Κοινά σημεία μεταξύ Ορθοδόξων και παπικών ως προς το κοινωνιολογικό κομμάτι, εντοπίζει η συνεργάτης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής
Στην Ιστοσελίδα «Orthodox Observer» της Αρχιεπισκοπής Αμερικής δημοσιεύθηκε ένα άρθρο που επιγράφεται «Τα σημεία σύγκλισης της Καθολικής και της Ορθόδοξης προσέγγισης στην τεχνητή νοημοσύνη». [1]
Η συγγραφέας αυτού του κειμένου, Δρ Claire Koen, υποστηρίζει ότι υπάρχουν σημεία σύγκλισης μεταξύ των Καθολικών και Ορθοδόξων σχετικά με κοινωνικά θέματα και το επίκαιρο θέμα της τεχνητής νοημοσύνης. Η εργασία της στηρίζεται στην εγκύκλιο του πάπα Λέοντα Magnifica Humanitas, όπου εξετάζονται οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις υπό το πρίσμα της παπικής κοινωνικής διδασκαλίας και πιο συγκεκριμένα της αξιοπρέπειας του ανθρωπίνου προσώπου, του προορισμού των αγαθών, της προτεραιότητας της μέριμνας των φτωχών, της φροντίδας του κοινού τους οίκου και της ειρήνης.
Η Δρ. Claire Κoen, η οποία συνεργάζεται με τον Orthodox Observer ως ερευνήτρια στον τομέα της επικοινωνίας, με αντικείμενο την τεχνητή νοημοσύνη (AI) και τη θεολογία, υποστηρίζει στο κείμενό της ότι στο ίδιο πνεύμα με την Εγκύκλιο του Λέοντα κινείται και η Εγκύκλιος της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας» (Κρήτη 2016) και το κείμενο «Υπέρ της του κόσμου ζωής: Πορεία προς το κοινωνικό ήθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας» (2020). «Το σημαντικότερο, ενδεχομένως, σημείο σύγκλισης ανάμεσα στην Καθολική και την Ορθόδοξη προσέγγιση των ζητημάτων αυτών είναι η κοινή θεώρηση της ξεχωριστής θέσης του ανθρώπου μέσα στη δημιουργία». Επίσης εντοπίζει σημείο σύγκλισης και στην άποψη του Πάπα ότι η λυδία λίθος της κοινωνικής δικαιοσύνης είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι μετανάστες, διότι οι μετανάστες δεν αποτελούν ένα πρόβλημα προς διαχείριση, αλλά μια ζωντανή εικόνα του Θεού που βρίσκεται σε πορεία. Η σύνδεση που κάνει με τους Ορθοδόξους είναι μια φράση από την Εγκύκλιο της Ψευδοσυνόδου της Κρήτης «Καθ΄όλην την ιστορικήν αυτής πορείαν, η Εκκλησία εστάθη εις το πλευρόν των κοπιώντων και πεφορτισμένων».
Κατά τον ίδιο τρόπο συνεχίζει να εντοπίζει «ομοιότητες» κοινωνικής φύσεως Ορθοδόξων και παπικών με βάση την Εγκύκλιο του Πάπα και τα πρόσφατα κείμενα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως η ίδια κατονομάζει την Εγκύκλιο της Ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου και του κειμένου «Υπέρ της του κόσμου ζωής: Πορεία προς το κοινωνικό ήθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας».
