Ο άθεος και η γριούλα

Στις δώδεκα τα μεσάνυχτα, χτύπησαν την πόρτα στην Εκκλησία. Ήταν μια γριούλα. Και ζητούσε παπά, να πάει να κοινωνήσει έναν άρρωστο.

Ο παπάς ετοιμάστηκε και βγήκε αμέσως μαζί της. Πλησιάζουν σε ένα φτωχό σπιτάκι, τύπου παράγκας. Η γριούλα ανοίγει την πόρτα και μπάζει τον ιερέα σε ένα δωμάτιο. Και να ξαφνικά ο παπάς ευρίσκεται εκεί μόνος με τον άρρωστο.

Ο άρρωστος του δείχνει με χειρονομίες την πόρτα και σκούζει.

– Φύγε από εδώ! Ποιος σε κάλεσε; Εγώ είμαι άθεος. Και άθεος θα πεθάνω.

Ο παπάς τα έχασε.

– Μα δεν ήλθα από μόνος μου! Με κάλεσε η γριά!

– Ποια γριά; Εγώ δεν ξέρω καμιά γριά!

ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΓΝΩΣΙΑ -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών.

Η αυτογνωσία έχει αναγνωρισθή από καιρό σαν το πιο δύσκολο εγχείρημα του ανθρώπου στην περιοχή της κατακτήσεως της πνευματικής ωριμότητος. Είναι αλήθεια, που δεν μπορεί να αμφισβητηθή, ότι όσο πιο πολύ γνωρίζει το άτομο τον εαυτό του, υπό ορισμένους φυσικά όρους, τόσο περισσότερο ωριμάζει ψυχολογικά και πνευματικά. Κάθε πράξη και εμπειρία αυτογνωσίας είναι ένα βήμα προς την ολοκλήρωση της ωριμότητος.

Αλλ’ η ψυχολογία, ιδιαίτερα σήμερα, υποστηρίζει ότι η αυτογνωσία, για να θεωρείται πράγματι παράγων ωριμότητος, δεν πρέπει να εννοείται σαν μια αποκλειστικά «ατομική» ενέργεια και εμπειρία. Γιατί είναι αλήθεια ότι ο ίδιος ο όρος της «αυτογνωσίας» αποτελεί συχνά μια παγίδα για τον άνθρωπο που θα ήθελε να προχώρηση σε μια καλύτερη και βαθύτερη γνωριμία με τον εαυτό του. Και τούτο επειδή, εκ πρώτης όψεως, αυτογνωσία θα ειπή να στρέψης την ερευνητική προσοχή σου και τους προβολείς της διανοίας σου στο εσώτερο βάθος της ατομικότητός σου. Όμως, μια τέτοια, λειτουργία της εσωτερικότητος, σημαίνει συγχρόνως ψυχολογικό και πνευματικό περιορισμό, «εγκλεισμό», μέσα στην ατομικότητα με την πιο περιωρισμένη έννοια. Αυτός που εργάζεται στην ανασκαφή και βυθοσκόπηση της εσωτερικότητός του περιορίζεται μοιραία στον εαυτό του και άρα αποξενώνεται από την ψυχολογική και πνευματική υπόσταση του πλησίον.

Δ. Ιωάννου: Ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης και η υπαρξιστική-περσοναλιστική θεολογία

Δημήτρης Γ. Ιωάννου

Ο π. Ι. Ρωμανίδης λανθασμένα προσγράφεται, όπως υποστηρίζουν πολλοί μελετητές του, στην θεολογία της δεκαετίας του ’60, με την γνωστή προσωποκεντρική-υπαρξιστική διδασκαλία της. Υπήρξε μια εντελώς ιδιαίτερη περίπτωση της ελληνικής θεολογίας, και στην πραγματικότητα στάθηκε κριτικά απέναντι στα κυρίαρχα τότε ρεύματα του περσοναλισμού και του υπαρξισμού, που επηρέασαν και στον τόπο μας την θεολογική παραγωγή. Στο εξής θα προσπαθήσω να παρουσιάσω σύντομα τη σκέψη του, και να εξηγήσω που βρίσκονται, κατ’ εμέ, τα πλεονεκτήματά της.

Θα πρέπει να εννοήσουμε, ευθύς αμέσως, ότι το κλειδί του όλου στοχασμού του είναι ο τρόπος που προσεγγίζει την Παλαιά Διαθήκη, πράγμα που έχει μία ιδιαίτερη σημασία για την όλη ερμηνεία της ορθόδοξης θεολογίας. Ιδου πώς έχουν τα πράγματα: είναι κατ’ αρχάς γνωστό και αποδεκτό τοις πάσι, ότι το εβραϊκό πνεύμα (η «βιβλική σκέψη»), διαφοροποιείται σε απόλυτο βαθμό από τον αρχαιοελληνικό τρόπο του νοείν. Ο εβραϊκός Θεός είναι προσωπικός, αποκλείει την λατρεία οποιωνδήποτε άλλων θεών («μονοθεϊσμός»), είναι κατά την διδασκαλία του Ησαΐα «άγιος»[1] και ζητεί την πίστη σε Αυτόν, είναι «πηγή του ζώντος ύδατος», φορέας του «αγίου λόγου» Αυτού και αναζητητής εκάστης ψυχής[2], ενώ ακόμη εμφανίζεται ως δρων Υποκείμενο στην Ιστορία, παρεμβαίνοντας συνεχώς με νέες πράξεις και σύμβολα στην απολύτρωση του λαού Του (παράλληλα υποκρύπτεται στην εβραϊκή Βίβλο και ένα οικουμενικό μήνυμα). Ωστόσο, το ερώτημα είναι, πώς μπόρεσε τελικά να αναπτυχτεί το βιβλικό «πνεύμα» στον αρχαίο Ισραήλ;

Ο Θεός Τον Κάθε Άνθρωπο Τον Έχει Κάνει Και Ένα Εκκλησάκι

Μερικοί λένε: «Σ᾿ αυτόν τον Ναό τον μικρό, τον κατανυκτικό, ζω την Θεία Λειτουργία· στον μεγάλο Ναό δεν την ζω. Αν είναι κανένα εξωκλήσι σοβατισμένο άσπρο, δεν νιώθω τίποτε· αν όμως είναι αγιογραφημένο, έχη καλό τέμπλο κ.λπ., εκεί ζω την Θεία Λειτουργία!».

Αυτά είναι για έναν άνθρωπο που δεν έχει όρεξη να φάη και του βάζεις λίγο αλάτι, λίγο πιπέρι, για να του έρθη η όρεξη.

– Δηλαδή, Γέροντα, αυτὰ δεν παίζουν κάποιο ρόλο; Δεν βοηθούν;

– Ναί, δεν λέω, βοηθούν και αυτά, αλλά να μη σκαλώνη κανείς σʹ αυτά.

Διαφορετικά, με μαγικό τρόπο θα ζητά ο άνθρωπος να ζήση τον Χριστό. Θα ζητά κελλί σκοτεινό, κανδήλι με χαμηλό φως, κατανυκτικό Ναό. Χωρὶς αυτά δεν θα μπορει να προσευχηθεί.Ή στο τραίνο βρίσκεται ή στην σπηλιὰ ή στον δρόμο, να είναι το ίδιο γιʹ αυτόν.

Ο Θεός τον κάθε άνθρωπο τον έχει κάνει και ένα εκκλησάκι καὶ μπορεί να το φέρνη παντού μαζί του.

Τις ο νους της Θείας Λειτουργίας (Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας)

α΄

Στὴν τελετουργία τῶν ἁγίων καὶ ἱερῶν Μυστηρίων διακρίνουμε, ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ τὸ ἔργο τῆς λειτουργίας, ποὺ εἶναι ἡ μεταβολὴ τῶν τιμίων δώρων σὲ θεῖο σῶμα καὶ αἷμα, κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ σκοπό, ποὺ εἶναι ὁ ἁγιασμὸς τῶν πιστῶν, οἱ ὁποῖοι, μεταλαμβάνοντας, κατορθώνουν νὰ κερδίσουν τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν τους καὶ ν’ ἀποχτήσουν σὰν κληρονομία τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, μαζὶ μὲ ὅλα τ’ ἀγαθὰ ποὺ ἀκολουθοῦν.

β’

Ὡς προπαρασκευὴ δὲ καὶ τελείωμα, στὸ ἔργο καὶ στὸ σκοπὸ ποὺ ἀναφέραμε, πρέπει νὰ ἰδοῦμε τὶς εὐχές, τὶς ψαλμωδίες, τὶς ἀναγνώσεις τῶν θείων Γραφῶν καὶ ὅλα γενικά, ὅσα τελοῦνται ἤ λέγονται μὲ ἱεροπρέπεια πρὶν καὶ μετὰ τὸν ἁγιασμὸ τῶν τιμίων δώρων. Καί, ἂν καὶ ὁ Θεὸς μᾶς δίνει δωρεὰν ὅλα τὰ ἅγια καὶ τίποτε ἀπ’ αὐτὰ δὲν προσφέρουμε πρῶτοι ἐμεῖς σὰν δικό μας — γιατί ὅλα εἶναι εὐεργεσίες του — ὅμως, μᾶς δεσμεύει μὲ τὴν ἀπαίτησή του, πὼς πρέπει πρῶτα νὰ γίνουμε ἱκανοὶ γιὰ νὰ τὰ δεχτοῦμε καὶ ἔπειτα, κατ’ ἀνάγκη, νὰ τὰ διατηρήσουμε. Καὶ σὲ κανέναν δὲν θὰ μετάδινε τὸν ἁγιασμὸ του ἂν δὲν πλησίαζε τὰ ἄχραντα Μυστήρια μ’ αὐτὴ τὴ διάθεση. Ἔτσι ἀκριβῶς ἔχουμε τὴ δυνατότητα νὰ βροῦμε τὸν ἁγιασμό μας στὸ βάπτισμα, στὸ χρῖσμα καὶ στὸ δεῖπνο του, τὴν ἁγία καὶ φρικτὴ Τράπεζά του.

Σιατίστης Παύλος: ''Λυπηθείτε επί τέλους τα παιδιά''

Του Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλου | Romfea.gr 

Εἶναι ἡ ὥρα νά μιλήσουμε καθαρά καί χωρίς μισόλογα.

Εἶναι ἡ ὥρα πού πρέπει νά ζητήσουμε ἀπό τήν Κυβέρνηση νά μᾶς πεῖ ξεκάθαρα ἐάν εἶναι μέ τά παιδιά ἤ ἐάν εἶναι μέ τά ὁμόφυλα ζευγάρια.

Εἶναι ἡ ὥρα νά μᾶς πεῖ καί ἡ Κυβέρνηση καί τά πολιτικά κόμματα γιατί στρέφονται εὐθέως ἐναντίον τῶν παιδιῶν.

Ποιός τούς ἔδωσε τό δικαίωμα νά καταστρέψουν ἀθῶα παιδιά γιά νά ἱκανοποιήσουν μιά μικρή ἐκλογική πελατεία ἤ κάποιοι ἄλλοι γιά νά ἀγρεύσουν ψήφους ἀπό μιά μικρή ἐκλογική πελατεία.

Εἶναι ἡ ὥρα νά μᾶς ἀπαντήσουν αὐτοί πού τάχα ὑπερασπίζονται τά δικαιώματα τῶν ὀλίγων, νά μᾶς ποῦν, ποιός θά ὑπερασπίσει τά δικαιώματα τῶν παιδιῶν καί ποιός ἔχει τό δικαίωμα νά ἐφαρμόσει στά παιδιά καί γιά τά παιδιά ἕνα ἰδιότυπο παιδομάζωμα.

ΣΟΛΟΒΙΕΦ! - Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Ο χωρισμός και η ένωση των Εκκλησιών, του Βλαδίμηρου Σολόβιεφ! [αποσπάσματα]

Πατέρας του οικουμενισμού είναι ως γνωστόν ο διάσημος και άγνωστος Σολόβιεφ (1853-1900). Παρόλο το σύντομο τής ζωής του είχε την «τύχη» να αποκτήσει πολλούς και ικανούς και διάσημους μαθητάs, πρώτος εκ των οποίων είναι ο γνωστός μας Φλωρόφσκι. Ο Γερμανικός ιδεαλισμός, βαπτίζεται με τον Σολόβιεφ, στα νερά της πίστεώς μας και αντικαθιστά ουσιαστικά την πίστη με μία Ιστορική Ιδεολογία, τον οικουμενισμό και την γνώση του Αγίου πνεύματος με τις καθολικότητες του Hegel. Η βαριά του σκιά επηρεάζει τις μοίρες μας, σαν Χριστιανών μέχρι σήμερα και μάλλον για πάντα, σύμφωνα με την επιτυχία των οικουμενιστικών του Οραμάτων, που εξακριβώνονται πλέον σήμερα!

«Ιστορικά η Χριστιανική Εκκλησία αντιπροσωπεύει την ενότητα δύο ιδρυτικών αρχών: της ανατολικής η οποία είναι παθητική παράδοση στη θεότητα και της Δυτικής η οποία ορίζει την αυτονομία του ανθρώπου. Και οι δυο αρχές είναι εξίσου απαραίτητες για την Εκκλησία, προκειμένου η ανθρωπότης να πραγματοποιήσει με την θέληση της και γι’ αυτό αυτόνομα, το θέλημα του Θεού, από την στιγμή που θα το αναγνωρίσει.

Οι πνευματικοί νόμοι [34] Πως λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι

- Γέροντα, ποιοι νόμοι λέγονται πνευματικοί;

- Θα σου εξηγήσω: Όπως στην φύση υπάρχουν οι φυσικοί νόμοι, έτσι και στην πνευματική ζωή υπάρχουν οι πνευματικοί νόμοι. Ας πούμε, όταν πετάη κανείς ένα βαρύ αντικείμενο ψηλά, με όσο περισσότερη ορμή και όσο πιο ψηλά το πετάξη, με τόσο μεγαλύτερη δύναμη θα πέση κάτω και θα συντριβή. Αυτός είναι φυσικός νόμος. Στην πνευματική ζωή, όσο περισσότερο υψώνεται κανείς με την υπερηφάνειά του, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η πνευματική του πτώση και ανάλογα με το ύψος της υπερηφανείας του θα συντριβή. Γιατί ο υπερήφανος ανεβαίνει, φθάνει σε ένα σημείο και μετά πέφτει και σπάζει τα μούτρα του – «ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται»[35]. Αυτός είναι πνευματικός νόμος.

Οι χριστιανικές και οι αιρετικές πηγές της Ευρώπης

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 23^η Απριλίου 2018

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Η ευρωπαϊκή ήπειρος εγκολπώθηκε την χριστιανική πίστη, αποβάλλοντας το σκοτεινό ειδωλολατρικό της παρελθόν, ήδη από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια. Τα βιβλικά κείμενα, η εκκλησιαστική παράδοση, η ιστορία και τα συναξάρια των αγίων μαρτυρούν ότι το Ευαγγέλιο έφτασε στην Ευρώπη και εδραιώθηκε η Εκκλησία του Χριστού, παρ’ όλα τα εμπόδια και τις διώξεις του προηγούμενου παγανιστικού θρησκευτικού καθεστώτος και παρά τους απηνείς διωγμούς, που εφάρμοσε η τότε πανίσχυρη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, υποκινούμενη από την διεφθαρμένη αριστοκρατία και τα αδίστακτα ειδωλολατρικά ιερατεία, των οποίων εθίγοντο τα συμφέροντα με την εξάπλωση του Χριστιανισμού.

Λογισμοί αμαρτωλού, Φωτίου Κόντογλου

Όταν μιλήσεις στους ψευτοχριστιανούς για σκληρή άσκηση στο κορμί και στο πνεύμα για την αγάπη του Χριστού, θυμώνουνε, σε λένε φακίρη, ειδωλολάτρη, βάρβαρο. Αν θέλεις να δοκιμάσεις την πίστη ενός χριστιανού, μίλησέ του για τον ασκητισμό. Ο πιστός θα νοιώσει κατάνυξη, ο χλιαρός, δηλαδή ο ψεύτικος, ο άπιστος, θα διαμαρτυρηθεί. Τί αν λέγει ο Χρι­στός: «Μακάριοι όσοι αφήσανε τα πάντα και μ' ακολουθήσανε», ή «Η βασιλεία του Θεού βιάζεται και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν», και πως «θλίψιν έξετε», και πως «στενή και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν»; Εμείς θέλουμε να είμαστε Χριστιανοί χωρίς Χριστό, δηλ. χωρίς θλίψη πνευματική, χωρίς να σηκώνουμε τον σκληρό σταυρό, αλλά να περπατάμε στον πλατύν δρόμο. Αυτοί οι ψεύτικοι χριστιανοί, σαν τους μιλά κανένας για σκληρή και στερημένη ζωή, για θυσία, για άσκηση, λένε πως αυτά δεν τα θέλει ο Χριστός, και πως αυτά είναι παρακαμώματα. Μα, ω ανόητε άνθρωπε, στον Χριστιανισμό, τίποτα δεν μπορεί να παραγίνει. Για όλα τα ανθρώπινα πράγματα μπορείς να πεις πως κάτι τι είναι παρακανωμένο, μονάχα για τον Χριστιανισμό δεν υπάρχει παρακάνωμα. Τί παρακάνωμα μπορεί να σηκώσει ακόμα το να αγαπάς αυτόν που σκότωσε τον πατέρα σου, τί παρακάνω­μα μπορείς να κάνεις στο να σε χτυπήσουνε και στο άλλο μάγουλο, τί παρακάνωμα να γίνει ακόμα στο να πεινάς και να διψάς την καταφρόνεση, στο να κάνεις όσα ζητά ο Θεός από εσένα, δηλ. στο ν' αγαπάς τους εχθρούς σου, να γλυκομιλάς αυτόν που σε βρίζει, να μην κρίνεις αυτόν που σε δικάζει, να ταπεινώνεσαι μπροστά στον πιο τιποτένιον άνθρωπο, κι' όταν τα κάνεις όλα αυτά, να λες πως είσαι «αχρείος δούλος»;

Ουκρανικό: Διπλωματικοί ελιγμοί του Φαναρίου

Ουκρανικό: Διπλωματικοί ελιγμοί του Φαναρίου 

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

Το Φανάρι φαίνεται ότι προχωρεί σε διπλωματικούς ελιγμούς για να αντιμετωπίσει το σοβαρό εκκλησιαστικό ζήτημα της Ουκρανίας. Στις 22 Απριλίου 2018 η Πατριαρχική Σύνοδος εξέδωσε Ανακοινωθέν, στο οποίο αναφέρει ότι ασχολήθηκε διεξοδικώς με το θέμα της εκκλησιαστικής στην Ουκρανία καταστάσεως και «απεδέχθη αίτημα περί εκχωρήσεως αυτοκεφαλίας από μέρους εκκλησιαστικών και πολιτικών παραγόντων, εκπροσωπούντων πολλά εκατομμύρια Ορθοδόξων Ουκρανών». Το Φανάρι αποδέχθηκε το αίτημα των πολιτικών ηγετών και των σχισματικών κληρικών της Ουκρανίας, να επισημοποιηθεί η πραξικοπηματική ενέργεια τους και να αναγνωριστεί η Ανεξαρτησία της Εκκλησίας τους από το Πατριαρχείο της Μόσχας, αλλά προσέθεσε ότι αυτό για να το επιτύχει αποφάσισε να επικοινωνήσει «εκ του σύνεγγυς μετά των υπολοίπων αδελφών ορθοδόξων Εκκλησιών προς ενημέρωσιν και συντονισμόν». 

Πολλαπλή κανονικότητα: στο όνομα της αγάπης για το παιδί…Του Αθανάσιου Γκότοβου

drawing of a happy gay couple and adopted child

Του Αθανάσιου Γκότοβου από την huffingtonpost.gr

Πάει καιρός τώρα που προβληματίζομαι σοβαρά αν έχει κάποιο νόημα να δημοσιοποιεί κανείς επιστημονικά επιχειρήματα γύρω από ζητήματα που απασχολούν την κοινή γνώμη, όπως π. χ. αυτό της τεκνοθεσίας από ομοφυλόφιλα (ή ομόφυλα, επί το πολιτικά ορθότερο) ζευγάρια. Για τους εξής, τουλάχιστον, λόγους:

Πρώτον, οι πλειοψηφίες στη Βουλή – αυτοί που καλούνται να υπερψηφίσουν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο – είναι σταθερά στοχοπροσηλωμένες στην υπερψήφισή του, όχι κατ’ ανάγκην επειδή όσοι τις συγκροτούν πιστεύουν στις διατάξεις του νομοσχεδίου, αλλά για μια σειρά από άλλους λόγους, πραγματιστικούς. Κανένα επιστημονικό ή άλλο επιχείρημα δεν συγκινεί ποτέ ένα στοχοπροσηλωμένο άτομο. Δεν υπάρχουν περιθώρια για αναστοχασμούς και αυτοκριτικές, παρά μόνο σε ρητορικό επίπεδο. Όταν έρθει η ώρα να στηριχθεί η κυβερνητική πρόταση, σταματούν οι αναστοχασμοί και οι δεύτερες σκέψεις. Το θέατρο δίνει τη θέση του στον πρακτικό ρεαλισμό.

Ανίκανοι και διεφθαρμένοι: Η επιστολή παραίτησης του κου Στ. Κριμιζή

Την παραίτησή του από τη θέση του προέδρου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού υπέβαλε ο Δρ. Σταμάτης Κριμιζής, σχεδόν έναν μήνα μετά τον ορισμό του ΔΣ του Οργανισμού.

Ο κ. Κριμιζής, στην μακροσκελή επιστολή παραίτησής του, έκανε λόγο για υπουργικές αποφάσεις που «πρακτικά ακύρωσαν το λόγο ύπαρξης του ΕΛΔΟ, καθιστώντας τον μια μη αξιόπιστη γραφειοκρατική δομή που θα μπορούσε να γίνει υποχείριο οποιουδήποτε πολιτικού προϊστάμενου».

Ο πρώην πρόεδρος του ΕΛΔΟ χαρακτηρίζει τον γενικό γραμματέα Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων Βασίλη Μαγκλάρα, «Τσάρο του Διαστήματος», επισημαίνοντας ότι δεν έχει καμία γνώση και εμπειρία σε αυτόν τον τομέα.

«Πολύ σύντομα μου έγινε σαφές ότι ο κ. Γ.Γ. Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων έχει αναλάβει, υπό την ανοχή του κ. Υπουργού, το ρόλο του «Τσάρου του Διαστήματος» στην Ελλάδα, αν και δεν έχει καμία γνώση και εμπειρία σε αυτόν τον τομέα. Φαίνεται λοιπόν πως εγώ περισσεύω, εφόσον δεν δέχομαι να είμαι φερέφωνο κανενός», ανέφερε ο κ. Κριμιζής συμπληρώνοντας προς το τέλος ότι ζήτησε και πήρε τις διαβεβαιώσεις που έπρεπε από τον κ. Υπουργό, οι οποίες όμως τελικά δεν τηρήθηκαν. «Προσπάθησα να κάνω το καλύτερο δυνατόν, αξιοποιώντας τους καλύτερους. Δυστυχώς η προσπάθεια δεν ευοδώθηκε», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά.

Η επιστολή παραίτησής του κου Σταμάτη Κριμιζή:

Λόγος Ε΄: Περί μετανοίας (Άγιος Μάξιμος ο Γραικός)

Δεν θα ζήσουμε, ψυχή μου, τον χρόνο της παρούσης ζωής μας μέσα στην οκνηρία, την απραγία και την ανοησία, σαν άπειρα νήπια, θεωρώντας ότι είναι αρκετή για την σωτηρία μας η παραμονή μας σε αυτόν τον τόπο, τον απρόσιτο στις γυναίκες και τους κοσμικούς ανθρώπους, γιατί έτσι θα μείνουμε στην πλάνη. Διότι και στα αρχαία χρόνια στους Ισραηλίτες, που με την βοήθεια του Υψίστου και με την καθοδήγηση του Μωυσή έφυγαν από την Αίγυπτο και τον Φαραώ, δεν ήταν αρκετό για την ευσέβειά τους το γεγονός ότι πέρασαν σαράντα χρόνια σε τόπο απρόσιτο, δηλαδή στην έρημο, επειδή ακριβώς δεν διατήρησαν την σοφή πίστη στον Θεό, που τους έσωσε από αναρίθμητες δυσκολίες.

Δεν αρκούν τα άθλια αυτά κουρέλια, ψυχή μου, για να ευχαριστήσουμε τον Κύριο των πάντων. Με ένα από αυτά, την διαμονή στην έρημο, επιτυγχάνεται η απόλυτη σιωπή και με το άλλο η απόλυτη ταπείνωση. Εάν όμως και στο πρώτο και στο δεύτερο κάποιος περιβάλλεται με δόξα και κοσμικές μέριμνες, αυτός δεν δια­φέρει σε τίποτε από τον σκύλο που επιστρέφει στα ξεράσματά του, κατά τον λόγο του μεγαλυτέρου των αποστόλων [1].

Τὸ μεγάλο γαλάζιο εἰκονοστάσι τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανοσύνης

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος - Κιλκὶς

Τὸ χρέος τοῦ παλληκαριοῦ εἶναι νὰ λογίζεται σφαγάδι καὶ ὄχι ψοφίμι». (Γεώργιος Καραϊσκάκης).

«Ἂν ἡ οἰκογένεια καὶ τὸ σχολεῖο πάψουν νὰ ἐμφυτεύουν στοὺς νέους τὸ θεῖο σπόρο τῆς ἁγίας πίστης μας, τότε οἱ ἐπερχόμενες γενεὲς θὰ χάσουν παντελῶς τὴν ταυτότητά τους πράγμα ποὺ σημαίνει καὶ τὸ αὐτοαφανισμό τους».

Εἶναι λόγια της Ἰωάννας Τσάτσου, ἀδελφῆς του ποιητῆ Γιώργου Σεφέρη, συζύγου τοῦ ἀείμνηστου Προέδρου τῆς Δημοκρατίας Κῶν. Τσάτσου. Στὸ ἴδιο κείμενο τὸ ὁποῖο φιλοξενεῖται σὲ συλλογικὸ τόμο ποὺ ἐξέδωσε ἡ Ι.Μ. Κουτλουμουσίου τοῦ Ἁγίου Ὅρους, τὸ 2000, θὰ σημειώσει μὲ τρόπο ἀντάξιό τοῦ σπουδαίου ἀδελφοῦ της: « Ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἕνα μεγάλο γαλάζιο εἰκονοστάσι τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανοσύνης καὶ πλανᾶται πολὺ μακράν της πραγματικότητας - τῆς ἱστορικῆς καὶ τῆς σύγχρονης - ὅποιος πιστεύει καὶ εὐμεθόδως διαδίδει ἄλλα. Ὀρθοδοξία καὶ Ἑλληνισμὸς εἶναι ΕΝΑ». Κι ὅμως «πλανεμένοι» καὶ ἐκκλησιομάχοι εἶναι τώρα καὶ ὑπουργοὶ Παιδείας τὸ μελλοντικὸ «τότε» τῆς τρανῆς Ἑλληνίδας -αἰωνία της ἡ μνήμη- Ἰωάννας Τσάτσου ἔγινε «τώρα». Τώρα, τοῦτες οἱ γενιὲς χάνουν τὴν ταυτότητά τους καὶ ὁδηγοῦνται στὸν ἀφανισμό τους.

Ἄκουγα τὶς προάλλες τὸν κ. Γαβρόγλου στὸ κανάλι τῆς Βουλῆς. Τοῦ τέθηκε ἡ ἐρώτηση γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν (ΜτΘ).

«Χαστούκι» από το ΣτΕ στην κυβέρνηση για τα Θρησκευτικά στα Λύκεια

Η Ολομέλεια έκρινε περίσσια αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου την διδασκαλία και το πρόγραμμα που προτείνει η απόφαση του τέως υπουργού Παιδείας, Νίκου Φίλη

Ανελέητα και διαδοχικά είναι τα πλήγματα που δέχεται η κυβέρνηση στο θέμα της διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία από το Συμβούλιο της Επικρατείας, καθώς σήμερα με απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, κρίθηκε περίσσια αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) η διδασκαλία των θρησκευτικών στα Λύκεια της χώρας.

Τον περασμένο μήνα η Ολομέλεια του ΣτΕ (απόφαση 660/2018) είχε κρίνει αντισυνταγματική την από 7.9.2016 απόφαση του τέως υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη με την οποία επήλθε ριζική αλλαγή στο χαρακτήρα και τον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών στις τάξεις Γ΄ έως ΣΤ του Δημοτικού και του Γυμνάσιου.

Το Σκοπιανό στην Κοινωνία των Εθνών

Το Σκοπιανό στην Κοινωνία των Εθνών 

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 

Περιδιαβάζοντας πάγκους και διαδρόμους παλαιοβιβλιοπωλείου ένα βιβλίο 110 σελίδων, με φθαρμένα εξώφυλλα, μου τράβηξε την προσοχή. Ήταν αι «Ιστορικαί και διπλωματικαί μελέται» του Περικλή Αλ. Αργυρόπουλου. Καταγόμενος από επιφανή οικογένεια Φαναριωτών διετέλεσε κατ’ επανάληψη βουλευτής και υπουργός. Στο βιβλίο του δημοσιεύονται ομιλίες του. Μεταξύ αυτών μία στην Κοινωνία των Εθνών (ΚΤΕ), στην Χάγη, τον Ιούνιο του 1928. 

Επρόκειτο περί «Παρατηρήσεων του Ελληνικού Συλλόγου της ΚΤΕ επί του υπό του Βουλγαρικού Συλλόγου υποβληθέντος υπομνήματος εις την Ένωσιν Συλλόγων της ΚΤΕ». Από τις «παρατηρήσεις» του Περικλή Αλ. Αργυρόπουλου καταδεικνύεται πρώτον ότι ουδεμία αναφορά γίνεται εκ μέρους των Βουλγάρων περί «Σλαυομακεδόνων». Ουδεμία. Το ίδιο και εκ μέρους των Σέρβων, ουδεμία αναφορά. 

Τό Πάρθιον βέλος

Τό Πάρθιον βέλος

Σαράντος Ι. Καργάκος

ΔΕΝ ΕΙΧΑ καμμία ἀμφιβολία ὅτι τό Πάρθιον βέλος κατά τῆς ἐθνικῆς μας ὑποστάσεως θά ἐξαπολυθεῖ καί πάλι ἀπό κάποια –ὄχι καί λίγα– μέλη τῆς λεγόμενης ἐπιστημονικῆς κοινότητας. Τό ἴδιο ἔγινε καί στή 10ετία τοῦ ’90. Μετά τόν πανελλήνιο ἀνά τήν ὑφήλιο ξεσηκωμό γιά τό ὄνομα τῆς Μακεδονίας, ἄρχισαν σιγά-σιγά, ὅπως κάποια τρωκτικά, νά ἐμφανίζονται κάποιοι «ρεαλιστές» διανοητές, ὅπου μέ ἐπιστημονικά σκαλαθύρματα κλόνιζαν τά ἑλληνικά ἐπιχειρήματα σχετικά μέ τό Σκοπιανό καί πιθανῶς –ὄχι βέβαια μέ τό ἀζημίωτο– γίνονταν ὑποστηρικτές τῶν Σκοπιανῶν. Ὅτι τάχα ἔχουν δικαίωμα αὐτοπροσδιορισμοῦ. Εἶχε ἤδη κυκλοφορηθεῖ σέ εὐρεῖα κλίμακα τό βιβλίο μου «Ἀπό τό Μακεδονικό Ζήτημα στήν Ἐμπλοκή τῶν Σκοπίων», ὅταν δέχθηκα ἕνα καινούργιο βιβλίο μέ τιμητική ἀφιέρωση καί μέ τήν παράκληση νά τό παρουσιάσω στόν «Οἰκονομικό» ἤ στόν «Τύπο τῆς Κυριακῆς», καθότι οἱ ἀπόψεις μας συγκλίνουν ὡς πρός τή Σκοπιανή ἐμπλοκή. Τό διάβασα καί διαπίστωσα ὅτι δέν συνέκλιναν διόλου.

ΗΠΑ - Ρωσία σε «πόλεμο» και στο Άγιον Όρος

Αλλαγή στρατηγικής επιθυμεί το Φανάρι, για να ανακόψει τις θερμές σχέσεις και το... φλερτ μοναστηριών με τη Μόσχα - Τι κρύβει η επίσκεψη του Αμερικανού πρέσβη στην Αθωνική Πολιτεία

Καθόλου τυχαία δεν θεωρώ την επίσκεψη του πρέσβη των ΗΠΑ στο Αγιον Ορος. Εχει σημασία, κρύβει συμβολισμούς και ουσία. Προσωπικά, δεν θυμάμαι άλλον πρέσβη των ΗΠΑ να επισκέπτεται μονές της Αθωνικής Πολιτείας είτε επίσημα είτε ανεπίσημα.

Ο Τζέφρι Πάιατ στέλνει πολλαπλά μηνύματα με αυτή την επίσκεψη στο Περιβόλι της Παναγίας. Προς το παρόν, δεν μπορώ να ερμηνεύσω με ακρίβεια ποια είναι η στρατηγική και πώς επηρεάζεται από τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Βγαίνουν, πάντως, προφανή συμπεράσματα.

- Γέροντα, τι προϋποθέσεις χρειάζονται για να κατοικήση στον άνθρωπο το Άγιο πνεύμα;

- Αγωνιστικό πνεύμα, ταπείνωση, φιλότιμο, αρχοντιά, θυσία. Ο άνθρωπος είναι άχρηστος, άμα λείψη η Χάρις του Αγίου Πνεύματος. Το Άγιο Πνεύμα είναι το φως, το θείο φως. Όλη η βάση εκεί είναι. Αν κανείς δεν βλέπει, μπορεί να χτυπήσει πάνω στο τζάμι, να πέση σε κανέναν γκρεμό ή σε λάκκο ή σε ακαθαρσίες, και σε βόθρο ακόμη. Δεν βλέπει που πάει, γιατί στερείται το φως. Άμα όμως βλέπη λίγο, προφυλάγεται∙ άμα βλέπη πιο πολύ, αποφεύγει όλους αυτούς τους κινδύνους και βαδίζει με ασφάλεια στον δρόμο του. Και για να ‘ρθη το Φως, πρέπει να θέλης να βγης από το σκοτάδι. Και λίγο θαμπά αν βλέπουν οι άνθρωποι, δεν θα πέφτουν, και ο Θεός δεν θα στενοχωριέται. Αν ένας πατέρας στενοχωριέται, όταν τα παιδιά του πέφτουν στις λάσπες, στα αγκάθια, στον γκρεμό, πόσο μάλλον ο Θεός!

O Σαράντος Καργάκος για τη Γενοκτονία των Αρμενίων

Η τραγική επέτειος • ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ

Από τις 24 Απριλίου 1915 εξοντώθηκαν 1.500.000 άτομα από τα 2.100.000 που ζούσαν στις τουρκοκρατούμενες επαρχίες

Από τον Σαράντο Ι. Καργάκο

Φέτος τον Απρίλιο συμπληρώθηκαν 103 χρόνια από τη Γενοκτονία των Αρμενίων, οι οποίοι, εκτός των αρχαίων εστιών τους, ήταν διασκορπισμένοι σε όλη την έκταση της αδιάλυτης έως τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αποτελούσαν, μαζί με τους Ελληνες, την εμπορική, πνευματική και καλλιτεχνική «ελίτ» του αχανούς κράτους, που ήταν τότε σε έκταση ενδεκαπλάσιο της σημερινής Τουρκίας. Είναι περιττό να μιλήσω για την ιστορία ενός από τους αρχαιότερους λαούς της Γης, με συνεχή, πλούσια κι έντονη πολιτιστική παρουσία. Σημειώνω απλώς ότι ο βασιλιάς Τιγράνης ήταν βαθύτατα ελληνολάτρης.

Aναξιόπιστο σκιάχτρο η δικτατορία

 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

Α​​ν έχουμε ψυχραιμία και αυτοσεβασμό, αξίζει να τολμήσουμε το ερώτημα:

Tο Σύνταγμα στη χώρα μας, το «δημοκρατικό» πολίτευμα που με το Σύνταγμα θεσμοθετείται, κατοχυρώνει κυρίως ελευθερίες και δικαιώματα των πολιτών ή κυρίως την αυθαιρεσία και ασυδοσία των επαγγελματιών της εξουσίας; Eνας επαναστατικός εκσυγχρονισμός του Συντάγματος (ρεαλιστική «επανίδρυση του κράτους») θα προκαλούσε τη δυσαρέσκεια των πολιτών ή την οργισμένη και λυσσαλέα αντίδραση των κομμάτων;

Oποια απάντηση κι αν επιχειρήσει να δώσει κανείς σε αυτά τα ερωτήματα, θα είναι μάταιο να την κατοχυρώσει με επιχειρήματα. Kανένα επιχείρημα δεν μπορεί να αναιρέσει την παγιωμένη, δεκαετίες τώρα, εθελοτυφλία: Tην πραγματικότητα ή τη βλέπει κανείς ή δεν θέλει (δεν τον συμφέρει) να τη δει, οπότε κανένα επιχείρημα και καμιά λογική δεν θα αποκαταστήσουν ποτέ την όρασή του.

Κι αν αύριο το πρωί έκλεινε το Facebook; (Άθως Δημουλάς)

Γράφοντας στο Google τη λέξη «delete», η πρώτη επιλογή που προσφέρεται είναι «delete Facebook». Αυτή είναι η μόδα των ημερών. Η καμπάνια #deletefacebook αγκαλιάστηκε από μερικές δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που έσβησαν το προφίλ τους, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το σκάνδαλο της διαρροής προσωπικών δεδομένων από το Facebook στην εταιρεία Cambridge Analytica. Δεν ήταν κάτι που μας εξέπληξε, αλλά αφενός 50 εκατ. προφίλ (τόσα βρέθηκαν στα χέρια της βρετανικής εταιρείας) είναι πάρα πολλά και αφετέρου η υποψία της πολιτικής χειραγώγησης την εποχή του Ντόναλντ Τραμπ και του Brexit χτυπάει αυτόματα πολλά καμπανάκια ανησυχίας. Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ είδε τη μετοχή της εταιρείας του να κατρακυλάει και ζήτησε συγγνώμη μέσα από μια σειρά αμήχανων συνεντεύξεων.

''Κινητά τηλέφωνα και.. Ιερό Βήμα''

Γράφει ο π. Αλύπιος στην Romfea.gr

Στην είσοδο ενός Μοναστηριού το οποίο κατεύθυνε πνευματικά ο Άγιος Παΐσιος διάβασα μία επιγραφή που έλεγε: "Ερχόμαστε στο Ναό για να επικοινωνήσουμε με τον Ύψιστο. Κάθε άλλη επικοινωνία είναι περιττή. Γι αυτό παρακαλούμε να κλείνετε τα κινητά σας".

Τι πετυχυμένη προτροπή σκέφτηκα. Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο "βέβηλο", αντιπνευματικό και αντιαισθητικό με τον χώρο είναι κατά την ώρα της Θείας Λατρείας να κουδουνίζουν τα κινητά…

Μία ειδική και δύσκολη πτυχή θα ήθελα να υπογραμμίσω μόνο: Το πόσο παράταιρο είναι το "ψηλάφισμα" του κινητού στο Ιερό Βήμα από τους Ιερείς.

Η αγία υποκρισία. (Γέροντος Παϊσίου)

– Γέροντα, πόσοι είναι οι αναχωρητές στο Άγιον Όρος; ;

– Δεν ξέρω· λένε ότι είναι επτά. Εδώ και μερικά χρόνια είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς τόπο ήσυχο, για να ασκητέψει. Γι’ αυτό μερικοί Πατέρες, όταν υπήρχαν ακόμη ιδιόρρυθμα μοναστήρια στο Άγιον Όρος, έβρισκαν άλλον τρόπο να ζήσουν την άσκηση. Π.χ. έλεγαν: «δεν με αναπαύει εδώ, θα πάω σε κανένα ιδιόρρυθμο να δουλέψω, για να μαζέψω χρήματα», και οι άλλοι το πίστευαν. Πήγαιναν σε ιδιόρρυθμο, δούλευαν εκεί τρείς-τέσσερις μήνες και ύστερα ζητούσαν μεγάλη αύξηση. Επειδή δεν τους την έδιναν, έλεγαν: «Δεν με συμφέρει· θα φύγω». Έπαιρναν λίγο παξιμάδι και πήγαιναν, κρύβονταν σε καμμιά σπηλιά και ασκήτευαν. Οι άλλοι είχαν την εντύπωση ότι πήγαν και δουλεύουν αλλού. Και αν ρωτούσαν στο μοναστήρι: «τί γίνεται, πέρασε εκείνος ο Πατέρας;», έλεγαν: «Ναι, πέρασε, αλλά τί ιδιότροπος που ήταν! Ήθελε να μαζέψει από ’δω χρήματα. Ζητούσε αύξηση. Καλόγερος, και να ζητάει αύξηση! Τί καλόγερος είναι αυτός;». Όποτε, ωφελείτο ο αναχωρητής και από την άσκηση που έκανε και από τις κατηγορίες των άλλων, ωφελείτο και από τους κλέφτες. Γιατί μάθαιναν οι κλέφτες ότι ο τάδε έχει χρήματα και πήγαιναν στην σπηλιά, τον ταλαιπωρούσαν, αλλά τελικά δεν έβρισκαν τίποτε.

– Γέροντα, πώς μπορώ να μιμηθώ την αρετή μιας αδελφής, όταν κρύβεται;

Ο ΚΑΤΕΥΝΑΣΜΟΣ ΑΠΕΤΥΧΕ, Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΕΤΑΙ

Φωτογραφία: ΑPImages

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα κατέρρευσε παταγωδώς η λογική του κατευνασμού, την οποία συνιστούν ορισμένοι να τηρήσουμε απέναντι στην Τουρκία. Το ελικόπτερο του Πρωθυπουργού παρενοχλήθηκε από τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη, η κυβέρνηση αλλά και η αντιπολίτευση στην Άγκυρα καταγράφουν συνεχώς διεκδικήσεις επί δεκάδων ελληνικών νησιών, η Τουρκία επισήμως διαμηνύει στην Ευρ. Ένωση ότι τα Ίμια είναι τουρκικό έδαφος. Ενώ συνεχίζεται η κράτηση των δύο στρατιωτικών μας, χωρίς να έχει ανακοινωθεί η κατηγορία εναντίον τους και η ημέρα της δίκης.

Είναι καιρός να σταματήσουμε να πιστεύουμε στη δυνατότητα κατευνασμού του τουρκικού επεκτατισμού. Δοκιμάσθηκε αρχικά η βελτίωση των σχέσεων μέσω της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας. Αποτέλεσμα: Η αποθράσυνση των γειτόνων. Στη συνέχεια δοκιμάσθηκε η αλλοίωση της Ιστορίας και των σχολικών βιβλίων στο όνομα μιας νεφελώδους «ελληνοτουρκικής φιλίας». Αποτέλεσμα: Η Τουρκία αποθρασύνθηκε περισσότερο. Έγινε η πρόσκληση του Ερντογάν στην Αθήνα από την παρούσα κυβέρνηση τον Δεκέμβριο του 2017 χωρίς καμία σοβαρή προετοιμασία. Αποτέλεσμα: Ο Τούρκος Πρόεδρος άρχισε να θέτει ακόμη περισσότερα ζητήματα.

Άγιος Γεώργιος ο Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος

Το όνομά του, από τα πλέον λαοφιλή στον ελληνικό πληθυσμό, από τους πιο γνωστούς και αγαπητούς Αγίους σε όλον το χριστιανικό –και όχι μόνο– κόσμο.

Στην ορθόδοξη χριστιανική παράδοση, συνολικά πενήντα έξι μορφές με το όνομα Γεώργιος κοσμούν το εορτολόγιό της, με γνωστότερο όλων τον Γεώργιο το Μεγαλομάρτυρα και Τροπαιοφόρο.

Γόνος πλούσιας και αριστοκρατικής οικογένειας από την Καππαδοκία της Μ. Ασίας, ήταν αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού.

Η δράση, το μαρτύριο και η κοίμησή του τοποθετούνται τον 3ο αιώνα και στις αρχές του 4ου αιώνα, επί αυτοκρατορίας Διοκλητιανού.

Η μνήμη του τιμάται δύο φορές το χρόνο: στις 23 Απριλίου ο δια αποκεφαλισμού θάνατός του ή για τις Εκκλησίες που πηγαίνουν σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, εάν η ημέρα συμπέσει πριν την Ανάσταση, μετατίθεται τη Δευτέρα της Διακαινησίμου και στις 3 Νοεμβρίου η ανακομιδή των λειψάνων του.

Ο Άγιος Γεώργιος ως τροπαιοφόρος (στρατιωτικός) Άγιος και ελευθερωτής συγκεντρώνει πολλές διηγήσεις για τα κατορθώματά του, με σημαντικότερο όλων την εξόντωση του δράκου και τη σωτηρία της βασιλοπούλας.

Υπερηφάνεια. Η ρίζα τού κακού. Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου.

«Ο υπερήφανος είναι χωρισμένος από τον Θεό, γιατί η υπερηφάνεια είναι κακός αγωγός, μονωτικό, που δεν αφήνει την Χάρη τού Θεού να περάσει, και μάς απομονώνει από τον Θεό».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 - Υπερηφάνεια, το Γενικό Επιτελείο τών παθών

– Γέροντα, έχω ζήλεια, μνησικακία, κατακρίνω, θυμώνω...

– Η ζήλεια, η κατάκριση, ο θυμός, η μνησικακία κ.λπ., όλα από την υπερηφάνεια ξεκινούν. Η υπερηφάνεια είναι το Γενικό Επιτελείο όλων τών παθών. Αν λοιπόν χτυπήσης την υπερηφάνεια, χτυπάς όλα τα πάθη και έρχεται μέσα σου η ταπείνωση και η αγάπη. Γι αυτό, νομίζω, αρκετό είναι να ασχοληθής ή μάλλον να ανοίξης μέτωπο μάχης με την υπερηφάνεια· να στρέψης όλα τα πυρά προς το κάστρο τής υπερηφανείας, το οποίο μάς χωρίζει από τον Θεό. Βλέπεις, όταν ο εχθρός πολεμάη ένα κράτος, τις περισσότερες δυνάμεις θα τις στείλη να χτυπήσουν την πρωτεύουσα. Μία βόμβα αν ρίξη στην πρωτεύουσα και την καταστρέψη, πάει μετά, κατέστρεψε όλο το κράτος.

– Γέροντα, με ποιόν συγγενεύει ο υπερήφανος;

Ὁ γραφειοκράτης καὶ ὁ μεγαλομάρτυς

Βαρνάβας Λαμπρόπουλος (Ἀρχιμανδρίτης)

Στό ἔργο τοῦ Τολστόι «Ὁ θάνατος τοῦ Ἰβάν Ἰλίτς», ὁ πρωταγωνιστής εἶναι ἕνας μεσήλικος, ἐγωκεντρικός καί ἀλαζόνας γραφειοκράτης, ὁ ὁποῖος προσβάλλεται ἀπό θανητοφόρο ἀσθένεια. Καθώς πλησιάζει ὁ θάνατος, ὁ Ἰβάν Ἰλίτς συνειδητοποιεῖ, πώς σέ ὅλη του τήν ζωή προσπαθοῦσε νά προστατευθῆ ἀπό τήν ἰδέα τοῦ θανάτου, μέ «ἀσπίδα» τήν προσκόλλησή του στό χρῆμα, στήν ἐμφάνιση καί στήν δόξα.

Τότε κάνει μιά ἐντυπωσιακή συνομιλία μέ τόν βαθύτερο ἑαυτό του καί, ΣΑΝ ΝΑ ΞΥΠΝΑΕΙ, συνειδητοποιεῖ ὅτι «πεθαίνει τόσο ἄσχημα, ἐπειδή ἔζησε τόσο ἄσχημα!» Ὁλόκληρη ἡ ζωή του ἦταν λάθος. Προφυλάσσοντας τόν ἑαυτό του ἀπό τόν θάνατο, τελικά τόν προφύλαξε ... κι ἀπ’ τήν ζωή! Συγκρίνει τήν ζωή του μέ κάτι, πού εἶχε νιώσει πολλές φορές σέ τραῖνο, ὅπου νόμιζε ὅτι προχωροῦσε πρός τά ἐμπρός, ἐνῶ στήν πραγματικότητα κυλοῦσε πρός τά πίσω!...

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ; "Δεν πρόκειται να νικήσει ούτε ό πιο πολιτισμένος ούτε ό πιο πολυάριθμος ούτε πιο εξοπλισμένος." ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ στο μελλοντικό πόλεμο;

Δεν πρόκειται να νικήσει ούτε o πιο πολιτισμένος ούτε ο πιο πολυάριθμος ούτε πιο εξοπλισμένος. Αν κάτι είναι σαφές, στρατηγέ, από την πολεμική εμπειρία του κόσμου, είναι αυτό. Και αυτό δεν είναι σαφές μόνον από τούς Βιβλικούς πολέμους, αλλά και από τούς σύγχρονους πολέμους. Στην πραγματικότητα δεν υφίσταται διαφορά ανάμεσα στούς Βιβλικούς και «μη βιβλικούς» πολέμους. Όλοι οι πόλεμοι από την αρχή έως το τέλος της ιστορίας είναι Βιβλικοί δηλαδή τελούν πράγματι υπό τον ζώντα, το δρώντα και παντοδύναμο έλεγχο εκείνου τού Τρίτου, Αοράτου Κριτού. Και όλοι τους προέρχονται είτε από την αμαρτία τών δύο αντιμαχόμενων πλευρών ή της μιας από αυτές, και σ’ όλους αυτούς ισχύει ή Βιβλική αιτιότητα κι όλοι ολοκληρώνονται έτσι όπως αποφασίζει ή αιώνια και αλάνθαστη Δικαιοσύνη. Ή παλαιά Ινδία ήταν πιο πολιτισμένη από τις ορδές τού Άκμπάρ κι όμως υπέκυψε.

Η Άλωση του 1204 και οι συνέπειες της (Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών)

Αναφερόμενος στη Δ’ Σταυροφορία ο Η. Gregoire μιλεί για «αίσχος της Δύσεως», ο Colin Morris παρατηρεί ότι «the Latin capture of Constantinople was a disaster for Christendom», ο δε St. Ranciman, στο κλασικό έργο του για τις Σταυροφορίες, δεν διστάζει να γράψει, ότι «δεν υπήρξε ποτέ μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας από τη Δ’ Σταυροφορία». Είναι γεγονός ότι η συμπεριφορά των σταυροφόρων μετά την άλωση της Πόλης (13.4.1204) τεκμηριώνει αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Οι Φράγκοι «χριστιανοί» διέπραξαν ακατονόμαστες πράξεις αγριότητας και θηριωδίας. Φόνευαν αδιάκριτα γέροντες, γυναίκες και παιδιά. Λεηλάτησαν και διήρπασαν τον πλούτο της «βασίλισσας των πόλεων του κόσμου». Στη διανομή των λαφύρων μετέσχε, κατά τη συμφωνία, και ο Πάπας Ιννοκέντιος ο Γ’ (1198-1216). Το χειρότερο:

Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Ναό τῶν Ἀσωμάτων - Ἁγίου Γεωργίου (Ροτόντα) [Δευτέρα, 23 Ἀπριλίου 2018]

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Μὲ μεγάλη τιμὴ σᾶς προσκαλοῦμε στὴ Θεία Λειτουργία ποὺ θὰ τελεσθεῖ στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῶν Ἀσωμάτων - Ἁγίου Γεωργίου (Ροτόντα), τὴν παλαιὰ Μητρόπολη τῆς Θεσσαλονίκης, τὸν πρῶτο χριστιανικὸ αὐτοκρατορικὸ Ναὸ μετὰ τὸ τέλος τῶν διωγμῶν.

Ἃς βρεθοῦμε γιὰ λίγο μέσα στὸ μεγαλοπρεπὲς οἰκοδόμημα, μὲ τὸν θαυμάσιο χριστιανικὸ διάκοσμο, ὅπως τὰ ψηφιδωτά τῆς ζώνης τῶν μαρτύρων, ποὺ προβάλλουν μπροστά μας, μέσα σὲ μιὰ ὑπερκόσμια λιτανεία.

Ἐλᾶτε νὰ ζήσουμε μέσα στὸν ὑπέροχο αὐτὸν Ναὸ τὴ δόξα τοῦ Βυζαντίου, τὴν ἱστορία καὶ τὰ θαύματα τῆς Θεσσαλονίκης. 

Δευτέρα, 23 Ἀπριλίου 2018

Ἡ παρουσία μας στίς Ἱερές Ἀκολουθίες συμβάλλει καί διακηρύσσει τήν Ἱερότητα τοῦ Πρωτοχριστιανικοῦ, Αὐτοκρατορικοῦ, Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ τῆς Θεσσαλονίκης

Μέ τιμή

Ὁ Τομέας Ἐπιστημόνων

Μεγάλου Βασιλείου

ΛΟΓΟΣ Ι΄, Αγίου Μαξίμου του Γραικού

ΛΟΓΟΣ Ι΄
Προς όσους ζούν αδιόρθωτοι
μέσα στην αμαρτία, αλλά εκτελούν καθημερινώς
τους κανόνες και τις προσευχές που έχουν καθιερωθεί από
τους αγίους Πατέρες ελπίζοντας με αυτόν τον τρόπο να σωθούν.

Οι άγιοι και όσιοι Πατέρες καθιέρωσαν πολλές και διάφορες προσ­ευχές, αλλά όλες έχουν το ίδιο περιεχόμενο και τον ίδιο σκοπό. Δι’ αυτών εξομολογούμαστε στον Κύριο των πάντων τις αμαρτίες μας και παρακαλούμε με τις προσευχές να φύγουμε από τις αμαρτίες μας, να ενισχυθούμε για το μέλλον με τον φόβο του Κυρίου και να ζούμε θεάρεστα ενώπιόν Του, σύμφωνα με τις άγιες εντολές Του. Αυτοί που έφθασαν την τελειότητα και ήλθαν σε ηλικία Χριστού [1], όπως λέγει ο Απόστολος, «και ουκ έστι κτίσις αφανής ενώπιον αυτού, πάντα δε γυμνά και τετραχηλισμένα τοις οφθαλμοίς αυτού, προς ον ημίν ο λόγος» [2], παρακαλούν να έχουν την δύναμη και την φώτιση του θείου νού.

Mακάριοι άνθρωποι - φ. κόντογλου

Θα σας πάγω σήμερα σε κάποια μέρη ξεχασμένα, κοντά σ’ ένα βουνό γίγαντα, λεγόμενο Τσιμποράθο. Άλλη φορά ζούσανε σ’ αυτόν τον τόπο κάτι ανθρώποι απλοί κι αγαθόκαρδοι, πλην σήμερα έχουνε ξεκληριστεί από τους άσπρους που περάσανε στην Αμερική από την Ευρώπη· γι’ αυτό φαντάζουμαι πως οι λιγοστοί που βαστάνε ακόμα απ’ αυτουνούς τους φουκαράδες, στη φαντασία τους ο διάβολος θε να ’ναι άσπρος κι όχι μαύρος σαν τον δικό μας.

  Από τόσες που πατήσανε στον καινούργιο κόσμο οι άσπροι, όλες οι δυστυχίες πέσανε στην κεφαλή τους. Προ χρόνια, βρισκόντανε ακόμα κάτι σπίτια χτισμένα με ξεροτρόχαλο και σκεπασμένα με χορτάρια. Κοντά στο Σούπα φαίνουνται τα χαλάσματα από μια μεγάλη πολιτεία, χτισμένη στην πλαγιά ενούς βράχου, και μέσα στην πέτρα έχουνε σκάψει κάτι γαλαρίες. Σώζουνται ακόμα και κάτι τοίχοι σα να ’ναι από κάστρο. Στα μνημούρια μέσα βρίσκουνται κομμάτια από ρούχα μπαμπακερά, κανάτια, αραποσίτι, μπιζέλια, φύλλα των δέντρων, κοντάρια, κούκλες χωματένιες κι άλλες από μπαμπάκι, βραχιόλια, κάτι δαχτυλήθρες από μάλαμα που τις βάζανε στ’ αυτιά και στο στόμα των πεθαμένων.

ΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΕΤΑΙ

ΤΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΕΤΑΙ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το 2005 συνειδητοποιήσαμε γιά πρώτη φορά πώς στήν ακαδημία θεολογικών σπουδών Βόλου κάτι δέν πήγαινε καλά. Αρχίσαμε τίς παρεμβάσεις, δημιουργήσαμε αμέσως πολεμική ατμόσφαιρα, συγκρουσθήκαμε άμεσα πρόσωπο μέ πρόσωπο μέ όλους τούς πρωτεργάτες τού οικουμενισμού : τον επίσκοπο Δημητριάδος, τόν Καλαϊτζίδη, τόν Γιαγκάζογλου, τόν π.Ν.Λουδοβίκο, τόν Αγουρίδη, τόν Βασιλειάδη καί άλλους. Τήν επόμενη χρονιά αποφασίσαμε νά φανερώσουμε αυτά πού συνέβαιναν στήν ακαδημία τού Βόλου. Σήμερα τά γνωρίζουν πλέον όλοι. Ο Σταύρος Νικολαΐδης κατέγραψε ένα χρονικό τών παρεμβάσεών μας στήν Ακαδημία εναντίον τού οικουμενισμού ο οποίος είχε ήδη φανερωθεί μέ κυρίαρχο θράσος.
(Σημείωση ιστολογίου: ακολουθεί στη συνέχεια όλο το κείμενο) Περιεχόμενα: 1. Εισαγωγή, Η πρόσκληση του Οικουμενικού Πατριάρχου 2. Νεώτερα από το Δυτικό Μέτωπο, Το κείμενο της αμοιβαίας αναγνώρισης του βαπτίσματος 3. Η παραβολή του Πρεσβυτέρου 4. Χριστός και Μωάμεθ, Επανευαγγελισμός της Οικουμένης 5. Bishopoque 6. Ρώσικη θεολογία, Κάλλιστος Γουέαρ, Νικολάϊ Αφανάσιεφ 7. Μπάρτ, Φλωρόφσκι, Μπουλγκάκωφ, Το Πρόσωπο του Ενός 8. Ο “δικός” μας διαθρησκειακός “διάλογος”, Επιστολή γέροντος Παϊσίου 9. Περί διαχειριστών της τιμής και της πίστεώς μας, Ο “Πρώτος” παίρνει τον Λόγο 10. Ραβέννα - Ιστορικός συμβιβασμός 11. Από το “Ημερολόγιο” του Αλεξάνδρου Σμέμαν 12. Τί χάσαμε και τί πρέπει να βάλουμε στη θέση του 13. Περί του Αββά Παμβώ 14. Κατά Γιανναρά 15. Κατά Ράμφου 16. Κατά Ζηζιούλα 17. Μηδένα προ του τέλους μακάριζε 18. Αποχαιρετισμός στα όπλα, Επίλογος – Περί Προσώπου Γης 19. Ομοιότης και διαφορά των φιλοσοφικών συστημάτων Γιανναρά και Ράμφου 20. Μετά τη Ραβέννα

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός: Η εθνική μας άμυνα εις την «Νέαν Εποχήν»

Η εθνική μας άμυνα εις την «Νέαν Εποχήν»

Γράφει ο π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός

Στην μακρά ιστορική μας πορεία η άμυνα υπέρ Πατρίδος νοείται ως υπέρτατο καθήκον και θυσία για το Έθνος, για την υπεράσπιση της τιμής, της ανεξαρτησίας και της ιστορικής συνέχειάς του. Νοεί­ται παράλληλα ως εθνική αυτοπροστασία, με την διαφύλαξη των συνόρων της Πατρίδας υπό την διπλή έννοιά τους, την γεωγραφική και την συνειδησιακή-καρδιακή. Αυτό σημαίνει διάσωση των ορίων της εθνικής μας ύπαρξης και συνάμα δυνατότητα συνέχειας της ταυτότητάς μας με όλα τα συστατικά της, χωρίς τα οποία ούτε η διάσωση των γεωγραφικών μας συνόρων είναι δυνατή.

Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος Τσαλίκης γιὰ τὶς συμπροσευχὲς καὶ τὸ Βάπτισμα τῶν ἑτεροδόξων

Τέσσερα ἐκπληκτικὰ περιστατικὰ ποὺ δείχνουν τὴν ξεκάθαρη θέση τοῦ Ἁγίου ἀπένταντι στοὺς ετερόδοξους

1. «Ὅταν ἔμεινε γιὰ διανυκτέρευση στὸ Μοναστήρι ἕνας παπικός, ὁ Γέροντας τοῦ φέρθηκε μὲ ἀγάπη. Ὁ ἐπισκέπτης ἦταν καλοπροαίρετος καὶ εἶχε πολλὲς ἀπορίες. Ὁ Γέροντας τοῦ ἐξηγοῦσε μὲ καλωσύνη καὶ πραότητα. Τότε τὸ Μοναστήρι δὲν εἶχε τὴν μεγάλη τράπεζα ποῦ ἔχει τώρα, καὶ ἔτρωγαν ὅλοι μαζὶ (μοναχοί, κληρικοί, λαϊκοὶ) σὲ μιὰ μικρὴ τράπεζα (τραπεζαρία) στὸ ἰσόγειο, δίπλα στὴ βρύση. Εἶχαν προπορευθῆ ὅλοι οἱ ἄλλοι. Κάθησαν στὴν τράπεζα καὶ περίμεναν τὸν Γέροντα. Ὅταν μπῆκε ὁ Γέροντας μέσα, ὅλοι σηκώθηκαν ἀπὸ σεβασμὸ ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ γίνη ἡ συνηθισμένη προσευχὴ τῆς τραπέζης. Ὁ Γέροντας κάθησε, εἶπε καὶ στοὺς ἄλλους νὰ καθήσουν, ἔκανε τὸ σταυρό του καὶ ἄρχισε νὰ τρώη. Ὁ παπικὸς ἦταν πιστός. Παίρνει τὸ λόγο καὶ λέει στὸ Γέροντα: ”Γέροντα, δὲν θὰ κάνωμε προσευχή;”. Καὶ ὁ Γέροντας ἤρεμά του ἁπαντά: ”Καλύτερα νὰ κάνωμε σιωπή”. Καὶ συνέχισε τὸ φαγητό του. Ἂς κατανοήσουν τὸ πνεῦμα τοῦ ἁγίου Γέροντος ὅσοι ἐπιμένουν στὶς συμπροσευχὲς μὲ ἑτεροδόξους».

π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος : Ὁ μέγας οἰκουμενιστής Οἰκουμενικός Πατριάρχης κυρός Ἀθηναγόρας

Ἐν Πειραιεῖ 19-4-2018  

Ο ΜΕΓΑΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΥΡΟΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ

    Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος                          

Αὐτές τίς ἡμέρες, 19 καί 20 Ἀπριλίου 2018, διεξάγεται στήν Θεολογική Σχολή τοῦ Α.Π.Θ. διεθνές οἰκουμενιστικό συνέδριο μέ θέμα : «Ἀθηναγόρας καί Οἰκουμένη : 70 Χρόνια ἀπό τήν ἐκλογή τοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα στόν Οἰκουμενικό Θρόνο καί ἀπό τήν ἴδρυση τοῦ Π.Σ.Ε.»[1]. Σ’ αὐτό συμμετέχουν γνωστοί βετεράνοι καί νέοι οἰκουμενιστές κληρικοί καί λαϊκοί, ὅπως ὁ Σεβ. Μητρ. Ἀμορίου κ. Νικηφόρος, ὁ π. Γεώργιος Τσέτσης, ὁ Ἀριστείδης Πανώτης, ὁ Σεβ. Μητρ. Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρος, ὁ κ. Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, ὁ Σεβ. Μητρ. Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, ὁ κ. Γρηγόριος Λαρεντζάκης, ὁ κ. Γεώργιος Λαιμόπουλος, ὁ Σεβ. Μητρ. Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς κ. Ἰουστῖνος, ἡ κ. Βασιλική Σταθοκώστα, ὁ κ. Στυλιανός Τσομπανίδης, ὁ κ. Διονύσιος Βαλαής, ὁ κ. Κωνσταντίνος Χρήστου, ὁ Σεβ. Μητρ. Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας, ὁ κ. Γεώργιος-Σπυρίδων Μάμαλος, ὁ κ. Βασίλειος Κουκουσᾶς καί ὁ κ. Παῦλος Σεραφείμ.

Ἐπειδή θεωροῦμε ὅτι στό ἀνωτέρω οἰκουμενιστικό συνέδριο θά κυριαρχήσει ἡ παραπληροφόρηση, ἡ στρέβλωση τῆς ἀληθείας, ἡ ἀπήχηση διαχριστιανικῶν οἰκουμενιστικῶν θέσεων, σά νά ἔχει λησμονηθεῖ καί ἀπαληφθεί ἡ πραγματική ἱστορία, σά νά ἔχει γίνει ἱστορική κάθαρση καί γενοκτονία τῆς μνήμης, μέ ἀποτέλεσμα νά δίδεται μιά μεροληπτική εἰκόνα τῶν πραγμάτων καί τῶν γεγονότων περί κυροῦ Ἀθηναγόρα, γιά τόν λόγο αὐτόν προβαίνουμε στήν ἐπανέκδοση καί ἐπαναδημοσίευση παλαιοτέρου κειμένου μας μέ ὁμώνυμο τίτλο, μέ μοναδικό σκοπό τήν φανέρωση καί ἀποκάλυψη τῆς πλήρους ἀληθείας.

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Δ.Ι.Σ. για το μήνα Απρίλιο (19/4/2018).

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Δ.Ι.Σ. για το μήνα Απρίλιο (19/4/2018).

Συνήλθε από την Τρίτη 17 έως και σήμερα Πέμπτη, 19 Απριλίου, η Διαρκής Ιερά Συνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 161ης Συνοδικής Περιόδου, για τον μήνα Απρίλιο, υπό την προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος δεσμεύεται και εμμένει στην απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος της 27ης Ιουνίου 2017 περί της διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών, κατά την οποία, όπως ανακοινώθηκε και διά του σχετικού Δελτίου Τύπου: «Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας, αφού ενημερώθηκε περί των αποτελεσμάτων του διαλόγου μεταξύ της Τριμελούς εξ Αρχιερέων Επιτροπής και της Επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας, αποφάσισε την συνέχιση του διαλόγου υπό της ιδίας Επιτροπής διά την παρακολούθηση του υλικού των νέων βιβλίων πριν αυτά τυπωθούν» και αποφάσισε να πραγματοποιηθεί συνάντηση της Τριμελούς εξ Αρχιερέων Επιτροπής με τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνο Γαβρόγλου.

Τo μάθημα των Θρησκευτικών και η Εκκλησία

Τo μάθημα των Θρησκευτικών και η Εκκλησία

Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

Μετά την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ για το μάθημα των Θρησκευτικών, γίνεται πάλι συζήτηση, η οποία βέβαια δεν είχε κλείσει από πλευράς Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά και από πλευράς πολλών θεολόγων, που διδάσκουν το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία. Το θέμα αυτό είναι πολύπλευρο. Στην παρούσα φάση τρία σημεία είναι ενδιαφέροντα.

Το πρώτο σημείο, ότι, όπως έχω τονίσει επανειλημμένως, υπάρχουν δυο προγράμματα διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Το πρώτο, το λεγόμενο Αναλυτικό Πρόγραμμα, ίσχυε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2016 και στηριζόταν στην αναλυτική μέθοδο από πλευράς μεθοδολογικής, ιστορικής και γνωσιολογικής. Το πρόγραμμα αυτό δεν ήταν κατηχητικό και ομολογιακό, όπως δυστυχώς λεγόταν, αλλά γνωσιολογικό, πολιτιστικό και θρησκειολογικό. Το δεύτερο πρόγραμμα ισχύει από τον Σεπτέμβριο του 2016 και μετά, ονομάζεται Πρόγραμμα Σπουδών και στην πραγματικότητα καταργεί την αναλυτική μέθοδο, εισάγει την θεματική και κάνει το μάθημα περισσότερο πολυθρησκειακό και συγκρητιστικό.

Ενημέρωση από το Υπουργείο Παιδείας για τη συνάντηση με εκπροσώπους της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου

Συνάντηση Γαβρόγλου με εκπροσώπους της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου

Κατόπιν αιτήματος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ.Κ.Γαβρόγλου δέχθηκε σήμερα, 18/4/2017, Επιτροπή εξ Αρχιερέων αποτελούμενη από τον Μητροπολίτη Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κ.κ.Εφραίμ και τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ.κ.Χρυσόστομο.

Η Επιτροπή εξ Αρχιερέων παρέδωσε στον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων επιστολές της Ιεράς Συνόδου για θέματα αρμοδιότητας του Υπουργείου.

Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Δύο γεγονότα των τελευταίων ημερών φέρνουν στο προσκήνιο τη διαχρονική επικαιρότητα της Ελληνορθόδοξης Παιδείας. Το πρώτο γεγονός είναι η απόφαση 660/2018 του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία χαρακτηρίζεται ως αντίθετο προς το Σύνταγμα και προς τις Διεθνείς Συμβάσεις για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα το περιεχόμενο του Νέου Προγράμματος Σπουδών για τα Θρησκευτικά. Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας μας κρίνει ότι το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει να καλλιεργεί τη θρησκευτική συνείδηση των Ελληνοπαίδων με βάση τη διδασκαλία και την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Υπογραμμίζει ότι μπορεί να γίνεται μία πολύ σύντομη αναφορά και σε άλλα θρησκεύματα, αλλά σε ξεχωριστά κεφάλαια και όχι με τη λογική του «θρησκευτικού γραμματισμού» που προκαλεί σύγχυση στα παιδιά.

Ενδιαφέρουσα ομολογιακή πατερική γραμμή του Γέροντος Παϊσίου

Ενδιαφέρουσα ομολογιακή πατερική γραμμή του Γέροντος Παϊσίου

***

Εν Αγίω Όρει τη 23η Ιανουαρίου 1969 Σεβαστέ πάτερ Χαράλαμπε.

Επειδή βλέπω τον μεγάλον σάλον που γίνεται εις την Εκκλησίαν μας, εξ αιτίας των διαφόρων φιλενωτικών κινήσεων και των επαφών του Πατριάρχου μετά του Πάπα, επόνεσα και εγώ σαν τέκνον Της και εθεώρησα καλόν, εκτός από τις προσευχές μου, να στείλω και ένα μικρό κομματάκι κλωστή (που έχω σαν φτωχός μονα­χός), δια να χρησιμοποιηθή και αυτό, έστω και για μια βελονιά, δια το πολυκομματιασμένο φόρεμα της Μητέ­ρας μας. Πιστεύω ότι θα κάμετε αγάπην και θα το χρησι­μοποιήσετε δια μέσου του θρησκευτικού σας φύλλου. Σας ευχαριστώ.

Διεθνὲς ἐπιστημονικὸ συνέδριο μὲ θέμα: «Ἀθηναγόρας καὶ Οἰκουμένη» στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ ΑΠΘ

 

Σχόλιο Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ: Μὲ ἀφορμὴ τὸ διεθνὲς ἐπιστημονικὸ συνέδριο, μὲ θέμα: «Ἀθηναγόρας καὶ Οἰκουμένη», ποὺ θὰ πραγματοποιηθεῖ τὶς ἑπόμενες ἡμέρες στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ ΑΠΘ (http://blogs.auth.gr/moschosg/2018/04/16/διεθνές-επιστημονικό-συνέδριο-με-θέμ-11/), ἂς θυμηθοῦμε τὴν ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ ποὺ εἶχε στείλει ὁ δάσκαλος τοῦ Γένους Φώτης Κόντογλου στὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1965.

«Ἡ ἐπιθυμία τῆς ὑμ. Παναγιότητος καὶ τῶν σὺν ὑμῖν νὰ ὑποταχθῆ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἰς τὸν Πάπαν καὶ ἡ ἐκ μέρους σας ἀνεξήγητος σπουδή, ἐπλήρωσε τὴν καρδίαν μας ἀφάτου θλίψεως καὶ ἀθυμίας. Τὰ ὦτα μας ἀκόμη συρίζουν ἀπὸ τὸ φρικτὸν τοῦτο ἄκουσμα.

Πόλεμος μέσω ΣτΕ. Η ανατομία μιας αφαίρεσης

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ - Το Κονκλάβιο (17/04/18)

Πόλεμος μέσω ΣτΕ 

Δεν έχει αρχίσει ακόμη ο Πόλεμος των Aστρων ανάμεσα στην Εκκλησία και στην κυβέρνηση και δη τον υπουργό Παιδείας. Eχω, όμως, την εντύπωση ότι τώρα αρχίζει, με τελευταίο επεισόδιο την προσφυγή της Εκκλησίας στο ΣτΕ για αντισυνταγματικότητα των διατάξεων του Προεδρικού Διατάγματος με το οποίο ο Κώστας Γαβρόγλου στην πραγματικότητα αφαίρεσε με το «έτσι θέλω» από τον νέο οργανισμό του υπουργείου Παιδείας (από την αποστολή της Παιδείας) την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης.

Η ανατομία μιας αφαίρεσης

 
Η αφαίρεση, αν και χειρουργική, δεν είναι όσο «αθώα» μοιάζει, πολλώ δε μάλλον οι επιπλοκές της. Oπως το έθεσε πηγή μου, αν το υπουργείο Παιδείας

Αντεπίθεση για τα Θρησκευτικά

Πρώτος γύρος σήμερα στον ακήρυχτο πόλεμο Εκκλησίας - κράτους, με «ιερή» συνάντηση στο υπουργείο Παιδείας 

Από τον Αντώνη Τριανταφύλλου

Σε κομβικό σημείο εισέρχονται οι σχέσεις ανάμεσα στην Πολιτεία και την Εκκλησία, και δεν είναι λίγοι αυτοί που εκτιμούν ότι προ των πυλών βρίσκεται μια ευθεία αντιπαράθεση. Η Ιερά Σύνοδος κινείται επιθετικά προκειμένου να δείξει ότι έχει και το ψυχολογικό πλεονέκτημα, αλλά και τις αντοχές να αντιπαρατεθεί με την κυβέρνηση, ενώ στην άλλη όχθη το υπουργείο Παιδείας παρακολουθεί τις εξελίξεις περιμένοντας να «απορροφήσει» το πρώτο «πλήγμα».

Ανακονωθέν της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης (17 Απριλίου 2018)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΙΕΡΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, συνῆλθε στίς 16 καί 17 Ἀπριλίου 2018 στό Ἡράκλειο, καί ἀσχολήθηκε μέ τρέχοντα θέματα καθώς καί μέ ἐκκλησιαστικά θέματα τῆς ἁρμοδιότητάς της.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος προβληματίζεται ἔντονα γιά τό γεγονός ὅτι σέ ὁλόκληρη τήν ὑφήλιο, σήμερα, ἡ πρώτη διωκόμενη πίστη εἶναι ἡ Χριστιανική πίστη καί ἐπισημαίνει ὅτι ἡ Εὐρώπη ἀρνήθηκε τή Χριστιανική της ταυτότητα καί τόν πολιτισμό της, μέ τραγικές συνέπειες γιά τόν ἄνθρωπο καί τό κοινό Εὐρωπαϊκό οἰκοδόμημα, τό ὁποῖο δέν μπορεῖ νά στηρίζεται σέ ἄψυχους ἀριθμούς, ἀλλά στίς ρίζες καί τίς ἀξίες τῆς Εὐρώπης, μέ τίς ὁποῖες συγκροτοῦνται οἱ κοινωνίες καί οἱ οἰκογένειες.

Βιομηχανία... διαγνώσεων παιδιών με «μαθησιακές δυσκολίες»

Συντάκτης: Ντάνι Βέργου

 

Η «Εφ.Συν.» ανοίγει τον φάκελο μαθησιακές δυσκολίες, διάσπαση προσοχής, με ή χωρίς υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ) και αυτισμός και διερευνά πώς από την πλήρη άγνοια φτάσαμε στις υπεράριθμες διαγνώσεις, με αποτέλεσμα ως χώρα να κατέχουμε το παγκόσμιο ρεκόρ στις μαθησιακές δυσκολίες, με συχνότητα που προσεγγίζει το 30%, ενώ θα έπρεπε να κυμαίνεται στο 2-4%.

Το βάρος καλούνται να σηκώσουν τόσο οι οικογένειες όσο και το σχολείο, ενώ η διαχρονική απουσία του «δημόσιου» από το εν λόγω πεδίο οδήγησε στην άνθηση του... ιδιωτικού.

Για κατασκευασμένα ποσοστά αλλά και σύνδρομα (βλέπε ΔΕΠΥ) μιλούν στην «Εφ.Συν.» ο παιδοψυχίατρος Δημήτρης Αναγνωστόπουλος, ο ψυχίατρος Θόδωρος Μεγαλοοικονόμουκαι οι ψυχολόγοι Μιχάλης Παπαδόπουλος και Νάνσυ Παπαθανασίου.