Θεωρητικοί του Οικουμενισμού

Θεωρητικοί του Οικουμενισμού

Κι όμως. Το φαινόμενο (ή η αίρεση στην εκκλησιαστική γλώσσα) Οικουμενισμός δεν θα μπορούσε να μη βρει και τη θεωρητική του κατοχύρωση. Ο αιρετικός τρόπος ζωής γεννάει την αντίστοιχη διδασκαλία ή το αντίστροφο; Είναι προφανές πως πολλές φορές η διελκυστίνδα ανάμεσα στη θεωρία και στην πράξη είναι συγκεχυμένη, ωστόσο την προτεραιότητα έχει πάντοτε ο τρόπος, η ίδια η ζωή.

Η καθίζηση της Ορθοδοξίας ως τρόπου ζωής και θεωρητικής πίστης έχει προ πολλού συντελεστεί στους ομογενείς του εξωτερικού, αν και η μητρόπολη πατρίδα Ελλάδα ακολουθεί ταχύτατα τον δρόμο αυτής της πνευματικής της απώλειας, μάλλον αυτοκτονίας. Είναι σύνηθες, καθημερινό φαινόμενο στο εξωτερικό να γίνονται λειτουργικοί συναγελασμοί ανάμεσα σε ορθοδόξους και αλλοδόξους κληρικούς. Οι δε μικτοί γάμοι έχουν οδηγήσει σε πλήρη απαξίωση των διαφορών ανάμεσα σε χριστιανούς διαφορετικών ομολογιών.

Όλη αυτή η κατάσταση οδηγεί σταδιακά τις συνειδήσεις των χριστιανών στην οικουμενιστική σύγχυση, ότι και καλά πολλοί δρόμοι οδηγούν στον ένα Θεό και οι διαφορετικές ομολογίες και “εκκλησίες” στον ίδιο και ένα Χριστό. Είναι λοιπόν φυσικό και επόμενο το διάδοχο βήμα να αποτολμηθεί: η θεωρητική κατοχύρωση του Οικουμενισμού. Σε συλλογικό – συνοδικό επίπεδο έχουμε ήδη πολλές ανακοινώσεις (Μπάλαμαντ κλπ.) που αλλοιώνουν επίσημα την ορθόδοξη αυτοσυνειδησία, με έσχατη προσπάθεια την (πανορθόδοξη;) σύνοδο του Κολυμπαρίου (2016).

Θα πληθύνονται μάλιστα και οι “πατέρες” της νέας αυτής εκκλησιολογίας. Διαβάζουμε σε άρθρο του π. Πέτρου Χιρς: “Ὁ Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ (Ware) παρατήρησε πρόσφατα: «Ὁρισμένοι [ἀπό τούς πιό αὐστηρούς Ὀρθοδόξους] θά ἔλεγαν ὅτι ἔξω ἀπό τά ὁρατά ὅρια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δέν ὑφίστανται ἀληθινά Μυστήρια, οὔτε ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τώρα, γιά μένα, ὡς Ὀρθόδοξο, αὐτό μου εἶναι  δύσκολο νά τό πιστέψω. Βεβαιώνομαι ὅμως, διά τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σέ ἄλλες χριστιανικές κοινότητες καί ἀσφαλῶς πιστεύω ὅτι ὑπάρχει ἀληθινή χάρις τοῦ βαπτίσματος, ὅπου τελεῖται βάπτισμα στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος καί χρησιμοποιεῖται νερό. Ἀσφαλῶς, καθόσον ἀφορᾶ τούς Ρωμαιοκαθολικούς, πιστεύω στήν ἀληθινή πραγματικότητα τοῦ Μυστηρίου, ὅτι πράγματι αὐτή εἶναι ἀληθινή Εὐχαριστία» (www.ancientfaith.com/specials/kallistos_lectures/what_can_evangelicals_and_orthodox_learn_from_one_another) ( https://paterikos.blogspot.com/2025/06/blog-post_857.html). Εδώ βλέπουμε γυμνή τη κεφαλή έναν σύγχρονο ορθόδοξο επίσκοπο να αναγνωρίζει πλήρως το μυστήριο του βαπτίσματος και της Ευχαριστίας των Ρωμαιοκαθολικών!

Η πάροδος των ετών και η άμβλυνση της ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας ίσως κάποια στιγμή, έτσι όπως το πάμε, οδηγήσει στην υλοποίηση μιας ακόμη ψευδοένωσης των χριστιανικών “εκκλησιών”. Θα πρέπει, ωστόσο, να κρατάμε γερά και βαθιά μέσα μας την ανόθευτη πίστη που ο Χριστός παρέδωσε στους ανθρώπους με την καινή διαθήκη Του, την επισφραγισθείσα με το θεϊκό Του αίμα. Ευτυχώς επίσης που ο Θεός ποτέ δεν μας αφήνει ορφανούς, αν και η αίσθηση αυτή καθίσταται ολοένα αυξανόμενη στα συνειδητά μέλη της Εκκλησίας. Πάντοτε θα εγείρει θεολόγους και αγίους ανθρώπους που θα αντιστέκονται στο κακό, όπως προφήτεψε και για την έλευση του Ενώχ και του Ηλία στα ακόμη πιο δύσκολα χρόνια του αντιχρίστου.

Για να δούμε λοιπόν – και να παρηγορηθούμε κάπως – τι γράφει ο σύγχρονος άγιος της Ορθοδοξίας αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος Σαχάρωφ ο Ρώσος: “Για μένα προσωπικά, αυτό έχει τόσο σπουδαία σημασία, ώστε να μη βλέπω τον εαυτό μου σε θέση να συμφωνεί με το Filioque, έστω και αν όλοι οι Επίσκοποι του κόσμου συναχθούν σε κάποια Οικουμενική Σύνοδο και υποστηρίξουν το δόγμα αυτό του ρωμαιοκαθολικισμού” (αρχιμ. Σωφρονίου, Το Μυστήριο της Χριστιανικής Ζωής, εκδ. Μονής Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας 2011, σελ. 143). Αμέσως πιο κάτω αναφέρει ως μια ακόμη αιτία μη αποδοχής της ένωσης το παπικό αλάθητο.

Οι μέρες θα γίνονται (εκκλησιολογικά) όλο και πιο δύσκολες. Ο άγιος Πορφύριος προφήτεψε την αποκάλυψη ενός αφθάρτου σκηνώματος αγνώστου Αγίου στις επόμενες δεκαετίες, ώστε να τονωθεί η πίστη των χριστιανών, η οποία θα έχει κατρακυλήσει σε τραγικά επίπεδα. Ίσως και αυτά που γράφονται από μας και άλλους σήμερα δεν είναι τόσο για τις μέρες μας, όσο περί των μελλόντων αν συμβώσι…

 

Κ. Νούσης

Λάρισα, 18/6/2025