Στο εν λόγω άρθρο εντοπίζεται μια φράση που προβληματίζει. Γράφει λοιπόν η συνεργάτης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής: «Τις βασικές αυτές συγκλίσεις ανάμεσα στην εγκύκλιο Magnifica Humanitas του Πάπα Λέοντος και στα παραπάνω θεμελιώδη κείμενα της σύγχρονης Ορθόδοξης κοινωνικής διδασκαλίας, θα αναδείξω στη συνέχεια… Παράλληλα πρόκειται να επισημάνω και κάποιες πτυχές της υπό διαμόρφωση Ορθόδοξης διδασκαλίας που αξίζει να εξεταστούν περαιτέρω σε συνάρτηση με τις θέσεις που αναπτύσσει ο Πάπας Λέων». Τι θέλει να εκφράσει με την φράση «της υπό διαμόρφωση Ορθόδοξης διδασκαλίας». Δεν είναι γνωστές και ασφαλισμένες, στην Παρακαταθήκη των Πατέρων της Εκκλησίας μας, οι θέσεις και η διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας;
Και αξιοπερίεργο είναι, και προβληματισμό προκαλεί, πως αναλαμβάνει μία επιστήμονας, συνεργάτης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, να πείσει ότι υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ Ορθοδόξων και παπικών σε κοινωνικά θέματα, αποσιωπώντας ταυτόχρονα το πλήθος των πλανών και των αιρέσεων των αμετανόητων Λατίνων…
Ποια ανάγκη έχει η Αρχιεπισκοπή Αμερικής να παρουσιάσει ένα τέτοιο κείμενο; Γιατί αναζητά ομοιότητες με την αίρεση του παπισμού; Την απάντηση στην Δρ. Koen και στους ομοφρονούντες της, την δίνει ο Απόστολος Παύλος: «Μη γίνεσθε ετεροζυγούντες απίστοις· τις γαρ μετοχή δικαιοσύνη και ανομία; τις δε κοινωνία φωτί προς σκότος; τις δε συμφώνησις Χριστώ προς Βελίαρ;» (Β΄Κορινθ. 6, 14-15).
Θα ήταν σοβαρή παράλειψη, αν δεν κάναμε αναφορά και στο κείμενο το οποίο επικαλείται η επιστημονική συνεργάτης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής ως το «πρότυπο» Ορθόδοξης διδασκαλίας, το οποίο όμως είναι ενάντιο προς αυτή… Αυτό το κείμενο το εκτενές, που αγγίζει πολλές πτυχές της κοινωνικής ζωής και ρυθμίζει πολλά θέματα στη ζωή των Ορθοδόξων, είναι ένα άκρως προβληματικό κείμενο, με πολλά σημεία που χρήζουν επαναδιατύπωσης και εκ βάθρων αλλαγής. [2]
Το πνεύμα της Κολυμπάρειας θεολογίας, το διάτρητο και σαθρό, καθώς δεν βασίζεται στο στέρεο έδαφος της Ορθόδοξης δογματικής, αλλά φέρει την σφραγίδα του Οικουμενισμού, εμπεριέχεται και αναδιατυπώνεται λεπτομερέστερα με το κείμενο «Υπέρ της του κόσμου ζωής. Το κοινωνικό ήθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας». Ένα κείμενο εξήντα τριών σελίδων, που προσφέρεται σε δεκατέσσερις γλώσσες στην επίσημη ιστοσελίδα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και που εγκρίθηκε προς δημοσίευση κατά την σύγκληση της Ιεραρχίας του Οικουμενικού θρόνου την 1η Σεπτεμβρίου 2021. [3]
Πιο συγκεκριμένα, το 2017 ο οικουμενικός πατριάρχης ζήτησε από θεολόγους των Πανεπιστημίων να ετοιμάσουν ένα κείμενο για την κοινωνική διδασκαλία της Εκκλησίας με βάση τα κείμενα της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου 2016». Ο άνθρωπος που αρχικά έκανε πράξη το αίτημα του π. Βαρθολομαίου και επιμελήθηκε το έργο αυτό ήταν ο αρχιδιάκονος του Οικουμενικού Θρόνου π. Ιωάννης Χρυσαυγής, θεολογικός σύμβουλος του οικουμενικού πατριάρχη. Το κείμενο ετοιμάστηκε και μετά από την πατριαρχική έγκριση διανεμήθηκε στις επαρχίες του Οικουμενικού Θρόνου. [4]
Έκτοτε προωθείται με τους γνωστούς διαύλους επικοινωνίας, όπως με την πραγματοποίηση συνεδρίων, όπως το διήμερο συνέδριο στις 29-30 Μαρτίου 2023 στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, με αφορμή την συμπλήρωση των 80 ετών από την λειτουργία της Σχολής. Προς αυτήν την κατεύθυνση κινήθηκε και το Συμπόσιο που διοργανώθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2025 στο ΕΚΠΑ, με συμμετέχοντες εισηγητές τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο, την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου, τον πρώην Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και Ομότιμο καθηγητή του ΑΠΘ Ευάγγελο Βενιζέλο και την πρώην Υπουργό Άννα Διαμαντοπούλου. Χαιρετισμοί πραγματοποιήθηκαν εκ μέρους του πατριάρχη Βαρθολομαίου από τον μητροπολίτη Λαοδικείας Θεοδώρητο και εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου από τον μητροπολίτη Νέας Ιωνίας Γαβριήλ. Επίσης πραγματοποιήθηκε σύντομη εισαγωγή και παρουσίαση του βιβλίου από τον επιμελητή του τόμου «Υπέρ της του κόσμου ζωής» π. Ιωάννη Χρυσαυγή, ενώ την στρογγυλή τράπεζα συντόνιζε ο αναπληρ. Καθηγητής του ΕΚΠΑ Σταύρος Γιαγκάζογλου, ο οποίος είχε διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αλλαγή του ομολογιακού και ορθόδοξου χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών. [5], [6]
Το τι περιλαμβάνει όμως αυτό το κείμενο που προωθείται ως αντιπροσωπευτικό κείμενο της Ορθόδοξης διδασκαλίας περί της κοινωνικής ζωής των χριστιανών Ορθοδόξων, είναι αδιανόητο και μόνο να το σκεφτούμε! Μερικά ενδεικτικά σημεία αφορούν την αγαμία ως τρίτο ευλογημένο δρόμο μετά το μοναχισμό και τον γάμο, τον γάμο Ορθοδόξων μετά ετεροδόξων (αιρετικών), την ταφή των αυτοκτονούντων, την Θεία Κοινωνία γυναικών κατά τη λοχεία, ένας υπερτονισμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου και μία απουσία των δικαιωμάτων του Θεού, και άλλα σημαντικά. Εγείρουν τεράστια ερωτηματικά οι θέσεις ως προς την σεξουαλικότητα του ανθρώπου και τις παρά φύσει εκτροπές, όπου δεν ξεκαθαρίζεται η κρυστάλλινη θέση της Εκκλησίας, όπως επίσης γίνεται λόγος για τον δεύτερο γάμο ιερέων. Μέσα σε αυτό το κείμενο χαρακτηρίζονται ως δεισιδαίμονες προκαταλήψεις οι προσευχές της Εκκλησίας για την γυναίκα στην περίοδο της λοχείας. Η εφαρμοσμένη Ψευδοσύνοδος του Κολυμπαρίου συναντάται στις παραγράφους τις σχετικές με τα άλλα δόγματα, όπου παραλείπεται παντελώς ο όρος αίρεση, ενώ με σαθρά τεκμήρια αποκαλούνται οι αιρέσεις ως άλλες Εκκλησίες και διατρανώνεται η κάλπικη σπουδαιότητα των διαχριστιανικών διαλόγων. [7]
Δανειζόμαστε το ακόλουθο απόσπασμα από το πολύ ενδιαφέρον άρθρο της Κατάνυξης με τίτλο FANARI PAPERS:
«Εφιστούμε την προσοχή σε Πατριάρχες, Αρχιερείς, στον Ιερό Κλήρο, στα Μοναστήρια της Ορθοδοξίας και τον πιστό λαό του Θεού(..)
Με παρρησία όμως δηλώνουμε πως το κείμενο αυτό είναι επικίνδυνο, ακριβώς επειδή έχει μολυνθεί από την παναίρεση του Οικουμενισμού σε όλη του την έκταση(..)
Επιχειρείται στην Ορθόδοξη Εκκλησία ό,τι πέτυχε η Β’ Βατικάνεια Σύνοδος στους παπικούς, δηλ. η Συνοδική νομιμοποίηση της παναίρεσης του Οικουμενισμού στην Ορθοδοξία…» [8].
Περαίνοντας το κείμενο μας καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι αυτό το άρθρο της συνεργάτιδος της Αρχιεπισκοπής Αμερικής δεν είναι καθόλου τυχαίο αλλά αποτελεί ένα ακόμα λιθαράκι στο οικοδόμημα του Οικουμενισμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου