ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΠΟΥ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝΤΑΙ ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ

Πῶς εἶναι δυνατόν νά ὀνομάζουμε σήμερα τούς παπικούς «ἀδελφή ἐκκλησία» καί νά πολυχρονίζουμε τόν πάπα μέσα στό ἴδιο μας τό πατριαρχεῖο; 

ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 

ΠΟΥ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝΤΑΙ ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ

 

Ὁ διωγμός τοῦ ἁγίου Μεθοδίου ἀπό τούς Φράγκους, οἱ ὁποῖοι, μέ τήν προσθήκη τοῦ Φιλιόγκβε στό Σύβολο τῆς Πίστεως, εἶχαν καταστεῖ αἱρετικοί. 

 

Ὁ π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος, ὁ ἅγιος τῶν φυλακισμένων, στό βιβλίο του «Παπισμός καί πρόμαχοι Ὀρθοδοξιας», ἀναφερόμενος στούς ἐνθεώτατους φωτιστές τῶν Σλάβων ἁγίους Κύριλλο καί Μεθόδιο, μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει:

Ούτε "ντροπή σου" ούτε "μπράβο που απέτυχες", ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

"Ούτε η υπερβολική αυστηρότητα βοήθησε ούτε η καταφυγή στην ακραία προοδευτικότητα είναι λύση"

Στην Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να κινείται μεταξύ των δύο άκρων το εκκρεμές των κοινωνικών αντιλήψεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Παιδεία, οι παιδαγωγικές απόψεις, η στάση γονέων και διδασκόντων απέναντι στα παιδιά. Από το αυστηρό κούρεμα, την ποδιά των κοριτσιών και το πηλήκιο των αγοριών φτάσαμε στο άλλο άκρο. Ασέβεια μαθητών προς τους καθηγητές, περιορισμός του διδάσκοντος σε απλό μεταφορέα πληροφοριών, αδυναμία του σχολείου να διαπλάσει χαρακτήρες. Η περίοδος των εξετάσεων προσφέρεται για να δούμε κατάματα τις ευθύνες όλων μας απέναντι στη νέα γενιά. Ορισμένοι γονείς πιέζουν αφόρητα τα αγόρια και τα κορίτσια τους για βαθμούς, για επιδόσεις, για να συνεχισθεί η καλή παράδοση του πατέρα ή της μητέρας που διέπρεπαν στα νιάτα τους. Αυτή η συμπεριφορα μπορεί άλλοτε να ωθήσει το παιδί προς στην εργατικότητα, άλλοτε όμως μπορεί να προκαλέσει άγχος, κατάθλιψη και άλλες δυσάρεστες καταστάσεις. Η βαθμοθηρία δεν πρέπει να είναι ο κύρος στόχος γονέων και νεωτέρων γενεών.

Περί των διαθρησκειακών εκδηλώσεων

†Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης,

Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου, Αγίου Όρους

“…κάθε παραχώρησις πρός τίς ἄλλες θρησκεῖες ἤ αἱρέσεις ἀποτελεῖ ἄρνησι καί προδοσία τοῦ Χριστοῦ καί γι’ αὐτό ἀκυρώνει τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων”

Ἡ ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων. Γι’ αὐτό στήν Ἐκκλησία μας δέν αὐτοσχεδιάζουμε οὔτε ἀκολουθοῦμε τό λογισμό μας, ἀλλά «ἑπόμεθα τοῖς θείοις Πατράσιν» (Δ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος), ὅπως καί ἐκεῖνοι ἥποντο τοῖς ἁγίοις Ἀποστόλοις καί Προφήταις.

Θά πρέπει λοιπόν καί στό θέμα τῶν διαθρησκειακῶν σχέσεων καί ἐκδηλώσεων νά ἀκολουθοῦμε τούς Προφήτας, τούς Ἀποστόλους καί τούς Πατέρας. Ὅπως διδάσκει καί ὁ ἱερός Ἰωσήφ Βρυέννιος: «Ἀμήχανον ἄλλως τήν ἀλήθειαν γνῶναι ἤ θεολογίας ἅπτεσθαι, μή τοῖς ἁγίοις ἑπόμενον».

Φώτης Κόντογλου: Το Θιβέτ, ο παγωμένος δαιμονότοπος

Θιβέτ! Τρομερά μυστήρια. Παγωμένες ερημιές. Μια χώρα που θαρρείς πως βρίσκεται σε κάποιον άλλον κόσμο!

Μα σήμερα ήρθε η σειρά του να το ξεγυμνώσουνε κι’ αυτό από το μυστήριό του οι μηχανικοί άνθρωποι του καιρού μας. Ο πόλεμος το ρημάζει, ο πόλεμος που γίνεται με τις μηχανές, οπού πετούνε στον αγέρα και ρίχνουνε μπόμπες. 

Σε λίγον καιρό δεν θα υπάρχουνε πια τα μοναστήρια του, αυτά τα μυστηριώδη και καταχθόνια εργαστήρια της δαιμονικής μαγείας. Θα γίνουνε ένας σωρός πέτρες το καθένα, ξεχασμένα μέσα σε κείνες τις ατελείωτες ερημιές.

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΗΜΕΡΙΔΟΣ «ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ»

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΜΕΡΙΔΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ
ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Στὶς 21μ.μ. τῆς 3ης Μαῒου 2026 ὁλοκληρώθηκαν μὲ ἐπιτυχία οἱ ἐργασίες τῆς ἡμερίδος ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ποὺ διοργάνωσε ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ μὲ μεγάλη συμμετοχὴ πιστῶν.  Μετὰ τὶς ἕξη εἰσηγήσεις ἐξήχθησαν  τὰ ἀκόλουθα πορίσματα :

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὡς ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ  ὡς «καινὴ κτίσις» ἔχει ὡς θεμελιώδη ἰδιότητά της τὴν ἑνότητα, ἡ ὁποία ἔχει ὡς βασική της προϋπόθεση τὴν Ἀλήθεια, ὅπως παρεδόθη ὑπὸ τοῦ Κυρίου στοὺς Ἀποστόλους καὶ διατρανώθηκε ὑπὸ τῶν ἁγίων Πατέρων  στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους  διὰ τῶν Ὅρων καὶ τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Ὅλες μαζὶ οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες καὶ ἡ καθεμία χωριστὰ ἀποτελεῖ τὴν «Μία» Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.  Διὰ τῆς αὐτῆς πίστεως ἐν τῆ θείᾳ Χάριτι ὑφίσταται ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας.  Ἀντιθέτως ὁ ὅρος «Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν» προϋποθέτει διάσπαση, τὴν ὕπαρξη πολλῶν αἱρετικῶν ὁμάδων ποὺ μὲ τεχνάσματα εἶναι ἀδύνατον νὰ συγκολληθοῦν καὶ νὰ ἀποτελέσουν ἕνα ὅλο. Γι’αὐτὸ ἡ δέησις ἐντὸς τῆς Θ. Λειτουργίας «ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως» δὲν σημαίνει προσευχὴ γιὰ ἕνωση τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, πολλῷ μᾶλλον ἕνωση τῆς Ἐκκλησίας μὲ αἱρετικὲς ὁμάδες,  ἀλλὰ προσευχὴ γιὰ συνάντηση ὅλων τῶν πιστῶν στὴν τήρηση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ.

Αγία Λυδία η Φιλιππισία πρώτη Ελληνίδα Χριστιανή. Τιμή για τις γυναίκες.

Αγία Λυδία η Φιλιππισία

πρώτη Ελληνίδα Χριστιανή. Τιμή για τις γυναίκες.

Ο Απόστολος Παύλος βρίσκεται εις την Τρωάδα με τους συνεργάτες του. Βλέπει σε όραμα ένα Μακεδόνα να του λέγει «Διαβάς εις Μακεδονίαν βοήθησαν ημίν» (Πράξ. 16,9).Η έκκληση Μακεδόνα που τον καλεί να πάει εις την Μακεδονία για να τους βοηθήσει. Αλήθεια τι είδους βοήθεια θα μπορούσε να παράσχει ο απόστολος Παύλος παρά το κήρυγμα της Αληθείας. Ο Απόστολος το όραμα ως θεϊκό μήνυμα και αποφασίζει να μεταβεί στην Ελλάδα. Με τους εκλεκτούς συνεργάτες του Τιμόθεο, Σίλα και Λουκά φθάνει με καράβι εις την Νεάπολη(σημερινή Καβάλα) και από οδηγούνται εις τους Φιλίππους.

Εις την πόλη των Φιλίππων ζει μια κοπέλα καταγομένη από τα Θυάτειρα της Μ. Ασίας ονόματι Λυδία που ασκεί το επάγγελμα του εμπόρου πορφύρας και κερδίζει αρκετά χρήματα. Ήταν ειδωλολάτρισσα, αλλά η αγνή καρδιά της δεν της επέτρεπε να προσκυνεί και να δοξάζει θεούς και θεές που μεταξύ τους μαλώνουν, πορνεύουν και μοιχεύουν. Επαναστατεί και αναζητεί μια πνευματική θρησκεία, στρέφεται προς τον Ιουδαϊσμό. Συχνάζει στις συναγωγές και μαθαίνει τον νόμο και τους προφήτες που προφητεύουν την έλευση του Μεσσία. Πηγαίνει στις όχθες του ποταμού Ζυγάκτου όπου προσεύχονται οι ιουδαίοι. Η καρδιά της αναζητά τον Μεσσία. Οι δουλειές της δεν στέκονται εμπόδιο, είναι συνεπής εις τις υποχρεώσεις ως προσήλυτος του Ιουδαϊσμού. Περιμένει, αναζητά τον μεσσία.

Η σχιζοφρενική εκκλησιολογία του Φαναρίου και η δικαίωση του Ησυχασμού στον 21ο αιώνα

Η σχιζοφρενική εκκλησιολογία του Φαναρίου και η δικαίωση του Ησυχασμού στον 21ο αιώνα

 

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο εδώ και έναν αιώνα ακολουθεί έναν δρόμο στρεβλωμένης εκκλησιολογίας. Πρόκειται για τη γνωστή σε όλους αίρεση των εσχάτων, τον Οικουμενισμό. Σε διαχριστιανικό επίπεδο αυτό σημαίνει τη σύγκλιση με τις λοιπές χριστιανικές ομολογίες και ιδιαιτέρως με τον Ρωμαιοκαθολικισμό. Γνωρίζουμε, ωστόσο, από την εκκλησιαστική ιστορία πως εδώ και μια χιλιετία οι πάλαι ποτέ αδερφές Εκκλησίες της Ανατολής και της Δύσης αντιμετωπίζουν η μια την άλλη ωσεί αιρετικές ή σχισματικές.

Μία από τις ουσιώδεις αναμεταξύ τους διαφορές αποτελεί και ο Ησυχασμός, ο αντίπαλος του ορθολογικού σχολαστικισμού των Δυτικών χριστιανών. Οι μεγάλες διαμάχες του 14ου αι. και η οριστική επικράτηση και δικαίωση του ησυχαστικού πνεύματος εκ μέρους των Ανατολικών Ορθοδόξων σφράγισε τελεσίδικα το χάος που χωρίζει τις κάποτε ενωμένες αδελφές Εκκλησίες.

ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ Η ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΑ: Η ΠΡΩΤΗ ΕΥΡΩΠΑΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ

ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ Η ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΑ: Η ΠΡΩΤΗ ΕΥΡΩΠΑΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - καθηγητού

      Μία από τις πλέον συμπαθείς γυναικείες μορφές που αναφέρονται στην Καινή Διαθήκη είναι και αυτή της Αγίας Λυδίας από τους Φιλίππους της Μακεδονίας, η οποία μάλιστα θεωρείται ως η πρώτη χριστιανή ευρωπαία γυναίκα και βέβαια ελληνίδα.

     Πληροφορίες για αυτήν παίρνουμε αποκλειστικά από το ιερό βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων (16ο κεφ.).  Ο Απόστολος Παύλος, με τους συνεργούς του Τιμόθεο, Σίλα και Λουκά, κατά την δεύτερη αποστολική περιοδεία του, την άνοιξη του 50 μ. Χ. και ενώ βρισκόταν στην Τρωάδα, είδε ένα σημαντικό όνειρο: έναν Μακεδόνα, οποίος του είπε: «Διαβάς εις Μακεδονίαν βοήθησον ημίν» (Πράξ.16,9). Ο μεγάλος Απόστολος θεώρησε το όραμα αυτό ως εντολή του Θεού να περάσει στον ευρωπαϊκό χώρο για να κηρύξει το ευαγγέλιο της σωτηρίας.

       Χωρίς να χάσει καιρό επιβιβάζεται, μαζί με τους συνεργάτες του, σε πλοίο και έφθασαν στο λιμάνι της Νεάπολης, της σημερινής Καβάλας. Δια μέσου της Εγνατίας Οδού έφτασαν στους Φιλίππους, σε μία πολύ σημαντική ρωμαϊκή πόλη, η οποία απολάμβανε ιδιαίτερα προνόμια από την αυτοκρατορική Ρώμη. Ήταν χτισμένη σε  στρατηγική θέση, εν μέσω μιας πλούσιας  περιοχής. Μετά τη μάχη των Φιλίππων (42 π. Χ.) μετατράπηκε σε ρωμαϊκή αποικία και αποικίστηκε από Ρωμαίους βετεράνους στρατιώτες, έφερε την προνομιούχα ονομασία «Κολωνία» (colonia Iulia Augusta Philippensis) και διοικούνταν από στρατηγούς, έχοντας διοικητική και οικονομική αυτονομία. 

Γενοκτονία των Ποντίων: Σαν σήμερα η σφαγή και ο ξεριζωμός των Ελλήνων του Πόντου

Συνολικά κατεστράφησαν 815 κοινότητες, 1.134 εκκλησίες, 960 σχολεία και χάθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες ζωές

«Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ, εάν επιλαθώμεθά σου ω Πάτριος Ποντία γη»... Σήμερα, τα κεφάλια χαμηλώνουν. Τα μάτια δακρύζουν. Είναι μια μέρα που η πληγή ξανανοίγει. Σαν σήμερα, 19 Μαϊου, εκατόν τέσσερα χρόνια πριν, ξεκινούσε η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Ήταν η μέρα που ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβαζόταν στη Σαμψούντα και δρομολογούσε την ανελέητη σφαγή στο πλαίσιο του Απελευθερωτικού Αγώνα των Τούρκων κατά των Δυτικών.

Οι 13 Μάρτυρες της Καντάρας και το μοναστήρι τους στον Πενταδάκτυλο*.

Οι 13 Μάρτυρες της Καντάρας και το μοναστήρι τους στον Πενταδάκτυλο*. †Επισκόπου Μεσαορίας κ. Γρηγορίου

Η Εκκλησία τιμά σήμερα (19 Μαΐου) τη μνήμη του Αγίου ιερομάρτυρος Πατρικίου, επισκόπου Προύσης της Μικράς Ασίας, ο οποίος μαρτύρησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.

Εξαιρέτως, η Εκκλησία της Κύπρου τιμά σήμερα, τη μνήμη των δεκατριών μοναχών της Μονής της Παναγίας της Καντάρας, που μαρτύρησαν το έτος 1231 μ.Χ. κατά την περίοδο της κατοχής της Κύπρου από τους Φράγκους λατινόδοξους. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Κύπρο η δυναστεία των Λουζινιάν ήθελε να εδραιώσει την Καθολική Εκκλησία. Πίστευαν έτσι πως θα μπορούσαν να επιβάλουν τη γλώσσα και τους θεσμούς στο νησί και με αυτόν τον τρόπο θα το διοικούσαν πιο εύκολα. Ήταν, όμως, σχεδόν αδύνατο να τα καταφέρουν, αφού στο νησί επικρατούσαν οι Έλληνες ορθόδοξοι, οι οποίοι δεν δέχονταν να αλλάξουν θρήσκευμα. Κι όσο οι κάτοικοι του νησιού αντιστέκονταν τόσο πιο πιεστικά και σκληρά ήταν τα μέτρα εναντίον του από τον λατινικό κλήρο. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα βασανισμού ήταν το μαρτύριο των 13 μονάχων της μονής Κανταριωτίσσης στον Πενταδάκτυλο.

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ «ΠΑΠΑ» ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΑΝΗΣ «ΠΡΙΜΑΤΟΥ»

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 18^η Μαΐου 2026

 

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ «ΠΑΠΑ» ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΑΝΗΣ «ΠΡΙΜΑΤΟΥ» 

 

        Σε προηγούμενες ανακοινώσεις μας είχαμε σχολιάσει τον διορισμό γυναίκας ως «Πριμάτου» της Αγγλικανικής «Εκκλησίας», της πρώην νοσηλεύτριας Σάρας Μάλαλι, υπό την άποψη της ορθόδοξης εκκλησιολογίας και της δισχιλιόχρονης παράδοσης της Εκκλησίας μας[1]. Ακόμη σχολιάσαμε τα τεράστια προβλήματα που προκάλεσε η αναρρίχησή της στον «αρχιεπισκοπικό θρόνο» του Κατέρμπουρι, με αποκορύφωμα το σχίσμα που δημιουργήθηκε[2]. 

      Στις ανακοινώσεις μας τονίσαμε και αποδείξαμε την κατάπτωση του αιρετικού Αγγλικανισμού και γενικότερα του δυτικού Χριστιανισμού, ο οποίος απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την αυθεντικότητά του, και τον οποίο ενσαρκώνει και διασώζει μόνον η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, η μοναδική και αληθινή Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού. 

Πῶς νὰ φερόμαστε σὲ δύσκολα παιδιὰ, Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

(Ἐπιστολὴ γραμμένη ἀπὸ τὸν γέροντα Παΐσιο σὲ μιὰ οἰκογένεια ποὺ ἦταν πολὺ πιστή, μορφωμένη κοινωνικὰ καὶ πνευματικά, καὶ βρισκόταν σὲ ἀπόγνωση λόγω τῆς συμπεριφορᾶς τῆς κόρης τους).

Ἀγαπητέ μου ἀδελφὲ «Χαῖρε ἐν Κυρίῳ.

Σχετικὰ μὲ τὸ παιδί σας πού μοῦ γράφετε, ἔχω τὴ γνώμη ὅτι μία αὐστηρὴ στάση θὰ τὸ κάνη πολὺ χειρότερα. Νὰ τοῦ λέτε τὸ καλὸ μὲ καλὸν τρόπο καὶ νὰ μὴν τὸ πιέζετε μετά, ἀλλὰ νὰ δείχνετε ὅτι στενοχωρεῖσθε γιὰ τὸν δρόμο ποὺ τραβάει (πράγμα ποὺ θὰ φαίνεται μόνο του, γιατί οὔτε ἡ χαρὰ κρύβεται οὔτε καὶ ἡ στενοχώρια). Θὰ κάνετε ἐσεῖς τὸ καθῆκον σας μὲ τὶς συμβουλὲς καὶ μετὰ νὰ τὸ ἐμπιστευθῆτε στὸν Θεό. Νομίζω ὅτι περισσότερα ἀποτελέσματα θὰ φέρη, ὅταν ὁ πόνος ἀξιοποιηθῆ στὴν προσευχή, παρὰ νὰ πονᾶτε γιὰ τὶς ἀταξίες τοῦ παιδιοῦ ἐπιμένοντας, γιατί τὸ παιδὶ τώρα εἶναι ἀναστατωμένο ἀπὸ τὴν σάρκα καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίδραση τοῦ πονηροῦ, γιατί τοῦ ἔδωσε δικαιώματα.

Μπόρα εἶναι καὶ θὰ περάση. Μὴν στενοχωρεῖσθε, θὰ συνέλθη ἀργότερα. Οὔτε καὶ νὰ τὸ πάρετε κατάκαρδα, ποὺ θὰ χάση τὴν ἁγνότητά του καὶ τί θὰ γίνη μετά, γιατί οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς μας ἔχουν ἄλλο τυπικό, τὴν ἁμαρτία τὴν ἔκαναν μόδα. Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς ἐλεήση. Κοιτάξετε ὅσο μπορεῖτε νὰ μὴν τὸ ἀποπαίρνετε, ὅπως ἀνέφερα, γιὰ νὰ μὴν κόψη τὸ σκοινὶ καὶ φύγη ἀπὸ τὴν οἰκογένεια, γιατί θὰ συνέλθη μετὰ καὶ δὲν θὰ θέλη νὰ πλησίαση ἀπὸ ἐγωισμό, ὁπότε θὰ χαθῆ τελείως…

Εξήντα πέντε χρόνια Ελλάδα ΕΟΚ - Ένας απολογισμός Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Εξήντα πέντε χρόνια Ελλάδα ΕΟΚ -  Ένας απολογισμός

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

         Συμπληρώνονται φέτος εξήντα πέντε χρόνια από την υπογραφή της συμφωνίας συνδέσεως της Ελλάδος με την ΕΟΚ. Συγκεκριμένα το  ελληνικό αίτημα για τη σύναψη συμφωνίας συνδέσεως έγινε δεκτό από το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΟΚ στις 24 Ιουλίου 1959. Άρχισαν αμέσως οι διαπραγματεύσεις, που κατέληξαν στην υπογραφή της συμφωνίας συνδέσεως στις 10 Ιουλίου 1961. Συμπληρώνονται επίσης σαράντα πέντε χρόνια από την ένταξή μας σε αυτήν (1^η Ιανουαρίου 1981). 

Ἡ ἐπίσκεψις τοῦ ἁγίου Δεσπότη, Παπαδιαμάντης Ἀλέξανδρος

«Μὴ οἱ ποιμένες βόσκουσιν ἑαυτούς;

οὐχὶ τὰ πρόβατα βόσκουσιν οἱ ποιμένες;»

(Ἰεζεκιήλ)

Ἀφοῦ τὸ βαποράκι ἐστάθη ὡς μισὴν ὥραν εἰς τὸν μικρὸν ὅρμον, κατέναντι τῆς ἀγορᾶς, ἥτις ἐφαίνετο σχεδὸν γεμάτη ἀπὸ κόσμον, ἔστρεψε τὴν πρῷραν πρὸς ἀνατολάς καὶ ἀπέπλευσε. Συγχρόνως οἱ καμπάνες τῶν δυὸ ἐκκλησιῶν, αἵτινες διέπρεπον μὲ τοὺς ὑψηλοὺς πύργους καὶ τοὺς θόλους των, ἡ μία εἰς τὸ ὕψος τῆς παραθαλασσίας ὁδοῦ καὶ τῆς πλατείας, ἡ ἄλλη εἰς τὸ κέντρον τῆς ἐπάνω συνοικίας, ἐκινήθησαν γοργῶς, ἐκχέουσαι μεγάλην καὶ παρατεταμένην κωδωνοκρουσίαν.

Διατὶ αὐτά; Οἱ παπάδες ἤξευραν, ὅτι ὁ Δεσπότης ὁ νεοχειροτόνητος τῆς ἐπαρχίας ἦτο μέσα στὸ βαπόρι, ἀλλ᾿ ὁ πρῶτος μεταξὺ αὐτῶν, ὁ ἐπισκοπικὸς ἐπίτροπος, εἶχε πληροφορηθῆ ὅτι ἡ Σεβασμιότης του δὲν ἐπροτίθετο πρὸς τὸ παρὸν νὰ ἐξέλθῃ εἰς τὴν πολίχνην, ἀλλὰ θὰ μετέβαινε πρῶτον, χάριν τῆς ἰδίας εὐκολίας του, εἰς τὴν ἄλλην νῆσον, τὴν ἀνατολικήν, τὴν ἀπωτέραν εἰς τὸν δρόμον του, καὶ εἶτα θὰ ἐπέστρεφε νὰ ἐπισκεφθῆ καὶ τὸ ἐδῶ ποίμνιόν του. Οὐχ ἧττον ἐπῆραν μίαν βάρκαν καὶ ἀνῆλθον ὅλοι ὁμοῦ, οἱ ἑπτὰ παπάδες, εἰς τὸ βαπόρι, διὰ νὰ χαιρετίσουν ἁπλῶς τὸν ἐπίσκοπον εἰς τὴν διέλευσίν του.

Ελληνική Γλώσσα: τεράστια η προσφορά της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Ελληνική Γλώσσα

τεράστια η προσφορά της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Η γλώσσα κάθε λαού αποτελεί ένα από τα στοιχεία της ταυτότητός του. Η γλώσσα, εκτός από στοιχείο της ταυτότητος, είναι και εργαλείο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Η γλώσσα βοηθά στην δημιουργία του πολιτισμού, του λεγόμενου πνευματικού, σε αντίθεση με τον υλικό (γλυπτική, ζωγραφική κλπ). Για να μπορούν οι άνθρωποι να  συνεννοούνται θα πρέπει η γλώσσα να είναι ακριβής, να περιγράφει με συντομία και επακριβώς το μήνυμα, το σημαίνον και το σημαινόμενο να ταυτίζονται. Θα πρέπει να είναι εύκολη για να γίνεται κτήμα του λαού, να μπορούν να τη μαθαίνουν όλοι. Στην Κίνα π.χ., η οποία χρησιμοποιεί ιδεογράμματα για να παραστήσει λέξεις και έννοιες τα σύμβολα είναι πάρα πολλά με αποτέλεσμα ακόμα και οι ακαδημαϊκοί της χώρας (οι θεωρούμενοι ως οι πιο μορφωμένοι) δεν τα γνωρίζουν όλα. Δηλαδή οι πνευματικές κορυφές της δεν μπορούν να διαβάσουν όλα τα κείμενα που έχουν γραφεί στη γλώσσα της χώρας τους.

Προσέγγιση των πνευματικών διεργασιών της δεκαετίας του 1970 και ο μακαριστός Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Προσέγγιση τῶν πνευματικῶν διεργασιῶν τῆς δεκαετίας τοῦ 1970 καὶ ὁ μακαριστὸς Γέρων Αἰμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Γέρων Τύχων

Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυρονικήτα Ἁγίου Ὄρους

Ὀμιλία στὸ Διεθνὲς Θεολογικὸ Συμπόσιο γιὰ τὸν Γέροντα Αἰμιλιανό, Ἀθήνα, 9 Μαΐου 2026.

[ἀπομαγνητοφώνηση, ὑπότιτλοι: Ἀναλόγιον, 16/5/2026]

Χριστὸς ἀνέστη [Ἀληθῶς ἀνέστη]. 

Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ἀποτιμήσουμε καὶ νὰ ἀξιολογήσουμε τὴν πνευματικὴ συγκρότηση καὶ κατ' ἐπέκταση τὴν προσφορὰ τοῦ σεβαστοῦ Γέροντος Ἀρχιμανδρίτου Αἰμιλιανοῦ, ἐκτιμοῦμε ὡς ἀναγκαῖο νὰ ἀναφερθοῦμε ἔστω καὶ συνοπτικὰ στὸ πνευματικὸ κλίμα, καθὼς καὶ στὴν εὐρέως ἐπικρατοῦσα θεολογικὴ νοοτροπία στὰ μέσα τοῦ 20οῦ αἰῶνα. 

Συζητήσεις μεταξύ Χρήστου Γιανναρά και μητροπολίτη Ιωάννη Περγάμου (Ζηζιούλα)

Του Διονύση Σκλήρη

Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου για τον Χρήστο Γιανναρά στη Θεσσαλονίκη, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα μέρος από το κείμενό μου, που αφορά στις συζητήσεις μεταξύ Γιανναρά και μητροπολίτη Ιωάννη Περγάμου (Ζηζιούλα) στο σπίτι των Παπαγεωργίου, όπου συζητούσαν για τις ομοιότητες και διαφορές της θεολογίας τους:

"Δεν μπορώ βεβαίως να ξεχάσω ορισμένες συναντήσεις με τον Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη (Ζηζιούλα), που ήταν ο έτερος πνευματικός μας πατέρας. Μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες είχαν λάβει χώρα ύστερα από πρόσκληση του ιατρού Γεώργιου Παπαγεωργίου, που είναι ένα είδος πνευματικού μου «θείου», και της συζύγου του Σοφίας. Είχαμε τότε μια προσδοκία, -μήπως ψευδαίσθηση;- ότι αν οι δύο μεγάλοι θεολόγοι είχαν την ευκαιρία μετά από κάποιο τραπέζι να συζητήσουν, επί όσες ώρες χρειαστεί, τη σκέψη τους, λ.χ. τις ομοιότητες και τις διαφορές, θα μπορούσε να βγει κάτι, ίσως μια μεγαλύτερη αυτογνωσία ή ακόμη και μετατοπίσεις.

Να δεχθούμε τη σοφία που μας δίνει ο Θεός. π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Να δεχθούμε τη σοφία που μας δίνει ο Θεός

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†) 

Καθημερινά ο Κύριος μας γνωρίζει το θέλημά του, μας αποκαλύπτει τον εαυτό του. Μέρα με την ημέρα η κλήση και η πρόσκληση του Θεού γίνεται πιο χειροπιαστή· την ακούει κανείς ευκρινώς και δεν μπορεί να ξεφύγει. Καθώς εορτάζουμε τη Μεσοπεντηκοστή, που ο Κύριος εμφανίζεται ως διδάσκαλος και είναι η Αλήθεια, η Σοφία, ο Λόγος, ο Υιός του Θεού που φανερώθηκε, ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει; Εάν τον προσκυνήσεις και ταπεινωθείς ενώπιόν του, δεν μένει δικαιολογία, δεν κρατάς κανένα άλλοθι. Γίνεσαι χαλί να πατηθείς και δέχεσαι να αδικηθείς από τους πάντες και τα πάντα. Και τότε έρχεται ο ίδιος ο Χριστός από την πόρτα της ταπεινώσεως, της αυτομεμψίας που άνοιξες. Καθώς δεν βρίσκει καμιά αντίσταση ή αντίδραση μέσα σου, κατοικεί στην ψυχή σου και εκείνος έπειτα τηρεί εν σοι τις εντολές του και γίνεται αυτός η κάθε αρετή μέσα σου.

Η παρωδία μιας «Οδύσσειας»: O Νόλαν, η Ωραία Ελένη από την Κένυα και ο woke Αχιλλέας

Το Hollywood επιμένει να «ξαναγράφει» τα ομηρικά Έπη στα πρότυπα της νεοταξικής ατζέντας και να παραχαράζει κάθε διαχρονικό σύμβολο του δυτικού πολιτισμού

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Η νοσηρή βιομηχανία του Hollywood εξακολουθεί με κάθε ευκαιρία να ατιμάζει τα ορόσημα του πολιτισμού μας, μετασχηματίζοντας την ιστορία σε ένα χαοτικό συνονθύλευμα προπαγάνδας. Όλα τα αρχέτυπα πρέπει να αντικατασταθούν από κακέκτυπα, όλα τα διαχρονικά σύμβολα να αλλαχτούν με σκύβαλα.

Η Οδύσσεια του Ομήρου είναι το πιο εξαίσιο μυθολογικό αριστούργημα που έχει γραφτεί στους αιώνες και η Δύση χρωστά μόνο απεριόριστο σεβασμό σε αυτό το αρχαιοελληνικό στολίδι που θεμελίωσε τη παγκόσμια λογοτεχνία. Κι όμως η πολυδιαφημισμένη ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν, ετοιμάζεται να ατιμάσει τον τάφο του αρχαίου ποιητή όπως – ορθώς παρατήρησε – ο Έλον Μασκ.

Ὁ ἄνθρωπος αὐτός καί οἱ ὁμόφρονες μέ αὐτόν νοσοῦν πλάνη οἰκτρά.

Ὁ ἄνθρωπος αὐτός καί οἱ ὁμόφρονες μέ αὐτόν νοσοῦν πλάνη οἰκτρά. 

Τό 1928 ὁ ὅσιος πατήρ ἡμῶν Φιλόθεος Ζερβάκος, σέ ἄρθρο του μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει καί τά ἑξῆς: 

«Προσπαθοῦν νά κρημνίσουν τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας».

...Τότε μόνον θά πλανηθῆ ἡ ἡμετέρα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὅταν ἀποκοπῆ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς, δηλαδή τοῦ Χριστοῦ καί τῶν λοιπῶν μελῶν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καί καταφρονήσει τούς θείους καί ἱερούς κανόνας καί τάς ἱεράς παραδόσεις.

Λυπηρόν εἶναι, ὅτι εἰς τάς ἡμέρες μας εὑρέθησαν κληρικοί τινές καί δή Πατριάρχαι καί Ἀρχιερεῖς τά μέν ἡμέτερα καταφρονοῦν, χάσκουν δέ εἰς τά ξένα, καί προσπαθοῦν μέ κάθε τρόπο νά κρημνίσουν ὅλο τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας.

Τοιοῦτος εἶναι μεταξύ τῶν ἄλλων καί ὁ πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βασίλειος (1925-1929), ὁ ὁποῖος εἰς τό ὑπ’ αὐτοῦ σχεδιάγραμμα προτείνει εἰς τήν μελετωμένη Σύνοδον ὅτι καί αὐτά τά μυστήρια χρήζουν μεταρρυθμίσεως, καί ὅτι πρέπει νά προσοικειωθοῦμε μέ τούς Διαμαρτυρομένους (Προτεστάντες). 

Ἐξ αὐτῶν γίνεται φανερόν ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτός καί οἱ ὁμόφρονες μέ αὐτόν νοσοῦν πλάνη οἰκτρά. Ὁ Κύριος νά διασκεδἀση τάς βουλάς των...