«Άτυπο» μνημόσυνο για τον θεολόγο «του φωτός» και «της ετερότητος» Χρυσόστομο Σταμούλη

Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Το φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και η Parallaxi διοργάνωσαν την εκδήλωση

“οὐκ ἐκάθισα μετὰ συνεδρίου ματαιότητος καὶ μετὰ παρανομούντων οὐ μὴ εἰσέλθω·” [1] (Ψαλμ. 25, 4)

Τι, πού, πώς, πότε, ποιος

Σε μια κατάμεστη Αποθήκη Γ, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και η Parallaxi τίμησαν το Σάββατο 8 Νοεμβρίου τον αείμνηστο ακαδημαϊκό θεολόγο, συγγραφέα, μουσικό και σινεφίλ, Χρυσόστομο Σταμούλη, σε μια ειδική εκδήλωση στο πλαίσιο του 66ου ΦΚΘ. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος, η σκηνοθέτρια Εύα Νάθενα, ο συγγραφέας Θανάσης Τριαρίδης και ο θεατρικος συγγραφέας Μάνος Λαμπράκης, ενώ τον συντονισμό της συζήτησης ανέλαβε ο δημοσιογράφος Γιώργος Τούλας.

Γιατί

Ο Χρυσόστομος Σταμούλης υπήρξε στοχαστής που είδε στο σκοτάδι της αίθουσας όχι απλώς μια σκηνή προβολής, αλλά έναν τόπο αποκάλυψης, συνάντησης και αγάπης.

Όσοι συμμετείχαν σε αυτό το «άτυπο μνημόσυνο», όπως χαρακτηρίστηκε, μίλησαν για έναν θεολόγο του φωτός και της ετερότητας.

Ορέστης Ανδρεαδάκης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής ΦΚΘ

«Είμαστε εδώ για να τιμήσουμε έναν από τον χώρο της θεολογίας αλλά συνάμα φανατικό κινηματογραφόφιλο. Ο Μάκης, όπως τον φωνάζαμε, πορευόταν στη ζωή με τον δικό του τρόπο, που ήταν πάντα ο τρόπος της αγάπης.

Σε μια δύσκολη στιγμή του Φεστιβάλ πριν δύο χρόνια, και με αφορμή το ντοκιμαντέρ της Ελίνας Ψύκου Αδέσποτα κορμιά, είχε γράψει ένα εκπληκτικό κείμενο στην Parallaxi. Μια φράση από το κείμενο αυτό με έχει σημαδέψει και έκτοτε την επαναλαμβάνω διαρκώς: «Oi διαφορετικότητες μπορούν και εξ άπαντος οφείλουν να διαλεχθούν για χάρη του ανθρώπου και της κοινωνίας, για χάρη μιας ζωής ‘μαζί’, όπου ο καθένας θα πλουτίζει από την ετερότητα του άλλου». Αυτός ήταν ο Χρυσόστομος Σταμούλης».

Δημοσιογράφος Γιώργος Τούλας

Είχε τον συντονισμό της συζήτησης, έκανε λόγο για ένα εντελώς διαφορετικό μνημόσυνο, το οποίο εκτιμά πως και ο ίδιος θα ήθελε πολύ να γίνει. Σε ραδιοφωνική εκπομπή του, όπου φιλοξενήθηκε πριν από δέκα χρόνια ο Χρυσόστομος Σταμούλης, συζήτησαν για το πώς ονειρευόταν τον εαυτό του στο μέλλον:

«Τότε μου είχε πει: «Ίσως σε 20 χρόνια, πρώτα ο Θεός, να ζω και να περιστοιχίζομαι από ανθρώπους που με αγαπούν και αγαπώ, να είμαι ακόμα δημιουργικός, να γυρίζω πίσω και να λέω πως άξιζε αυτή η ζωή, να νιώθω πως μοιράστηκα πράγματα και έκανα το χρέος μου, να βλέπω μαθητές μου να προχωρούν και να χτίζουν νέες πραγματικότητες με τα υλικά που πήραν από τα χρόνια της μαθητείας, να γκρεμίζουν το παλιό σπίτι και να φτιάχνουν ένα καινούργιο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της εποχής και των νέων ενοίκων του».

Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος

Μίλησε για τη γνωριμία και σχέση του με έναν βαθιά πνευματικό άνθρωπο.

«Για μένα είναι ένα πρόσωπο βαθιά εκκλησιαστικό, γιατί μπορούσε να διαλέγεται και με όσους είναι εκτός εκκλησίας».

Στη συνέχεια έκανε και μία «δημόσια εξομολόγηση»:

«Προσπαθώ να μη τον ξεχνώ, ιδίως στη Θεία Λειτουργία. Κάθε φορά που μνημονεύω το όνομά του, τον βιώνω παρόντα. Όπως και η Εκκλησία, έτσι και εκείνος είχε στην ουσία αυτόν τον ενωτικό ρόλο. Νομίζω αυτή ήταν η ενότητα που δίδαξε. Κι αυτήν την ώρα θέλω να του πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατι, έστω και σύντομα, πέρασε από αυτή τη ζωή και δεν θα μας εγκαταλείψει ποτέ»,

Ο Θανάσης Τριαρίδης, συγγραφέας, εγκωμίασε αρχικά τον «αναρχικό», όπως χαρακτήρισε, επιστήθιο φίλο του: 

«Ο Μάκης ήταν η γέφυρα που ενώνει τους ανθρώπους. Η χαρά, ο προσανατολισμός, το θεολογικό του βάθος, το πνευματικό του εκτόπισμα έγιναν όλα μια μηχανή, μια ενωτική ορμή. Κατανόησε έναν Θεό ο οποίος δεν υπάρχει, εκτός κι αν γίνουμε ένα. Σήμερα σας μιλώ ως αυτόκλητος και διορισμένος από τον εαυτό μου και μόνο εκπρόσωπός του αναρχικού χώρου, και σας λέω ότι ήταν ο μεγαλύτερος αναρχικός που έβγαλε αυτή η πόλη και αυτή η χώρα συνολικά τα τελευταία πενήντα χρόνια».

Το δικό μας σχόλιο

Όλοι μας θα δώσουμε λόγο στον Θεό και «Άξια ων επράξαμε» θα απολαύσουμε. Η θεολογική παραγωγή του εκλιπόντος καθηγητή ελέγχεται [2] για σοβαρότατες παρεκκλίσεις και ετεροδιδασκαλίες, ξένες προς την Ορθόδοξη Αγιοπατερική μας Παράδοση. Τα εναλλακτικά μνημόσυνα δεν αγγίζουν την δίκαιη κρίση του Θεού.

Και μόνον η συνδιοργάνωση της εκδήλωσης από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το οποίο έχει σκανδαλίσει τον πιστό λαό της πόλης με την φιλοξενία ταινιών που βλασφημούν την Ορθόδοξη πίστη, αλλά και η αναφορά στην εκδήλωση, παρουσία του οικείου ποιμενάρχη, είναι προσβλητικές.

Αλγεινή εντύπωση προξένησε και η τοποθέτηση του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, της οποίας η σκοπιμότητα δεν είναι ξεκάθαρη και δικαιολογείται μόνον ως συναισθηματικά φορτισμένη εκτροπή για μια επίγεια φιλία.

Γιατί πέρα από τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης ενός ακαδημαΪκού δασκάλου της θεολογίας, ζούμε στην εποχή κατά την οποία η Ορθοδοξία αντιμετωπίζει την χειρότερη αίρεση όλων των αιώνων, την παναίρεση του Οικουμενισμού και η εκκλησιαστική Ιστορία θα κατατάξει Επισκόπους και Ακαδημαϊκούς δασκάλους είτε με τους Ορθοδόξους, είτε με τους αιρετικούς Οικουμενιστές.

• [1] Δὲν ἔλαβα μέρος εἰς συνέδρια καὶ συσκέψεις ἀνθρώπων ἀρεσκομένων εἰς τὴν ματαιότητα καὶ τὸ ψεῦδος, καὶ δὲν θὰ εἰσέλθω μαζὶ μὲ παρανομοῦντας διὰ νὰ συσκεφθῶ καὶ συνεργασθῶ μὲ αὐτούς (Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα).
• [2] https://kyriakidiseditions.gr

https://katanixi.gr