Τα πράγματα φτάσανε μέχρι εδώ από την κατακλυσμιαία εκκοσμίκευση που εισχώρησε σε όλα τα επίπεδα των χριστιανών, από τον ανώτερο κλήρο μέχρι και τον πιο έσχατο και αφανή λαϊκό. Όλοι φταίμε για το κατάντημα αυτό, ωστόσο δεν βαρύνονται όλοι με τα ίδια ποσοστά. Τη μερίδα του λέοντος κατέχει πάντοτε και δικαιωματικά η εκκλησιαστική ηγεσία, που έχει αναλάβει τον ρόλο της διαχείρισης της οικονομίας και της ακρίβειας στην εφαρμογή των ιερών κανόνων.
Τις κόκκινες γραμμές τις περάσαμε προ πολλού. Ήδη η οικονομική παράβαση και παραβίαση των Κανόνων διέβη στον χώρο μιας νέας κανονικότητας. Για παράδειγμα, δεν ξέρω αν πλέον χρειάζεται ψυχιατρική γνωμάτευση για τη νεκρώσιμη ακολουθία των αυτόχειρων. Κηδεύονται όλοι ανεξαιρέτως. Η δημιουργία ενός άγραφου νέου Πηδαλίου είναι μια βιούμενη πραγματικότητα και, γιατί όχι, ίσως μια μέρα περάσει και σε γραπτή μορφή στα επίσημα κιτάπια των ορθόδοξων εκκλησιών.
Για να δούμε επί τροχάδην τις οικονομικές ακροβασίες της νεότερης εποχής: ο αρχιμανδριτισμός. Πληγή στο σώμα της κοσμικής ιερωσύνης με απίστευτα σκάνδαλα σαρκικής φύσεως, κυρίως ομοφυλοφιλικά. Οι άγαμοι αυτοί ιερείς προτάσσονται των εγγάμων αντικανονικότατα και έχουν έναν τίτλο που ανήκει μονάχα σε αρχηγούς μοναστικών κοινοτήτων. Πώς γίνεται αυτό; Όλα γίνονται όταν άρχουν οι ίδιοι οι άγαμοι… Τα κωλύματα ιερωσύνης: σχεδόν ανύπαρκτα πια. Το τελικό εχέγγυο για την αξιότητα ενός υποψήφιου κληρικού – η συμμαρτυρία του πνευματικού πατρός – κατέστη ένα τυπικό χαρτί που πολλάκις είναι ψευδεπίγραφο αναφορικά με την πραγματικότητα της υποτιθέμενης εξέτασης και την προσωπικότητα του υποψηφίου. Και δεν μιλάμε μονάχα για “φυσικά”, αλλά και για παρά φύσιν κωλύματα... Οι (γαμο)βαπτίσεις: βαπτίζονται παιδιά από ζευγάρια με πολιτικό γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης. Και από γκέι ζευγάρια σιγά σιγά, καθώς έκανε το πρώτο βήμα ο ανεκδιήγητος Αμερικής… Ο δε καινοφανής θεσμός της γαμοβάφτισης είναι πια μόδα. Ελάχιστοι επίσκοποι στις περιφέρειές τους προσπαθούν κάπως να διασώσουν τη χαμένη ιεροπρέπεια, ευλάβεια και σοβαρότητα…
Και από την απροϋπόθετη πλέον κήδευση των αυτοκτονούντων τώρα περάσαμε στις κηδεύσεις των μελλόντων αποτεφρωθήναι… Μπορεί η Σύνοδος να το έχει απαγορεύσει επίσημα, ανεπίσημα όμως τελούνται για πολλούς λόγους (άγνοια κληρικών ή επισκόπων, πλημμελής εξέταση των πραγμάτων, λαϊκιστική αποφυγή προβλημάτων δημοσιότητος κλπ.). Την ίδια ώρα οι δεσποτάδες μας, αντί να νοιαστούν για την επανακατήχηση του άσχετου περί την Ορθοδοξία λαού μας και το συνακόλουθο άδειασμα των ναών, μάχονται για την αύξηση των επισκοπικών θέσεων με τον εφευρεμένο και (ανύπαρκτο παλαιότερα) θεσμό των τιτουλαρίων επισκόπων…
Αυτά τα ολίγα. Το ξεχείλωμα της οικονομικής ανάγνωσης και εφαρμογής των Ιερών Κανόνων έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Σε αυτό της πλήρους καταπάτησης και καταστρατήγησης. Στον απόηχο του υπό του αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης από το Άγιο Όρος αδομένου “στο πα και στο ξαναλέω” κλείνουμε το παρόν εν αναμονή και ετέρων σχετικών εκπλήξεων…
Κ.Ν.
Λάρισα, 7/10/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου