
Παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια τον αγώνα των χριστιανών της επισκοπής Περιστερίου για την επαναφορά του Εσταυρωμένου στη θέση του πίσω από τις άγιες τράπεζες των ναών της εν λόγω μητροπόλεως. Προσπαθούν με κάθε τρόπο οι άνθρωποι να τεκμηριώσουν θεολογικά τα αυτονόητα, τα οποία έχει κατακρημνίσει η ιδιωτική και ιδεοψυχαναγκαστική θεολογία του επισκόπου τους: ο Εσταυρωμένος είναι ο νικητής της αμαρτίας, του θανάτου και του διαβόλου και συνάμα ο Αναστάς Χριστός. Αυτά δεν διαχωρίζονται. Ακόμη και η ζωή του ορθοδόξου χριστιανού δεν μπορεί παρά να είναι και πρέπει να είναι σταυροαναστάσιμη.
Θα παραθέσω αμέσως μερικά “κουφά” από την παράδοξη έως κακόδοξη θεολογία του μητροπολίτη Γρηγορίου: “Bρισκόμαστε μπροστὰ σὲ ἕναν Χριστὸ μόνιμα “Ἐσταυρωμένο” καὶ πεθαμένο καὶ μάλιστα πεθαμένο ἐκεῖ ὅλο τὸ χρόνο…Ἀπελπισία!... ὁ Ἐσταυρωμένος δὲν μπορεῖ νὰ ἔρθει, γιατὶ εἶναι πεθαμένος ἐπάνω στὸ σταυρὸ καὶ ὡς ἐκ τούτου στατικὸς καὶ ἀκίνητος ὁλόκληρο τὸ χρόνο. Λέμε ποτὲ σὲ ἀκίνητο καὶ πεθαμένο “Ἔλα!”; Ἀστεία πράγματα... καὶ νά φθάσουμε σὲ «ὑπαρξιακὰ ἀδιέξοδα» ἀποκτῶντας «ψυχολογικὰ προβλήματα”. Η επιλογή, φυσικά, των αποσπασμάτων αυτών από εγκυκλίους του μητροπολίτη δεν έγινε τυχαία. Μαρτυρεί απλά για ένα διαφαινόμενο ψυχολογικό πρόβλημα – τραύμα του εν λόγω επισκόπου.
Ο Γρηγόριος Περιστερίου είναι προφανές πως έχει κάποιο πρόβλημα με τη θέαση των νεκρών σωμάτων. Αυτό όμως δεν μπορεί να μεταβληθεί σε θεολογία και εν συνεχεία σε εκκλησιαστική ποιμαντική! Θα ήθελα να δώσω μια πολύ απλή και αυτονόητη απάντηση στον άγιο Περιστερίου και να μη χαραμίζουμε τζάμπα μελάνι για θεολογικές αναιρέσεις των θέσεών του χωρίς κάποιο σοβαρό λόγο. Το θέμα δεν είναι θεολογικό, ως φαίνεται, αλλά ψυχοπαθολογικό και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί. Αν δούμε, λοιπόν, σεβασμιότατε, την ορθόδοξη εικονογραφία, θα διαπιστώσουμε απλά πως όλα τα ιερά πρόσωπα στέκονται μονίμως στατικά και ακίνητα στον τοίχο ή σε ξύλινες και χάρτινες εικόνες. Πώς λοιπόν θα τα επικαλεστούμε!
Πέρα από το αστείο της υποθέσεως, όπως φάνηκε αμέσως παραπάνω, θα πρέπει ο μητροπολίτης, αν θέλει να σέβεται εαυτόν και να υποστηρίζει ευθαρσώς την καινοφανή θεολογία του, όπως το έπραξε ήδη με τον Εσταυρωμένο του ιερού βήματος, να προχωρήσει και στο ξήλωμα όλων των αγιογραφιών των ναών και την απομάκρυνση των φορητών εικόνων που φέρουν τη σταύρωση του Χριστού, τον αποκεφαλισμένο Πρόδρομο, την κοίμηση της Παναγίας, τα μαρτύρια διαφόρων Αγίων και όλα όσα απεικονίζουν “ήττα και θάνατο”. Και εδώ πρέπει να σταματήσει ο διάλογος, διότι το θέμα, ως προανεφέρθη, μοιάζει να είναι μάλλον ψυχολογικό παρά θεολογικό.
Κ.Ν.
Λάρισα, 19/9/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου