Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Δέκα και οκτώ χρόνια πέρασαν από την εκδημία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου και στα όσα συμβαίνουν στην Πατρίδα μας. Ο πιστός λαός τον αναζητεί, λέγοντας «πού είσαι Χριστόδουλε». Κατά τα εννέα χρόνια της Αρχιεπισκοπίας του η Εκκλησία είχε λόγο, είχε παρρησία και ο λαός ένιωθε ότι ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας νοιάζεται γι’ αυτόν. Μπροστά στην προστασία του ποιμνίου του από τις ποικίλες επιθέσεις, που σκοπό είχαν να πολεμήσουν την Πίστη του, να αλλάξουν την ταυτότητά του και να αλλοιώσουν την πολιτισμική του κληρονομιά, εκείνος, ακολουθώντας τον λόγο του Ιησού Χριστού, που λάτρευε, θυσίασε τη ζωή του.
Από της εκλογής του έως και την βαρύτατη ασθένεια, που τον οδήγησε στον θάνατο, δεν υπήρξε ημέρα που να μην αντιμετωπίζει με καρτερία και να απαντά με σοφία και παρρησία στα βέλη που εξαπολύονταν κατά του ιδίου και της Εκκλησίας. Τα πυρά ήσαν ομαδικά, από όλες τις πλευρές: πολιτεία, εξωτερικούς παράγοντες, από το εσωτερικό της Εκκλησίας, από ανθρώπους του περιβάλλοντός του, από τα ΜΜΕ… Εκείνος ακλόνητος έως την κοίμησή του. Ακόμη και κατά την ασθένειά του δεν έπαυσε να νοιάζεται και να αγωνίζεται για το ποίμνιό του.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολεμικής είναι πως ενώ νοσηλευόταν στο Μαϊάμι και σε βαριά κατάσταση της υγείας του τηλεοπτικός σταθμός της Αθήνας μετέδωσε ψευδή είδηση για δήλωσή του περί των πυρκαγιών που τότε είχαν ξεσπάσει στην Ελλάδα… Σημειώνεται ότι βαριά ήταν η κατάσταση της υγείας του, αλλά όσο βρισκόταν στη Φλόριντα και όσο του το επέτρεπαν οι σωματικές του δυνάμεις κήρυττε Χριστό και Ελλάδα, όπως ο ίδιος έλεγε. Την ψευδή είδηση αναμετέδωσαν άλλοι τηλεοπτικοί σταθμοί και εφημερίδες της ίδιας εχθρότητας προς τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, προφανώς επιδιώκοντας να τον δυσφημήσουν ακόμη και ευρισκόμενο στο κρεβάτι του πόνου. Τόσο τον φοβόντουσταν… Ο ίδιος ενημερώθηκε για τη συκοφαντική είδηση από δημοσιογράφο και του απάντησε ιδιοχείρως: «Είναι ψεύδος. Δεν ωμίλησα ούτε ανεφέρθην δημόσια στο θέμα τούτο. Χθες εκήρυξα στο ναό του Αγίου Δημητρίου Lauderdale (Σημ. πόλη της Φλόριντα) , αλλά δεν ανεφέρθην στο θέμα αυτό».
Δεν είναι τυχαίο πως οι τελευταίες επισκέψεις, προ της ασθενείας του, έγιναν στην Κύπρο και στην Μακεδονία. Στην Κύπρο, με την δική του επιθυμία και την θερμή υποστήριξη του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου, μετέβη σε όλες τις ελεύθερες πόλεις της και μίλησε σε ανοικτές συγκεντρώσεις, ή σε μεγάλες αίθουσες, όπως στην Πάφο για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Παντού μίλησε για την αδελφοσύνη Ελλαδιτών και Κυπρίων, για την κοινή κληρονομιά μας και για την κοινή μας ευθύνη να επιζήσει το Έθνος μας στο ρεύμα της παγκοσμιοποίησης και του κοσμοπολιτισμού και στις απειλές της γείτονος χώρας. Παντού έγινε ενθέρμως δεκτός.
Τη Θεσσαλονίκη, γενικά τη Μακεδονία και τη Θράκη είχε κατ’ επανάληψη επισκεφθεί ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος και πάντα μιλούσε πνευματικά και πατριωτικά στο εκεί ποίμνιο. Στην τελευταία, προ της εκδήλωσης της ασθένειάς του και της εισαγωγής του στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, είχε επισκεφθεί την Έδεσσα και στην ομιλία του, της 3ης Ιουνίου 2007, έκαμε την ακόλουθη έκκληση προς τους Μακεδόνες και γενικά στους Έλληνες: «Μείνετε όρθιοι στις επάλξεις, σταθείτε και φυλάξτε τις εθνικές και θρησκευτικές μας παραδόσεις, διατηρείστε την ενότητα με τις ρίζες μας, για να μην ξεραθεί η ψυχή σας, αλλά να είναι πάντα καρποφόρα… Στην Ελλάδα και πριν και σήμερα και αύριο κανένας δεν μπόρεσε, ούτε θα μπορέσει ποτέ, να κάμψει το φρόνημά μας. Από εμάς εξαρτάται να δικαιωθούν οι θυσίες των ηρώων μας Μακεδονομάχων».
Ο χειρότερος ιδεολογικός πόλεμος κατά της Εκκλησίας έγινε επί Κυβέρνησης Σημίτη, που θέλησε να αφαιρέσει το θρήσκευμα από τις αστυνομικές ταυτότητες. Τότε ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος πρόβλεψε σωστά το τί θα επακολουθούσε και ζήτησε να είναι προαιρετική η αναγραφή του θρησκεύματος. Οι επιθέσεις από Κυβέρνηση και ΜΜΕ κατά του Αρχιεπισκόπου ήσαν προσωπικές και δηλητηριώδεις, υπό την ανοχή μάλιστα της τότε εκκλησιαστικής αντιπολίτευσης. Προσβλητική ήταν και η συμπεριφορά προς τον Αρχιεπίσκοπο του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου. Όμως το αίτημα του Αρχιεπισκόπου και της Ιεραρχίας για τις ταυτότητες υπέγραψαν άνω των τριών εκατομμυρίων Έλληνες πολίτες, μεταξύ των οποίων και ο μετά πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, μετά της συζύγου του. Ιστορικά θα μείνουν και τα συλλαλητήρια εις Θεσσαλονίκη και Αθήνα, όπου μίλησε ο Αρχιεπίσκοπος, με την παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων, οι οποίοι εκδήλωσαν την επιθυμία τους να παραμείνουν Έλληνες και Ορθόδοξοι.
Πρόσφατα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, διάδοχος του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία της Ν.Δ. και στην πρωθυπουργία, πέρασε τις νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες, οι οποίες στα χέρια ενός ολοκληρωτικού συστήματος, μπορούν να καταστούν ο «Μεγάλος Αδελφός» του Όργουελ, αφού με μία κίνηση θα ελέγχει όλα τα στοιχεία της ζωής του κάθε πολίτη και με τις μεθόδους, που θα έχει στη διάθεσή του, θα μπορεί να τον μετατρέψει σε άβουλο όργανό του. Σημειώνεται ότι οι νέες ταυτότητες πέρασαν με την συγκατάθεση της 13μελούς Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, η οποία δεν θέλησε να το φέρει στην 82μελή Ιεραρχία. Η προηγούμενη ομόφωνη απόφαση της Ιεραρχίας, τα τρία εκατομμύρια λαού που υπέγραψαν για τις ταυτότητες, οι εκατοντάδες χιλιάδες λαού που διακήρυξαν ότι δεν θέλουν τις νέες ταυτότητες, καθώς και οι προ της εφαρμογής των νέων ταυτοτήτων έντονες διαμαρτυρίες Μητροπολιτών, κληρικών και πλήθους λαού αγνοήθηκαν…
Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος, μπρος στο κατά Χριστόν δίκαιο και στην προστασία του ποιμνίου του, δεν δίστασε να αντιπαραταχθεί με τους ισχυρούς της Γης, που εξέφρασαν κατ΄ επανάληψη εναντίον του τη δυσαρέσκειά τους. Δεν ήταν λίγες οι φορές που στελέχη τους ανεπισήμως και κατ’ επανάληψη τον επισκέφθηκαν στην Αρχιεπισκοπή και πέραν των δικών τους επιχειρημάτων, χρησιμοποίησαν και ανθρώπους του περιβάλλοντος του μακαριστού για να τον επηρεάσουν να χαμηλώσει τους τόνους και να μην ενοχλεί… Όμως εκείνος έμεινε σταθερός στο χρέος του. Ένα παράδειγμα. Σε επιστολή του προς τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους, ημερομηνία 17 Νοεμβρίου 2004, δε δίστασε να γράψει, μεταξύ άλλων, κάτι που επαληθεύεται στις ημέρες μας:
« Κύριε Πρόεδρε…Οι Έλληνες θεωρούμε πως η αναγνώριση του ομόρου με την Ελλάδα κράτους της π ΓΔΜ με το εθνωνύμιο «Μακεδονία» όχι μόνο δεν εξυπηρετεί κανένα βαλκανικό κράτος, αφού ανεβάζει το θερμόμετρο της έντασης και της καχυποψίας στην περιοχή, αλλά φαίνεται πως δικαιώνει όλους όσους κτίζουν την ιστορία τους με κλοπιμαία υλικά και επιβραβεύει όσους διατηρούν άσβηστη τη σπίθα της αταξίας και της μόνιμης αστάθειας σε μία κρίσιμη για την Ευρώπη περιοχή και σε μια εποχή αδιάκοπων εντάσεων».
Η μετά τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο περίοδος κυριαρχείται από ησυχία. Ουδείς από την Κυβέρνηση και τα ΜΜΕ ασχολείται με τον Αρχιεπίσκοπο και Διαρκής Ιερά Σύνοδος καθώς και η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος συναινεί ή αντιδρά χλιαρά, τηρώντας κάποια προσχήματα, στα όσα αντιχριστιανικά ψηφίζει η Κυβέρνηση. Στην πράξη τα επικροτεί, αφού τα μέλη Της δείχνουν ότι διατηρούν τις καλύτερες των σχέσεων με όσους τα εψήφισαν υπουργούς και βουλευτές… Είναι εύλογο λοιπόν ο λαός, που αγνοείται σε όλα αυτά που τεκταίνονται και είναι πικραμένος για την αβελτηρία των ποιμένων του να αναφωνεί «Πού είσαι Χριστόδουλε…».-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου