Ως ομιλητής συμμετείχε στις εργασίες του 6ο παπικού «Παγκόσμιου Αποστολικού Συνεδρίου Ελέους» (World Apostolic Congresses of Mercy, WACOM), το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Βίλνιους της Λιθουανίας, από την 7η έως τις 12η Ιουνίου 2026, και μεταδόθηκε σε ζωντανή μετάδοση από το διαδικτυακό κανάλι των Λατίνων EWTN.
Η παρουσία του Πατριάρχη Κων/πόλεως στο συνέδριο των παπικών χαροποίησε τον παρουσιαστή (κληρικό των Λατίνων) των εκδηλώσεων, ο οποίος υποδεχόμενος τον κ. Βαρθολομαίο στην τεράστια σκηνή που είχε στηθεί ανέφερε: «Σας ευχαριστώ που είστε εδώ. Aπίστευτο» (βίντεο [01:53:54] [2]).
Υπενθυμίζεται ότι μία ημέρα νωρίτερα, ο Κων/πόλεως Βαρθολομαίος χοροστάτησε στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος στο Μοναστικό συγκρότημα Trinapolis στο Βίλνιους της Λιθουανίας, Βίλνιους, με δύο παπικούς «αρχιεπισκόπους» (Βίλνιους, Gintaras Grušas, και τον Νούντσιο του Βατικανού στις τρεις Βαλτικές χώρες, Georg Gänswein) να παρίστανται συμπροσευχόμενοι στο μπροστινό μέρος του Ναού (φωτογραφία 1, φωτογραφία 2, φωτογραφία 3) [3].
α) Κατακρήμνιση των Ιερών Κανόνων
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο παπικό συνέδριο, ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος απευθυνόμενος στο πολυπληθές κοινό των αιρετικών Λατίνων χαρακτήρισε την επιμονή στη διατήρηση των «διαχωριστικών τειχών» [sic] ως βαθιά δυσπιστία απέναντι στην ανανεωτική δύναμη της Πεντηκοστής.
«Ακυρώνουμε στην πράξη την πίστη μας στον Τριαδικό Θεό, αρνούμενοι την κοινωνία με τον αδελφό μας. Όταν οι άνθρωποι βλέπουν την Εκκλησία να κηρύττει θεωρητικά τη συμφιλίωση, ενώ η ίδια διασπάται καθημερινά από ενδοκοινοτικές διαμάχες, ο λόγος της απογυμνώνεται από κάθε ίχνος σωτηριολογικής πειστικότητας. Η επιμονή στη διατήρηση αυτών των διαχωριστικών τειχών εκδηλώνει μια βαθιά δυσπιστία απέναντι στην ανανεωτική δύναμη της Πεντηκοστής».
Ο κ. Βαρθολομαίος επιχειρεί συστηματικά και μεθοδικά να κατακρημνίσει τους Ιερούς Κανόνες που θέσπισαν οι Ι. Σύνοδοι των Αγίων Πατέρων.
Κατά το παρελθόν είχε χαρακτηρίσει τους Ιερούς Κανόνες ως «τείχη τοῦ αἴσχους», ενώ από νεαράς ηλικίας, ως αρχιμανδρίτης, είχε αναλάβει την κατεδάφιση των Ιερών Κανόνων με την διδακτορική του διατριβή «Περὶ τὴν κωδικοποίησιν τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ τῶν κανονικῶν διατάξεων ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ», η οποία όμως δεν έγινε δεκτή στην Ορθόδοξη τότε Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης και υπεβλήθη σε παπικό Πανεπιστήμιο της Ρώμης, από όπου έλαβε και τον τίτλο του διδάκτορος.
Ο Ομότιμος Καθηγητής Πατρολογίας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης σε επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Θεσ/νίκης Άνθιμο (1η Φεβρουαρίου 2017) σημείωνε σχετικά [4]:
«Ἰδιαίτερα μάλιστα ὁ νῦν Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, ὁ ὁποῖος συμπροσεύχεται ἀσύστολα, ὄχι μόνο μὲ Χριστιανοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ καὶ μὲ ἀλλοθρήσκους στὶς πάμπολλες καὶ ἀναρίθμητες διαθρησκειακὲς ἐκδηλώσεις καὶ συναντήσεις, ἐκτὸς τοῦ ὅτι χαρακτήρισε τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες ὡς «τείχη τοῦ αἴσχους» [5], ἀπὸ νεαρᾶς ἡλικίας, ὡς ἀρχιμανδρίτης ἀκόμη, εἶχε ἀναλάβει τὸ γκρέμισμα τῶν Ἱερῶν Κανόνων μὲ τὴν διδακτορική του διατριβή «Περὶ τὴν κωδικοποίησιν τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ τῶν κανονικῶν διατάξεων ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ», ἡ ὁποία μᾶλλον γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ δὲν ἔγινε δεκτὴ στὴν Ὀρθόδοξη τότε Θεολογικὴ Σχολὴ Θεσσαλονίκης καὶ ὑπεβλήθη σὲ παπικὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ρώμης, ἀπ᾽ ὅπου ἔλαβε καὶ τὸν τίτλο τοῦ διδάκτορος. Στὴν προδρομικὴ λοιπὸν αὐτὴ μελέτη τοῦ μετέπειτα ἔργου του γράφει: «Δὲν δύνανται νὰ ἐφαρμοσθοῦν σήμερα καὶ πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν αἱ διατάξεις αἱ κανονίζουσαι τὰς σχέσεις τῶν ὀρθοδόξων Χριστιανῶν πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους καὶ ἑτεροθρήσκους. Δὲν δύναται ἡ Ἐκκλησία νὰ ἔχῃ διατάξεις ἀπαγορευούσας τὴν εἴσοδον εἰς τοὺς ναοὺς τῶν ἑτεροδόξων καὶ τὴν μετ᾽ αὐτῶν συμπροσευχήν, καθ᾽ ἣν στιγμὴν αὕτη διὰ τῶν ἐκπροσώπων αὐτῆς προσεύχεται ἀπὸ κοινοῦ μετ᾽ αὐτῶν διὰ τὴν τελικὴν ἕνωσιν ἐν τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ἐλπίδι. Περισσοτέρα ἀγάπη πρέπει νὰ «ἀρδεύση» πολλὰς κανονικὰς διατάξεις πρός «ζωογονίαν». Ἐπιβάλλεται τροποποίησις ὁρισμένων διατάξεων ἐπὶ τὸ φιλανθρωπότερον καὶ ρεαλιστικώτερον. Ἡ Ἐκκλησία δὲν δύναται καὶ δὲν πρέπει νὰ ζῆ ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου».[6] Δὲν ὑπολόγισε τὸν Β´ κανόνα τῆς ἐν Τρούλλω ΣΤ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (680), ὁ ὁποῖος διαγορεύει τὰ ἑξῆς γιὰ τὴν τήρηση ὅλων τῶν Κανόνων ἀνεξαιρέτως: «Μηδενὶ ἐξεῖναι τοὺς προδηλωθέντας παραχαράττειν κανόνας ἢ ἀθετεῖν ἢ ἑτέρους παρὰ τοὺς προκειμένους παραδέχεσθαι κανόνας… Εἰ δὲ τις ἁλῷ κανόνα τινα τῶν εἰρημένων καινοτομῶν ἢ ἀνατρέπειν ἐπιχειρῶν, ὑπεύθυνος ἔσται κατὰ τὸν τοιοῦτον κανόνα, ὡς αὐτὸς διαγορεύει, τὴν ἐπιτιμίαν δεχόμενος».
[…]
Πόσο ἑωσφορικὸ ἐγωϊσμό, σὰν τοῦ πάπα, πρέπει νὰ ἔχει κανείς, ὥστε νὰ βάζει τὸν ἑαυτό του πάνω καὶ ἀπὸ Οἰκουμενικὲς Συνόδους καὶ νὰ ζητεῖ τὴν κατάργηση Ἱερῶν Κανόνων, στὴ συνέχεια δὲ νὰ τοὺς καταπατεῖ ὁ ἴδιος συμπροσευχόμενος μὲ αἱρετικοὺς καὶ ἀλλοθρήσκους; Ποιά Ὀρθόδοξη Σύνοδος καὶ πότε θὰ συνέλθει ἐπὶ τέλους, γιὰ νὰ ἐφαρμόσει καὶ ἀνανεώσει ὅσα οἱ προηγούμενες Ἅγιες Σύνοδοι ἔχουν ἀποφασίσει; Ὄχι πάντως ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης, ἡ ὁποία συνεχίζει καὶ ἐφαρμόζει τὸ γκρέμισμα τῶν Ἱερῶν Κανόνων ποὺ σχεδίασαν ὁ Μελέτιος, ὁ Ἀθηναγόρας καὶ ὁ Βαρθολομαῖος».
β) Στόχος η «ενότητα» (άνευ αληθείας της Ορθοδόξου πίστεως) – Ψευδοσύνοδος της Κρήτης
Ανέδειξε την σημασία των θεολογικών διαλόγων (σ.σ. άνευ αληθείας της Ορθοδόξου πίστεως) και υπογράμμισε ότι ο στόχος παραμένει η «αποκατάσταση της ενότητας εν ορθή πίστει και αγάπη». Ταυτόχρονα, προέβαλε το ρόλο της Ψευδοσυνόδου του Kρήτης (2016), η οποία όμως συνεχίζεικαι εφαρμόζει το γκρέμισμα των Ιερών Κανόνων της Αγίας μας Εκκλησίας.
«Με πλήρη αίσθηση ιστορικής ευθύνης, συμμετέχουμε ενεργά στους διμερείς και πολυμερείς θεολογικούς διαλόγους, καταθέτοντας διαρκώς τη ζωντανή μαρτυρία της ευχαριστιακής εμπειρίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Στόχος παραμένει σταθερά η τελική αποκατάσταση της ενότητας εν ορθή πίστει και αγάπη. Παραμένουμε ταυτόχρονα αμετακίνητοι σε θέματα που αγγίζουν την ουσία του σωτηριώδους μηνύματος, γεγονός που η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας το 2016 (σ.σ. Ψευδοσύνοδος του Κολυμπαρίου) διεκήρυξε με απόλυτη θεολογική σαφήνεια».
γ) Αντικανονική άρση αναθεμάτων – Πατριάρχης Αθηναγόρας
Έκανε ιδιαίτερη αναφορά στον (μασόνο) Πατριάρχη Κων/πόλεως Αθηναγόρα και τον (αντίχριστο) Πάπα Παύλο Στ’, και στο «θάρρος» που επέδειξαν, τον Δεκέμβριο του 1965, όταν έλαβαν την «γενναία», όπως την χαρακτήρισε, πρωτοβουλία της άρσης των αναθεμάτων του 1054.
«Διέπραξαν το αδιανόητο, ανατρέποντας μια παγιωμένη αποξένωση εννέα ολόκληρων αιώνων. Το έλεος που επέδειξαν λειτούργησε ως ισχυρή δύναμη, η οποία διέρρηξε τα στεγανά της καχυποψίας».
Η άρση των αναθεμάτων του 1054 όμως αποτέλεσε το εναρκτήριο λάκτισμα προς την μιαρή «ένωση» με τους αμετανόητους παπικούς (ύστερα από τις εγκυκλίους του Οικουμενικού Πατριαρχείου του 1902, 1920).
Αυτή η άρση συντελέστηκε αντικανονικώς καθώς [7]:
– Τα αναθέματα ήρθησαν με συνοδική απόφαση τοπικής συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και όχι από Πανορθόδοξη Σύνοδο (δηλ. τα αναθέματα ήρθησαν μονομερώς, διότι η άρσις αυτή δεν ήταν έκφραση βουλήσεως όλων των Πατριαρχείων και των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών),
– Δεν ήρθησαν τα αίτια, που οδήγησαν στην επί εννέα αιώνες, από τον 11ο μέχρι τον 20ο, επιβολή των αναθεμάτων. Διότι τα αναθέματα τότε μόνο αίρονται, όταν αίρονται τα αίτια, δηλαδή όταν οι αιρετικοί αποκηρύξουν τις αμέτρητες αιρετικές τους διδασκαλίες, πλάνες και κακοδοξίες και επανέλθουν στην Ορθόδοξο πίστη.
Οι αιρετίζουσες θέσεις και ενέργειες του μασόνου Πατριάρχου Κων/πόλεως Αθηναγόρα οδήγησαν τρεις Μητροπολίτες των «Νέων Χωρών», – τον όσιο Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνο Καντιώτη, τον Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο και τον Παραμυθίας Παύλο -, καθώς και όλες Ι. Μονές του Αγίου Όρους (συμπεριλαμβανομένου και του Αγίου Παϊσίου), στη διακοπή της μνημονεύσεως του ονόματός του (Αγιοπατερική Αποτείχιση) κατά το διάστημα 1969-1972.
Ο όσιος Μητροπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης με πόνο ψυχής σημείωνε ότι το γόητρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου πέφτει. Προειδοποιούσε ότι πλησιάζει τρομακτικὴ διάσπαση της ενότητας του Ορθοδόξου κόσμου και ότι θα επακολουθήσει πνευματικός όλεθρος [8].
«Ἡ παῦσις (τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα) ἔγινε πλέον (Μάρτιο 1970). Ἐπικροτῶ τὴν πρᾶξι τοῦ μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβροσίου, ποὺ ἔπαυσε τὸ μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα ἐξ αἰτίας καὶ νεωτέρων δηλώσεών του περὶ κοινοῦ ποτηρίου, πρωτείου, ἀλαθήτου καὶ φιλιόκβε. Ἡ παῦσις ὁπωσδήποτε θὰ ἐπεκταθῇ. Καὶ ἄλλοι ἱεράρχαι ἑτοιμάζονται νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Ἡ κατάστασι ἐκτραχύνεται. Τὸ σκάνδαλο παίρνει διαστάσεις. Τὸ γόητρο τοῦ Πατριαρχείου πέφτει. Πλησιάζει κάποια τρομακτικὴ διάσπασις τῆς ἑνότητος τοῦ ὀρθοδόξου κόσμου· θὰ ἐπακολουθήσῃ πνευματικὸς ὄλεθρος.
- [1] https://ec-patr.org
- [2] https://www.youtube.com
- [3] https://katanixi.gr
- [4] https://hristospanagia3.blogspot.com
- [5] Περιοδικὸ Ἐπίσκεψις ἀριθμ. τεύχους 423, 15.7.1989, σελ. 6-7.
- [6] Ἀρχιμ. Βαρθολομαιου Αρχοντώνη, Περὶ τὴν κωδικοποίησιν τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ τῶν Κανονικῶν Διατάξεων ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ, Ἀνάλεκτα Βλατάδων σελ. 73.
- [7] https://www.impantokratoros.gr
- [8] https://www.augoustinos-kantiotis.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου