Μια προσωπική δέσμευση, την οποία συνέδεσε με τη μνήμη των προγόνων και την παρουσία της Ρωμιοσύνης στη Μικρά Ασία, διατύπωσε σήμερα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, υποδεχόμενος στο Φανάρι τους συμμετέχοντες στο Προσκυνηματικό Οδοιπορικό στην Πόλη, την Προύσα και τη Νίκαια.
«Δηλώνω και ενώπιόν σας, ότι, με τη βοήθεια του παντελεήμονος Θεού, όσο ζω και αναπνέω, δεν θα παύσω να προσέρχομαι ως ταπεινός ικέτης και προσκυνητής στα θεία ενδιαιτήματα της Εκκλησίας και του Γένους στην Αγιοτόκο Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Ανατολική Θράκη», είπε.
Ο Πατριάρχης συνέδεσε την παρουσία στους τόπους αυτούς με τις Ιερές Ακολουθίες που τελούνται στους αναστηλωμένους ή ερειπιώδεις ναούς. Όπως ανέφερε, εκεί αισθάνονται ότι οι ψυχές των ευσεβών προγόνων «σκιρτούν και αγάλλονται μαζί μας» και συμψάλλουν το «Χριστός Ανέστη» και το «Δόξα εν υψίστοις Θεώ», ενώ αυτό που βιώνουν οι προσκυνητές δεν αποτελεί, κατά τον ίδιο, απλή συγκίνηση και κατάνυξη, αλλά «αποκάλυψη της θείας μεγαλοσύνης και ευσπλαχνίας».
Το οδοιπορικό διοργανώθηκε από το Συνοδικό Γραφείο Προσκυνηματικών Περιηγήσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος, για την προσφορά του οποίου ο κ. Βαρθολομαίος εξέφρασε την εκτίμησή του. Αναφερόμενος στον θρησκευτικό τουρισμό, υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να περιορίζεται σε ένα ταξίδι αναψυχής, καθώς η ίδια η φύση των ναών και των μοναστηριών αλλάζει τη σχέση του επισκέπτη με τον τόπο.
«Πιστεύουμε ότι ο υγιής θρησκευτικός τουρισμός ποτέ δεν είναι μόνον ταξίδι αναψυχής. Αυτό δεν το επιτρέπουν τα ίδια τα μνημεία, στα οποία εισέρχονται οι επισκέπτες. Η ιερότητα του χώρου των ναών και των μοναστηριών, τα έργα της δοξολογικής τέχνης, το όλον ήθος και το πνεύμα του τόπου που στεγάζει ή εστέγαζε αφιερωμένη στον Θεό ζωή, όλα αυτά μετατρέπουν τον επισκέπτη σε προσκυνητή.»
Η γνωριμία με τα μνημεία, συνέχισε, οδηγεί στη μετοχή στις ιστορικές περιπέτειες και στις παραδόσεις του Γένους. Για τα μοναστήρια είπε ότι είναι αδύνατον να διανοηθεί κανείς έναν Ορθόδοξο Χριστιανό που εισέρχεται σε έναν τέτοιο χώρο χωρίς να αισθάνεται την «καλήν αλλοίωσιν» και ψυχικό συγκλονισμό.
«Τα μνημεία της πίστεώς μας δεν είναι απλά αξιοθέατα», τόνισε, αλλά χώροι θείας παρουσίας, προσευχής, ικεσίας και πνευματικής και ψυχικής ανάτασης. Μίλησε για χώρους που «αναδίδουν ευωδίαν πνευματικήν», δημιουργούν κατάνυξη και «ακτινοβολούν μυστικό φως», χαρακτηρίζοντας τα μνημεία και τα προσκυνήματα μία θεολογική και πολιτισμική γλώσσα που αποκαλύπτει την άυλη κληρονομιά του Γένους, το ορθόδοξο φρόνημα και τον «πολιτισμό του προσώπου».
Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στη Μικρά Ασία και σε όσα εξακολουθούν να μαρτυρούν την παρουσία της Ρωμιοσύνης, παρά το γεγονός ότι οι ακμαίες κοινότητες, οι ενορίες, τα ιδρύματα και τα μοναστήρια του παρελθόντος δεν υπάρχουν πλέον όπως άλλοτε.
«Στην ιεραποδημία σας αυτή θα συναντήσετε και εσείς το ίδιο ήθος, το ίδιο πνεύμα. Αν και δεν υπάρχουν πλέον τα εξωτερικά «μεγαλεία» του Γένους στα μνημεία μας, υπάρχει το αιώνιο παρόν της Αλήθειας. Κι αν δεν συναντούμε σήμερα στην αγιοτόκο Μικρασιατική γη τις ακμάζουσες κοινότητές μας, τα ευαγή ιδρύματα, τις ενορίες και τα μοναστήρια, βρίσκουμε παντού το αποτύπωμα της Ρωμιοσύνης, τα ανεξίτηλα ίχνη και τη σφραγίδα της, που μαρτυρούν και διαλαλούν παρουσία αιώνων και χαρίζουν ζωτικές αποκαλύψεις σε όλους τους προσκυνητές, όσες φορές κι αν έλθουν σε αυτόν τον ασύγκριτο τόπο.»
Ο Πατριάρχης περιέγραψε τα βήματα των προσκυνητών να οδηγούνται προς τα μνημεία «σαν να τα ελκύη μία αγία δύναμις». Όταν φθάνουν εκεί, είπε, αισθάνονται σαν να επιστρέφουν στον πατρικό οίκο ύστερα από μακρά απουσία, ενώ απέδωσε αυτή την εμπειρία στη χάρη του Θεού, «παρουσία ζώσα και ζωοποιός».
Μίλησε και για τις εικόνες που έχουν απομείνει στα προσκυνήματα, ακόμη και όταν είναι «αλλοιωμένες από βέβηλο ανθρώπινο χέρι», λέγοντας ότι εκφράζουν ακέραιη τη θεία φιλανθρωπία, ολόκληρη την πίστη και ανόθευτη την ελπίδα.
Ολοκληρώνοντας, στράφηκε στη νέα γενιά. Κάλεσε γονείς και εκπαιδευτικούς να διδάσκουν στα παιδιά τις παραδόσεις και τις αξίες του Γένους, ώστε να μη λησμονούν τις ρίζες τους και να γνωρίζουν όσα κληρονόμησαν από τους προγόνους τους.
«Χαιρόμεθα, όταν καλωσορίζουμε, εδώ στην Πόλη και στις αλησμόνητες πατρίδες, νέους και νέες, πάντοτε με τη βεβαιότητα ότι και όσοι ήλθαν ως επισκέπτες, θα γίνουν προσκυνητές, ότι το ταξίδι θα γίνη Ιεραποδημία.»
Πριν από την ομιλία του Πατριάρχη χαιρετισμούς απηύθυναν ο Αντιπρόεδρος του Συνοδικού Γραφείου, Μητροπολίτης Κίτρους Γεώργιος, ο Γραμματέας του, Αρχιμανδρίτης Σπυρίδων Κατραμάδος, και η Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού Άντζελα Βαρελά.
Στην υποδοχή παρέστησαν οι Μητροπολίτες Ζακύνθου Διονύσιος, Άρτης Καλλίνικος, Ελασσώνος Χαρίτων και Καρπενησίου Γεώργιος, καθώς και κληρικοί και λαϊκοί εκπρόσωποι Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος που ασχολούνται με τις προσκυνηματικές περιηγήσεις. Αμέσως μετά, παραδοσιακά χορευτικά συγκροτήματα χόρεψαν προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου