ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ
Το Υπουργείο Παιδείας πιεζόμενο από την ελληνική κοινωνία στρέφει το ενδιαφέρον του στις Πανελλήνιες/Πανελλαδικές Εξετάσεις. Η συζήτηση αυτή είναι αναγκαία, αλλά δεν αρκεί. Το σημαντικότερο ερώτημα είναι άλλο: Τι σχολείο θέλουμε και τι πολίτες επιδιώκουμε να διαμορφώσουμε μέσα από το Ελληνικό Λύκειο;
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες είχαμε διάφορα συστήματα εισαγωγής. Παλαιότερα κάθε σχολή διοργάνωνε τις δικές της εισαγωγικές εξετάσεις και οι υποψήφιοι έτρεχαν πρωί και απόγευμα σε διαφορετικές σχολές για να αυξήσουν τις πιθανότητές τους. Για λίγα χρόνια έγινε το πείραμα του Ακαδημαϊκού Απολυτηρίου Α΄ και Β΄ Τύπου, κάτι που φαίνεται ότι συζητείται και σήμερα. Μετά δοκιμάσθηκε το σύστημα των 13 κύκλων (Νομικός, Οικονομικός, Ιατρικός κλπ). Στη συνέχεια είδαμε το σύστημα των 4 Δεσμών. Η κυβέρνηση Σημίτη καθιέρωσε τις Πανελλήνιες με (υπερβολικά) πολλά μαθήματα. Τώρα βλέπουμε να εξαντλεί τις αντοχές του το σύστημα των 4 Κατευθύνσεων. Άραγε που πάμε; Στο Εθνικό Απολυτήριο;
Προτείνω να αρχίσουμε από την ουσία και όχι από τον τύπο. Ποιόν άνθρωπο διαπλάθει το Λύκειο; Τι μόρφωση – διαμόρφωση χαρακτήρων επιθυμούμε; Το άρθρο 16 του Συντάγματος είναι απολύτως σαφές. Η Παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και σκοπός της είναι, μεταξύ άλλων, η ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και η διάπλαση των νέων σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες. Επομένως, η Λυκειακή εκπαίδευση δεν έχει ως μοναδικό σκοπό την προετοιμασία για την αγορά εργασίας (αναγκαία και αυτή) ούτε μόνο την επιτυχία στις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Έχει μία ευρύτερη παιδαγωγική αποστολή.
Δυστυχώς το σημερινό Λύκειο λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό ως προπαρασκευαστικό κέντρο εξετάσεων. Μαθήματα που δεν εξετάζονται πανελλαδικά συχνά υποβαθμίζονται, ενώ η Γενική Παιδεία περιορίζεται συνεχώς. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί νέοι να αποφοιτούν χωρίς επαρκή γνώση της Ιστορίας, της Γεωγραφίας, της Λογοτεχνίας, της Πολιτικής Αγωγής.
Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί στη διδασκαλία της Ελληνικής Ιστορίας για όλους και όχι μόνο για υποψηφίους των Ανθρωπιστικών Επιστημών. Πρόκειται για τη συλλογική μνήμη του έθνους. Οι μαθητές πρέπει να γνωρίσουν τη διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού: Την Αρχαιότητα, την Ελληνιστική εποχή, το Βυζάντιο, την Τουρκοκρατία, την Επανάσταση του 1821, τον Μακεδονικό Αγώνα, τους Βαλκανικούς Πολέμους, τη Μικρασιατική Καταστροφή, τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολής, τον Κυπριακό Αγώνα και την τραγωδία του 1974.
Είδατε πώς γιόρτασε η Νορβηγική Βουλή τη συμμετοχή της Εθνικής τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο; Έκαναν συμβολικά κουπί όλοι οι βουλευτές για να τιμήσουν τους Βίκινγκς. Κάθε λαός δικαιούται να γνωρίζει το παρελθόν του και να το αξιοποιεί ως εφαλτήριο για το μέλλον.
Το ίδιο ισχύει και για την ελληνική γλώσσα. Η γλωσσική συνέχεια αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του ελληνικού πολιτισμού. Η ουσιαστική διδασκαλία της Αρχαίας Ελληνικής, της Βυζαντινής Γραμματείας και της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας θα βοηθήσει στους μαθητές να αντιληφθούν ότι η γλώσσα μας αποτελεί ζωντανό φορέα πολιτισμού επί τρεις και πλέον χιλιετίες.
Σημαντική θέση έχει η γνώση της Ορθόδοξης Παράδοσης ως διδασκαλίας ήθους, αλληλεγγύης και ταυτότητας. Απαραίτητη, για νέους και νέες που ψηφίζουν από τα 17, και η γνώση του Συντάγματος και των κανόνων της Δημοκρατίας.
Και μία απορία: Είναι δίκαιο να εισάγονται σε δύσκολες σχολές (πχ Ιατρική) απόφοιτοι Επαγγελματικών Λυκείων εξεταζόμενοι σε πιο εύκολα μαθήματα σε σύγκριση με τους αποφοίτους του Γενικού Λυκείου;
Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 11.7.2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου