράχος (ακόμη και τώρα τα μεγάλα βράχια στην Κύπρο τα λένε... Πέτρους!!) πάνω στον οποίο θα θεμελιώσω την Εκκλησία μου». Και θυμάται κανείς τις επισημάνσεις του Χριστού για το πού πρέπει ο οποιοσδήποτε να χτίζει το σπίτι του (Ματθ. 7,24–27). Αυτή η αντίληψη για τον Πέτρο "στοίχειωσε" την Εκκλησία. Ο επίσκοπος της Ρώμης κάτοχος–διάδοχος της θέσεως του Πέτρου είχε για την αδιαίρετη Εκκλησία κύρος και ισχύ αναφοράς και δικαίωμα αρνησικυρίας” (https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/69557-o-papas-fragkiskos-ki-emeis?). Είναι πράγματι αδιανόητο ορθόδοξος θεολόγος και δη κληρικός να πιστεύει, πολλώ δε μάλλον να διακηρύσσει, κάτι τέτοιο. Και όμως…
Ποια η εξήγηση του φαινομένου; Μάλλον οι εν λόγω προσωπικότητες έχουν μια έμφυτη θρησκευτικότητα λόγω χαρακτήρος ή προελθούσα από το οικογενειακό περιβάλλον, την οποία προσπαθούν ωριμάζοντας να συνδυάσουν με άλλα φυσικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους που δεν συμβιβάζονται με την παραδοσιακή ορθόδοξη νοοτροπία και ευλάβεια, αλλά συγγενεύουν περισσότερο με την αριστερίζουσα και μετανεωτερική φιλελευθεριάζουσα ιδεολογία. “Έτυχε” λοιπόν να γεννηθούν σε ορθόδοξη χώρα και έτσι αναγκαστικά δέθηκαν με την εκεί παράδοση. Το ίδιο καλά θα πάντρευαν μέσα τους καθολικισμό, προτεσταντισμό, βουδισμό ή ό,τι άλλο θρησκευτικό με τις προσωπικές τους νεωτερίστικες ιδεοληψίες. Το βέβαιο πάντως είναι ότι στις περιπτώσεις τους παρατηρείται έντονη αλλεργία σε ό,τι ορθόδοξο…
Λέγεται πως ο άγιος Πορφύριος πάνω κάτω έτσι σχολίασε τα (θαυμαζόμενα από πολλούς) θρησκευτικά στοιχεία της ποίησης του Ελύτη. Δεν είναι λοιπόν φαντασία μας όλο το παραπάνω. Αν μάλιστα το συνδυάσουμε με τη ρήση του ίδιου Αγίου “προσπαθώ, θέλω να γίνω ορθόδοξος” κατανοούμε το μέγεθος της πτώσης ή του μπερδέματος ενίων “ορθοδόξων” μεγαλοσχήμων γύρω μας…
Κ.Ν.
17/10/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου