Μετά τις πριν ενενήντα χρόνια προβλέψεις του Γιώργου Σαραντάρη για την παρακμή της Ευρώπης, που εξετέθησαν σε προηγούμενο άρθρο μας, σήμερα θα αναφερθούν τα αντικειμενικά στοιχεία, τα οποία περιγράφουν τη θέση της στην τρέχουσα παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Σημειώνεται ότι η αποικιοκρατική Ευρώπη (Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ολλανδία, Γερμανία, Βέλγιο) έως τα μέσα του 20ού αιώνα κατείχε και εκμεταλλευόταν το 70% των εδαφών του πλανήτη. Σήμερα όλη η Δύση ( Σημ. Συμπεριλαμβανομένων ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλίας κ.α.) έχει 1,3 δισεκατομμύρια κατοίκους στα περίπου οκτώ δισεκατομμύρια του πλανήτη. Η ανάπτυξη εξάλλου του Νότου έχει περιορίσει τη συμμετοχή στην παγκόσμια οικονομία των G7 (ΗΠΑ, Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Ιαπωνίας, Καναδά, ΗΠΑ). Από το 75%, που ήταν το 1975, σήμερα βρίσκεται στο 45% του Παγκόσμιου Ακαθάριστου Προϊόντος (ΠΑΠ). Η Ασία μόνη κατέχει το 35% του ΠΑΠ και έχει ξεπεράσει αυτό των ΗΠΑ (25%) και της Ενωμένης Ευρώπης (14%)…
Μετά την προ έτους εκλογή του Ντ. Τραμπ στην Προεδρία των ΗΠΑ η Δύση διασπάσθηκε και η Ευρώπη βρίσκεται ενώπιον μιας νέας κατάστασης. Αυτό κατέστη προφανές το 2025 και το 2026 κατά την ετήσια Διάσκεψη για την Ασφάλεια της Ευρώπης, που διεξάγεται στο Μόναχο κατά τον μήνα Φεβρουάριο. Πέρυσι ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέϊ Ντι Βανς κατηγόρησε ευθέως τη νεωτερική Ευρώπη ότι δεν σέβεται την ελευθερία της έκφρασης και τα ανθρώπινα δικαιώματα και εφαρμόζει πλύση εγκεφάλου στους πολίτες, επιχειρώντας να τους επιβάλει μηδενιστικές αρχές, ως δήθεν δημοκρατικές. Επίσης ότι διολισθαίνει προς την παρακμή και προς την εξαφάνισή της, λόγω του μεταναστευτικού.
Φέτος στη Διάσκεψη του Μονάχου τις ΗΠΑ εκπροσώπησε ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας Μάρκο Ρούμπιο. Οι Ευρωπαίοι ήλπισαν ότι η ομιλία του θα ήταν ηπιότερη αυτής του Βανς και θα μπορούσαν έτσι να προπαγανδίσουν περί εξομάλυνσης των σχέσεών τους με τις ΗΠΑ. Απατήθηκαν. Μπορεί το ύφος του Ρούμπιο να ήταν διαφορετικό από εκείνο του Βανς, όμως η ουσία ήταν η ίδια. Όπως δήλωσε στο Γιουρονιούς ο Φαμπρίς Ποτιέ, διευθύνων σύμβουλος της Ρασμούσεν Γκλόμπαλ, εταιρείας γεωπολιτικών συμβούλων στην Ευρώπη, πρώην διευθυντής σχεδιασμού πολιτικής του ΝΑΤΟ και σύμβουλος του Προέδρου της Ουκρανίας Ζελένσκι, « Η ομιλία του ΥπΕξ των ΗΠΑ στη Διάσκεψη του Μονάχου δεν ήταν κλάδος ελαίας προς τους Ευρωπαίους, αλλά μια αίσθηση ηρεμίας πριν από την επόμενη καταιγίδα… Είναι απλώς ένας τρόπος για να κάνει τους τελευταίους μήνες λίγο λιγότερο επώδυνους, αλλά οι Ευρωπαίοι δεν είναι αφελείς».
Η στάση των ΗΠΑ έναντι της Ευρώπης φάνηκε από τα λόγια και τις ενέργειες του Ρούμπιο κατά και μετά τη Διάσκεψη του Μονάχου. Στην ομιλία του και παρουσία του προέδρου της Ουκρανίας Ζελένσκι ελάχιστα αναφέρθηκε στο Ουκρανικό. Επίσης την τελευταία στιγμή ακύρωσε την παρουσία του σε συνάντηση αφιερωμένη στην Ουκρανία, που διεξήχθη στα πλαίσια της Διάσκεψης. Αντίθετα βρήκε καιρό και επισκέφθηκε τους πρωθυπουργούς της Ουγγαρίας Βίκτωρα Όρμπαν και Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίκο, θερμούς υποστηρικτές της πολιτικής Τραμπ και «μαύρα πρόβατα» για την ελίτ της Ε.Ε.
Η κυβέρνηση του προέδρου Τραμπ έχει αλλάξει την πολιτική των ΗΠΑ και ως προς το ΝΑΤΟ. Η Ευρώπη, που για εβδομήντα και πλέον χρόνια στήριζε στις ΗΠΑ την προστασία της, τώρα υφίσταται τα αποτελέσματα της αλλαγής. Πλέον είναι υποχρεωμένη να στηρίξει την ασφάλειά της στις δικές της δυνάμεις. Αυτό σημαίνει αύξηση των στρατιωτικών δαπανών των χωρών της. Ενδεικτικό γεγονός της αλλαγής πολιτικής των ΗΠΑ ως προς την ασφάλεια της Ευρώπης είναι ότι στην προ ολίγων ημερών Συνεδρίαση των Υπουργών Αμύνης των χωρών μελών του ΝΑΤΟ απουσίασε ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ. Η απουσία του θεωρήθηκε μια πρόσθετη ένδειξη των διαθέσεων της ηγέτιδας δύναμης έναντι του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης. Στη θέση του παρέστη ο Υφυπουργός Αμύνης των ΗΠΑ Έλμπριτζ Κόλμπι, ο οποίος στην ομιλία του υποστήριξε ότι το μοντέλο της Συμμαχίας, όπως διαμορφώθηκε κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, δεν είναι πλέον βιώσιμο και ότι η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει την πρωταρχική ευθύνη για τη συμβατική της άμυνα. Η διάσταση στρατηγικής με τις ΗΠΑ φάνηκε, πλην του Ουκρανικού, και στο θέμα της Γροιλανδίας, κατά το οποίο η Ευρώπη ήρθε σε οξεία αντίθεση προς την επιθυμία του προέδρου Τραμπ να προσαρτήσει το μεγάλο αυτό νησί, που είναι συνιστώσα χώρα της Δανίας, ιδρυτικού μέλους του ΝΑΤΟ.
Κατά τον Νικολά Μπαβερέζ, έγκυρο αρθρογράφο της γαλλικής εφημερίδας «Λε Φιγκαρό» η στάση των ΗΠΑ αποτελεί σφοδρό κτύπημα για τη Ευρώπη. Έρχεται σε αντίθεση με την αδυναμία των ηγετών της, παντελώς στερουμένων θελήσεως, αξιοπρέπειας και καθαρότητας σκέψης, κάτι που εκφράστηκε από την εκπρόσωπο της Ε.Ε. για θέματα εξωτερικής πολιτικής Κάγια Κάλλας, που είπε: «Οι ΗΠΑ παραμένουν οι μεγάλοι μας σύμμαχοι»… Στην πραγματικότητα η πέραν του Ατλαντικού υπερδύναμη πέραν του ότι έχει στριμώξει στρατιωτικά, γεωπολιτικά και οικονομικά την Ευρώπη την έχει και υπό εξάρτηση στον ενεργειακό τομέα. Σύμφωνα με το περιοδικό «Le Point» (29ης Ιανουαρίου 2026, σελ. 20) η Ευρώπη από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και μετά τον αποκλεισμό του ρωσικού υγροποιημένου φυσικoύ αερίου (GNL) υποχρεώθηκε να εισάγει από τις ΗΠΑ το 59,9% των αναγκών της σε GNL, σε πολλαπλάσια τιμή…
Οι εξελίξεις στο παγκόσμιο γίγνεσθαι έχουν επιπτώσεις και μεταξύ των χωρών της ίδιας της Ευρώπης. Στην αρχή συγκροτήθηκε ένα «διευθυντήριο» με τις χώρες Γαλλία, Γερμανία και Βρετανία, που συσκεπτόταν μακράν των Βρυξελών και των υπολοίπων χωρών της Ε.Ε. Στη συνέχεια συνεκλήθη η «ομάδα αλληλεγγύης» προς την Ουκρανία, στην οποία συμμετέσχον λίγες χώρες της Ε.Ε..
Τελευταίως εμφανίζονται ηγεμονικές τάσεις της Γερμανίας επί της Ευρώπης…Όπως σωστά έγραψε ο Κώστας Ιορδανίδης στην «Καθημερινή» (19/2/2026, σελ. 1) η ιστορία της Γερμανίας από την ενοποίησή της, το 1871, επί καγκελαρίας του Πρώσου Ότο φον Μπίσμαρκ είναι βαριά. Δύο φορές στη διάρκεια του περασμένου αιώνα η Ευρώπη αιματοκυλίστηκε από τους Γερμανούς…Και προσθέτει ο αρθρογράφος ότι το 1990, ένα χρόνο πριν από την ενοποίηση της Γερμανίας, η τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ είχε προειδοποιήσει πως μια μεγαλύτερη Γερμανία θα κλόνιζε τη σταθερότητα όλου του διεθνούς συστήματος και θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλειά της Ευρώπης.
Είναι πράγματι ανησυχητικό το γεγονός ότι ο καγκελάριος της Γερμανίας Φίντριχ Μερτς εμφανίστηκε να μιλάει ως κατεξοχήν εκπρόσωπος της Ευρώπης. Αυτό είναι εκτός των θεμελιωδών αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των οραμάτων των ιδρυτών της. Το πρόβλημα είναι ότι ΟΥΔΕΙΣ εκ των αρχηγών των άλλων 26 χωρών μελών της Ε.Ε. βγήκε να βάλει στη θέση του τον Γερμανό καγκελάριο. Μια ακόμη απόδειξη ότι αυτές στερούνται δυναμικών ηγεσιών, και υφίστανται τόσες ταπεινώσεις. Σε επίρρωση των όσων αναφέρθηκαν από την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία η Γερμανία έχει αυξήσει σημαντικά τις στρατιωτικές της δαπάνες και τον αριθμό των υπηρετούντων στις ένοπλες δυνάμεις της. Στην ουσία, με την ανοχή ΗΠΑ, Γαλλίας, Βρετανίας και όλων των χωρών της Ευρώπης οι Ευρωπαίοι από τον φόβο μήπως τους επιτεθεί η Ρωσία και με απούσες τις ΗΠΑ δέχονται ως προστάτιδά τους τη Γερμανία, καταργώντας στην πράξη τις συνθήκες που υπογράφηκαν στο Πότσδαμ, το 1945, κατά την παράδοση της ναζιστικής Γερμανίας στους Συμμάχους…-
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου