Πίστη και προσδοκία, εν Αγίω Πνεύματι.
Η ζωοποιός δύναμη, η ικανή να δεχθεί τη ζωή.
Και πού βρίσκεται η δημιουργική αυτή δύναμη; Στην προσευχή «παρ΄ελπίδα επ’ ελπίδι»
(Ρωμ.4,18).
«Αν ζούμε με την προσευχή, τότε πρέπει να αυξάνει διαρκώς μέσα μας η ενέργεια του Θείου Πνεύματος της ασάλευτης Ζωής».
Πίστη και προσδοκία.
«Πιστεύω», η λέξη με την οποία αρχίζει το Σύμβολο της Πίστεως.
«Προσδοκώ» μια λέξη άλλης τάξεως με την οποία τελειώνει.
«Όχι μόνο πιστεύω, αλλά και αναμένω». «Αυτή η ίδια η αναμονή- προσδοκώ ανάστασιν- είναι ήδη ενέργεια, που οπωσδήποτε και απαρέγκλιτα θα μας αναστήσει».
«Όταν πραγματικά αναμένουμε την ανάσταση των νεκρών, τότε εκεί κρύβεται ενέργεια, δύναμη που θα μας αναστήσει…».
«Έτσι πρέπει να ζούμε: με το “προσδοκώ”.
Διότι η ενέργεια της Αναστάσεως βρίσκεται στην πίστη».
Αν εμβαθύνετε στην προσδοκία της αναστάσεως των νεκρών, ελπίζω ότι ο καθένας θα διαισθανθεί ότι περιμένουμε την ανάσταση των νεκρών, διότι για μας πραγματικότητα είναι η αυθεντική πραγματικότητα του Αιωνίου Είναι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου