Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης (†)
Στη βουλγαρική κατοχή κάηκε το χωριό Βαθύλακκος. Οι κάτοικοι έμειναν δίχως και αυτά τα απολύτως αναγκαία. Ο όσιος Γεώργιος μόλις το έμαθε, ό,τι είχε το μοναστήρι τους τα έστειλε· κρεββάτια του ξενώνος, καρέκλες, τρόφιμα, ρούχα και λοιπά.
Ο όσιος Γεώργιος πρόσφερε αφειδώλευτα μεγάλη ελεημοσύνη στην πόλη της Δράμας. Εκτός από τους φυλακισμένους, φρόντιζε τους φτωχούς, τους ασθενείς, τους ηλικιωμένους. Ό,τι χρήματα του έδιναν για σαρανταλείτουργα ή μνημόνευση ονομάτων, τα δαπανούσε στην καλή θυρωρό των ουρανών, τη φιλανθρωπία.
Ένας συγγενής του οσίου ανέφερε πως κάποτε ο υιός του είχε επισκεφθεί το μοναστήρι. Στον δρόμο σκεφτόταν: «Αχ να μου έδινε ο Γέροντας κάτι που το έχω τόση ανάγκη». Πράγματι ήταν πολύ φτωχός. Όταν έφθασε, χωρίς να προλάβει να πει τίποτε, του είπε ο όσιος: «Πήγαινε στο αναλόγιο της εκκλησίας και θα βρεις ένα κομπόδεμα, είναι για σένα…». Ο ίδιος αναφέρει: «Ήταν πολύ ελεήμων, συνέχεια φόρτωνε ζώα με διάφορα τρόφιμα και τα μοίραζε σε φτωχές οικογένειες κοντινών χωριών».
Ο όσιος Γεώργιος πολλές φορές έδινε χρήματα μέσα σε φάκελλο κλειστό σε πνευματικό του παιδί και έλεγε: «Πήγαινέ τα στον άνθρωπο… δίχως να πεις ποιος τα έδωσε». Σ’ αυτά τα μυστικά συνήθως ήταν αρκετά αυστηρός.
Ο όσιος από μικρός ήταν αφιλοχρήματος. Μάλιστα ούτε χρήματα ήθελε να πιάνει στα χέρια του. Αν κάποιος επέμενε και ήθελε κάτι να του δώσει, του έλεγε να τ’ αφήσει στον δίσκο της εκκλησίας. Δεν γύριζε να δει τι άφησε, εκείνος θα έκανε ό,τι έπρεπε· λειτουργία, μνημόνευση, ακολουθία, χωρίς να ενδιαφέρεται ποτέ για το ποσόν των χρημάτων. Το θεωρούσε πάντοτε αναγκαίο καθήκον του, υποχρέωσή του στα πνευματικά του τέκνα, που κατέφθαναν πλησίον του με ιερό πόθο και θερμή πίστη για επίλυση των διαφόρων σοβαρών προβλημάτων τους.
Δεν φύλαγε χρήματα. Τα μοίραζε όλα στους φτωχούς, δίχως να υπολογίζει καθόλου, αν θα μείνει νηστικός ο ίδιος, καθώς διηγούνται αυτόπτες μάρτυρες. Θα μπορούσε, αν ήθελε, να ήταν εύκολα αρκετά πλούσιος. Ούτε που ποτέ σκέφτηκε κάτι τέτοιο. Πλούτος του μεγάλος ήταν η μεγάλη φτώχεια του, την οποία αγάπησε από μικρός εκούσια. Κάποτε είπε: «Τα χρήματα που έφθαναν σ’ εμένα, αν τα έθαβα στον κήπο μου, δεν θα χωρούσαν». Λίγο πριν την κοίμησή του έδωσε εντολή, αμέσως μετά από αυτή, όλα τ’ αγαθά της μονής να μοιραστούν στους αναγκεμένους. Θησαύριζε ο μακάριος όσιος εκατονταπλασίονα μισθό στις ουράνιες τράπεζες.
Έλεγε προς τα αγαπητά πνευματικά του τέκνα, ο πάντοτε αφιλάργυρος όσιος Γεώργιος: «Ο κόσμος έχει φύγει από την αθωότητα και την αγαθότητα. Όσο περνούν τα χρόνια, βαδίζουμε προς την καταστροφή. Ο Θεός να μας λυπηθεί. Ο Θεός αυτά δεν τα θέλει. Πριν πενήντα χρόνια, ο κόσμος ήταν πολύ διαφορετικός. Όταν πήγα στο μοναστήρι, ήμουν επτά ετών. Τότε υπήρχε μεγάλη πίστη και καρδιακή καθαρότητα. Σ’ ένα κελλί της μονής ήταν φυλαγμένα όλα τα χρήματα με θύρα ανασφάλιστη. Αντί για θύρα υπήρχε μία κουρτίνα. Ο ηγούμενος μ’ έστελνε να φέρω όσα χρήματα χρειαζόταν, ως μικρότερο. Όλοι οι μοναχοί γνώριζαν πού ήσαν τοποθετημένα τα χρήματα. Όλοι ήσαν αφοσιωμένοι στον Θεό και δεν τους εντυπωσίαζαν διόλου τα χρήματα».
Αυτή τη μεγάλη αφοσίωση και ακρίβεια στον Θεό διατήρησε αμείωτα σε όλη του τη ζωή ο όσιος Γέροντας και από αυτή πήγαζε η μακαριζόμενη από τον Κύριο αφιλοχρηματία του και ευλογημένη φιλανθρωπία του.
Είναι γεγονός πάντως πως είναι ιδιαίτερο γνώρισμα των ελεημόνων ν’ αγαπούν τους ελεήμονες. Ο όσιος δεν φείδονταν πολλών επαίνων για τους μακάριους αγαθοποιούντες. Την ελεημοσύνη θεωρούσε από τις μεγαλύτερες αρετές. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει πως οι λαϊκοί θα σωθούν δια της ελεημοσύνης. Συχνά στα επιτίμιά του ο όσιος Γεώργιος έθετε κανόνα να κάνουν οι μετανοούντες ελεημοσύνες. Σε μία γνωστή φιλάνθρωπη κυρία της Δράμας έλεγε με απλότητα και χάρη: «Να σου δώσω τα μάτια μου, για να δεις τη χάρη της ψυχής σου, για τα καλά που κάνεις». Συνήθιζε ο όσιος να επαναλαμβάνει στους λόγους του: «Προσευχή δίχως ελεημοσύνη είναι νεκρή». Έλεγε επίσης το της ωραίας υμνολογίας μας: «Νηστεία, αγρυπνία, προσευχή είναι τα ουράνια χαρίσματα. Χρειάζονται όμως και τα έργα, η προστασία και η βοήθεια των φτωχών».
Από το βιβλίο: (†) Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας. Έκδοσις Ι. Μ. Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα) Δράμα 2016, σελ. 212, 214.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου