ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ
Την Κυριακή 24 Μαΐου διεξάγονται Βουλευτικές Εκλογές στην Κύπρο. Ως γνωστόν το σύστημα είναι Προεδρικό και οι εκλογές γίνονται μόνο για την ανάδειξη των 56 Βουλευτών. Η Κυβέρνηση δεν θα αλλάξει. Οι Υπουργοί διορίζονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και υπάρχει ασυμβίβαστο με τα αξίωμα του Βουλευτή. Η νέα σύνθεση της Βουλής έχει αξία, πρώτον διότι δείχνει τις τάσεις και απόψεις των Ελλήνων Κυπρίων για σημαντικά θέματα και δεύτερον, διότι θα διευκολύνει ή θα δυσχεράνει την ψήφιση νόμων που προτείνει η Κυβέρνηση.
Ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης, ενισχυμένος από την αγαστή αμυντική συνεργασία με την Ελλάδα και τη Γαλλία θα διατηρήσει το αξίωμά του μέχρι τον Φεβρουάριο του 2028, με δυνατότητα επανεκλογής. Στηρίχθηκε από τα κεντρώα κόμματα ΔΗΚΟ, ΔΗΠΑ και ΕΔΕΚ, αλλά έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα της Κεντροδεξιάς.
Οι εκλογές στην Κύπρο πιθανόν να κρύβουν εκπλήξεις. Τα δύο μεγάλα παραδοσιακά κόμματα, ο Δημοκρατικός Συναγερμός – ΔΗΣΥ της Δεξιάς και το Κομμουνιστικό ΑΚΕΛ, παρουσιάζουν φθορά. Δεν πρόκειται να πλησιάσουν τα ποσοστά άνω του 30% που είχαν επί δεκαετίες. Στον μέσο όρο δημοσκοπήσεων του ιστότοπου Politico ο ΔΗΣΥ παίρνει 21% και το ΑΚΕΛ 20%. Τρίτο έρχεται το υπερσυντηρητικό- εθνικιστικό ΕΛΑΜ με 14%, ακολουθεί το νέο κόμμα ΑΛΜΑ του πρώην Γενικού Ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη με 10%, η Άμεση Δημοκρατία του θορυβώδους influencer Φειδία Παναγιώτου με 8% και το κεντρώο Δημοκρατικό Κόμμα -ΔΗΚΟ με 8%. Υπάρχουν μικρότερα κόμματα, τα οποία κινδυνεύουν να μην περάσουν το όριο του 3%.
Εντυπωσιακή είναι η πτώση ποσοστών του ιστορικού Σοσιαλιστικού κόμματος ΕΔΕΚ, που είχε ιδρύσει στη δεκαετία του 1960 ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Βάσος Λυσσαρίδης. Οι εποχές αλλάζουν, παλαιά κόμματα συρρικνώνονται, νέα κόμματα και καινούργιες τάσεις εμφανίζονται. Στην Κύπρο η κόπωση από τα κατεστημένα κόμματα είναι πιο έντονη από ό,τι στην Ελλάδα. Ο Φειδίας που προανέφερα, είναι ήδη Ευρωβουλευτής, και δεν εντάσσεται σε καμία από τις καθιερωμένες ιδεολογικές τάσεις ή ομάδες. Ιδιόρρυθμη περίπτωση κινήματος διαμαρτυρίας.
Η άνοδος του ΕΛΑΜ επίσης παρουσιάζει ενδιαφέρον. Αξιοποίησε τη ανησυχία των Ελλήνων Κυπρίων για τη μετανάστευση Ασιατών και Αφρικανών, αλλά και την ανάγκη του Κυπριακού λαού να έχει σταθερά ερείσματα στην ελληνική καταγωγή και στην παραδοσιακή οικογένεια.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός θα επιχειρήσει να καρπωθεί την ευφορία των Ελλήνων της Κύπρου για τη άμεση και πρόσφατη αμυντική στήριξη από΄την Ελλάδα. Πρόκειται για ένα κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε το 1976 από τον αείμνηστο Γλαύκο Κληρίδη. Τονίζει συστηματικά την ανάγκη στενής συνεργασίας με την Ελλάδα σε πολλούς τομείς. Αντιθέτως το ΑΚΕΛ της Αριστεράς διακρίνεται από παρωχημένο διεθνισμό και επιφυλακτικότητα στα αμυντικά θέματα, στοιχείο που μειώνει τη δημοτικότητά του.
Ικανότητα επιβίωσης δείχνει το ΔΗΚΟ, το οποίο παρουσιάζει μείωση ποσοστών, αλλά έχει ως σημαία του την πατριωτική στάση του Προέδρου του Τάσσου Παπαδόπουλου στο Σχέδιο Ανάν το 2004.
Δύο χαρακτηριστικά αυτών των εκλογών είναι: Η τοξικότητα που διαχέεται στο δημόσιο βίο με βαριές καταγγελίες συνήθως μη αποδεικνυόμενες. Και η προσπάθεια πολιτικών προσώπων να δημιουργήσουν εντυπώσεις επιτιθέμενοι, με σαθρά στοιχεία, στις σχέσεις της Κύπρου με το Ισραήλ. Έστω και αν οι καταγγελίες γίνονται για προεκλογικούς λόγους, η μόνη που ωφελείται από τη διατάραξη της συνεργασίας Κύπρου – Ισραήλ είναι η Τουρκία.
Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 16.5.2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου